DELICIOUS IN DUNGEON
Trudno było znaleźć te schody,
a jak tylko ruszyliśmy naprzód, znajdujemy to.
Robi mi się niedobrze.
Wciąż są mokre.
Falin musiała tędy niedawno przechodzić. Pewnie zeszła w dół.
Ledwie się przecisnęła.
Szósty poziom
składa się z tuneli wykopanych przez starożytne krasnoludy,
nieskończenie długich i rozległych,
przecinających się pod miastem niczym żyły.
Przez lata z pewnością przepłynęło nimi wiele rzeczy.
Woda, oczywiście, ale też ludzie, zwierzęta,
spiski, kłamstwa i plotki.
Pieniądze i krew.
Zimno mi!
Szósty poziom miał być gorący i wilgotny.
Może jesteśmy w złym miejscu.
Nie, poznaję tę trasę.
Na tym poziomie zaatakował nas Czerwony Smok
i prawie zginęliśmy.
W tym lochu zmieniają się ściany i ścieżki.
Temperatura też może się zmienić.
Lepiej zimno niż gorąco,
ale trudno tropić ślady krwi pod śniegiem i wodą.
Może wróćmy tam, gdzie prawie zginęliśmy?
Jeśli czyściciele tam nie dotarli,
może odzyskamy to, co zostawiliśmy.
Oby Falin nic nie było.
Czerwony Smok na pewno ciężko znosi ten chłód.
To dlatego miała pióra?
Jaki mamy plan?
Blefowałeś, mówiąc Shuro,
że pokonasz szalonego maga,
ale masz chyba jakiś plan, prawda?
Jeśli o to chodzi…
Falin szukała kogoś o imieniu Delgal.
Szalony mag wydał ten rozkaz Czerwonemu Smokowi.
To dlatego smok wałęsał się niestrudzenie po innym poziomie.
Delgal?
Kto to taki?
Brzmi znajomo.
Był królem.
Delgal był ostatnim królem Złotego Miasta,
które upadło tysiąc lat temu.
W lochu są chwalące go inskrypcje.
Racja!
Jego imię jest na wykopanych rzeczach.
Chwila.
Czy Delgal…
Tak.
Gdy odkryto ten loch,
pojawił się na powierzchni, obrócił w proch i zniknął.
Czyli ten szalony mag
steruje Czerwonym Smokiem i odbudowuje loch,
by odnaleźć króla, który zniknął wieki temu?
Szalony mag na własne oczy widział śmierć poprzedniego króla.
Boi się, że Delgala, syna króla, spotka to samo.
Dlatego wziął nas za zabójców i nas zaatakował.
Co? Kto ci to powiedział?
Zmyśliłeś to?
Nie, właściwie to
wpadłem na szalonego maga, wchodząc w żywe obrazy.
Stąd wiem.
Pamiętacie, jak mówiłem, że ktoś był na mnie zły,
bo zjadłem coś w środku obrazu?
Co takiego?
Było mówić wcześniej!
Wtedy go nie poznałem!
Rozumiem.
Czyli byłeś w przeszłości.
Tak dla pewności, ten szalony mag jest elfem, tak?
Czy elfy mogą żyć tysiąc lat?
Istnieją takie zapiski z dawnych czasów,
ale obecnie elfy mogą przeżyć tylko do 500 lat.
Tylko?
Jeśli potrafi kontrolować życie innych,
przedłużenie własnego musi być dla niego bułką z masłem.
Niemożliwe!
Przedłużanie życia za pomocą magii
jest jak zjadanie samego siebie.
Skoro wziął nas za wrogów króla
i nas zaatakował…
Może porozmawiamy z nim i wszystko mu wyjaśnimy?
Wiatr się wzmaga.
Zamarzam!
Nic nie widzę.
Słyszycie mnie?
Jesteście tam jeszcze?
Gdzie jesteś, Laios?
Nic nie widzę!
Nie możemy się tu rozdzielić!
Złapmy się za ręce!
Dłużej tak nie możemy.
Tutaj jest tunel!
Schrońmy się!
Wszyscy są?
Chil?
Tutaj.
Wszystko gra.
Marcille?
Tak.
Jestem tu.
Senshi?
Tak.
Nic mi nie jest.
Co za ulga.
Co?
- Marcille, światło, proszę. - Hę? Co to było?
Chyba wcześniej było tu więzienie.
Przez chwilę martwiłem się, że…
- Co? - Co?
- Jak to? - Jak to?
- Co? - Co?
- Co to? - Co to?
Jest nas więcej!
