ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΑΣΗΣ
Λίσα, είμαι ο δρ Λάνγκερ.
Άνοιξε τα μάτια σου.
Λίσα.
Να την πάμε για αξονική;
Δεν θέλω να κάθομαι και να την κοιτάζω.
Πάμε για αξονική.
Με το που έπαθε κρίση...
Είναι κακή τύχη.
Καθορίζει όλη την εξέταση,
αν πάθεις μείζων επιληψία, είσαι σε μετεπιληπτική κατάσταση,
δηλαδή θα είσαι ληθαργικός για 12 με 24 ώρες.
Θα είσαι χάλια.
-Εδώ ήταν ο όγκος. -Ναι, ακριβώς.
Όχι, δεν υπάρχουν σημάδια εγκεφαλικού. Δεν υπάρχουν σημάδια...
Μόνο με τη μεγάλη επέμβαση και τον αέρα στο κεφάλι,
αυτή θα είναι η αιτία.
Έχει αέρα, παθαίνει κρίση.
-Καμία έκπληξη. Κανένα σοκ. -Κανένα σοκ.
Εντάξει, ας δούμε πώς θα είναι αύριο.
-Χαίρομαι που γύρισα. -Πραγματικά.
Πάω στην καρέκλα του αντιπροέδρου.
Είναι δύσκολη δουλειά.
ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΛΕΝΟΞ ΧΙΛ
ΙΑΤΡΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΠΑΙΔΩΝ ΚΟΕΝ
Πόσο ακόμα για τον Τάιλερ;
-Για ποιον; -Για τον Τάιλερ.
Για τον Τάιλερ, θα δούμε.
Βλέπεις πώς έχει πατικωθεί;
Κοίτα το οπίσθιο τοίχωμα.
Η αρτηρία είναι πολύ μικρή.
Το ερώτημα είναι...
-Μπορεί να γίνει από το άνοιγμα; -Ναι, ή να το κλείσω;
Για τον Τάιλερ, πρέπει να κάνω τέσσερις συνδέσεις.
Δύο αρτηρίες, μία φλέβα κι έναν ουρητήρα.
Ανησυχώ μήπως υπάρξει διαρροή.
Αν είναι σε ένα από τα αιμοφόρα αγγεία, θα οδηγήσει σε αιμορραγία.
Θέλω σφιγκτήρα.
Μπορεί να προκύψουν θρόμβοι.
Και πρέπει να βεβαιωθώ ότι η έκθεση είναι τέλεια
και ότι η επέμβαση θα πάει τέλεια
γιατί στην τελική, είναι ένας μπαμπάς που δίνει στον έφηβο γιο του,
δεν υπάρχουν περιθώρια λάθους.
Πρέπει να το βάλουμε και να το ράψουμε,
γιατί αυτό είναι το πρόβλημα, η αρτηριοτομή άνοιξε.
Να δω κάποια άλλη. Επίχυση.
Δεν θέλω να πήξει η πρόσθια αρτηρία, γιατί δεν έχει ροή αίματος.
Αυτό το νεφρό είχε δύο αρτηρίες και είναι ένα μικρό αγγείο,
οπότε η κύρια αρτηρία έκλεισε.
Είναι σημαντικό να εντοπίζεις το πρόβλημα και αν δεν νιώθεις άνετα,
το ξανακάνεις, γιατί δεν μπορείς να φύγεις
με την ελπίδα πως όλα θα πάνε καλά.
Πρέπει να είσαι σίγουρος ότι όλα θα πάνε καλά
και η ροή αίματος στο νεφρό θα είναι καλή.
Γεια. Είμαι η Μακένζι. Θα είμαι η νοσοκόμα μαζί σας.
Φάγατε γερή τούμπα.
Απλώς έπεσα.
Πέρασα το γρασίδι και μετά κατέβηκα στο μονοπάτι.
Μάλιστα, δηλαδή παραπατήσατε;
-Ίσως. -Εντάξει.
Νιώθετε ναυτία;
-Όχι. -Εντάξει.
Αν αλλάξει κάτι, πείτε μου, εντάξει;
-Το άλλο σας μισό; -Ναι. Το άλλο μου μισό εδώ και 55 χρόνια.
Θεέ μου, καταπληκτικό.
Ένα, δύο, τρία.
Εντάξει, τέλεια.
Άρα, πέσατε και...
Δεν βάλατε τα χέρια σας μπροστά σας;
-Όχι. -Όχι. Φαίνεται.
Πήγα να πάρω τα γράμματα.
Με το που έφτασα στο μονοπάτι, έπεσα.
-Καλή πτήση. Ελπίζω να σε δω. -Ναι, το ελπίζω.
Πενήντα πέντε χρόνια.
-Το πιστεύεις; Φοβερό; -Το ξέρω. Είναι αξιολάτρευτοι.
-Θεέ μου, αυτό θέλω κι εγώ. -Ακριβώς.
