(สูตรลับตำรับดันเจียน)
รีบวางอาวุธซะ
ถอยไปแล้วหมอบลงกับพื้น
ถ้าขยับแม้แต่นิดเดียว ฉันจะฆ่ายัยนี่ซะ
ยัยนั่นเป็นหนึ่งในบริวารของชูโรไม่ใช่เหรอ
นี่ตามเรามาตลอดเลยเหรอ
เธอน่ะ
คลายคาถานี่ซะ
เอ๊ะ
คาถาที่ฉันโดนไง
เร็วๆ เข้าสิ
โดนคาถาอะไรมาเหรอ
ดูไม่ออกหรือไง
เธอเป็นผู้ใช้มนตร์ดำไม่ใช่เหรอ
อย่างน้อยก็บอกมาหน่อยสิว่าตรงไหน
แล้วมันคือคาถาอะไร
ฉันโดนคาถามาสองอย่าง
จุดหนึ่งที่คอ
ส่วนอีกจุด…
เอ๊ะ
คือทั้งตัวเลย
นั่นมนุษย์ครึ่งสัตว์เหรอ
ใช่
เคยเห็นครั้งหนึ่งเมื่อนานมาแล้ว
มนุษย์ครึ่งสัตว์ที่ถูกสร้างขึ้น
บ้างก็ว่าสร้างมาจากการใช้มนตร์ดำ รวมวิญญาณมนุษย์กับสัตว์ร้าย
เข้าใจแล้ว จะลองทำเท่าที่ทำได้แล้วกัน
นี่มัน…
ดูเหมือนจะเป็นอักษรตะวันออกนะ
เป็นคาถาแบบไหนเหรอ
ดูไม่ออกหรือไง
มันคืออาคมที่จะทำงาน เมื่อผู้ลงอาคมไม่มาแตะตามเวลาที่กำหนด
ผู้ลงอาคมที่ว่าคือมาอิซูรุเหรอ
เหลือเวลาอีกนานแค่ไหนล่ะ
ถ้าหมดเวลาแล้วจะเกิดอะไรขึ้น
ไม่รู้สิ
รีบหน่อยจะดีกว่านะ
คงไม่อยากตายไปพร้อมฉันใช่ไหมล่ะ
คลายมันเมื่อไหร่ ฉันจะยอมปล่อยเธอไป
ตัวอักษรมีความเฉพาะตัว
แต่เราน่าจะคลายมันได้
เฮ้ย เจ้าเด็กนั่นน่ะ
- เอ๊ะ - ไปหาอะไรมาให้กินหน่อยซิ
(เสบียงภาคสนาม)
เธอกินข้าวครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่เนี่ย
สวาปามเร็วขนาดนั้น เดี๋ยวก็ติดคอเอาหรอก
หนวกหู
เดี๋ยวจะทำอะไรอุ่นๆ ให้กิน…
เฮ้ย ใครบอกให้ขยับ
เหวอ
อย่ามาดูถูกฉัน…
ต้องกินของที่ลื่นคอหน่อยใช่ไหมล่ะ
ฉันแค่จะทำอะไรให้กิน
ถ้าเอามอนสเตอร์มาให้กิน ฉันฆ่าทิ้งแน่
เข้าใจแล้ว
จำได้ว่ามีเห็ดที่เก็บได้ใกล้ๆ ดรายแอด…
เหมือนจะมีขางอกออกมาด้วย
สงสัยคงคิดไปเองแหละ
ตั้งหม้อไว้บนวงเวท
ละลายเนย เอากระเทียมลงไปผัด
แล้วใส่ข้าวลงไป
จากนั้นใส่เห็ดกับเครื่องปรุง
เติมน้ำลงไป แล้วต้มไว้สักพัก
เรามันกระจอกจริงๆ ที่ทำได้แค่นี้ สมเพชตัวเองเหลือเกิน
แต่ยังไงก็ทนเห็นคนหนุ่มสาวต้องหิวโหยไม่ได้
อย่างน้อยๆ
ขอใส่ชีสไปด้วยแล้วกัน
เสร็จแล้วล่ะ
(รีซอตโตเห็ดจากสุสานกับชีสที่ได้จากออร์ค)
วางไว้ตรงนี้นะ
ใครจะไปกินของแบบนั้น…
เด็กคนนี้…
มารยาทบนโต๊ะอาหาร
แย่มาก
เอามาอีก
มารยาททางฝั่งตะวันออกต่างกับเราเหรอ
ไม่เคยเห็นชูโรกินแบบนั้นเลยสักนิด
แค่ถูกเลี้ยงดูมาไม่ดีแหละ
คงแปลกสำหรับนายล่ะมั้ง
- เอ๊ะ - เอ๊ะ
เมื่อกี้ทำอะไร…
ฉันเกลียดเห็ด
เลือกกินด้วย!
