Κατόπιν θέασης αντικειμένου στον ουρανό της Ζιμπάμπουε,
κλήσεις από όλη τη χώρα κατέκλυσαν το κρατικό κανάλι
με περιγραφές του αγνώστου ιπτάμενου αντικειμένου.
Τι ώρα συνέβη το περιστατικό;
Στο διάλειμμα.
Έβλεπες φωτάκια να αναβοσβήνουν.
Το αντικείμενο ήταν σε τόση απόσταση
και έβλεπες λεπτομέρειες.
Είδα ένα άτομο.
Είχε μεγάλα μάτια.
Φαινόταν κανονικός ή διαφορετικός;
Ήταν ολόμαυρος.
-Ολόμαυρος; -Ναι.
Τα μάτια του είχαν περίεργο σχήμα.
Πώς ένιωσες όταν σε κοίταζε;
Τρόμαξα.
Μας κοίταζε όλους.
Τα μάτια του με κοίταζαν σαν να έλεγε "Θέλω να έρθεις μαζί μου".
Νομίζετε ότι τα παιδιά λένε αλήθεια;
Προτιμώ να μην το σκέφτομαι καθόλου.
Αν το σκέφτομαι απόψε, πάλι δεν θα κλείσω μάτι.
Φοβάμαι. Μου κόβονται τα πόδια. Τρομάζω.
Νόμιζα ότι θα μου επιτεθούν οι εξωγήινοι.
Τι νόμιζες ότι θα έκαναν;
Κι αν μας έπιαναν;
Κάτι συνέβη σ' αυτά τα άτομα.
Εμείς δεν το καταλαβαίνουμε, αλλά κάτι συνέβη.
Δεν είναι ψυχασθενείς αυτοί οι άνθρωποι.
Πάνω από 60 παιδιά είδαν ό,τι είδα κι εγώ.
Δεν το βγάλαμε απ' το μυαλό μας.
Το θέμα είναι να φανερωθεί η αλήθεια.
Δεν ξέρεις τι θα γίνει, αλλά τελικά η αλήθεια φανερώνεται.
Από τις απαρχές του χρόνου,
ο άνθρωπος βλέπει ανεξήγητα αντικείμενα στον ουρανό.
Είμαστε μόνοι μας στο σύμπαν;
Κάπου στα δεδομένα θα υπάρχει κάτι που χρήζει διερεύνησης.
Δεν έχουμε κρύψει τίποτα.
Υπάρχουν τα διαπλανητικά διαστημόπλοια.
Ήταν εξωγήινος, είχε μεγάλα μάτια.
Αυτό που συμβαίνει είναι εξαιρετικής σημασίας
και πέρα για πέρα αληθινό.
ΕΠΑΦΕΣ
Είμαι ο Ραλφ Μπλούμενταλ.
Ήμουν δημοσιογράφος των New York Times για 45 χρόνια.
Πλέον, είμαι συνεργάτης τους και συγγραφέας.
Το μεγαλύτερο ρίσκο μ' αυτό το θέμα,
και το έχω βιώσει προσωπικά, είναι η γελοιοποίηση.
Δεν γίνεται τυχαία αυτό.
Δυστυχώς, η κυβέρνησή μας τη δεκαετία του '50 αποφάσισε
να γελοιοποιεί όλους όσους είδαν ΑΤΙΑ
και μίλησαν για τις απίθανες ιστορίες τους.
Ο στιγματισμός συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
ΤΟ 2017, ΟΙ NEW YORK TIMES ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΑΝ ΣΕΙΡΑ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑΚΩΝ ΑΡΘΡΩΝ
ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΣ ΜΥΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΠΕΝΤΑΓΩΝΟΥ
ΠΟΥ ΔΙΕΡΕΥΝΟΥΣΕ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ ΕΝΑΕΡΙΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ.
Όταν γράφεις κάτι, δεν ξέρεις
τι αντίκτυπο θα έχει.
Οι New York Times το έβαλαν σε κυριακάτικο πρωτοσέλιδο.
Έγινε χαμός.
Συνοδεύσαμε το άρθρο με κάποια βίντεο του ναυτικού,
τα οποία μέχρι τότε δεν είχαν δημοσιευτεί ποτέ.
Από τα πιο δημοφιλή βίντεο που δημοσίευσαν οι New York Times.
Δεν το λέω εγώ, το λένε άλλοι,
ότι αυτό έκανε το θέμα πιο προσιτό στα ΜΜΕ,
ο κόσμος ένιωθε πιο άνετα όταν αναφερόταν σ' αυτό.
Ούτε εμείς μιλούσαμε για εξωγήινους ούτε το Πεντάγωνο.
Δεν αγγίξαμε αυτό το θέμα,
και δικαιολογημένα.
Πώς χειρίζεσαι κάτι τέτοιο; Πας στον αρχισυντάκτη και λες
"Έχω ένα θέμα με έναν που είδε ΑΤΙΑ στην αυλή του".
Θα γελάσει και θα πει "Γράψε 500 λέξεις και να είναι χιουμοριστικό".
Για αυτούς που είχαν τις επαφές, όμως, δεν ήταν καθόλου αστείο.
Αυτοί ξέρουν τι είδαν.
Είδαν κάτι ανεξήγητο.
Επειδή κάτι είναι ανεξήγητο, δεν σημαίνει ότι πρέπει να μένει κρυφό.
ΠΙΣΤΟΙ
ΡΟΥΑ, ΖΙΜΠΑΜΠΟΥΕ
ΕΙΣΟΔΟΣ ΣΧΟΛΕΙΟ ARIEL
Το Ariel ήταν εξαιρετικό σχολείο. Δεν περνούσαμε πολύ χρόνο στην τάξη.
Νιώθω τόσο τυχερή που στον δρόμο για το σχολείο έβλεπα καμηλοπάρδαλη.
Είχαμε πάρκο άγριων ζώων δίπλα στο σχολείο.
Δίπλα στο γυμνάσιο.
Τα καπέλα σας;
Οι καθηγήτριες είχαν πάθος για την εκπαίδευση.
Δεν έπρεπε να φοράτε καπέλα;
Ήμασταν δεμένοι
και εμπιστευόμασταν όλους τους ενήλικες που ήταν μαζί μας.
Είτε ήταν καθηγητές ή εθελοντές.
Μας έκαναν
να νιώθουμε ασφάλεια, οικειότητα.
Έκανε φίλους;
Πού;
Ήταν σαν δεύτερη οικογένειά μας.
Πήγα στο Ariel, ήταν πολύ καλό σχολείο, ιδιωτικό.
