Tumawag ang Huntington. May batang tumakbo na may sirang sipilyo,
napatid, nadapa...
- Ito, oo, bago ito. - May hiwa sa kaliwang tonsil.
- Sa tonsil? - Oo.
Paghahatid. Donald.
Dave, kumusta, pare?
PROTOCOL SA PANDAMA
Code 3? Ibinigay ba sa'yo ang vitals o anuman?
Negatibo.
May vitals ba siya?
Ang totoo, binubuhay namin siya ngayon.
Sige, paalam.
Uy, Deirdre.
Huwag kang pakakampante.
May itinawag silang nabanggang tumatawid. Binubuhay nila ngayon,
'di ko alam kung ano'ng antas, pero gusto kong sumama ka sa'kin.
Sige, tara na.
Uy, Ro, tutulungan ko siyang ibalik ang malay, sasabihin kita.
Nandiyan kami nang 18 minuto. Paalis na kami.
Okay, maraming salamat.
Dali! Tara na!
Pag-aresto talaga ang diesel.
Oo, tara na!
- Hi. - Hi.
Nabangga ng kotse ang bata. Binuhat ng nanay papuntang ospital.
Pagdating, inatake sa puso ang pasyente,
nilagyan ng tubo, at humingi kami ng agarang pagsasalin ng dugo.
Malaki ang nagagawa ng maliliit na bagay,
kaya dala namin ang respiratory kasama namin at ng doktor.
'Di kaya ng isang tao lahat.
Mas maraming magagawa ang anim na kamay namin kaysa 12 walang kasanayan.
Anumang hingin ko, nagawa na ni Donald.
"Kaya mo ba ito?" "Hindi, nagawa ko na."
"Gusto mo 'to? Gusto mo 'yon?"
Hinuhulaan ko ang kailangan niya.
Wala nang oras.
Palagay ko, masama talaga ang pagbasa sa kalagayang ito.
Mahirap malaman kung may mababawi pa rito.
Gagawin ko pa nang isang round, pero kung wala pa ring pulso,
nasa 35 minuto siguro 'yon,
sa kasamaang palad, kailangang ideklarang patay na ang kawawang batang ito.
- Tutulungan namin siya. - Oo. Syempre naman.
Bukas na ba? Okay.
May flush port ba diyan sa kamay mo? Pwede ko bang iabot sa'yo?
Ano'ng linya meron tayo? Deirdre, may dugo ako.
Pahingi nga ng board?
CPR board.
Saan nanggagaling ang dugo? Namamaga. 'Di maganda 'yan.
Ano'ng oras ng pagkamatay?
- Itatanong ko, 'di ko napansin. - Okay.
Nagsalaysay kami roon sa ospital, para lang pakinggan ang lahat
at mailabas ang mga emosyon,
at nagpapakita 'yon ng pagbuti ng kagalingan ng kawani sa mga proseso,
dahil hindi normal para sa'yo na humawak ng bata, para lang mamatay.
Ang sama lang kasi 'di dapat ito ang nangyayari,
at nararamdaman ng lahat.
- Uuwi na ako. - Okay.
Sa sandaling 'yon, kailangang tugunan kung ano ang malala,
at pagkatapos na lang harapin ang emosyon.
Kaso, sa panahong ito, walang nagawang pagbabago,
dahil sa pinsala ng pasyente. Medyo matindi ang mga 'yon.
Nakasampa naman ang nanay sa kama para yakapin ang anak niya,
syempre, bago dalhin sa morge ang bata, sa kasamaang palad.
Kaya ito ang pinakahuling pagkakataong makikita niya nang ganito ang anak niya.
Sa susunod ulit.
- Kumusta? - Kumusta?
- Ayos ka lang ba? - Oo.
- Bayani! - Hindi
Hindi na kaya.
- Salamat, Donald. - Walang anuman.
Higit akong nakondisyon na harapin ang kamatayan at proseso ng pagluluksa.
May panahong kailangang ipanumbalik ang enerhiya mo
nang makabalik ka at maging 110% para sa mga pasyente mo.
IPANUMBALIK
Sige, umalis na tayo rito. May paa ako ng kuneho.
Pare, ano'ng balita? Kumusta na? Ang ganda ng sumbrero.
Maganda nga, ano?
- Okay ba? - Maligayang pagbabalik!
Salamat, masaya akong makita ka! Ingat sa leeg, mamamatay ako!
- Naku! - Ingat ka.
