(สูตรลับตำรับดันเจียน)
กลิ่นอะไรหอมๆ
เซนชิ
อ้าว อยู่นี่เอง
ตื่นแล้วเหรอ
อรุณสวัสดิ์ครับ
ทำอาหารเช้าเหรอ
คุณเซนชิทำอาหารเก่งมากเลยนะครับ
ใช่แล้วล่ะ
เซนชิเขาเก่งมากเลยเนอะ
(อาหารเช้าฝีมือเซนชิ)
อร่อยจัง
ย้าด อยากลองชิมไหม
แต่ข้าไม่รู้รส…
เอ้านี่
มันอุ่นๆ แล้วก็นุ่มครับ
ประสาทรับรสก็เหมือนกล้ามเนื้อ
ถ้าไม่ฝึกใช้ มันจะเสื่อมลง
ลองเริ่มจากการเพลิดเพลินกับเนื้อสัมผัสดูก่อน
ครับ
กินดีๆ สิ
สมัยก่อน นานๆ ที
ข้าจะนั่งล้อมโต๊ะกินข้าว กับท่านปู่และท่านพ่อท่านแม่
ข้างกายท่านปู่จะมีซิสเซิล
หรือจอมเวทคลั่งอยู่ด้วยเสมอครับ
เดิมทีปู่ทวดของข้า รับเขาเข้ามาเป็นตลกหลวงที่ปราสาท
ว่ากันว่าท่านปู่กับซิสเซิลโตมาด้วยกันเหมือนพี่น้อง
ตอนที่ท่านปู่ขึ้นครองราชย์ ซิสเซิลเรียนเวทมนตร์ตามคำแนะนำของท่าน
และเริ่มฉายแววออกมาครับ
แต่ก่อนดินแดนนี้เต็มไปด้วย โบราณวัตถุของคนแคระกับเอลฟ์
ซึ่งน่าจะรวมไปถึงมนตร์ดำด้วย
เขาถูกพลังกลืนกินจนเริ่มเสียสติ
สุดท้ายก็ร่ายคาถาแห่งความเป็นอมตะ ไปทั่วอาณาจักร
ที่จริงก็อยากลองคุยกับเขาดู
จะไปเจอได้ที่ไหนเหรอ
คุยกับเขาเหรอ
ไม่มีทางเป็นไปได้หรอกครับ
เขาไม่ใช่คนที่เราจะคุยด้วยรู้เรื่อง
แค่แอบส่งท่านปู่ออกไปก็ลำบากมากแล้วครับ
บางคนถึงขั้นถูกประหาร เพราะต้องสงสัยว่ามีส่วนรู้เห็น
ถ้าแค่ไปเจอเฉยๆ ไม่ยากครับ
ดวงตาของจอมเวทกำลังมารวมตัวกัน เพื่อจับความผิดปกติในหมู่บ้าน
ไม่ช้าก็เร็วตัวเขาต้องมาที่นี่แน่
ดันเจียนนี้เป็นเหมือนแขนขาของเขา
ทราบใช่ไหมครับว่าพลังเขาน่ากลัวแค่ไหน
แต่ยังไงก็จำเป็นต้องทำ
จะคุยได้ไหมข้าเองก็ไม่ทราบ
แต่ลองไปยืมพลังสิงโตมีปีก ที่ถูกขังไว้ชั้นใต้สุดดูสิครับ
เขาน่าจะสยบพลังของจอมเวทได้
เส้นทางนี้จะนำไปสู่ภายในกำแพงปราสาท
หรือก็คือกลับไปยังดันเจียนได้ครับ
รับนี่ไปด้วยสิคะ
ขอบคุณมาก
มอบให้มากไปจะเป็นภาระลูกหาบ แค่นั้นพอนะ
ลูกหาบเหรอ
ข้าจะให้เขาพากลับไปเหมือนตอนขามาครับ
ขอบคุณนะที่คอยดูแลอย่างดี
ขอให้โชคดี
ข้ารู้ว่าไม่ควรพูดแบบนี้ แต่จะใช่พวกเขาจริงๆ เหรอคะ
ข้าเองก็อยากคิดแบบนั้น
ย้าด
ซิสเซิล
เมื่อกี้คุยกับใครอยู่เหรอ
กี่รอบแล้วเนี่ย
ที่นี่มัน…
โอ๊ย เจ็บๆ
อ่างเก็บน้ำที่สร้างโดยคนแคระโบราณ
