DELICIOUS IN DUNGEON
Nandito na tayo!
-Walang tatalo sa hangin dito sa taas. -Hayan.
Umaga ba o gabi?
'Wag n'yo muna hawakan ang bintana!
Masisira n'yo ang mahika ng teleportasyon!
Kabru.
Bukas, mag-uulat ako sa Panginoon ng Isla.
Gusto kong patotohanan mo ang kuwento ko.
Sasabihin mo ba ang lahat sa kaniya?
Di naman kailangan banggitin si Laios at ang grupo niya.
Ayoko lang na makapatay pa si Falin.
Sige.
Magpahinga ka nang maayos ngayon.
Tingnan mo, Kuro!
Malaking barko.
Marami sigurong mayayamang tao diyan!
Masama 'to.
Toshiro,
mukhang kailangan na nating umalis ngayon.
Ano 'yang puting barko?
Barko 'yan ng mga kanluraning engkantado.
Nakikita mo 'yong simbolong maliit na ibon?
Kilala sila bilang Kanaryo.
Nagpapakita sila pag nasa delikadong estado na ang piitan.
Misyon nila ang mag-imbestiga at kontrolin ang mga piitan.
Bali-balita na kinukulit nila ang Panginoon ng Isla
pero mukhang napilit na nila ngayon.
May pahintulot ba sila?
Teritoryo ito ng matatangkad na tao.
Sanggol lang ang mga lahing may maiikling buhay
para sa mga engkantado at duwende.
At di magaling makipagnegosasyon ang Panginoon ng Isla.
Bilisan na natin.
Uy!
Ikaw pala, Shuro.
Namari.
Nasaan si Falin?
Hindi pa rin naman sumusuko sina Laois.
Gano'n ba.
Kumakain ba sila n'ong "alam mo na"?
Oo.
Nandito kami para kausapin ang Panginoon ng Isla.
Imposible 'yan.
May mga mahahalagang taong dumating at nag-uusap pa rin sila.
Mga ilang oras na nga.
Huli na tayo.
Pumasok na tayo.
Di puwede.
Pag nakuha ng mga engkantado ang piitan, katapusan na ng lahat.
Nakinabang din ang bayan ko sa piitan.
Pero isang araw, nakalabas ang mga halimaw,
dumating ang mga engkantado at marami ang namatay.
Bakit kailangang mamatay ng pamilya ko?
Pinaghirapang magtrabaho ni Ina para buhayin ako nang mag-isa.
Di siya dapat namatay nang gano'n lang.
Ayokong mangyari ulit 'yon.
Ang kasalukuyang sistema, kung sa'n iilang lahi lang ang may kapangyarihan,
ay mapanganib para sa lahat.
Paumanhin sa inyo.
Nandito kami para mag-ulat sa Panginoon ng Isla.
Ano 'yon?
Nakikita n'yo naman na may pinag-uusapan pa kami.
Kung puwede, umalis muna kayo.
Tungkol 'to sa kasalukuyang kondisyon ng piitan.
Pakinggan n'yo sana kami.
Di dapat ako kabahan.
Bilisan n'yo lang.
Nito lang, habang naglalakbay sa piitan,
may nakaengkuwentro kaming tao na naging halimaw.
-Ano? -Ano?
Buwisit. Isang Chimera.
Mas mabilis pa 'to kaysa inaasahan natin.
Kita n'yo na? Ano'ng sinabi ko sa inyo?
Wala na tayong oras para maghintay pa ng sagot!
Utusan mo silang pumunta rito agad!
Wala kang karapatan mag-utos!
Kalma ka lang, tanda.
Walang silbi ang mga harang kapag buhay na ang nakataya.
Wala kang karapatang itrato akong matanda!
Tansu, hayaan na lang natin sila.
Ano?
Nakakahanga, panginoon ko.
Matalino ka at madaling makisama.
Pakilagay ang selyo mo rito.
'Wag! Di puwede!
Mas lumala lang tuloy.
Kung mayroon lang…
akong kakayahan na pamunuan ang piitan,
wala sanang problema.
Pero wala akong magawa.
Kaya naghanap ako ng paraan para matulungan ang ibang manlalakbay.
Pero halos lahat sila, sarili lang ang iniisip.
No'ng nakapagpasiya akong ayusin ang piitan nang mag-isa,
narinig ko ang usap-usapan sa magkapatid na Touden.
Galing siguro siya sa mayamang pamilya.
Magaling ang kutob niya, pero masyado siyang mapagbigay.
Kakaiba rin siya.