Υπόσχομαι ότι θα τη φροντίσουμε, εντάξει;
Εντάξει, θα σας πάρω μόλις προσγειωθούμε.
Ευχαριστώ πολύ.
-Εντάξει. -Να προσέχετε.
Αν δεν νιώθετε καλά ή θέλετε κάτι για τον πόνο,
-πείτε μου, εντάξει; -Εντάξει.
Τάιλερ.
Τάιλερ; Με ακούς; Τάιλερ, άνοιξε τα μάτια σου.
Με ακούς; Πάρε μια βαθιά ανάσα, εντάξει;
Πάμε να δούμε τη μαμά και τον μπαμπά.
Με ακούς; Άνοιξε τα μάτια σου. Ωραία.
Βλέπεις που τα ούρα είναι πιο ανοιχτόχρωμα;
Είναι καλό αυτό.
Είναι ώριμα, ωραία ούρα.
-Τα Μπορντό; -Πολλές τανίνες.
Εντάξει. Πάνω.
Τα λέμε. Ευχαριστώ.
Μαμά, έλα εδώ.
-Ο γιος σου αναρρώνει. -Ευχαριστώ.
Γεια σου, μικρέ.
Γεια σου, γλυκέ μου.
Με ακούς, μωρό μου; Ήρθε η μαμά.
Γεια.
Να τος. Τι συμβαίνει εδώ;
Για να δούμε στην τομή.
Θα κάνεις ένα ωραίο τατουάζ για να την καλύψεις.
Πάτα το πεντάλ γκαζιού. Πάτα.
Δεν έχεις την άδειά σου.
Είναι η μεγαλύτερη στιγμή της ζωής τους.
Ο Τάιλερ θα έχει γενέθλια, ελπίζω να παντρευτεί,
θα έχει δική του οικογένεια και όλες αυτές οι στιγμές
θα είναι εξίσου συναρπαστικές
με τη μέρα της μεταμόσχευσης.
Είναι φασκιωμένος.
Φίλε, ονόμασες το νεφρό;
Σκέψου ένα όνομα.
-Νομίζω ότι λέει "Εντάξει". -Εντάξει.
-Σ' αγαπώ, γιε μου.
Κι εκείνος σ' αγαπάει.
Ειδοποίηση για έναν οχτάχρονο στο Κουίνς.
Χτυπήθηκε από τζιπ μπροστά από το σπίτι του.
Τραύμα στο κεφάλι και πιθανός τραυματισμός στον αυχένα. Πονάει πολύ.
Έρχεται ένα δεύτερο τραύμα. Θα είναι δίπλα. Έρχεται εδώ.
Το αυτί μου!
Ο μεγαλύτερος φόβος μου είναι να μπω και να δω ένα από τα παιδιά μου.
Σου τηλεφωνούν από περιοχή που ξέρεις ότι συχνάζουν τα παιδιά σου
ή ζουν στην περιοχή.
Με τα χρόνια, ανέπτυξα έναν μηχανισμό που λειτουργεί σε καταστάσεις υψηλής πίεσης.
Θέλω να χαλαρώσω.
Είσαι χαλαρός, είσαι ήδη ξαπλωμένος.
Νυστάζεις;
Είναι ό,τι χειρότερο να χρειάζεται κάτι το παιδί μου και να μην έχει βοήθεια.
Πάμε δίπλα για αξονική.
Θα έρθεις μαζί μου;
-Η μαμά θα έρθει μαζί σου. -Έρχεται.
Θα βγάλουμε φωτογραφία το κεφάλι σου.
Είμαι νοσοκόμος 19 χρόνια και κάθε μέρα βλέπω πράγματα
που με κάνουν να εμπεδώνω τι είναι αληθινό και τι έχει σημασία.
Αυτό ξέρω.
Οπότε δεν αμφισβητώ αν αξίζει αυτό που κάνω κι αν πρέπει να συνεχίσω.
Δεν αναρωτιέμαι.
-Μαμά, μείνε εδώ. -Είμαι εδώ, Κρίστιαν.
Ένα, δύο, τρία.
Προσγειωθήκαμε στη νότια πλευρά.
Εντάξει, φτάσαμε, κα Μάργκαρετ.
Για να σας προετοιμάσω, μερικές φορές όταν μπαίνετε,
θα δείτε πολλούς ανθρώπους που θα σας κάνουν διάφορες ερωτήσεις,
και θα υπάρχει μια ομάδα τραύματος που θα σας εξετάσει
για να βεβαιωθεί πως έχετε όσα χρειάζεστε.
Εντάξει, σας πάμε στη μονάδα τραύματος.
Αυτή είναι η κα Μάργκαρετ. Είναι 78 χρονών.
Έπεσε μπροστά από το σπίτι της, στο τσιμέντο.
Δεν μπορούσε να προστατευτεί με τα χέρια της,
άρα δεν τα τραυμάτισε, αλλά προσγειώθηκε με το πρόσωπο.
Έχει διαφραγματικό αιμάτωμα στη μύτη και υποσκληρίδιο αιμάτωμα.