Μεγάλωσα με κατήχηση της Βίβλου
και κατανοούσα τη ζωή με τη χριστιανική προσέγγιση.
Κι ο αδερφός μου το ίδιο.
Σαφώς επηρέασε αυτό που βίωσα, την ερμηνεία που του έδωσα.
Γιατί ήρθαμε σήμερα;
Για να πω την εκδοχή μου.
Ποια είναι η δική σου εκδοχή;
Αυτό που είδα εκείνη τη μέρα.
Θα το πω δημόσια.
Πώς θέλεις να αρχίσεις;
16 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1994
Είχαμε βγει για διάλειμμα.
Ήμουν στην έκτη τάξη
και οι καθηγητές είχαν μπει σε μια γρήγορη συνεδρίαση.
Με τη Σάλμα περιφερόμασταν εκτός των επιτρεπόμενων ορίων.
Θυμάμαι ότι είδα μια έντονη λάμψη,
πολύ κοντά, πάνω από το χορτάρι.
Κι είπαμε με τη Σάλμα "Τι είναι αυτό;"
Πολύ λαμπερό και φωτεινό.
Μια το έβλεπες και μια όχι.
Λες και ήταν οφθαλμαπάτη.
Μετά, η Έμμα κι εγώ…
Ήρθε και στάθηκε δίπλα μου.
Είδα
ένα αντικείμενο να αιωρείται. Ήταν μεγάλο.
Και είχε κι άλλα μικρά τριγύρω.
Φαινόταν λες και άλλαζαν διαστημόπλοια.
Σαν τα μυρμήγκια που έκαναν αυτό που έπρεπε να κάνουν.
Εδώ ήταν τα σκάφη.
Υπήρχε ένα μεγάλο.
Από εκεί μέχρι…
εδώ.
Και με τόση διάμετρο.
Ένας ασημένιος και αστραφτερός δίσκος,
με φώτα.
Στο κάτω μισό υπήρχαν φώτα.
Ήταν κάπως…
Είδα μια πόρτα.
Και ξαφνικά αυτός εμφανίστηκε εκεί. Ακριβώς μπροστά μας.
Ανοιγόκλεισα τα μάτια και είδα το ον
σε ένα με δύο μέτρα απόσταση από μένα.
Το ον ήταν…
όχι πιο μακριά από εδώ.
Έβλεπες λεπτομέρειες.
Ήταν μια ηλιόλουστη μέρα.
Δεν γινόταν να κάναμε λάθος σ' αυτό που βλέπαμε.
Φορούσε μαύρα ρούχα,
πολύ στενά,
ήταν σαν στολή δύτη.
Στολή κατάδυσης.
Κι είχε πολύ μεγάλο κεφάλι.
Οβάλ, με μυτερό πηγούνι που ερχόταν κάπως έτσι.
Είχε μεγάλα μάτια.
Μόνο αυτό είδα. Μεγάλα μάτια και μαύρο σώμα.
Τεράστια μάτια, που δεν μπορείς να μην τα κοιτάξεις.
Μόλις ανταλλάξαμε βλέμματα,
εξαφανίστηκαν όλα όσα ήταν γύρω μας.
Τι σε τρόμαξε;
Ο θόρυβος.
Ποιος θόρυβος;
Ο θόρυβος που ακουγόταν.
-Άκουγες κάποιο θόρυβο; -Ναι.
Τι θόρυβος ήταν; Δυνατός, σαν βουητό ή απαλός;
Τι θόρυβος ήταν;
Σαν κάποιος να έπαιζε φλογέρα.
Δεν με ακούμπησε.
Με το βλέμμα του, όμως, άγγιξε κάθε σπιθαμή του σώματός μου.
Και ξαφνικά άρχισα να νιώθω τα μηνύματα.
Οι ιδέες μεταφέρθηκαν σε μένα, στο είναι μου.
Δεν μίλησε. Έγινε τηλεπαθητικά.
Ένιωσα ένα αίσθημα,
ένα σαρωτικό αίσθημα για το πόσο σημαντικό είναι το περιβάλλον.
Το περιβάλλον πρέπει να είναι η πρώτη μας προτεραιότητα
και πρέπει να κάνουμε σωστές επιλογές για το περιβάλλον.
Για να ζούμε και να ευημερούμε θέλουμε καθαρό αέρα και χώμα, όμορφα φυτά.
Τα ζώα, τα φυτά.
Τα πάντα που είναι γύρω μας.
Νομίζω ότι θέλουν να μάθει ο κόσμος
ότι κάνουμε ζημιά στον πλανήτη
και να μην τεχνολογηθούμε πολύ.
Δεν μπορούσα καν να πω τη λέξη "τεχνολογία" σ' εκείνη την ηλικία.
Θυμάμαι όταν μου πήραν συνέντευξη
και είπα κάτι σαν "Δεν πρέπει να τεχνολογηθούμε".
Το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο.
Ότι η τεχνολογία
θα αναπτυχθεί κι άλλο
και δεν θα βγει σε καλό για τους ανθρώπους.
Πώς έλαβες αυτό το μήνυμα;
-Με λόγια… -Με τη συνείδησή μου.
-Ποιαν; -Τη συνείδησή μου.
-Σου το είπε η συνείδησή σου; -Ναι, εγώ το σκέφτηκα.
Δεν είχα νιώσει ξανά την αίσθηση
της επαφής.
Δυστυχώς, όμως ο απόηχος
δεν ήταν τόσο γαλήνιος και ωραίος.
Πάνε πάνω από 20 χρόνια από τότε που έχω να έρθω.
Από τότε που αποφοίτησα από το Ariel.
Θυμάμαι γιατί η μάνα μου ήθελε να έρθω εδώ.
Είσαι στη φύση, είναι υπέροχα.
ΝΤΑΛΙΝ ΠΡΩΗΝ ΜΑΘΗΤΗΣ
Εσύ είδες το ΑΤΙΑ;
Όχι, δεν το είδα.
Το έβγαλα όλο απ' το μυαλό μου.
Ψάχναμε τρόπο με τον φίλο μου να κάνουμε κοπάνα από το μάθημα της Σόνα.
Κάποιοι φίλοι μας ήταν ντόπιοι,
έτσι η μητρική τους γλώσσα ήταν η Σόνα.
Μετανιώνω που δεν διάβαζα Σόνα. Τώρα δεν τη μιλώ καλά.
Έψαχνα κάθε φορά να κάνω κοπάνα από το μάθημα της Σόνα.
Μας ήρθε μια τρελή ιδέα, που δεν έπρεπε να είχε πιάσει.
Τότε υπήρχε ένας βράχος εκεί, δεν τον βλέπω τώρα.
Ένας αστραφτερός βράχος που έλαμπε στον ήλιο.
