(สูตรลับตำรับดันเจียน)
อิซึสึมิ ชิลชัค…
ช้าลงหน่อยได้ไหม
พื้นมีแต่ร่อง เลยเดินลำบากน่ะ
ไม่ทันสังเกตเลย
พักกันก่อนเถอะ
พาคนแก่มาเดินเล่นหรือไงเนี่ย
มีเรื่องสงสัยอยู่อย่างหนึ่งน่ะ
ร่างเราตอนนี้
อายุจริงกับรูปลักษณ์ภายนอกต่างกันยังไงเหรอ
ไลออส ตอนนี้นายอายุเท่าไร
ฉัน 26
ในสายตาเซนชิ ตอนนี้ไลออสอายุเท่าไร
ประมาณ 60 มั้ง
ว่ากันว่าคนแคระอายุยืนกว่าทอลล์แมน 2.5 เท่า
ถ้าทอลล์แมนอายุ 26…
ก็เท่ากับคนแคระอายุราว 65 สินะ
แสดงว่ารูปลักษณ์ภายนอกส่วนใหญ่ จะเปลี่ยนไปตามอายุจริง
ที่สงสัยจริงๆ คืออายุขัยที่เหลือต่างหาก
เราจะแก่ด้วยความเร็วเดียวกับก่อนกลายร่าง
หรือจะแก่ไปตามร่างใหม่ของเรา
มาร์ซิล เธอยังทำหน้าไม่รู้ร้อนรู้หนาวอีกเหรอ
ถ้าเป็นอย่างหลัง
อายุขัยเฉลี่ยของฮาล์ฟฟุต อย่างพวกฉันคือ 50 ปีนะ
อีกไม่ถึง 40 ปี เธอจะหนังเหี่ยว จากนั้นก็ซี้แหงแก๋
หา
(มาร์ซิลหนังเหี่ยว)
อายุขัยสั้นขนาดนั้นเลยเหรอ
นึกว่าจะอยู่ได้ถึง 100 ปีซะอีก
คนที่อยู่ถึงก็มีแหละ
แต่ก็แค่หยิบมือ
ล้อเล่นหรอกน่า
ที่ฉันจะสื่อคือถ้าเป็นแบบนั้นจริง เห็ดพวกนี้ก็สะดวกเกินไปแล้ว
คนที่อยากจ่ายเงินก้อนโต เพื่อเปลี่ยนเผ่าพันธุ์มีตั้งเยอะ
แต่ไม่เคยเห็นเห็ดพวกนั้นที่ตลาดเลย
ก็แปลว่าการเปลี่ยนแปลงนี้คงอยู่แค่ชั่วคราว
ไม่ก็มีผลข้างเคียงร้ายแรง
ผลข้างเคียงเหรอ
ก็เป็นไปได้
นี่ก็คิดอยู่ว่าจะเอาไปใช้อะไรได้บ้าง
แต่คงไม่ง่ายขนาดนั้นสินะ
อะไรที่ว่าคืออะไร
อยากกลายเป็นพวกกึ่งมนุษย์หรือไง
ไม่ใช่อย่างนั้น
ฉันกำลังนึกถึงเรื่องฟาลินต่างหาก
ฟาลินเหรอ
แค่สมมติน่ะนะ
ถ้าทุกอย่างไปได้สวย แล้วเราจัดการจอมเวทคลั่งได้
ไม่ทำแล้วครับ
ฟาลินได้สติกลับมา
ฉันทำอะไรอยู่เนี่ย
- ไชโย - ไชโย
เรากลับขึ้นพื้นโลก
แหม ลำบากแทบแย่
ชาวบ้านคงอกสั่นขวัญหาย
ถูกไหม
มีท่อนล่างเป็นมังกรมันก็ลำบากจริงๆ นั่นแหละ
- ตาบ้า… - เดี๋ยวก่อน
ฟังต่ออีกหน่อยเถอะ
วิธีซ่อนท่อนล่างไว้ในหลุมฉันก็คิดไว้แล้ว
ยินดีต้อนรับ
แต่ว่า
มอนสเตอร์ตัวใหญ่ ใช้ชีวิตในหมู่บ้านที่มีพลังเวทเบาบางไม่ได้
เหมือนปลาที่อยู่ไม่ได้ถ้าขาดน้ำ
ฟาลินอาจอยู่ในหมู่บ้านไม่ได้แต่แรกด้วยซ้ำ
ตอนนั้นแหละ
ที่เราจะใช้เห็ดนั่นหรือเชนจ์ลิ่ง
ขอแค่เปลี่ยนท่อนล่างให้เป็นมังกรตัวเล็กได้
ฟาลินก็อาจจะใช้ชีวิตในหมู่บ้านได้
- อะ… - อะไรจะมองโลกในแง่ดีขนาดนั้น
มุชฟุชู
แต่ก็ไม่เถียงหรอก ว่าฉันก็อยากกลายร่างเหมือนกัน
ทอลล์แมนน่ะไม่มีอะไรโดดเด่น ธรรมดาดาษดื่นแล้วก็น่าเบื่อออก…
นี่ ได้ยินเสียงอะไรแปลกๆ ไหม
ไม่นะ เสียงวัตถุโบราณ ของพวกคนแคระหรือเปล่า
ไม่ใช่
เสียงเหมือนหินกระทบกัน
แล้วก็ค่อยๆ ใกล้เข้ามาทางนี้ด้วย
รู้แล้วล่ะ
การ์กอยล์มา!
