HIGIT NA PINAHAHALAGAHAN NG MGA PRODUCER ANG KALIGTASAN ANG PAGKAPRIBADO NG LAHAT.
LAHAT NG PASYENTENG LILITAW SA PROGRAMA AY NAGBIGAY NG PAHINTULOT LUMAHOK
AT IBAHAGI ANG IMPORMASYON NILA SA KALUSUGAN.
Skyhall 1 Northwest Center para sa pagsusuri ng doktor.
SA LUGAR NG NYC,
MAY TINATAYANG 2.7 MILYONG TAWAG NG MEDIKAL NA EMERHENSIYA KADA TAON.
HALOS 300 TAWAG 'YON KADA ORAS.
871 sa medic six. Nakakakita siya
ng 74 apat na taong gulang na lalaki, hinahapo, dalawang salita ang nasasabi.
Sige. I-uugnay kita sa magpapalit ng bato.
Walang ginhawa mula sa nebulizer.
At ano'ng address ng pupuntahan ng pasyente?
Handa na bang umalis ang pasyente?
Pagsusuri sa pag-admit kung handa na kayo.
6 medic 99. Normal na responde 'yon para sa alpha site.
- 10-4. - Okay, sabihin mo ang nangyari.
Gising ba siya?
Humihinga pa ba?
Sky Health One Pilot. May hiling ako sa pag-admit.
Sige, Sky Health One Pilot.
May 53 taong gulang na lalaking pasyente ako.
Timbang ng pasyente...
6 medic 40, may 27 taong gulang na babae na dumadaing ng matinding sakit sa tiyan,
babang kanang bahagi, posibleng appendicitis.
Address, 85 Hoffman Avenue...
LUNGSOD NG NEW YORK
OSPITAL NG LENOX HILL GREENWICH VILLAGE NG LENOX HILL
OSPITAL NG UNIBERSIDAD NG NORTH SHORE SENTRONG MEDIKAL NG MGA BATANG COHEN
SKY HEALTH
Piloto ng Sky Health One, may mission request
galing sa Staten Island, Ospital ng North University.
Posibleng biktima ng stroke papunta sa Ospital ng Lenox Hill sa Manhattan.
Kailangang kumilos nang mabilis.
Mahalaga ang oras.
Sige, ayos na ako.
Ang alam pa lang namin, dumadaing ang pasyente ng potensyal na stroke.
'Di pa sigurado kung ano.
Parang utak ang oras, alam mo 'yon, kaya gusto naming matiyak
na ginagawa namin ang tama para sa taong ito.
Komplikasyon sa Lungsod ng New York
at Long Island, karaniwan, ang trapiko.
Kapag mahalaga ang oras,
makakarating sa paroroonan ng pasyente na nasa pinakamasaklap na araw ng buhay.
Nakakatiyak ako sa mga sandaling 'yon. Alam ko ang gusto ko.
Alam ko ang kailangang gawin.
Gawin na natin ito.
Palagay ko sa nakakabahalang sitwasyon, parang naka-autopilot ka agad.
'Di nila kailangan ang luha mo.
Kailangan ka nila bilang nars o mediko.
Ako si MacKenzie.
Ako ang nars sa flight, aalagaan ka sa likod.
Gagawa lang ng ilang test sa'yo.
Itaas ang dalawang binti.
Mabuti.
May nakuha akong ulat sa nars.
Nahulog siya. At 'di siya makausap buong panahon.
'Di nagbago 'yon.
Posibleng pagdurugo sa MCA.
- Isa, dalawa, tatlo. - Sige.
Lalagyan kita ng blood pressure cuff, ha?
Aalagaan ka naming mabuti, pangako.
120 over 78. Ayos lang siya.
- Magandang araw. - Magandang araw.
Dadalhin ka namin nang mabilis sa Manhattan sa oras na ito
dahil lilipad tayo sa trapiko.
Pagdating sa Manhattan, sasakay tayo sa ambulansya papunta sa ospital.
Medyo bumaba ang O2 stat. Ilalagay mo ba siya sa non-rebreather?
Oo.
Umaayos ba ang sakit mo?
Naririnig mo na ba ako?
Medyo mas hindi siya tumutugon kumpara kanina.