Cholera! Co się dzieje?
To magia iluzji?
Nie.
To chyba zmiennokształtni.
Co takiego?
Nie znasz ich?
To potwory, które czasem widuje się w moim mieście.
Wędrując po wzgórzach czy polach w gęstej mgle lub zamieci,
nagle zauważasz, że twoja ekipa i rodzina się pomnożyły.
Ale to zmiennokształtni, którzy ich udają, by wtopić się w tłum.
Twoje miasto wydaje się niebezpieczne.
Czy to jakieś wróżki?
Robią psoty?
Jeśli się nie zorientujesz, pożrą oryginał i zajmą jego miejsce.
Co?
Musimy znaleźć oszustów!
Muszę coś zjeść.
A to pech.
Laiosowie, którzy tam stoją…
To oczywiste, że to oszuści.
To prawda.
Nie znają się na potworach.
Podobno zmiennokształtni czytają myśli stworzeń
i naśladują wygląd tych, z którymi są one blisko.
Tamte wersje pokazują mnie takim,
jaki pojawiam się w waszych wspomnieniach.
To prawda.
Jeśli się przyjrzeć,
widać, że każde z nich wygląda trochę inaczej.
Możesz zacząć od niej?
Co?
To ewidentnie oszustka.
Racja.
To nie tak!
Przyjrzyjcie się!
- Użyję magii! Czarnej magii! - Irytujące.
Czyje to wspomnienie?
Tamci dwaj to też na pewno oszuści.
Jak to?
Co?
Przyjrzyj się!
Mój szalik to nie szalik.
A w hełmie Senshiego brakuje wcięć.
Skoro o tym mowa…
Ci dwaj musieli wziąć się z jego wspomnień.
Jego pamięć o nas jest zbyt mglista.
Możemy ich tak zostawić?
Nie są tak inteligentni jak ludzie.
Ale jeśli ich skrzywdzimy, będą walczyć.
W tej sytuacji wolałbym nie walczyć z nieznanymi potworami.
Zdemaskujmy łgarzy i rozprawmy się z nimi za jednym zamachem!
Dobrze, że ma zapał, ale…
Potrafi rozpoznać oszustów?
Nie jestem pewien.
Zostało ich sześcioro.
Gdy tak stoją w rzędzie, różnice są oczywiste.
Ale nawet teraz nasze mgliste wspomnienia są naprawiane.
Musimy to szybko rozwikłać.
Każda Marcille ma inną fryzurę.
Nie pamiętam, jakie miała włosy, gdy ją ostatnio widziałem.
- Co? - Co?
To wyjątkowy styl, musisz pamiętać!
Dalej!
W śnieżycy było mi zimno, więc je rozpuściłam.
Tekstura ich włosów kompletnie nie pasuje.
Włosy są ważne dla czarodziejki.
Wszystkie mówią dokładnie jak ona.
W końcu to nasze wspomnienia o niej.
Mam!
Zapytajmy o informacje, które zna tylko prawdziwa ja!
Nie każ im zgadywać panieńskiego nazwiska mamy.
Nie to.
Księga magii!
Widzisz?
Jedna jest fałszywa.
Ale te dwie wydają się wiarygodne.
Co? Daj spokój!
Coś jej się pomieszało w inkantacji!
Chciałam powiedzieć to samo!
Nasz sprzęt pomoże nam rozpoznać oszustów.
Senshi, pokaż swój sprzęt.
Zabrać tę trójkę!
Udało nam się zawęzić do dwóch osób na każdego,
ale znów utknęliśmy.
Musimy znaleźć jeszcze trójkę oszustów.
Dobrze. Zjedzmy coś.
- W tej sytuacji? - W tej sytuacji?
Nie możemy już rozpoznać ich po wyglądzie.
Ocenimy ich zachowanie.
Wszyscy będą gotować, a ja będę obserwował.
Tak rozpoznam oszustów.
Nie wiedział, że natknie się na szalonego maga,
nie zauważył, co czuje Shuro.
Nie pamiętał, gdzie spotkał wcześniej Kabru.
Naprawdę możemy polegać na obserwacji Laiosa?
- Martwię się. - Martwię się.
Muszę dowiedzieć się, kto z mojej ekipy jest oszustem.
To szansa, by odzyskać zaufanie, które straciłem.
Nie chcę znów zawieść przyjaciół.
Muszę zwrócić uwagę na subtelne różnice!
Mówimy o Laiosie.
Potworni oszuści mogą mu bardziej przypaść do gustu.
- To możliwe. - To możliwe.