Τίποτα στη δευτεροβάθμια αξιολόγηση.
Ούτε κατάγματα ούτε παραμορφώσεις. Τίποτα τέτοιο.
Κυρία Μάργκαρετ, θα μιλήσω στον άντρα σας.
-Θα του πω ότι φτάσατε με ασφάλεια. -Εντάξει, ευχαριστώ.
Ναι, παρακαλώ. Ελπίζω να νιώσετε καλύτερα. Εντάξει;
Τον κύριο...
Ναι, θα καλέσω τον κο Μπερνάρντ τώρα.
-Ποιον; -Τον άντρα της.
Για να του πω ότι προσγειώθηκε.
Γεια σας, κε Μπερνάρντ, είμαι η Μακένζι από το SkyHealth.
Ήθελα να σας πω ότι φτάσαμε με τη σύζυγό σας
και τη φροντίζουν στα επείγοντα
με την ομάδα τραύματος.
Παρακαλώ.
Είστε πολύ γλυκός. Ευχαριστώ.
Εντάξει, γεια.
Το 2015, η μητέρα μου διαγνώστηκε με αδενοκαρκίνωμα του πνεύμονα.
Τα συμπτώματά της στην αρχή ήταν καλοήθη
και δεν ήταν προφανές από τι πάσχει.
Της έκαναν αξονική και τη διέγνωσαν με καρκίνο σταδίου 4 στην εντατική,
πράγμα ασυνήθιστο.
Συνήθως δεν είναι τόσο προφανές.
Η χειρότερη μέρα της ζωής μου.
Ήταν η καρδιά και η ψυχή μου.
Έβλεπα την αδελφή ψυχή της να υποφέρει ενώ υπέφερε κι εκείνη.
Ήταν πολύ οδυνηρό να το βλέπω, αλλά ήταν και όμορφο,
επειδή άντεξαν πολλά μαζί και αγαπιούνταν πολύ.
-Έλα μέσα. -Γεια.
Είμαι η δρ Μάκρι. Πώς είσαι;
Είμαι με την κόρη μου.
Φυσικά, μη ζητάς συγγνώμη.
Είσαι ο μπαμπάς της. Λοιπόν, πώς ήρθες εδώ; Τι έγινε;
Λιποθύμησα. Πρώτη φορά μου συνέβη.
Και νομίζω ότι οφείλεται σε φάρμακα που έπαιρνα...
-Λοραζεπάμη. -Λοραζεπάμη.
-Ναι.
Εντάξει. Γιατί το παίρνεις αυτό;
Για το άγχος.
Δεν κοιμάται καλά και είναι κουρασμένη.
Ήταν πολύ αγχωμένη.
Εντάξει. Θα σε εξετάσω. Θέλω να ακούσω την καρδιά σου.
Είσαι πιο χαλαρή τώρα.
Έκλεισα την οθόνη γιατί δεν χρειάζεται να σε αγχώνει.
Εντάξει. Ακούγεται καλά.
Έχουν τύχει πολλές βάρδιες που έχω παρατηρήσει
την τάση άγχους, κατάθλιψης, πανικού.
Ειλικρινά, νομίζω ότι σιγοβράζει σε πολλούς ανθρώπους.
Θέλεις να επικοινωνήσω με ψυχίατρο;
Θα ήθελες να μιλήσεις σε κάποιον;
Μήπως είναι κάτι που θες να κάνεις από κοντά;
Ίσως.
Ναι, μερικές φορές, ειδικά με την ψυχιατρική, καλύτερα από κοντά.
Με την πανδημία, πολλοί μετανάστευσαν στην τηλεϊατρική,
αλλά είναι καλύτερο να κάθεσαι μπροστά σε κάποιον και να του μιλάς...
Όταν βλέπω τέτοιους ασθενείς, θέλω να βεβαιωθώ ότι δεν αισθάνονται απελπισμένοι,
έχουμε πόρους για τον καθένα εδώ.
Νομίζω ότι η πανδημία μάς έχει επηρεάσει. Είμαστε κουρασμένοι.
Εντάξει, πολύ καλά.
-Ευχαριστώ, γιατρέ. -Φυσικά.
Εντάξει. Καημενούλα.
Τα παιδιά.
ΛΕΝΟΞ ΧΙΛ ΓΚΡΕΝΙΣ ΒΙΛΑΤΖ
ΙΑΤΡΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΠΑΙΔΩΝ ΚΟΕΝ
Τεστ Covid;
-Ναι. -Ναι.
Σας παρακαλώ, δεν έχω Covid.
Είναι χαριτωμένος.
Κρίστιαν, σε πονάει τίποτα;
Το πρόσωπό μου.
-Το πρόσωπό σου; -Και το πόδι μου.
Εντάξει, πολύ ή λίγο;
Δέκα είναι το χειρότερο, το ένα είναι σχεδόν τίποτα.
Οχτώ;
Φαίνεσαι πολύ άνετος για οχτώ. Είσαι σκληρό καρύδι.