Τον έδειξα στους άλλους και είπα
"Να ένα διαστημόπλοιο! Ένας εξωγήινος!"
Οι μικρότεροι είπαν "Αλήθεια;" και τους είπα "Ναι, εξωγήινοι!"
Μέσα σε μισή ώρα όλοι μιλούσαν γι' αυτό.
Έτρεχαν εδώ κι εκεί. Βούιξε το σχολείο.
Ίσως ήταν κλάσμα δευτερολέπτου.
Ίσως ήταν δέκα λεπτά.
Το σίγουρο είναι ότι όταν κατάφερα να αφήσω το χέρι της Έμμα,
στην αυλή επικρατούσε χαμός.
Αυτό που είδα το είδαν κι άλλα 60 παιδιά.
Κοντός, με μακριά χέρια.
Πράσινο κεφάλι, σε σχήμα οβάλ. Πολύ μεγάλα μάτια.
Τα χρειάστηκα. Τρόμαξα πολύ.
Ίσως ήταν η λάμψη του βράχου. Δεν ξέρω.
Το σίγουρο είναι πως δεν είχε εξωγήινους.
Κι αν μας έκοβε το κεφάλι με λέιζερ; Τέτοια σκεφτόμουν.
Με είχε πιάσει πανικός.
Γιατί να πάνε εξωγήινοι σε ένα σχολείο
χωρίς να κάνουν καμία επαφή;
Πέρασαν ολόκληρους γαλαξίες.
Δεν ρισκάρεις να ταξιδέψεις τόσο μακριά για να μιλήσεις σε παιδάκια.
Δεν ήθελα να μάθω τι θα ακολουθούσε.
Ούτε γιατί ήρθαν.
Δεν κοίταξα καν πίσω μου, επειδή είχα τρομάξει πολύ.
Δεν πίστευα αυτό που έβλεπα. Όλα αυτά τα άτομα
να δείχνουν έναν βράχο και να φωνάζουν "UFO"!
Έτσι είναι τα παιδιά, όμως. Παίζουν φανταστικά παιχνίδια.
Και μετά τα πιστεύουν.
Σίγουρα δεν ήταν βράχος. Ξέρω πώς είναι οι βράχοι.
Κάποιος θα μπορούσε να πει "Τι μπορεί να ήταν;
Ίσως ήταν αυτό ή το άλλο;"
Δεν ξέρω, δεν το άγγιξα.
Αλλά σίγουρα δεν ήταν βράχος.
Αν όντως είχε συμβεί, δεν θα στεκόμουν εκεί
να δείχνω τον βράχο.
Θα πήγαινα κοντά στον εξωγήινο.
Θα πλησίαζα το διαστημόπλοιο.
Πότε θα σου ξαναδοθεί τέτοια ευκαιρία;
Να βρεθείς κοντά σε εξωγήινο.
Πολλοί διαφωνούν μαζί μου.
Με λένε ψεύτη, με λένε διάφορα.
Πρώτα πρέπει να φανώ ειλικρινής με τον εαυτό μου.
Η αλήθεια είναι ότι δεν ήταν εξωγήινοι.
Η αλήθεια είναι ότι ήταν μια φήμη
κι εσείς την πιστέψατε.
Συγγνώμη που ανατρέπω τις βλακείες σας.
Λυπάμαι, αλλά είμαι ειλικρινής.
Δεν έχω καμία αμφιβολία για ό,τι είδα.
Δεν αμφισβήτησα ποτέ αυτό που είδα.
Μη γελιόμαστε, τα παιδιά λένε ψέματα.
Δεν είναι τόσο αθώα όσο νομίζουμε.
"Δηλαδή 60 άτομα είπαν ψέματα;"
Ναι, 60 άτομα είπαν ψέματα.
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΧΑΡΒΑΡΝΤ
Ήταν 1994 και μόλις είχα τελειώσει την εκδίκαση
της πρώτης μεγάλης υπόθεσης κακοποίησης εναντίον της Εκκλησίας.
Με πήρε τηλέφωνο ένας φημισμένος δικηγόρος
από τα δυτικά της χώρας.
Μου είπε "Έρικ, σου έχω μια υπόθεση".
Είπε για έναν καθηγητή του Χάρβαρντ που πίστευε σε εξωγήινους.
Επικεφαλής της ψυχιατρικής στο Νοσοκομείο Κέιμπριτζ.
Είχε πάρει Πούλιτζερ,
δημιούργησε την πρώτη εξωτερική ψυχιατρική κλινική στη χώρα.
Είχε πετύχει πολλά.
Και τώρα ισχυρίζεται ότι υπάρχει ένα φαινόμενο με εξωγήινους
που είναι ανεξήγητο.
Του είπα ότι μάλλον χρήζει ψυχιατρικής βοήθειας.
Μου είπαν ότι είναι μόνιμος καθηγητής
και ότι υπήρχε στα σκαριά μια μυστική διαδικασία
από επιτροπή στο Χάρβαρντ για την απόλυσή του.
Μου είπαν ότι πρώτη φορά συνέβαινε αυτό
στην ιστορία των 350 ετών του Χάρβαρντ.
Μου κέντρισε το ενδιαφέρον.
Ένας σοβαρός άνθρωπος.
Κέρδισε βραβείο Πούλιτζερ.
Ίδρυσε το ψυχιατρικό τμήμα στο Νοσοκομείο του Κέιμπριτζ,
από τα καλύτερα πανεπιστημιακά νοσοκομεία του Χάρβαρντ.
Παραδοσιακά στην ψυχιατρική, αν ένας ασθενής έρθει και σου πει
ότι είχε επαφές με εξωγήινους,
σχεδόν αμέσως συμπεραίνεις
ότι το άτομο μπορεί να είναι ψυχωτικό.
Αυτό σκέφτηκα κι εγώ αρχικά όταν άκουσα γι' αυτήν την υπόθεση.
Ο Τζον είχε πάρει πάνω από 150 συνεντεύξεις από άτομα
που έλεγαν ότι είχαν απαχθεί από εξωγήινους.
Έχω μιλήσει σε 70 απ' αυτούς.
Τους βασάνιζε το γεγονός ότι κανείς δεν καθόταν να τους ακούσει.
Τους έπαιρναν για ψυχωτικούς.
Ο Τζον δεν το θεωρούσε ψυχασθένεια, αλλά ψυχικό τραύμα.
Το συμπέρασμά μου, κι αυτό είναι ξεκάθαρο,
έχοντας δουλέψει με 90 τέτοια άτομα,
είναι ότι δεν υπάρχει εμφανής ψυχασθένεια που να το αιτιολογεί.
