(สูตรลับตำรับดันเจียน)
ถนนเส้นนี้ไม่คุ้นเลย
ทางนี้ไม่ผิดแน่
จะใช่เหรอ
ช้าอยู่ได้ รีบไปสิ
ก็ข้างหน้ามันติด…
อย่าดันสิ
- เดี๋ยวสิ - ระวัง…
ลานกว้างตรงนี้แหละที่เราสู้กับเรดดราก้อน
ตอนสำรวจคราวก่อนมาถึงนี่กันเชียวเหรอ
ใช่
ตรงนี้เคยเป็นจุดที่ลึกที่สุดอยู่นานมากเลย
แต่เร็วๆ นี้เพิ่งมีคนเจอประตูใกล้ๆ ที่น่าจะลงลึกต่อไปได้อีก
ที่ประตูมีอักขระสลักอยู่ ซึ่งอาจจะใช้เวทมนตร์เปิดได้
ตอนนั้นเรามาเพื่อลอกลายที่ว่า ตามคำขอของเจ้าเกาะ…
แต่ก็เจอเรดดราก้อนจนต้องล่าถอย
เอาล่ะ มาวัดดวงกันเถอะ
รู้สึกว่าตอนนั้นจะอยู่แถวนั้น
เจอของของเราแล้ว
ถูกรื้อค้นหมดเลย
อะไรกัน
ไชโย
เจอถุงนอนแล้ว!
ค่อยยังชั่ว กางเกงในก็ยังอยู่ดี
หาของพวกนั้นก่อนของมีค่าเนี่ยนะ
เสบียงเราหายเกลี้ยง
แต่ของอย่างอื่นดูจะไม่โดนแตะต้อง
คงจะเป็นฝีมือมอนสเตอร์นั่นแหละนะ
ดีใจจัง
เท่านี้ก็จะได้นอนอุ่นๆ แล้ว…
แบบนั้นไม่ดีแน่
ไปหาที่พักกันสักหน่อยเถอะ
ทางนี้อยากจัดของด้วย
หิมะคงทำให้คลีนเนอร์ช้าลงล่ะมั้ง
สบู่ฉันโดนแทะไปแล้ว
นี่ เธอน่ะ
เอาของที่เพิ่งซุกเข้าไปในเสื้อออกมาซะ
เอ้านี่ มาร์ซิล
โอ๊ยเจ็บ
มนุษย์ครึ่งสัตว์เลี้ยงไม่เชื่อง
มิน่าถึงโดนจับใส่ปลอกคอแบบนั้น
นายเป็นพวกฮาล์ฟฟุตใช่ไหม
ทางตะวันออกไม่มีเผ่าพันธุ์แบบนายเลย
เพิ่งรู้จักก็ตอนมาที่นี่แหละ
ชื่อเผ่าพันธุ์แปลกๆ
มาจากการโดนตัดเท้าไปข้างหนึ่ง เพราะชอบขโมยของใช่ไหมล่ะสินะ
พอได้แล้วน่า ทั้งคู่เลย
มาร์ซิล
มานี่หน่อย
ปลานี่นา
มีวิธีตัดออกแค่ส่วนนี้ไหม
น่าจะพอใช้วงเวทได้…
จริงสิ ไลออสอยากลองทำดูไหม
เดี๋ยวจะสอนวิธีวาดวงเวทให้
ช่วงนี้ยังเมาพลังเวทอยู่ไหม
ไม่ค่อยเวียนหัวแล้วล่ะ
แต่ภาพหลอนกับหูแว่วรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ
ปลาพวกนี้เคยตกได้บ่อยๆ ที่ชั้นสี่
น้ำที่ไหลมาจากชั้นบนกลายเป็นน้ำแข็งงั้นเหรอ
ดูเหมือนทุกอย่างจะไหลมากับสายน้ำล่ะนะ
ทีนี้วงเวทก็พร้อมแล้ว
รู้สึกยังไงบ้าง
ก็เหนื่อยนิดหน่อย
งั้นฉันจะเป็นคนเปิดให้เองนะ
ให้นึกภาพว่าน้ำกำลังไหล ลงไปยังอักขระที่สลักไว้ก็พอ
อะไรกัน
พื้นมัน…
มอนสเตอร์เหรอ
ไอซ์โกเลม
อย่างนี้นี่เอง
เฮ้ย ข้างบน
ระวังนะ!
