2020 Mart'ında buraya taşındığımızda,
yani gökyüzünde ilk kez bir şey gördüğümde
bir şey söylemekte tereddüt ettim.
Ama tekrar tekrar oldu, belki üç, dört kez,
sonra Dublin'de birine bahsettim.
"Burası bununla ünlü" dedi.
Zülkifl kimdi?
Peygamber?
Zülkifl peygamberdi. Haklısın.
Ve bu çok uzun zaman önceydi, tamam mı?
İç Güvenlik Bakanlığı danışmanı olarak
hükümet için birçok tehdit analizi işi yapıyorum.
Hükümetin direkt yalan söylediğini gördüm.
Hem de ben hakkında yalan söyledikleri yerdeyken.
Burada gördüklerim,
hava kuvvetlerindekilerin gördüklerine benziyor.
Vay! Oldu!
İnsanın dikkatini o hızlı hareket çekiyor.
Burada da aynen öyle görünüyor.
Tanrım.
Değil mi ama? Ürkütücü.
Dünya dışı bir şey. Başka türlü tarif edilemez.
"Ve gördükleri yıldız onlara Beytüllahim'e kadar yol gösterdi."
Birçok kişinin inanmamasının bir sebebi görmemiş olmaları.
Bir de evrene istinaden kim olduğumuza dair fikirlerini bozuyor.
…onlara yol gösterdi, yani nereye gittiğini biliyordu. Değil mi?
Yani o…
UFO!
UFO.
Başka gezegenlerde hayat olduğuna inanıyor muyum? Evet.
Ama bence bunlar başka bir gezegenden insanlar değil.
Bence bunlar melek denilen şeyler.
Bence elçiler.
Ne diyeceklerini merak ediyorum.
Bilinen zamanın başlangıcından beri,
insanlar gökyüzünde açıklanamayan şeyler görür.
Evrende tek başımıza mıyız?
Verilerin arasında araştırmaya değer bir şey çıkacak.
Hiçbir şey saklamıyorduk.
Gezegenler arası uzay gemileri var.
Uzaylı olduğunu düşündüm, iri gözleri vardı.
Burada son derece önemli, özgün ve hakiki bir şey oluyor.
UZAYLILARLA KARŞILAŞMALAR
ELÇİLER
İşinizin ne kadarı gizli?
Hepsi. Tüm gün yaptığım her şey gizliydi.
Hepsi.
Adım Matthew Roberts.
DONANMA İSTİHBARAT KRİPTOLOĞU
16 yıl ABD Donanması'nda kriptoloji teknisyeniydim.
Gimbal olayında ben de Theodore Roosevelt gemisindeydim.
Gimbal görüntülerini ilk o zaman izledim.
OCAK 2015
-Eğer… -Şuna bakın! Dönüyor!
Şeklini tarif bile edemem.
Biraz diske benziyor.
Uçuyor, sonra yana doğru eğiliyor.
Görüntüleri izliyordum
ve insanın görmeyi beklediği hava aracı yüzeylerini göremiyordum.
Kanat, kuyruk, dümen falan.
Hiçbiri yoktu.
O şeyin neden o şekilde havada olduğu kafama yatmadı.
Ve ben…
Ona duygusal bir tepki verdim.
Ve… O an bunu anlamadım.
Bizim olmadığını biliyordum.
Başkasının olmadığını biliyordum.
Yani bence geriye tek bir seçenek kalıyor.
Nedir o?
İnsan dışı teknoloji.
İnsan olmayan bir zekânın teknolojisi.
İşim gizli olduğundan ve erişimim olduğundan…
Bunun donanma için
tek seferlik bir olay olmadığının bilincindeydim.
Bu… Bunlar sık sık yaşanıyor.
Her zaman.
Hep oluyor.
Ocak 2008'de 300'ü aşkın kişi Central Texas semalarında
gizemli ışıklar gördüğünü bildirdi.
Araştırmacılar bu olaya, son 30 yılın en önemli sivil karşılaşması diyor.
Stephenville semaları, bir UFO'nun…
Soğuk bir bardak Borden sütü seni serinletir!
…yediğin her şeyin yanında sütü seviyorsun.
Süt doğaldır
Stephenville, Teksas. Dünyanın süt başkenti.
Orada epey süt üretiliyor.
Bu bölgede çok tuhaf bir şey var.
Sık sık gökyüzüne bakarım.
Orada ne var merak ederim. Neyi bilmediğimizi merak ederim.
Buralarda büyüdüm.
Küçük kasabalarda yapacak bir şey yok. Kavga mı istiyorsun? Buyur, et.
Aynı akşam nehirde kampa ya da balık tutmaya giderdik.
Masum bir eğlence. Eğlenirdik.
PİLOT & İŞ ADAMI
Kendimi bildim bileli her tür motor beni büyüler.
Öyle ki sonunda taşıma şirketi kurdum.
Epey büyüdü, bana çalışan çok kişi vardı.
Birçok motorum, teknem, uçağım olmuştur hep.
Nasıl çalıştıklarını görmek için. Resmen büyüleyici.
2008'de hayatım harikaydı.
Başarılı bir işim vardı.
O zamanlar 16,17 yıldır evliydim sanırım.
Çok şanslıydım kısacası.
Ama o gece gökyüzünde gördüğüm şey, her şeyi değiştirdi.
8 OCAK 2008
STEVE'İN UFO GÖRÜŞÜ
Uzun, soğuk bir kış olmuştu. Kötü bir kıştı.
Düzgün bir gün geçirdiğimiz ilk gündü.
Biz de kamp ateşi yakmak için tepenin zirvesine geldik.
Ben, Mike Odom ve Lance Jones vardık.
Birdenbire
doğuda çok parlak ışıklar gördüm,
hızlı bir şekilde bize doğru geliyordu.