- Tatanggalin ko ang belt ko. - Sige.
Gaano pa kalayo?
- Dalawang minuto. - Sige.
Sige, aalagaan ka namin nang mabuti, ha?
Oo.
May 34 taong gulang na babae kami, nahulog siya.
Wala siya sa sarili, 'di siya nagsasalita,
kaya nababahala kaming baka na-stroke siya.
Dahil sa paraan ng pagtama ng ulo niya,
maaaring nagdugo siya.
Susubukan namin siyang dalhin sa Lenox Hill para magamot nang mahusay.
6 Medic 99 Central. Nasusubaybayan n'yo ba papunta sa Ospital ng Lenox Hill?
6 Medic 99, nasa 82 kayo sa Lenox Hill.
Kung 'di pa kayo nakakasakay sa ambulansya,
'di n'yo alam gaano kahalaga ang minuto hangga't nandito kayo.
Nakakaantig at halos kasing tanda ko siya.
Naiisip ko ang pamilya niya.
- May namumula ba diyan? - At 'yon ang una nilang sasabihin.
'Wag masyadong magpadala,
dahil kapag aalis na, madudurog ang puso mo
dahil hihilingin mo na sana may nagawa ka pa.
Ang magagawa na lang, ipagdasal siya.
LENOX HILL
Nandito ang inilipat galing sa Staten Island.
Okay, ayos.
Babae, 34 taong gulang, nahulog.
Idinadaing ang sakit ng ulo. Pinakamasakit na sakit ng ulo.
Biglang nagkaroon ng panghihina ng kanang bahagi.
Dalawa, tatlo. Okay.
Hi! Ano'ng pangalan mo?
I-finger stick natin siya. Ilagay natin sa monitor.
Nasa mabuti ka.
Magiging ayos ka.
Blood pressure ay 109 over 69.
Itaas ang binting ito.
Mahusay. Ganda ng sapatos mo.
Pisilin ang daliri ko. Higpitan mo. Ayos.
Ibabalik ka namin sa CAT Scan.
Aalagaan ka namin nang mabuti.
HINDI KA NAG-IISA
Pakitanggal ng mask mo?
Sige. Okay na ba ito?
- Oo. - Sige.
Doktor ang lolo ko sa Cuba. Pediatrician siya.
'Di ko siya nakasama dahil 'di siya umalis ng Cuba.
Ipinanganak at lumako ako rito sa New York, sa Queens.
Pumasok ako sa medisina na iniisip na gaya ng lolo ko,
magiging pediatrician din ako,
at magugustuhan ang pag-oopera.
Nagustuhan ko ang pagmamadaling tumulong sa taong may problema,
at makitang maayos ito agad.
Lumaki ako sampung kanto mula rito.
Sa kinalakhan ko pa rin nakatira ang nanay ko,
kaya ang mga batang inaalagaan ko, 'di lang basta anak ng kung sino.
Tahanan ko talaga ito.
Ang tumulong na itayo ang pinakamalaki, pinakaabalang trauma center sa New York,
mahalaga 'yon sa'kin.
Okay. Gawin mo rin ang kabila, ha?
Nars sa paglilipat ng bata ang papel ko sa sistemang pangkalusugan.
Sinanay kami sa kritikal na pangangalaga at may background sa ER/ICU,
kapag may pumasok na trauma, kaya naming sumunggab at tumulong.
Lahat nakatutok kapag may pumapasok na trauma.
Nay, Tay, nagbibigay kami ng Benadryl. Nakakaantok ito.
'Wag mabahala roon. Sa labas lang ako ng kwarto.
Aayusin natin sa ilang minuto.
Masarap tumulong at gumawa ng pagbabago,
dahil anak ako sa lugar, at kung may mangyari sa kanila,
dadalhin sila rito.
OPISINA NG PAGLILIPAT
Parating ang transplant.
Sige, sandali lang.
Hi, si Donald ng Cohen ito. Pwedeng makausap ang Peds ER?
Pediatric call center ang opisinang ito.
Isa kami sa mga team ng paglilipat ng malulubhang pangangalaga sa bata.
Paglipat, Donald.
At bilang nars, sinasanay kami sa mas mataas na antas ng mga doktor.