ที่กว้างสุดลูกหูลูกตานั่นน่ะเหรอ ตอนนี้เราอยู่ส่วนไหน
เข็มทิศใช้ไม่ได้เลย
ชอบทำอะไรเหลี่ยมจัดแบบนี้จังนะ พวกคนแคระเนี่ย
เห็นว่าเป็นซากป้อมปราการด้วยนะ
คนแคระ…
เซนชิ เมาการเคลื่อนย้ายเหรอ
หลอดกึ่งวงกลมในหูคนแคระไวต่อความรู้สึก จะเมาก็ไม่แปลกล่ะนะ
โนมก็เมาง่ายเหมือนกันหรือเปล่า
น่าจะเมาพลังเวทด้วยนะ
ที่นี่มันที่ไหน
ได้สติแล้วเหรอ
เอ๊ะ อะไร…
เป็นอะไรหรือเปล่า
พักตรงนั้นก่อนเถอะ
เราจะไปสำรวจรอบๆ หน่อย
ชิล
เห็นสัญลักษณ์พวกนี้ไหม
อ๋อ มีอะไรอยู่จริงด้วยเนอะ
ช่วยลอกสัญลักษณ์บนเสารอบๆ มาหน่อย
มันจะช่วยให้เรารู้ตำแหน่งคร่าวๆ ได้
รู้เรื่องนั้นได้ยังไง
ที่แบบนี้จะต้องมีมันอยู่
เป็นเหมือนรหัส
แสดงให้เห็นว่าไม่ใช่คนแคระทุกคน ที่เก่งเรื่องทิศทางล่ะนะ
ฉันรู้แล้วล่ะ
เหมือนเราจะอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้…
เรื่องใหญ่ๆ เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!
กลับมากันแล้ว
เราน่าจะเจอฟาลินแล้วล่ะ
นี่รอยเท้าฟาลินเหรอ
แต่เขาเห็นเราเลยหนีไปแล้ว
ไม่ผิดแน่ๆ
นั่นมันเงาเขาชัดๆ เนอะ
แต่ฉันว่าน่าจะเป็นพวกกริฟฟินแฮะ
กริฟฟินที่ว่าคือ…
มอนสเตอร์ที่มีครึ่งบนเป็นนก แล้วครึ่งล่างเป็นสิงโตไง
ไม่เห็นเคยได้ยินเลยว่าในดันเจียนนี้มีกริฟฟินด้วย
พอจะคุ้นๆ กลิ่นนี้ไหม
คนนะ ไม่ใช่หมา
เหม็นสาบสัตว์ชะมัด
เอาเป็นว่าเราต้องรีบตามหาให้เจอ
ไม่เอาหรอก
เอ๊ะ
ไม่เอาเหรอ ทำไมล่ะ
คือ แบบว่า…
อาจจะเป็นฟาลินก็ได้นะ
เอ่อ…
นั่นไง เพิ่งจะเคยเห็นเห็ดแบบนั้นครั้งแรก
อยากลองเอาไปทำอาหารดูน่ะ
เห็ดงั้นเหรอ
เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อนนะ ไอ้นั่นน่ะ
มันมีพิษหรืออะไรนี่แหละ อย่าได้กินเชียวนะ
ฉันไม่ชอบกริฟฟิน
ทำไมถึงไม่ชอบมอนสเตอร์ที่ไม่เคยเห็นล่ะ
ช่างเถอะน่า ไปกันเถอะ
- เดี๋ยวก่อน อย่าดีกว่านะ - เอ๋
ขยับไปมามันอันตราย
ข้างบน!
ว่าแล้วเชียว
กริฟฟินจริงด้วย
เท่ชะมัด เพิ่งเคยเห็นเลยนะเนี่ย
กริฟฟิน…
มาหลอกกันซะได้นะ
กลับมาแล้ว
ถอยไป
สเปราเอ เยปทุม รูเฟอร์มัส
รูเฟอร์มัส สเปราเอ อลามันดราส ทรอนซัม โยวิส สตานตินัส ฮิสทุม…
หลุดเป้าไปแล้ว
เซนชิ วิ่งหันหลังให้มันไม่ได้นะ!