Ήθελα να σου πω ότι σ' αγαπώ.
Κι εγώ σ' αγαπώ, μικρέ.
Αν μου συμβεί κάτι, να ξέρεις ότι σ' αγαπώ.
Σ' αγαπώ, μαμά.
-Κι εγώ σ' αγαπώ, μικρέ. -Σ' αγαπώ πολύ.
Βάζω λίγο νερό στο πρόσωπό σου. Θέλω να βγάλω κάποιες τρίχες.
Είναι απλώς κρύο, έτσι; Είναι κρύο.
-Είναι μόνο νερό; -Ναι, τίποτα άλλο.
Είσαι το πιο γενναίο αγοράκι που είδαμε σήμερα.
Ορίστε. Τέλος.
-Νιώθεις καλύτερα; -Ναι.
Ωραία.
Μου είπε ότι ο πόνος του είναι στο οχτώ, αλλά βλέπουμε το ίδιο παιδί,
και πιστεύεις ότι ο πόνος του είναι πιο ανεκτός από όταν ήρθε;
-Μαμά. -Ναι;
Μαμά, μην κλαις, γιατί θα με κάνεις να κλάψω.
-Δεν κλαίω. -Μην κλαις, σε παρακαλώ.
Ξέρω ότι κλαις, αλλά δεν πειράζει.
Δεν πειράζει, μαμά. Θα νιώσω καλύτερα.
-Σ' αγαπώ. -Κι εγώ σ' αγαπώ.
Πάντα τον πιέζω και του λέω ότι πρέπει να μείνει εδώ.
Είναι πολύ ταλαντούχος
και δίνει πολλά στα παιδιά και τις οικογένειές τους.
Είναι κάτι που θαυμάζω πολύ.
Η διαδικασία διαζυγίου είναι δύσκολη για τα παιδιά μου.
Η πανδημία μού απέσπασε την προσοχή και με απομάκρυνε από την οικογένειά μου
και με έκανε να σκεφτώ πώς μπορώ να περνάω περισσότερο χρόνο μαζί τους
και να τα βλέπω να μεγαλώνουν.
Οι νοσηλευτές πρέπει να είναι σχολαστικοί.
Κι αν είσαι σχολαστικός, μπορείς να το εφαρμόσεις σε κάθε επιχείρηση.
Έτσι, άνοιξα μια επιχείρηση, την εταιρεία μεταφορών.
Θα δώσει στα παιδιά μου, στα παιδιά μας, ένα μέλλον.
Και όλα εξαρτώνται από τον ποιοτικό χρόνο.
Παίρνεις πίσω τον χρόνο σου και τον περνάς με την οικογένειά σου.
Πριν από όλα και μετά από όλα, είμαι πατέρας.
Θα είναι λυπηρό, γιατί ήμουν έτσι πολύ καιρό.
-Τι θα κάνεις σήμερα; Απόψε; -Μαθήματα.
Μαθήματα;
Τώρα κάνουμε ψυχολογία.
Μου ανέθεσαν το μετατραυματικό στρες. Μελετάω πώς άλλαξε η θεραπεία του.
Γιατί παλιότερα,
υπέφερε κυρίως στρατιωτικό προσωπικό που επέστρεφε από πόλεμο.
Δεν το έλεγαν μετατραυματικό στρες, αλλά σοκ πολέμου. Κάτι τέτοιο.
Επιστρέφουν και ακούνε ακόμα όπλα και βόμβες.
Και ήταν μόνο για άντρες στον πόλεμο, αλλά πλέον καλύπτει και παιδιά,
οποιονδήποτε βίωσε κάτι πολύ αγχωτικό.
Ειδικά τώρα, μετά τον ιό και...
Όντως. Εμείς δουλεύαμε,
και είναι αφύσικο να βλέπει κανείς τόσο θάνατο,
οπότε θα έχουμε όλοι μετατραυματικό στρες.
Κάτι που δεν συζητάει κανείς
είναι πώς αυτές οι επιλογές επηρεάζουν την ψυχική μας υγεία.
Πρέπει να συνηθίσουμε να μην είμαστε καλά.
Είχα έναν ασθενή στο Γουέστ Βίλατζ που πέθανε από υπερβολική δόση.
Ένας άλλος είχε Covid κι αυτός κι η γυναίκα του πέθαναν.
Τους βρήκαμε μαζί.
Είχα κι έναν τραυματία από σφαίρα. Πολύ νέος. Πέθανε.
Βλέπω φρικτά πράγματα κάθε μέρα.
Αλλά τώρα που έχω ένα μικρό παιδί στην οικογένειά μου,
αισθάνομαι ότι η δουλειά μου απέκτησε διαφορετικό νόημα.
Είμαι ευγνώμων που γυρνάω σπίτι στην οικογένειά μου
γιατί πάντα υπάρχει η πιθανότητα να μην μπορέσεις να γυρίσεις σπίτι.
Η καριέρα μου ήταν τα πάντα για μένα.