เรื่องแบบนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน!
เซนชิ…
ช้อน…
จับช้อนให้มันดีๆ
เฮ้ย
ขืนเข้ามาใกล้กว่านี้ ฉันเอาตายแน่
จับช้อนให้มันดีๆ แล้วหยิบของที่เพิ่งทิ้งลงพื้นขึ้นมาซะ
- แกว่าไงนะ - เดี๋ยวสิ
ไม่ได้นะ
ขยับตัวตอนคลายคาถามันอันตราย
ช้อนมันต้องจับแบบนี้
จะจับยังไงก็ช่างสิ
ฉันถนัดจับแบบนี้ที่สุด
ก็จริงอยู่ล่ะนะ
เวลามีคนบังคับให้จับช้อน ด้วยวิธีที่ไม่คุ้นเคยคงรำคาญใจน่าดู
แต่ว่า…
เซนชิ ข้างหลัง!
อ้าว
ไม่รู้สึกอะไรเลย
กระดาษเหรอ
เซนชิ ระวังนะ!
นั่นคือมีดแล่เนื้อ เอาไว้หั่นเนื้อออกจากกัน
มีใบมีดยาวและแหลมคมทำให้ดูน่ากลัว
แต่จริงๆ มันทั้งบางทั้งเปราะ
ถ้าเอามันมาเหวี่ยงไปมาแบบนั้น
รู้ไหมจะเป็นยังไง
เซนชิ
มันอาจทำให้ดึงศักยภาพของเครื่องมือ ออกมาได้ไม่เต็มที่
จนตัวเองต้องเสียเปรียบแบบนี้ไงล่ะ
เซนชิ!
ตอนนี้แหละ ไลออส
ไม่บาดเจ็บใช่ไหม แม่หนูแมว
ต้องขอโทษที่ทำให้ตกใจ
แต่ว่า
วิธีจับเครื่องมือมีทั้งวิธีที่ถูกและผิด
ฉันอยากให้ลองคิดดูว่าทำไมเป็นแบบนั้น
แล้วก็เหตุผลที่ไม่ควรขยับตอนคลายคาถาด้วย
ถ้าเป็นคาถาที่อันตรายกว่านี้ จะเกิดอะไรบ้างก็ไม่รู้
อาหารเย็นหมดแล้วสินะ
เดี๋ยวจะรีบไปอุ่นให้ใหม่
แล้วคือว่า
ตามพวกเรามาทำไมเหรอ
ที่ผ่านมาฉันหาทางถอนคำสาปบนตัวฉันมาตลอด
จนได้รู้ว่าคำสาปนี้เกิดจากมนตร์ดำ
แต่ก็ไม่เคยเจอใครที่ใช้มนตร์ดำได้เลย
จนได้เจอกับยัยหูยาวนั่น
มนตร์ดำ เอ๊ย เวทบรรพกาลก็มีหลายรูปแบบ
งานวิจัยฉันเน้นที่การดึงพลังงานจากมิติอื่น…
ไม่ต้องมาเนียนเลย!
ฉันรู้ว่าเธอทำได้!