Işıklar çok parlaktı, daha önce öyle bir şey görmemiştim.
Onlara bakmak göz kamaştırıcıydı.
Beni şaşırtan şey rüzgâr sesi ya da motor sesi olmamasıydı.
Sessizdi.
Bizi geçtiğinde
hayatımda hissetmediğim kadar huzurlu, rahat hissettim.
Dinî bir deneyim gibiydi.
Sanki o her neydiyse onunla birdim.
Daha öncesinde ya da o zamandan beri böyle bir his yaşamadım. Gerçek dışıydı.
Sonra bir saniyede gözden kayboldu.
Hızla uzaklaşmadı. Yok oldu.
Sonra bir saniye, iki saniye, üç saniye geçti
ve peşinden iki F-16 geldi.
Artyakıcıları aktifti.
"Dünyalar Savaşı falan mı bu?" diye merak etmiştim.
Arabama bindim, eve döndüm.
Karım "Ne oldu?" diye sordu. Sarsıldığımı anlamıştı.
Olanları anlattım ve dedi ki, "Ne yaparsan yap kimseye anlatma.
Bizi deli sanırlar."
"Hakkımızda ne düşündükleri umurumda değil" dedim.
"Tek bildiğim, gördüklerim."
Ertesi gün gazeteyi aradım, Stephenville Empire-Tribune.
ET.
UFO haberinin çıktığı gün pek bir haber yoktu.
Angelia Joiner haber odasındaydı ve Steve Allen onu aramıştı.
Bölgedeki bir pilottu ve gökyüzünde tuhaf bir şey gördüğünü söyledi.
"Size bir şey söylemem lazım
ama deli olduğumu düşünmeyin" gibi bir şey dedi.
Sonra epey inanılmaz bulduğum…
MUHABİR
…bir hikâye anlatmaya başladı.
Angelia onunla konuşup ofisime geldi.
ŞEF EDİTÖR
"İnanmayacaksın, ama…"
Öğleden sonraydı, haberler hazırdı.
"Tamam, bir göz at, yarın ofise gelince konuşuruz." dedim.
Kaliforniya'da büyüdüm. Nişanlandım.
Kocam süt sektöründeydi. Ailesi buraya gelmişti.
Biz de evlenip taşındık.
Benim için ürkütücü bir değişimdi.
Şef editör olarak tüm içerikten ben sorumluydum.
Kanıtlayacak çok şeyim vardı. Gazetenin şef editörü olan
en genç editördüm.
İkinci kadındım.
Ve hâlâ yabancı olarak görülüyordum.
Yani içten içe kendime güvenim epey azdı.
UFO'LAR, KAMERA EKİPLERİ VE ŞÜPHECİ BİR EDİTÖR
Ertesi sabah, gazetemi aldım…
UFO GÖRÜLMÜŞ OLABİLİR
…ve gazetenin üstünde kocaman harflerle "UFO" yazdığını gördüm.
Sanki bir anda nefessiz kaldım.
"Bu, kariyerimin sonu" diye düşündüm.
"Steve Allen, Mike Odom ve Lance Jones
salı akşamı güzel bir Teksas gün batımını seyrederken
hiçbirinin açıklayamadığı bir şey gördü."
Yayımcım vardı ve Angelia'ya "Bu akşam bunu basıyorsun" demişti.
Tüm ön sayfayı değiştirmişti.
Patron oydu, ne isterse yapıyordu.
Haber odasından ben sorumluydum,
insanların güvenilirliğimi sorgulayacağını düşündüm.
Haber kararımı.
"Gemi tam görünür değildi ve tamamen sessizdi
ama ışıkların uzunluğu ve genişliği iki buçuk kilometre idi."
O da beni çıldırttı!
Manşetin yanı sıra, "gemi" kelimesi.
Görülenin bir tür uzay gemisi olduğunu varsayıyorduk.
O kapılardan girdiğimde delirmiştim. Çok öfkeliydim!
Hatırlıyorum da, yayımcının ofisine girdiğimde
bağırıyor ve ağlıyordum. "Sen yaptın?" diye.
O da "Yanılıyorsun.
Tüm bunlar hakkında yanılıyorsun.
İlçedeki tüm gazeteler satıldı" dedi.
Haberi okumaya başlayınca aklımı oynattım sanki.
Kendi kendime, "Benim gördüğümü başkaları da görmüş" dedim.
"Birine söyleyeyim mi? Ne yapayım?"
8 OCAK 2008
LEE ROY'UN UFO GÖRÜŞÜ
Karımın doğum günüydü
ve bir film kiralamak istedik.
Kredi kartımı almak için dışarı çıkıp devriye araba gittim.
Geri dönerken
bir şey dikkatimi çekti.
Gördüğüm şey…
Ben baloncuk ya da küre diyorum.
Kırmızımsı, turuncu, ateş gibi bir rengi vardı.
Çok büyüktü.
Ona odaklandım.
İşte o zaman
oğlumu fark ettim. "Bak baba" dedi.
Parlak ışıklar vardı,
yanıp sönüyorlardı. İşte böyle.
Dağılmışlardı.
Benim saydığım kadarıyla 11 ya da 12 ışık vardı.
Birdenbire
bu şeyler hızlıca hareket etti.
Muhtemelen bir, iki dakika kadar geçmişti,
jet sesleri duydum.
Bu ışıklarla aynı yönde, aynı yolda uçuyorlardı.
Bence bu jetler Steve Allen'ın gördüğü jetlerdi.
Gazete çıktıktan sonra Lee Roy Gaitan beni aradı.
O zamanlar onu tanımıyordum
ama bana hikâyesini anlattı ve zaman olarak bizimkiyle örtüşüyordu.
"Lee Roy, bize bu konuda biraz yardım eder misin?" dedim.