- เซนชิ - เซนชิ
แย่แล้ว
เกิดขึ้นเร็วมากจนทำอะไรไม่ได้เลย
เซนชิพกอาวุธไปด้วยไหม
ไม่ เขาไปมือเปล่า
ต้องตามไปเดี๋ยวนี้
จะปีนหาบนเสาทีละต้นหรือไง
ฉันไม่ทำนะขอบอก
ไปทางไหนกันแน่
ถ้าพาไปที่สูงๆ เราก็จนปัญญา
ศพคงหาไม่พบด้วยซ้ำ
ง่ายๆ แบบนั้นเลยเหรอ
เขาไม่มีอาวุธ…
อาจไม่ได้เจอเขาอีกแล้ว
มาร์ซิล พอจะมีวิธีอะไรไหม
เดี๋ยวจะอัญเชิญภูตรับใช้มาตามหา
ภูตรับใช้
จะอัญเชิญมอนสเตอร์เหรอ
เรียกว่า "สร้าง" น่าจะถูกกว่า "อัญเชิญ" นะ
เวทอัญเชิญมีอยู่สามประเภท
หนึ่ง ควบคุมภูตหรือมอนสเตอร์ที่มีอยู่แล้ว
แต่เงื่อนไขมันซับซ้อน
และอาจทำให้เจ้าแห่งดันเจียนรู้ตัว
สอง เปลี่ยนสัตว์และพืชให้กลายเป็นมอนสเตอร์
แต่นี่ก็ใช้ไม่ได้
เพราะต้องใช้เวลาและเตรียมการหนักมาก
สาม สร้างมันขึ้นมาจากศูนย์
ครั้งนี้จะใช้วิธีนี้
ฟังดูยากที่สุดเลยนี่
ถ้าจะสร้างสิ่งมีชีวิต ที่มีความเฉพาะตัวจ๋าล่ะก็ยากอยู่
แต่ตอนนี้ขอแค่ขยับได้ก็พอแล้วล่ะนะ
ฉันจะเตรียมวงเวท
เอาเนื้อทั้งหมดที่มีโยนลงไปในหม้อที
เข้าใจแล้ว
มีแค่นี้เองเหรอ
อยากได้มากกว่านี้อีกหน่อย
ไม่มีเลย
แต่มีชีสกับไข่อยู่
มีผักด้วย
น่าจะพอเพิ่มแคลอรีได้อยู่มั้ง
ไปเอามาสิ
ครับผม
จะสร้างมอนสเตอร์แบบไหนเหรอ
ควบคุมได้ตามใจเลยไหม
สอนฉันด้วยคน…
ไม่ได้!
ไปสอบใบอนุญาตใช้เวทอันตราย ให้ถูกต้องตามขั้นตอนก่อนเลยย่ะ
มีอะไรแบบนั้นด้วยเหรอ
นี่ ว่าแต่ตาแก่นั่นเป็นใคร
มาเข้าปาร์ตี้ได้ยังไง
แล้วทำไมยึดติดกับอาหารขนาดนั้นล่ะ
หา
นี่อย่าบอกนะว่าไม่รู้น่ะ ทำตัวสนิทกันซะขนาดนั้น
ก็แบบว่า พอดีไม่มีจังหวะให้ถามน่ะ
ไม่มีใครอยากคุยเรื่องส่วนตัวกันด้วยแหละ
แต่ว่า…
ถ้าบอกว่าไม่อยากรู้เลยก็คงโกหก
คำพูดและการกระทำของเซนชิ มีจุดน่าสงสัยเยอะเลย
จำที่เซนชิพูดตอนเจอกันครั้งแรกได้ไหม
ที่บอกว่าค้นคว้าเรื่องอาหารมอนสเตอร์ ในดันเจียนนี้มากว่าสิบปี
