(สูตรลับตำรับดันเจียน)
ระหว่างที่พวกนายกลายเป็นหิน เลือดกำเดาทะลัก
แล้วก็หมกมุ่นกับการหาวัตถุดิบ
ฉันก็พอมองรูปแบบการเปลี่ยนแปลง ของดันเจียนออกบ้างแล้ว
พูดอย่างกับฉันอยากกลายเป็นหินงั้นแหละ
จริงด้วยๆ
สามวันที่ผ่านมาเราก็ได้อะไรตั้งเยอะ
จ้าๆ
พอทางหนึ่งปิดลง อีกทางก็เปิดออก
ปกติจะวนแบบนี้ไปเรื่อยๆ
จำนวนประตู เครื่องเรือน กับประเภทของอาคารจะยังคงเดิม
บ้านไม่มีทางกลายเป็นสุสาน
กำแพงจะหมุนวนตามเข็มนาฬิกา ด้วยระยะที่สม่ำเสมอ
ตำแหน่งของรูปปั้นหินกับทิศทางที่หันจะตายตัว
พอเอามารวมกับข้อมูลอื่นๆ…
ฉันจำถนนเส้นนี้ได้
นั่นบ้านที่เรากินมังกรกันสินะ
ชิลชัคนี่สุดยอดเลย
ก็มันงานฉันนี่นา
แต่ถนนเส้นนี้…
ก็นั่นแหละนะ
จุดที่เราคลาดกับฟาลิน
มีกองเลือดกับรอยอะไรสักอย่างโดนลากไป
ฟาลิน
ถ้าสองคนนั้นเห็นเข้าต้องสติแตกอีกแน่
ปลอบใจยังไงดีล่ะ
ไลออส ดูสิ
นี่มัน…
คือว่านะ ก็รู้อยู่หรอกว่ามีหลายเรื่องให้สงสัย
แต่ตอนนี้กลับขึ้นพื้นโลกกันก่อน…
หือ
ซากมังกรเคยอยู่ที่นี่ใช่ไหม
หายไปอย่างไร้ร่องรอยเลย
แต่รอยแตกบนกำแพงนั่น น่าจะเกิดตอนที่เรดดราก้อนล้มแหละ
แต่รอยแตกที่ว่าก็กำลังปิด…
ดวงตาจอมเวทกำลังมา
อย่าตะโกนออกมาแบบนั้นสิ
เปล่า เมื่อกี้ตรงนั้น…
สงสัยเมาพลังเวทอีกแล้วมั้ง
อีกแล้วเหรอ
ตั้งแต่ใช้เวทรักษา ก็เห็นภาพหลอนหรือหูแว่วไปเองเป็นระยะ
หูแว่วเหรอ
แน่ใจนะว่าเมาพลังเวท
ได้ยินว่าอะไรเหรอ
"ดวงตาจอมเวทกำลังมา" น่ะ
"ดวงตาจอมเวท" เหรอ
หรือจะเป็น…
เสียงกระพือปีก
มังกรเล็กตัวนั้น
ต้องซ่อนตัวแล้ว
เป็นไปไม่ได้หรอก
ที่นี่เปิดโล่งเกินไป
วิ่งกันเถอะ มาร์ซิล
ไม่หรอก ฉันรู้ว่าต้องซ่อนที่ไหน
ในกำแพงนี่!