"Hayır, edemem. Üzgünüm" dedi.
Akranlarımca onları korumak için seçildim,
tıpkı şerif gibi. Ne düşünürlerdi?
"Işık gördüm" diyen adamlardan biri olduğumu.
Beni mahvedeceğini sandım.
Ben de "Anlıyorum" dedim ama "Hadi ama Lee Roy" dedim,
"İnanılırlığı olan biri lazım."
"Ben özel bir şey gördüm, sen de öyle" dedi.
"Ve bence dünya bunu bilmeli."
Lee Roy Gaitan gibi birinin kaybedecek çok şeyi var.
Ona çok saygı duyuyorum
çünkü aradığımda biraz tereddüt etti.
Sonra, "Yok, bu önemli" dedi.
"Gördüğümüz şey çok farklıydı" dedi.
Çok hızlı hareket eden tuhaf ışıklar gördüm,
daha önce görmediğim şeyler yapıyorlardı.
Sanırım o bulduğu, kayda müsaade eden ilk büyük ilçe yetkilisiydi.
Hikâyelerin inanılırlığını arttırdı.
DAHA ÖNCE BÖYLE BİR ŞEY GÖRMEMİŞTİM.
Bu haberleri ilk duyduğumda aklımdan geçen ilk şey,
"Önemli bir şey oldu" idi.
Ne olduğunu o noktada bilmiyordum.
Ama kesinlikle araştırmaya değerdi.
Kimya diplomam var.
Yarı iletken alanında mühendislik müdürüydüm.
Ve son 16 yıldır
zamanımı UFO olgusunu araştırarak geçirdim.
NANOTEKNOLOJİ MÜHENDİSİ
Ve amacım her zaman bu konuya bilimi dâhil etmek oldu.
DUBLIN EKİBİ
MUFON'un açılımı Kolektif UFO Ağı.
UFO olaylarını araştıran
bir kuruluş.
2008'de MUFON'da araştırma müdürüydüm.
Gelen raporlara baktığımı hatırlıyorum
ve bir anda bir coğrafi bölgede, yani Stephenville ve Dublin'de
20'den fazla rapor gördüm.
Sıra dışı bir şey olduğunu o zaman anladım.
O zamanki görüşüm şuydu: "Bir an önce oraya gitmeli
ve herkesin anıları tazeyken bunu araştırmalıyız."
MUFON bizimle temasa geçti, MUFON'u hiç duymamıştım.
Ama bir araştırma başlatmak istiyorlardı.
"Rotary binası var, buraya gelebilirsiniz" dedik.
First National Bank of Dublin'in yönetim kurulu başkanıyım.
Büyükbabam 1930'larda Dublin'in belediye başkanıydı.
Sonra babam belediye başkanı oldu.
Kardeşim de öyle.
BANKA MÜDÜRÜ
Yani evet, uzun zamandır Erath County'de, bu bölgedeyiz.
Kolektif UFO Ağı'ndaki araştırmacılar
bu hafta sonu Stephenville'deki olayı inceleyecek.
GÖZLER GÖKYÜZÜNDE
Mekânı hazırlıyordum ve adam "En fazla 35 olur" dedi.
"Hiç o kadar kişi geldi mi, bilmiyorum."
35, 40 sandalye dizdik,
sonra kapı açıldı.
Ve mekân bir anda doldu!
Yüzlerce kişi
hikâyelerini paylaşmak için Dublin'in Rotary Club'ına gitti.
Çok büyük mavi bir ışık gördüm.
-İri, yuvarlak nesnelerdi. -Karşısı görünmüyordu.
İçi de görünmüyordu.
Çok hızlıydı ve hiç ses çıkarmıyordu.
Bina dopdoluydu.
Dışarıda, kaldırımda bile insanlar vardı.
Gelenlerin bazıları arkalarını dönüp gitti.
O kalabalıkla uğraşmak bile istemediler.
Odada en az 500 kişi vardı. Işığı gören tanıklar.
MUFON'dan gelenler çok şaşırmıştı
çünkü daha önce böyle bir şey görmemişlerdi.
Son derece az sayıda vakada bu kadar çok görgü tanığı olur.
Onca sandalye çıkardık
ama hâlâ dikilen insanlar vardı.
Tanıklar el kaldırabilir mi?
Sanki oradaki herkes bir şey görmüştü.
Buna ilişkin bir şey gören yaklaşık 100 kişi vardı muhtemelen.
Houston gazeteleri, Dallas gazeteleri,
Teksas dışından gazeteler gelmişti.
Tam bir basın ordusuydu diyebilirim.
Sonraki bir, iki gün
ülkenin dört bir yanından gelen basına boğulmuştuk.
Bir Teksas kasabasındaki düzinelerce kişi beklenmedik ziyaretçilerden bahsediyor.
UFO'lara inanıyor musunuz? Bence mümkün. Evet.
Tüm şehrin değişim geçirdiğini fark ettim.
Söylentilere göre 8 Ocak'ta bir UFO geçtiğinden beri
Stephenville semalarının görüntüsü değişti.
Kuzey Teksas kasabası Stephenville UFO çılgınlığına kapılmış hâlde.
Japon, Brezilyalı film ekipleri vardı.
Japon film ekibi şunu sordu: "Niye Stephenville'e gelip duruyor?"
Ben de şakasına, "Burası dünyanın süt başkenti" dedim.
Onlar da "Ha, sütü seviyorlar!" dedi.
"Süt."
Grimsi olmalarına ve hasta gibi görünmelerine şaşmamalı.
D vitamini eksikliği.
Süt var mı?
Lise bilim kulübü bir tişört tasarladı ve 4.000 dolar kazandı.
İnanamıyorum.
Uzaylı zihin okuyuculardan korunmak için alüminyum folyodan şapkalar.