แต่ดันเจียนนี้เพิ่งมีคนเจอเมื่อหกปีก่อน
แต่เรื่องนั้น…
แถมยังมีหม้อกับมีด ที่ทำจากโลหะมีค่าอีกหลายอัน
ถอดรหัสของคนแคระโบราณได้ด้วย
แล้วก็กลัวมอนสเตอร์ในชั้นที่ไม่เคยมา
แถมชอบทำเหมือนฉันเป็นเด็กอยู่นั่น
ประโยคสุดท้ายเหมือนยัดข้อหาไปหน่อยนะ
เปล่าสักหน่อย
คนไม่รู้จักเผ่าพันธุ์ฉันก็ชอบเข้าใจผิดแบบนี้แหละ
ไม่รู้ว่าฮาล์ฟฟุตก็เป็นเผ่าพันธุ์หนึ่ง
แล้วปักใจเชื่อว่าพอโตขึ้น เราจะกลายเป็นทอลล์แมนไม่ก็คนแคระ
ถึงอย่างนั้น…
ก็เป็นแบบนั้นแค่บางพื้นที่ อย่างทางตะวันออกเท่านั้นล่ะนะ
อยู่บนเกาะนี้มาเป็นสิบปีแล้วไม่รู้มันก็แปลก
หรือว่าเซนชิจะไม่ใช่คนบนพื้นโลก
ไว้ช่วยเซนชิได้แล้ว
ค่อยหาโอกาสแนะนำตัวกันใหม่ดีกว่า
สเปราเอ เยปทุม รูเฟอร์มัส
รูเฟอร์มัส สเปราเอ วิรัล อินดุมรีซบัม
มาร์ติส ทิลนูนต์ อีสดัม
ฮิสทุม เอเรส อันจาคานต์ เรเมนทาเลนต์
เสร็จแล้วเหรอ
น่าจะนะ
เปิดฝาดูเลยดีกว่า
โล่งอกไปที
กังวลแทบแย่ แต่เหมือนจะได้ผลนะ
ทำหน้าแบบนั้นคืออะไรก่อน ขยับได้ก็พอแล้วย่ะ!
เราเอาทรัพยากรที่มีจำกัด ไปตกแต่งเกินจำเป็นไม่ได้นี่นา
เอ้า ไปเลย
มีอะไรเหรอ
การมองเห็นฉันซ้อนกับมันเลยเวียนหัว
ใครก็ได้ ปิดตาฉันที
จอมเวทคลั่งเสกออกมาตั้งหลายตัว
จัดการข้อมูลได้ยังไงกันนะ
อยากรู้จัง
เรื่องนั้นไว้ทีหลังเถอะ
ตอนนี้หาเซนชิก่อน
ฉันจะลองตามหาสิ่งแปลกปลอมในดันเจียน
จากดันเจียนคลีนเนอร์กับพวกภูตดู
ตามฉันมา
แต่เธอดันตามไปไม่ได้เนี่ยนะ
บินไปด้วยเดินไปด้วยมันง่ายมากมั้ง
ฉันแบกไปเอง
อิซึสึมิกับชิล ฝากสัมภาระฉันด้วย
เอาล่ะนะ มาร์ซิล
เดี๋ยว อะไร น่ากลัวๆ
เอาแขนโอบฉันไว้
ไม่เอา จะตกแล้วๆ
นิ่งๆ สิ เดี๋ยวก็ตก…
ทำท่าอะไรไม่ทราบ
เขาบอกว่าท่านี้สบายที่สุดน่ะ
ดันเจียนคลีนเนอร์ไปรวมกันที่เสาต้นนั้น
ต้องเป็นตรงนั้นแน่
เซนชิ!