Habang tumatagal ang pagmamatyag ko sa kaniya, mas nagiging kakaiba siya.
Di gano'n kalakas pero nagawa niyang makarating sa mga mas mababang palapag.
Namimigay ng pera sa mga taong may masasamang reputasyon.
Ang misteryoso niyang katauhan.
Ang mga kakaiba niyang kasama.
Pero sa kung anumang dahilan, may kutob ako
na malaki ang papel niya sa kapalaran ng islang 'to.
Ang tanong ay kung makabubuti ba 'yon o makasasama.
Gusto ko sana siyang makausap nang personal para makapagpasiya.
At matapos ko siyang makausap, kumbinsido na ako.
Mga halimaw lang ang inaalala niya.
Wala siyang pakialam sa kapakanan ng isla.
Di 'to dapat mapunta sa kaniya, pero isa lang ang sigurado ako.
Sa ngayon,
sa lahat ng matatangkad na tao, siya ang pinakamalapit sa dulo ng piitan.
Mukhang ito lang ang pagkakataon niya.
Kaya naman, di ko dapat hayaang mangialam ang mga engkantado.
Saka ko na iisipin ang gagawin sa kaniya.
Pagod na ako sa usapang 'to.
Gawin n'yo ang gusto n'yo.
Panginoon ko!
Utusan na sila na pumarito.
Sandali lang!
Ang hitsura ng piitan, kapaligiran, at uri ng mga halimaw,
ay malaki ang ipinagbago.
Paiba-iba 'to.
Alam namin lahat 'yan.
Natural lang na mangyari 'yon dahil lumalaki ang piitan.
Dapat mapigilan natin 'yon agad.
Gaya 'yon sa biglaang paglaki ng tao,
isang hakbang na nangangailangan ng sustansiya.
Ano'ng sinasabi mo?
Nasira ang bayan ko, may 15 na taon
nang dahil sa piitan.
Utaya ang ngalan ng bayan namin.
Labinlimang taon na?
Ibig sabihin…
Ikaw 'yong batang nakaligtas sa insidente?
Nabalitaan ko na ang bise komandante ang kumupkop sa 'yo.
Tama 'yon.
Ilang taon akong nasa puder niya.
A.
Inaalagaan ka naman niya yata pero heto at naging manlalakbay ka.
Pinangarap kong magmilitar pero di puwede dahil iba ang lahi ko.
Pero gusto ko pa rin makatulong
na maiwasan ng iba ang sakunang sinapit ng bayan ko.
Kahanga-hanga.
Sapat ba ang kita mo para makakain?
Bisitahin mo naman siya at kumustahin paminsan-minsan.
At?
Nabanggit mo ang sustansiya.
Ano 'yon?
Ituloy mo.
Salamat sa inyo
dahil agad na nasira ang piitan sa Utaya.
Pero maraming sundalo at mamamayan ang namatay.
Naging mga halimaw ang patay
at kinain ang mga tao nang buhay.
Nabalitaan ko na maraming sundalo ang tinambangan mula sa likuran.
Kahit pa na marami kayong susugod, mauulit lang ang nangyari sa Utaya.
Iminumungkahi ko na ipasara ang piitan.
'Wag na natin 'tong hayaang magpatuloy.
Di n'yo rin gugustuhin na sirain ang piitan pag sinugod 'to.
Paano ang mga tao sa loob?
Nasa unang palapag ang halos lahat.
Paunti-unti silang palilikasin.
May koneksiyon naman ang lahat.
May mga kilala akong puwedeng tumulong.
Hayaan n'yong ayusin ko 'to!
Itong taong 'to,
kumain siya ng mga halimaw kahit gano'n na ang nangyari sa kaniya?
Uy, simulan na ang paghahanda.
-Para sa imbestigasyon. -Ha?
May pinaplano ka naman, di ba?
Dahil pinipilit mo, tingnan natin ang gagawin mo.
Kung may mangyari man, magpapadala kami agad ng sundalo.
Malinaw ba?
Oo.
Para ba 'yong binating itlog?
Ha?
Kinompara mo ang mga kaluluwa sa itlog.
Pag pinaghalo ang dalawang kaluluwa,
anong klaseng itlog kaya 'yon?
Halimbawa,
ibang-iba ang binating itlog sa malasadong itlog.
Makinig ka.
Di ko inihalintulad ang itlog sa kaluluwa
para lang ibahin ang pagkakaintindi mo.
Gano'n ba?
Naisip ko pa naman na magandang talinghaga 'yon.
Maraming katangian ang itlog.