เอ้า ทั้งสองคน เร็วเข้าสิ
นี่มัน…
เวทมนตร์อีกแล้วเหรอ
มาร์ซิล นี่มันเวทมนตร์อะไรเนี่ย
คลีนเนอร์เหรอ
อะไรนะ
ดันเจียนคลีนเนอร์
น่าจะเป็นสิ่งมีชีวิต
ที่คอยทำความสะอาดดันเจียน แล้วก็ซ่อมแซมส่วนที่พังน่ะ
ถูกต้อง
พอดีฉันคิดว่ากำแพงน่าจะยังไม่แข็งตัวดีน่ะนะ
จนถึงตรงนี้คือกำแพงเดิม
จากตรงนี้ไปคือคลีนเนอร์
พื้นก็ด้วย
ดูสิ
รอยสึกกร่อนหรือขีดข่วนเล็กๆ ยังสร้างขึ้นมาใหม่ได้เลยนะ
มองด้วยตาเปล่าไม่ออกเลย
อี๋
มีตัวอะไรเล็กๆ คลานยั้วเยี้ยเต็มพื้นเลย
ขยะแขยงชะมัด
คลีนเนอร์ทั้งนั้นเลย
ดันเจียนไหนไม่มีเจ้าพวกนี้ เผลอแป๊บเดียวก็พังแล้ว
ไม่ใช่มอนสเตอร์ด้วย ไม่เป็นอันตราย
เป็นอันตรายสิ
เจ้าพวกนี้ชอบมาแทะเต็นท์ฉัน
พวกเขาจะทำลายทุกอย่าง ที่มองว่าขวางหน้านั่นแหละนะ
สงสัยคงมากินซากมังกรกับเศษระเบิดล่ะมั้ง
พวกเขาจะโผล่มาตอนดันเจียนเสียหาย
แล้วใช้สารคัดหลั่งป้องกัน ไม่ให้ไฟลามหรือซากอาคารถล่มลงมา
จากนั้นก็เริ่มกินเศษซากที่กระจายอยู่รอบๆ
โดยไม่สนว่าเป็นอะไร
แล้วสุดท้ายก็จะปล่อยสารคัดหลั่ง เพื่อเติมเต็มส่วนที่เสียหาย
และฟื้นฟูดันเจียนให้กลับคืนสู่สภาพเดิม
เหมือนเวลาสิ่งมีชีวิตรักษาตัวเองนั่นแหละ
นั่นแสดงว่า
มอนสเตอร์อาจจะเป็นระบบภูมิคุ้มกัน คอยกำจัดเชื้อโรค
เรียกใครว่าเชื้อโรค
นั่นก็เป็นผลของเวทมนตร์เหรอ
เจ๋งใช่ไหมล่ะ
ให้ตายสิ
ต่อไปอะไรอีก ระบบย่อยอาหารเวทมนตร์เหรอ
ถ้ามีจริงๆ ดันเจียนจะกินอะไรนะ
โชคดีจริงๆ ที่คราบเลือดหายไปแล้ว
- นี่ - หือ
รีบไปกันก่อนดันเจียนจะเปลี่ยนอีกเถอะ
อือ
บันไดนี่นา
ในที่สุดก็จะได้ออกจากที่นี่สักที
งั้นมาเริ่มเตรียมไอ้นั่นกันแถวนี้ก่อนดีไหม
จริงด้วยนะ เตรียมไอ้นั่นกัน
ไอ้นั่นเหรอ
อ๋อ ไอ้นั่นสินะ
เอ๊ะ "ไอ้นั่น" หมายถึงอาหารเหรอ
ชั้นนี้น่าจะไม่มีเทนทาเคิลส์นะ
ก็รีบบอกกันก่อนสิ
จริงๆ ก็ถูกใจมันใช่ไหมล่ะ
ไม่ใช่ย่ะ!