- Ayos lang ako. - Masaya akong makita ka.
- Salamat. - Okay.
Ngayong linggo ang ikatlong buwan ng operasyon ko.
Hi. Kumusta kayo? Uy, Jay.
Nasa rehab ako nang isa't kalahating linggo bago umuwi.
Nasa bahay nang dalawang buwan.
Dumaan sa kaunting physical therapy,
pero balik na ako sa gym tatlong araw kada linggo.
Wala akong kakulangan. Ang totoo, parang bumuti pa nga sa ibang bagay,
dahil mas maganda na ang kaisipan ko.
Naaapektuhan ka ng ganoong muntik na kamatayan. Kailangan.
Kung hindi, hindi mo sinasamantala 'yon.
Ibang usapan kung naging baldado ako, 'di ako magiging masaya,
pero 'yong usaping nawala sa'yo lahat, akala mo katapusan mo na,
at babalik ka sa ganitong antas, at mag-oopera sa kasong ganito?
Ano ba?
Ipapaalam ko lang na suot ko ang masuwerteng medyas ko para rito.
Maganda ang araw na gaya nito, na nagbalik na si Langer.
- Dalawa ba silang i-aadmit dito? - Hindi.
- Siya ang pasyente? - Pareho silang pasyente.
Pareho kaming pasyente.
Pakibaybay ang pangalan at apelyido mo.
S-A-L-V-A-T-O-R-E.
Pwede bang manggaling sa'yo mismo kung ano'ng gagawin mo ngayon?
Ido-donate ko ang bato ko sa anak ko.
Si Tyler ay 14 na taong gulang na may renal dysplasia
at nag-iisang bato, depekto 'yon mula kapanganakan.
Pakitanggal ang mask mo?
Pagkapanganak, wala na siyang isang bato,
at sira naman ang isa pang bato,
kaya magdo-donate ang tatay niya ng bato bago siya sumailalim sa dialysis.
Maganda ang ugat mo rito.
Oo, wala nga silang problema diyan.
Magaganda talaga ang ugat niya! Lagi 'yang sinasabi sa amin.
Atleta siya, naglalaro ng baseball.
Kung magda-dialysis siya, ititigil ang lahat ng aktibidad na 'yon.
Madalas maglalasang metal ang bibig niya at 'di siya makakakain.
Masusuka siya lagi, mamamaga ang binti niya.
Magiging ibang bata siya, 'di na makikilala ng mga magulang niya.
Ayaw niya, salamat.
Ako o ang asawa ko,
pero una nila akong sinuri, at nakita nilang tugma ako.
'Di ako naiiyak kasi malungkot ako, alam mo na, basta...
Nag-aalala ako sa kanya. 'Yon lang.
Gwapo ka sa asul.
Tapos ka na sa dugo mo? Handa ka na?
Oo, hinihintay ko na lang ang tawag ng doktor.
Okay.
Sige na, Tyler?
- Mahal kita. - Mahal din kita.
Alam mo na ang mangyayari!
Mangyayari na ito.
Kailangan kong mag-pump dahil si Fiamma,
eksklusibong sumususo,
o gatas ko lang ang kinakain niya ngayon.
Nagsisikap akong maging mabuting ina.
Parang gintong likido. 'Di pwede matapon, o sasama ang loob mo.
Lunes ang unang beses na nalayo ako sa kanya nang matagal na panahon.
Oo. Ay!
Labindalawa't kalahating oras na malayo sa kanya. Pagbabago ito.
May kasama siyang ibang bata, nakikipagkaibigan na siya.
Oo, napakasayang bata mo!
Hahagulgol na 'yan.
- Kailangan magtrabaho. - Oo.
Northwell Center sa SkyHealth One may kahilingang misyon.
Roger.
Sky crew, may 55 taong gulang na babae, nasuring may pulmonary embolism.
Naka-hep at cardiac monitor ang pasyente.
Kuha namin. 10-4.
Gusto ko ang ginagawa ko, at gusto kong ituloy gawin ito
dahil alam kong ginagawa ko na ito bata pa lang ako,
at gusto kong matutunan niyang mahalagang magsikap at ipaglaban ang gusto.
Pero, 'di ko na kailangang ipaglaban ang gusto ko ngayon.
Nasa akin na lahat ng gusto ko.
Kailangan ko itong ipadala sa OR 1.
Nakikita mo ang kamay ko?
Lumapit ka.
- Oo. - Nakikita mo riyan? Kung dito?