ก็เธอเคยทำมาแล้วนี่
ที่ใช้มนตร์ดำสร้างอสูรจากมอนสเตอร์กับมนุษย์น่ะ
แล้วพวกเธอก็กำลังลงดันเจียนต่อเพื่อถอนคำสาป
ให้ผู้หญิงคนนั้นใช่ไหม
แปลว่ารู้วิธีถอนคำสาปใช่ไหมล่ะ
ถ้างั้นก็ต้องถอนคำสาปให้ฉันได้สิ
เอาวิญญาณมอนสเตอร์ที่สิงร่างฉันออกไปที
ขอโทษนะ
เรื่องนั้นฉันช่วยอะไรไม่ได้หรอก
เอ๊ะ
มีหลายอย่างเกี่ยวกับวิญญาณที่เราไม่รู้
แต่มันมักจะถูกเทียบกับไข่
ปกติแล้วมันจะอยู่ในเปลือกที่เรียกว่าร่างกาย
แต่เมื่อร่างกายสลายไป เนื้อในจะหลุดออกมา
แล้วกลับเข้าไปไม่ได้อีก
ดันเจียนนี้อยู่ใต้มนตร์คาถา
ที่สร้างเยื่อหุ้มที่แข็งแรงไว้ใต้เปลือก
คอยเก็บวิญญาณไว้ แม้ร่างจะเสียหาย
ตอนนี้เธอกับฟาลิน มีไข่สองฟองอยู่ในเปลือกเดียวกัน
เมื่อวิญญาณรวมกันแล้วครั้งหนึ่ง
จะไม่มีวันกลับไปเป็นแบบเดิมได้
ก็พอจะรู้อยู่แล้วล่ะ
แต่พูดออกมาตรงๆ แบบนี้มันก็…
เอ๊ะ
ถ้างั้นทำไมพวกเธอถึงเดินทางกันต่อล่ะ
เหตุผลแรกคือ เราปล่อยน้องสาวฉันไว้แบบนั้นไม่ได้
เขาอาจฆ่านักผจญภัยคนต่อไปที่เจอ
หรืออาจเป็นฝ่ายถูกฆ่า
เราเลยอยากทำบางอย่างก่อนจะเกิดเรื่อง
แล้วถ้ากลับไปบนพื้นโลกตอนนี้
เราจะถูกจับข้อหาใช้มนตร์ดำ
ชูโรน่าจะบอกเรื่องที่เกิดขึ้นให้เจ้าเกาะฟัง
แต่ว่า…
แปลว่าฉันต้องเป็นแบบนี้ตลอดไป…
ไม่ สำหรับฉัน
มันอาจฟังดูแปลกๆ นะ แต่ฉันดีใจจริงๆ ที่ได้เจอเธอ
ไม่รู้นะว่าเธอรวมกับมอนสเตอร์ตัวไหน
แต่พฤติกรรมของเธอดูยังไงก็เป็นมนุษย์
แล้วก็ไม่ได้กระหายเลือดด้วย
ดังนั้น ฟาลินเอง พอหลุดจากการควบคุมของดันเจียน
เขาอาจจะได้ตัวตนเดิมกลับคืนมาก็ได้
แค่ได้รู้แบบนั้นฉันก็…
มีความสุขมากแล้วในตอนนี้
เอ้านี่
มันอาจไม่ได้เป็นอย่างที่เธอคาดหวังซะทีเดียว
แต่ทำไมไม่ลองมองในแง่ดีดูล่ะ
ว่าเรื่องนี้ก็เป็นโชคชะตาบางอย่าง
เจ้าแห่งดันเจียนนี้
ใช้เวทบรรพกาลเก่งกว่าฉันมาก
เขาอาจจะรู้บางอย่างเกี่ยวกับวิธีแยกวิญญาณก็ได้
อะไรกัน
นี่จะชวนเข้าปาร์ตี้หรือไง
ยังไงก็กลับขึ้นพื้นโลกเองไม่ได้อยู่แล้วนี่
เธอชื่ออาเซบิใช่ไหมนะ
นั่นก็แค่ฉายาที่ใช้ประจำน่ะ
ถ้างั้น…
อิซึสึมิ
ฉันชื่ออิซึสึมิ
จำไว้ด้วยล่ะ
ไลออส ลูกจะใช้ชีวิตแบบนั้นไปถึงเมื่อไหร่
พ่อ
ถึงเวลาต้องจริงจังกับชีวิตแล้วนะ
พ่อไม่ได้ให้ลูกออกไปข้างนอกเพื่อล่ามังกร
กลับมาที่หมู่บ้านเดี๋ยวนี้!