วัตถุดิบเยอะเกินจนไม่รู้จะทำอะไรเลย
ลองใช้อันนั้นดูดีกว่า
หุงข้าวสาลี
ที่เก็บมาจากชั้นสามเหรอ
เก็บไว้เผื่อตอนอาหารใกล้หมดน่ะ
เอาเนื้อค็อกคาทริส
ผลดรายแอด
ผลกับใบแมนเดรก
และสมุนไพรคลายการเป็นหินมาหั่นซอย
ปรุงรสแล้วเอามาผัด
เกลี่ยข้าวสาลีลงในอิฐที่เจาะตรงกลาง
ใส่เครื่องลงไป แล้วนำก้อนอิฐตั้งไฟทั้งก้อน
จากนั้นก็…
เอ๊ะ อะไรล่ะนั่น
ไข่ค็อกคาทริสไงล่ะ
ดีที่หยิบติดมือมาด้วย
แต่ก็ใช้ยากนิดหน่อยนะ
สุดท้ายก็ราดซอสไข่ข้นลงไป
เสร็จเรียบร้อย
(ค็อกคาทริสอิฐร้อนราดซอสไข่ข้น)
โอ้โฮ อะไรเนี่ย
น่าอร่อยจัง
ถ้าฉันยังเป็นหินต่อไป จะถูกเอามาใช้ทำจานนี้งั้นเหรอ
ข้าวเกรียมๆ อร่อยจัง
ลองจ้วงช้อนลงไปในจานดูสิ
ฉันลองใช้อิฐที่สร้างจากดันเจียนคลีนเนอร์ดูน่ะ
งั้นก็กินได้ทั้งจานเลยน่ะสิ
ขอบคุณนะ เซนชิ
รสชาติเป็นไง
ตอนแรกรสชาติก็เหมือนดินโคลน
แต่พอชิมดีๆ
เหมือนเอาหนอนผีเสื้อ เหล็ก กับเลมอน มาผสมกันด้วยเวทมนตร์ล่ะนะ
เอาแต่เทียบกับอย่างอื่นรัวๆ เลยนะ
ไม่รู้จะอธิบายยังไงน่ะสิ
กินสัตว์วิเศษเข้าไปจะไม่เป็นไรเหรอ
เดี๋ยวก็หูแว่วกับเลือดกำเดาไหลอีกหรอก
ทำไมถึงหูแว่วแบบนั้นได้นะ
ไว้ถึงเมืองแล้วรีบไปหาหมอด่วนๆ เลย
หมอสมองน่ะ
หมอเหรอ
นี่เป็นอาการป่วยจริงๆ เหรอ
นี่ก็ภาพหลอนใช่ไหม
ทุกคนเห็นเจ้านี่หรือเปล่า
เห็นสิ
แต่เดี๋ยวนะ พวกเรา…
โดนลอบโจมตี!
หือ นี่อะไรเนี่ย
หนังกบงั้นเหรอ
ท่าทางเขาพวกนี้ จะเป็นแค่ของตกแต่งหมวกเหมือนกันเจ้าค่ะ
เด็กเหรอ
ปีศาจบางตนก็ปลอมตัวเป็นมนุษย์
ลองฆ่าทีละคนดีกว่า จะได้รู้ว่าพวกมันจะยอมเผยธาตุแท้…
อย่านะ มาอิซูรุ
คนรู้จักน่ะ
- ชูโร - ชูโร
ชูโร ไม่เจอกันนานเลยนะ
ได้เจอกันในที่แบบนี้ ดีใจจังเลย
ผอมลงหน่อยหรือเปล่า
ขอบใจนะ ชูโร
ดูท่าทางสบายดีก็ดีแล้วล่ะ
โอ๊ย ตีซี้เกินไปแล้ว
อ๋อ ขอแนะนำให้รู้จักนะ
นี่เซนชิ
เซนชิ นั่นเป็นอดีตสมาชิกของเรา ชูโร
- ชูโรนี่ใคร - ชูโรเป็นคนดี
- มีฝีมือเลยล่ะ - คงหมายถึงนายน้อยโทชิโรนั่นแหละ
- เป็นคนเดียวเลยที่เรียกกันว่าเพื่อน - โทชูโร…