ไลออส!
ต้องทำยังไงเจ้านี่ถึงจะตายล่ะ
ถ้าไม่ทำลายแกนกลางของโกเลม ก็ไม่มีความหมายหรอก
แกนกลางเหรอ
แล้วจะไปหาไอ้นั่น…
นี่ แกนกลางอยู่ไหน
รอเดี๋ยวนะ
แกนกลาง ไม่สิ นั่นมันปลา
มีขยะเยอะเกินไปจนดูไม่ออกเลย
นี่ ดึงความสนใจเจ้านั่นไว้แล้วถ่วงเวลาให้หน่อย
ยังหาแกนกลางไม่เจอ
หา
เจ้านั่นคงไม่ได้กุเรื่องขึ้นมา เพื่อถ่วงแข้งถ่วงขาเราหรอกนะ
หิมะมัน…
มันหยุดขยับแล้ว
นี่ ยังอีกเหรอ
จะให้ทำแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่
ดีมาก อิซึสึมิ ทำได้ดีมาก!
ดีล่ะ สมบูรณ์แบบ
นี่แก ทำเป็นเล่นอยู่หรือไงฟะ
ยัยบ้า ดูให้ดีสิว่าลูกธนูโดนตรงไหน
แล้วอีกอย่าง ถึงฉันจะใช้อาวุธระยะไกลได้
แต่ก็ทำได้แค่สะกิดผิวมันเท่านั้นแหละ
เพราะงั้นอย่าหวังพึ่งฉันในการต่อสู้ซะล่ะ
ที่เหลือก็ฝากด้วยแล้วกัน
เอาเถอะ
ขอแค่รู้วิธีจัดการมัน…
ดูเหมือนในนี้จะมีแค่ฉันคนเดียวที่มีประโยชน์นะ
พวกที่เหลือก็แค่…
ทุกคนไม่เป็นไรใช่ไหม
เดี๋ยวก็อุ่นขึ้นแล้วล่ะ
วงเวทนั่นปล่อยความร้อนสูงมาก ระวังโดนลวกด้วยนะ
ชุดที่เปียกก็ถอดมาตากให้แห้งด้วย
เอ้า เธอก็ด้วย
เดี๋ยวฉันคอยบังให้
ไลออส ถอดเองไหวไหม
ใครก็ได้ไปช่วยเขาที
ไม่จำเป็นต้องบังให้หรอก
ถึงจะพูดแบบนั้นก็เถอะ…
สัตว์เปลือยกายไปก็ไม่มีใครตื่นเต้น…
ทำอะไรของเธอยะ
เปล่า แค่ไม่อยากให้เธอเป็นหวัดน่ะ
อย่างน้อยขอนับหัวนมหรือดูโคนหางก็ยังดี…
เริ่มอุ่นขึ้นแล้วนะ
เดี๋ยวจะทำอะไรอุ่นๆ ให้กิน
ก่อนอื่นต้องละลายมันก่อน
ลองใช้ความร้อนจากวงเวทละลายดูแล้วกัน
สงสัยใกล้เกินไปหน่อย
แต่แบบนี้ก็ดีนะ
เหมือนซาวน่าเลย
ไม่ได้อาบน้ำกันมาตั้งนานแล้วด้วย
มาเรียกเหงื่อกันหน่อยเถอะ
ถอดได้ด้วยเหรอนั่น
ทำไมมีแต่ฉันที่โดนแบบนี้ล่ะ
แล่ปลา แล้วใช้หัวกับก้างต้มน้ำซุป
กลิ่นปลาติดตัวแน่เลย
หั่นเห็ดกับไนท์แมร์บางๆ
ลวกเนื้อเชปชิฟเตอร์พอสุกแล้วช้อนฟองออก
ตีไข่ฮาร์ปี้