Isang 45 taong gulang na may malalang pagkawala ng paningin.
Halos nabubulag na siya. May malaking tumor siya,
at nakabaluktot na ang optic nerves sa ibabaw ng tumor.
Mabilis na lumala, binigyan namin siya ng steroids,
at dinala sa OR kaagad para tanggalin ang pwersa sa optic nerves.
Kasama namin si John. Nandito kami. Malaking bagay 'yon.
Malaki ang pagkakataong mabulag siya, kahit sa mahuhusay na kamay,
kaya gusto na naming gawin ito sa lalong madaling panahon.
May emergency na namamatay ang tao, pero 'di rito.
Emergency ito na maaaring mabulag ang tao.
Malaking bagay ito.
Handa na ba tayo? Ayos na?
Nasasabik ako kasi nagbalik na ako sa paggawa ng mga bagay
na ipinanganak at sinanay akong gawin.
At malaking pagpapatunay 'yon para sa sarili ko.
Nakakatawa, kahit maliliit na bagay,
bigla mong maiisip, ano'ng magagawa ko sa kamay.
At ang katotohanang nakakapag-opera ako ng ganitong babae,
na nabubulag, at kasama ni John, maaaring 'di ito mangyari.
Maganda, tol.
At alam mo, mararamdaman mo ang leeg at tahi ko,
at ipinapaalala noon na muntik na ako.
Saglit.
Right craniotomy, tumor resection, at navigation ang gagawin.
Langer, Boockvar.
Tama ang pangalan, medikal, kapanganakan. Tama ang pahintulot. Dalawang pirma.
Halos wala na siyang paningin,
kaya parang pagliligtas ng paningin ang operasyon na ito.
Ito ang unang kaso ko, totoong kaso, mula nang bumalik ako.
Mapagkumbabang sandali ito para sa'kin.
At palagay ko, may kakaibang karanasan ako nitong mga nakaraang buwan,
at nagpapasalamat ako sa suporta na natanggap ko sa lahat.
At nasasabik na akong gawin ito, dahil sinanay akong gawin ito,
at napakahalaga para sa'kin na kaya ko pa itong gawin.
At nagpapasalamat ako sa ginagawa n'yo araw-araw. Kaya kayo rin.
Sige.
Dalawang oras, akala ko tapos na ako,
kaya may elemento ng kapag gumaling ako,
mabilis akong gumaling, kaya ipinagpalagay kong makakabalik ako.
Gumana ang mga kamay ko.
Nagawa ko lahat ng kailangan sa bahay.
Kaya kong magtali, nagsanay akong manahi sa rehab.
Pero alam n'yo, iba ang ulo ko.
Mukhang mas maayos na ako. Parang mas kalmado ako.
Magiging mas magaling akong doktor.
Okay.
Monopolar. Nakita mo gaano ako kakalmado? Dapat natakot na ako niyan.
Ano sana ang mangyayari?
Ewan ko. Masusunog siguro ang utak ko.
Tinitiyak lang niyang matatawagan niya ang asawa niya.
Inaasahan kong nasa ospital ka nang dalawang araw.
Maaari mong bisitahin si Tyler kinabukasan.
Nasa pediatric ICU siya. Ikaw naman sa regular na kwarto.
Maliit na hiwa lang sa may pusod ang laparoscopy,
at kukunin namin ang kaliwang bato.
- Okay? - Oo.
Sige, magkita tayo sa loob.
- Alagaan mo ako. - Dalawampung minuto.
Sige.
- Kumusta, pare? - Wala.
- Nasasabik ka? - Oo.
- Oo? Parang hindi naman. - Pagod siya.
Kumusta ang almusal?
'Di ako nag-almusal.
Mabuti! Tamang sagot 'yan. Ayos.
Kung sinabi mong, "Naku, masarap ang itlog,"
sasabihin kong, "Sige, bukas na tayo magkita."
- At naroon si Papa. - Oo.
Inaasahan kong gumana agad ang bato. Iihi ka nang marami.
Lalagyan ka ng catheter sa pantog, na tinatawag na Foley catheter.
'Yon ang magiging kaibigan mo.
Ang mga tao, lalo mga bata, hilig na lagyan ng tubo sa ari,
parang ganoon ang naranasan ko.
Tatanggalin 'yon sa Huwebes o Biyernes.
Pagkatapos ng operasyon, gaganda ang pakiramdam mo.