จะยืนคุยก็ยังไงๆ อยู่ นั่งก่อนไหม
เรากำลังกินข้าวกันอยู่พอดี
เพื่อนๆ ทุกคนก็…
อ๊ะ กลุ่มใหญ่เอาเรื่องนะเนี่ย
นี่ คาบรู
นั่นใช่…
ยินดีที่ได้รู้จักครับ
คุณไลออสใช่ไหมครับ
ใช่
ยินดีที่ได้รู้จัก
นานแค่ไหนแล้วนะ
นี่ คาบรู
พวกนั้นไม่ใช่เหรอ
ที่ขโมยของเราไป
จะทำยังไงล่ะ
ไม่ทำอะไรหรอก
หา
แล้วจะถ่อมาถึงนี่เพื่ออะไร
อยากลองเจอพวกเขาดูน่ะ
เอ๊ะ
ถามเรื่องอัญมณีไปก็คงไม่ได้อะไรขึ้นมาหรอก
สายตาที่เขามองเราดูไม่ได้รู้สึกผิดอะไรเลย
อาจจะจำไม่ได้ ไม่เราก็เข้าใจผิด
หรือเพราะสมบัติมันเป็นกับดักมาตั้งแต่แรก
หรือไม่ก็ทั้งหมดที่ว่ามา
จะบอกว่ามาเสียเที่ยวเหรอ
ใจเย็นๆ น่า
ขอเวลาอีกสักหน่อยสิ
ไม่อยากรู้เหรอว่าพวกเขามาถึงที่นี่ได้ยังไง
แล้ววางแผนจะทำอะไรต่อไปหลังจากนี้
งั้นแปลว่าชูโรก็อยู่ชั้นนี้มาสักพักแล้วเหรอ
ใช่
เราเดินวนอยู่ที่เดิมมานานแล้ว
พอออกมาได้ก็ดันเป็นทางเข้า
เราก็หลงทางหนักมากเหมือนกัน
แต่ชิลชัคเจอรูปแบบว่ามันเปลี่ยนไปยังไง
จนในที่สุดเราก็มาถึงตรงนี้ได้
งั้นเหรอ
ว่าแต่ชูโร นาย…
ไอ้ขี้หลีเอ๊ย
นี่เหรอทีมอื่นที่นายหมายถึง
ชีวิตดีจังนะ
พวกเขาเป็นแค่บริวาร
แต่ก็เก่งพอตัวเลยล่ะนะ
ขอโทษที่ออกปาร์ตี้มานะ
แต่ตอนที่รู้ว่าฟาลินไม่อยู่บนพื้นโลก
ก็คิดว่าการลงมาดันเจียนอีกครั้ง เพื่อตามหาเขาแบบนี้
น่าจะได้เรื่องมากกว่า
ขอโทษด้วย
ไม่เป็นไร ช่วยไม่ได้นี่
แต่ใครจะคิดว่านายจะลงดันเจียนหลังจากนั้นทันที
ไม่บุ่มบ่ามไปหน่อยเหรอ
ถ้าเกิดมีคนบาดเจ็บขึ้นมาอีก คิดจะทำยังไง
จะบอกอะไรให้นะ
เราสี่คนเอาชนะเรดดราก้อนมาแล้ว
อะไรนะ
เรดดราก้อนเหรอ
แล้วเขาล่ะ
ชูโร!
นายน้อย!
ได้โปรดเถอะเจ้าค่ะ รับประทานอาหารแล้วพักผ่อนให้เพียงพอเถอะ
แบบนี้ร่างกายจะทนไม่ไหวเอานะเจ้าคะ
นี่ฝืนตัวเองขนาดนั้นเลยเหรอ
เห็นเขาซูบขนาดนี้ก็น่าจะรู้แล้วไหม
กินข้าวแล้วนอนพักดีกว่านะ
ไม่มีเวลามาทำแบบนั้นหรอก
ชูโร คนเราไม่ได้กินอาหารตอนว่างหรอกนะ
แต่ต้องกินอิ่มนอนหลับต่างหาก
สิ่งมีชีวิตถึงจะมีแรงทำสิ่งที่ต้องการได้