Tinatawagan kami ng mga taga-labas na parang 9-1-1,
at madalas kailangan nang tunay na paglipat sa pasilidad namin.
Paglipat, Donald.
Isang 17 taong gulang ang parating na may dalawang papasok na sugat.
Maaaring dalawang palabas na sugat.
Binutas ang diaphragm, nasugatan ang atay,
pati na rin ang sikmura at pali.
Paalis na!
Nagdurugo pa rin.
Inalerto kami para sa level one trauma.
Isang 17 taong gulang na binaril kagabi.
Dinala siya sa departamento ng emergency sa isa pang ospital namin.
Sa kalagitnaan ng gabi, tatlong beses siyang muntik mamatay.
Wala pa sa amin lahat ng impormasyon ngayon,
na karaniwan na sa mundo ng trauma.
Kailangan naming magpasya sa ilalim ng 'di perpektong impormasyon.
Uy, kumusta kayo? Sinong galing sa team ko rito?
Magandang umaga, Dr. Prince.
Susi sa team na ito
na nasa ICU buong magdamag ang bata.
Kailangang maging sanay.
Kailangan natin ang CT/Angio.
Dapat tahimik, mabisa, at dalhin siya sa susunod na hakbang.
- Nandito rin ang pamilya. Okay. - Nandito ang nanay.
Okay, ito si Joshua, 17 taong gulang na lalaki.
Maraming tama ng bala.
Dumaan sa splenectomy.
Inayos din nila ang mga sugat sa atay, nag-gastrectomy rin nang tatlong beses.
Joshua, ayos lang ang lahat. Nasa ospital ka.
May tumagos bang pinsala sa leeg?
- Wala naman. - Bahagi ba ang pagsalakay rito?
'Di malinaw ang kasaysayan bago ang...
Nasa humerus at tiyan ang pinsala.
Okay.
- Dapat may FFP na. - Pwedeng kumuha ng FFP?
Sige, kumuha kayo ng FFP, ibibigay ko.
Isa pa. Kunin na.
Pahingi ng isa pang FFP?
Hi, ako si Dr. Prince.
Pasensya na nakakita kayo ng tulad ko sa kalagitnaan ng umagang ganito.
Kalmado lang siyang kinukuha sa stretcher at sa gamit ng paglilipat,
at ilalagay sa kagamitan namin para masubaybayan.
At pupunta tayo sa kabila para sa isa pang CAT scan.
Nakausap na namin ang mga doktor na nag-opera.
Alam namin ang kalagayan.
Gusto lang naming matiyak ang galaw sa ambulansya,
maraming nangyayari,
at kumuha ng impormasyon para malaman ang gagawin.
Okay.
May mga tanong ba kayo sa akin? O...
Natatakot lang ako.
Katanggap-tanggap naman 'yan, nay.
Pasensya na.
At katanggap-tanggap 'yan, nay. Pwede kang matakot.
LESLIE NANAY NI JOSH
Hindi ka nag-iisa.
Nandito ang lahat.
Nandito kaming lahat para tulungan ka,
at nabanggit sa aking marami kang kamag-anak dito,
papapasukin namin sila sa tamang oras.
Sasamahan ka namin. Nandito kami para sa'yo.
Pasensya na.
'Di ko alam kung gaano karami rito ang New York, COVID,
pero nagbago ang mundo.
Parang pampagising ang COVID,
pero panligalig din na 'di pa natin napapangibabawan.
Isa sa mga dahilan sa maraming kamatayan ay ang pagkabigla ng mga ospital,
pero 'di lalapit ang tao hangga't 'di malubha dahil sa takot.
Mga taong may katamtaman o kahit malalaking problema,
na nananatili sa labas ng ospital, biglang bumalik,
mga nagtatago sa ilalim ng COVID.
Nababahala ako sa laki ng namuong dugo.
Bata at malusog siya.
Ayaw kong hintayin ito. Napakalaki nito.
Ano'ng pangalan niya?
Julian. Gusto niyang magkapamilya.
Magandang umaga.
- Kumusta? - Ayos naman.
Mabuti.
Hi, team.
Nasa kasal ang babaeng ito.
Mahina ang kaliwanang bahagi ng mukha, may paghina sa braso.
