Wat vind je van dit volgende verhaal? Er wordt onderzoek gedaan naar de claim…
…dat er iets vreemds uit de lucht viel…
…wat landde in het Welshe dorp Broad Haven, nabij Haverfordwest.
Ik weet niet meer wie het als eerste zag.
We speelden op het schoolplein tijdens de middagpauze bij deze boom.
Het was 1977. Februari 1977.
We speelden hier.
We speelden een balspel en de bal ging de sloot in daar.
Wat het ook was, het werd drie keer gezien door schoolkinderen hier.
Iemand zei: 'Wat is dat?'
Iedereen rende ernaartoe.
We trokken een sprint naar het einde van het veld om te zien wat het was.
Is het echt een geval van massahysterie, of zit er realiteit in het onwerkelijke?
Bijna meteen daarna zagen andere mensen vreemde dingen.
Er was veel activiteit, veel waarnemingen, veel…
Er gebeurde van alles.
En hier landde het.
De mensen in Broad Haven vertellen je dat hun ervaringen echt zijn.
Vanaf het begin der tijden zagen mensen onverklaarbare dingen in de lucht.
Zijn we alleen in het universum?
Ergens in de data zit iets dat echt onderzoek waard is.
We hebben niets achtergehouden.
Er zijn interplanetaire ruimteschepen.
Het leek een alien, hij had grote ogen.
Er is hier iets belangrijks aan de hand, dat authentiek en echt is.
Dus, Kevin…
Vertel me een geheim dat je niemand vertelde over het fenomeen.
Filmen we?
ASTROFYSICUS VOORMALIG NASA-ONDERZOEKER
Ons hele leven lang, en het hele leven van onze ouders…
…sinds de jaren 40…
…hebben de autoriteiten en wetenschappers ons verteld dat dit belachelijk is.
Dat dit onzin is.
Dat is denk ik de belangrijkste reden dat er weinig serieuze…
…of tot recentelijk er weinig serieuze wetenschappers dit bestudeerden.
Ik zou zeggen dat er zo'n 15 experts in de wereld zijn.
Dat vind ik schokkend en er is misschien iets diepers dan het stigma…
…en de voor de hand liggende dingen die mensen weerhouden dit te bestuderen.
Mensen willen misschien niet weten wat dit fenomeen is.
Ze willen de waarheid niet weten. Misschien schrikt het ze af.
DE BROAD HAVEN-DRIEHOEK
IN 1977 WERD HET KLEINE WELSHE DORP BROAD HAVEN HET EPICENTRUM
VAN HET GROOTSTE MASSA-WAARNEMINGSEVENEMENT
IN DE GESCHIEDENIS VAN HET V.K.
MINSTENS 450 MENSEN ZAGEN MYSTERIEUZE VOERTUIGEN
EN VREEMDE WEZENS IN HET GEBIED, WAT TIENTALLEN JAREN ONDERZOEK OPLEVERDE.
HET BEGON ALLEMAAL OP EEN VELD ACHTER EEN SCHOOL.
Het was een mooi dorpje. Nog steeds.
Heel stil in de winter…
…hectisch in de zomer door alle vakantiegangers.
Een geweldige plek om op te groeien.
Ik was niet een van de populaire kinderen op school.
Ik was te zwaar als kind. Ik was een boekenworm.
Daarom werd ik gepest.
Ik heb denk ik meer met katten dan met mensen.
VOORMALIGE LEERLING
BASISSCHOOL
DEEL 1 DE SCHOOL 4 FEBRUARI 1977
Het was een vreselijke dag. Miezerig, vochtig.
Ik zat het merendeel van de dag binnen. Ik speelde niet buiten met de anderen.
De anderen kwamen binnen na het buiten spelen.
Ze zeiden dat ze een vliegende schotel zagen…
…maar ik negeerde dat volledig omdat ik dacht dat het onzin was.
Voor mij bestonden vliegende schotels niet.
Ze zaten in slechte sciencefictionfilms uit de jaren 50, of in pulpkranten.
Maar aan het eind van de dag dacht ik: dit is belachelijk. Ik ga zelf kijken.
Ik verliet de school.
Ik liep naar het veld toe.
En vanachter een paar bomen dook dit ding voor me op.
Zilver, sigaarvormig…
…ongeveer 14 meter lang.
De gedachte kwam in me op om te vluchten.
Ik vertelde het mijn ouders thuis en ze veroordeelden me niet.
Ze geloofden me en geloofden dat ik geloofde wat ik zag.
VOORMALIGE LEERLING
Moeders weten het altijd wanneer je liegt.
Ze was ervan overtuigd dat ik de waarheid sprak.
Ze nam contact op met Randall Jones Pugh, een goede familievriend.
Randall Pugh is een gepensioneerde veteraan…
…die regionaal onderzoeker is voor de Britse UFO-onderzoeksvereniging.
We hebben een fenomeen dat ons nog lang zal bijblijven…
ONDERZOEKER
…en we ontdekken misschien nooit wat het is.