Mas lalaki ka pa,
lahat ng problema sa kidney failure, maglalaho na.
Pero sa isang banda, may mararamdaman kang parang,
"Maganda ang pakiramdam ko, pero bakit ako naggagamot?"
At sa puntong 'yon, gugustuhin mong itigil na ang mga gamot,
at gusto kong alalahanin mo ang bahaging ito,
"Huwag mong ititigil ang mga gamot."
Okay? Dahil aayawan mo ang bato at magkakaproblema ka. Okay?
Sige, Nay, pirmahan mo ang pahintulot.
- Kumusta ang pagtatapos ng klase? - Ayos naman.
Talaga? High school na ang sunod?
- Naku. Nasasabik ka na? - Oo.
Makinig ka, naaalala ko, nakakahiya ang sayaw sa ikawalong baitang.
Kailangan ng right angle kung makikipagsayaw sa babae.
Kailangang nasa right angle ang kamay mo, at 'di pwedeng lumapit.
Pasensya na.
Ingat ka.
Sa susunod ulit. Kung may katanungan, nandito lang ako.
May hika, 2-taong-gulang na lalaki, balisa,
nahihirapang huminga.
Kailangang ilipat sa Cohen Children's.
Bukas na ang tangke.
Ang BP niya ay 95 over 190.
Subukan mo kayang ibaba ang O2 nang kaunti? At ayos si Gray?
- Oo. - Ang kaya niya, sabi niya oo. Okay!
Presyon nasa 111 over 73.
Mabuti. Mukhang gusto niyang matulog.
Oo nga, ano?
Matindi ang hika niya.
Kaya kailangan ng epi, terbutaline,
ilang ihip ng albuterol, tapos magnesium at steroids,
at hinahapo pa rin siya.
Ayos na siya. Oo.
Hi!
Matinding hika, may tubo noong Marso, lahat ng sintomas ng URI kahapon.
Walang lagnat. Nakatira kasama ang Nanay, 'di pumapasok sa daycare.
Nandito dahil sa matinding atake. Pinaihip na ng nanay sa bahay,
Binigyan ng EMS ng epi, binigyan ko ng fluid bolus, kaya heto.
Hinga, anak, hithit at buga.
Oo, hithit at buga.
Nakakatakot na may nakapalibot sa kanya na limang doktor.
Ang mga nars, tusok dito, tusok doon. Sumisigaw ang mga bata. Dalawa lang siya.
Kaya...
Matalik ko siyang kaibigan.
Gusto mo ang balyena mo?
- Ha? - Juice.
Ang juice mo? Naku, wala akong juice ngayon!
Bibigyan ka na lang namin mamaya, okay?
'Yan ang juice monster.
Kami lang dalawa ngayon,
at marami na kaming pinagdaanan. 'Di ko alam ang gagawin ko kung wala siya.
- Uy. Kita tayo mamaya. - Sige.
Minsan, babalik ka't magliligtas ng buhay,
minsan naman, papasok ka para sabihing patay na,
at lalabas kang wala na siya, pero 'yon ang trabaho namin.
Pero sa kalaunan, mabigat din.
Team sa pagtugon papuntang LIJ, Pangmatandang Emergency Room. Room 9.
Team sa mabilis na operasyon sa LIJ, Pangmatandang Emergency Dept., Room 9.
Isa pa!
- Oren, bilisan mo! - Bakit ka pinagpapawisan?
- Teka, sinong nasa biyahe? - Dahil nasa Code Gray ako.
Pwedeng mabilis na pagtugon ang nasa Code W sa outpatient center,
may masama ang pakiramdam, lahat sa atake sa puso.
Ang tugon at paghahatid ng ER, dapat nandoon din.
Nandito ang doktor ng ER.
Titingnan ng lahat ang nangyayari at aalamin natin.
- Dito, pare. - Oren, ang galing mong magmaneho.
- Ano'ng pangalan mo? - Donald.
Ikinagagalak ko. Tagahatid.
Ikinagagalak ko, Donald.
Mauuna na kami, dahil inpatient yata siya.
Oo, inpatient siya.
Nasa med-break siya.
- Uy, Paula! - Hi, kumusta na?
Abala.
Okay.
- May trabaho ka bukas ng gabi? - Oo.
Dumating ang pagkain?
Oo. Kumakain ako. Susunduin sana kita.
Balik sa dating buhay.
- Oo. Nakakabagot 'yon. - Sa kalakhan.