กินอะไรหน่อยเถอะ
ระหว่างนั้นจะเล่าสิ่งที่เกิดขึ้นให้ฟัง
เข้าใจแล้ว
ช่วยเตรียมอาหารให้หน่อยได้ไหม มาอิซูรุ
อาหาร เตรียมอาหาร
ทาเดะ เจ้าไปตักน้ำมา
เจ้าค่ะ
ฮิเอ็น เบนิจิโดริ พวกเจ้าเตรียมหุงข้าว
อาเซบิ ส่วนเจ้า…
จงไปคุ้มกันนายน้อยซะ
ข้าไม่อยากให้มีอะไรแปลกๆ ปนไปในอาหาร
ถ้างั้นเดี๋ยวข้าจะจุดไฟให้
แหม รู้ใจดีจริงๆ นะ
ฝากเจ้าด้วยล่ะ คนแคระ
อาหาร อาหาร
คนเยอะไปหน่อยนะเนี่ย
มากระจุกกันอยู่เยอะๆ มันไม่ค่อยปลอดภัย
แยกกันเป็นสามกลุ่มดีกว่า
ถ้าเช่นนั้น…
ท่านริน คนแคระ
แม่สาวกบ
กบ…
คนที่ใช้เวทมนตร์ได้ ให้กางเขตอาคมอยู่ตรงนี้
อย่าให้มอนสเตอร์เข้ามาใกล้ ตอนนายน้อยรับประทานอาหาร
ฝากตัวด้วยนะ คุณหนู
คะ ค่ะ
เอาล่ะ
ชูโร เราถอยออกมาหน่อยดีกว่า
เดี๋ยวฉันจะสรุปให้ฟังคร่าวๆ
ผมช่วยครับ
ขอบใจนะ
มีอะไรต้องทำเยอะเลย
กรณีนี้ คนที่อันตรายกว่า ถ้าปล่อยไว้คนเดียวก็คือ…
มอนสเตอร์อร่อยเหาะไปเลย!
มอนสเตอร์ อาหาร กินสิ!
กินนี่เข้าไป!
ตายซะเถอะ
เซนชิ ผมไปด้วย!
นี่ จริงจังเกินไปหน่อยหรือเปล่า
ควันไฟมัน…
หลังทานเสร็จข้าต้องให้นายน้อยอาบน้ำด้วย
ตรงนี้เนี่ยนะ
มาสิ ชูโร นั่งตรงนี้นะ
ไม่เป็นไร เล่ามาเถอะว่าเกิดอะไรขึ้น
หลังแยกกับนายแล้วก็นามาริ พวกเราก็…
เอาแค่จุดสำคัญก็พอ
เราปราบเรดดราก้อน ช่วยฟาลินออกมาแล้วชุบชีวิตให้
แต่ระหว่างทางกลับก็โดนจอมเวทคลั่งเล่นงาน
จนคลาดกันไป
พวกเราทำอะไรไม่ได้อีกแล้ว
เลยตัดสินใจกลับขึ้นบนพื้นโลกเพื่อขอกำลังเสริม
แต่ก็หลงทาง…
แต่ฉันดีใจนะที่ได้เจอชูโรที่นี่
ช่วยพวกเราหน่อยได้ไหม
คือว่า ขอถามหน่อยได้ไหมครับ
จอมเวทคลั่งเนี่ย คือคนที่สร้างดันเจียนนี้ขึ้นมาสินะครับ
แม้จะมีเสียงลือเสียงซุบซิบถึงตัวตนของเขา
แต่ไม่มีใครที่ได้เห็นตัวเป็นๆ แล้วกลับมาได้เลย
ทำไมถึงคิดว่าเป็นจอมเวทคลั่งล่ะ
เอ๊ะ
น้ำเสียงกับท่าทางดูน่าจะใช่น่ะ
แล้วคุณรอดจากตรงนั้นมาได้ยังไงเหรอครับ
นั่นก็เพราะมาร์ซิล…
นักเวทในปาร์ตี้ช่วยเราไว้น่ะ
ยังไงเหรอครับ
ก็แบบ…