ผสมกับน้ำซุปที่ต้มไว้และวัตถุดิบอื่นๆ
จากนั้นก็เทใส่แก้ว
วางไว้ในหม้อพร้อมกับเศษไอซ์โกเลม
แล้วตั้งไฟ
ดูสิ ฉันทำจากก้อนขนล่ะ
ว่างหรือไง
สุดท้าย ตกแต่งด้วยใบแมนเดรก
เท่านี้ก็เสร็จ…
เดี๋ยวเถอะ
เริ่มกินก่อนคนเดียวไม่ได้
ต้องรอให้ทุกคนมาที่โต๊ะกินข้าวก่อน
ทำไมล่ะ
ฉันจัดการศัตรูได้ด้วยตัวคนเดียวนะ
ฉันต้องมีสิทธิ์ได้กินก่อนสิ
มื้ออาหารจะเริ่มก็ต่อเมื่อทุกคนมากันพร้อมหน้า
ชิลชัค ไปตามไลออสที่ออกไปข้างนอกให้ทีสิ
ได้เลย
รู้สึกดีจัง
หมอนี่เอาจริงเหรอเนี่ย
(ไข่ตุ๋นไอซ์โกเลม)
(และปลาในไอซ์โกเลมตั้งไฟ)
เอาล่ะ ในเมื่อทุกคนมากันครบแล้ว
ทานแล้วนะคะ
- ทานนะครับ - ทานนะครับ
พุดดิ้งนี่นา
โทษที มาร์ซิล
อร่อยจัง
เสียเวลาชะมัด
นี่ อิซึสึมิ
อะไรเล่า
นี่ของเธอ
ฉันปะกระเป๋าใบที่ขาดให้แล้ว
เธอเอาไปใช้ซะสิ
คือว่า
ขอโทษที่เรียกเธอว่าสัตว์นะ
ฉันมันปากไม่ดีเอง
เดินทางกับกลุ่มคนแปลกหน้า
ช่วงแรกๆ คงรู้สึกอึดอัดน่ารำคาญ
แต่พอชินแล้วก็มีข้อดีเหมือนกันนะ
อะไรที่ทำเองไม่ได้ก็ให้คนอื่นช่วยทำ
- ขอบคุณสำหรับอาหารครับ - ขอบคุณสำหรับอาหารค่ะ
ขอบคุณ
นี่ ยังไม่เสร็จอีกเหรอ
รออีกแป๊บนะ
ตรงนี้ต้องทำแบบนี้…
เรียบร้อย
แต่นแต๊น
นี่ชุดของนามาริ ใส่พอดีเลยใช่ไหมล่ะ
ขยับตัวลำบาก
ใช้เวลาแก้พอสมควรเลย
หนาวไปหมดแล้วเนี่ย
ก็ขอโทษแล้วไง
งั้นก็ไปกันเถอะ
เดี๋ยวก่อน
แมนเดรกต้มหวาน
ตั้งใจทำเอาไว้กินระหว่างทางน่ะ
นี่
ฉันให้
นั่นของเธอนะ
ไม่เอาหรอก
ทำไมล่ะ อร่อยมากเลยนะ
ก็บอกว่าไม่เอาไง
เอาน่า ลองชิมดูสักคำก่อน
- เถอะน่า - ตื๊ออยู่ได้!
ใจร้ายจัง
ทำไมต้องมาเสียเลือดเพราะเรื่องแบบนี้ด้วย
ปล่อยเขาเถอะน่า เดี๋ยวหิวก็กินเองแหละ
ทำไมถึงไม่อยากกินล่ะ
ก็เพราะมันเป็นมอนสเตอร์
ใครๆ ก็พูดแบบนั้น แต่มันต่างจากการกินสัตว์ตรงไหน
ถ้ากินมอนสเตอร์เข้าไป ก็จะติดโรคแปลกๆ แล้วกลายเป็นมอนสเตอร์
ฉันถึงไม่กินไง!