Αφού περιγράφουν κάτι παρόμοιο με τους υπόλοιπους
κι εμείς το απορρίπτουμε λέγοντας ότι δεν συνέβη,
τότε τι έγινε; Τι συνέβη;
Αυτό υποστήριζε ο Τζον.
Το προσεγγίσατε με ευπιστία;
Ή με τεράστια δυσπιστία;
Με τεράστια δυσπιστία. Το θεωρούσα αδύνατον.
Δεν ήταν δυνατόν να συμβαίνει.
Δεν υπάρχει τέτοια νοημοσύνη στο σύμπαν μας.
Πρέπει να υπάρχει κάποια άλλη εξήγηση.
Ας μάθουμε τι έγινε.
Να μελετήσουμε προσεκτικά κάθε πτυχή.
Αυτό θα ήθελα να δω.
Ο Τζον άρχισε να γίνεται διάσημος.
Είχε πάει σε όλες τις εκπομπές,
με τσαλακωμένο κουστούμι και λερωμένη γραβάτα!
Τα τελευταία τέσσερα χρόνια, ο δρ Μακ μελέτησε πάνω από 100 ασθενείς
που ισχυρίζονται ότι έχουν απαχθεί από εξωγήινους.
Ο δρ Μακ είναι ευυπόληπτος καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ.
Ψυχίατρος του Χάρβαρντ…
Μιλούσε με ειλικρίνεια.
Το Χάρβαρντ
δεν ανεχόταν
να βγαίνει ο Τζον στην τηλεόραση
και να συνδέεται το όνομα του Χάρβαρντ με κάτι τόσο αμφιλεγόμενο.
Υπάρχει ένα μοτίβο που δεν μπορώ να εξηγήσω ως ψυχίατρος.
Όταν επιστρέψουμε, η Σάρον θα μας πει για τον τρόμο που ένιωσε
όταν είχε επαφές με εξωγήινο.
Το Χάρβαρντ το θεώρησε επαγγελματική αμέλεια.
Ότι δεν έπρεπε να δεχόταν τους ασθενείς χωρίς να τους υποβάλει σε θεραπεία,
είτε με φάρμακα είτε με ψυχοθεραπεία,
αφού ήταν ψυχασθενείς. Θεώρησε ότι με το να τους ακούσει
χωρίς να απορρίψει τους ισχυρισμούς για την εμπειρία τους,
τους έκανε κακό.
Εκατοντάδες χιλιάδες άτομα σε όλη τη χώρα,
ίσως και εκατομμύρια άτομα,
έχουν βιώσει κάτι παρόμοιο.
Δεν γνωρίζονται.
Οι λεπτομέρειες που έδωσαν δεν δημοσιεύτηκαν.
Δεν έχουν να κερδίσουν τίποτα και μάλιστα ντρέπονται γι' αυτό.
Όταν άκουσα ότι αυτό συνέβη σε παιδιά δύο και τριών ετών,
αμέσως απέκλεισα θέματα προσωπικότητας.
Όπως είπα πριν,
κατόπιν εξέτασης, τα άτομα αυτά δεν έχουν ψυχασθένεια.
Το μόνο που απομένει είναι να το έχουν ζήσει.
Διακυβευόταν η επαγγελματική του καριέρα.
Η άδεια άσκησης της ιατρικής.
Και είπε "Δεν θα κάνω πίσω.
Θα τους υπερασπιστώ".
Συμβαίνει κάτι ανεξήγητο,
που πρέπει να το δούμε ρεαλιστικά χωρίς να το γελοιοποιούμε.
Έτσι, ο Τζον πήγε στη Ρούα της Ζιμπάμπουε
για να αποδείξει ότι κάτι σημαντικό συνέβη σ' αυτά τα άτομα
και ότι πρέπει να είμαστε ανοιχτόμυαλοι
και όχι στενόμυαλοι με τον υλικό κόσμο.
Πόσα άτομα λένε ότι έγινε αυτό;
Έγραφα το βιβλίο μου για τον Τζον Μακ.
Μου πήρε 17 χρόνια από την αρχή μέχρι το τέλος.
Μου κίνησε το ενδιαφέρον που ο Τζον Μακ ρίσκαρε την καριέρα του
για να διερευνήσει ένα επαίσχυντο θέμα, κατ' εμέ.
Θα μου πεις "Δεν υπάρχει επιστημονική απόδειξη".
Δεν υπάρχει, αλλά ο Μακ διερευνούσε ένα θέμα
για το οποίο δεν υπάρχει επιστημονική απόδειξη.
Δεν είναι δουλειά μου να με συμπαθούν.
Δεν είναι αυτός ο σκοπός.
Διευθύνω ένα καλό σχολείο με καλό όνομα,
αυτή είναι η δουλειά μου.
Ρώτησαν γιατί είμαι εδώ 33 χρόνια.
Ίσως είναι από τεμπελιά, δεν ξέρω.
Ξυπνώ, ντύνομαι, πάω σχολείο.
Αυτό κάνεις κάθε μέρα, θες δεν θες.
Είτε το θέλω είτε όχι, είμαι εκεί επειδή είναι το καθήκον μου.
Διευθύνω ένα χριστιανικό σχολείο, αλλά έχω δική μου πίστη.
Δεν χρειάζεται να πηγαίνω εκκλησία για να βρω τον Θεό.
Ξέρει τα προβλήματά μου.
Κάποια πράγματα δεν σηκώνουν αμφισβήτηση.
Απλώς τα δέχεσαι.
Αυτό κάνω.
Γράφετε; Νιώθω και πάλι παιδί.
Ναι. Παραβιάζω τους κανόνες.
Αν το μάθει η κα Μπέιτς, θα με σκοτώσει!
Προσπαθείς να ζήσεις φυσιολογικά, να προχωρήσεις,
αλλά αυτή η εμπειρία πάντα επανέρχεται μπροστά σου.
Άκουγα τα άλλα παιδιά
που τσίριζαν και έκλαιγαν,
αλλά με είχε συνεπάρει αυτό το ον.
Θυμάμαι που είδα τα μεγάλα, μαύρα μάτια του.
Και
δεν ξέρω αν ήταν τηλεπαθητικό.
Το μήνυμα που έλαβα, όμως, το μήνυμα που θυμάμαι
ήταν ότι κάναμε ζημιά στον πλανήτη.
Εκείνη την εποχή, όμως…
δεν τα συζητούσαμε αυτά.
Το κρύβαμε και πηγαίναμε παρακάτω.
Ήταν τραυματική εμπειρία. Την επόμενη φορά που το συζήτησα
ήταν όταν μου ζήτησε ο Τζον Μακ να περιγράψω τι είδα,
και ένιωσα ασφάλεια να του μιλήσω.