ไม่ได้ปิดประตูให้สนิทงั้นเหรอ
ต้องรีบหนีกันแล้ว
พวกมันใกล้เข้ามาเรื่อยๆ เลย
ถ้าหนีโดยไม่ทำอะไรแบบนี้ พวกมันตามล่าเราไม่หยุดแน่
ดักซุ่มโจมตีพวกมันดีกว่า
แต่ว่า…
ฉันจะล่อศัตรูไว้เอง
ชิลชัคถือหม้อไว้
อิซึสึมิอ้อมไปข้างหลังศัตรู
เซนชิรอจังหวะเหมาะๆ
มาร์ซิล ศัตรูอยู่ไกลไหม
ก็อย่างที่บอกไง
มันอยู่ตรงนั้นแล้ว
ไลออส!
เสร็จกัน
ทุกคน ระวังด้วย
เข้าใจหรือยัง ว่าทำไมฉันถึงรีบไปซ่อนก่อนใครเพื่อน
อย่าไปป้วนเปี้ยนตรงเท้าคนอื่นสิ
พูดน่ะมันง่าย…
ปัดโธ่ เรื่องอืดอาดนี่ไม่เปลี่ยนเลยนะ
มานี่มา
ควันนี่มันอะไรกัน
เวทมนตร์ของเธอเหรอ
ทั้งสองคนบาดเจ็บไหม
ไม่ มันแค่ลอดผ่านแขนเราไป
ค่อยโล่งอก
ส่งเคนสึเกะมาให้หน่อย
ได้
หน้าตามันใช่แบบนี้เหรอ
ไม่นะ
ดาบเปลี่ยนรูปร่างไปใช่ไหม
หรือควันเมื่อกี้จะเป็น…
- สปอร์ของเชนจ์ลิ่ง - สปอร์ของเชนจ์ลิ่ง
แต่ไม่เห็นมีวงเห็ดตรงไหนเลยนี่
มันลอดผ่านแขนเราที่จับกันไว้เป็นวง
หรือว่านั่น…
บินกันไม่พักเลย
ทุกคน!
รีบมาจับมือกันเป็นวงกลมเดี๋ยวนี้เลย
ที่พูดมานี่ดูสถานการณ์บ้างไหม
ก็ดูอยู่น่ะสิ
แล้วไง
จากนี้ต้องทำไงต่อล่ะ
ทำให้การ์กอยล์ลอดผ่านวงนี้
ถ้าฉันเดาไม่ผิด
การ์กอยล์จะกลายร่าง
มันมาแล้ว หลบเร็ว
ทางนั้นมันกำแพง ทางนี้ต่างหาก
เจ็บๆ
ตัวจะขาดแล้ว
เจ็บแฮะ
มันขยับตัวไม่ได้แล้ว
ตอนนี้แหละ รีบไปล้อมเลย!
