DELICIOUS IN DUNGEON
Coś wspaniale pachnie.
Senshi?
Oto i on.
Obudziłeś się.
Dzień dobry.
Zrobiłeś śniadanie?
Senshi świetnie gotuje.
To prawda.
Senshi jest niesamowity.
ŚNIADANIE PRZYGOTOWANE PRZEZ SENSHIEGO
Pychota!
Yaad, chcesz spróbować?
Nie czuję smaku…
Proszę.
Jest ciepłe i miękkie.
Zmysł smaku jest jak mięsień.
Słabnie, jeśli go nie używasz.
Zacznij od delektowania się konsystencją.
Tak.
Spójrz na siebie.
Dawno temu od czasu do czasu
siadałem tak przy stole z dziadkiem i rodzicami.
Obok dziadka zawsze stał Sissel,
szalony mag.
Mój pradziadek początkowo zaprosił go do zamku w roli błazna.
Ponoć mój dziadek i Sissel dorastali razem jak bracia.
Gdy dziadek wstąpił na tron, zachęcał Sissela do nauki magii.
Sissel zaczął się wyróżniać.
W naszym królestwie roiło się niegdyś od reliktów krasnoludów i elfów.
Niektóre mogły być powiązane z czarną magią.
Żądza władzy go pochłonęła i doprowadziła do szaleństwa.
Ostatecznie rzucił na królestwo zaklęcie nieśmiertelności.
Chcę z nim porozmawiać.
Gdzie mogę go znaleźć?
Porozmawiać?
Nie ma mowy!
Nie da się z nim rozmawiać.
Trudno było pozwolić dziadkowi wymknąć się niezauważenie.
Niektórych skazano na śmierć pod zarzutem pomagania mu.
Samo spotkanie z magiem to pestka.
Jego oczy wyczuwają, że coś jest nie tak w wiosce.
Sam się tu zjawi. To tylko kwestia czasu.
Ten loch jest jak jego ręce i nogi.
Znasz jego przerażającą moc, prawda?
Mimo to muszę spróbować.
Nie wiem, czy zdołasz z nim porozmawiać.
Proś o pomoc Skrzydlatego Lwa uwięzionego w głębi lochu.
Powinieneś być w stanie poskromić moc maga.
To przejście poprowadzi was przez mury zamku
i zabierze z powrotem do lochu.
Proszę, weźcie to!
Dziękuję.
Nie dawajcie im za dużo, bo przewoźnikom będzie ciężko.
Przewoźnikom?
Pomogą wam wrócić tak samo, jak was tu przywiedli.
Dziękuję. Mamy u ciebie dług.
Powodzenia.
Wiem, że nie powinnam tego mówić, ale czy to na pewno oni?
Taką mam nadzieję.
Yaad!
Sissel!
Z kim przed chwilą rozmawiałeś?
Znowu to samo!
To miejsce…
Ojej…
Rezerwuar stworzony przez starożytne krasnoludy.
To przeogromne miejsce. W której części jesteśmy?
Kompas nie działa.
Krasnoludy są przebiegłe.
Ponoć niegdyś znajdowała się tu też twierdza obronna.
Krasnoludy…
Senshi, masz chorobę teleportacyjną?
To częste. Krasnoludy mają wrażliwe kanały półkoliste w uchu.
Skrzaty też to spotyka?
Chyba też cierpią na chorobę many.
Gdzie ja jestem?
Ocknęłaś się?
Co…
Nic ci nie jest?
Odpocznij tu.
Pójdziemy się rozejrzeć.
Chil.
Widzisz te znaki?
Tak, widzę.
Narysuj symbole z kolumn, które nas otaczają.
Ułatwi nam to oszacowanie naszej lokalizacji.
Skąd o tym wiesz?
Zwykle można je znaleźć w takich miejscach.
Są jak kod.
Nie wszystkie krasnoludy mają dobre wyczucie kierunku.
Już wiem.
Jesteśmy w sekcji południowo-wschodniej…
Słuchajcie!
Wrócili.
Być może znaleźliśmy Falin!