Nagkakaroon siya ng stroke, na biglaang dumarating.
May malaking namuong dugo sa kanang hemisphere.
Pakibaba ang mask mo para makita ang mukha?
Ngumiti ka.
Alinsunod ito sa tinatawag na cavernous malformation.
Kinumpirma namin 'yon sa pag-aaral,
na nagpapakita na lumiit nang bahagya ang namuong dugo,
pero 29 taong gulang na babae na may mahaba pang buhay?
Hindi natin gustong subuking magdugo ulit ito
at bigyan siya ng malaking kakulangan buong buhay.
Sa pag-unlad niya,
at pagliit ng bagay na 'yon, tanggalin na natin.
Kaya nga binibilisan natin hangga't makakaya.
Karamihan sa mga operasyon ay "kailangan at dapat,"
at ibig sabihin kailangang gawin ang operasyon para iwasan
mawalan ng buhay o paa.
Isandaang porsyentong lidocaine na may epi 1:100,000 ang itinurok.
May defibrilator sa regular na surgery center at surgery floor.
Galingan natin.
May 29 taon na ang babaeng ito.
Nasa kasal silang mag-asawa
na residente sa orthopedic surgery sa North Shore.
Isa siyang opera singer, sa lahat ng pwede,
at talagang malambing na babae.
At mabuting tao rin ang asawa niya. Kaya galingan natin.
...sa Times Square, nang magpaputok ang namaril matapos ang away,
nagkagulo ang mga tao para tumago...
Ito ang engagement party namin. Apat na buwan na noong ikasal kami.
Sanay siyang klasikong mang-aawit sa opera.
Nag-aaudition din siya sa Broadway.
Parang unang palabas niya ito.
Nakausap niya ang 50 katao sa telepono.
Sabi niya, "Ayaw kong matulog,
at 'di ko alam kung makakausap ko pa ang mga taong ito ulit."
Noong pandemya sa COVID, sa kalakhan, inantala ng mga tao ang kalusugan nila.
Nagkaroon 'yon ng mahalagang kahihinatnan sa lahat
mula sa pagtukoy sa kanser, pagsusuri ng presyon ng dugo,
at nagresulta ito sa pagtaas ng nakikita natin pati mga emergency
at huling diagnosis na dapat maagang nakita.
At higit sa lahat, nasa bahay lang ang mga tao.
Ngayon, lumalabas na sila.
Tumaas ang mga atake, tumaas din bigla ang pamamaril.
May pagkabigo, may takot,
at lahat ng ito nagreresulta sa pagwawala ng mga tao.
Kung ma-scan namin siya, madadala namin sa ICU, mas mabuti roon.
- Donald - Ano?
- Nasa portable monitor ba tayo? - Wala pa.
Tinitingnan ko muna ang linya.
- Takpan siya. - Airway, okay ba?
Mary Anne, okay na ba tayo?
Donald?
Okay, sige na.
Nasa party siya.
Ilang beses siyang nabaril,
tapos hinatid siya ng pribadong sasakyan sa maliit na ospital sa komunidad.
Sa natanggap naming ulat,
inasahan namin ang lubos na pagka-comatose.
Tatlong beses tumigil ang puso niya,
at sinabihan kaming patay na ang utak niya sa lahat ng posibilidad.
At nagdulot 'yon ng pagkagulat nang dumating ako at nagtasa,
iminulat niya ang mata niya, at nakita ko ang takot.
Ayaw mo 'yon mula sa pasyente mo, dahil itinataas ng takot
ang pangangailangan sa oxygen ng pasyente.
Kailangang sumunod sa ibinibigay namin
para 'di na sila higit pang mapinsala.
- Nagbigay na ba ng PRBC? - Ngayon lang.
- May platelets ba tayo? - Ibigay na ang platelets ngayon.
Napakahirap na panatilihing buhay ng isang tao nang 25 minuto
sa labas ng ambulansya, kung saan pabagu-bago ang paligid.
Platelets ang isang unit na ibinigay nila...
- At naibibigay natin? Ayos! - Ibinibigay lahat.
Magbigay ulit ng FFP.
Salamat, Donald.
Nasa 65 milligram. Gumagalaw.
