DELICIOUS IN DUNGEON
Izutsumi, Chilchuck…
Możecie trochę zwolnić?
Trudno tu iść, bo w podłodze jest pełno szpar.
Nie zauważyłem.
Zróbmy przerwę.
Co to? Spacer dla staruszków?
Coś mnie niepokoi.
W obecnej formie
jak nasz wiek ma się do tego, jak wyglądamy?
Laios, ile masz lat?
Dwadzieścia sześć.
Senshi, na ile lat wygląda teraz Laios?
Może 60?
Krasnoludy żyją 2,5 razy dłużej niż wysocy ludzie.
Zatem 26 lat dla wysokiego człowieka
to jakieś 65 lat dla krasnoluda.
Wygląd odzwierciedla nasz wiek.
Martwi mnie raczej to, ile jeszcze pożyjemy.
Starzejemy się w tym samym tempie co przed transformacją
czy zgodnie z naszą nową formą?
Marcille, zachowujesz się, jakby to nie było twoje zmartwienie.
Jeśli to drugie jest prawdą,
niziołki żyją średnio około 50 lat!
Za mniej niż 40 lat będziesz pomarszczona i umrzesz!
Co?
ZMARSZCILLE
Długość życia jest aż tak krótka?
Myślałam, że dożywacie setki.
Niektórzy tak, ale…
To mały odsetek.
Tylko żartowałem.
Chodzi mi o to, że jeśli to prawda, te grzyby byłyby bardzo użyteczne.
Wiele osób zapłaciłoby fortunę, by zmienić swoją rasę,
ale nigdy nie widziałem, by ktoś je sprzedawał.
Transformacja musi być tymczasowa
albo ma paskudne skutki uboczne.
Skutki uboczne?
Możliwe.
Miałem nadzieję, że jakoś to wykorzystamy,
ale to chyba nie takie proste.
Wykorzystamy?
Chcesz być półczłowiekiem?
Nie o to chodzi.
Myślałem o Falin.
O Falin?
To tylko domniemanie…
Powiedzmy, że wszystko się uda i pokonamy szalonego maga.
Kajam się.
Falin wraca do siebie.
Co ja narobiłam?
- Hurra! - Hurra!
Wracamy na powierzchnię.
Było naprawdę ciężko!
Ludzie będą przerażeni.
Prawda?
Chyba będzie jej trudno, jeśli pozostanie smokiem od pasa w dół.
- Ty głupi… - Czekaj!
Wysłuchajmy go.
Myślałem o ukryciu dolnej części jej ciała w dziurze.
Witamy!
Jednakże
wielki potwór nie przeżyje we wsi, mającej tak mało many.
Tak jak ryby nie mogą przetrwać poza wodą,
Falin może nie przetrwać w wiosce.
I tutaj
do akcji wkraczają grzyby-odmieńce.
Gdyby udało się zmienić jej dolną część ciała w mniejszego smoka,
Falin mogłaby normalnie żyć w ludzkiej wiosce!
- Co… - Cóż za optymista!
Muszhuszu!
Przyznaję, że ja też chciałbym się przemienić.
Wysocy ludzie są tacy przeciętni i nudni…
Słyszysz ten dziwny dźwięk?
Nie. To pewnie krasnoludzkie relikty.
To nie to.
To dźwięk uderzających o siebie skał.
Wydaje mi się, że zbliża się do nas.
Wiem.
Gargulce!
Nie zamknąłeś drzwi?
Musimy się stąd wydostać!
Zbliżają się!
Jeśli czegoś nie zrobimy, będą nas ciągle ścigać.
Powinniśmy ich zaskoczyć.
Ale…
Odwrócę uwagę wrogów.
Chilchuck, trzymaj kociołek.
Izutsumi, prześlizgnij się za nich.
Senshi, czekaj na właściwy moment.
Marcille, jak blisko są wrogowie?
Mówiłam,
że są blisko!
Laios!
Cholera!
Uważajcie!
Rozumiesz, dlaczego zawsze od razu się chowam?
Nie kręć się przy naszych stopach.
Co prawda, to prawda.
Nieważne! Niezdara jak zwykle.
Chodź tu!
Co to za dym?
Jeden z twoich czarów?