Sa kalakhan. 'Di natin alam kung ano'ng dadatnan natin dito.
Hanggang sa susunod.
Totoo ba?
Nangisay ang inpatient sa MRI?
- Ay, okay. - Oo, ayos naman.
- Ako na 'yan. - Heto.
Hindi, maling numero.
Tagahatid. Okay, mabuti. 'Di pa ako tumatayo. Paalam.
- Gusto ng pagkain. - Pagkain?
Sabi niya papunta siya.
- Hi. - Hi.
May pagkain para sa'yo. Gusto mong itabi, balikan mo na lang?
- Hindi, nandito si SV, kaya aalis na ako. - Sige.
Sige. Oo.
Karelasyon ko ang pumasok, na nagkataong amo ko rin.
Oo, mabuti. Sige. Ang gagawin ko...
- Hindi pa tinatanggap. - Sige lang para sa gas.
Walang problema.
Oo, pwede nating iwan ito dito.
Ako si MacKenzie, ang flight nurse.
Pasensya na, ganito tayo nagkakilala.
Noong matumba ka, nawalan ka ba ng malay?
Ang alam ko, oo.
May retrieval din, kaya 'di malinaw kung...
Kung pupunta ba sila sa IR, ganoon? Okay.
Interventional Radiology ang ibig sabihin ng IR,
espesyal na bahagi 'yon na nakukuhanan ng pamumuo ng dugo.
Kailan 'yan nangyari?
Mga tatlong linggo na. Baka 'yan ang dahilan ng lahat.
Palagay ko rin.
Sangkot ang pasyenteng ito sa aksidente sa roller skating
tatlong linggo ang nakakaraan
kaya siya nagkaroon ng bali sa tib-fib.
Kapag nabalian ka ng kamay o paa, at nilagyan ng semento,
o nilagyan ng splint,
at nanatili sa isang posisyon nang mahabang panahon,
minsan naiipon ang dugo at namumuo.
May malaking namuong dugo sa kaliwang binti niya,
at meron ding bilateral na pamumuo ng dugo at malaking namuong dugo na nag-saddle,
kaya mahalagang hindi nasosobrahan,
dahil mahihirapan siyang huminga.
Magsisikap nang husto ang puso niya na magbomba.
Nakakatakot ang pamumuo ng dugo.
Maaari siyang magka-respiratory arrest, o tumigil sa paghinga.
Pwede siyang atakihin sa puso. Seryoso talaga 'yon.
Kamatayan ang pinakamalalang senaryo.
Kailangang pagtuunan ang nerves, at bababa ang tumor.
Tenotomy. Irigasyon muna.
Gunting.
Ang optic nerve, napupwersa. Tinutulak ng tumor,
at pagiginhawain natin sa pagbubutas ng buto rito.
Gagawin mo lahat para iwasan ang pinsala sa pagmamanipula sa nerve.
Ginugupit ko lang paalis sa kanal dito.
Chiefy!
- Oo, pare. Meningioma ito. - Kumusta?
- Isang malaking... - Kumusta kabuuan?
Masama. Matigas.
Meningioma. Pahingi nga ng salamin?
Itutulak ko pababa ang tumor palayo sa nerve.
Maayos naman ang sukat.
- Bumalik na si Langer! Palakpakan! - Ayos!
Heto na, David, ayan na!
Nakikita mo ang kanang optic nerve?
Manipis talaga dahil nasa ilalim ng bipolar niya.
Ito ang kanang optic nerve niya.
Kaya nakatingin pababa si David sa optic nerve niya sa anggulong ito.
Ang problema, lahat ng ito, sobrang tigas,
magaspang na tumor, at gagalaw ka sa gitna ng mga optic nerve,
kaya mas ligtas na atake ito para protektahan ang paningin.
- May tumor diyan. - Oo nga.
Gaano katagal may sintomas bago 'di na makakita?
Matagal.
Matagal bago mapansin ng mga tao, kakaiba nga.
Pero mas lumala pa siya. Gunting.
Nakabaluktot ang nerve sa ibabaw ng tumor,
at nakasiksik sa gitna ng tumor at ng anterior cerebral artery,
na nandito.
'Di na maigalaw, kaya mawawalan ka ng paningin.
Parang buto ng peach na tumutulak sa peach.
Gusto mo ng tulong?
Pwede kang mag-scrub in.
Parang bumalik ang slugger sa baseball team sa pagbabalik ni David.
Binabago ang buong lineup.