Terry, neem die sector daar.
Die sector daar.
En ik ga naar het noordwesten.
Hij kwam snel met een lokale journalist van de Western Telegraph.
UFO LANDT IN VELD, ZEGGEN JONGENS
De waarneming was op vrijdag. Op maandagochtend was het een gekkenhuis.
KINDEREN VLUCHTEN VOOR VLIEGENDE SCHOTEL
Vandaag wees een groep kinderen me de plek waar ze een ruimteschip dachten te zien.
Plots dook het zilveren, sigaarvormige object op vanachter de struiken…
…en wilde opstijgen. Toen verdween het weer.
Het was nacht. Ik was 10 jaar oud.
Ik zette de tv aan, en er was een geweldig verhaal op het kinderprogramma Newsround.
Het ruimteschip had de vorm van een sigaar met een koepel erop.
Als je negen of tien jaar oud bent, zit je in een heel vormende periode.
Je fantasie slaat op hol, en iedereen was geïnteresseerd in ufo's.
We ontvingen veel meldingen van UFO's boven Mobile.
Gegroet.
We komen uit Frankrijk.
1977 was een topjaar voor UFO's.
Het aantal waarnemingen steeg.
Nou, het was ongeveer daar.
De mediabelangstelling nam toe.
Ik was toen helemaal geobsedeerd door UFO's en aliens.
ERKEND ONDERZOEKER VAN DE BRITSE UFO-ONDERZOEKSVERENIGING
Het hoogtepunt was Close Encounters of the Third Kind, iedereen keek dat.
De film was net als alle dingen waar ik over had gelezen.
En het was ellendig. Er waren brandstoftekorten.
SORRY GEEN BENZINE
We zaten midden in de Koude Oorlog met de Sovjet-Unie.
Ik zag een diagram in de lokale krant dat een inslaggebied liet zien.
Ik vroeg me af of ik zou verdampen of dat ik op tijd thuis zou komen.
Dus er was van alles aan de hand.
Dus UFO's en aliens en bezoeken uit de ruimte…
…waren voor mij een soort ontsnapping.
Het was een wereld waarin je kon ontsnappen.
Ik zag een vliegende schotel, of een UFO. Het was daar in die bomen.
En dit was absoluut het grootste, meest bizarre verhaal in het V.K.
Ik ging er volledig in op.
Ik ontdekte dat er duidelijk iets was gebeurd.
Wat het was, weten we niet.
Zodra we maandag op school aankwamen zette het schoolhoofd ons apart.
We moesten een verslag schrijven en een tekening maken van wat we hadden gezien.
We maakten tekeningen en niemand wist wat de ander tekende.
We zagen allemaal hetzelfde. Dus de kans was groot dat we hetzelfde tekenden.
Het was niet zoals het nu is.
Er was geen social media. Er waren geen mobiele telefoons.
Dus er was geen gelegenheid voor ons om samen te komen.
We hadden niet kunnen samenwerken. Iedereen was onbevangen.
Hij verzamelde alles…
…en was geschokt door de overeenkomsten in de verslagen en de beschrijvingen.
Voor meer informatie belde ik net met het schooldhoofd, Mr Llewellyn.
16 kinderen zagen het.
SCHOOLHOOFD
Zagen ze allemaal hetzelfde?
Er is een kern van overeenkomst in al hun beschrijvingen.
Ik liet ze tekenen en opschrijven wat ze zagen.
HUIDIG SCHOOLHOOFD
Er waren veel overeenkomsten tussen de tekeningen van de kinderen.
Je hebt de vorm.
Ze hebben allemaal dezelfde kleur.
Ze hebben een rood knipperend lampje op het voertuig.
'Dit is het object dat ik op vrijdag 4 februari zag.
Het had de vorm van een koepel. Het had 10 of 11 ramen aan de bovenkant…
…en een deur met landingsbaan.'
Iedereen op aarde heeft een beeld bij een vliegende schotel.
Als je naar die tekeningen kijkt, zie je elementen van popcultuur.
En ik denk aan één film in het bijzonder die de BBC vertoonde.
Forbidden Planet.
De kans is groot dat sommige kinderen die zagen.
Dat wil niet zeggen dat het inbeelding was omdat ze die film zagen.
Maar als je die films en de popcultuur van toen kent…
…worden al die dingen die in je hoofd zitten er deel van.
Mensen zijn doordrenkt hiervan.
Ze keken Close Encounters of the Third Kind…
…Dr. Who, The Day the Earth Stood Still, dat soort dingen.
Daar denk je aan.
Ik was altijd al geïnteresseerd in UFO's.
Ik was 12 toen Star Wars uitkwam, nu 45 jaar geleden.
Het was die leeftijd waarop ik beïnvloedbaar was.
Rond die tijd had je tv-shows zoals In Search of met Leonard Nimoy.
Laten we zonder vooringenomenheid nog eens naar het UFO-vraagstuk kijken.
De studie van exoplaneten bestaat in feite uit het zoeken naar en…
…karakteriseren van planeten in een baan om sterren.