To ślady Falin?
Zobaczyła nas i uciekła.
To na pewno ona.
To była jej sylwetka, prawda?
To chyba był gryf albo coś podobnego.
Gryf?
To potwór, którego górna część ciała przypomina ptaka, a dolna lwa.
Nie słyszałam, by w tym lochu były gryfy.
Rozpoznajesz ten zapach?
Przecież nie jestem psem.
Pachnie bestią.
Musimy ją szybko znaleźć.
Nie.
Co?
Nie? Dlaczego?
Prawdę mówiąc…
To może być Falin.
Cóż…
Nigdy nie widziałem tych grzybów.
Chcę je ugotować.
Grzyby?
Chyba gdzieś je widziałem.
Są trujące, nie jedz ich.
Nie lubię gryfów.
Jak możesz nie lubić potwora, którego nie znasz?
Nieważne. Chodźmy!
- Czekaj! Nie! - Co?
Poruszanie się jest ryzykowne!
Uwaga!
Wiedziałem.
To gryf!
Ale super! Nigdy takiego nie widziałem!
Gryf…
Tyle hałasu o nic!
Wraca!
Cofnąć się!
Sperae Yeptum Rufermus.
Rufermus Sperae Alamandras Tronsum. Yovis Stantinus Histum…
Mój cel!
Senshi! Nie odwracaj się do niego tyłem!
- Senshi! - Senshi!
Niedobrze.
To stało się tak szybko. Nic nie mogłem zrobić.
Senshi miał przy sobie broń?
Nie, był nieuzbrojony.
Musimy go znaleźć!
Wejdziesz na każdą kolumnę i będziesz go szukać?
Bo ja nie.
W którą stronę poleciał?
Jeśli poniósł go wysoko, nie możemy nic zrobić.
Nie znajdziemy nawet ciała.
Tak po prostu?
Był nieuzbrojony…
Może już nigdy go nie zobaczymy.
Marcille, czy możemy coś zrobić?
Wezwiemy chowańców, by go szukali.
Chowańców?
Będziesz wywoływać potwory?
Właściwie to tworzyć, nie wywoływać.
Są trzy typy przywoływania.
Można zdominować i kontrolować istniejące duchy lub potwory.
Ale warunki są skomplikowane
i może to przyciągnąć uwagę władcy lochu.
Po drugie, zwierzęta i rośliny można zmieniać w potwory.
To też nie wchodzi w grę,
bo wymaga ogromnych nakładów czasu i przygotowań.
Po trzecie, można je stworzyć od zera.
Tym razem użyjemy tej metody.
Wydaje się najtrudniejsza.
Tak, jeśli tworzy się niezależne stworzenie.
My potrzebujemy tylko takiego, które będzie się poruszać.
Przygotuję magiczny krąg,
a ty zbierz mięso i wrzuć je do kociołka.
Jasne.
To wszystko?
Przydałoby się trochę więcej.
Nie ma nic więcej.
Mamy za to ser i jajka.
I warzywa!
Mogą pomóc zwiększyć liczbę kalorii.
Przynieś je.
Dobrze.
Jakiego potwora tworzysz?
Możesz go kontrolować?
Pokaż mi, jak.
Nie ma mowy!
Zdobądź certyfikat obsługi groźnej magii poprzez odpowiednie instytucje!
Istnieją do tego specjalne procedury?
Kim w ogóle jest ten starzec?
Jak do was dołączył?
A ta jego obsesja na punkcie jedzenia?
Co?
Tak się z nim przyjaźnicie, a nawet tego nie wiecie?
Nie mieliśmy okazji spytać.
Żadne z nas nie lubi rozmawiać o swoim życiu osobistym.
Chociaż…
Skłamałbym mówiąc, że nie jestem ciekaw.
Słowa i czyny Senshiego budzą wiele wątpliwości.
Pamiętasz, co powiedział, gdy się poznaliśmy?
Twierdził, że bada jedzenie potworów w tym lochu od dziesięciu lat.
Ale został on odkryty zaledwie sześć lat temu.