แต่ฟาลินยัง…
ลืมมันไปเถอะ
คิดจริงๆ เหรอ ว่าคนอย่างลูกจะใช้ชีวิตข้างนอกได้
ไปโรงเรียนหรือกองทัพ ก็เข้ากับใครไม่ได้จนหนีออกมา
นายไม่มีพรสวรรค์ในการสำรวจดันเจียนด้วยซ้ำ
เหมือนตอนที่ทำงานลอกทองไง
เพื่อนๆ จะหลอกนาย แล้วแย่งเอาผลงานไป
เพราะนายมันมองคนไม่เป็นล่ะนะ
กับฉันก็เหมือนกัน
นายคิดว่าเราเป็นเพื่อนสนิทกัน
แต่ฉันไม่ถูกกับนายมาตลอด…
ย้ำอยู่ได้
เรื่องนั้นคุยกันจบไปแล้วนี่
แต่เดี๋ยวก่อนนะ
ทำไมพ่อแม่เรามาอยู่ที่นี่ล่ะ
ไม่ได้เจอกันมาสิบกว่าปีแล้วนี่
แล้วที่นี่มันที่ไหน
เมื่อกี้ทำอะไรอยู่
จำได้ว่าเรา…
พักหลังมานี้ มาร์ซิล จะว่าไงดีล่ะ
ดูหมดเรี่ยวหมดแรง
มาร์ซิล คืนนี้พวกเราเฝ้ายามเอง
เธอพักผ่อนเถอะ
เอ๊ะ ทำไมล่ะ
ไม่ต้องห่วงฉันหรอก
เอาเถอะน่า อย่าดื้อเลย
เดี๋ยวสิ
โธ่ ทำอะไรเนี่ย
ไม่ได้เหนื่อยขนาดนั้นสักหน่อย
เดี๋ยวจะรีบตื่นแล้วกันนะ
ให้ฉันนอนคนเดียว…
แต่ไม่นาน เสียงหายใจของเขา
ก็กลายเป็นเสียงครางเจ็บปวด
เป็นอะไรไป มาร์ซิล
แบบนี้ไม่ปกติแล้ว
มอนสเตอร์เหรอ
อือ น่าจะเป็นไนท์แมร์
พวกนี้จะเข้าสิงมนุษย์ตอนกำลังหลับ และสร้างฝันร้าย
แล้วกัดกินความรู้สึก
ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป มาร์ซิลจะยิ่งอ่อนแอลงจนตายในที่สุด
ตื่นสิ มาร์ซิล
อย่านะ ถ้าบังคับให้ตื่น จิตใจก็จะเสียหาย
ตอนชูโรถูกสิงก่อนหน้านี้ ฟาลินเข้าไปช่วยเขาในฝัน
ลองใช้วิธีนั้นกันเถอะ
นายจะเข้าไปในฝันของมาร์ซิลเหรอ
ต้องมีคนช่วยให้เขารู้ตัวว่ากำลังฝันอยู่
นอนหนุนคนที่กำลังฝัน จากนั้นก็…
จริงสิ เรามาเพื่อช่วยมาร์ซิล
ที่เห็นอยู่นี่คือฝันของเรา
โดนไนท์แมร์ชิมไปเต็มคำเลยแฮะ
เป็นแบบนี้ทุกทีเลย
รู้ดีนักนะเรื่องจุดอ่อนคนอื่นเนี่ย
แต่ถ้ารู้ว่าเป็นความฝัน เราก็ได้เปรียบแล้ว
จงออกมา ทาสรับใช้ผู้แข็งแกร่งที่สุดของฉัน
ทีนี้ก็ต้องเข้าไปในความฝันของมาร์ซิล
ตอนนี้เขาอยู่ใต้หัวเรา
เท่ากับว่าต้องขุดพื้นลงไป
นี่แหละข้อดีของความฝัน
เฉพาะของตัวเองนะ
เกือบไปแล้วไง
ตอนตกลงมาเล่นเอาซะเกือบตื่น
นี่น่ะเหรอ ในฝันของมาร์ซิล
สุดยอดเลยแฮะ
มีคนอยู่ตรงนั้นเหรอ
ทำอะไรอยู่น่ะ
ที่นี่อันตรายนะ รีบหนีไปเถอะ
มาร์ซิล
คุณเป็นใคร
ฉันเอง ไลออสไง
แล้วที่นี่ก็คือความฝันเธอ
เพราะงั้นเธอต้องรีบตื่นแล้ว…
พื้นสั่นเหรอ
มันกำลังมาแล้ว
ต้องรีบหนี
อะไรมา
ตามมาเถอะน่า!
