Połączę pana z transplantologią.
Proszę opowiedzieć nam o pacjentce.
Przyszła ze zmęczeniem i żółtaczką.
Zrobiła się żółta i przyszła do szpitala.
Coś autoimmunologicznego?
Tak myślę. Jej stan się pogarsza.
Zarządziłem nadzwyczajne spotkanie grupy zajmującej się przeszczepami,
ponieważ nasza pacjentka czuje się coraz gorzej.
Ma autoimmunologiczne zapalenie wątroby.
Czy wszyscy się zgadzają, żeby nadać jej status pilny?
Zdecydowanie.
Pacjentka ma teraz najwyższy możliwy status.
Od teraz będziemy szukać dla niej wątroby.
Jeśli dysfunkcja wątroby wystąpi nagle, nie da się zrekompensować uszkodzenia.
Pojawia się splątanie.
W końcu nie będzie wiedziała, jak ma na imię.
Jest nauczycielką i ma dwójkę małych dzieci.
- Jak mają na imię pani dzieci? - Mia i Taylor.
Ile mają lat?
Siedem i...
Dobrze. W porządku.
Niedługo nie będzie mogła mówić i będziemy musieli ją zaintubować.
Tak przebiega niewydolność wątroby.
To wyścig z czasem.
Jeśli nie znajdziemy organu w ciągu 48-72 godzin,
przegra i odejdzie do Boga.
- Znajdziemy dla ciebie wątrobę. - Dziękuję.
- Dostanie pierwszą, jaka się pojawi. - Znajdźmy coś.
POGOTOWIE: NOWY JORK
POD CIŚNIENIEM
SZPITAL LENOX HILL
Zapnij bluzę. Popraw kołnierzyk.
- Dzięki. - W porządku. Idziemy.
Piękny dzień.
Metro jest zatłoczone, restauracje pełne.
Idzie ku lepszemu.
W końcu.
- Oto i on. - Jak się pan czuje?
- Dziękuję. - Nie ma za co, cieszę się, że was widzę.
Jak minęła podróż?
Dobrze. Nie pozwolili mi prowadzić.
Jeżdżę za szybko.
Cieszę się, że tu jesteśmy. Jestem szczęściarzem.
- Pokażę wam kilka zdjęć. - Dobrze.
To jest zdjęcie z profilu.
Widzi pan, że to widok z boku.
- A to jest guz. - Rany.
- Mogę dotknąć? - Jasne.
To tutaj.
Widzi pan, tu w środku, gdzie zaczyna się tworzyć stan zapalny?
Tu tkwi problem.
To zaczyna być naprawdę pilne.
Guz rośnie tak szybko, że zaczyna przebijać się przez czaszkę,
więc kazałem im przyjechać z Kentucky.
To rak.
Jego przypadek jest trudny i fascynujący,
bo mamy przerzut do płuca.
To zdarzenie podlegające zgłoszeniu, ponieważ to zdarza się bardzo rzadko.
Pozbędziemy się tego wszystkiego.
a potem wytniemy guz z mózgu.
Wiem, że chce pan zapytać o płuco.
Zajmiemy się tym, jak zrobimy tomografię.
- Rozmawialiśmy o tym, prawda? - Tak.
Cieszę się, że jestem tutaj, że podjęliśmy tę decyzję.
Doceniamy wasze zaufanie.
Nie pozwolimy, żeby mu się coś stało.
Co za człowiek. Cała rodzina ma w sobie tyle optymizmu.
Powiedziałem, żeby przyjechał i zaraz był w drodze.
Niesamowita odwaga. Mam nadzieję, że ma przed sobą całe życie.
Denerwujesz się.
Dziękuję, że tu jesteś.
Inaczej sobie tego nie wyobrażam.
- Co robisz w weekend? - Odsypiam.
Mówiłam ci.
- Biorę dzień wolny. - Przez szczepionkę?
- Tak, muszę odzyskać siły. - Nie mogę z ciebie.
Najgorzej jest ze snem. Nigdy się nie wysypiam.
Staram się, niezależnie od wszystkiego,
od razu po przyjściu do domu wziąć prysznic i iść do łóżka.