Toen het artikel in de New York Times verscheen…
…lazen we over het AATIP-programma dat UAP's bestudeerde…
…en dat dit een serieus probleem was.
UAP-rapporten zijn een nationale veiligheidszaak.
Als we iets zien dat we niet begrijpen of kunnen identificeren in ons luchtruim…
…dan moet dit onderzocht worden door onze nationale veiligheidsfunctionarissen.
Ik dacht: wetenschappers moeten dit bestuderen.
Dit moet bestudeerd worden.
Dus besloot ik het te doen.
We zijn in een moeilijke staat van onwetendheid.
We weten niet wat ze zijn of wat hun bedoelingen zijn.
Intentie is alles, toch? We weten niet wat die dingen zijn.
Een hypothese is dat niet-menselijke wezens deze voertuigen besturen.
Dat is een enorme hypothese waar we niet veel bewijs voor hebben.
Er zijn andere mogelijke hypothesen.
Was het geen helikopter of vliegtuig van het vliegveld hier?
Een helikopter kan daar landen…
…maar dat is privéterrein, als ze daar landen, kunnen ze worden vervolgd.
En met een vliegtuig zou alleen een Harrier passen.
De meesten van ons, vooral de jongens…
…kenden bijna alles waar de NAVO toen mee vloog…
…omdat we zo dicht bij RAF Brawdy waren.
Mensen dachten automatisch dat als het vliegt, het van de RAF moet zijn.
Op RAF Brawdy voerden we toen onze vliegtraining uit…
…inclusief het gebruik van wapensystemen.
Ik was begin 30 en begon als vluchtluitenant…
Ik wist niet precies waar.
Maar het was zo ver weg als mogelijk is in Wales…
…aan de Atlantische Oceaan. Volgende halte, Amerika.
Als publieke woordvoerder…
…was ik de schakel tussen de RAF achter het hek en de gemeenschap erbuiten.
VOORMALIG RAF-OFFICIER
Ik kreeg steeds meer meldingen van moeilijk verklaarbare waarnemingen.
Ik nam die rapporten ook heel serieus.
Er was een geval in Haverfordwest…
…in een van de lokale hotels, Mrs Granville geloof ik…
…overtuigd was dat ze iets voor het hotel zag landen.
BASISSCHOOL
HOTEL HAVENS
DEEL 2 HET HOTEL
19 APRIL 1977
Mijn moeder heette Rosa, maar stond bekend als Rose Granville.
Ze was geboren in Barcelona.
Ze ontmoette mijn vader toen ze 18 was en ze trouwden.
Toen bracht hij haar terug naar Wales.
Dit is net na de oorlog…
…en er was een zekere vijandigheid tegen buitenlanders.
Ze voelden zich ongemakkelijk.
Het was alsof we iets anders waren dan de rest.
STEM ROSA GRANVILLE
We kochten dit huis in 1967.
Het was een oud smokkelaarsfort, en we hebben er een hotel van gemaakt.
Het was vooral bedoeld voor mijn dochter.
Dit is een foto van mijn moeder en ik…
Ze draagt haar witte, oude keukenoverall.
Ik draag mijn kleding waarmee ik in het hotel werkte.
Veel mensen dachten dat het er spookte.
Het was een legende.
Ze zeiden dat er een blanke dame rondspookte.
Het heette toen de Havens.
We hebben nooit een spook gezien.
De mensen in de Welshe valleien waren erg religieus…
…in formele zin. Iedereen ging naar de kerk op zondag.
Bovendien geloofden ze sterk in het bovennatuurlijke dat ouder was…
…dan het christendom. Ze bleven daarin geloven.
SOCIALE GESCHIEDENIS VAN UFOLOGIE
Ik maakte voornamelijk carrière als schrijver en journalist.
En mijn andere interesse is folklore, waar ik mijn PhD in haalde.
Ik was niet de eerste. Er was een boek…
…van een Franse computerwetenschapper, Jacques Vallee, Passport to Magonia.
En het onderschrift was: 'Van folklore tot vliegende schotels.'
Jij was de persoon…
…waar Steven Spielberg zijn personage van een UFO-onderzoeker op modelleerde…
…in zijn klassieker Close Encounters Of The Third Kind.
Een van mijn interesses is kijken naar oude waarnemingen…
…van voor WO II bijvoorbeeld, waar moderne technologie geen invloed had.
Dit valt ook onder onze folklore.
Dit horen we te bestuderen als onderdeel van onze folklore.
Daardoor was ik geïnteresseerd in het folklore-aspect hiervan…
…en bestudeerde ik deze oude tradities en verhalen.
Vooral in Wales zijn ze talrijk.
In de Keltische folklore waren feeën enorm belangrijk…
…tot op de dag van vandaag.
Het was alleen in de Victoriaanse periode, dat mensen het romantische idee kregen…
…dat feeën kleine Tinkelbel-personages waren…
…en dat deze wezens welwillend waren en dat ze mensen wilden helpen…
…met hun magische spreuken en dat soort dingen.