สำเร็จ แล้วการ์กอยล์ล่ะ
ดูสิ
นี่การ์กอยล์เหรอ
กลายร่างจริงๆ ด้วย
เข้าใจแล้ว เป็นฝีมือเชนจ์ลิ่งนี่เอง
สิ่งไม่มีชีวิตจะเปลี่ยนรูปร่างเร็วกว่า
ไลออส
เป็นอะไรหรือเปล่า
ก็เจ็บอยู่ แต่ไม่เป็นไร
คนแคระนี่ร่างกายแข็งแรงดีนะ
บ้าเอ๊ย
เจ้านั่นไม่ยอมลงมาบนพื้นเลย
จะทำให้มันผ่านแขนเราไปได้ยังไงล่ะ
- มาร์ซิล - เอ๊ะ
- ส่งมือมาหน่อย - อ๊ะ
- น่าจะได้อยู่ - คือว่า…
- ลุยเลยไหม - ดีล่ะ
เราจะเข้าไปในระยะของมัน
แล้วล่อให้มันโจมตี
- นี่ แล้วฉัน… - วิ่งไปพร้อมเสียงสัญญาณ
เอาล่ะนะ
- หนึ่ง สอง… - หนึ่ง สอง…
มันมาแล้ว พร้อมไหม
พร้อมอะไร
- หนึ่ง สอง… - หนึ่ง สอง…
บินเลย มาร์ซิล!
จบสักที
ไม่มีอะไรมาก
แค่ล้างสปอร์ออกจากตัวก็กลับร่างเดิมได้แล้ว
ไม่ทำได้ไหม
ไม่ต้องคิดมาก มันก็แค่น้ำเปล่า
ตั้งใจล้างให้หมดจดดีกว่า
ตอนนี้เราก็ไม่ต่างอะไรกับก้อนเห็ด
เข้าใจแล้วว่าทำไมเห็ดพวกนั้น ถึงมีคุณสมบัติแบบนี้
เมื่อสัตว์ถูกเชนจ์ลิ่งเปลี่ยนรูปร่าง…
- หนีเร็ว - หนีเถอะ
ก็จะถูกพวกเดียวกันรังเกียจ
ตาย
แล้วก็กลายเป็นเชนจ์ลิ่งวงใหม่
ผลข้างเคียงเอาเรื่องอยู่นะ
เราคงใช้เวลาสักพักกว่าจะกลับร่างเดิมได้ ไม่เหมือนพวกการ์กอยล์
ทำอาหารระหว่างรอกันเถอะ
ได้อยู่แล้ว
เคนสึเกะ เปลี่ยนไปขนาดนี้เชียว
แต่เห็ดไม่น่าจะใช่สาเหตุ ที่ทำให้ข้างในกลายเป็นกุญแจหรอก…
ถ้าล้างน้ำจะกลับมาเหมือนเดิมไหมนะ
วันนี้ทำอะไรกินล่ะ
ยังมีเกี๊ยวเหลืออยู่ เลยจะเอาไปต้ม
ไอ้นั่นอีกแล้วเหรอ
มีปัญหาอะไรหรือเปล่า
ก็เปล่านี่ แค่เบื่อแล้ว
- เบื่อแล้วเหรอ - ยัยนั่นทำตัวอิสระดีจริงๆ นะ
ลองเปลี่ยนวิธีทำดูก็แล้วกัน
อุ่นน้ำมันในกระทะ แล้วค่อยๆ ใส่เกี๊ยวลงไป
โอ๊ย ร้อนจัง
พอแป้งเป็นสีเหลืองทอง ก็ยกขึ้นสะเด็ดน้ำมัน
อิซึสึมิเป็นคนกินน้อย
ไม่แตะอะไรที่ไม่ถูกใจเด็ดขาด
ถ้าจะให้เขากินอย่างเพียงพอ ก็ต้องพิถีพิถันกันหน่อย
เป็นไง อิซึสึมิ
แค่เอาไปทอดเหรอ
พอได้แล้ว
ไม่แน่ว่า…
รูปทรงเปลี่ยนไปแล้ว
กะแล้วเชียว ดูเหมือนปากจะทำหน้าที่เป็นวงแหวนได้
แล้วเกี๊ยวเองก็มีหลากหลายชนิด
ถ้ากินของแบบนั้นเข้าไป แล้วมีเห็ดขึ้นในกระเพาะจะทำไง
เนื้อฮิปโปกริฟฟ์ก็กินกันไปแล้ว แต่ก็ไม่เห็นเป็นอะไรเลยนี่
ระบบย่อยเราแข็งแกร่งจะตาย
เอ้า มาช่วยกันจัดจานหน่อย
เสร็จเรียบร้อย
(เกี๊ยวแปลงโฉมด้วยแฟรี่ริง)
มีหลายแบบจังนะ
มีเนื้อบาโรเมตซ์ด้วย
อ๋อ เนื้อแกะน่ะเหรอ
ไส้ก็เปลี่ยนไปด้วยหรือนี่
มีไส้ชีสด้วย
อันนี้หวานแฮะ
อันนี้มันเนื้ออะไรเนี่ย
ขานายนี่ยาวเกะกะเป็นบ้า!