Ένιωσα ασφάλεια ότι πίστευε αυτό που είδαμε.
Καθηγητά Μακ, βρίσκεστε στη Ζιμπάμπουε εδώ και δέκα μέρες.
Τι πιστεύετε, μετά που μιλήσατε στα παιδιά
στο σχολείο Ariel;
Προσέγγισα το θέμα με ανοιχτό μυαλό
για το κατά πόσο αυτά τα παιδιά
επηρεάστηκαν από τη φαντασία ενός παιδιού
και μετά είπαν μια ιστορία.
Πήραμε ατομικές συνεντεύξεις από καμιά δεκαριά παιδιά.
Ήταν από τους τελευταίους δημοσιογράφους που ήρθαν στο σχολείο.
Ήρθαν συνεργεία ειδήσεων από παντού για να μας μιλήσουν
και δεν με έπαιρναν στα σοβαρά.
Πώς ένιωσες που κοίταζες εκείνα τα μάτια
ή που σε κοίταζαν τα μάτια; Πώς σε επηρέασε αυτό;
-Τρόμαξα. -Τρόμαξες;
Τώρα ίσως με κατανοήσουν, ίσως με ακούσουν
και με βοηθήσουν να βγάλω νόημα για αυτό που έγινε.
Με βάζει για ύπνο η μαμά.
Και κοιμάσαι αμέσως
ή μένεις ξύπνια και σκέφτεσαι;
Μένω ξύπνια και τρομάζω με κάθε θόρυβο που ακούω.
-Φοβάσαι τις νύχτες; -Ναι.
Και τι σε ανησυχεί τις νύχτες;
Ανησυχώ ότι εκείνος ο άντρας ακόμα με κοιτάζει
κι ότι θα με σκοτώσει.
Το ξέρει η μαμά ότι ανησυχείς; Της είπες πόσο ανησυχείς;
Όχι. Δεν θα με πιστέψει.
Τι θα σε έκανε να νιώσεις ασφάλεια;
Δεν ξέρω.
Τι θα σε έκανε να ανησυχείς λιγότερο;
-Σκέφτομαι συνέχεια εκείνο τον άντρα. -Δεν σταματάς να τον σκέφτεσαι;
Ναι.
Και πώς…
Με τι θα ανησυχούσες λιγότερο; Μπορεί να κάνει κάτι εκείνος ο άντρας;
Όχι.
Ήρθε ένας τύπος.
Ήταν πολύ ψηλός, χαμηλών τόνων, προσεγμένος.
Φαινόταν ότι
άκουγε.
Πες μου τι έγινε εκείνη τη μέρα.
Ήσουν έξω στο διάλειμμα, έτσι;
Ναι.
Τι ήταν το πρώτο πράγμα που πρόσεξες;
Πήγαμε στην άκρη της αυλής.
"Πες μου τι είδες.
Πώς ένιωσες;
Ένιωσες ότι επικοινωνούσαν μαζί σου;"
Θυμάμαι τις ερωτήσεις.
Μας έδωσαν χαρτί, χρώματα
και είπαν "Σχεδιάστε αυτό που είδατε". Και το σχεδίασα.
Το διαστημόπλοιο.
Είχε κάποια φωτάκια.
Μακριά ή κοντά χέρια σε σχέση με τα δικά μας;
Αρκετά μακριά.
Είδες μαλλιά;
Ναι. Τα μαλλιά ήταν σαν του Μάικλ Τζάκσον.
Και φορούσαν μαύρη στολή.
Και μεγάλα μάτια. Μάλιστα.
Ζωγράφισες κόρες. Είχαν όντως κόρες;
Ναι, είχαν άσπρες κόρες.
Πιο μεγάλα μάτια από μας.
Τι έγινε τότε;
Ήταν στο τέλος του διαλείμματος.
Όταν γυρίσαμε στην τάξη,
το είπαμε στη δασκάλα, αλλά καμία δασκάλα δεν μας πίστεψε.
Δεν σας πίστεψαν; Αλήθεια;
-Ναι. -Μα είπατε όλοι την ίδια ιστορία.
Οι δασκάλες δεν μας πίστεψαν.
Καθόλου.
Πίστεψαν ότι είδαμε κάτι, αλλά δεν πίστεψαν ότι ήταν όντα
και εκείνο το οβάλ πράγμα που είδαμε.
Στην αρχή το αγνοήσαμε.
ΚΟΛΙΝ ΜΑΚΙ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
Συνεχίσαμε κανονικά.
Δεν θυμάμαι να το συζητώ καν με τα παιδιά.
Επειδή πρώτη φορά αντιμετωπίζαμε κάτι τέτοιο.
Συνεχίζεις να κάνεις αυτό που ξέρεις.
Ζω εδώ, στο σχολείο.
ΤΖΟΥΝΤΙ ΜΠΕΪΤΣ
Προσπαθώ να μην το σκέφτομαι.
Αλλιώς δεν θα κλείσω μάτι!
-Ούτε εσείς! -Ναι!
Πολλές νύχτες δεν έκλεισα μάτι από τότε που συνέβη.
Προσπαθώ να μην το σκέφτομαι.
Από τα πρώτα πράγματα που μας είπαν
ήταν ότι υπήρχε ένας κηπουρός εκεί.
"Δεν θέλω να ξαναμιλήσετε γι' αυτό".
Είμαι επιφυλακτική με τα παιδιά
επειδή μπορούν να πείσουν τον εαυτό τους γι' αυτό που βλέπουν
και ενθουσιάζονται μεταξύ τους.
Πώς ξέρουν τι είδαμε;
Δεν ήταν κηπουρός αυτός!
Τίποτα δεν είδαν. Κάποιος σκαρφίστηκε όλη αυτήν την ιστορία.
Αυτό πιστεύω.
Με τόσα χρόνια εμπειρίας με παιδιά, πρέπει να είσαι προσεχτικός
με το πώς ερμηνεύεις αυτό που σου λένε.
Είναι δικό τους θέμα, εκείνοι επιλέγουν τι πιστεύουν.
Ίσως πιστεύουν πραγματικά ότι το είδαν.
Λυπάμαι που το λέω. Δεν έγινε ποτέ και εθελοτυφλούν.
Ίσως είπα ένα δυο ψέματα,
αλλά οι υπόλοιποι συνέχισαν την ιστορία μου.
Είπαν ψέματα 60 παιδιά;
Είπαν ψέματα; Ή τους έβαλαν οι φίλοι τους να πουν ψέματα;
Είναι πολλά άτομα.
