DELICIOUS IN DUNGEON
Rzućcie broń.
Odsuńcie się i połóżcie na brzuchu.
Jeśli tylko drgniecie, to ją zabiję.
Czy to nie jedna z podwładnych Shuro?
Śledziła nas cały czas?
Ty.
Cofnij te zaklęcia.
Co?
Te, pod których wpływem jestem!
Do roboty!
Jakie to zaklęcia?
Nie widzisz?
Władasz czarną magią, czyż nie?
Powiedz mi choć, na co rzucono zaklęcia
i jaki to rodzaj magii.
Rzucono na mnie dwa rodzaje zaklęć.
Jedno mam na szyi.
A drugie…
Co?
Obejmuje całe moje ciało.
To człowiek bestia?
Tak.
Widziałem takiego dawno temu.
Zmodyfikowany człowiek bestia.
Powstają dzięki czarnej magii, po wymieszaniu dusz ludzi i zwierząt.
Dobra. Zrobię, co w mojej mocy.
To…
chyba jest zapisane wschodnim skryptem.
Co to za zaklęcia?
Nie widzisz?
Aktywują się, gdy ten, kto rzucił zaklęcie, długo ich nie dotyka.
A tą osobą jest Maizuru?
Ile czasu ci zostało?
Co, gdy skończy ci się czas?
Kto wie?
Lepiej się pospiesz.
Chyba nie chcesz umrzeć ze mną, prawda?
Puszczę was, gdy cofniesz zaklęcia.
Ten zapis jest osobliwy.
Ale czuję, że mogę je cofnąć.
Hej, smarkaczu.
Co?
Przynieś mi coś do jedzenia.
POLOWA RACJA ŻYWNOŚCIOWA
Kiedy ostatnio coś jadłaś?
Nie wcinaj tak szybko, bo się udławisz.
Zamknij się.
Przygotuję ci coś ciepłego.
Ej! Pozwoliłam ci się ruszać?
Rany!
Nie lekceważcie…
Musisz czymś zwilżyć gardło.
Przygotuję ci coś. To wszystko.
Jeśli nakarmisz mnie potworami, zabiję cię.
Jasne.
Jestem pewien, że nazbierałem grzybów w miejscu, gdzie były driady.
Zaczyna z nich wyrastać coś na kształt nóg.
Na pewno mi się zdawało.
Postawię kociołek na magicznym kręgu,
roztopię masło, podsmażę czosnek
i dodam ryż.
Potem dorzucę grzyby i przyprawy.
Doleję wody i niech się dusi.
Nie mogę zrobić nic innego, przez co czuję się bezużyteczny i żałosny.
W każdym razie nie mogę znieść myśli, że młodzi są głodni.
Ale przynajmniej
dorzucę trochę sera.
Gotowe.
RISOTTO Z GRZYBAMI Z CMENTARZA I SEREM ORKÓW
Postawię tutaj.
Myślisz, że to zjem?
Ten dzieciak…
Jej maniery
są okropne!
Daj mi więcej!
Na Wschodzie obowiązuje inna etykieta?
Shuro nigdy tak nie jadł.
Po prostu została źle wychowana.
Dla ciebie to pewnie coś nowego.
- Co? - Co?
Czemu to zrobiłaś?
Nie cierpię grzybów.
Jest wybredna!
To się nigdy wcześniej nie zdarzyło.
Senshi…
Łyżka.
Trzymaj ją porządnie.
Hej!
Jeśli się zbliżysz, zabiję cię!
Trzymaj łyżkę porządnie i podnieś to, co rzuciłaś na podłogę.
- Coś ty powiedział? - Ej!
Nie!
To ryzykowne, gdy odwracam twoje zaklęcie!
Trzymaj łyżkę w ten sposób.
Kogo to obchodzi?
Tak mi łatwiej!
Nie dziwię się.
To irytujące, gdy ktoś zmusza cię do trzymania łyżki w nieznany sposób.
Ale…
Za tobą, Senshi!
Co?
Nic nie poczułem.
To papier?
Uważaj, Senshi!
To nóż do filetowania, używany do krojenia mięsa.
Ma długie, ostre ostrze, które może onieśmielać,
ale jest cienkie i delikatne.
Jeśli będziesz nim tak wymachiwać, co się stanie?
Senshi!
Możesz nie wykorzystać wszystkich możliwości narzędzia
i znaleźć się w niekorzystnej sytuacji.
Senshi!
Teraz, Laios!