In de Welshe traditie gedroegen feeën zich niet zoals het moderne idee.
We hebben het over een ras van wezens die met ons samenleefden…
…en ze waren nooit erg vriendelijk.
Ze hadden allerlei geweldige gaven…
…zoals het vermogen om met enorme snelheid te reizen…
…en mensen weg te toveren, hun geheugen te wissen.
Ze hielden mensen voor de gek.
En als je ze boos maakte, konden er vreselijke dingen gebeuren.
Moeder was in de derde kamer daar.
De tweede verdieping.
Zodra ik naar bed ging…
…zag ik een enorm licht dat pulseerde.
Ze keek door het raam en zag dit ding…
…dat leek te zweven.
Het was zo intens, dat ik mijn ogen nauwelijks open kon houden.
En een paar… twee… ik weet niet hoe je ze noemt…
…figuren kwamen eruit.
Ze hadden allebei hele lange armen en heel lange benen.
Maar geen gelaatstrekken.
Ze leken een beetje wankel, van wat ze zei.
Ze schreeuwde: 'Wat willen jullie?' We hadden kippen in de buurt…
…en ik denk dat ze zich zorgen maakte om haar kippen.
En terwijl ik dat deed, voelde ik de hitte van de schotel.
En deze vliegende schotel ging met zo'n snelheid omhoog…
Het leek één grote droom, alsof ik het me inbeeldde.
Mijn vader kwam een dag of twee later terug.
Ze vertelde het hem.
Toen schreef mijn vader me erover.
En ik vond het belachelijk. Ik zei tegen mezelf: ze zijn gek geworden.
Zowel die schoolkinderen als mijn moeder.
Toen ik terugkwam, zei mijn vader: 'Wat dat ding ook was, het maakte indruk.'
Dus ik zei: 'Laten we gaan kijken.' We liepen samen het veld in…
…en er was een teken op de grond.
Het gras zag eruit alsof het verbrand was en er was een richel.
Het was vooral de richel, alsof iemand er geweest was.
Tijdens mijn onderzoek schreef ik het ministerie van Defensie aan…
…en bezocht sommige mensen en ondervroeg ze.
Toen kregen we openbaarheid van bestuur. We kunnen overheidsinformatie opvragen.
We kunnen dossiers krijgen van 40 jaar terug die we nooit hebben gezien.
En de incidenten in West-Wales stonden erin.
Rose Granville schrijft naar haar lokale parlementslid…
Nicholas Edwards.
'Ik ben erg geagiteerd en verontrust hierdoor…
…en ik heb geen enkel verlangen naar een nieuwe ontmoeting.'
Ik hou van die zin.
Nicholas Edwards stuurt dit naar de minister van Defensie…
…die contact opneemt met RAF Brawdy en met de persvoorlichter spreekt.
Ik ging ernaartoe, en sprak met de dame.
Helaas vond ik geen enkel fysiek bewijs dat er iets was geland.
Ik rapporteerde zoals altijd aan het ministerie van Defensie.
'Ik kan geen andere verklaring geven dan die hierboven.
Maar als er een ufo aankomt op Brawdy…
…rekenen we de normale landingsrechten en brengen we u op de hoogte.'
Wat terugkwam, was dat ze niets wisten, en ze vroegen ons er niet over te praten.
Ze wilden niet dat mensen bang werden.
Kun je eerlijk zeggen dat mensen niet voor de gek worden gehouden hier?
Ik ben er absoluut zeker van…
…dat geen mens de extreme agitatie kan nabootsen…
…de extreme angst…
…die sommige van deze mensen hebben ondergaan en hebben laten zien.
COOMBS-BOEDERIJ
DEEL 3 DE BOERDERIJ
APRIL - MEI 1977
Het was rond deze tijd in de avond toen ik mijn ervaring had.
Er is niets veranderd.
Het is vrijwel precies zoals het nu is.
Iets verderop begon mijn ervaring.
En toevallig was ik hier alleen.
Als je daar nu kijkt, het veld op de achtergrond met een flinke helling…
…daarbovenop was een gloed.
En ik zag dat er een omgekeerde schotel in deze gloed zat.
En ik hoor de heg iets verderop bewegen.
Het was heel stil en toen stapte dit ding uit de heg.
Hier kwam het uit de heg. Ik stond bij de poort daar.
Het was zo'n twee meter 15 lang.
Het had een zilveren pak met een motorvizier.
Meer had hij niet als gezicht. Heel donker.
Ik dacht: goede God, wat is dat? Wat is…
Ik dacht: dat is geen man.
Dat is zeker geen man.
Het begon naar me toe te lopen.
Ik dacht: daar komt niks van in.
Ik ging achteruit op deze laan.
Je kunt je voorstellen dat ik flink bang was.
Dus ik stond hier.
Het bleef maar naar me toe lopen.
Dus ik rende weg. Ik rende naar die telegraafpaal.
Je kunt je voorstellen hoe ik nu ren.