- Musimy coś zrobić sami! - Musimy coś zrobić sami!
Będę miał was na oku.
Życzę wszystkim powodzenia.
To wkurzające.
Co gotujemy?
Mamy to, co znalazłem na piątym poziomie,
i zapasy od pani Maizuru.
To idealne składniki do przygotowania…
Jeszcze jedno.
Chcę, żebyście gotowali parami ze swoim sobowtórem.
- Co? - Co?
Będę obserwować różnice w zachowaniu, kiedy będziecie razem pracować.
Dostaniecie przepis od Senshiego.
Wszyscy
gotowi?
Zacznijcie gotować!
Najpierw zespół Chilchucka.
Pokrój mięso.
Wymieszaj jajko z przyprawami.
Chilchuck A usiadł na środku korytarza,
a Chilchuck B na drewnianej skrzyni, zanim wzięli się do pracy.
Co tam piszesz?
Utrudniasz to!
Nie mogę otworzyć. Laios, pomóż mi.
Ale wpadka!
Widzieliście to? B to oszust!
Co? Dlaczego tak mówisz?
Nie rozumiesz?
Mam swoje zasady i dumę.
Ludzie sobie pomagają, Chilchuck.
Jesteś zbyt cyniczny.
Gdy się bliżej przyjrzeć, A ma coś złego w spojrzeniu.
Hej.
Nasz Chilchuck jest słodszy.
Przestańcie!
Laios, przecież widzisz, prawda?
Chilchuck A…
Naprawdę ma wredny wyraz twarzy.
Może to on jest oszustem.
Pomyślę o tym.
Gotujcie dalej.
Dureń.
Obraził mnie we wspólnym języku.
Następnie drużyna Marcille.
Wiem, że za późno pytam, ale co to za jajo?
To jajo harpii.
Od początku mówiłam,
żadnych humanoidów!
Ostatnio szłam na kompromisy, ale to już przesada!
Marcille B to dzień jak co dzień.
Wręcz ekstremalnie.
Z drugiej strony…
Ugotuj posiekaną driadę.
Co ty na to, Marcille A?
Nie cieszy mnie to,
ale jadłam już jaja ryboludzi, a nawet driady.
Nie robiłabym z tego afery.
Zrobię wszystko, żeby uratować Falin.
Hej!
Ja też zrobię wszystko dla Falin!
Brakuje ci determinacji, B.
Zjedzenie harpii w niczym nie pomoże!
Gdy driada zmięknie na tyle, by przebić ją pałeczkami,
odcedź ją i ugnieć z przyprawami.
Trudna sprawa.
Obie mówią jak Marcille.
I wreszcie drużyna Senshiego.
Skąd wziąłeś jaja harpii?
W starym podupadłym domu było gniazdo.
Wziąłem wszystko, co tam znalazłem.
Pokrój mięso na centymetrową kostkę.
W końcu
jaja mają wszystko…
…czego potrzebujesz.
Podsmaż składniki na małym ogniu i dodaj przyprawy.
Shuro uwielbiał ryż.
Ma pełno składników odżywczych potrzebnych poszukiwaczom przygód.
Całe szczęście, że udało nam się go zdobyć.
Ja chcę tylko spróbować potworów,
a Senshi patrzy na wszystko bardziej dogłębnie.
Jak nikt inny dba o smak i wartości odżywcze.
Dania wyglądają przepysznie.
Nie rozpoznam oszustów na podstawie ich wydajności.
Nikt o tym nie wspomina, więc mam pytanie.
Wydaje mi się, czy Senshi B jest przystojny?
Zawsze taki był.
Senshi zawsze był super.
- Co? - Co?
Czy to jakieś stereotypy o krasnoludach?
Senshi nie wygląda tak głupio.
Senshi jest super.
Dania są prawie gotowe, podjąłeś już decyzję?
Szczerze mówiąc,
jestem skołowany.
Wszyscy wydają się prawdziwi i nieprawdziwi.
Proszenie mnie o dostrzeżenie iluzji powstałych w naszych umysłach
jest trochę niesprawiedliwe.
Polowanie na potwory udające ludzi jest dość ciekawe,
ale tu chodzi o iluzje.
Polowanie na potwory?
Gotowe!
WSPOMNIENIA PIĄTEGO POZIOMU
SŁODKA DRIADA PICCATA Z CAŁEGO 5. PIĘTRA
Słuchajcie mnie podczas posiłku.
Wydaje mi się, że prawdziwi są…
Chilchuck A!
Ten z wrednym spojrzeniem!
Marcille B!