...dito at ikakabit ulit natin kapag gumalaw tayo.
Kakalas ako.
Kunin mo ito.
Okay ang lahat, Joshua. Ililipat ka namin.
At 'wag malikot.
Isa, dalawa, tatlo.
Bilang magulang, mas mahirap sa akin ang trabahong ito.
May anak akong 16 na taong gulang. Pwedeng anak ko ang nasa labas.
'Di na natin alam 'pag nasa labas sila.
Sumasabog ang mga kayabangan at 'di malinaw ang pag-iisip,
at sa kasamaang palad, kawawa ang pamilya sa huli.
Mas matanda o mas batang kapatid ka ba?
Mas matanda.
Alam n'yong maraming nangyayari, 'di ba?
Susubukan ko siyang dalhin dito sa kabila,
at aalamin natin kung ano'ng mga susunod na hakbang para sa inyo.
- Nakausap n'yo ang mama n'yo? - Oo.
Nagbigay kami ng platelet. Magbibigay ulit kami ng FFP.
Ikaapat na FFP na natin ito. Dugo na ang susunod.
Wala siyang presyon ngayon.
Ibalik siya sa presser.
Ilan, isang gramo? Pahingi ng 10cc syringe.
Kung mag-code ito, gagawin mo ba? Okay.
Sobrang nakakapanlumo.
Sa ilang pirasong bakal, nanakawan mo ng buhay ang isang tao
at maliligalig nang dalawang segundo.
Medic 99, may pinaghihinalaang hit-and-run na may dumurugong shunt.
Nasa lokasyon ang NYPD.
Pinaghihinalaang pag-atake. Code three ito. Over.
Babae, 57, duguan sa panlabas na shunt.
Kailan nangyari ito? Ano'ng nangyari?
Wala akong nilalabanan kung 'di ikaw.
Alam ng lahat na bastos ka.
Ano'ng sinasabi mong walang nagligtas sa'yo?
'Wag kang aalis. Dito ka lang. Sabihin mo ang nangyari.
Hello, ma'am.
Ano'ng nangyari?
Sandali lang. Alagaan natin siya, okay?
Sir, pwede bang sandali lang?
Tinutulungan namin siya, okay?
- Ano'ng pangalan mo, ma'am? - Vickie Williams.
Okay. Hi, Bb. Williams. Tumutok tayo sa'yo, okay?
Rob? PD sa scene control, pakiusap.
Kamag-anak n'yo ba ang lalaking naka-berde?
- Oo. - Okay.
At sino ang nagmamaneho ng sasakyan?
Ang lalaking 'yon.
- 'Yong may itim na sumbrero? Sige. - Oo.
'Di niya inilagay ang strap sa akin.
Okay, nahihilo ka o may masakit ba?
- Nauntog ako. Masakit ang ulo ko. - Kaya mong pisilin ang kamay ko?
Gusto mo ba rito o gusto mong pumunta sa ospital?
- Sa ospital... - Sige, walang problema.
Okay, Bb. Williams, ako si Vicky, okay?
Titingnan natin ang presyon mo. Sa kaliwang braso.
Ikaw si Vickie, ako naman si Vicky. Ano'ng gagawin natin dito?
- Maraming nawalang dugo sa'yo. - Kakain kayo sa Applebee's?
'Wag kang mag-alala, aayusin natin ito, okay?
Salamat, Vicky.
Okay.
- Ayos ba? - Oo, ayos naman.
Isa, dalawa, tatlo.
Komportable ka ba?
Hindi kita kinakausap!
Pasensya na.
Ang tadyang ko!
- Ayos na ba 'yan? Mas maayos? - Ang tadyang ko!
Pasensya na.
Ang tadyang ko!
Ano'ng maitutulong namin para sa sakit?
Lagyan n'yo ng kahit ano rito, para patungan ng kamay ko.
- Okay. - Gusto mo, ilipat natin 'yan?
Kapag umandar tayo, tatama ang tadyang mo sa hawakan na ito.
- Kaya lalagyan namin ng pad. - Sige...
Iuupo ka namin sa unan.
Kaya ka nakapaling sa kaliwa.
Umandar na tayo.
- Demonyo si Leo. Sinasabi ko sa inyo. - Asawa mo?