Αν πείσω πέντε 16χρονους να καταθέσουν
ότι ένας δάσκαλος ή ιερέας ήταν βιαστής,
αποτελεί πολύ ισχυρή απόδειξη
και θα κερδίσω τη δίκη.
Εδώ έχουμε 60 άτομα που περιγράφουν την ίδια εμπειρία.
Γιατί να το απορρίψουμε;
Από νομικής πλευράς, είναι πολύ ισχυρή απόδειξη.
Στο δικαστήριο μετρούν οι αυτόπτες μάρτυρες.
Μπορεί να οδηγήσουν σε καταδίκη για φόνο.
Μπορεί να οδηγήσουν σε ισόβια ή σε θανατική ποινή.
Ο Μακ είπε "Είναι η δουλειά μου, είμαι ψυχίατρος".
Μιλώ συνέχεια με κόσμο. Κρίνω αν μου λένε αλήθεια
ή αν μου λένε ψέματα".
Όταν αυτά τα άτομα αφηγήθηκαν την ιστορία στον Μακ,
ο ίδιος το αποκάλεσε "αρμόζον θυμικό".
Δηλαδή, έδειξαν τον τρόμο που ένιωσαν εκείνη τη στιγμή.
Ένιωσε σιγουριά
ότι δεν ήταν κάτι που εύκολα σκαρφίζεται κάποιος.
-Δυσκολεύομαι μ' αυτό. -Γιατί;
Επειδή δεν θέλω να το πιστέψω.
Αυτά τα άτομα μιλούσαν τόσο έντονα
για κάτι που ήταν τόσο δυνατό γι' αυτούς με τεράστιο τρόμο.
Ως ψυχίατρος θεωρώ ότι αυτό προέρχεται μόνο από πραγματικό βίωμα.
Μακάρι να μας μιλούσαν περισσότερο, να μας έκαναν ερωτήσεις
ή να μας έκαναν να νιώθουμε ότι δεν είμαστε τρελοί.
Δεν το συζητούσα στο σπίτι,
επειδή ο πατέρας μου δεν ήθελε να ξέρει.
Δεν ήθελε να στιγματιστεί.
Μου είπαν οι γονείς μου ευθέως "Όχι, δεν το είδες αυτό".
Φοβόμασταν μήπως μας δείρουν.
Δεν είναι θέμα τι πιστεύουμε εμείς.
Το θέμα είναι η εμπειρία τους
και πώς οι ενήλικες γύρω τους
δέχονται την εμπειρία τους.
Θεωρώ ότι αυτή
είναι ίσως μια από τις πιο θεμελιώδεις εκπαιδευτικές αρχές.
Όποια και να είναι η προσωπική σου θέση, πολιτική, προκατάληψη,
δίνεις ευκαιρία σε ιδέες
και στην ελεύθερη έκφραση συναισθημάτων και σκέψεων.
Έχασα φίλους μετά απ' αυτό.
Ήμουν η τρελή
που δεν δεχόταν το γεγονός ότι δεν ήταν ο κηπουρός.
Επειδή ήμουν αυτή που έλεγε ότι όντως συνέβη.
Υπήρχε σοβαρός στιγματισμός εκείνη την περίοδο.
Συνήθως, δεν βγάζουμε κόσμο στην τηλεόραση
με τέτοιους αλλόκοτους ισχυρισμούς.
Για να πω την αλήθεια, οι ιστορίες τους ακούγονται πολύ τρελές.
Η ίδια η εμπειρία ήταν λιγότερο τραυματική από τον απόηχο.
Ο απόηχος ήταν υπερβολικός.
Επηρέασε κάποια άτομα.
Και αναρωτιέσαι
αν αυτά τα άτομα είχαν ψυχολογικά θέματα προηγουμένως.
Ή μήπως το ότι έλεγαν ψέματα κάποιοι
τους δημιούργησε ψυχολογικά προβλήματα;
Στα τέσσερα χρόνια εκπομπής δεν έχουμε μιλήσει για εξωγήινους.
Ο λόγος είναι επειδή πολλοί από μας είμαστε επιφυλακτικοί.
Στην αρχή, το έψαχνα.
Αναζητούσα, ρωτούσα κόσμο.
Μέχρι που κάποια στιγμή, άρχισαν να γίνονται εχθρικοί.
Ο πιο εχθρικός από όλους ήταν ένας ιερέας που έγινε κατακόκκινος.
Είπε "Όχι, δεν υπάρχουν εξωγήινοι".
Προσπαθούσε να με εμποδίσει να μην κάνω ερωτήσεις.
Κι άρχισα να νιώθω ότι είμαι τρελός.
Γιατί τους παίρνουμε για τρελούς
και τους εξευτελίζουμε επειδή είδαν άλλη οντότητα,
μια άλλη νοημοσύνη;
Γιατί τους παίρνουμε για τρελούς αν η νοημοσύνη τούς πλησίασε
και βιώνουν στα αλήθεια αυτό το γεγονός;
Όταν είσαι παιδί
και δεν σε πιστεύουν για κάτι σημαντικό που έγινε,
αργότερα όταν μου συνέβαιναν άλλα σημαντικά γεγονότα
στη ζωή μου,
ήταν πολύ δύσκολο για μένα να εκμυστηρευτώ σε άλλους
οτιδήποτε και να συνέβαινε.
Μου έλεγαν να πάω σε ψυχολόγο,
να μιλήσω σε κάποιον γι' αυτό.
Δεν το έκανα.
Θα με πιστέψει;
Ή θα πρέπει να προσπαθώ ξανά να πείσω
ότι όντως συνέβη;
Ο κόσμος που το έζησε αυτό λέει αλήθεια.
Δεν ξέρουμε την πηγή της εμπειρίας.
Είναι σημαντικό, όμως, να δεχτούμε ότι λένε αλήθεια
για κάτι πολύ δυνατό που τους συνέβη.
Γιατί αυτό να είναι κάτι διαφορετικό
την ώρα που λέμε ότι πιστεύουμε στον Θεό και σε διάφορα πνεύματα;
Υπάρχει κάτι μ' αυτό το θέμα
που μας ξενίζει.
Υπάρχει κόσμος πλέον, εκ των οποίων η διευθύντρια του σχολείου,
που έχουν παρόμοιο βίωμα.
Δεν μπορώ να θυμηθώ πότε το έζησα.
Ήταν μετά από αυτό που είδαν τα παιδιά και προτού έρθει ο καθηγητής Μακ.
Δεν έχω μιλήσει γι' αυτό.
Ήταν νύχτα. Ήμουν στο δωμάτιο.
Και μετά
με πήραν στο σκάφος.
Σε ένα στενό κρεβάτι.