Halimbawa na lang ang temperatura ng pamumuo nito.
Sa magkaibang temperatura namumuo ang puti at burok nito.
Puwede 'tong batihin, gamitin sa balat, o kaya naman pandikit.
Nakakamangha ang kakayahan nitong humalo.
Kahit pa na magkaiba ang tubig at langis,
napaghahalo pa rin 'to ng itlog pag tama ang proseso.
Parang ganito.
Buweno…
Tama, bakit ko ba kinompara 'yon sa itlog?
Laios, pakikuha nga ng tinapay riyan.
Luto na!
ISINUAM NA KALULUWANG ITLOG
Paano 'to kinakain?
Gumamit ka ng tinidor at kutsilyo.
Isawsaw mo ang tinapay sa pula ng itlog at sarsa.
Masarap naman pala.
Izutsumi,
puwede bang 'wag kang patingin-tingin sa paligid?
O may nakikita ka ba talaga?
Wala naman.
Akala ko may naramdaman ako.
Ano?
Di siguro guni-guni ang nakikita ko!
Ha?
Kasi no'ng isang araw na nagkasakit ako,
nabanggit ko na may mga nakikita at naririnig ako, di ba?
Nangyayari pa rin 'yon hanggang ngayon.
Hanggang ngayon? Bakit di mo sinabi?
Kasi iisipin niya agad na nababaliw na ako.
Totoo naman, di ba?
Anong klaseng guni-guni?
May naririnig akong laging kumakausap sa 'kin.
No'ng una, di ko maintindihan ang sinasabi.
Pero kalaunan, naging malinaw na ang boses at sinasabi nito.
Natakot ako kaya di ko pinapansin pero…
Naririnig mo pala ako.
Ano'ng sinabi niya ngayon?
Nadismaya siya na di ko siya pinapansin.
Ligtas bang kausapin siya?
Pakiramdam mo ba masama siya?
Sige. Sasabihin ko pag oo.
Uy.
Ano'ng maitutulong ko?
Ano'ng sinasabi niya?
Nadismaya siya na masama ang tingin ko sa kaniya.
At saka…
sabi niya, "Di ba kayo magpapasalamat na niligtas ko kayo sa salamangkero?"
Ha?
Naaalala ko na!
Nangyari nga 'yon, di ba?
Pasalamatan mo siya para sa 'min.
May gusto siyang ipakilala sa 'tin.
Ano'ng gagawin natin?
Siguraduhin niya na di si Kamatayan 'yan.
Wala naman tayong magagawa.
Sige! Ipakilala mo kami sa kaniya!
Ano?
Ang lugar na 'to…
Hoy!
Tumabi kayo!
Isang U… Unicorn!
Kayo, galing ba kayo sa labas?
Hindi, nasa piitan kami at…
Malaking bagay 'to!
Sumama kayo sa 'kin!
Maamo ang mga halimaw.
Inutusan silang 'wag kaming saktan.
Pero iba pag sa inyong mga tagalabas.
Isuot n'yo lang ang mga gamit galing dito.
Izutsumi, ano'ng problema?
Nahilo ka ba sa teleportasyon?
Baka napagod din siya.
'Yan ba ang Ginintuang Kastilyo?
Tama.
Dinala kami rito ng mga multo.
Tagarito ba sila?
Oo.
Pero hayaan n'yong ipaliwanag ng taong makikilala n'yo ngayon.
Di ko rin maintindihan kung bakit kayo ang napili.
"Napili"?
Nandito na tayo.
Dito lang muna kayo.
Umalis ang pinuno para sumamba.
-Sila 'yon. -Ano?
Sila?
Mukhang minalas kayo.
Maglibot muna kayo sa bayan habang di pa nakakauwi ang pinuno.
Mukhang sabik din naman ang lahat na alagaan kayo.
Ano kayang magandang ipakita sa inyo?
Wala masyadong maganda rito sa bayan.
Sa Ginintuang Kastilyo ba sila nakatira?
Wala akong makitang matatanda.
Gusto kong makita kung sa'n nakatago ang mga halimaw.
Gusto kong makita ang kapatagan na nadaanan natin papunta rito.
Ano? 'Yon ang gusto n'yo?
Sige, dadalhin namin kayo ro'n.
-Ayos! -Ayos!
Maghihintay lang ako rito.
Di natin puwedeng iwan na mag-isa si Izutsumi.
Magpapaiwan din ako.
I… Isang Minotaur…
Babae?
Ginagatasang baka namin sila.
Bakit mga halimaw ang gamit n'yo?