'Di ko siya asawa. 'Di kami kasal.
Natanong ko lang, pasensya na.
Naiintindihan ko.
Nasa buhay ko na siya nang 12 taon.
At 12 taon nang paghihirap 'yon.
Okay, may sasabihin ka ba bago ka umalis?
'Yong maganda, okay?
Mooks, susunod ako.
Nandoon ako. Narinig mo?
'Wag mo akong kausapin Leo. Mali ka.
Paano ako naging mali?
Galit siya sa'kin dahil 'di ko binugbog ang drayber.
Kaya siya galit?
Dapat binugbog niya 'yon noong makita niya ang dugo.
Ililibing ang anak ko sa Martes.
- Ikinalulungkot ko. - 'Di niya ako ipinagtanggol!
Ano, gusto mong ipagtanggol ng mga anak ko ang 78 taong gulang na ikaw?
Oo na.
Magkita tayo roon, Leo, okay?
Wala kang kaluluwa.
Pinakakalma namin siya, magkita na lang tayo roon. Salamat.
"May sinasabi kang bwisit na trangka sa sahig."
Sabi ko, "Sir, pwede ka bang pumunta sa gitnang daanan?"
"Ano'ng ikinatatakot niya?"
- 'Yan ang sabi niya? Naku. - Oo. "Ano'ng ikinatatakot niya?"
Gangster 'yon.
Baka Crip o Blood.
Isa sa kanila. May tattoo siyang luha.
Gusto mong marinig
at makita.
Ganoon lang 'yon. Gusto mong marinig at makita.
Kailangang alisin ang ugat na 'yan.
Isa pang ugat sa ilalim niyan,
inaasahan naman.
Nakikita mo ito?
Ito ang hinihiwa niya ngayon,
at kapag tulog na siya, kakalat sa frontal at temporal lobe,
kaya mong gawin ito, buksan ito.
Papasukin natin ito.
Kailangan nitong lumabas.
Sige.
Napakaraming ugat.
Sige.
Hintayin mong sabihin ko, bwisit. Sige.
Mas manipis ang pader ng ugat kaysa sa pader ng arterya.
kaya mas maigagalaw mo ang arterya kaysa sa ugat.
Gunting.
Gugupitin ko ito. Sakto 'yan doon.
Hindi, mali ka nang isang sentimetro.
Hindi. Nandito 'yon. 'Di ko maintindihan.
- Nakita mo itong dilaw? - Puro dilaw ang nakikita ko.
- Nav. - Nav.
Pambihira! Ano ba ito?
Tumor kaya ito?
Oo, medyo maitim siya.
Rachel, pwedeng lumapit? Tapakan mo saglit ang pedal.
- Nandoon mismo ang nav. - Tinatamaan mo ang harapan.
Sobrang laki, dapat 'di ko tamaan.
Ayan na nga ba. Dumudugo na.
Paabot ng cortical stemmed electrode? Pasisiglahin ito.
Nakikita ko na yata.
Iiwasan ko ang arteryang 'yan. 'Yan nga.
Nakikita n'yo ba?
Napakalaki para tanggalin nang buo.
Bipolar?
Sige. May dugo sa loob.
Parang puputukin ang paltos ng dugo.
Itaas ang pipe sa 35. Sige.
Napakaraming dugo.
Walang tigil.
Tingnan mo, meron pa rin, John. Pambihira.
'Di ko pa nakitang dumugo nang ganito. Napakaraming namumuo.
Pahingi ng mas malaking pang-higop?
Magaling silang humablot.
Ayan na.
Ano naman itong lumalabas na ito?
Ayan na siya.
Heto ang daliri ko para makita n'yo ang laki.
Nakuha natin lahat nang isahan. Wala nang natira.
- Mukhang tapos na, tol. - Oo, ayos nga.
Kung titingnan ang sukat nito,
isipin mo, nasa gitna ito ng utak niya.
At 'yan ang pumutok. Perpekto.
- Galing, 'di ba? - Masuwerteng babae.
Palagay ko, 'yon talaga ang dapat nating gawin,
at nagpapasalamat akong nandito kayo at tinulungan ako.