ถ้ากินแล้วกลายเป็นมอนสเตอร์ เรื่องก็คงง่ายกว่านี้
เชื่อเรื่องความไม่บริสุทธิ์สินะ
ถึงจะไม่ค่อยสมเหตุสมผลก็เถอะ
แต่คนส่วนใหญ่รวมถึงตัวฉัน น่าจะไม่อยากกินเพราะแบบนั้นแหละ
เหมือนเอาของไม่ดีเข้าตัวยังไงไม่รู้
บางทีโรคใหม่ๆ ก็เกิดขึ้น จากสิ่งมีชีวิตที่อยู่ใกล้ชิดกับมนุษย์
ความรู้สึกว่า "ยังไงก็ไม่เอา" อาจจะน่าเชื่อถือกว่าที่คิดก็ได้นะ
อันนี้อร่อยนะเนี่ย
ว่าแต่ก่อนหน้านี้ทำยังไงเหรอ เวลามีอาหารที่ไม่ชอบน่ะ
ก่อนหน้านี้เหรอ
แหวะ
ทาเดะ ฉันให้เธอ
ขอบคุณนะ อิซึ อาเซบิจัง
ไม่เคยมีนะ
โกหกน่า
ไปกันเถอะ ทั้งสองคน
ท่าทางพายุหิมะจะไม่หยุดง่ายๆ นะ
วันนี้ตั้งแคมป์กันที่นี่ก่อนดีไหม
หิวแล้วด้วยสิ
เซนชิก็ดูหมดแรงเหมือนกัน
เราเตรียมอาหารกันเองแล้วกัน
เหลือวัตถุดิบอะไรบ้างเหรอ
ไนท์แมร์ แมนเดรก
ไข่ เห็ด แล้วก็…
นี่อะไรเนี่ย
แล้วปลาล่ะ
ไม่มีปลาแล้ว
งั้นข้าวล่ะ
ข้าวก็ใกล้หมดแล้วด้วย
ไม่มีอะไรที่ดีกว่านี้แล้วเหรอ
มีแค่นี้แหละ
โกหก ซ่อนเอาไว้ใช่ไหมล่ะ
อยู่ในดันเจียนจะมาเลือกกินไม่ได้
เธอก็รีบทำตัวให้ชินได้แล้ว
ไม่เอาหรอก
ฉันจะกินแต่ของที่อยากกิน
ฟังนะ อิซึสึมิ
กินมอนสเตอร์ไม่ทำให้เป็นมอนสเตอร์หรอก
เคยมีใครกลายเป็นแกะหรือหมู หลังจากกินพวกมันไหมล่ะ
ถ้าคนตาบอดกินลูกตาเข้าไป พวกเขาจะมองเห็นอีกหรือไง
แกะกินแต่พืช แล้วกลายเป็นพืชไหมล่ะ
ของกินกับสารอาหารมันซับซ้อนกว่านั้น
เพราะงั้นคนเราถึงได้พยายามลองผิดลองถูก…
น่ารำคาญชะมัด
งั้นนั่นมันอะไร
นั่นเหรอ
แกะกลายเป็นต้นไม้
มันคือบาโรเมตซ์
ทำไมต้องโผล่มาจังหวะนี้ด้วย
ฟังนะ อิซึสึมิ
นั่นเป็นต้นไม้ที่…
หุบปากเลย เบื่อจะฟังนายแถแล้ว
พอกันที
ฉันจะไปจับแกะตัวนั้นมา
บาโรเมตซ์คืออะไร
มอนสเตอร์เหรอ
เป็นมอนสเตอร์แน่ๆ แต่ไม่มีพิษภัยหรอก
แต่ว่า
บาโรเมตซ์มักจะดึงดูดพวกสัตว์กินเนื้อ
ระวังด้วยนะ อิซึสึมิ
คิดว่าพูดกับใครอยู่
อยู่ที่นี่นานๆ ไม่ปลอดภัย
- รีบเก็บแล้วก็… - มาแล้ว
เอ๊ะ
แย่แล้ว ไดร์วูล์ฟ
ไม้เท้าฉัน
เดี๋ยวก่อนสิ
จะไปไหนน่ะ
ฉันเกลียดหมา
ตัวก็เหม็น เสียงก็ดัง แถมขี้ตื๊อ
เลยเป็นเหตุผลที่จะหนีไปคนเดียวน่ะเหรอ
ให้พวกเธอจัดการต่างหาก
ไหนบอกว่าเพื่อนต้องผลัดกัน ทำเรื่องที่ถนัดกับไม่ถนัดไง
มันไม่ได้หมายความแบบนั้น
แล้วอะไรล่ะ
ตอนสู้กับโกเลม เธอก็ไม่ได้สู้นี่
จริงอยู่ว่าเราปล่อยให้เธอจัดการ
แต่ไม่เกี่ยวกับชอบหรือไม่ชอบสักหน่อย
นี่ กลับกันเถอะ
ไม่กลับหรอก
ได้กลิ่นไฟลอยมาตามลม
ถ้าตามไปก็จะกลับไปที่เดิมเมื่อกี้
เดี๋ยวก่อน
ทางขวากลิ่นแรงกว่า
แต่เส้นทางดูขรุขระ ไปทางนี้ดีกว่า
จะไปไหนน่ะ ทางนี้ถูกแล้วเหรอ
ฉันจะไปตามทางที่ฉันอยากเดิน
เธอก็ควรทำแบบนั้นนะ
ทำไมไม่ทำตามใจตัวเองให้มากกว่านี้ล่ะ
อย่างอาหารมอนสเตอร์
เห็นไม่ชอบขนาดนั้นแต่ก็ยังกิน
ไม่เห็นจะเข้าใจเลย
เรื่องนั้นมัน…
ดูเหมือนหมาป่าจะไล่ตามเรามานะ
สู้กับมันตรงนี้เลยไหม
ฉันใช้เวทมนตร์ระเบิดได้
แต่ตอนนี้ไม่มีไม้เท้าด้วยสิ
ร่ายในที่แคบๆ แบบนี้ก็อันตราย
ใช้แสงจ้าๆ ทำให้มันหมดสติก็ได้
วิ่งไปแล้วสลัดมันให้หลุด
เอ๋
โอ๊ยเจ็บ!