Ταυτιζόμουν με τη δουλειά μου...
κι ένιωθα ότι αυτό είμαι.
Πλέον δεν το νιώθω τόσο έντονα.
Νιώθω ότι είναι μέρος μου, αλλά δεν με καθορίζει.
Νιώθω ότι υπάρχουν πολλές διαφορετικές πλευρές και πτυχές μου.
-Γεια, μωρό μου. Πώς πάει; -Μόλις την τάισα.
Θέλει πάλι αναρρόφηση πριν πάει για ύπνο;
Ήθελα να κοιμηθεί όσο πιο πολύ γίνεται, οπότε...
Ήθελα να σε πάρω και να πω ότι σ' αγαπώ.
-Κι εγώ σ' αγαπώ. -Εντάξει, γεια.
Δεν το αντέχω που είναι άρρωστη. Ανακατεύεται το στομάχι μου, αλήθεια.
Αλλά χτίζει το ανοσοποιητικό της.
Ξέρω ότι είναι καλά, απλώς...
θα ήθελα να είμαι εκεί.
Πάντα θέλω να είμαι καλύτερη σύζυγος ή καλύτερη μητέρα.
Προσπαθώ να δημιουργήσω περισσότερο χρόνο ακόμα και όταν δεν υπάρχει,
γιατί αυτό σημαίνει δέσμευση.
Είμαι ευγνώμων που έχω υγιές σώμα και πιο υγιές μυαλό.
Ο άντρας μου και η κόρη μου έχουν να κάνουν με αυτό.
Με εκπλήσσει ο τρόπος που με κάνει να νιώθω,
νιώθω μια σύνδεση με τη μητέρα μου.
Η μαμά μου είναι πιο παρούσα τώρα από όσο θα μπορούσε να είναι ποτέ.
Αμάν.
Γεια σου, αγάπη μου.
Ένα φιλί για τον μπαμπά.
Πού είναι ο Μαουρίσιο; Να τος!
Μου λείπει ύπνος.
Σίγουρα το καταλαβαίνω μετά το δεύτερο παιδί.
Και τώρα είμαι στα 40 μου,
οπότε το κάνω αυτό πάνω από δέκα χρόνια.
Σίγουρα έχει αρχίσει να επηρεάζει την υγεία μου και το σώμα μου.
Δεν ξέρω πόσο ακόμα θα αντέξω.
-Καλημέρα. Στέισι; -Καλημέρα. Εγώ είμαι.
-Γεια. -Γεια.
Κι εσύ είσαι;
-Ο Ζαΐρ, ο αδερφός μου. -Γεια.
Η ενημέρωση ήταν σύντομη.
-Είπε ότι νήστευες για το Ραμαζάνι. -Σωστά.
Νηστεύεις ακόμα;
Οχτώ μέρες ακόμα.
-Αλλά ποιος μετράει; -Θεέ μου.
Το κεφάλι μου...
Νιώθω πίεση στο πίσω μέρος του κεφαλιού και στα μάτια,
και κοιταζόμουν στον καθρέφτη κι έλεγα "Χαλάρωσε, είσαι καλά".
Αλλά η καρδιά μου έτρεχε.
Τότε καλέσαμε το ασθενοφόρο, γιατί είμαι πιο αδύναμη.
Θα κάνουμε καρδιολογικές εξετάσεις, ηλεκτρολύτες, μαγνήσιο,
για να δούμε μήπως κάτι έχει χάσει την ισορροπία του.
-Καπνίζεις; -Όχι.
Ούτε πίνεις;
-Όχι. -Εντάξει.
Ήμουν εθισμένη, αν αυτό βοηθάει.
Εντάξει. Αν μου επιτρέπεις, σε τι ήσουν εθισμένη;
Στο κρακ.
Εντάξει. Πόσα χρόνια είσαι καθαρή;
-Τέσσερις μήνες. Είχα ξανακυλήσει. -Τέσσερις μήνες! Φοβερό.
Μου φαίνεται εκπληκτικό. Μόνο επειδή τελείωσα.
Πολύ ωραία.
Θα με κάνεις να κλάψω. Τα σκουπίζεις, αλλά ξανάρχονται.
Θα ελέγξουμε τα καρδιακά ένζυμα και την καρδιά σου
για να βεβαιωθούμε ότι δεν είναι κάτι άλλο.
Αν οι εργαστηριακές εξετάσεις βγουν καλές,
μπορείς να γυρίσεις σπίτι με λίγο πάγο και να αναρρώσεις εκεί.
-Εντάξει. -Θα ξανάρθω.
Εντάξει.
Ποτέ δεν θα φανταζόμουν ότι είναι πρώην ναρκομανής.
Είναι μια γλυκιά ψυχή.
Ο κόσμος με εκπλήσσει συνέχεια.
Δεν είμαι πολύ δύσπιστη.
Προσπαθώ να είμαι πάντα αισιόδοξη
και να έχω θετική διάθεση όταν δουλεύω.