İnsanlar bununla eğleniyor.
Stephenville'de uzun süredir bu kadar heyecanlı bir şey olmadı,
bu kadarla kalmaz.
Bir akşam kocamla restoranda yemeğe gittik ve tıklım tıklımdı.
Bir anda televizyonlar açıldı ve işte oradaydılar.
Dans ediyor, titriyorlardı.
Bu akşam, Teksas'ın gece semalarındaki tuhaf görüntüler
dünya dışı sorulara neden oluyor.
Program başladığında sessizlik oldu. Herkes donakalmıştı.
Empire-Tribune'da kadrolu yazar olan Angelia Joiner birkaç tanıkla konuştu.
Beni arayanlar, bana e-posta gönderenler benzer hikâyeler anlatıyor.
Bence görülenlerde çok fazla tutarlılık var.
Angelia habere eğlenceli bir haber muamelesi yapmadı.
En başından beri çok ciddiye aldı.
İlk haberi yaptıktan sonra biraz ürktüm.
"Tanrım, bu hayal ettiğimden çok daha büyük" diye düşündüm.
İnsanların beni araması güzeldi,
"Ön sayfayı gördüm. 'Dublin' yazıyordu" diyorlardı.
"Bu harika" falan diyordum. Ama bir yandan da insanlar…
Bazıları alay etmeyi seviyor.
İnsanın konumunu sarsmayı seviyorlar.
Fort Worth'ten bazı radyo istasyonları
sırf dalga geçmeye geldi.
İşimi aldılar. Karımı aldılar. Ama kamyonetimi alamayacaklar!
Bu insanların itibarını sarsmak için gelmişlerdi sadece.
O küçük yeşil canavarlardan biri buraya gelince inanırım.
Bu UFO görme olayları başlayınca
bunu gördük ama hakkında pek konuşmadık.
PAT VE LISA'NIN UFO GÖRÜŞÜ
Hava kararmaya başlıyordu. Gece bu saatlerdi.
Arkadaşım Kent, birkaç gün önce gördüğü bir şeyin hikâyesini anlatıyordu.
Yukarı baktım ve "Bu benim için hiç normal değil" dedim.
Gördüğü şey kocaman bir…
O, Dorito dedi.
Üçgen şeklindeydi, en başta Dorito demiştim.
Ayağa kalktı, sırtını esnetirken bir anda "Geri geldiler!" dedi.
"Kim geri geldi?" dedim.
İşaret etti.
Büyük, üçgen bir araç gördüm
ve üç köşesinde de ışık vardı.
Ama inanılmaz olan hiç ses olmamasıydı.
Hiç ses yoktu.
Gördüklerimi algılayamadım çünkü kocamandı
ve ona baktığında insan…
MATEMATİK ÖĞRETMENİ
…"Bu da ne?" diyordu.
Sonra bir anda ortadan kayboldu.
Sanki yok olmuştu.
Korkmadım
ama öyle bir noktaya geldim ki
kendimden şüphe etmeye başladım. "Bir şey gördüm mü cidden?"
Sonra ertesi gün
"Kimseye söyleme" dedim.
Orada oturup "Az önce bir araç gördüm"
ya da "Işık gördüm" dediğinde bunu kime anlatacağız ki?
Hadi anlattık diyelim, nasıl bir eleştiri alacağız?
Anlayamadığımız şeyi açıklamaya çalışırız
ama bizim kültürümüz
göremediğimiz veya anlayamadığımız şeyleri kabul etmeye de çok açık.
Amerika'da olduğu gibi sürekli gerçeklere bel bağlamıyoruz.
Açıklanamaz olması, hakikat ya da gerçek olmadığını göstermez.
2008'de gökyüzünde ışık gördüm.
Ama bunun güzel yanı, onları gördüğümde
ilk gördüğüm zamankiyle
aynı olduklarını hatırlamam. İlk kez ergenken görmüştüm.
NORMA'NIN İLK UFO GÖRÜŞÜ
Aslen Meksikalıyız.
Noel tatilinde ailecek Meksika'daki Michoacán'a gidecektik.
Önceki akşam annem mandıradaydı.
"Buzağıları besliyordum
ve gökyüzünde baloncuk gibi ışıklar belirdi" dedi.
"Kötü ruh falan olabilir mi?"
Çünkü batıl inançlı bir kültüre sahibiz.
Onları gördüğünde çok şaşırmıştı.
Korkmuştu.
Ertesi gün Meksika'ya gidiyorduk,
araçtaydık, her şey araca yüklenmişti ve yola çıkmıştık ve ışıklar belirdi.
Annem "Dün gördüğüm ışıklar bunlar" dedi.
Ben, kardeşim ve diğer kardeşim o zaman o ışıkları gördük.
Açıklayabileceğimiz bir şey değildi.
Tek bildiğim, 1989'da gördüğüm şeyin 2008'de gördüğümle aynı şey olduğu.
NORMA'NIN İKİNCİ UFO GÖRÜŞÜ
Ben ve kocam akşam bu vakitlerde
Fort Worth'ten dönüyorduk.
Bu bölgede yukarıdaki ışıkları görebiliyorduk.
Bir noktada oluşuyorlar, sonra başka bir noktada oluşuyorlardı.
Bir uçak ya da helikopter bu kadar hızlı olamazdı.
Yukarı bakarken kameramla arabadan sarktım,
fotoğrafını çekmeye çalışıyordum
ama kamera o fotoğrafları çekecek kadar hızlı değildi.
Sonra gittiler.
İnsanların bölgemize belli bir sebeple geldiğine inanıyorum.
Buradalarsa neden buradalar?
Bugün Don Kişot'tan bahsedeceğiz.
Don Kişot'u kim biliyor?
Öğrencilerle çalışmayı seviyorum. Onlara hep "Kendi aklınız var" derim.