Jak ktoś chce porozmawiać, musi przyjść do mnie do łóżka.
Jak chcesz mieć pretekst, żeby...
- Potrzebujemy odpowiedzi na zgłoszenie... - Uraz głowy.
Kilka przecznic stąd, nie?
To tam.
Gdzie ten dzieciak? Cholera.
- Płacze. - Nie, to inne dziecko, Kristina.
Ma wielkiego krwiaka na głowie.
Uważaj, jak będziesz wychodzić. Załóż maseczkę.
Nie ruszaj się. Siedź. Popatrz na mnie.
Siedź i nie ruszaj się, dobrze? Świetnie sobie radzisz.
Do której szkoły chodzisz?
Mają objawy? Wezwij następną karetkę. Potrzebujemy trzech karetek.
Proszę o dwie dodatkowe karetki. Mamy dwóch dodatkowych pacjentów.
Są tutaj, Kris. Są tutaj.
Postaraj się uspokoić.
- Nie martw się. - Zajmiemy się tobą.
- Zadzwonisz do rodziców? - Zajmę się tym.
Vicky, zmierz mu ciśnienie.
- Dobra. - Jedziemy.
Musi iść na urazówkę. Zabieramy go stąd.
Możemy jechać od razu?
Ściśnij mnie za rękę, kochanie.
W porządku? Boli cię? Boli cię tutaj?
SZPITAL DZIECIĘCY IM. COHENÓW
Od prawie 20 lat zaczynam każdy dzień o 5:30.
ORDYNATOR CHIRURGII DZIECIĘCEJ
Jak byłem stażystą, wstawałem o 4:00.
Piję moją kubańską kawę
i zaczynam działać.
Jak ją nazwaliście?
- Wybraliście jej imię? - Elliana.
Elliana? Dobrze.
Porozmawiam z moim zespołem,
przejrzymy jej dokumentację
i ruszamy na salę operacyjną.
Podejmiemy ostateczną decyzję,
ale myślę, że zrobimy prawostronną torakotomię,
a potem być może użyjemy łatki, zależnie od wielkości wady.
Nie będziemy używać endoskopu. Zrobimy operację otwartą.
Dobrze.
Operujemy przepuklinę przeponową
u wcześniaka ważącego niecałe dwa kilogramy,
który ma mniej niż tydzień.
Kiedy ją zdiagnozowano, nie było wiadomo, czy przeżyje.
Znaleziono u niej dziurę w przeponie
jeszcze zanim się urodziła, na USG.
Widzę sporo wątroby w klatce piersiowej
i całe jelita w tych szarych otworach.
Serce zostało wypchnięte z klatki piersiowej.
Musimy wepchnąć to wszystko z powrotem do brzucha,
żeby serce i wątroba miały miejsce na funkcjonowanie
i żebyśmy mogli któregoś dnia być na jej weselu.
Powiedz „Pa, pa” rodzicom.
Do zobaczenia.
Medic 99. Uraz do zdiagnozowania, czas przyjazdu: osiem minut.
Wiozę jedenastoletniego pacjenta z urazem głowy po wypadku samochodowym.
Ma duży krwiak w płacie czołowym.
Jest ospały, ale przytomny i zorientowany.
Pokaż mi swój guz.
Musisz mieć otwarte oczy.
Nie jest całkiem przytomny.
Potrzebuje natychmiastowej pomocy.
To dziecko. Chcę sprawić, żeby czuł się bezpiecznie.
To wszystko jest dla niego chaotyczne,
więc staram się go uspokoić,
ale nawet, jeśli wyjaśnię mu sytuację,
zawsze będą go niepokoić syreny, policja, obcy ludzie podchodzący do niego.
Staram się dowieźć go bezpiecznie
i mam nadzieję, że wszystko będzie z nim w porządku.
Nie możesz iść spać, bo możesz mieć wstrząśnienie mózgu.
Musisz mieć otwarte oczy.
Dobrze ci idzie.
SZPITAL UNIWERYTECKI NORTH SHORE
Jennifer zapadła w śpiączkę na skutek niewydolności wątroby.
Jej wątroba przestała funkcjonować.