Αλλά τελευταία, αυτό δεν συμβαίνει πάντα, και φτάνουμε σε επίπεδο κόπωσης.
Όλοι έχουμε δουλέψει πολύ σκληρά κι έχουμε κάνει πολλές θυσίες.
Δεν θέλω να καταρρεύσουμε και να μην μπορούμε
να δώσουμε όλη μας την καρδιά και την ψυχή.
Έχει δοκιμαστεί η αντοχή μας.
Τι έχουμε εδώ;
Αυτός είναι ο Τζόσουα, 17 χρονών. Έχει πολλές πληγές από σφαίρες...
-Θα τα καταφέρει. -Είναι μαχητής.
Είναι.
Ο Τζος βγήκε από το νοσοκομείο.
Η οικογένειά του θα μετακομίσει.
Συμπονώ όλα τα παιδιά που βγαίνουν στον κόσμο.
Είναι δύσκολο να κρατάς λογαριασμό.
Ζεις μαζί τους μια δυνατή στιγμή που αλλάζει τη ζωή τους
και μετά αναρωτιέσαι τι τους συνέβη.
Όταν σου συμβαίνει κάτι τραυματικό,
ο χημικός τρόπος που ο εγκέφαλος φιλτράρει πληροφορίες
αλλάζει ριζικά, γιατί ένιωσα διαφορετικά.
Βαθιά εισπνοή.
Δεν έχω άγχος.
Βρήκα μια φιλοσοφία που εξήγησε
πολλούς λόγους που ήμουν στη γη.
Πρέπει να είσαι καλός άνθρωπος.
Να είσαι ευγενικός. Να είσαι ταπεινός.
Και μερικές φορές, δυσκολεύομαι λίγο.
Αυτό θεραπεύτηκε. Τώρα είμαστε καλά. Ευχαριστώ, παιδιά.
Γιατί ειλικρινά, ως ηγέτης,
όταν φαίνεσαι ευάλωτος, νιώθεις καλύτερα.
Μπορεί να έχει μακροχρόνια συμπτώματα Covid
κι έχει επιπλοκές Covid.
Είμαι πολύ επιφυλακτική με τις εξόδους.
Έχω ενάμιση χρόνο να πάω για φαγητό.
Επιστρέφω αμέσως.
-Στέισι. Γεια. -Γεια.
Οι εξετάσεις βγήκαν καλές.
Το μαγνήσιο είναι φυσιολογικό. Η καρδιά είναι φυσιολογική.
Αν μπορείς, τελείωσε αυτά τα υγρά,
θα σε βοηθήσουν αν συνεχίσεις τη νηστεία σήμερα.
Και μπορείς να φύγεις αν νιώθεις καλύτερα.
Νιώθω καλύτερα, αλλά θέλω τα υγρά γιατί σκέφτομαι ότι...
Φυσικά, πρέπει να τελειώσεις αυτό το λίτρο.
Θα κάνουμε το εξής. Ετοιμάζομαι να φύγω.
-Πώς τολμάς; -Το ξέρω.
Σε δέκα λεπτά, για ύπνο. Όχι αμέσως.
Και γιατί να κάνεις κάτι τέτοιο;
Για να ξανάρθω απόψε.
Μπράβο, δεν ξέρω πώς το κάνεις.
Ειλικρινά, θέλω να πω ότι εκτιμώ τους γιατρούς.
Σκέφτομαι τους νοσηλευτές και τους γιατρούς και όλα όσα συμβαίνουν
και το κάνετε με την καρδιά, όχι απλώς επειδή είναι δουλειά.
Δεν νομίζω πως... Όταν οι άνθρωποι νοιάζονται
για όσους υποφέρουν, σημαίνει πολλά.
Ευχαριστώ. Τελειώνει ωραία η νύχτα μου. Χάρηκα πολύ που σας γνώρισα.
-Φρόντισε να ξεκουραστείς. -Κι εσύ.
Εντάξει.
Κάνοντας τέτοια δουλειά,
εκτιμούμε τη ζωή και όσα έχουμε γενικά, τουλάχιστον εγώ.
Είμαι ευγνώμων για όσα έχω κάθε φορά που έρχομαι εδώ και βλέπω κόσμο.
Αλλά τώρα είναι πιο έντονο.
Μόλις έμαθα τα νέα.
Ξύπνησε.
-Ήταν τυφλή. -Το ξέρω.
-Την έστειλαν για αποκατάσταση. -Φανταστικά.
-Πες μου τώρα. -Δύο.
-Πριν δεν έβλεπε τα δάχτυλά της. -Κοίτα.
Όχι. Αυτό είναι κίτρινο.
-Βλέπει χρώματα. -Έχει έγχρωμη όραση.
-Θεέ μου. -Αλλά βλέπει τα γάντια σου.
-Το βλέπω τώρα. -Και σήκωσε το μανίκι της.
-Το κρατάω. -Τα πας πολύ καλά.
Θεέ μου, το έπιασε.