มันกลืนป่าป๊ากับปีปี้เข้าไป
ป่าป๊ากับปีปี้
ฝันว่าถูกบางอย่างไล่ล่าเหรอ
ถึงเป็นเรื่องปกติ แต่ก็ไม่อยากฝันถึงเลย
จำได้ว่าฟาลินเคยบอกว่า…
ไนท์แมร์ชอบบาดแผลในใจเป็นที่สุด
เรื่องที่ทำให้เครียดและบอบช้ำทางจิตใจ
มันจะกระตุ้นความทรงจำเหล่านั้น แล้วทำให้คนฝันร้าย
ดังนั้น แค่ปกป้องแผลในใจของพวกเขาก็พอแล้ว
เหรอ
แต่ว่า…
มันอันตราย ห้ามลอกเลียนแบบนะ
ดีล่ะ เข้าใจแล้ว
ฉันจะเป็นคนจัดการมันเอง
ทำอะไรน่ะ มันอันตรายนะ
ไม่ต้องห่วงๆ
เห็นแบบนี้ แต่จริงๆ แล้วฉัน…
ไอ้นั่นมันตัวอะไรเนี่ย
จะไปรู้ได้ยังไงเล่า
นั่นคือสิ่งที่มาร์ซิลกลัวเหรอ
ตัวมันดูเว่อร์ไปหน่อย
แต่เราคงจัดการมันไม่ไหวจริงๆ
ถ้าเขารู้ว่านี่เป็นแค่ความฝัน มันก็ไม่น่ากลัวแล้ว
หนีมาไกลพอแล้วล่ะ
ไม่มีที่ไหนปลอดภัยหรอก
ไม่มีใครต่อกรกับมันได้
ไม่ต้องห่วง
มาหาทางโค่นมันด้วยกันเถอะ
สิ่งที่มาร์ซิลกลัวงั้นเหรอ
ก็ต้องมอนสเตอร์อยู่แล้วแหละเนอะ
มันคลานได้เชื่องช้า
มีรยางค์นับไม่ถ้วน และหิวโหยไม่รู้จักพอ
หน้าตาน่าสะอิดสะเอียน
แมลงหรือเปล่านะ
แต่แมลงตัวใหญ่ขนาดนั้นก็ค่อนข้างหายาก
แมลงๆ…
จริงด้วย
เวิร์มนี่เอง
เวิร์มไง ที่อยู่ในตระกูลมังกรน่ะ
ขากับตามันเสื่อมสภาพ เลยเหมือนหนอนผีเสื้อขนาดยักษ์
มันตะกละตะกลามและกินทุกอย่างที่มีชีวิต
จุดอ่อนคือไฟกับแสง
เข้าใจเลือกไม่เบานะเนี่ย
เอ๊ะ
มาตั้งแต่ตอนไหน…
จับฉันไว้
หนีเร็ว หนี
มันโดนตัวคุณหรือเปล่า
แค่เฉียดๆ น่ะ
ขอดูหน่อย
อะไรเนี่ย
แย่แล้ว
ดันทำให้เขากลัวกว่าเดิมอีก
แบบนี้ไนท์แมร์ก็จะยิ่งแกร่งขึ้น
เป็นพิษที่รุนแรงจริงๆ
ถ้าเราตายในความฝันคนอื่นจะเป็นยังไงนะ
ไม่ได้ ถ้ากังวลหรือกลัวก็จะเข้าทางมัน
ต้องทำให้มาร์ซิลร่าเริงเข้าไว้
ไม่ต้องห่วง
เธอใช้เวทมนตร์ได้
แค่เธอคนเดียวก็จัดการเจ้านั่นได้แล้ว
เวทมนตร์เหรอ
ไม่มั่นคงยิ่งกว่าเดิมอีก
เราพูดอะไรผิดหรือเปล่าเนี่ย
เพราะว่าหนู…
เพราะว่าหนูพยายามใช้เวทมนตร์เอาชนะมัน
เด็กคนนี้เลยต้องกลายเป็นแบบนี้
เด็กคนนี้…
เดี๋ยวนะ นั่นฟาลินเหรอ!