Nic ci nie jest, kocia dziewczyno?
Przepraszam, że cię wystraszyłem.
Mimo wszystko
istnieją dobre i złe metody trzymania narzędzia.
Zastanów się, dlaczego tak jest.
I dlaczego nie powinno się ruszać podczas cofania zaklęcia.
Gdyby zaklęcia były gorsze, kto wie, co by się stało.
Jedzenie wystygło.
Podgrzeję je.
No i?
Czemu za nami podążałaś?
Przez cały czas szukałam sposobu na zdjęcie klątwy z mojego ciała.
Okazuje się, że te zaklęcia to sprawka czarnej magii.
Nie znalazłam nikogo, kto potrafiłby nią władać.
Dopóki nie spotkałam tej długouchej.
Jest wiele rodzajów czarnej magii.
Ja skupiam się na pobieraniu energii z innego wymiaru…
Dość tego!
Wiem, że dasz radę!
Robiłaś to już wcześniej!
Użyłaś czarnej magii, by stworzyć tę upiorną półbestię!
Wszyscy wędrujecie przez ten loch,
by zdjąć klątwę z tej kobiety, prawda?
To znaczy, że wiesz, jak zdejmuje się klątwy!
W takim razie możesz uwolnić też mnie!
Pozbądź się duszy bestii, która mnie opętała!
Przykro mi.
Nie mogę nic z tym zrobić.
Co?
Nadal niewiele wiemy o duszy.
Jest porównywana do jajka.
Zwykle jest usytuowana w skorupie, którą nazywamy ciałem,
ale gdy ciało jest uszkodzone, wnętrzności się wylewają
i nie można ich znów włożyć.
Loch jest objęty zaklęciem,
które tworzy silną membranę pod skorupą,
trzymającą duszę w środku nawet po uszkodzeniu ciała.
W tej chwili ty i Falin macie po dwa jaja wewnątrz jednej skorupy.
Po wymieszaniu
dusze już nigdy nie wrócą do pierwotnej formy.
Wiedziałem o tym, ale co innego usłyszeć to w taki sposób.
Co?
W takim razie po co kontynuujecie podróż?
Jednym z powodów jest to, że nie możemy zostawić jej tak na wolności.
Może zabić następnego podróżnika, którego napotka.
Albo dać się zabić.
Chcemy coś zrobić, zanim tak się stanie.
Jeśli wrócimy teraz na powierzchnię,
zatrzymają nas za uprawianie czarnej magii.
Shuro pewnie powie o tym władcy wyspy.
Ale…
Czy to znaczy, że tak mi już zostanie?
Nie, posłuchaj!
To może zabrzmieć dziwnie, ale naprawdę cieszę się, że cię poznałem.
Nie wiem, z jakim potworem cię wymieszano,
ale zachowujesz się jak człowiek.
I nie jesteś żądna krwi.
Więc może nawet Falin będzie mogła odzyskać swoje prawdziwe ja,
gdy uwolni się spod wpływu lochu.
Zdałem sobie z tego sprawę
i jestem bardzo szczęśliwy.
Proszę.
Sprawy nie potoczyły się po twojej myśli,
ale spójrz na to z innej strony.
Może to było przeznaczenie?
Władca lochu
zna się na pradawnej magii lepiej ode mnie.
Może wie, jak rozdzielić dusze.
Czekaj.
Chcesz mnie zwerbować?
Nie dasz rady sama wrócić na powierzchnię.
Twoje imię to Asebi czy coś w tym sensie?
To imię, którym się posługuję.
Więc…
Izutsumi.
Mam na imię Izutsumi.
Nie zapomnij.
Laios, jak długo jeszcze będziesz tak żył?
Ojcze.
Czas, byś zaczął nowe, porządne życie.
Nie po to pozwoliłem wam tam pójść, żebyście zabijali smoki.
Wracaj do wioski!
Ale Falin nadal…
To nieważne.
Naprawdę sądzisz, że komuś takiemu jak ty może się udać
po tym, jak nie zagrzałeś miejsca w szkole ani w wojsku?
Nie masz nawet drygu do eksplorowania lochu.
Tak jak wtedy, gdy łuskałeś złoto,
towarzysze cię oszukają i przypiszą sobie twoje osiągnięcia.
Bo nie znasz się na ludziach.
Ze mną było tak samo.
Miałeś nas za przyjaciół,
ale ja zawsze gardziłem…
Możesz odpuścić?
Rozmawialiśmy już o tym.
Czekaj.