Kapag may emergency,
nagtutulungan at nagsusuportahan kami sa lahat ng iyon
dahil maaaring maging mga emosyonal na sandali,
at 'di malilimutan kapag naging ayos o palpak ang mga ito.
Tawagan mo ako.
- Okay ka lang, Bb. Williams? - Oo.
Alam kong pagod ka, pero 'wag kang matutulog, okay?
Sakaling may naalog nang mauntog ka.
Kaya gumising ka lang. Malapit na tayo.
Bagong kwento ang bawat tawag.
Maraming kalagayan kang haharapin, mga buhay ng tao.
Kapag may nagsasabing, lahat may sinusuong na labanan,
Minsan maiisip mo kung paano napunta ang taong ito sa ganitong sitwasyon.
Tinatawagan nila kami, dahil pakiramdam nila, emergency ito,
at kahit na sanay na kaming makita ito araw-araw,
hindi dapat mawala sa amin ang katangiang 'yon,
na palagi silang alagaan, sa 30 o 40 minutong nasa amin sila.
Layunin kong iparamdam na ligtas sila,
at ipaalam sa kanila na naririnig sila sa pangangailangan nila.
Titingnan ko ulit ang braso mo.
Mahusay. Ibaba mo na.
Nandito na tayo.
- Salamat. - Walang anuman.
Pinapaisip ka talaga kung gaano kahalaga na nandito ka,
isang daang porsyentong katawan at isip,
para makagawa ng pagbabago sa araw ng iba.
- Don, may nakukuha ka ba? - Wala.
Bigyan mo ng isang daan. Itaas mo.
Ilagay mo sa 100. Dapat lang.
Ano'ng pulso mo ngayon?
Nasa 118 ang pulso ngayon.
Sinimulan mo na ang norepi?
Halata naman. 'Di ko masabi ang pulso.
Okay, sabihin mo kapag narinig mo.
Mukhang halos nasa baba lang ng 140 ang presyon. Systolic.
140 systolic? Maayos ang tugon niya sa norepi.
- Mukha naman. - Mahusay.
Kung makakuha tayo ng makatwirang pulso at presyon,
i-scan natin siya?
Mukhang 'di siya nagdurugo sa sikmura.
- Walang pula sa sikmura. - Oo, maayos din ang dibdib.
Walang dahilan para buksan ang dibdib kung atakihin.
Walang dahilan para buksan ang dibdib.
Sige, kailangan lang siyang dalhin sa ICU.
At may push pen epi lang si Don kung kakailanganin.
- Tanggalin. Oo. - Okay.
- Sa bilang mo. - Handa na?
Isa, dalawa, tatlo.
Nasa akin ang tubo. At nakakabit na ulit.
Medyo bumagsak siya noong ginagawa ito,
at gumawa kami ng pagsasaayos, binigyan siya ng dugo,
at ilang gamot sa presyon ng dugo,
at pinaghalong dalawang magkaibang bagay.
At buong panahon, parang sayaw ang makitang
kapag bumabagsak ang presyon niya o masama ang ritmo ng puso,
gaya ng nangyari kagabi, noong sinusubukan niyang mamatay.
Hinahanap kita.
Ang mabuti sa ngayon, wala kaming nakikitang pagdurugo
mula sa malaking arterya o anuman,
o sa atay gaya ng sinasabi ko sa'yo.
Ang gagawin namin, dalhin siya sa ICU sa itaas.
'Di niya kailangan ng operasyon ngayon.
Okay...
Pinakatalamak na problema
'yong 'di mo mababago ang masamang nangyari sa isang bata
at maaaring 'yong sandali na alam ko na,
pero umaasa pa rin ang mga magulang na 'di ganoon ang kaso,
at ang puwang sa panahon hanggang matulungan mo sila
sa bagong katotohanan na haharapin nila.
Susuriin siya kada oras buong hapon,
titingnan ang mangyayari, at magpapasya kung...
- Pero maayos ba siya ngayon? - Wala...
Sa ngayon, wala na siya sa panganib, sa usapin ng operasyon.
Pero 'di pa siya ayos sa pangkabuuan, gaya ng itinatanong mo.
Sa ngayon talaga, titingnan natin kada oras.