Toen ik hier aankwam, zei iets me:
'Draai je om, stop en kijk even.' Dus ik stopte en draaide me om…
…en het stond daar waar die kale plek is midden op de weg, en staarde.
Het was ongelooflijk. En ik dacht: ik ga. Hier wil ik niks mee te maken hebben.
En ik rende naar huis. Ik schrok er echt van.
Mijn vader kwam de volgende dag kijken of er nog iets was.
Destijds lag er veel zachte modder aan de rand van deze weg.
En toen mijn vader naar beneden kwam, zag hij een enorme voetafdruk…
…die te groot was voor de voetafdruk van een gewone man.
Hij vond zo'n grote voetafdruk.
En mijn tante Pauline nam contact met me op.
Ze zei: 'Vertel jongen, wat zag je?' Dus ik vertelde haar wat ik had gezien.
En ze zei: 'Maar is alles goed met je?' Ik zei: 'Ja hoor.'
En ik denk dat het zo'n drie of vier weken later was…
…dat ze vrijwel hetzelfde als ik zag.
Als je als gewone boerenfamilie ervan overtuigd bent dat je ruimteschepen zag…
…en wezens van een andere planeet…
…hoe overtuig je vrienden, buren en de wereld in het algemeen…
…dat je niet helemaal gek bent geworden?
Dat is het voortdurende probleem van Billy en Pauline Coombs…
…sinds ze betrokken raakten bij een beroemde ufo-waarneming twee jaar geleden.
Het begon met een autorit.
Pauline Coombs reed terug naar de boerderij.
Ze zat met haar drie kinderen in de auto.
En de jongste, Kieran, zag iets wat leek op een voetbalvormig object…
…dat hen volgde langs deze onverharde weg.
Ze raakten steeds meer overstuur erdoor. De motor sloeg af.
Toen het me de eerste keer overkwam, dacht ik dat ik me dingen inbeeldde.
Maar er is zoveel gebeurd hier…
PAULINE COOMBS MARKS TANTE
…dat ik geloof dat het echt gebeurt.
Billy Coombs was een herder.
Hij was verantwoordelijk voor zo'n 120 stuks melkkoeien.
Op een avond werd de poort vastgemaakt.
Hij werd afgeleid door iets en ging terug. Het moet 11 uur 's nachts zijn geweest.
Toen belde zijn buurman van een andere boerderij…
…zo'n tweeënhalve kilometer verder: 'Wat doen al je koeien in mijn tuin?'
Hij kon het niet uitleggen, hoe kwamen ze van de ene plek naar de andere?
120 koeien die van het ene veld naar het andere teleporteren?
Naar een andere boerderij.
Dat zijn precies het soort streken die de Welshe feeën uithaalden.
En daarna kwam de man in het zilveren pak, wat de meest angstaanjagende ervaring was.
Het was om 10.00 op een donderdag.
Ik ging thee zetten om een film te kijken.
Ze keken naar de televisie en zagen iets zilverachtigs bij het raam.
Ik had nog nooit zoiets groots gezien. Ik stond op. Ik kon het niet geloven.
Ik stond op, liep naar het raam en keek omhoog.
En hij zat boven het raam. Minstens twee meter 40.
Dit ding was zo groot dat ze zijn gezicht niet konden zien.
Dus toen Pauline naar boven ging om de twee jonge dochters te wekken…
…zat het hoofd net onder het slaapkamerraam.
En ze kon zien dat het helemaal geen gelaatstrekken had.
Precies wat ik had gezien.
De politie werd gebeld op de avond van het incident op de Coombs-boerderij.
Sergeant Ernie van de politie van Dyfed werd opgeroepen.
Het is waarschijnlijk, van alle incidenten in mijn 26 jaar dienst…
…de meest bange familie die ik ooit heb gezien.
Een andere keer, om 2.00 's nachts, hoorden we de bel.
We hadden niemand naar het hotel zien komen via de oprit…
…geen auto's en geen voetgangers.
Ik ging naar de deur en daar stonden twee jongens.
Ze leken een eeneiige tweeling.
Ze hadden glad, naar achter gestreken haar, net lakleer.
Maar wat ik opmerkelijk vond, was hun huidskleur.
Is je moeder thuis?
Ze hadden geen rimpels of kenmerken op hun gezicht…
…alsof ze van was waren gemaakt.
Ze zeiden alleen: 'We willen terugkomen…
…en later verder praten, maar we hebben een afspraak in Croesgoch.'
Ik maakte me een beetje zorgen, want ze zagen er zo vreemd uit.
Ze liepen naar hun auto.
Weg.
Ze verdwenen gewoon.
Op hetzelfde moment hadden ze Pauline's boerderij bezocht…
…wat heel vreemd is.
Ze zei dat op hetzelfde moment dat ze bij ons waren, ze ook daar waren.
Het tweede incident was laat in de middag.
Mijn moeder en ik zaten in het restaurant…
…toen we iets in de lucht zagen.
Het was net een zilveren schijf.
En toen leek het licht te pulseren…
…een oranje licht.