'Di mo palalampasin. Kaya nga uuwi ako, yayakap sa aso, mga anak, at asawa ko.
'Di 'yon ang pagkakasunod-sunod, pero napakasiglang araw talaga nito.
Magligtas tayo ng paningin.
- Hi. - Kumusta?
Nandoon ang asawa ko. Alagaan n'yo siya. Okay?
Kumusta ka? Ayos ba? Handa ka na?
- Sige. - Sabihin mo, "Alagaan si Papa."
- Sabihin mo. - Alagaan si Papa.
Oo.
Salamat, Dr. Fahmy.
Ilang buwan nang hinihingi ni Salvatore ang operasyong ito.
At binanggit na namin lahat ng posibleng komplikasyon,
pero masigasig siyang mag-donate sa anak niya.
- May sorpresang bisita ka! - Kumusta?
Naku! Hindi nga ako...
- Nakita kita, 'di ko siya nakita! - Ayos ka?
Oo. Handa ka na?
- Oo? - Opo.
Sigurado ka? Oo?
Mahal kita.
Mahal din kita, anak. Magkita tayo mamaya.
Alagaan mo ang bato ko.
- Mahal kita. - Magkita tayo...
Tanggalin mo ang mask.
- Mahal kita, anak. - Mahal din kita.
Sige, galingan mo.
Aalagaan namin siya, okay?
Ginagawa lang namin ang mga huling pagsusuri, lahat ng papeles.
May dalawang renal artery ang pasyente, dalawang artery papunta sa kaliwang bato,
kaya may anomalous anatomy siya.
Malaking epekto sa emosyon at malaking desisyon 'yon.
Kung gagamitin ang tatay na donor kapag nagkaroon siya ng komplikasyon.
Laging may emosyonal at etikal na aspeto sa transplantasyon.
Ama na magdo-donate sa anak, palagay ko, natural lang 'yon.
- Maganda ang nerve, tol. - Alam ko.
Oo, maganda nga 'yan.
Maganda nga. Nagsisimula nang magkaroon ng pag-unlad sa nerve.
Gusto ko ang ginagawa mo.
Ayaw ko ng hinihila. Kung maiiwasan ang paghila...
Baka kailangang hilahin ang kanan dito. O itulak.
Patingin ako saglit.
Pwede pa rin bang dumaan sa ilong?
Nagbalik siya! Diyos ko!
Ayan nga. Ang ganda. Ituloy mo lang 'yan.
Oo. Naghihiwa siya mismo sa optic chiasm.
Pahingi ng cottonoid dito.
Naku!
I-buzz n'yo lang. Oo! Ayos!
- Gusto ko 'yan. - Sa wakas!
Ay!
Pagbati!
- Irigasyon. - Halika. Brian, tingnan mo ito.
Nagtanggal siya ng tumor.
Tanggal naman yata lahat. Nailabas na lahat ng tumor.
Pakipasok ng exoscope.
- Pabalik na ako sa opisina. - Ang galing niyan.
May isang kaso pa.
Seryoso, salamat, pare. Mahal kita. Untog.
Dapat uminom tayo pagtapos ng trabaho.
- Mahusay, David. Ang galing noon. - Ang galing, pare.
- Pambihira 'yon. - Maligayang pagbabalik. Langer 2.0.
Pasensya na kung may nasigawan ako. Suction. Caroline.
- Bakit kaya 'di gumagana? - Nabanggit na ang pagsigaw...
Para siyang gumagaling na lasenggo. Kailangang humingi ng tawad.
- Pasensya na. - Gumagaling na sobrang magtrabaho.
Tapos na tayo. Wala nang natira. Sigurado ako.
Pahingi ng kaunting Floseal pagtapos ng irigasyon.
- Nanginginig siya. - Oo.
May ibibigay ka ba sa kanya? Pakitawag nga si Jane?
- Binigyan siya ng Keppras? - Keppra, binigyan siya ng 500.
Pakibigyan pa siya ng 500.
At patawag ng neurology, pwede?
Pagtapos ng post-op, okay?
Nanginig siya nang kaunti, nangyayari 'yon minsan.
Pababagalin siya paggising niya. Sasabihin ko sa pamilya.
Binigyan namin ng dagdag gamot,
pero pagkatapos mong manginig, aantukin ka talaga.
Kaya baka 'di matanggal ang tubo ngayon.
- Maayos ka sa ilalim ng scope. - Uy, salamat.