อย่างนี้นี่เอง
มาร์ซิลรู้สึกผิดที่ฟาลินเปลี่ยนไป
เพราะอาคมคืนชีพของเขา
ถ้าเขาพยายามเอาชนะเจ้านั่นก็หมายความว่า…
มาร์ซิลกลัวความตาย
มันกลับมาแล้ว
หนีไปก็แก้ปัญหาอะไรไม่ได้หรอก
เธอต้องเผชิญหน้ากับมันตรงๆ
เอ๊ะ
ไม่ต้องห่วงหรอก ไม่มีอะไรต้องกลัวทั้งนั้น
ในดันเจียนนี้ ถึงตายไปก็คืนชีพได้
แถมฟาลินก็ยังมีชีวิตอยู่ เพราะอาคมคืนชีพของเธอ
เธอเองก็เห็นศพมาจนชินแล้วนี่
เอ๋!
มันกำลังดูดฉันเข้าไป
ไม่นะ
มันดูดฉันไปคนเดียว
จับไว้
นี่ไม่ใช่พิษ
เราแก่ลงเร็วอย่างไม่น่าเชื่อ
รอหน่อยสิ มาร์ซิล
ขอพักหายใจ
มีบางอย่างแปลกๆ
มีสิ่งมีชีวิตที่ทำแบบนี้ได้ด้วยเหรอ
หรือมันจะไม่ใช่สิ่งมีชีวิต
คุณก็จะไม่ไปกับหนูอีกคนเหรอ
ไปสิ พักสักหน่อยก็วิ่งไหวแล้ว
โกหก!
ทุกคนที่วิ่งมากับหนูต่างพากันยอมแพ้ แล้วโดนเจ้านั่นกลืนกินกันหมด
ทั้งป่าป๊า ปีปี้ ฟาลิน ทุกคนเลย
หนูอุตส่าห์ตั้งใจศึกษาเวทมนตร์มาตั้งเยอะ
แต่ถ้ามันทำให้ฟาลินต้องกลายเป็นแบบนี้
หนูก็ไม่รู้จะทำยังไงแล้ว
พ่อเธอเสียตั้งแต่ยังหนุ่มเหรอ
ตอนงานศพป่าป๊า หม่าม้าบอกหนู
ว่าหนูวิ่งเร็วกว่าทุกคน
ว่าจากนี้หนูต้องมองดูคนมากมายจากไป
ว่าแต่ปีปี้เป็นญาติเธอเหรอ
เป็นนกค่ะ
อย่างนี้เอง
มาร์ซิลไม่ได้กลัวความตาย
แต่กังวลว่าคนใกล้ตัวจะจากไปก่อน
มาร์ซิล ใจเย็นก่อน
ยิ่งเธอกลัว พลังของมันก็มีแต่จะเพิ่มขึ้น
พูดน่ะมันง่าย แต่ต้องทำยังไงล่ะ
ทำอะไรไม่ได้เลยนี่!