Jest teraz na stole operacyjnym.
Jak nie zdążymy z przeszczepem, ciśnienie w jej głowie wzrośnie
i może dojść do wgłobienia mózgu,
a z tego nie da się już wyjść.
Kończy się to uszkodzeniem mózgu albo śmiercią.
Na szczęście znaleźliśmy wątrobę.
Teraz zaczyna się wyścig z czasem.
- Miłego dnia. - Dziękuję.
Lecimy do innego stanu po narząd.
Historia dawcy nigdy nie jest przyjemna.
W tym przypadku to ktoś, u kogo doszło do śmierci mózgu.
Rodzina miała dość odwagi
i życzliwości, żeby wyrazić zgodę na przekazanie narządów.
Jej stan pogorszył się bardzo gwałtownie.
Odsetek dawców poniżej 35 roku życia,
którzy zmarli z powodu narkotyków, to jakieś 75%. Więcej, niż ofiar urazów.
Ludzie byli zamknięci w domach, spożycie narkotyków i alkoholu wzrosło.
Korzystamy na czyimś nieszczęściu.
SZPITAL LENOX HILL
WJAZD DLA KARETEK
Mózg jest osadzony w twardej czaszce.
Jest jak pudełko. Zasada jest prosta.
W pudełku są tylko trzy rzeczy. Płyn rdzeniowy, mózg i krew.
Kiedy ilość któregoś z nich wzrasta, pudełko pozostaje zamknięte.
Guzy mózgu w ogólności są pilne,
co oznacza, że pacjenci są w stanie zagrożenia życia.
Musimy wyciąć guz, bo może powodować wzrost ciśnienia w czaszce
i musimy zacząć leczenie natychmiast.
Doktor Dennis.
Miło pana widzieć, jak zawsze.
- Jak tam mój pacjent? - Dobrze.
- Jak minęła noc? - W porządku, odpocząłem.
- Spałem, medytowałem. - Jak pan medytuje?
Jak mam czas, praktykuję Quigong.
Robię ćwiczenia oddechowe, modlę się.
Będziemy praktykować uważność na sali operacyjnej.
Robimy to za każdym razem, więc będzie miał pan jeszcze chwilę skupienia.
Dziękuję.
Cały świat się za pana dziś modli.
To dla Marcosa. Doceni to.
- Miły gość. - Najmilszy.
Robi wszystko, co trzeba,
i przydarza mu się najgorszy możliwy rak.
Okropne.
SZPITAL DZIECIĘCY IM. COHENÓW
Nie rozumiem dlaczego. Broń palna jest niebezpieczna.
MAMA JOSHA
Mogą ci zrobić coś takiego.
Był z kolegami.
To było jakieś spotkanie.
Dalej nie wiem, czy to była jakaś strzelanina...
Na razie tylko tyle wiem.
Jeśli pomożesz zająć się Joshem, przestawię cię mamię.
Jasne.
Został kilkakrotnie postrzelony.
Został wstępnie ustabilizowany, ale ma otwarty brzuch.
Być może możemy już go zaszyć. Rzuć na niego okiem.
Daj znać, jeśli mnie potrzebujesz.
- Jesteśmy gotowi? - Tak, podaliśmy środki uspokajające.
Dobra. Porozmawiam z mamą.
Dzień dobry. Plan jest taki, żeby jeszcze raz otworzyć mu brzuch,
zdjąć opatrunek, wypłukać krew, przyjrzeć się żołądkowi,
wątrobie, przeponie, sprawdzić, czy wszystko jest całe.
Jeśli jeszcze krwawi, zajmiemy się tym, bo wiemy, że krew ciągle odpływa z drenu.
Upewnimy się, że niczego nie przeoczyliśmy i założymy opatrunek.
Da sobie radę. Widziałem mnóstwo ran postrzałowych
i myślę, że da radę.
- Będzie walczył. - Tak. Zajmiemy się nim.
Joshua ma kilka ran postrzałowych.
Teraz walczy o życie.
Często kule nie zostają w ciele,
tylko uderzają w narządy i wylatują.
Najczęściej z czymś takim się spotykamy.