'Di alam ang pinanggalingan ng panginginig, tapos.
Planong suriin ang pasyente pagtapos ng operasyon,
tukuyin kung kakailanganin ng CAT scan, tapos.
Ito ang bato.
Bato ang bukol na ito. Ito naman ang pali.
Hindi naghihintay ang bato sa tiyan para makuha.
Pinalilibutan ang bato ng malalaking ugat, organ...
At makikita mong tumitibok ang puso rito sa itaas ng diaphragm.
...kaya maaaring mapinsala ang katapat na organ,
na nangangailangan ng mas komplikadong proseso at mas mahabang pagkaospital.
Ito naman ang renal vein.
Ayan si Dr. Grodstein.
May magandang ugat siya.
Bumaba ka sa lumbar, ayos naman.
Palagay ko, sa bata at malusog, perpektong sukat 'yan.
Titingnan natin ang hitsura.
Kailangan pa niya ng external iliac.
Kailangan niya lahat para makapag-suplay sa ibaba.
- Oo, tama. - 'Di ba?
Dahil 14 lang siya!
Handa ka na ba o hindi?
- Labinlimang minuto. - Okay.
Sige. Simula na.
Okay ka lang?
Kumusta, Tyler? Okay lang?
- Salamat, Mama. - Salamat.
Mag-uusap tayo.
Wala akong nakikitang malalaking pinsala.
Malakas na bata siya!
Hello. Pasensya na ngayon lang ako.
Hello! Maligayang pagdating!
Mahalagang makumpleto ang FRE form para sa mga pasyente
na may reklamo ng sekswal na atake.
Para hindi sila singilin sa bisita nila at singilin
ang Opisina ng Serbisyo sa Biktima sa Estado ng New York.
May pasyente kami ngayon na kinukumpleto ang kit sa sekswal na atake.
Iniuutos ang COVID booster sa lahat ng staff sa Pebrero...
Staff nurse siya sa ER,
pero naging asistant manager siya, kaya amo ko na siya.
Lagi ko namang naririnig 'yon.
Muling pasisiglahin ang Project Breathe sa yunit...
Apat na taon na. Nagulat talaga ako.
'Di handa ang isip ko sa iniunlad nito.
Humantong ang ilang pabalik-balik na komento at pag-uusap sa,
"Tatawagan kita." Tapos, "Takbo tayo."
Tapos, ayun na. Nandito na kami.
Nagsasama kami. Mabuti siyang tao. Kahanga-hanga siya.
Ay. Pahinga!
Kailangang maghiwalay ng iba, pero lagi kaming magkasama,
at 'di ako nagsasawa sa kanya, na kakaiba para sa'kin.
Sa nakaraan ko, alam mo, ibang-iba talaga.
Trabaho ang lugar ko para huminga.
Pero hindi ko lugar ang trabaho, kasi dito rin siya, lugar niya rin ito.
Kaya lugar namin ito.
Tatawag kung magpapatulong.
Pero pareho lang, kahit sino tatawagin, at tutulong kaming lahat.
Kapag katrabaho mo ang karelasyon mo,
para sa'kin, may tungkulin ka na kumilos sa isang paraan
at laging tiyakin na nasa mabuti sila hangga't kaya mo.
Pangako, malapit nang matapos.
Parang, pakiusap!
At nagpapakita ang X-ray niya ng bilateral pulmonary embolisms,
at may saddle PE component din siya.
Binigyan siya ng 7,000 bolus ng heparin,
at nilalagyan din siya ng 1,800 units kada oras.
Sabi sa shirt niya, "Kailan ka huling gumawa ng bagay sa unang pagkakataon?"
Unang sakay niya sa helicopter ngayon!
Oo.
Handa na ang lahat? Isa, dalawa, tatlo. Okay.
Sana bumuti ang pakiramdam mo.
Salamat. Salamat talaga sa lahat.
Sana maging maayos siya.
Sige, maglalakad na ako.
Mabuti ang paglalakad.
Masaya talagang bumalik sa trabaho. Na-miss ko ang lahat.
Pero ang totoo, nagustuhan ko talagang makasama ang anak ko nang apat na buwan.
Ayaw ko pang matapos 'yon.
Mas pinapabuti niya ako.
Pinabuti talaga niya ako.
Siya ang kaligtasan ko sa buong pandemya.
Pakiramdam ko magkasama naming ginawa 'yon noong nasa loob ko pa siya,
at nami-miss ko na talaga siya.