Mimo to…
Ma ze sobą naczynia i noże z metali szlachetnych.
Udało mu się rozszyfrować pradawny kod krasnoludów.
Boi się potwora z poziomu, którego nie znaliśmy.
No i stale traktuje mnie, jakbym był dzieckiem.
To ostatnie to czepianie się.
Nie.
Ci, którzy nas nie znają, często popełniają ten błąd.
Nie rozumieją, że niziołki to oddzielna rasa.
Myślą, że wyrośniemy na wysokich ludzi lub krasnoludy.
Jednak…
To błędne przekonanie panuje na przykład na Wschodzie.
Skoro jest tu od dziesięciu lat, powinien wiedzieć lepiej.
Może wcale nie pochodzi z powierzchni.
Kiedy uratujemy Senshiego,
ponownie się przedstawimy.
Sperae Yeptum Rufermus.
Rufermus Sperae Vilal Indumreezbam.
Martis Tilnunt Eesdum.
Histum Eres Anjarkant Rementalent.
Gotowe?
Powinno.
Podnieśmy pokrywę.
Całe szczęście!
Martwiłam się, ale chyba podziałało!
Co to za mina? Wystarczy, że będą się ruszały!
Nie marnujmy zasobów na zbędne szczegóły!
Dobra, leć!
Co się stało?
Ich pole widzenia pokrywa się z moim. Niedobrze mi przez to.
Niech ktoś zasłoni mi oczy.
Szalony mag sprawuje kontrolę nad wieloma z nich.
Jak zarządza wszystkimi informacjami?
Jestem ciekawa.
Zostaw to na później.
Teraz skup się na Senshim.
Poszukam ciał obcych,
podążając za czyścicielami i duchami.
Za mną!
Nie możesz iść, prawda?
Niełatwo iść, latając!
Poniosę ją.
Izutsumi, Chil, weźcie moje rzeczy.
Proszę, Marcille.
Co? Boję się!
Obejmij mnie.
Nie! Spadnę!
Nie ruszaj się, bo spadniesz!
Co to za pozycja?
Tak chyba jest jej najwygodniej.
Czyściciele lochu zbierają się wokół tamtej kolumny!
To pewnie tam…
Senshi!
Znalazłam go!
Jest uwięziony na szczycie kolumny!
Gryfy nabijają swoje ofiary?
Uratujemy cię, Senshi!
Rozpoznajesz mnie?
Mucha?
Ani drgnie.
Jak go ściągnąć?
Ostrożnie, Marcille.
Gryfy mają niezwykle dobry wzrok.
Gdy je zauważysz, one już dawno cię zauważyły.
Nic nie widzę.
Ciało gryfa jest bardzo funkcjonalne.
Jego skrzydła są potężne.
Giętkie ciało jest zwinne i ma niesamowitą siłę rażenia.
Mają ostre dzioby i szpony.
Trudno jest je przechytrzyć.
Te stworzenia mają taki kształt z konieczności.
Nie ma miejsca na zbędne detale.
Laios, jaka postać będzie skuteczna przeciwko gryfowi?
Naprawdę potrzebujemy tego rogu?
Szybkie ciała doświadczają mniejszego oporu powietrza,
co powinno zwiększyć zwinność.
Pamiętasz wiwerny pod kontrolą szalonego maga?
Były szybkie jak strzały.
Odtworzymy ich kształt.
To powinno wystarczyć.
Spróbuj tym polecieć.
Lata zupełnie inaczej!
Powinniśmy mieć szansę!
Gdy Senshi będzie schodził,
ja odwrócę uwagę gryfa!
Bądźcie gotowi do wsparcia w walce!
Czemu to robi?
Może potrzebuje poczucia jedności.
Dalej, Senshi.
Użyj tej liny!
Dobrze, a teraz…
Jest szybki!
Odwrócę jego uwagę!
Dalej, za mną!
A teraz na ziemię!
Dorwał mnie.
To nie wystarczy…
Nie mam z nim szans.
Co robić?
Już wiem! Zostaw to mnie!
Będzie silniejszy i mocniejszy!