Jesteście ranni?
Nie! Miecz przeszedł między naszymi ramionami!
Dobrze.
Podaj mi Kensuke.
Jasne.
Zawsze tak wyglądał?
Nie.
Kształt miecza się zmienił?
Czy ten dym to…
- Zarodniki odmieńców? - Zarodniki odmieńców?
Nie widzę tu nigdzie kręgu grzybów.
Przeszedł przez krąg, który utworzyliśmy rękoma.
To znaczy, że…
Wciąż odlatują!
Słuchajcie!
Złapcie się za ręce, by stworzyć krąg!
Oceń sytuację, zanim coś powiesz!
Oceniłam!
Co teraz?
Co robimy?
Gargulec musi przejść przez nasz krąg.
Jeśli dobrze zgaduję,
gargulec się przemieni!
Nadciąga! Unik!
Po tej stronie jest ściana! Tędy!
Auć!
Rozerwę się na pół!
Auć.
Utknął!
Otoczmy go!
Udało się! Gdzie gargulec?
Patrzcie!
To gargulec?
Naprawdę się zmienił!
Rozumiem. To sprawka odmieńców.
Wszystko, co nie jest żywe, zmienia się szybciej.
Laios!
Nic ci nie jest?
Boli, ale dam radę.
Krasnoludy mają solidne ciała.
Cholera.
Ten nie zejdzie.
Co zrobić, żeby przeszedł przez nasze ręce?
- Marcille. - Co?
- Podaj mi rękę. - Co?
- Powinno się udać. - Co?
- Zróbmy to. - Dobra!
Zbliżymy się do niego
i sprowokujemy, by nas zaatakował!
- Co mam… - Biegnijmy w rytm!
Zaczynamy!
- Raz, dwa… - Raz, dwa…
Nadchodzi! Gotowi?
Gotowi na co?
- Gotowi… - Gotowi…
Leć, Marcille!
I po wszystkim.
To było całkiem łatwe.
Musieliśmy tylko zmyć zarodniki z naszych ciał, by się przemienić.
Źle mi z tym.
Nie przejmuj się. To tylko woda.
Musisz je dokładnie zmyć.
Teraz jesteśmy jak łoże siewne dla grzybów.
Teraz rozumiem, dlaczego te grzyby mają takie właściwości.
Zwierzęta zmieniają formę przez odmieńców…
- W nogi! - W nogi!
Zostają odrzucone przez stado.
Giną.
Stają się nowymi odmieńcami.
Niezły efekt uboczny.
W przeciwieństwie do gargulców, trochę potrwa, nim się zmienimy.
Ugotujmy coś w międzyczasie.
Oczywiście.
Kensuke, spójrz, jak się zmieniłeś.
To raczej nie grzyby zmieniły wnętrze w klucz, ale…
Zmieni się, jeśli go umyję?
Co dziś jemy?
Zostało jeszcze trochę pierożków, ugotujemy je.
Znowu to samo.
Masz z tym problem?
Nie. Po prostu mam ich dość.
- Dość? - Naprawdę jest wolnym duchem.
Spróbuję je inaczej przyrządzić.
Podgrzej olej na patelni i delikatnie włóż pierożki.
Gorące!
Gdy się zarumienią, wyciągnij je i odsącz z oleju.
Izutsumi niewiele je
i nigdy nie tyka potraw, których nie lubi.
Muszę poświęcić czas i uwagę, by się upewnić, że dobrze je.
Co myślisz, Izutsumi?
Po prostu je podsmażyłeś?
Przestań!
A może…
Zmienił kształt!
Tak jak myślałem, usta działają jak krąg.
Jest tyle odmian pierogów.
Co, jeśli zjem jednego i w brzuchu wyrosną mi grzyby?
Zjedliśmy mięso hipogryfa, ale tak się nie stało.
Trawienie to potężna siła.
Pomóż nakryć do stołu.
Gotowe!
PIEROŻKI ODMIENIONE PRZEZ KRĄG ODMIEŃCÓW
Jest tyle rodzajów.
W tym jest mięso barometza.
Baranina?
Nadzienie też się zmienia.
W tym jest ser!
Ten jest na słodko.
Co to za mięso?
Masz za długie nogi!