Jak żyć w społeczeństwie,
w którym istnieje ryzyko tego rodzaju przemocy?
Tu mamy rany postrzałowe.
Tutaj doszło do uszkodzenia przepony,
śledziony, wątroby, żołądka.
Mnóstwo ran postrzałowych.
Wdała się infekcja.
Kiedy przywieźliśmy go na pogotowie, jego matka już na niego czekała.
Od razu poczuł się lepiej.
Kiedy wracasz do karetki, czekasz na kolejne wezwanie,
ale zawsze zastanawiasz się, co się stało z poprzednim pacjentem.
Nie znamy rezultatu, zupełnie, jakby poszli do domu.
To niełatwe, zwłaszcza jeśli chodzi o dzieci.
Są takie bezbronne.
To zawsze chwyta za serce.
Zwłaszcza teraz.
- Wyglądasz blado, wszystko w porządku? - Tak.
Powiedz mi, jak coś jest nie tak.
Nic mi nie jest. Wyglądasz, jakbyś chciała mi dać kroplówkę.
Tak. Chcę cię szybko nawodnić.
- Tak? - Tak.
Centrala do transportu powietrznego.
Zespół transplantologiczny North Shore jest w powietrzu.
Czas lotu: godzina i 11 minut.
W tej chwili staramy się oszacować czas.
Nie chcemy nic robić z naszą pacjentką,
dopóki nie potwierdzimy, że wątroba się nadaje.
Przy wątrobie mamy 14 godzin. Ale wolę nie przekraczać dziesięciu.
Działa tym lepiej, im szybciej zostanie przywrócone krążenie.
My dostaniemy wątrobę.
Ktoś inny dostanie serce, trzustkę i nerki.
Trzy zespoły będą pracować razem, żeby otrzymać narządy.
Ale każdy z nas będzie robił swoje, żeby nie wchodzić sobie w drogę.
Lot trwa godzinę i dwadzieścia minut,
do tego dojazd do szpitala i powrót do naszego szpitala.
To ograniczenia czasowe,
które staramy się zminimalizować, jak tylko się da.
Parę razy zdarzyło się, że po wylądowaniu nie było transportu.
Dlatego potrzebny jest koordynator,
który upewni się, że wszystko gra.
- Zabrali nas na złe lotnisko. - Co jest?
Ktoś wie, ile się stąd jedzie do szpitala?
- Nie wiem. - Zapytamy w karetce.
Nasza operacja jest przesunięta na 12:30.
Jeden z zespołów jest spóźniony.
KOORDYNATOR PRZESZCZEPÓW
Dam wam znać.
Kiedy pracuje się z tyloma zespołami,
problemem jest synchronizacja.
W przypadku niewydolności nerek mamy dializy,
ale nie istnieje dializa wątroby
i nie da się jej zastąpić niczym innym oprócz przeszczepu.
Pani Perez jest w śpiączce,
a śpiączka wątrobowa nie może trwać długo.
Dobra, mamy nacięcie.
Potrzebny mi ssak.
Ale krwawi.
Sporo poleciało.
Może mieć wgłobienie mózgu.
Mamy mniejsze łaty?
Potrzebujemy milimetr grubości, tak?
- Tak myślę, przy tak małym dziecku. - Tak.
Dziura, którą chcemy naprawić, jest duża w stosunku do dziecka,
ale tak naprawdę to mała szczelinka.
Anestezjolog i chirurdzy muszą współpracować,
bo naciskamy na serce, płuca i wątrobę.
Wszystko to ma wpływ na układ krwionośny
i może zagrozić życiu dziecka.
Muszę coś zrobić z tą małą rączką.
Otworzymy klatkę piersiową i obrócimy wątrobę,
która jest gdzieś tutaj, w stronę brzucha.
Tu nie ma teraz wątroby.
To jeden z problemów przy takich operacjach.
Nie możemy zrobić rezonansu, jak w przypadku dorosłych.
Nie mam całkowitej pewności, co zobaczę w środku.
Zaraz dostaniemy się do klatki piersiowej.
Otworzymy tę przestrzeń i będzie tam coś dziwnego.
W klatce piersiowej są jelita.