ร่างกายกลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้ว
บ้าเอ๊ย
เป็นการตื่นที่เลวร้ายสุดๆ
ค่อยยังชั่ว
ดีจริงๆ
งั้นออกเดินทางกันเลยไหม
เปลี่ยนเป็นชุดเบาสบายกว่านี้ดีกว่านะ
ชั้นนี้อากาศอุ่น
มันเป็นอุณหภูมิที่สิ่งมีชีวิตแพร่พันธุ์ได้ง่าย
แต่สภาพแวดล้อมแบบนี้ ไม่รู้ว่าข้างหน้าจะมีสิ่งมีชีวิตอยู่หรือเปล่า
ทำไส้กรอกหรืออะไรเผื่อไว้ซะก็ดี
จะว่าไปก่อนหน้านี้ ก็ใช้เนื้อเรดดราก้อนทำแล้วไม่ใช่เหรอ
ใช่
(แฮมมังกรไร้กระดูก)
แต่มันหายไปแล้ว
อ้าวเหรอ
งั้นก็ช่างมันเถอะ
ไม่ชอบอากาศร้อนๆ เลยนะ
เอาผ้าไปห่อดาบทำไมเหรอ
เอ๊ะ คือมันแบบว่า…
ขอดูหน่อยซิ
ไม่เอา ทำแบบนั้นก็แย่สิ
เอามาดูเลย
ทำยังไงกับหมอนี่ดี
ให้ทุกคนล้อมวงกระทืบสักทีไหม
เอาไปล้างน้ำเดี๋ยวนี้เลย
ทางนั้นเป็นไงบ้าง
เห็นแต่ตึกแปลกๆ
ดูแล้วไม่มีเส้นทางอื่นเลย
ตึกแปลกๆ เหรอ
น่าจะเป็นรถรางอัตโนมัติ
แอบดูข้างในกันเถอะ
คงไม่ขยับแล้วมั้ง
ถ้าแยกส่วนไปขายน่าจะได้ราคาดีอยู่นะ
ขยับแล้ว
เซนชิ ทำอะไรลงไปน่ะ
เปล่าทำอะไร
อาจจะเป็นรุ่นที่ขยับเวลามีคนขึ้นมาก็ได้
มีคำอธิบายอยู่ตรงนี้ เดี๋ยวลองอ่านดู
นั่งกันก่อนเถอะ
ไม่มีอะไรสำคัญๆ เขียนไว้เลย
เท่าที่นั่งมาก็ไม่รู้สึกว่าอันตรายด้วยสิ
ลองนั่งเท่าที่ไปได้ดูแล้วกัน
ขอชงชาหน่อยแล้วกัน
นั่นอะไรเหรอ
เมล็ดดรายแอดคั่วน่ะ
วงเวทพร้อมหรือยัง
คิดว่านะ
จะได้ผลหรือเปล่ายังไม่รู้เลย
ร้อนช้าแต่ก็เหมือนจะร้อนนะ
จะว่าไป ไลออส
ทำไมนายกับน้องสาวถึงมาเป็นนักผจญภัยล่ะ
เอ๊ะ ฉันเหรอ
นายไม่เหมือนคนที่ฝันอยากได้เงินก้อนโตเลย
เรื่องมันก็ยาวอยู่นะ
พอเข้าวัยรุ่น ฉันเบื่อหน่ายหมู่บ้านตัวเอง
เลยไปเข้าโรงเรียนในเมืองแล้วเข้ากองทัพ
แต่สุดท้ายก็เข้ากับที่นั่นไม่ได้
เลยขอติดมากับกองคาราวานที่ผ่านเข้าเมืองมา
หนีทหารมาเหรอเนี่ย
ลงใต้มาเรื่อยๆ รับงานจิปาถะระหว่างทาง
บังเอิญฟาลินพักอยู่ที่โรงเรียนเวทมนตร์ใกล้ๆ
เลยตั้งใจแวะไปเจอหน้าเฉยๆ
แต่เขายืนกรานว่าจะมาด้วยให้ได้
จากนั้นเราสองคนก็มาถึงเกาะนี้
ตอนเรามาที่เกาะนี้ใหม่ๆ การลอกทองกำลังเฟื่องฟู
งานคุ้มกันก็มีไม่ขาดสาย
จากนั้นเราก็อยู่แต่ในดันเจียน
จนถึงทุกวันนี้นี่แหละ
ไม่มีการวางแผนอนาคตเอาซะเลยนะ
นายน่ะยังพอว่า แต่ทำไมถึงพาน้องสาวมาด้วยล่ะ
อยู่ที่โรงเรียนชีวิตน่าจะดีกว่านี้นี่