เจ็บๆ
นี่ เดี๋ยวเถอะ อาเซบิ
เธอยัดเยียดงานกวาดหิมะ ที่โรงฝึกให้ทาเดะใช่ไหม
เปล่านี่
ไม่ต้องมาโกหก
ยัยนั่นตกจากหลังคาเชียวนะ
เขาซุ่มซ่ามไม่เหมือนเธอ
อย่ายัดเยียดงานที่ไม่ชอบให้คนอื่นสิ
หัดตอบแทนบุญคุณคนที่เก็บเธอมาหน่อย
นี่ ทาเดะ
ทำไมต้องทำอะไรที่ไม่ได้ขอด้วย
เธอนี่มันงี่เง่าจริงๆ
แต่ทาเดะน่ะ…
วันนั้นยัยนั่นพูดว่าอะไรนะ
แต่ช่างเถอะ
พลาดจนได้
แรงระเบิดทำให้ทิศทางลมเปลี่ยน
เลยไม่ทันสังเกต
หลับตาสิ
หลับตาลง
หลับตา!
ใกล้มาก
อิซึสึมิ
ยังไม่ตายใช่ไหม
โอ๊ย
แขนเธอหักนี่
เดินไหวไหม
ไปหาคนอื่นๆ กันเถอะ
คืองี้นะ
เธอถามใช่ไหมว่าทำไมฉันถึงกินมอนสเตอร์
ฉันก็คิดมาตลอด
ฉันมีเป้าหมายและจุดมุ่งหมายอยู่
อยากช่วยเพื่อน
อยากรู้จักเวทมนตร์ให้มากขึ้น
เลยพยายามไปให้ถึงเป้าหมายพวกนั้น
ระหว่างนั้นก็ได้เจอหลายอย่างที่ไม่ได้ดั่งใจ
ทั้งเรื่องยุ่งยาก วุ่นวาย แล้วก็เหน็ดเหนื่อย
ไหนจะต้องจำใจกินของที่เกลียดอีก
แต่ละอย่างไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
แต่ถ้าเลี่ยงทุกอย่างที่ไม่ชอบ
ทางก็จะยิ่งไกลออกไปเรื่อยๆ ใช่ไหมล่ะ
เหมือนพวกเราในตอนนี้นั่นแหละนะ
ทำไมอิซึสึมิถึงเลือกมากับเราเหรอ
เพราะเธอบอกว่าถ้าเจอจอมเวทอะไรนั่น
ก็อาจจะถอนคำสาปให้ฉันได้น่ะสิ
มาทางนี้
ใช่แล้วล่ะ
เพราะงั้นเราถึงต้องเตรียมใจ ใช้ทางลัดกันบ้างแหละเนอะ
อิซึสึมิ มาร์ซิล
ปลอดภัยดีไหม
ทุกคนก็ไม่เป็นไรใช่ไหม
ก็ไม่ค่อยดีเท่าไรหรอก
แต่ไลออสขู่พวกมันไป เราเลยรอดมาได้
เพราะหมาป่าส่วนใหญ่ ไล่ตามมาร์ซิลไปนั่นแหละนะ
บาดเจ็บหรือเปล่า
ดูเหมือนจะแขนหัก
ฉันจะขยับให้เข้าที่
แล้วใช้เวทรักษา มาช่วยหน่อยสิ
เก่งมากเลยนะ
ใช้เวทรักษาแล้วเจ็บกว่าอีก
กะว่าจะเก็บบาโรเมตซ์
แต่หมาป่าเอาผลที่โตเต็มวัยไปแล้ว
เหลือไว้แต่ผลที่ยังไม่สุกอันนี้…
ลองเอาไปปรุงอาหารดูไหม
ข้างในผลไม้มีแกะอยู่ด้วย
ไม่ไหว!