Έχεις ρολόι στον δεξιό καρπό.
Σου το είπα ότι θα επέστρεφε.
Είναι καλύτερα από πριν.
Είναι τρελό.
-Είναι εδώ; -Γεια.
-Έμαθα καλά νέα.
-Θεέ μου. -Είναι αλήθεια;
-Πώς είσαι; -Είναι αλήθεια;
Μπορώ...
-Βλέπω ότι φοράς μπλε σήμερα. -Ναι.
Βλέπεις το πρόσωπό μου για πρώτη φορά;
Φοράς γυαλιά.
-Ναι. -Θεέ μου.
Αυτό δεν είναι... Βλέπω τα χείλη σου, ναι.
Ναι.
-Πόσα δάχτυλα; -Δύο.
Πόσα δάχτυλα;
-Ένα. -Πολύ καλά.
Πες μου όταν έρθει το φως.
-Ναι. -Θα επιστρέψει το δεξί μάτι.
Ναι, σίγουρα.
Αυτά είναι σπουδαία νέα, βλέπεις κιόλας χρώματα
και μπορείς να εστιάσεις με το αριστερό μάτι.
Θα έρθει και το δεξί.
Το δεξί μάτι ήταν πιο συμπιεσμένο από τον όγκο από το αριστερό νεύρο.
Θα γυρίσει, αλλά θα πάρει λίγο χρόνο.
Τα νεύρα επουλώνονται περίπου ένα χιλιοστό τη μέρα.
Που είναι πολλές μέρες.
-Έκανε καλή δουλειά. -Είναι καλός άνθρωπος και χειρουργός.
Τα νεύρα αρχίζουν να κλοτσάνε ξανά,
θα δεις ότι θα βελτιώνονται πολύ γρήγορα.
Είχα ξενερώσει, όταν σε είδαμε να ξυπνάς,
και ξέρω ότι πρέπει να περιμένεις, αλλά είμαστε όλοι ανυπόμονοι.
Ο Τζον έλεγε συνέχεια "Υπομονή, θα βελτιωθεί".
Και είχε δίκιο.
Δεν πιστεύω ότι η όρασή σου θα γίνει τέλεια,
άλλα ίσως ανακτήσεις αρκετή...
Αν μπορώ να βλέπω το χαριτωμένο σου πρόσωπο, είμαι καλά.
Είναι φοβερή. Με βλέπει τέλεια.
Με βλέπεις καλύτερα από τη γυναίκα μου.
Πες της ότι χάνει.
Δεν ξέρει τι χάνει.
Είσαι φοβερή.
Είχα απελπιστεί, νόμιζα ότι θα ήμουν μόνιμα τυφλή.
Αλλά χθες... Πρέπει να είμαστε πάντα αισιόδοξοι
και να πιστεύουμε στους ανθρώπους όταν δεν πιστεύουμε στον εαυτό μας.
Ο Θεός σε ευλόγησε για να σώζεις ζωές.
Κάθε μέρα που ξυπνάς,
πρέπει να νιώθεις ότι εκπλήρωσες τον ρόλο σου στην κοινωνία.
Προσπαθούμε.
Όντως.
Δεν μπορούμε να απεπλιζόμαστε. Ο κόσμος είναι ακόμα καλός.
Θα πας σε κέντρο αποκατάστασης
και μετά θα γυρίσεις εδώ και θα βλέπεις καλύτερα.
Τα πας τέλεια. Είμαστε πολύ χαρούμενοι.
Σας αγαπώ.
Κι εμείς σε αγαπάμε. Συνέχισε έτσι, εντάξει;
Σε βλέπω.
Κι εγώ. Ευχαριστώ για τα ωραία λόγια.
Ευχαριστώ πολύ.
Ήταν ένα από τα ωραιότερα πράγματα που έχω ακούσει.
Είναι απίστευτη.
Τα όπλα μπαίνουν στην κοινότητά μας και παίρνουν τα νέα παιδιά.
Σας λέω, δεν θέλω να θάψω άλλο παιδί.
Η ελπίδα εξαφανίζεται από όλες τις κοινότητες
και δίνει τη θέση της στη βία,
οπότε πρέπει να αντιμετωπίσουμε το θέμα των όπλων
καθώς και την απουσία ελπίδας.
Η δέσμευση που έχουμε δώσει με τον Τσε
για να προλάβουμε τη βία των όπλων
με πήγε σε μέρη που δεν φανταζόμουν ως φοιτητής Ιατρικής
ότι θα με φέρει η ζωή ως χειρουργός.
Είναι μια δύσκολη συζήτηση.
Τώρα βρίσκομαι στον Λευκό Οίκο,
στο Κογκρέσο, προσπαθώ να ασκήσω πίεση για να ψηφιστούν νομοθεσίες.
-Θα πάμε για φαγητό αύριο. -Ναι.
Μακάρι να μην είχα δει τον γιο μου να πεθαίνει μπροστά στα μάτια μου.