วัยเด็กของฟาลินไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ
เขามีพรสวรรค์ด้านเวทมนตร์ คนอื่นเลยพลอยหมางเมิน
ฉันทนสภาพแวดล้อมนั้นไม่ได้
เลยออกจากหมู่บ้านก่อนเขาหนึ่งปี
กว่าจะเข้าโรงเรียนเวทมนตร์ ไม่สิ
กว่าจะเจอมาร์ซิล
เขากินข้าวคนเดียวมาตลอด
แค่นึกภาพก็ปวดใจแล้ว
แต่เขาจิตใจเข้มแข็งกว่าฉันมาก
เผลอๆ อาจจะไม่ได้คิดอะไรด้วยซ้ำ
และนั่นก็เป็นเหตุผล ที่ฉันตัดสินใจว่าจะไม่ทิ้งฟาลินไปอีก
อย่างน้อยก็จนกว่า เขาจะเจอใครสักคนที่เลือกจะอยู่ด้วย
อะไรเนี่ย อี๋ชะมัด
ฟาลินน่ะ
ชอบเก็บอะไรมาให้ฉันตั้งหลายอย่าง
ลูกไม้แปลกๆ ที่ไม่รู้จัก
ไม่ก็หญ้าแปลกๆ ที่ไม่รู้จัก
ฉันก็สงสัยว่าทำไมต้องเอามาให้ฉันอยู่เรื่อย
คงอยากเอามากินกับมาร์ซิลนั่นแหละ
อยากจะ…
กินข้าวด้วยกันอีกเร็วๆ แล้ว
อีกเดี๋ยวก็ได้กินแล้วล่ะ
ที่ฉันคิดนะ
ตอนนี้ฟาลินเหมือนเบคอนกับไข่
เราเคยเปรียบเทียบวิญญาณกับไข่จำได้ไหม
บนเบคอนมีไข่วางอยู่
มันติดกันอยู่ แต่ก็เหมือนจะแยกจากกันได้อย่างงดงาม
นั่นแหละฟาลิน
เทียบกันแล้ว อิซึสึมิ
เหมือนออมเล็ตต์ใส่เครื่อง
ถ้าพยายามหน่อยอาจจะเอาเครื่องออกได้
แต่ก็นึกภาพไข่ที่เละเทะได้ไม่ยาก
ฉะนั้นแล้ว ในกรณีของอิซึสึมิ
จึงต้องหาวิธีที่รอบคอบและซับซ้อนกว่านี้
งั้นก็หมายความว่า
ถ้าตัดเอาช่วงล่างที่เป็นมังกรออก
ฟาลินก็จะกลับมาเป็นคนได้งั้นเหรอ
คงไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกมั้ง
ในตอนนั้น
ฉันเอาเนื้อมังกรมาทำอาหารแปรรูป
แต่มันก็คืนสภาพกลายเป็นเลือดเนื้อ
แล้วรวมเข้ากับฟาลินไปจนหมด
ขณะเดียวกัน เนื้อบางส่วน ก็ไม่ได้คืนสภาพกลับเป็นมังกร
นั่นคือส่วนที่เรากินตอนมื้อเย็น
เนื้อที่ถูกสิ่งมีชีวิตอื่นย่อยไปแล้วจะสูญเสียตัวตน
ฉันว่านี่เป็นกฎเพียงข้อเดียว ที่ชัดเจนในดันเจียนแห่งนี้
ซึ่งมีเส้นบางๆ คั่นระหว่างความเป็นและความตาย
ในกรณีนั้น ถ้าเรากินส่วนที่เป็นมังกรไปจนหมด
ก็อาจขับไล่วิญญาณของมังกรออกไปได้
จะว่าไงดี
ไม่คิดเลยว่าเซนชิจะพูดแบบนั้น
นึกว่าต่อต้านเรื่องแบบนั้นซะอีก
ตอนนี้ฉันก็ยังต่อต้านการชุบชีวิตคนไม่เปลี่ยน
แต่ว่าตอนนี้ฟาลินยังมีชีวิตอยู่
แล้วพวกนายก็แค่ อยากปลดปล่อยเขาจากดันเจียนใช่ไหมล่ะ
ถ้าจะให้ช่วยเรื่องนั้น ฉันก็ยินดี
กินส่วนที่เป็นมังกร
แต่ถ้าทำแบบนั้น…