Ha?
Mahirap makakuha ng mga normal na hayop.
Ang ganda at halatang inaalagaan 'to.
Nauubos ba ng mga tagarito ang mga tanim?
Ang totoo niyan, maraming nasasayang.
Pero kung wala ang taniman, wala kaming pagkakaabalahan.
Inaalagaan namin 'to para gayahin ang pamumuhay namin sa taas.
A!
Izutsumi, ayos ka lang ba?
Mabuti naman at mukhang wala siyang sakit.
A, puwede ka ba naming maistorbo?
Mga bestida?
Mismo!
Gumagawa kami ng mga damit!
Kadalasan, kami-kami lang ang nagbibihisan
pero nakakasawa na kami-kami lang.
Ayos lang sa 'kin.
Ano ang ipapasuot natin?
Maganda siguro 'yong pula.
Pasensiya na,
baka makaluma para sa 'yo ang mga 'yon.
'Wag mong sabihin 'yan.
Di ganito ang inaasahan ko.
Siguro dahil isang milenya na sila rito kaya nabago na rin ang pananamit nila.
Ito naman ang sunod!
Ang sarap!
Mapili ako sa mga inumin,
pero ayos ang isang 'to.
Ikinalulugod ko.
Pinapainom ko 'yan sa mga orc minsan
at nagustuhan nila ang mga bagong gawa ko.
Ang sarap talaga nito.
Gumagawa ka rin ba ng alak?
Nagsisimula pa lang ako.
Pero kompara sa serbesa na 400 taon ko nang ginagawa,
medyo nahihirapan ako.
Apat na daang taon?
Ang tagal na ng serbesa mo!
Pang-ilang henerasyon ka na?
Nagsimula ako no'ng 600 taong gulang ako, kaya ako ang pinakauna.
Gano'n ba.
Pinayagan nila akong gatasan ang Minotaur!
Ayos 'yan.
Sarilihin mo na lang.
Nakakahanga naman!
Nagtagumpay sila na mag-alaga ng mga halimaw dito!
Tingnan mo na lang ang malawak na taniman ng Dryad!
May apat na utong sila gaya ng baka!
Parang magkakasakit yata ako.
Ang gandang karanasan naman n'on.
Gatasan ang…
Siya nga pala, nasa'n sina Marcille at Izutsumi?
Bakit bigla mo silang naisip?
Pa… Pasensiya na sa paghihintay.
Bakit ganiyan ang mga suot n'yo? Masyado ka namang nawili!
Di sa gano'n!
Gusto nila 'to, di naman kami makatanggi.
Pinili ko nga ang pinakasimple.
HINDI SIMPLE
Marcille…
A… Ano?
Bakit nakayakap si Izutsumi sa 'yo?
'Yan ang tanong mo?
Nagtataka rin ako!
Parang bumalik siya sa pagkabata.
Hmm!
Ayaw!
Maraming harang ang nandito.
Nakakaapekto siguro ang mga 'yon kay Izutsumi.
Kasi kalahating-halimaw siya?
Oo.
Ngayon pa lang ako nakakita ng harang na napapaamo ang mga halimaw.
Kung matututuhan ko lang sana 'to.
Pero ang dami kasing simbolo na di ako pamilyar,
di ko 'yon matututuhan agad-agad!
Lahat na lang ng gusto kong aralin nitong mga nakaraan, nahihirapan ako!
Pero nakakamangha ang lugar na 'to.
Kung di lang sa sitwasyon ngayon, gusto ko sanang dito na tumira habambuhay.
Ako rin.
Pasensiya na sa paghihintay.
Kahit na simple lang, naghanda kami ng makakain n'yo.
Pakisundan ako.
Maligayang pagdating.
Matagal ko na kayong gustong makilala.
Ako si Yaad.
Apo ako ni Delgal, at mukhang kilala n'yo na siya.
Delgal…
Maupo kayo.
Ikukuwento ko sa inyo kung bakit ko kayo ipinatawag.
Ipaghanda n'yo sila.
DITA NA MAY GULAY STEAK NA BUTO-BUTO NG BAKA
ISDANG PATALIM SINABAWANG PATATAS AT KUNEHO
Anong klaseng karne 'to?
A. Gaya ng hiniling ng grupo n'yo,
karne 'yan ng Minotaur.
Madalas din ba kayong kumakain ng halimaw?
'Yong iba, oo, pero di naman talaga kami kumakain.
Dahil siguro nawalan na rin kami ng panlasa,
pero ang totoo niyan, di na kami nakakaramdam ng gutom.