อันนี้ไม่เหมือนทุกที กินไม่ได้มันผิดศีลธรรม!
แหวะ
หั่นเนื้อซี่โครงบาโรเมตซ์ให้ได้ขนาดพอเหมาะ
ปรุงรสชาติและใช้ไฟปรุงให้สุก
เมื่อทั้งสองด้านเป็นสีน้ำตาลสวยแล้ว
เทไวน์ลงไป ปิดฝา และอบเอาไว้
ส่วนเปลือกผลไม้ ให้เอาไปผ่านน้ำร้อน แล้วปอกเปลือกออก
หั่นเป็นชิ้นเล็กๆ
ใส่กระเทียมลงไปแล้วเคี่ยวให้เข้ากัน
พอราดซอสที่เสร็จแล้วลงบนเนื้อที่ทำไว้ก็…
เสร็จแล้วล่ะ
(ไข่ข้าวบาโรเมตซ์ หรือซี่โครงบาโรเมตซ์)
เอาไปสิ แม่หนูแมว
นี่ส่วนของเธอ
มีของแปลกๆ อยู่ด้วย
เปลือกผลบาโรเมตซ์กับหน่อของมันน่ะ
ย่างแค่เนื้อก็พอแล้วแท้ๆ
บาโรเมตซ์อาจจะดูเหมือนแกะ
แต่รสชาติเหมือนปูเลย
แล้วมันทำไมล่ะ
อร่อย
ไม่ยักรู้ว่ามีของอร่อยแบบนี้อยู่ด้วย
จะว่าไปแล้ว…
ทาเดะ ทำไมต้องทำอะไรที่ไม่ได้ขอด้วย
เธอนี่มันงี่เง่าจริงๆ
ทาเดะก็แค่…
อยากจะช่วยทุกคนน่ะค่ะ
โอ๊ยเจ็บ
ก็ที่นี่ออกจะดีนี่คะ
มีอาหารสามมื้อ ที่นอนอุ่นๆ แล้วก็ได้อาบน้ำด้วย
ไม่ยอมเสี่ยงโดนไล่ออกไปหรอกค่ะ
เพื่อให้เห็นว่าเรามีประโยชน์ งานจุกจิกยิบย่อยแค่ไหนก็จะทำ
อาเซบิจัง
อย่ายอมแพ้ให้เรื่องยุ่งยากเล็กๆ น้อยๆ จนหลงทางไปนะ
แล้วบางทีท่านมาอิซูรุก็ให้ขนมเป็นรางวัลด้วย
สุดท้ายก็แค่อยากได้ขนมไม่ใช่หรือไง
ยัยนั่นพูดถูก
บางครั้งก็มีเรื่องดีๆ เหมือนกัน
เก่งมากๆ อิซึสึมิ
- เก่งมาก เป็นเด็กดีจริงๆ - เก่งมากๆ
หยุดนะ พวกนาย…
เห็นฉันเป็นคนยังไงกัน!
แค่ตอนที่ไม่มีทางเลือกเท่านั้นแหละ
จากนี้ไปจะไม่ยอมกินผัก หรือมอนสเตอร์ที่ไม่อร่อยอีกแน่
ถ้าไม่ลองกินก็ไม่รู้หรอกว่าอร่อยหรือไม่อร่อย
ว่าแต่ มาร์ซิลก็แทบจะไม่แตะเลยนี่นา
ทำเป็นสั่งสอนกันซะดิบดี
คิดว่าจะชิ่งหนีไม่กินได้เหรอ
มาร์ซิลเสียใจอย่างสุดซึ้ง ที่ปิดทางหนีของตัวเองไปเสียแล้ว
อาหารในดันเจียน
อา อาหารในดันเจียน
คำบรรยายโดย: กิตติพงศ์ แลสันกลาง