Μου φάνηκε περίεργο, επειδή είμαι χοντρή. Φοβόμουν ότι θα πέσω!
Ήταν πολύ στενό.
Γύρω μου ήταν μικρά ανθρωπάκια.
Ανθρωπάκια. Εξωγήινοι.
Είπαν "Μη σηκώσεις το κεφάλι".
Εννοείται πως το έκανα, έτσι είμαι εγώ.
Έβαλαν κάτι στον ομφαλό μου.
Μπορεί να ήταν μικροτσίπ.
Μετά είδα μια λάμψη και έφυγαν.
Δεν ακούγεται σαν ταινία; Δεν ήταν.
Ήταν η δική μου εμπειρία, κανενός άλλου.
Το χειρίστηκα μόνη μου.
Δεν βοήθησε. Άρχισα τα χάπια.
Ήμουν δυστυχισμένη
και σκεφτόμουν να παραιτηθώ.
Αν έφτασα σε σημείο αυτοκτονίας;
Δεν ξέρω.
Δεν υπήρχε περίπτωση να το πω στον καθηγητή Μακ
ή σε οποιονδήποτε άλλον. Το κράτησα κρυφό.
Μετά ήρθαν ξανά και ρώτησαν αν ήθελα να πάω μαζί τους.
Επειδή ήμουν δυστυχισμένη.
Αρνήθηκα. Μετά ήρθαν ξανά, τρίτη και τελευταία φορά
και είπαν "Η τελευταία σου ευκαιρία.
Θα έρθεις μαζί μας;"
Κι είπα "Όχι, θα κάνω αυτό που έμαθα να κάνω".
Δεν παρατάς το καθήκον σου. Το φέρνεις εις πέρας.
Είσαι καλά; Γεια, τι κάνεις;
Πολύ ευγενικό εκ μέρους τους, αλλά δεν θα πήγαινα!
Για το καλό των παιδιών. Κι έφυγαν.
Ο Τζον Μακ είναι στον κόσμο του με τους εξωγήινους,
αλλά συνεχίζει να εισπράττει παχυλό μισθό.
Οι καθηγητές στο Χάρβαρντ δεν απολύονται ποτέ.
Έχει ρεζιλευτεί το επάγγελμα
με έναν συνάδελφό σας να διατυπώνει τέτοιες θεωρίες;
Ναι, ρεζιλεύτηκε το επάγγελμα και ανησυχούμε για τον ίδιο τον Τζον.
Έχει ξεφύγει λίγο;
Ο Τζον είναι χαρισματικός και ευφυής,
αλλά είναι και ενθουσιώδης.
Αυτήν τη φορά, το παράκανε.
Αυτήν τη φορά, έχασε την μπάλα.
Το Χάρβαρντ έλεγε ότι ο Τζον διέπραξε αμέλεια.
Αυτό επαναλαμβανόταν συνεχώς στις ακροάσεις.
Η θεωρία του Χάρβαρντ ήταν
"Αν δεν τους πεις ότι είναι ψυχασθενείς,
αν δεν τους δώσεις ηρεμιστικά
για την ψυχασθένειά τους, διαπράττεις αμέλεια".
Αυτοί οι ασθενείς έχουν ψυχολογικά προβλήματα
και τα προβλήματα αυτά καλύπτονται από μια ιδέα
η οποία έχει μια τρελή εξήγηση.
Στη δευτέρα και τρίτη γυμνασίου
στράφηκα προς τη θρησκεία.
Έλεγα στον πνευματικό μου, που ήταν νεαρός,
"Εντάξει, κατάλαβα.
Ο Χριστός ήρθε στη Γη και πέθανε για τις αμαρτίες μας.
Αλλά από πού ήρθε;"
Θυμάμαι που τον ρωτούσα
"Υπάρχει πιθανότητα να ήταν εξωγήινος;"
Του έλεγα "Το έζησα, το είδα".
Αυτός το απέρριψε.
Είπε "Όχι, δεν το είδες".
Ο κόσμος μού έλεγε "Όχι, δεν το είδες".
Θυμάμαι έναν λευκό ιερέα που μου είπε
"Οι εμπειρίες
που βίωσες ως παιδί δεν μετρούν.
Η ταυτότητά σου ως Αφρικανός είναι άσχετη".
Είπε τη λέξη "άσχετη".
Δηλαδή να μην έχω μοναδικότητα.
Με το μέγεθος του κόσμου μας,
με όλα αυτά τα είδη ανθρώπων, με τόσες γλώσσες,
τα σβήνεις όλα αυτά και λες ότι δεν μετρούν;
Αυτό με οδήγησε σε ένα ταξίδι, προς αναζήτηση απαντήσεων.
Αν είχαν αυταπάτες για τόσα χρόνια
ίσως έπρεπε κάποιος να τους πει
"Ξυπνάτε, δεν έγινε ποτέ!"
Ώστε να αρχίσουν να ξεπερνούν
το ψέμα που έλεγαν στον εαυτό τους τόσα χρόνια,
το οποίο κατέληξαν να πιστεύουν.
Για 20 χρόνια το κράτησα μέσα μου.
Το έθαψα.
Ως αποτέλεσμα, έχασα μεγάλο μέρος των παιδικών μου χρόνων,
πολλές αναμνήσεις των παιδικών μου χρόνων,
επειδή δεν μπορούσα να αποκαλύψω την πληγή και το τραύμα.
Όταν ακούς έναν θόρυβο, τι φαντάζεσαι;
Νομίζω ότι έρχονται κάποιοι στο σπίτι μου
και θέλουν να κλέψουν εμένα, τα παιχνίδια μου, τα πάντα.
Δεν μπορούσα να το συζητήσω με τον σύζυγό μου.
Είναι πολύ παραδοσιακός Καθολικός. Με ρώτησε
"Τι θέμα έχει αυτό το ντοκιμαντέρ;"
Και του είπα "Για πολύ καιρό
φοβόμουν ότι αν σου το έλεγα θα με έπαιρνες για τρελή,
και δεν θα με ήθελες".
Στην αρχή είπε "Όχι.
Δεν γίνεται αυτό!
Παντρεύτηκα κάποιαν που είδε εξωγήινους;"
Μπήκα σε μια αίθουσα δικαστηρίου που έφτιαξαν στο Χάρβαρντ.
Υπήρχε μια ημικυκλική εξέδρα,
στην οποία κάθονταν τρεις καθηγητές. Έμοιαζε με δικαστήριο.
Μαζέψαμε ένορκες καταθέσεις και δηλώσεις
από κόσμο που έλεγε ότι ο Τζον έσωσε τη ζωή τους.