ไม่ ทำได้สิ
เพราะว่ามาร์ซิลเก่งยังไงล่ะ
ดูหนังสือทั้งหมดนี่สิ
ในฝันฉันไม่มีอะไรเลยด้วยซ้ำ
ที่ผ่านมาเธอพยายามมาตลอดใช่ไหมล่ะ
อย่าเพิ่งถอดใจสิ เชื่อมั่นในตัวเองหน่อย
พยายามเข้า มาร์ซิล!
ไม่นะ ลุกขึ้นสิ
เราหนีกันเถอะ
อีกอย่าง
เวทมนตร์ของฉันมันยังไม่สมบูรณ์
ถ้ามีหนังสือเล่มเดียวกับเขา
ฉันก็คงใช้เวทมนตร์ได้มีประสิทธิภาพกว่านี้…
งั้นก็อธิษฐานสิ
ถ้าเธอมีความปรารถนามากพอ ก็สามารถทำได้ทุกอย่าง
ไม่ต้องกลัว คราวหน้าต้องทำได้ดีกว่านี้แน่
อย่ายอมแพ้นะ
ไม่นะๆ
ไม่!
นั่นแหละ มาร์ซิล
เอาเลย
มันใช้แบบนั้นเหรอ!
ตื่นแล้วเหรอ
พวกนายร้องโอดโอยพร้อมกันด้วย
เป็นอะไรหรือเปล่า
จำไม่ค่อยได้น่ะ
แต่เป็นฝันที่เหนื่อยยังไงก็ไม่รู้
เขาจะหลับต่อแล้ว
ไม่ได้นะ ตื่นสิ มาร์ซิล
ฝันเหรอ
จำไม่ค่อยได้เลย
แต่เหมือนจะเป็นฝันที่สนุกดี
ท่าทางจะสำเร็จแล้ว
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
ส่งหมอนมาหน่อยสิ
หือ
นั่นอะไร
ไนท์แมร์ไงล่ะ
เจ้าพวกนี้ชอบไปซ่อนอยู่ในหมอนคนอื่น และทำให้ฝันร้ายน่ะ
แต่เยอะเอาเรื่องนะเนี่ย
สงสัยซ่อนอยู่ในหมอนมาสักพักแล้วมั้ง
ไม่จริง
เซนชิ เจ้าพวกนี้กินได้ไหม
อยากรู้รสชาติมันมานานแล้ว
อือ กินได้สิ
ขั้นแรก ต้องล้างเศษต่างๆ ออกก่อน
เอาไปแช่น้ำร้อนแบบนี้…
ไนท์แมร์หรือที่รู้จักกันในชื่อ "เซิ่น"
จริงๆ แล้วเป็นพวกเดียวกับมังกร
ถ้าดูใกล้ๆ จะคล้ายมังกรใช่ไหมล่ะ
ล้อเล่นใช่ไหม
เรียงไนท์แมร์ลงบนเนยที่ละลายไว้
เทไวน์ลงไป แล้วปิดฝา
สุดท้ายก็ราดโชยุลงไปนิดหน่อย
เสร็จแล้วล่ะ
นี่มัน…
นี่มันฉันนี่นา
ความฝันที่ไนท์แมร์กินไป จะกลายเป็นภาพลวงตาน่ะ
เริ่มนึกออกแล้วล่ะ
จริงสิๆ
ฉันกำลังวิ่งหนีบางอย่าง
แล้วหมาตัวหนึ่งก็โผล่มา
แล้วเราก็ไปล่าสมบัติด้วยกัน
เป็นฝันที่สนุกมากเลย
หมาตัวนั้นดูมอมแมมจัง
ดูบ้องตื้นชะมัด
เป็นอะไรไป ไลออส
จำได้ว่าเป็นหมาป่าสีเงินนะ…
แต่ช่างเถอะ
ถ้าช่วยให้เขาฝันสนุกก็ดีแล้วล่ะ
คำบรรยายโดย: กิตติพงศ์ แลสันกลาง