ฉันไม่เชี่ยวชาญเวทมนตร์ ก็เลยไม่แน่ใจ…
งั้นเหรอครับ
ฉันขอถามบ้างได้ไหม
ทำไมถึงต้องแทะก้อนอิฐกันล่ะ
เอ๊ะ
อ๋อ ไม่ใช่ๆ
ไม่ใช่อิฐ
แต่เป็นกำแพงที่ทำมาจาก ดันเจียนคลีนเนอร์ต่างหาก
พวกเราทิ้งทั้งเสบียง กับเงินแล้วก็อะไรต่อมิอะไรเอาไว้ไง
เลยกินมอนสเตอร์มาตลอดทาง เพื่อให้ลงดันเจียนได้เร็วขึ้นน่ะ
นั่นมัน…
น่าสนุกโคตรๆ เลยนะครับ
เอ๊ะ
เท่าที่กินมา อะไรอร่อยที่สุดเหรอครับ
อ๋อ เรื่องนั้นเหรอ
เลือกไม่ถูกเลยแฮะ
เคลปี ชุดเกราะเดินได้…
ไม่สิ ยังไงก็ต้องเรดดราก้อนแหละนะ
นี่คุณกินเรดดราก้อนที่กินน้องสาวตัวเองเหรอครับ
อือ
แล้วชุดเกราะเดินได้เนี่ย มีส่วนที่กินได้ด้วยเหรอครับ
เป็นคำถามที่ดีนะ
จริงๆ แล้วมันคือสัตว์ประเภทหอย ที่อยู่ในกระดอง…
นี่ไง ดูดาบเล่มนี้สิ
พวกคลีนเนอร์กำลังกินเคนสึเกะ
เผลอนิดเดียวเป็นไม่ได้เลย
แต่ถ้าสนใจอาหารมอนสเตอร์ล่ะก็
ฉันยินดีเลี้ยงทุกเมื่อเลยนะ
โห งั้นต้องรบกวนแล้วครับ
แย่ละ หมอนี่เอาจริงแน่
แล้วตอนเห็นเขา…
ตอนเห็นฟาลินครั้งสุดท้ายหลังคืนชีพ เขาปลอดภัยดีไหม
ปลอดภัย
พอจะรู้ไหมว่าอยู่ไหน
ชั้นนี้มีที่ให้ซ่อนเยอะมาก
แต่ส่วนใหญ่เป็นฐานของพวกออร์ค
อ๋อ ไม่ต้องห่วงเรื่องออร์คหรอก
เอ๊ะ
รสชาติเป็นไงครับ
ไม่ใช่ๆ
เรื่องมันยาวน่ะ แต่เรากำลังร่วมมือกับพวกเขาอยู่
ร่วมมืองั้นเหรอ
แต่หน้าที่ของนักผจญภัยคือการล่าค่าหัวมันนะ
ส่วนเรื่องสถานที่อยู่
ฟาลินอาจจะอยู่ในชั้นที่ลึกกว่าชั้นนี้
อาจจะถูกพาตัวไปที่นั่นก็ได้
ถูกพาตัวไปเหรอ ทำไมล่ะ
คือว่า…
บอกชูโรคงไม่เป็นไรหรอกมั้ง
ขอเราคุยกันสองคนได้หรือเปล่า
งั้นเดี๋ยวผมออกไปเองครับ
ว่าไง
เสบียงภาคสนามไม่ได้แย่อะไร แต่ให้กินทุกวันก็กระไรอยู่
ยังไงก็ต้องหาอะไรอุ่นๆ ลงท้องกันบ้าง
เห็นด้วยเลย
อาหารไม่ควรเป็นสิ่งที่กินแค่เพื่อให้อิ่มท้อง
เจ้ารู้เรื่องรู้ราวดีนี่ คนแคระ
ตอนเด็กๆ นายน้อยป่วยออดๆ แอดๆ
แถมยังกินน้อยจนทำให้ทุกคนเป็นห่วง
แต่ไม่ว่าตอนไหน เขาก็ชอบกินทุกอย่างที่มาอิซูรุคนนี้ทำให้
แม้แต่ตอนทำภารกิจ ข้าก็ถูกดึงตัวไปที่ครัวบ่อยๆ