A Bilgisi'ni de B Bilgisi'ni de öğrenmeliler.
Ebeveynlerine ya da bir ilkeye karşı gelmek için değil.
Bilgili olsunlar diye.
Ne gördüğümüzü öğrenmeyi çok istiyorduk.
Araştırdıkça cevaplar bulmak yerine yeni sorular geldi aklıma.
Deniz hava istasyonunu arayacak cesaretim yoktu.
Angelia'nın vardı.
Orayı arayıp Binbaşı Carl Lewis'le konuştu.
FORT WORTH DENİZ HAVA İSTASYONU
Bölgede F-16 olup olmadığını
öğrenmek için aradım.
"Hayır, bölgede F-16 yoktu" dedi.
Hava kuvvetleri, UFO görüldüğü sırada bölgede uçağının olmadığını söyledi.
Angelia söyledi.
Ne görmüş olabileceğimize dair bir sürü bahane bulmuş.
Bahanelerden biri de yüksek rakımdaki bir jet yolcu uçağının yansıması.
"Buna ne diyorsun?" dedi.
"Yok, götümün yansıması" dedim ben de.
Steve Allen için endişeleniyordum. Bitkin olduğu belliydi.
Karısı bana sürekli internette fotoğraf aradığını,
gördüğü şeye benzer bir şey bulmaya çalıştığını söyledi.
Karıma, birkaçımızın uçaklara atlayıp onu arayacağımızı söyledim.
Tabii bu fikir hoşuna gitmedi.
Ama bir çocuğa ne yapacağını söylemek gibi bir şey bu.
İstediğimizi yapacağız.
Merkezinin neresi olduğunu bulmayı umuyorduk.
Birden belirivermişti.
Tüm olasılıkları araştırdık. Bütün bölgeyi taradık.
Sonra üçüncü akşam
telsizde konuşuyorduk.
"Samanlıkta iğne arıyormuşsunuz gibi geliyor mu hiç?" dedim.
Steve'de gördüğüm şey birçok tanıkta gördüğüm şeyin aynısı.
Bir kontrol hissi var.
Sonra bir anda kendine yakın bir şey görüyorsun
ve bu öyle imkânsız bir şey yapıyor ki
dünyanın olduğunu düşündüğün şeyin temellerini sarsıyor.
Ricky Sorrells, ormanda geyik avlarken
UFO'nun durup kafasının üstünde uçtuğunu söylüyor.
Tam böyle yaptım ve onu görebiliyordum.
Ricky Sorrells'in çok ilginç bir hikâyesi var.
Ricky, Stephenville olayından yaklaşık iki hafta kadar önce UFO gördü.
ARALIK 2007 RICKY'NİN UFO GÖRÜŞÜ
Ricky ile bizzat tanıştım ve bana olanları anlattı.
Geyik avlıyormuş.
Birden her şey kararmış,
sanki tepesini bulutlar sarmış gibi.
Yukarı bakmış ve üstünde bir nesne varmış.
Büyüklüğünü ya da şeklini anlayamamış
çünkü o kadar genişmiş ki üstündeki her şeyi kaplıyormuş.
Daha iyi görebilmek için tüfeğini kaldırıp teleskoptan bakmış.
"Şöyle bir baktım, ne cıvata ne perçin vardı
ve tamamen kaynaksız görünüyordu" dedi. Tek bunu görmüş.
Ateş etmeye davranmış ama sonra "Zekice bir hamle olmaz" demiş.
Sorrells yıldızlar arası bir savaş başlatmak istemedi.
Sonra çok hızlı gitti. Gözümü kapatsam ortadan yok oldu sanırdım.
Dedi ki, "İnanılmaz olan şey şu,
öyle yüksek bir hızda hareket eden o kocaman nesne
beni de çekip götürmeliydi."
Ve "Hiçbir şey olmadı" dedi. Ne ses ne rüzgâr çıkmış.
Nasıl olduysa, o nesne atmosferle etkileşime girmemiş.
Bir sabah Ricky benim eve geldi
ve gözleri yaşlıydı.
"Neler oluyor?" diye sordum.
"Beni evimde taciz ediyorlar" dedi.
"Kim taciz ediyor?" "Bilmiyorum" dedi.
"Hükümete çalıştıklarını söylediler" dedi.
Ricky'ye gözdağı veriliyordu.
Bir mermi buldu. Kesinlikle askerî malzemeydi.
Onu bu konuda konuşmamaya ikna etmek için
kasten bıraktıklarını düşünüyor.
Sonra bir baktım beni arıyor.
"Bir şeyler oluyor. Canımı sıkan biri var" dedi.
"Evimin üstünden helikopter geçip duruyor.
Sığırlarımı ölüme götürüyorlar."
Güvenliğim için endişelendiğinden bana geldi.
Angelia, Ricky'nin deli olmadığını varsayarsak
bundan ne çıkarıyorsun?
Belki de Ricky'yi diğerlerinden ayırma sebepleri
UFO'yu gündüz görmüş olmasıdır.
Herkesten daha fazla detay biliyordu
ve belki de bu yüzden diğerlerinden ayırdılar.
Ve birden…
…Ricky herkesle konuşmaya başladı.
Bence Ricky, hepimizden daha çok şey gördü.
Ricky, hava aracının içinde bir tür bir şey gördüğü söyledi.
Bir tür böceğe, hatta peygamberdevesine benziyormuş.
Bence biri Ricky'ye yaklaştı
ve maddi bir anlaşma teklif etti.
Susmasını istediler.
Bir ordu albayı bir öğleden sonra evimi arayıp
yaklaşık 1 saat 45 dakika benimle konuştu.
"Seni ve seninle ne yapacağımızı çok konuştuk" dedi.
"İyi tanınan bir adam sayılırsın.