Gusto natin siyang itaas doon nang ligtas,
iwasang magkaroon siya ng malalaking problemang medikal
kung saan 'di gagana ang puso niya.
At...
At palipasin lang ulit natin ang gabi, ha?
Bilang magulang, 'di mo alam ang nangyayari,
'di mo sila kasama, kaya may kawalan
na marami nang nangyari, pero 'di pa alam ng mga magulang ang nangyari.
At talagang nauunawaan ko, ang kahulugan kung paanong
'di magiging gaya ng pinapangarap ng lahat ang buhay ng bata.
Bilang batang neurosurgeon, kahit estudyante sa medisina,
pinagyayaman namin ang halaga ng pangangailangan sa amin.
Kailangang igalang ang katotohanang
ang pagtuon sa buhay ng ibang tao ang ginagawa natin,
ang trabaho natin, at isinabubuhay natin 'yon palagi.
- Tapos na, Julian. - Swerte, alam ko.
'Di mo kailangan 'yon.
Nakausap ko ang asawa mo. Alam ni Brandon na ayos ang lahat.
- Okay, patingin ng ngipin mo. - Ngiti.
Pisilin mo.
Medyo mahina, pero normal naman.
Igalaw mo ang daliri.
Mahusay.
Perpekto ang lahat.
Ipapaalam ko ba sa asawa mo na buhay ka?
Okay.
Sige, iha.
Maayos naman.
- Naging maayos. - Talaga?
Oo, walang problema, ayos ang lahat.
Optimistiko ako hangga't maaari.
'Pag malalim ka na sa motor area, marami kang latitude.
Ayaw mong abutin ang sukdulan.
Mas pipiliin kong malakas at normal siya
kaunti ang susundan, kaysa kabaliktaran.
At 'di ito kanser, kaya pwede natin laging sundan.
Magkakaroon kayo nang mahaba at masayang buhay.
- Sige. - Salamat, pare.
- Kapit ka lang. - Salamat.
- Sige. - Salamat.
- Mag-ingat ka. - Ang galing mo.
Naging emosyonal ako sa kanya.
Magiging maayos siya.
Maaaring may ilang kakulangan pagkatapos.
Hindi ko ikakagulat.
Malapit na talaga kami.
Itataas namin. Mainit na ba?
Hello.
Kumusta ka, Julian?
- Ayos lang. - Mabuti.
- Ano'ng problema? - Napakasaya ko.
Kailangan ka ng mga tao.
Kailangan nila ng taong gustong ibigay ang pinakamahusay.
Maganda ang araw.
Mahalaga ang pangangalaga sa kalusugan para sa ating lahat.
Pinatunayan 'yan ng pandemya.
Napatunayan nating gusto pa ring tumulong ng mga tao.
Soundtrack ng lungsod ang mga sirena.
At marami sa mga sirenang 'yon, mga nangangailangan.
At bigla na lang, sa gitna ng kaguluhang ito,
'pag kailangan mo ng tao at naroon sila.
Iba-iba ang team araw-araw.
Kung aling nars ang nandito, aling doktor.
Ang pagsisikap na magkaroon ng kahusayan dito nang 24/7.
'Yon ang mahikang nagsasama-sama para alagaan ang mga bata.
- Bunsong anak ko 'yan. - Oo.
Habang nagdurusa siya,
masakit para sa akin
na wala akong magawa para tulungan siya, maalis ang sakit niya.
Masakit.
Lahat ng Pampers, lahat ng taon, lahat ng luha,
at lahat ng paghihirap na 'yon,
ibinubuhos ng buong pamilya ang lahat.
At sa isang iglap, isang bala, mawawala lang lahat.
Malaking 17 taong gulang siya,
pero ang anak ko magdiriwang ng ika-16 sa makalawa.
Sa loob nila, mga bata pa rin sila.
At alam kong sa nanay niya, maliit na bata pa rin siya.
Inaalala ko lang na kahit malusog at malakas siya bago ito,
sobrang tindi ng tama sa katawan niya
na parang eroplanong babagsak.
Hindi pa nga siya umaayos sa puntong ito, kaya 'yon ang tanong.
Sasadsad ba siya sa lupa bago pa namin siya maalis?
Pagsasalin ng subtitle ni: Erika Ivene Verder Columna