Dodam rogi, kły i szpony!
Pokryję go łuskami, dołożę kolejną głowę!
Ma potencjał, na pewno będzie silny!
Będzie ziać ogniem i lodem też!
Ale super!
Jak pokonać gryfa?
Mam się skupić na ataku czy obronie?
Nie!
- Mój giga dwugłowy ognio-lodowy smok! - To zbędne.
Musi być szybsze, bardziej giętkie i piękniejsze.
Potrzeba determinacji i ego, by stworzyć coś,
co ma tylko uratować Senshiego!
W tym momencie, dzięki pasji Marcille
i jej modlitwom,
powstało coś wyjątkowego.
Nadam ci imię.
Srebrzyste skrzydła przecinające niebiosa…
Przyzywam Podniebną Rybę!
Ale…
tandeta.
Nie, jest dobrze!
Teraz, w drogę!
- Ale szybka! - Wygląda obrzydliwie!
Idę na całość!
Przygotujcie się!
Co z nią jest nie tak?
Po prostu daje z siebie wszystko.
Nie mogę zmienić kursu!
Teraz!
Zawrócę i…
przebiję go!
Nic ci nie jest?
Nie.
Powinieneś trochę odetchnąć.
Zaczniemy gotować, a ty odpoczywaj.
Dziękuję.
Dobra robota.
Podniebna Rybko…
Niesamowite.
Warzywa są upchnięte w środku jak organy.
Wciąż jej potrzebujesz?
Nie, ale…
Myślałam, że będziesz ją opłakiwać chociaż trochę.
Potrzebowałam na to chwili.
- Nic ci nie jest? - Marcille.
Wypełniły już swoje przeznaczenie.
Spożycie ich ciał jest formą uczczenia ich pamięci.
Mimo to…
W porządku. Rób, co chcesz.
Potnij chowańca na kawałki odpowiedniej długości.
Usuń skrzydła.
Nadmiar wilgoci zbierz ściereczką
i przypraw je solą i pieprzem.
Złóż skrzydła, tworząc małe kawałki.
Wymieszaj dokładnie mąkę, jajko i wodę, a następnie obtocz kawałki w panierce.
Smaż na głębokim oleju.
Skrzydła szybko się rumienią, więc wystarczy je zanurzyć.
Podawaj z sosem…
Gotowe!
PODNIEBNA RYBA Z FRYTKAMI
Mięso i warzywa się połączyły i smakują przepysznie!
Dosłownie.
Przyzywanie może być lepszym sposobem na gotowanie!
Nie, jeśli trzeba na to poświęcić tygodniową rację żywności.
Cholera. Powinienem był zabrać alkohol.
Izutsumi, zjedz też inne części, nie tylko skrzydełka.
Nie chcę.
Senshi, ty też spróbuj.
Gryf cię trapi?
Spuścić krew?
Nie, nieważne.
Nie jestem głodny.
Hej, Senshi.
Nazywam się Chilchuck.
Pochodzę z małej wioski znajdującej się w dorzeczu, na północny wschód stąd.
Przez jakieś dziesięć lat
robiłem interesy związane z różnymi lochami.
Od otwierania zamków przez tłumaczenie, mediacje i wyceny.
Mam też żonę i córki,
ale z różnych powodów nie widziałem ich od lat.
Co?
- To tyle o mnie. - Żona i córki?
Opowiedz nam o sobie.
Dlaczego tu mieszkasz?
Co się stało?
Jestem Senshi z Izgandy.
Należałem do małej ekipy górniczej.
Byliśmy górnikami, ale nie poszukiwaliśmy rudy.
Szukaliśmy reliktów sprzed wojny,
marząc o wygranej na loterii.
Jednak w większości odkrywaliśmy tylko rudę,
a znalezienie reliktów jak koła zębate lub szkło było rzadkim łutem szczęścia.
Pewnego dnia
dokopaliśmy się do czegoś wielkiego.
Był to pradawny zamek lśniący złotem.
Zgadza się. Mówię o tym lochu.
Napisy: Paulina Żółta