Bir anda kaybolsan şüpheli görünür."
Rüzgâra karşı gidiyorlar. Rüzgâr batı yönünde 120 knot.
Şu şeye baksana!
Kendimi görüntüleri tekrar tekrar izlerken buldum.
Neredeyse saplantılı bir şekilde.
Üst komuta zincirinin bu bilgiyle ne yaptığından bihaberdim.
2017'de Donanma İstihbarat Teşkilatı'na atandım.
Orada analist olacaktım.
Oraya geldikten kısa süre sonra
bu fenomenle
devam deneyimleri yaşamaya başladım.
Bu, geceleri odamda
insan olmayan varlıklar görmemin başlangıcıydı.
Haftada birkaç kez uyanırdım
ve vücudumun yatakta kaydığını hissederdim.
Beni götürdüklerini anlardım.
Uyandım çünkü bir elin
tam şuramı tuttuğunu hissettim.
Ayılmak için ellerimi kaldırıp yüzüme götürmeye çalıştım
ve kıpırdayamadığımı fark ettim.
Gölgemsi bir figürün hatlarını görebiliyordum.
Bir beden, iki kol, bir baş, üstümde duruyordu.
Donanmadayken bu görüntüleri izlediğimde bir şey olduğunu anlamıştım.
İnsan olmayan bir şey olduğunu anlamıştım.
Yani odama gelmeye başladıklarında tüm bunların gerçek olduğunu biliyordum.
Delirmediğimi bilme lüksüm vardı.
Tamam mı? Ne olduğunu biliyordum.
Vay! Oldu!
Bir sürü sensör kanıtı, radar kanıtı var.
Bence yeterli görüntü var.
Yani hepsini yayınlayıp "Elimizde bunlar var" deseler,
hiçbir açıklamaya gerek yok,
"Bilmiyoruz. Elimizdeki bu" deseler
bu fenomenin gerçek olup olmadığına dair
hiçbir şüphe kalmaz.
Herkes bilir.
Amerikan ordusu şimdi de
insanların bu ay başında Stephenville'de gördüklerinin
UFO değil, savaş uçağı olduğunu söylüyor.
Ordu şimdi de
o bölgede talim yaptığını söylüyor.
Brownwood askeri operasyon bölgesinde 10 F-16.
Ordu sözcüsü, yanlış bilgi verilmesini dahilî bir iletişim hatasına bağlıyor.
Yeniden UFO görülmedi.
Bunun ne olabileceğine dair hükümetten bir cevap alamayacaktık.
Haberini yapacak yeni ve önemli bir şey yoksa
başka konulara geçmeliydik.
Angelia için zordu.
Bu haberi bırakmakta ve ondan uzaklaşmakta zorlandı.
O tanıkları bırakamazdım.
Onlar da benim gibi ilgi odağı oluvermişlerdi.
Ayrıca gördükleri şey onları derinden sarsmıştı.
Ona bir görev vermiştim.
O gün görevi yapmadığını hissettim ve o çıktı.
Ben de bilgisayarına geçtim ve bazı e-postalarını gördüm.
Bu haberi bitirmek için hükümetin ve şehir yetkililerinin
gazeteye ve buradaki yönetime, spesifik olarak da bana
baskı yaptığı yazıyordu.
Buna epey sinirlendim çünkü doğru değildi.
Angelia'nın hikâyesi tuhaf.
Bir gün işe geldi ve bilgisayarı ortada yoktu.
"Bilgisayarıma ve eşyalarıma ne oldu?" diye sordu.
Artık orada çalışmadığını söylediler.
İşten mi çıkarıldı? Evet. Ama habere devam etmek istiyordu.
Ve ben bu haberi seve seve arkamda bırakırdım.
UFO fenomenine bakarsanız
modern çağda 75 yıldır devam ediyor.
Ama bugün, 75 yıl öncekinden daha fazla bilgimiz yok.
Bu, bilim alanındaki pek çok kişi için rahatsız edici
çünkü apaçık, sağlam kanıt yok.
Bu fenomenin gizemi de bu.
"Kanıt nerede?" diyor insan.
2 ŞUBAT 2008 LEE ROY'UN İKİNCİ UFO GÖRÜŞÜ
Saat gecenin üçü.
Stephenville'de ek işte çalışıyordum.
Bir iş yerinde alarm çaldı.
Şerif departmanına, yakınlarda olduğumu, kontrol edeceğimi söyledim.
Arabadan indiğimde
gökyüzünde uğuldayan bir küre gördüm.
Araç kameramı alıp ayarladım,
nesneyi kameraya almaya çalıştım.
Videoyu eve götürdüm.
O zamanlar VHS vardı, evdeki oynatıcıya koydum.
Video net değildi. Sanki bir şey kaliteyi bozuyordu.
"Bu kaset niye şimdi sorun çıkarıyor?" dedim.
Daha önce hiçbir videoda sorun yaşamamıştım.
Dijitale geçmeden önce o kamerayı en az bir buçuk yıl daha kullandım.
Hiç böyle bir sorun yaşamadım.
Bu şey her neydiyse,
bundan her kim sorumluyduysa net görüntüsü olmasını istemiyordu.
8 Ocak 2008'de Stephenville'de Lee Roy, Steve ve diğer tanıklarca
görülen nesneyi teyit ettirmek istedim.
Tanık ifadeleri elimdeydi.
Ne zaman, nerede ve hangi yöne baktıklarını biliyordum.
MUFON etkinliğinde Colorado'lu biriyle tanıştım.
Glen Schulze.
Glen eski bir ordu radarı uzmanıydı.
Gökyüzünde uçan her şey birincil radar verileriyle yakalanır.
F-16'LAR - YOLCU UÇAĞI
Ben de tanıkların anlattıklarını desteklemek için radar verisini istedim.