จะได้สักกี่มื้อกันนะ
- ปัญหาไม่ได้อยู่ตรงนั้นไหม - ปัญหาไม่ได้อยู่ตรงนั้นไหม
ปัญหาอยู่ตรงนั้นแหละ
นี่เป็นวิธีที่มีหวังมากที่สุดแล้ว
มีแผนที่ดีกว่านี้ไหมล่ะ
กินสิ่งมีชีวิตที่ฆ่าได้ เพื่อให้มันกลายมาเป็นของตัวเอง
จริงด้วย ทำไมถึงไม่รู้ตัวนะ
ที่ผ่านมาก็ทำมาตลอดไม่ใช่หรือไง
แต่ตัวใหญ่ขนาดนั้น
ต่อให้เราห้าคนพยายามกินคนละหนึ่งกิโลต่อวัน
ก็ต้องใช้เวลาสิบปีกว่าจะหมด
คิดว่าฉันกินได้เป็นกิโลเลยเหรอ
ดูจากสภาพฟาลินแล้ว เราไม่มีเวลาขนาดนั้นหรอก
ถ้างั้นก็ขอให้คนอื่นช่วยซะสิ
ถึงเวลาใช้สายสัมพันธ์ ที่นายสร้างมาให้เกิดประโยชน์แล้ว
จะพึ่งสายสัมพันธ์ที่ฉันมีจริงๆ เหรอ
ใช่ว่าจะไม่มีสักหน่อยนี่
พอจะนึกใครออกไหม
พวกออร์ค
เป็นตัวเลือกที่มีหวังเพราะน่าจะกินเยอะ
ผู้อยู่อาศัยในปราสาททองคำ
ถึงจะขาดความอยากอาหารไปหน่อย
แต่ก็ชดเชยได้ด้วยจำนวนคนกับปศุสัตว์
แล้วก็มีพวกนามาริกับชูโร
ถ้าไปขอความเห็นใจ สองคนนั้นก็น่าจะช่วย
แล้วคาบรูก็ดูจะสนใจอาหารมอนสเตอร์ด้วยนะ
ตอนนี้ก็นึกออกประมาณนี้
ก็มีอยู่นี่นา
แต่ก็ยังขาดอีกเยอะกว่าจะกินหมด
อยากได้อีกสักกองร้อยจัง
แต่ก็นะ
เท่านี้เป้าหมายต่อไปก็ชัดเจนแล้ว
หนึ่ง ปลดปล่อยสิงโตมีปีก จากส่วนลึกสุดของดันเจียน
สอง
ให้สิงโตช่วยลบล้างพลังของจอมเวทคลั่ง
สาม
เกณฑ์พวกมาช่วยกินส่วนมังกรของฟาลิน
จู่ๆ ก็รู้สึกมีหวังขึ้นมาเลยแฮะ
ต้องเป็นงานเลี้ยงที่หรูหรามากแน่ๆ
ในดันเจียนไม่มีกองร้อยให้นายหรอก
ทำไมรู้สึกไม่ดีเลย
อากาศในดันเจียนไม่ถ่ายเทน่ะสิ
ระหว่างที่พวกนายอยู่ข้างใน มันก็เปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่อีกรอบ
เปลี่ยนแปลงเหรอ
ได้เห็นก็จะเข้าใจเอง
ก็นะ อย่างน้อยมันก็คงเป็นการเปลี่ยนแปลง
ที่พวกข้างหลังไม่สบอารมณ์เท่าไรหรอกนะ
อย่ากินของแบบนั้นนะ
วุ่นวายกันน่าดู
เห็ดเดินได้
ตอนทำสเต๊กจากส่วนมังกรของฟาลิน
เอามาทำเป็นเครื่องเคียงเป็นไง
หรือว่าจะทำสตูแทนดี
- เอากระดูกมาทำซุป… - หยุดเลยย่ะ
นี่ไม่ใช่เวลามาคิดเมนูจากฟาลินสักหน่อย
หิวแล้วล่ะ
ทำอะไรกินกันไหม
เห็นด้วย
อาหารในดันเจียน
จะกินหรือถูกกิน
ที่นี่ไม่มีลำดับชั้น
การกินเป็นสิทธิพิเศษสำหรับผู้มีชีวิตเท่านั้น
อาหารในดันเจียน
อา อาหารในดันเจียน
(โปรดติดตามตอนต่อไป…)
คำบรรยายโดย: กิตติพงศ์ แลสันกลาง