-Φοβάμαι ότι θα ξανασυμβεί. -Ναι.
Έχω τρία παιδιά, δυο έφηβους, και ανησυχώ όποτε βγαίνουν...
Φοβάμαι ότι θα συμβεί ξανά.
Θα σου δώσω τα στοιχεία μου για να συνεργαστούμε.
Σίγουρα μου δίνει μια αίσθηση δύναμης, μια αίσθηση ελπίδας.
Δεν προσπαθούμε απλώς να είμαστε χειρουργοί
που βγάζουν σφαίρες και σε στέλνουν ξανά στον δρόμο,
αλλά προσπαθούμε να κάνουμε έρευνα και να καταλάβουμε
πώς μπορούμε να αλλάξουμε τα πράγματα.
Μπορώ να αναγνωρίσω ονόματα εδώ.
Κι όταν σκέφτομαι ότι είμαι παιδίατρος, σημαίνει ότι είναι παιδί δεν τα κατάφερε.
Και μας πληγώνει όλους.
Αρχίζω να καταλαβαίνω πώς με πλήγωσε,
πώς αλλάζει τον τρόπο που βλέπεις τη ζωή.
Νιώθω ότι είναι επείγον, ότι είναι βάρος αυτή την περίοδο,
ότι τα παιδιά μας θανατώνονται.
Είναι η πρώτη φορά που η βασικότερη αιτία θανάτου παιδιών
στις ΗΠΑ είναι η βία με όπλα.
Όσο κι αν αγαπάω τη χώρα,
όσο ευγνώμων κι αν είμαι για όσα έχει προσφέρει σε μένα
και στην οικογένειά μου, δεν θέλω να την αφήσω έτσι για τα παιδιά μου.
Ένας έφηβος πυροβολήθηκε, αλλά όταν γύρισα σπίτι,
με έπαιρναν σχεδόν κάθε ώρα.
-Δεν χρειάστηκε να πας; -Δεν ήταν ανάγκη.
Το κορίτσι μου!
Χαίρομαι που τη βλέπω.
Σ' αγαπώ τόσο πολύ.
Να τος.
Τι λέει, φίλε; Πώς είσαι;
-Πώς νιώθεις; -Καλά.
Καλύτερα;
-Δεν μπορώ να κουνηθώ. -Θα έρχομαι εγώ σε σένα.
Κι εγώ δυσκολεύομαι.
Καλός είναι ο Γκροντ;
Ονομάσαμε το νεφρό Γκροντ.
Τέλειο όνομα.
Δρ Γκρόντστιν.
Σ' αγαπώ.
Κι εγώ σ' αγαπώ.
Κάθε μέρα που ξυπνάω
κι ετοιμάζομαι για τη δουλειά, ακούω τις ειδήσεις.
Και ακούω τόσες καταθλιπτικές ιστορίες για εγκλήματα, για πόλεμο.
Αλλά μετά έρχομαι στη δουλειά και βλέπω τόσο κόσμο
που ρισκάρει τη ζωή του για να βοηθήσει όσους έχουν ανάγκη.
Μην ανησυχείς, θα σε φροντίσουμε.
Αυτό αναζωογονεί την πίστη μου στην ανθρωπότητα.
Φαίνεσαι και λίγο αφυδατωμένη.
Δεν μπορώ να μπω στο νοσοκομείο τώρα...
-Δεν είναι λόγος να μην το κάνουμε. -Το ξέρω.
Ένα, δύο, τρία.
Τελειώνουμε.
Είναι το δώρο της Παρασκευής.
Η ανθρωπολόγος Μάργκαρετ Μιντ είπε
ότι η πρώτη ένδειξη πολιτισμού ήταν ένα σπασμένο πόδι που θεραπεύτηκε.
Σημαίνει ότι κάποιος έδεσε τον ασθενή, τον κουβάλησε, τον τάιζε, τον προστάτευε.
Τον βοήθησε να επουλωθεί.
Σε έναν πολιτισμένο κόσμο, προστατεύουμε τους τραυματίες και τους φροντίζουμε.
Γι' αυτό είμαστε στη Γη, για να φροντίζουμε ο ένας τον άλλον.
Πυροβολισμοί στο Βίνεγκαρ Χιλ του Μπρούκλιν.
Δύο θύματα. Επαναλαμβάνω, δύο θύματα.
Θεέ μου, πάλι;
ΚΑΡΔΙΑ - ΔΩΡΕΑ ΟΡΓΑΝΟΥ Ή ΙΣΤΟΥ ΓΙΑ ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΗ
ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΗ ΚΑΡΔΙΑΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ
ΑΦΙΕΡΩΝΟΥΜΕ ΤΗ ΣΕΙΡΑ ΣΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ, ΤΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΤΟΥΣ
ΚΑΙ ΟΣΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΡΟΝΤΙΖΑΝ ΠΟΥ ΜΟΙΡΑΣΤΗΚΑΝ ΤΙΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥΣ.
Υποτιτλισμός: Χριστίνα Φλώρου