Federal Havacılık İdaresi raporları vermez çünkü bir şey olmadı diyorlar.
Bilgiye Erişim Özgürlüğü Yasası dilekçesi gönderip
verileri yayınlamaya zorlamalısın.
Her karakola, her askerî üsse BEÖY dilekçeleri gönderdim.
En iyi sonucu veren dilekçe de
Federal Havacılık İdaresi'ne gönderdiğimdi.
Teksas eyaletindeki beş farklı radar antenindeki
radar verilerini verdiler.
Glen Schulze ile radar verilerine bakmamız dört ay sürdü.
Bilinmeyen şeyleri aramadan önce ilk yaptığım şey, F-16'ları bulmak oldu.
Peşinden iki F-16 geldi.
Bu ışıklarla aynı yönde uçuyorlardı.
Comanche, Dublin, Stephenville'e giden iki jet bu ikisi.
F-16'ların yerini bulunca
aktarıcısı olmayan nesneleri aramaya başladım.
Gökyüzünde olmaması gereken her şeyi görmek istedim.
Steve'in olduğu yere geldim.
Oraya bakarken onun tarif ettiğine uyan bilinmeyen bir şey görüyor muyum?
Steve Allen ve Lee Roy Gaitan'ın
bana anlattıklarını doğrulayan radar verileri buldum.
Buraya kamp ateşi yakmaya geldim
ve birdenbire yüksek hızda ilerleyen
yüksek yoğunlukta ışıklar gördüm.
Steve burada.
Aktarıcısız hareket eden bir nesne gösteren iki radar noktası var.
Gemiyi ilk gördüğümüzde saat 18.00'ı biraz geçiyordu.
İki veri noktası, zamana
ve coğrafi konuma uyuyor.
Stephenville'de ışıklarını gösteriyor, sonra da yok oluveriyor.
Askerî operasyon bölgesinin dışında burası,
yani askerî bir hava aracıysa aktarıcısı olmalı. Ama yok.
Lee Roy'un vakasında da
radarda beş veri noktası vardı.
Evinin güneyinde bir nesne olduğunu gösteriyordu.
Dışarı çıktım.
Güneybatı semalarında bir şey dikkatimi çekti.
Birdenbire bir şeyler çok hızlı bir şekilde hareket etti.
Ve kuzeydoğuya doğru gidiyorlardı.
O kuzeydoğuya gidiyor dedi ya, 10 saniye sonra veri noktası görünüyor.
Kuzeydoğuya gidiyor ve çok hızlı hareket ediyor.
Bir tanığın dediğini coğrafi konum ve zaman açısından doğrulayan
radar verisi çok sık bulunmaz.
Orada bir şeyin uçtuğunu siyah beyaz gösteriyordu.
HIZ: 70 KM/S
Ve o şeylerin yol aldığı hızlar dünyada erişemediğimiz hızlar.
HIZ: 3.057 KM/S
Bu hikâyeler, radar verileriyle uyuşuyor.
Yani gökyüzünde bir nesne olduğuna
ve gökyüzündeki o nesnenin aktarıcı kodu olmadığına şüphe yok.
Bu da gerçek bir şeyle karşı karşıya olduğunu gösteriyor.
O şey her neyse.
Desteğe ihtiyacın olunca süt iç.
Tamam!
UFO olayının çektiği ilgi sebebiyle
Stephenville artık dünyaya yabancı olmayacak.
Milk Duds!
Süt doğaldır…
Yetkililere yüzlerce UFO olayı bildiriliyor…
UFO'lara ilginiz varsa gelmek isteyebilirsiniz.
Cesaretiniz varsa.
Bunlar gerçek mi? Bilemiyorum. Yani…
Bence UFO'lar
bu odadaki ışıklar ya da önümdeki kameralar kadar gerçek.
Bence…
Bence gerçekler. Ama gerçeklik anlayışınız ne?
Asıl soru bu.
Savunma Bakanlığı, hatta NASA bile
bu UFO meselesiyle ilgilenmek için fizikçiler tutuyor.
İşin aslı burada değil.
Bu daha çok beşeri bilimler alanında,
psikoloji, felsefe,
ilahiyat alanında.
İşin aslı orada bulunacaktır.
Fizikçiler bunun ne olduğunu söyleyemez.
Çünkü fizikçi size fiziksel maddenin nasıl davranacağını söyleyebilir
ama beşeri bilimler nedenini söyler.
Savunma Bakanlığı sorunu değil bu.
İnsani bir mesele. Öyle yani.
Bu yüzden sessiz kalmayı haklı çıkaramadım.
Sekiz çocuğum var.
Çocuklarımıza evde eğitim veriyoruz ve bunun meyvelerini gördük.
Hazır mısın? Yukarı!
Tamam, önce hangisi?
Her gün bir tür İncil dersiyle başlıyor.
Zülkifl bir peygamberdi.
Eski Ahit'te vardı.
Eski Ahit'te. Şuna bakın.
"Baktım ve işte, Kuzey'den bir kasırga geliyordu.
Kendini saran şiddetli bir ateşle büyük bir bulut
ve etrafı parıldıyordu.
Ve ateşin ortasından kehribar rengi
yayılıyordu."
Zülkifl'in gördüğü şey neydi?
Mesaj kısmı değil. Mesaj kısmını anlıyorum.
Ne gördüğünü bilmek istiyorum.
"İşte, dünyaya
bir anda bir çark geldi.
Ve kenarları…"
Benim için çevirin.
"…tamamen gözlerle doluydu."
Gözler ya da ışıklar.
Işık ya da…
-Her şey olabilir. -Pencere… Değil mi?
Bence çocuklarımla, en küçükleriyle bile UFO'lar hakkında konuşmak
Kutsal Kitap'ı onlar için birkaç hikâyeden daha gerçek kılıyor.