Deze keer moest ik Mrs Coombs bellen…
…om voor mezelf te bewijzen dat ik geen spoken zag.
En ze zei: 'Ja, we bekijken het nu.
Mijn moeder, mijn vader en al onze kinderen kijken ernaar.'
Voor ons leek het de zee in te gaan.
Maar de Coombs hadden het gezien…
…en ze zeiden dat het de Stack Rock was ingegaan, een eiland.
De reden waarom de Stack Rocks deze mystiek hebben…
…is omdat ze op gelijke afstand liggen van alle belangrijke plekken.
En ze konden het allebei zien…
…vanuit hun respectieve huizen, vanuit een andere hoek.
Ze zei dat, van haar kant, de rots opende als een deur…
…en ze verdwenen.
Dit is niets nieuws.
Scheepslogboeken bevatten informatie over UFO's die uit het water kwamen…
…naast de schepen zweefden en dan opstegen van als ver terug als de 19e eeuw.
Dit speelt al heel lang.
Het marine-aspect van UAP's, of UFO's, is heel interessant.
Ze worden vaak geassocieerd met water.
Ze worden vaak gezien als ze het water in- of uitkomen…
…en soms onder water.
We weten nu dat planeten heel gewoon zijn.
Planeten in de bewoonbare zone…
…wat het gebied is waar je mogelijk vloeibaar water aan het oppervlak hebt.
Die planeten komen relatief vaak voor.
Ongeveer één op de vijf sterren heeft een planeet in de bewoonbare zone…
…wat heel opmerkelijk is als je erover nadenkt.
Oceanen zijn geweldige plekken om te leven…
…vooral als je van planeet naar planeet gaat.
Atmosferen zijn niet erg stabiel wat betreft temperatuur.
Venus bijvoorbeeld…
…heeft 800 graden Fahrenheit…
…en 100 keer de luchtdruk van de aarde.
Maar als je op Mars bent…
…heb je iets van 100 graden onder nul…
…met een eenhonderdste van de luchtdruk op aarde.
Leven op oppervlakten met atmosferen is echt vreselijk.
Als je in een oceaan leeft…
…ligt de temperatuur altijd binnen het bereik van vloeibaar water…
…wat geen heel groot bereik is.
En de enige echte verschillen…
…als je van oceaan naar oceaan gaat op verschillende planeten…
…zijn de chemicaliën die in de oceaan rondzweven.
Het zou makkelijk zijn om in onze oceanen rond te hangen.
Het zou niet anders zijn dan het water van een andere oceaan op een andere planeet.
Dus er is het idee dat als dingen ons vanuit ergens anders bezoeken…
…ze een basis moeten hebben die ver weg is van alles…
…op een plek die we niet kennen. Wat ligt voor de hand? Onder de oceanen.
De Stack Rocks passen in dat verhaal.
En ik denk dat het opnieuw teruggaat naar de Keltische mythologie.
De eilanden voor de kust werden gezien als magische eilanden…
…en daar woonden de feeën.
Daar leefden de Keltische heiligen…
…in afzondering zodat ze in contact konden komen met het bovennatuurlijke.
Je zei dat je ook een man zag, hè?
Hoe duidelijk zag je hem?
Ik kon zijn gezicht niet zien omdat hij te ver weg was.
Ik denk niet dat ik de enige was die dat zei. Ik weet het niet zeker.
Iemand liep dichtbij, aan de rechterkant ervan.
'Ik zag een man uit een deur komen.
Hij had puntige oren en een harige hoed.'
En er is een van je mannen zonder gezicht.
Twee of drie zeiden dat ze de bewoners hadden gezien.
Ik heb ze zelf nooit gezien.
Ik kan niet bevestigen dat iemand ze echt zag…
…of dat het jeugdige verbeelding was, maar het geeft een heel nieuwe dimensie.
Want als ze de bewoners echt zagen…
…gebeurde er die dag iets wat groter was dan we dachten.
RUIMTEMENSEN-MYSTERIE VAN DE TERREURDRIEHOEK
Ik ging naar huis op een dag en zei: 'We zijn een stap verder.'
'Dit gaat verder dan UFO's. We hebben nu ruimtevaarders.'
Mijn vrouw zei: 'Hoe ziet hij eruit?'
En ik zei: 'Blijkbaar draagt hij of zij, dat weten we niet…
…een ruimtepak dat zilver is.
Een donker vizier, waar je zou denken dat de ogen zouden zijn.'
En ze zei: 'Ik heb hem gezien.' En ik dacht: verhip.
'Nee,' zei ze, 'Dat is echt zo, in een etalage in Haverfordwest.'
Ik ging kijken en het was een brandweerpak.
Want in Milford Haven is er een grote olieraffinaderij…
…en die hebben specialistisch materiaal, waaronder die pakken…
…waarmee ze branden kunnen blussen met zeer intense hitte.
EEN VERMIST PAK? BEDROG? OF IS ER GEEN ANTWOORD?