Tingnan mo ang anak ko.
Fiamma! Ano'ng ginagawa mo?
"Oo," sabi niya.
Gusto ko nang umuwi.
- Lazarus! - Kumusta ka?
Na-miss ka namin!
Ibang-iba kapag wala ang matapang na pinuno namin.
- Na-miss ka namin. - Masaya akong makabalik.
Mabubuting tao.
Dam ang tawag ko rito.
Salamat, sir.
Kailangan nating i-perfuse 'yan.
Ito ang ugat na paaagusan ng bato.
Ito ang artery at ito ang isa pang artery.
- Magagandang artery, Fahmy. - Oo nga.
Perpekto. Malaki.
Kung wala rito, babagsak ang ureter,
at maiinis tayong lahat.
Pwede mong gamitin ang harmonic.
Fahmy, maganda ang bato.
Napakahusay.
Sige, bibisitahin ko ang kabilang team.
Dr. Fahmy, iiwan na kita.
- Salamat. Galingan mo. - Mukhang napakaganda.
- Okay, may football ako. - Nasa'yo ang football?
Dr. Grodstein!
Si Dr. Tepperman ba 'yon?
Ikinararangal ko dalhin sa'yo ang magandang batong tinanggal ni Fahmy.
Napakaganda.
Salamat, Dr. Tepperman.
Four by eight.
At kaunting yelo.
Ang ganda.
Ano 'yan? Bakit humihina ang pag-beep?
Ayos lang ba siya?
Bantayan ang artery banda rito.
Panoorin ang mga kamay namin.
- Napatag na? - Oo.
- Mahusay. - Magaling. Kahanga-hanga.
Sal, dumilat ka!
Ayos ka, kagigising mo lang. Naging ayos ang lahat.
Dumilat ka.
Sige, maraming salamat sa inyong lahat.
PAMILYA
Napakahusay ni Sal.
Single port laparoscopy, maliit na butas, 'di mo makikita.
At maganda rin ang bato. Maayos ang lahat.
Okay.
May isa pa tayo.
Magiging ayos 'yan.
Okay, nag-reprofuse na.
Oo, tama 'yan. Maganda ang bato.
Oo, pero makikita mo. Sandali lang.
Nakikita mo maganda at mamula-mula.
Ipinaalam ko lang sa nanay na nagtutuloy ang operasyon.
Oo, maayos naman ang lahat. Na-reprofuse ang bato, mukhang maganda.
Tanggalin mo ang berde.
Madali sa akin bilang tatay na madamay sa emosyon ng sandali,
pero sa panahon ng operasyon,
kailangang may sistema ang pagsasagawa ng transplantasyon.
'Di pwedeng emosyonal.
- Kumusta tayo riyan? - Mabuti.
- Masaya? - Oo, medyo may spasm ang mga bato.
Doppler?
Bukas na ang doppler.
Pakitawag nga si Fahmy? Patitingnan ko lang ito.
Papuntahin mo sa OR 7. Alam na niya kung saan.
Ayaw ko sa artery na ito.
- Wala akong naririnig na pulso. - Oo nga.
Mabuti 'yan.
Oo, tingnan mo. May thrombus doon.
Tanggalin mo ang salamin ko. Tanggalin mo na.
- Nandito si Dr. Fahmy. - Mabuti. Sabihin mo, mag-scrub na.
Oo. Kung pwede. Mag-scrub ka na rito.
Isang 7 at kalahating puti.
Itong namuong dugo sa artery, pinaanod ko na lang,
pero tingnan mo, napisat na.
Ilang taon 'yon ng pagsasanay at pag-uulit ng isang bagay
nang paulit-ulit para walang mali.
Dahil walang lugar, kung isasaalang-alang ang pinagdadaanan ng pamilya niya,
walang puwang sa pagkakamali,
at walang puwang para magkaroon ng ibang resulta si Tyler
kaysa sa hindi na pagda-dialysis at pagsali ulit sa baseball team.
Hi.
Kakausapin ko ang pamilya, pero gusto kong makita kung magigising siya.
Lisa, naririnig mo ba ako?
Maliit ang pupil niya.
Oo, sa kasamaang palad. Oo.
Oo.
Pakipatay muna ang ilaw.
Uy, Lisa, naririnig mo ba ako?
Uy, Lisa?
Mahirap nang sabihin.
Pagsasalin ng subtitle ni: Erika Ivene Verder Columna