Ta, która nie chce zjeść jaja harpii nawet dla Falin!
I Senshi A!
Ten, co wygląda głupio!
Zatem
wejdźcie do klatki, oszuści.
- Chwileczkę! - Chwileczkę!
Dlaczego sądzisz, że on jest prawdziwy?
To ewidentnie oszust!
Skąd ten pomysł?
Przeczucie.
Wyjaśnię później.
Najpierw pozbądźmy się tych oszustów.
Prze…
Przeczucie?
Co?
Nie można na niego liczyć.
Trzeba się pilnować…
Jesteśmy zdani na samych siebie.
To było nieuniknione bez względu na to, kogo bym wybrał.
Zmiennokształtny to ogólna nazwa potwora naśladującego inne istoty.
Jedne naśladują głosy, inne posiadają ciało,
a nawet zmieniają formę.
Ten potwór należy do jednej z tych kategorii.
Potwory nie potrafią gotować.
Zapewne tworzą iluzje, tak jak mówiła Marcille.
Biorą na cel ludzi i zwierzęta, więc to mięsożercy lub wszystkożercy.
Są płochliwe i brak im siły, by zaatakować ofiarę.
Jest tu zimno, ciemno i panuje słaba widoczność.
To bestie, które radzą sobie z zimnem, a także polegają na węchu i słuchu.
Tam jest pod wiatr.
Wróg pewnie czeka, aż się zmęczymy.
Ciosy mieczem to za mało.
Co mam robić?
Kensuke też siedzi cicho.
Może zdechnie w tym zimnie.
By pokonać bestię, trzeba walczyć jak ona.
Odwrócę role i zrobię z myśliwego zwierzynę.
Dawno tego nie robiłem, ale spróbuję.
Pies?
Dobry jest!
Nie, to pies myśliwski!
Mieszkałem z psami, odkąd pamiętam.
Wiele mnie nauczyły.
Jak polować,
jak powalić coś silniejszego od ciebie.
Teraz ja cię nauczę!
Dobry jest!
Naprawdę dobry!
Jak prawdziwy pies!
Nie jesteś myśliwym,
tylko ofiarą!
Patrzcie! Iluzje!
W końcu się pokazuje.
Jeśli jesteś bestią, znasz zasady.
W tej walce
przegrywa ten, kto pierwszy się wzdrygnie!
- Laios! - Laios!
Żyjesz, Laios?
Jesteś zdrowy na umyśle?
Tak.
Mam wiele do powiedzenia.
Dlaczego nie wyciągnąłeś miecza?
Za bardzo się wczułem w swoją rolę.
Dania nie wyszły.
W końcu powstały z iluzji.
Zróbmy je jeszcze raz.
Wygląda na to,
że intuicja cię nie zawiodła, Laios.
Jak na to wpadłeś?
Może to wasze zachowanie wobec potworów?
Chilchuck siedział na drewnianej skrzyni.
To najlepsze kryjówki dla mimików i macek.
Nie pasowało mi to, że był tym tak niewzruszony.
W starym podupadłym domu było gniazdo.
Wziąłem wszystko, co tam znalazłem.
Biorąc pod uwagę, jak ci zależy na równowadze ekosystemu,
ta uwaga była dość bezmyślna.
Zjadanie harpii w niczym nie pomoże!
Wreszcie Marcille wylała przegotowaną wodę.
To świadczy o braku rozwagi w stosunku do rusałki.
Niepokoił mnie jej brak zainteresowania tym faktem.
W tej sytuacji jej nieostrożność wydawała mi się prawdziwa.
Rozumiem.
Jestem pod wrażeniem.
Mam teraz o tobie lepsze zdanie, Laios.
Nawet jeśli masz dość błędny punkt widzenia.
Jednak
przejrzenie iluzji jest praktycznie niemożliwe.
Potwór skupił się na tej sztuczce, żeby przetrwać.
Myślałam, że…
Jadłam już jaja ryboludzi, a nawet driady.
Zorientowałeś się przez ten komentarz.
Nigdy nie jedliśmy jaj ryboludzi.
Prawda?
Były w owsiance, którą wtedy jedliśmy?
Deser też gotowy.
- Hurra! - Hurra!
Wieki nie jadłem nic słodkiego.
Może herbaty?
Jestem pewien, że mieliśmy liście w prowiancie.
Może je zgubiłeś?
Na pewno położyłem je tutaj.
Ryż…
Nikogo tu nie ma.
Marcille!
Rzućcie broń i nie ruszajcie się.
Porozmawiajmy na spokojnie.
Napisy: Paulina Żółta