แล้วเขาก็เป็นเด็กที่เชื่อฟังจนอดเป็นห่วงไม่ได้
นี่เป็นครั้งแรกและครั้งเดียว ที่เขาขออะไรเอาแต่ใจ
ขอร้องล่ะ มาอิซูรุ
ฉันอยากช่วยคนคนหนึ่ง
ต้องขอแรงเธอด้วย
ใครจะคิดว่าระหว่างการฝึก
เขาจะถูกสาวชาวเหนือคว้าเอาหัวใจไป
ต้องพูดยังไงเขาถึงจะถอดใจนะ
อยากให้เขาถอดใจเหรอ
ข้าได้รับมอบหมายจากนายท่านให้ดูแลนายน้อย
จะปล่อยให้อารมณ์นำการกระทำไม่ได้
แล้วที่ทำอยู่ตอนนี้เรียกว่าอะไรล่ะ
ถ้ามีอาหารแปรรูป ก็ไม่จำเป็นต้องลำบากทำอาหารก็ได้
ข้ารู้ว่าทำไมเขาถึงชอบกิน อาหารฝีมือเจ้าคนเดียว
รู้ด้วยว่าเจ้าใส่อะไรลงไป
เอ๊ะ
มันคือความรักไงล่ะ
พูดอะไรออกมา
ตั้งใจพูดให้ดูฉลาดเฉลียวหรือยังไง
แต่มันก็จริงนะ เวลานี้คงจะสายไปแล้ว
ลองดูท่าทีก่อนว่าผลจะออกมาเป็นยังไง
บางทีข้าอาจจะช่วยพูดอีกแรงได้
(นากาโมโตะ สึกุโยชิ)
(นากาโมโตะ โทชิสึงุ)
(ปัจจุบัน นากาโมโตะ โทชิโร)
(นากาโมโตะ ฟาลิโร)
วัสดุคนละแบบเลยเถอะ
แบบนั้นน่าจะยังยากอยู่นะ
ดีล่ะ ประมาณนี้แหละ
เสร็จแล้ว
(อาหารตะวันออก)
เอาล่ะ ต้องรีบเอาไปให้นายน้อยตอนยังร้อนๆ
พวกเจ้าสองคนมาทำอะไรที่นี่
เขาอยากคุยกันเป็นการส่วนตัวน่ะ
นายน้อย ขอเข้าไปนะเจ้าคะ
นายน้อย!
เกิดอะไรขึ้น
ชายผู้นี้ทำอะไรหรือเปล่า
ว่าไง เกิดอะไรขึ้น
ขอโทษครับ พวกผมไม่รู้อะไรเลย
มนตร์ดำน่ะ
หมอนี่ใช้มนตร์ดำชุบชีวิตผู้หญิง โดยใช้เลือดเนื้อมอนสเตอร์
มนตร์ดำ…
คิดอะไรถึงทำแบบนั้น
รู้ตัวไหมว่าทำอะไรลงไป
ทุกคนที่เกี่ยวข้องกับมนตร์ดำ
ไม่ว่าจะมีแรงจูงใจหรือใช้เวทมนตร์ระดับไหน
ล้วนถือเป็นโทษมหันต์
ต้องถูกขังลืมอยู่ในความมืดจนวันตาย
แม้แต่ศพก็ไม่มีวันได้กลับมา
ถ้าพวกเอลฟ์แห่งตะวันตกรู้เข้า เขาต้องเจออะไรบ้างก็ไม่รู้
ถ้าคนที่อยู่ข้างนอกดันเจียนรู้ใช่ไหมล่ะ
แล้วนายก็จะไม่มีวันบอกเรื่องนี้กับใคร
ใช่ไหมล่ะ
นอกจากวิธีนั้นก็ไม่มีทางอื่นแล้ว
ช่วยเข้าใจด้วยเถอะ ชูโร
มนตร์ดำเหรอ
แรงกว่าที่คิดไว้เยอะเลยแฮะ
เอาไงดีล่ะทีนี้
ท่านเดลกัล…
ต้องตามหาให้เจอ
คำบรรยายโดย: กิตติพงศ์ แลสันกลาง