Ότι κάποιοι θα αυτοκτονούσαν αν δεν ήταν ο Τζον.
Οι ενήλικες που εμπιστευόμουν δεν με άκουγαν.
Ο Τζον Μακ, όμως,
δεν χρειαζόταν να πειστεί για αυτό που είδαμε.
Και ξέρω ότι δέχτηκε τεράστια επίκριση γι' αυτό.
Δεν τον άφησαν ήσυχο όταν έφυγε από δω.
Έπρεπε να μας υπερασπιστεί κι από πάνω.
Αυτό πήγαινε για 14 μήνες.
Κάναμε ακροάσεις.
Και τότε μαθεύτηκε ότι είχε στηθεί ένα άτυπο δικαστήριο.
Ο κόσμος εξοργίστηκε με αυτά που περνούσε ο Τζον.
Θεωρώ πως το ότι μαθεύτηκε
ήταν ένας από τους λόγους που υποχώρησε το Χάρβαρντ.
Έγινα λίγο αναίσθητος.
Ήταν κάτι που περίμενα.
Όταν ταράζεις τα νερά της κοσμοθεωρίας τους
με κάτι που υποτίθεται δεν ισχύει,
αναμένεις ότι θα αντεπιτεθούν.
Οι υψηλά ιστάμενοι στο πανεπιστήμιο κατάλαβαν
ότι πρόκειται για κυνήγι μαγισσών
και έβαλε τέλος.
Ήταν τόσο εμψυχωτικό.
Ήταν θεραπευτικό.
Πειστήκαμε ότι εδώ συνέβη κάτι ασυνήθιστο.
Μοναδικό στην ιστορία των ΑΤΙΑ.
Αν υπάρχει οτιδήποτε που θα μπορούσε να πείσει ένα στενόμυαλο κοινό
ότι κάποια άλλη νοημοσύνη
που είναι από άλλο κόσμο, όπως είπε ο διευθυντής,
τότε αυτό το συμβάν θα πρέπει να πείσει τον κόσμο.
Ήταν ένα σπάνιο άτομο που είχε αρκετή αυτοπεποίθηση
ώστε να αντιμετωπίσει αυτό το περίεργο θέμα.
Παραμένει το μεγαλύτερο μυστήριο της εποχής μας.
Δεν υπάρχει απάντηση σ' αυτές τις εμπειρίες.
Τι είναι αυτά τα ΑΤΙΑ
και εάν υπάρχουν όντα που συνδέονται μαζί τους
αποτελούν τις πιο μυστηριώδεις ερωτήσεις της εποχής μας.
Ερωτήσεις όπως "Τι γίνεται όταν πεθαίνουμε;"
"Πώς προέκυψε το σύμπαν;" "Τι προηγήθηκε της Μεγάλης Έκρηξης;"
Δηλαδή, τι υπήρχε πριν; Πώς προέκυψε;
Στη Σόνα έχουμε μια λέξη, "zvinoera".
Η Εκκλησία πήρε τη λέξη και της απέδωσε την έννοια "ιερό".
Η αυθεντική της έννοια, όμως, προτού τη σφετεριστεί η Εκκλησία,
σημαίνει "Κάτι πολύ μυστηριώδες.
Κάτι ανεξήγητο,
αλλά που υπάρχει".
Είναι εκεί, επειδή επικοινωνείς μαζί του.
Το γεγονός ότι είδα εξωγήινο
με οδήγησε να βρω την αφρικανική μου ταυτότητα.
Τις αφρικανικές αξίες μου, την πνευματικότητά μου.
Το πιστεύω επειδή το είδα.
Μοιραστήκαμε αυτήν την ιστορία και είμαστε περήφανοι.
Αν θέλεις να πεις την ιστορία, τη λες.
Αν όχι, δεν τη λες.
Είναι και δική σου.
Είναι μια πολύ σημαντική ιστορία,
όχι τόσο λόγω του συμβάντος καθεαυτού.
Είναι μια σημαντική ιστορία για την ανθρωπότητα.
Για να πεις ότι "Υπάρχουν άνθρωποι που το έζησαν αυτό".
Αυτό είναι ενσυναίσθηση. Κατανοείς τον άλλον.
Μετά μπορεί να επιλέξεις άλλον δρόμο, αλλά είναι ανθρώπινο.
Κάποιοι επέλεξαν να το ψάξουν.
Κάποιοι επέλεξαν να το θάψουν και να μην το σκέφτονται.
Κάποιοι ίσως βρήκαν επαρκείς απαντήσεις.
Άλλοι ίσως έχουν ένα κομμάτι του παζλ που δεν ταιριάζει πουθενά.
Υπάρχουν άτομα που ήταν εκεί
και λένε ότι δεν συνέβη.
Είναι κι αυτό επιλογή.
Υπάρχουν πολλά ακόμα προς εξερεύνηση για να μάθουμε
για το τι υπάρχει γύρω μας.
Δεν είχα καταλάβει ότι μπορούσα να επηρεάσω το περιβάλλον αρνητικά.
Εκείνο το μήνυμα με έκανε να κατανοήσω
τη θέση μου στον κόσμο.
Ήταν αφυπνιστικό
και με έκανε να καταλάβω τι στενόμυαλη στάση κρατούσα
και ότι δεν δεχόμουν την πιθανότητα
ότι υπάρχει κάτι σ' αυτόν τον υλικό κόσμο
που δεν το κατανοώ.
Οι περισσότεροι ρωτούν "Είμαστε μόνοι;"
Δεν είναι αυτή η ερώτηση. Η ερώτηση είναι "Ποιοι είμαστε;"
Ίσως να αρχίσουμε να κατανοούμε ότι ίσως κάποιος μας παρακολουθεί.
Αυτοί τι βλέπουν;
ΕΞΗΝΤΑ ΔΥΟ ΠΑΙΔΙΑ ΕΙΠΑΝ ΟΤΙ ΕΙΔΑΝ ΔΙΑΣΤΗΜΟΠΛΟΙΑ ΚΑΙ ΕΞΩΓΗΙΝΟΥΣ
ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗ ΜΕΡΑ.
ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ, Ο ΤΖΟΝ ΜΑΚ ΧΤΥΠΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΜΕΘΥΣΜΕΝΟ ΟΔΗΓΟ
ΚΑΙ ΒΡΗΚΕ ΑΚΑΡΙΑΙΟ ΘΑΝΑΤΟ.
Ο ΜΑΚ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΘΕΩΡΗΣΑΝ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΕΠΑΦΗ
ΤΗ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΗ ΤΟΥ ΕΙΚΟΣΤΟΥ ΑΙΩΝΑ.
Υποτιτλισμός: Μαρία Ρούσσου