Nie chcę ich teraz oglądać, żeby ich nie zranić,
więc postaram się je trochę przesunąć
bez wywierania nacisku na serce.
Próbuję przesunąć zawartość do brzucha.
Dobra, jest serce.
Mogę prosić o jeszcze jeden dysektor?
Uciskam na płuca i serce. Daj znać, jak mam przestać.
Spróbujmy rozplątać, ile się da. Zaczniemy tu, z tyłu.
Spróbuję zablokować jelita wątrobą,
jeśli dziecko będzie to tolerować.
Macie coś dłuższego?
Mamy zaszczyt służyć ludziom w potrzebie.
Potrzebuję czegoś węższego.
Kiedy zacząłem zajmować się dziećmi, przeszedłem na wyższy poziom.
Kiedy ktoś powierza ci dziecko,
ciężar odpowiedzialności i zaszczyt wywierania wpływu
przemawiają do mnie.
Nie tylko ratujesz komuś życie.
Ratujesz komuś całe życie.
Myślałem, że były na górze po prawej.
Główny problem polega na tym, że krew nadal wycieka
z tymczasowego opatrunku nad jego brzuchem.
Nadal jest w bardzo złym stanie.
Dobra. Ostrożnie.
Proszę bardzo.
- To okropne. - Naprawdę okropne.
Całe posklejane. To poważny uraz wątroby.
Nie widzę aktywnego krwawienia.
Nie mów hop. Podnieś to.
Tutaj też.
Musimy zabrać te kompresy. Powstrzymywały krwawienie.
Starajmy się nic nie ruszać.
Tu krwawi, widzisz? To świeże.
Nie ruszajmy tego.
Ssak, tu na dole.
- To dziura? - Tak, kolejna.
Sporo krwi w trzewiach.
Musimy zostawić kompresy, żeby opanować krwawienie z wątroby.
Umyliśmy i ustabilizowaliśmy wszystko i wrócimy za parę dni.
Mam nadzieję, że do tego czasu będziemy mogli zamknąć brzuch.
Na razie sytuacja jest kiepska
i potrzebujemy otwarcia, żeby sprawdzić, czy wciąż krwawi.
Kiedy wydobrzeje, będziemy mogli go zaszyć.
Na to teraz czekamy.
SZPITAL LENOX HILL
Dobra, odcięliśmy kość.
- O rany. - Wygląda, jakby się cofnął.
- Wygląda jak kranioplastyka. - Tak, jakby...
Rany, Marcos.
Wyślij to do laboratorium.
Ten mały guz...
Robi się coraz dziwniej.
Nic nie jest normalne. To guz.
Opuść stół, potrzebujemy mikroskopu.
To jeszcze bardziej niepokojące.
Patrząc na to, co tu mamy,
przy tym, co się dzieje w płucach i prędkości, z jaką rośnie ten guz,
nie sądzę, żeby miał przed sobą więcej niż pół roku, rok.
Nie wiedziałem, że guz tak się rozrósł wewnątrz czaszki.
Brian, zrobiliśmy, co trzeba. Możemy zacząć zamykać.
Dobrze.
SZPITAL UNIWERSYTECKI NORTH SHORE
- Doktorze Teperman? - Tak?
Wycięli wątrobę o 15:09.
- Dziękuję. - Ssak, tutaj.
Znowu dzwonią.
Świetnie.
- Doktorze Grodstein? - Tak, to ja.
Rozmawiałem z doktorem Winnickiem. Wyjeżdża za pięć minut.
To bardzo stresujące, kiedy czeka się na wątrobę.
Musimy zsynchronizować sale operacyjne, bo wątroba nie może być długo poza ciałem.
Mamy nadzieję, że z jej mózgiem wszystko w porządku
i że kiedy wszczepimy wątrobę
i zmniejszymy ciśnienie wewnątrz czaszki, obudzi się.
Co mu tyle zajmuje? Nie wie, że operujemy?
Musimy to szybko zawieźć, żeby mogli zrobić przeszczep.
Już zaczęli, więc jak tylko tam dotrzemy,
wszystko będzie gotowe bez dalszych opóźnień.
- Już lecą? - Jeszcze nie.