Co tu robią moi rodzice?
Nie widziałem ich ponad dziesięć lat.
Gdzie ja jestem?
Co robiłem?
Wydaje mi się, że…
Ostatnimi czasy Marcille
wydawała się zmęczona.
Marcille, dzisiaj my staniemy na warcie.
Odpoczywaj.
Co? Dlaczego?
Nie martw się o mnie.
Daj spokój. Odpoczywaj.
Chwila!
Co ty wyprawiasz?
Nie jestem aż tak zmęczona.
Zaraz wstanę.
Nie mogę być jedyną, która…
Ale po chwili jej cichy oddech zmienił się w niespokojne jęki.
Co się dzieje, Marcille?
To poważna sprawa.
Czy to potwór?
Tak, myślę, że to zmora.
Żerują na ludziach w ich snach, wywołując u nich koszmary
i żywiąc się ich emocjami.
Jak tak dalej pójdzie, Marcille osłabnie i umrze.
Obudź się!
Nie. Jeśli ją obudzisz, uszkodzisz jej duszę.
Gdy wcześniej opętano Shuro, Falin weszła do jego snu, by go uratować.
Spróbujmy.
Wejdziesz do jej snu?
Ktoś musi jej uświadomić, że śni.
Używa się śniącego jako poduszki…
Racja. Próbowałem pomóc Marcille.
Jestem we własnym śnie!
Zmora łatwo mnie dorwała.
Zawsze tak jest.
Wiedzą, jak uderzyć w czuły punkt!
Teraz, gdy wiem, że to sen, mam przewagę.
Przybądź, mój najpotężniejszy sługo!
Teraz muszę wejść do snu Marcille.
Skoro jest moją poduszką,
muszę trochę pokopać.
To właśnie piękno snów.
Ale to działa tylko we własnym śnie.
Było blisko.
Ten upadek prawie mnie obudził.
Czyli tak wygląda sen Marcille.
Całkiem fajnie.
Ktoś tam jest?
Co robisz?
Tu jest niebezpiecznie. Musisz uciekać.
Marcille?
Kim jesteś?
To ja, Laios!
Jesteśmy w twoim śnie!
Musisz się obudzić i…
Wstrząs?
Zbliża się!
Musimy uciekać!
Co się zbliża?
Za mną!
Pożarło tatę i Pipiego.
Tatę i Pipiego?
Sen o tym, że ktoś cię ściga?
Są dość częste, choć nieprzyjemne.
Falin mówiła, że…
Zmory żerują na bliznach emocjonalnych,
stresujących wydarzeniach i traumach.
Wyzwalają te wspomnienia, co powoduje koszmary.
Musimy więc tylko osłonić ich rany.
Rozumiem.
Ale…
To niebezpieczne, więc lepiej tego nie rób.
W porządku. Mam!
Zajmę się tym za ciebie!
Co robisz? To zbyt ryzykowne!
Nie martw się.
Może na to nie wyglądam, ale…
Co to ma być?
Skąd mam wiedzieć?
Tego boi się Marcille?
Jest trochę przesadzony.
Istotnie, wygląda na to, że będzie mi trudno go pokonać.
Nie byłby groźny, gdyby zrozumiała, że to tylko sen.
Jesteśmy dość daleko.
Nigdzie nie jest bezpiecznie.
Nikt nie ma z nim szans.
Nie martw się.
Pomyślmy, jak razem się nim zająć.
Czego się boi Marcille?
Potwora, rzecz jasna.
Pełza wolno,
ma niezliczone macki, jest nienasycony
i wygląda obrzydliwie.
To jakiś owad?
Ale owady tego rozmiaru są rzadkością.
Robale…
No jasne!
To wurm!
To wurm z rodziny smoków!
Ma zdegenerowane nogi i oczy, wygląda jak gigantyczna gąsienica.
Jest żarłoczny i pochłania wszystko, co żyje!
Jego słabością są ogień i światło!
Niezły wybór!
Co?
Skąd on…
Trzymaj się!
Biegnij!
Dotknął cię?
Ledwie musnął.
Pokaż!
Co to?
Cholera.
Przestraszyła się jeszcze bardziej!
To tylko wzmocni zmorę.
Co za potężna trucizna.
Co się dzieje, jeśli umrzesz w czyimś śnie?
Nie, to coś chce nas wystraszyć jeszcze bardziej.
Muszę podnieść Marcille na duchu.
Nie martw się!
Możesz używać magii!
Możesz go pokonać w pojedynkę!