เจอตัวแล้ว
ถูกตรึงอยู่ตรงด้านบนของเสา
กริฟฟินเสียบเหยื่อเก็บไว้ด้วยเหรอ
มาช่วยแล้วล่ะ เซนชิ
รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร
แมลงวันเหรอ
ไม่กระดิกเลย
จะเอาลงมายังไงดี
ระวังนะ มาร์ซิล
กริฟฟินน่ะสายตาเฉียบแหลมมาก
กว่าเราจะเห็นมัน มันก็มองเราอยู่ก่อนแล้ว
มองไม่เห็นอะไรแล้ว
ร่างกายของกริฟฟินมีสมรรถภาพสูงมาก
มีปีกที่ทรงพลัง
ร่างกายคล่องแคล่วปราดเปรียว ตอบสนองได้รวดเร็ว
จะงอยปากกับกรงเล็บก็แหลมคม
ยากมากที่จะชิงไหวชิงพริบด้วย
สิ่งมีชีวิตจะมีรูปร่างตามความจำเป็น
ไม่ใช่การตกแต่งเกินจำเป็นนะ
ไลออส ต้องรูปร่างแบบไหน ถึงจะสู้กับกริฟฟินได้เหรอ
ต้องมีเขานั่นจริงๆ เหรอ
ร่างกายที่เพรียวลมจะมีแรงต้านอากาศน้อยกว่า
น่าจะเคลื่อนไหวได้ว่องไวขึ้น
จำไวเวิร์นที่จอมเวทคลั่งควบคุมอยู่ได้ไหม
ไวเหมือนลูกธนูเลย
ลองทำเป็นตัวแบบนั้นกัน
แบบนี้น่าจะพอได้แล้ว
ลองปล่อยมันบินสิ
บินต่างจากเดิมลิบลับเลย
แบบนี้ทำได้แน่
ระหว่างที่เซนชิปีนลงมา
ฉันจะดึงความสนใจกริฟฟินไว้
คนอื่นช่วยสนับสนุนแล้วเตรียมตัวสู้
ท่าอะไรล่ะนั่น
ต้องใช้ความเป็นหนึ่งเดียวกันล่ะมั้ง
พร้อมนะ เซนชิ
ใช้เชือกเส้นนี้
ดีล่ะ ที่เหลือก็…
เร็วมาก
ฉันจะล่อกริฟฟินไปทางอื่น
มาเลย ตามฉันมาเลย
ลงไปที่พื้นด้วยกันเลย
โดนจนได้
ไม่ไหว…
ต่อกรมันไม่ได้เลย
ทำยังไงดี
ได้เลย ให้เป็นหน้าที่ฉันเถอะ
เดี๋ยวจะทำให้แข็งแกร่งถึกทนขึ้นเอง
เพิ่มเขา เพิ่มเขี้ยวกับกรงเล็บที่แหลมคม
เพิ่มเกล็ดคลุมตัว แล้วก็เพิ่มอีกหัว
ศักยภาพเยอะแบบนี้ ต้องเก่งขึ้นมากแน่ๆ
พ่นไฟได้ พ่นน้ำแข็งก็ได้
เท่ระเบิด!
ต้องเอาชนะกริฟฟินยังไงเนี่ย
ควรเน้นการโจมตีหรือป้องกันดี
ไม่สิ
- กีก้าดับเบิลเฮดเฟลมไอซ์ดราก้อนของฉัน - กรงเล็บกับเขี้ยวไม่จำเป็น
ต้องเร็วขึ้น พลิ้วไหวและสง่างาม
สิ่งที่จำเป็นคือการสร้างสิ่งมีชีวิต ที่มีเป้าหมายเดียวคือช่วยเซนชิ
ด้วยความมุ่งมั่นและอีโก้
ในตอนนั้นเองความมุ่งมั่นอันแรงกล้า และความปรารถนาของมาร์ซิล
ก่อให้เกิดปาฏิหาริย์หนึ่งขึ้น
ฉันจะตั้งชื่อให้แก
ปีกสีเงินที่ทะยานไปบนท้องฟ้า…
อัญเชิญสกายฟิช
ชะ…
เชยเป็นบ้า
ช่างเถอะ เอางี้แหละ
เอาล่ะนะ ไปเลย
- เร็วมาก - ท่ามันอี๋ชะมัด
จะทุ่มสุดตัวล่ะนะ
ทุกคน เตรียมพร้อม
ถามจริงเถอะว่ายัยนี่เป็นอะไร
กำลังพยายามเต็มที่กับมันอยู่น่ะ