'Yon ang sumpa ng pagka-imortal na ibinigay ng baliw na salamangkero.
Bakit 'yon ginawa ng salamangkero?
Walang nakakaalam.
No'ng tumanda na ako't nakakaunawa na,
wala na siya sa tamang katinuan para makausap nang maayos.
Pero 'wag n'yo kaming alalahanin.
Kumain na kayo.
Di man kami nagugutom pero natutuwa kami pag may kumakain!
-Di na tuloy ako makatangging kumain! -Di na tuloy ako makatangging kumain!
Ang lolo ko…
sinisi niya ang sarili niya na pinagtuunan ng salamangkero ang itim na mahika.
At matagal niyang dinamdam 'yon.
Kalaunan, pumunta siya sa ibabaw para humingi ng tulong.
Ano'ng pagkakakilala sa lolo ko sa taas?
Ayon sa mga narinig ko,
bigla siyang sumulpot galing sa libingan malapit sa bayan.
Nagpakilala siya bilang hari ng nawasak na kaharian
at inalok ang buong kaharian sa makakatalo sa baliw na salamangkero.
At naging alikabok siya pagkatapos.
Gano'n ba?
Mabuti naman at kahit paano panatag ako
na natapos na ang paghihirap niya.
Marami ang umalis sa bayan para takasan ang sumpa.
Pero walang nagtagumpay.
Nawalan lang sila ng katawan.
No'ng wala na silang katawan, unti-unting nawala ang pagkatao nila,
naging kaluluwa sila, at di na makabalik dito.
Mukhang nakaengkuwentro n'yo 'yong iba.
-Oo! -Oo!
-Pinaliguan namin ng bendita -Pinaliguan namin ng bendita
-at ginawang sorbetes! -at ginawang sorbetes!
Ba… Bakit mo
pala kami inimbitahan dito?
Ang propesiya.
Propesiya?
Oo.
"May darating na may pakpak ang espada
na makakatalo sa baliw na salamangkero at palalayain kami."
May pakpak?
Si Kensuke kaya 'yon?
May pakpak nga 'to pero…
Ha? May mukha ng leon dito!
Kailan 'to nangyari?
Ang May Pakpak na Leon ang diyos na nagbabantay sa kaharian.
Kinulong siya ng baliw na salamangkero sa ilalim ng piitan.
Pero hanggang ngayon, sa panaginip, may propesiya siya at ginagabayan kami.
Kaya rin umakyat sa taas ang lolo ko dahil sa propesiya.
Ginoong Laios,
heto ang karugtong ng propesiya.
"Matatalo ng may pakpak na espada ang baliw na salamangkero
at magiging bagong hari nitong kaharian."
Ibang tao ang tinutukoy n'yo!
Nagkataon lang na napulot niya ang espada!
Di 'yon nagkataon lang.
Bilang nandito ngayon ang espada, masasabi na nakatadhana talaga 'to.
Ginoong Laios,
maaasahan ka ba namin?
Na matatalo mo ang baliw na salamangkero
at palalayain kami.
Na…
Ano…
Pag-iisipan ko muna 'to.
Tanggihan mo na lang.
Bakit mo ba sila pinapaasa?
Di ko sila basta-basta matanggihan.
Kensuke,
kailan ka pa nagbagong-anyo?
Nangyari siguro no'ng nakita 'to ng mga Tagalinis ng Piitan.
Sa sobrang kaba ko,
di ko halos natikman ang hinanda nila.
Buwisit ka!
Bakit ka humiling nang gano'n para sa 'min!
Ang totoo niyan, walang lasa ang mga 'yon.
Nabanggit nilang di nila kailangang kumain.
Kaya siguro di sila marunong magluto.
Napapaisip ako.
Di nila kailangan ang taniman o pagkain.
Kaya bakit mayro'n sila n'on?
Bakit pa nila 'yon nililinis at inaalagaan sa loob ng isang milenya?
Do'n siguro nakadepende
ang katinuan at lakas nila para mabuhay.
Laios,
naalala ko ang sinabi mo sa pinuno ng orc.
Ha?
Ano nga ulit 'yon?
Basta, matulog ka na muna.
Puwede bang dito rin ako matulog?
Do'n ka sa kuwartong hinanda nila para sa 'yo.
Ayokong mag-isa!
Kakaiba rin ang kinikilos ni Izutsumi.
Umusog ka.
Sa sahig ka matulog!
Malamig ang mga kamay niya.
Tagapagsalin ng subtitle: Gizelle Sioco