Nie ma sensu wyciągać wątroby, skoro jeszcze nie mamy nowej.
Gdzie jest Winnick?
Patrz na to.
Aplikacja pokaże nam, gdzie jest samolot.
Jeszcze nie wystartowali.
W Nowym Jorku wieje 100 kilometrów na godzinę.
Nie, rozumiem. Oni mają opóźnienie, a my zaczęliśmy wcześniej.
Zazwyczaj zaszywają, jak tylko wyjadę, ale tym razem nie mamy wątroby.
Idę.
Czasem ludzie się nie budzą.
Wysyłasz zespół, robisz operację,
a oni się nie budzą. Tak bywa.
Cześć.
Nic. Jeszcze nie wylądowali.
Jesteśmy gotowi, żeby operować. Chcesz zamówić pizzę?
SZPITAL DZIECIĘCY IM. COHENÓW
Wygląda dobrze, zamknięcie też.
A ta pozycja?
Wracamy na intensywną terapię.
Dzięki. To było sporo roboty. Dzięki za wszystko.
Szkolenie na chirurga dziecięcego trwa około 10 lat.
Dziewięć, dziesięć lat badań i szkolenia klinicznego.
W kraju jest więcej pierwszoligowych piłkarzy niż chirurgów dziecięcych.
Jeszcze jakieś pytania? Nie wiem, czy państwo zrozumieli.
Nie wiem, czy rozumiecie mój kubański akcent.
Może być trudny do zrozumienia.
Wygraliśmy pierwszą połowę, ale to jeszcze nie koniec.
To jak maraton.
To nie jest bieg na krótki dystans. To maraton.
Rzadko kiedy wszystko idzie prosto.
Będziemy mieli lepsze i gorsze chwile.
- Jasne? - Dziękujemy.
SZPITAL DZIECIĘCY IM. COHENÓW
SZPITAL LENOX HILL
Wszystko poszło dobrze.
- Ten pokój jest wolny? - Tak.
Usunęliśmy guz. Wyglądał źle.
Powiększyliśmy otwór w czaszce i naprawiliśmy go,
więc już nic nie będzie widać.
Okazało się, że pod spodem też był guz.
Rósł w obu kierunkach,
przez skórę głowy i w głąb mózgu.
Wycięliśmy go z mózgu.
Jeśli jest dużo przerzutów,
będzie to miało wpływ na jego szanse przeżycia.
Jednak operacja cofnęła zegar
i mam nadzieję, że dzięki informacjom z patologii i genetyki
wymyślimy coś, co będzie skuteczne.
- Ma ogromną wolę życia. - Wiem.
To był dobry krok w tym kierunku.
To okropny przypadek
Dziękuję.
Ale cuda się zdarzają.
Zdarzało się nam widzieć
niespodziewane poprawy i modlę się, żeby tak było tym razem.
Ciesz się tym, co zrobił.
Mam narząd do przeszczepu na lotnisku Republic
do przewiezienia do North Shore.
OSTROŻNIE, WĄTROBA
Dzięki.
Ssak, proszę.
Jest tu Aaron?
Wysiada z windy.
- Możesz przytrzymać wyrostek? - Nie mogę, nie da się go ruszyć.
- Dzięki, do zobaczenia. - Idziesz z nami?
Tak, idę się przebrać.
Patrz na to.
- Masz coś cieńszego? - Najważniejsze, żeby nie upuścić.
- Proszę bardzo. - Dzięki.
Rany, to wielka wątroba, Aaron.
Piękna wątroba. Duża jak na nią, ale będzie dobrze.
Ratuje jej życie.
Upewnijmy się, że nie ma żadnych dziur.
- Lew, gotowy? - Gotowy.
Dobra, odetnij to powoli.
Dobra, przyciśnij.
Teraz wyjmij wątrobę. Strasznie twarda.
Ma autoimmunologiczne zapalenie wątroby,
do tego pogorszone przez leki.
Ta wątroba jest martwa.
Tutaj. Przepraszam.
Idę. Potrzebuję ręcznika.
Proszę.
Podłączcie to.
Przepchnę to.
To duża wątroba.
Dobra, wystarczy tych węzłów.