Wróciłem do normalnej formy!
Cholera.
Okropna pobudka.
Jak dobrze.
Tak się cieszę.
Powinniśmy się wkrótce zbierać.
Lepiej przebrać się w coś lżejszego.
Podłoga jest ciepła.
Temperatura sprzyja rozmnażaniu się stworzeń.
Ale nie wiem, czy w tym środowisku znajdziemy jakieś żywe istoty.
Powinienem był zrobić kiełbaski.
A właśnie, nie zrobiłeś ich z mięsa Czerwonego Smoka?
Zrobiłem.
SMOCZA SZYNKA BEZ KOŚCI
Ale je straciłem.
Ach tak?
Nieważne.
Nie lubię, gdy jest gorąco.
Dlaczego twój miecz jest owinięty tkaniną?
Co? To dlatego, że…
Pokaż.
Nie mogę.
Pokaż!
Co z nim zrobimy?
Powinniśmy otoczyć go kręgiem i pobić?
Idź to zmyć. Natychmiast.
Jak się mają sprawy?
Widzę tylko dziwny budynek.
Nie ma innych dróg.
Dziwny budynek?
To pewnie automatyczny wagonik.
Zajrzyjmy do środka.
Na pewno już się nie ruszy.
Jeśli go zdemontuję i sprzedam, mogę dostać dobrą kwotę.
Ruszył się!
Co zrobiłeś, Senshi?
Nic.
Może rusza, kiedy ktoś do niego wsiądzie.
Jest tu opis, przeczytam go.
Usiądźcie.
Niewiele tu napisano.
Na razie nie wydaje się niebezpieczny.
Przejedźmy nim, ile się da.
Może zaparzę herbatę.
Co to?
Prażone nasiona driadowe.
Magiczny krąg gotowy?
Chyba tak.
Nie wiem, czy działa.
Powoli, ale chyba się podgrzewa.
Tak w ogóle, Laios,
dlaczego wraz z siostrą postanowiliście szukać przygód?
Co? Ja?
Nie wyglądasz mi na kogoś, kto marzy o fortunie.
To długa historia…
Jako nastolatek miałem dość mojej wioski.
Poszedłem do szkoły i wstąpiłem do wojska.
Ale ostatecznie tam też nie pasowałem.
Zabrała mnie karawana przejeżdżająca przez okolicę.
Jest dezerterem?
Udałem się na południe, podejmując się po drodze różnych prac.
Falin uczyła się w pobliskiej szkole magii,
więc poszedłem się z nią zobaczyć.
Ale nalegała, by pójść ze mną.
Razem dotarliśmy na tę wyspę.
Gdy tu przybyliśmy, łuskanie złota było w rozkwicie.
Eskortowaliśmy wiele osób.
Potem kręciliśmy się wokół lochu.
Tak znalazłem się tutaj.
Co za brak przezorności.
Twoja sprawa, co robisz, ale czemu wziąłeś ze sobą siostrę?
Mogła mieć lepsze życie w szkole.
Falin nie miała szczęśliwego dzieciństwa.
Miała talent do magii, przez co ją odtrącano.
Nie znosiłem tego środowiska.
Opuściłem wioskę rok przed nią.
Zanim poszła do szkoły magii, nie,
do czasu, aż poznała Marcille,
jadała zupełnie sama.
Serce mi pęka na samą myśl.
Falin była silniejsza ode mnie,
więc może się tym nie przejmowała.
Dlatego obiecałem sobie, że już nigdy jej nie porzucę.
A przynajmniej dopóki nie pojawi się ktoś inny, z kim zechce być.
Co jest? Ohyda!
Falin…
dawała mi mnóstwo rzeczy.
Dziwne orzechy.
Niezwykłe rośliny.
Zastanawiałam się, dlaczego mi je przynosiła…
Pewnie chciała je z tobą zjeść, Marcille.
Nie mogę się doczekać,
aż znów zjemy razem kolację.
Niedługo tak się stanie.
Moim zdaniem
Falin jest jak jajka na bekonie.
Porównywaliśmy dusze do jajek.
Jajko sadzone spoczywa na plastrach bekonu.
Skleiły się ze sobą, ale wygląda na to, że możemy je od siebie oddzielić.
To Falin.