Magii?
Nie jest tu bezpiecznie.
Powiedziałem coś nie tak?
Kiedy…
Kiedy chciałam go pokonać magią,
ona skończyła w ten sposób.
Ona?
Zaraz, to Falin?
Już rozumiem.
Marcille czuje winę z powodu przemiany Falin
po użyciu zaklęcia wskrzeszenia.
Jeśli próbowała pokonać to coś, to znaczy, że…
Marcille boi się śmierci!
Wraca!
Ucieczka niczego nie rozwiąże.
Musisz się z tym zmierzyć.
Co?
Nie martw się. Nie ma się czego bać!
W lochu można wrócić do życia nawet po śmierci.
Falin też żyje dzięki twojemu zaklęciu wskrzeszenia.
Przecież przywykłaś do widoku zwłok.
Co?
Wciąga mnie!
Nie!
Wciąga tylko mnie!
Złap mnie za rękę!
To nie trucizna.
Starzeję się w niewiarygodnym tempie.
Chwileczkę, Marcille.
Muszę złapać oddech.
Coś jest nie tak.
Czy istnieje stworzenie zdolne do tego?
Może to w ogóle nie jest istota.
Ty też ze mną nie pójdziesz?
Nie, mogę pobiec, tylko trochę odpocznę.
Kłamiesz!
Wszyscy, którzy ze mną uciekali, poddali się i to coś ich pożarło.
Tata, Pipi, Falin, wszyscy!
Dlatego tak pilnie uczyłam się magii.
Ale jeśli to zmieniło Falin,
to nie wiem, co robić.
Twój ojciec zmarł młodo?
Na pogrzebie taty mama powiedziała mi,
że biegam szybciej niż inni.
Że będę musiała obserwować odejście wielu osób.
Pipi to twoja krewna?
Pipi to ptak.
Rozumiem.
Marcille nie boi się śmierci.
Boi się, że wszyscy, na których jej zależy, umrą przed nią.
Marcille, uspokój się!
Strach tylko to wzmacnia!
Ale co mam zrobić?
Nic nie mogę zrobić!
Możesz!
Jesteś niesamowita, Marcille!
Spójrz na te wszystkie książki!
Nigdy nie śniło mi się nic takiego!
Cały ten czas pracowałaś bez wytchnienia!
Nie poddawaj się. Uwierz w siebie!
Dasz radę, Marcille!
Nie, wstawaj!
Musimy uciekać!
Poza tym
moja magia nie jest w pełni rozwinięta.
Gdybym miała taką księgę jak on,
mogłabym lepiej używać magii, ale…
Więc marz o niej!
Można osiągnąć wszystko, jeśli się o tym mocno marzy!
Nie bój się! Następnym razem będzie lepiej!
Nie poddawaj się!
Nie!
Tak, Marcille!
Zrób to!
Tak tego używasz?
Obudziłeś się.
Oboje jęczeliście przez sen.
Nic ci nie jest?
Nie pamiętam.
To był wyczerpujący sen.
Znowu zasypia!
Nie! Obudź się, Marcille!
Mój sen?
Niewiele pamiętam.
Ale chyba było fajnie.
Wygląda na to, że podziałało.
Coś się stało?
Podaj poduszkę.
Co?
Co to?
Zmory.
Chowają się w poduszkach i przynoszą ludziom koszmary.
Jest ich tak wiele.
Musiały się tam gnieździć od jakiegoś czasu.
Niemożliwe!
Senshi, to jadalne?
Zawsze ciekawił mnie ich smak.
Oczywiście.
Najpierw oczyścimy je z mazi.
Jeśli zanurzysz je w gorącej wodzie…
Zmory, znane także jako Shen,
są spokrewnione ze smokami.
Jeśli się przyjrzeć, trochę je przypominają.
Żartujesz sobie.
Umieść zmory w rozpuszczonym maśle,
dodaj wino i zakryj.
Na koniec polej je odrobiną sosu sojowego
i gotowe.
Co to?
To ja!
Sen pożarty przez zmory zmienił się w miraż.
Już sobie przypominam.
Racja,
uciekałam przed czymś,
kiedy pojawił się pies.
Szukaliśmy razem skarbu.
To był taki fajny sen!
Pies jest trochę zaniedbany.
Wygląda głupio.
Co się stało?
Pamiętam, że to był srebrny wilk, ale…
Nieważne.
Cieszę się, że pomogłem jej stworzyć fajny sen.
Napisy: Paulina Żółta