เปลี่ยนทิศทางไม่ได้
คราวนี้แหละ
ฉันจะม้วนตัวกลับ…
แล้วพุ่งทะลวง
ไม่บาดเจ็บใช่ไหม
อือ
พักสักหน่อยดีกว่านะ
เดี๋ยวเราจะเตรียมทำอาหารกัน เซนชิไปพักตรงนั้นเถอะ
ขอบคุณนะ
ทำได้ดีมากเลย
สกายฟิช…
สุดยอดเลยนะเนี่ย
ผักอัดกันแน่นอย่างกับเครื่องใน
ยังต้องใช้อยู่เหรอ
ก็เปล่าหรอก
แต่ฉันก็อยากมีเวลาแบบว่า
ให้ได้เศร้าบ้างอะไรบ้าง
- เป็นอะไรหรือเปล่า เซนชิ - มาร์ซิล
พวกมันหมดเวลาของตัวเองแล้ว
การกินร่างพวกมันก็ถือเป็น การให้เกียรติอย่างหนึ่ง
แต่ว่า…
เอาเลย อยากทำอะไรก็เชิญ
หั่นภูตรับใช้ให้ได้ความยาวพอเหมาะ
ตัดปีกออกตรงโคน
ใช้ผ้าซับน้ำให้แห้ง
โรยเกลือพริกไทย
พับปีกให้เป็นชิ้นเล็กๆ
ผสมแป้ง ไข่ และน้ำให้เข้ากัน จากนั้นเอาเนื้อที่หั่นลงไปชุบ
นำไปทอด
ปีกจะไหม้ง่าย ให้จุ่มลงไปแป๊บเดียวก็พอ
เสิร์ฟพร้อมซอส
เสร็จแล้วล่ะ
(สกายฟิชแอนด์ชิปส์)
เนื้อกับผักผสมเป็นเนื้อเดียวกันแล้วอร่อยมาก
ตามนั้นเลยจริงๆ
หรือเวทอัญเชิญจะเป็นสุดยอดวิธีทำอาหารได้ด้วย
เล่นใช้เสบียงของทั้งอาทิตย์ มาทำอาหารมื้อเดียวมันจะสุดยอดได้ยังไง
บ้าจริง รู้งี้น่าจะขอเหล้ากลับมาด้วย
อิซึสึมิ กินส่วนอื่นด้วยสิ อย่ากินแต่ปีก
ไม่เอา
เซนชิก็มากินด้วยกันสิ
กริฟฟินมันกวนใจเหรอ
อยากรีดเลือดออกไหม
เปล่า ไม่มีอะไร
ตอนนี้ฉันไม่หิว
นี่ เซนชิ
ผมชื่อชิลชัค
มาจากหมู่บ้านเล็กๆ ในแอ่งกระทะ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของที่นี่
ตั้งแต่เมื่อราวสิบปีก่อน
ผมทำธุรกิจอยู่รอบๆ ดันเจียนต่างๆ
ไม่ว่าจะสะเดาะกุญแจ เป็นล่าม คนไกล่เกลี่ย คนประเมินราคา
แล้วผมก็มีภรรยากับลูกสาว
แต่ไม่เจอกันหลายปีแล้ว เพราะอะไรหลายๆ อย่าง
เอ๊ะ
- อดีตของผมคร่าวๆ ก็ประมาณนี้ - ภรรยากับลูกสาว
ทีนี้เล่าเรื่องคุณให้เราฟังบ้างสิ
ทำไมมาใช้ชีวิตในที่แบบนี้
แล้วเกิดอะไรขึ้น
ฉันมีชื่อว่าเซนชิแห่งอิซกันด้า
เคยอยู่ในกลุ่มคนเหมืองเล็กๆ
เราเป็นคนเหมืองที่ไม่ได้ขุดหาหินแร่
แต่ตามหาโบราณสถานจากช่วงก่อนสงคราม
เพราะหวังว่าจะเจอสมบัติก้อนโต
ถึงอย่างนั้น สิ่งที่ขุดเจอส่วนใหญ่ก็เป็นหินแร่
นานๆ ทีถ้าโชคดี ก็เจอวัตถุโบราณอย่างเฟืองหรือเลนส์บ้าง
แล้ววันหนึ่ง
เราก็ขุดเจอบางอย่างที่ยิ่งใหญ่มาก
ปราสาทโบราณระยิบระยับด้วยทองคำ
ใช่แล้ว ดันเจียนแห่งนี้นี่แหละ
คำบรรยายโดย: กิตติพงศ์ แลสันกลาง