Burası İsviçre, adamın biri bunu videoya çekmiş.
UFO bu. Neye benziyor?
-Çark içinde çark. -Ve bu iki gün önceydi.
Hristiyan halk
bunların gerçek olduğuna inanmak istemiyor
çünkü inanırsa tüm gerçekliklerini değiştirecek.
O zaman İncil sadece bizim için mi?
Yoksa onlar için de mi?
Milyon dolarlık soru şu.
Hayat, diğer gezegenler ve din nerede bir oluyor?
Biri bana
"Tanrı başka yaratıklar yarattı mı?" diye sorsa
evet derdim.
Kent bize bu hikâyeyi anlatırken
ona zorluk çıkaran tipik bir hıyardım.
"Uçan bir Dorito görmüş bir adam işte" dedim.
Hepimiz yukarı bakıp bu şeyi görünce
hepimizi öyle bir şekilde değiştirdi ki
artık hikâyenin iki tarafına da bakıyoruz.
Şimdi insanların gördüklerini anlattıklarını duyduğumda
şüpheci davranmıyorum.
"Bir şey görmüşler. Biliyorum" diyorum. "Yoksa niye böyle desinler?"
Tabii günümüz psikolojisi
böyle şeyler yaşıyorsan,
gece odanda bir şeyler görüyorsan
şizofrensin, der.
Ya da başka bir ciddi akıl hastalığın var, der.
Bana göre bu doğru değil.
Doğru değil.
Bunu konuşmaya, donanmayı bırakmaya karar verdiğimde
emekliliğime dört yıl kalmıştı.
Yani hayatımın kalanı boyunca
bir emekli maaşım ve sağlık sigortam olacaktı.
Bunların hepsini arkada bıraktım.
Bunları bırakıp gittim
çünkü mesele sadece ben değilim. Değil mi?
Söz konusu sadece ben değilim. Hepimiziz.
Herkesle ilgili bu.
Don Kişot en sevdiğim romanlardan biri. Romanda Don Kişot deli.
Ve gördüğü her şeyi farklı bir açıdan görüyor.
Don Kişot yel değirmenleri görüyor
ama onun kafasında bunlar yel değirmeni değil.
Devler.
Deli olmadığımızı biliyoruz.
Bunun inandırıcı bir yanı olduğunu biliyoruz
çünkü gökyüzünde bu ışıkları çok fazla insan gördü.
Yani biz Don Kişot değiliz. Daha fazlası var.
"ABD'nin gizli bir askerî projesiydi" diyebilirsiniz.
Ama teknolojimiz bir anda
100 yıl ileri atlamaz.
Yavaş yavaş yaratılır.
Bu durumda, insanların gördükleri akıllıca kontrol ediliyordu bence.
Amerika Birleşik Devletleri ya da başka bir ülke tarafından
üretilmemişti.
Dokuz ay kadar sonra, kızımı Dublin'de jimnastiğe götürüyordum
ve birkaç ışık gördüm.
Kenara çektim, durdum ve pencereden dışarı baktım.
Yanıp sönüyorlardı ya da netleşip bulanıklaşıyorlardı.
Sonra bir araya geldiler ve bir şekilde ortadan kayboldular.
Çok sarsıldım ve şok oldum.
"Tanrım, herkesin bahsettiği şeyi görüyorum" dedim.
Evren benimle kafa buluyormuş gibi hissettim…
Başlangıçta uzun süre hikâyeye inanmamakta diretmiştim.
Aylar sonra "Bak, gör işte" der gibiydi.
Tanıştığım onca harika insana inanamıyorum.
UFO haberciliğinin faydası da bu.
Her dakikasına bayıldım
ve umarım bunu uzun süre yaparım. Teşekkürler.
ANGELIA JOINER 2021'DE VEFAT ETTİ.
Angelia'yla tekrar konuşabilsem anlatılacak bir hikâye olduğunu
anladığı için çok cesur olduğunu söylerdim.
Keşke yollarımız farklı şekilde ayrılsaydı.
En büyük pişmanlığım bu.
Gördüğümüz tanımlanamayan cismin peşinde koştuğumdan işlerimiz zarar gördü.
Bu da ilişkimizi ve karımı zorladı.
17 yıllık birliktelik ve evliliğin ardından
boşandık.
İlişkim zarar gördü. Şirketim zarar gördü.
Ben zarar gördüm.
Ama onu görmüş olmamı yine de lütuftan sayıyorum
ve sonsuza dek aklımda olacak.
Hâlâ arayışım devam ediyor.
Ne olduğunu öğreneceğim.
Bu herkesçe bilinen büyük bir sır.
Söylediğim hiçbir şey yeni değil.
Mesele buna inanıp inanmayacağınız.
Bu vakanın ardından Federal Havacılık İdaresi
resmî politikasını değiştirdi, artık halka radar verisi vermiyor.
Ricky Sorrells filmde yer alma tekliflerimizi reddetti.
Stephenville ışıkları hâlâ açıklanmış değil.
Soğuk bir bardak Borden sütü seni serinletir!
Desteğe ihtiyacın olunca Borden süt iç.
Milk Duds!
Desteğe ihtiyacın olunca süt iç.
Tamam!
Süt doğaldır…
Hoşumuza gidiyor. Evde bırakılamayacak kadar güzel.
…cumartesi ve Borden Elsie mutfağında.
Beauregard, o kurabiye bir bardak Borden sütüyle daha güzel olur!
Tadı…
…taze Güzel olmalı
-Güzel olmalı -Tüm süt ürünlerimizi deneyin, çünkü…
…yediğiniz her şeyle süt tadını seveceksiniz.
Milk Duds!
Süt doğaldır
Alt yazı çevirmeni: Yasemin Memiş