W porównaniu z nią Izutsumi jest jak omlet
z wymieszanymi składnikami.
Przy odrobinie wysiłku można usunąć składniki,
ale łatwo sobie wyobrazić, jak będzie wyglądało jajko.
Zatem w przypadku Izutsumi
potrzebujemy ostrożniejszego i bardziej skomplikowanego podejścia.
Innymi słowy,
jeśli odetniemy od Falin smoczy dół,
będziemy w stanie zmienić ją w człowieka?
To nie takie proste, prawda?
Tamtego dnia
zakonserwowałem część smoczego mięsa,
ale zmieniło się znów w surowe mięso i połączyło z Falin.
Z drugiej strony, część mięsa nie zmieniła się znów w smoka.
Fragmenty, które zjedliśmy na kolację.
Mięso strawione przez inne stworzenia traci swoją tożsamość.
To jedyne jasne prawo w tym lochu,
gdzie granica między życiem a śmiercią jest zamazana.
Jeśli skonsumujemy wszystkie smocze części,
może uda nam się wypędzić jego duszę.
Wiesz,
zaskoczyłeś mnie, Senshi.
Myślałem, że jesteś temu przeciwny.
Nadal jestem przeciwny wskrzeszaniu ludzi.
Ale Falin żyje.
A ty chcesz ją uwolnić z lochu.
Z chęcią ci pomogę.
Zjeść smoczą część.
Ale…
ile wyjdzie z tego porcji?
- To twój problem? - O to chodzi?
A o co innego?
To jak dotąd najbardziej obiecująca metoda!
Macie lepszy pomysł?
Pochłonięcie zabitego stworzenia, by stało się twoje.
Czemu wcześniej na to nie wpadłem?
Przez cały czas to robiliśmy!
Ale jest ogromny.
Nawet gdybyśmy w piątkę jedli po kilogramie dziennie,
zjedzenie go zajęłoby nam ponad dekadę.
Naprawdę myślisz, że dam radę zjeść kilogram?
Zważywszy na stan Falin, nie mamy na to czasu.
Poproś innych o pomoc.
Czas w pełni wykorzystać koneksje, które zbudowałeś.
Stawiasz na moje koneksje?
Jakbyś ich nie miał.
Nikt ci nie przychodzi do głowy?
Orkowie.
Pewnie zjedzą sporo. Wydają się dobrym wyborem.
Mieszkańcy Złotego Zamku.
Może i nie mają apetytu,
ale ich liczebność i trzoda to nadrobi.
Są też Namari, Shuro i reszta.
Pomogą nam, jeśli odwołamy się do ich emocji.
Kabru też chciał spróbować potworów.
Nic więcej nie wymyślę.
Niezła lista.
To nie wystarczy, by zjeść całego smoka.
Chciałbym mieć jeszcze jeden oddział.
Ale przynajmniej
mamy teraz jasne cele.
Po pierwsze, wypuścimy Skrzydlatego Lwa z serca lochu.
Po drugie,
z pomocą Lwa zneutralizujemy moce szalonego maga.
Po trzecie,
zrekrutujemy ludzi, by pomogli nam zjeść smoczą część Falin.
Mam co do tego dobre przeczucia.
Będzie wystawna uczta.
W lochu nie ma takiego oddziału.
Co to za okropne uczucie?
Powietrze w lochu jest stęchłe.
Kiedy byliście w środku, loch przeszedł kolejną transformację.
Transformację?
Zrozumiesz, jak zobaczysz.
W każdym razie to będzie nieprzyjemna zmiana
dla tych, którzy przyjdą za nami.
Nie jedz tego!
Co to za hałasy?
Chodzące grzyby.
Może udekorujemy nimi stek
ze smoczych części Falin?
A może zrobimy gulasz?
- Bulion z kości… - Przestań!
To nie czas na planowanie dań z Falin!
Jestem głodna.
Przygotujemy coś?
Dobry pomysł!
Jedzenie w lochu.
Jedz albo zostaniesz zjedzony.
Nie ma hierarchii.
Jedzenie to przywilej żyjących.
Jedzenie w lochu.
Ach, jedzenie w lochu.
CIĄG DALSZY NASTĄPI
Napisy: Paulina Żółta