En ik geloof dat in de jaren na de gebeurtenis…
…iemand uit de buurt toegaf een grappenmaker te zijn…
…en rond had gedwaald in zo'n pak.
Wat ik zelf erg teleurstellend vind, want dat maakt het onderzoek lastiger.
WANDELDE IN EEN ZILVEREN PAK
De grappenmaker verklaart niet alle ruimtevaarderobservaties…
…want de grap volgde op de waarnemingen.
Misschien werd hij aangemoedigd om dat te doen…
…door echte ervaringen.
Op een gegeven moment moest hij in het struikgewas duiken…
…omdat er een dame aan de deur verscheen met een pistool.
Het is verleidelijk te denken dat de familie Coombs dom of verward is.
Hun voortdurende probleem is dat niemand kan bewijzen of weerleggen…
…wat een van de meest opmerkelijke UFO-waarnemingen ooit is.
Steeds meer mensen beweren…
…dat ze dingen zien die niet wetenschappelijk verklaard kunnen worden.
Niet alleen hier.
Er waren een aantal locaties in het graafschap waar hetzelfde gebeurde.
DE BROAD HAVEN-DRIEHOEK
Er werden zo'n 450 incidenten bij het ministerie van Defensie gemeld.
Ik heb mensen opgespoord en geïnterviewd die daar op dat moment werkten.
Sommigen zeiden: 'Misschien was er iets aan de hand.'
Maar 450 waarnemingen?
We hadden gewoon geen mensen om ze allemaal te onderzoeken.
Ik keek naar buiten en zag iets in de lucht.
Het was een koepelvormig object.
Gloeiend met een bleek crèmekleurig licht.
Wat wil je dat er gedaan wordt?
Ik hoop dat de overheid ingrijpt.
Wetenschappers zullen ons helpen te begrijpen wat deze dingen zijn.
De hemelbekijkers hebben één doel.
Een nieuwe vliegende schotel toevoegen aan de uitdijende lijst met waarnemingen…
…op het platteland van Pembrokeshire.
Er stond veel druk op het ministerie van Defensie…
…tot in 1978…
…omdat het aantal waarnemingen en de persbelangstelling toenam.
Van de gemelde incidenten die werden gerapporteerd kon er…
…geen enkele worden verklaard…
door activiteit van RAF Brawdy, of in Wales, in het algemeen…
…door vliegtuigen die werden gevlogen door het leger of door burgers.
Gaan jullie nou echt zeggen…
…dat je denkt dat de dingen die je zag niet van deze wereld waren?
Ja. -Ja.
Juist.
Mensen die zeiden: 'O, ze hebben het verzonnen voor de publiciteit.'
Welke publiciteit wil je als je tien bent?
Maar zagen ze echt een ongeïdentificeerd vliegend object?
Of was dit wat hen opviel?
Velen maakten ons belachelijk. Als je opgroeit wil je niet raar zijn.
Ze nemen je niet serieus omdat je groene mannetjes hebt gezien.
NOG TWEE 'GEZICHTLOZE MANNEN' IN HET UFO-GEBIED
Mijn moeder wilde niet dat te veel mensen wisten wat ze had gezien…
…met dat verhaal van de blanke dame.
De meeste mensen waren bang voor het idee dat er misschien een geest was.
Een verhaal over iets anders paranormaals zou het alleen maar erger maken.
Sommige mensen zeiden: 'Je doet het om klanten te trekken.'
Maar nee, dat was niet zo.
VERBLIJF BIJ ONS EN ZOEK UFO'S, VERTELT HOTEL TOERISTEN
Een hotel in de buurt van Milford Haven begon met UFO-weekenden.
Ze gaven mensen een fles soep en wat sandwiches…
…en stuurden ze op wandelingen van zes kilometer.
Ik vertelde het mijn leraar. Hij zei: 'Ben je er zeker van?'
Ik zei: 'Ja, ik ben er echt zeker van.
Ik ben niet dom, verre van. Wat ik zag, zag ik.'
Dit ding stond op de heg en het sprong over deze poort.
En ik dacht dat er iets vreemds aan was.
Geen mens kan over die poort springen.
Ruimteman van de terreurdriehoek.
Een torenhoge figuur in een glimmend zilveren pak…
…blokkeerde het raam van een eenzame boerderij.
Mijn tante Pauline liet haar wat van deze knipsels zien.
'Ah, nee. Begin er niet over', zei ze. 'Laat het waar het is.'
Ik zei: 'Je moet er een keer over praten.'
'Nee', zei ze, 'dat doen we niet.
Ik en de meiden praten er niet over.'
Het had de vorm van een sigaar met de koepel erbovenop.
Wat ik niet leuk vond, was de aandacht die ik kreeg.
Mijn eerste vier jaar op de middelbare school waren vreselijk.
Ik werd bijna dagelijks mishandeld.
Jawel.
Meestal wilden ze dat ik zei dat ik geen UFO had gezien.
Ze wilden dat ik zei dat ik loog.
Maar dat kon ik niet.
Ik kon niet tegen mijn principes ingaan en liegen dat ik loog.