- Z jaką prędkością płyniemy? - Czterdzieści węzłów.
Irygacja, proszę.
Wystarczy. Wyciągnij to.
Dobra, odłączmy ją od pompy.
Wszystko w porządku.
Nowa wątroba na miejscu, jej stara wątroba wycięta.
Teraz musi zrobić, co do niej należy, dać jej życie.
Zaraz się dowiemy. Tylko czy się obudzi?
Spróbuję znaleźć jej rodzinę.
- Wszystko poszło jak najlepiej. - Dobrze.
Doszło do poważnego uszkodzenia wątroby i żołądka.
Musimy dać mu czas i poczekać, aż wydobrzeje.
Za kilka dni znowu mu się przyjrzymy i może uda się go zamknąć.
- To świetna wiadomość. - Tak.
Wiemy, że ma fragmenty kuli w ramieniu i w okolicy serca.
Potrzeba czasu, żeby stwierdzić,
jakie mogą być długofalowe skutki.
Walczy naprawdę dzielnie. Będziemy przy pani.
Wymyliśmy wszystko.
Cieszę się, że mogę się nim zająć,
ale mam dość patrzenia na niewinne dzieci z ranami postrzałowymi.
Nie zawsze możemy uratować komuś życie
i rzadko widzimy, żeby ktoś przeżył z tyloma ranami,
więc to, co dzisiaj zobaczyliśmy, podniosło nas na duchu.
Zajmujesz się nie tylko dzieckiem, ale też rodzicami.
Niepokój, jakiego doświadczają rodzice,
kiedy ich dziecko walczy o życie,
to niewyobrażalny stres.
Kocham cię.
Jestem przy tobie.
Nigdzie się nie wybieram. Będę przy tobie siedzieć.
Będę przy tobie cały czas.
Cześć, piękna. Jak się masz? Zobaczymy, czy dam radę to zrobić...
bez rozłączenia wszystkiego.
Wygląda świetnie.
Dobra, księżniczko.
Wychowałem trójkę dzieci i ciągle pamiętam, jak to się robi.
Kiedy się urodziła, nie byliśmy pewni, czy przeżyje.
Teraz oddycha samodzielnie, prześwietlenie wygląda świetnie,
a serce wróciło tam, gdzie powinno.
Być świadkiem tej przemiany, widzieć spokój matki,
to jedna z rzeczy, która daje nam siłę, żeby to robić.
Potrzebujesz tego, bo bywasz świadkiem ogromnych tragedii.
Jestem zmęczony.
To nie do wiary.
Wyglądam świetnie.
Doktorze Teperman, uratował mi pan życie.
Jestem wdzięczna rodzinie dawcy,
bo dzięki tej osobie dostałam drugą szansę.
Wiem, że to musiała być trudna decyzja.
Nie zamierzaliśmy dać pani odejść.
Jak się masz?
Dobrze, a ty?
Dobrze, właśnie skończyliśmy.
Bogu dzięki.
To dobrze. Jak poszło?
Dobrze, dzięki Bogu.
Do zobaczenia za chwilę.
- Jak mały? - Wierci się. Jest naprawdę głodny.
Jest głodny.
- Uważaj na siebie. - Kocham cię.
Pod koniec dnia zawsze myślę o wszystkich moich pacjentach.
Czasem oceniam sytuację w głowie i myślę,
co mogę zrobić inaczej następnym razem.
To pomaga mi się odprężyć,
więc jak wracam, nie wnoszę tego wszystkiego do domu.
Bo to czas dla mojej rodziny.
Cześć, jak się masz?
Jak się ma mój syn?
Medic 88. Mamy wezwanie do ciężarnej kobiety.
Skarży się na krwawienie z pochwy.
Nie mówi po angielsku.
Członek rodziny zgłosił, że była przytomna.
Jedziemy na pogotowie w Lenox Hill.
Kod pilności trzy.
RAK MARCOSA ROZRASTAŁ SIĘ W SZYBKIM TEMPIE.
MARCOS ZMARŁ KILKA TYGODNI PO OPERACJI
W OTOCZENIU RODZINY.
Napisy: Dorota Dołęga