We hebben wat jonge mensen in de studio…
…die beweren zelf ontmoetingen te hebben gehad.
In 1978 verscheen ik in een tv-programma genaamd Magpie.
Dat zijn David, Philip en Shaun. Nu…
Als je de beelden van mij in Magpie goed bekijkt…
…zie je dat ik een blauw oog heb.
We keken er zo'n vijf of zes seconden naar…
…en we renden weg. We waren zo bang.
Dat kreeg ik voor de televisie.
'Laat ze dat proberen te bedekken met make-up.'
Met het pesten en de agressie die ik kreeg dacht ik: ik moet me uitspreken.
Omdat andere mensen hetzelfde meemaken…
…en het enige dat ze deden was te vertellen wat ze zagen.
Ik vond dat het moest gebeuren.
Ik zag een deur. En ineens liep er een soort persoon uit.
Ik schaam me niet om te zeggen dat ik 45 jaar geleden iets heb gezien…
…dat ik niet kan verklaren. Tot op de dag van vandaag.
Na het werk dat ik heb gedaan…
…kan ik je op één punt alle zekerheid geven…
…dat als het publiek precies wist wat de aanwezigheid van UFO's betekent…
…ze letterlijk zouden rennen voor hun leven.
Randall Pugh had gehoord dat mijn moeder iets had gezien…
…en hij kwam naar ons toe.
Hij zei dat ze het moest vertellen.
Ook als bevestiging van wat de kinderen hadden gezien.
Veel mensen gaven ze allerlei namen.
Ik moet naar voren treden en zeggen:
'Ze zijn zeker echt.'
Wat zij hebben gezien, heb ik zelf gezien.'
Hoe zagen de figuren eruit?
Ze waren erg lang. Hun armen waren uitzonderlijk lang.
Hun benen waren uitzonderlijk lang.
En ze zagen eruit alsof ze een overall aan hadden.
Glanzende overalls.
En ze hadden een puntig hoofd.
Het liep in een punt.
En ze hadden geen gezicht.
Het waren mensen zonder gezicht. Ze hadden geen ogen, geen mond…
…zelfs geen gat of knopen of zo.
Het is echt zo. Het is hier.
We weten niet wat het is, maar het is er.
Is het echt een geval van massahysterie, of zit er realiteit in het onwerkelijke?
De mensen bij Broad Haven zullen je vertellen…
…dat wat ze hebben meegemaakt echt genoeg is.
Het verhaal gaat over het opnieuw betoveren van de omgeving.
Mensen geloofden in allerlei soorten rare dingen.
In de moderne tijd geloven we niet in dat soort wezens.
Maar er zijn nog steeds rare dingen.
Er is duidelijk iets.
Of het nu inherent is aan het landschap of in de hoofden van mensen…
…ze hebben dezelfde rare ervaringen…
…maar ze drukken ze uit in de popcultuur van de tijd.
Of het nu bovennatuurlijk was of natuurlijk…
…er gebeurde iets wat letterlijk het leven van mensen veranderde.
En dat is voor mij het belangrijkste.
De UFO-waarneming had een grote impact op me.
Ik ben nooit bevooroordeeld geweest over ras, seksualiteit, enzovoort.
En dit komt allemaal voort…
…uit dit bezoek dat we hier op school hadden.
Want als je de mogelijkheid kunt accepteren…
…dat er aliens ons bezoeken hier op deze planeet…
…dan kun je alles accepteren.
Toen ik mijn eerste presentatie gaf, mijn eerste wetenschappelijke UAP-presentatie…
…en hun vluchtkenmerken besprak…
…hun snelheden en versnellingen vroeg een van mijn collega's me:
'Waarom zou je dit doen? Waarom bestudeer je dit?
Waarom plaats je jezelf in deze positie?'
Ik maakte me zorgen omdat er een enorm stigma omheen hangt.
Je hebt het over UFO's en iedereen giechelt…
…en niemand neemt het serieus.
Maar hier zijn we.
We hebben de eerste fase van de verkenning van ons zonnestelsel voltooid.
We hebben alle grote lichamen bezocht.
We gaan nu naar de buitenste lichamen in de Kuiper-gordel…
…en er werken robots op Mars nu.
We hebben nog steeds het idee dat het…
…onmogelijk is voor aliens om ons te bezoeken.
Het is helemaal niet onmogelijk. Ik denk zelfs dat het waarschijnlijk is.
Dat is mogelijk een van de grootste ontdekkingen in de geschiedenis.
Hoe kun je daarvan weglopen?
Het is bijna weer het middelpunt van het universum zijn.
We moeten de les blijven leren dat de mens niet het middelpunt van het universum is.
Als er genoeg wetenschappelijke groepen zijn die data verzamelen…
…theoretiseren en serieus erover nadenken, denk ik niet dat het lang duurt.
Ik denk dat het snel wordt opgelost.
En ik denk dat het maar een decennium duurt om dat te doen.
Ik denk dat het alles verandert. Ja.
Ondertiteld door: Noud van Oeteren