คุณคิดยังไงกับเรื่องต่อไปนี้ครับ
ได้มีการเริ่มสืบสวนหลังจากมีการอ้างว่า
พบเห็นสิ่งแปลกประหลาดบนท้องฟ้า
ซึ่งไปลงจอดที่หมู่บ้านเวลส์ บรอดเฮเว่นใกล้กับฮาเวอร์ฟอร์ดเวสต์
ผมจำไม่ได้ว่าใครเห็นคนแรก
เราอยู่ในสนามเด็กเล่น
ในช่วงพักเที่ยง อยู่ข้างต้นไม้ตรงนี้ครับ
ตอนนั้นเป็นปี 1977 เดือนกุมภาพันธ์ปี 1977
ใช่ เราเล่นกันอยู่ที่นี่
เตะบอลเล่นกัน เตะบอลลงน้ำทางด้านนั้น
มีการพบเห็นวัตถุดังกล่าวสามครั้ง โดยเด็กๆ ในโรงเรียนท้องถิ่น
ผมจำได้ว่ามีคนพูดขึ้นมาว่า "นั่นอะไรน่ะ"
แล้วทุกคนก็วิ่งกรูขึ้นไป
เราพากันวิ่งฉิวกันขึ้นไปสุดสนาม
อยากจะรู้ว่าเรากำลังเห็นอะไร
ทั้งหมดนี้เป็นแค่เหตุการณ์อุปาทานหมู่
หรือมีเรื่องเหนือจริงเกิดขึ้นจริงๆ กันแน่
แล้วหลังจากนั้นแทบจะในทันที
คนอื่นๆ ก็เห็นวัตถุประหลาดเหมือนกัน
มีเหตุการณ์มากมาย มีการพบเห็นมากมาย มี…
ใช่ครับ มีหลายอย่างเกิดขึ้น
แล้วมันก็ลงจอดตรงนี้ค่ะ
ผู้คนที่อาศัยรอบๆ บรอดเฮเว่น
จะบอกคุณว่าสิ่งที่พวกเขาพบเจอนั้นคือเรื่องจริง
ตั้งแต่จุดเริ่มต้นของเวลาที่มีการบันทึกไว้
มนุษย์ต่างพบเห็น วัตถุที่ไม่สามารถอธิบายได้บนท้องฟ้า
ในจักรวาลนี้มีเพียงพวกเรางั้นหรือ
ที่ไหนสักแห่งในแหล่งข้อมูล จะมีสิ่งที่ควรค่าแก่การสืบสวน
เราไม่ได้ปิดบังอะไร
มียานอวกาศระหว่างดาวเคราะห์อยู่
หนูคิดว่ามันเป็นมนุษย์ต่างดาว และตามันก็โตมาก
มีสิ่งที่สำคัญอย่างยิ่งยวดเกิดขึ้น
ซึ่งเป็นเรื่องจริงแท้ครับ
(Encounters: ปรากฏการณ์ต่างดาว)
เควินครับ
ช่วยบอกความลับ เกี่ยวกับปรากฏการณ์ที่คุณไม่เคยบอกใครที
เราถ่ายกันอยู่เหรอ
(ดร.เควิน คนูธ นักดาราศาสตร์ฟิสิกส์)
(อดีตนักวิทยาศาสตร์วิจัยประจำนาซา)
ตลอดชีวิตของเรา
และชีวิตพ่อแม่เรา
ตั้งแต่ยุค 1940
ทางภาครัฐและนักวิทยาศาสตร์ บอกเราว่ามันน่าขัน
ว่านี่เป็นเรื่องไร้สาระ
และผมคิดว่านั่นคือเหตุผลที่ไม่ค่อยมี…
หรือจนถึงไม่นานนี้เองที่เริ่มมี นักวิทยาศาสตร์ศึกษาเรื่องนี้อย่างจริงจังไม่กี่คน
ผมว่าน่าจะมีผู้เชี่ยวชาญสัก 15 คนในโลกนี้
สำหรับผมมันน่าตกใจนะ
และมันแสดงให้เห็นว่า มีบางอย่างที่ลึกกว่าความอัปยศ
และทุกอย่างที่เห็นได้ชัด
ซึ่งทำให้คนไม่สามารถศึกษาเรื่องนี้ได้
บางทีคนอาจไม่อยากรู้ ว่าปรากฏการณ์นี้คืออะไร
บางทีคนอาจไม่อยากรู้ความจริง บางทีมันอาจทำให้พวกเขากลัวนิดหน่อย
(สามเหลี่ยมบรอดเฮเว่น)
(ในปี 1977 บรอดเฮเว่น หมู่บ้านชาวเวลส์แห่งเล็กๆ )
(กลายเป็นศูนย์กลาง ของเหตุการณ์พบเห็นยูเอฟโอหมู่ที่ใหญ่ที่สุด)
(ในประวัติศาสตร์ของสหราชอาณาจักร)
(รายงานว่ามีคนอย่างน้อย 450 คน พบเห็นยานปริศนา)
(และสิ่งมีชีวิตแปลกประหลาดในพื้นที่)
(จุดประกายให้เกิดการสืบสวน หลายทศวรรษ)
(ทุกอย่างเริ่มต้นที่สนามหลังโรงเรียน)
(บรอดเฮเว่น)
มันเป็นหมู่บ้านเล็กๆ ที่น่ารัก ทุกวันนี้ก็เป็นอย่างนั้นอยู่
ช่วงหน้าหนาวจะเงียบมาก
ช่วงหน้าร้อนจะมีนักท่องเที่ยว มาช่วงวันหยุดกันคึกคัก
แต่มันก็เป็นเมืองบ้านเกิดที่ดี
ผมว่าผมไม่ใช่เด็กป๊อปในโรงเรียนหรอก
ผมเป็นเด็กน้ำหนักเกิน ค่อนข้างเป็นหนอนหนังสือ
ผมถูกแกล้งและถูกรังแกเพราะเรื่องนั้น
ผมน่าจะเข้ากับแมวได้มากกว่าคนน่ะครับ
(บรอดเฮเว่น)
(โรงเรียนประถมศึกษา)
(ช่วงที่หนึ่ง โรงเรียน)
มันเป็นวันที่แย่มาก ฝนตกเปียกโชก
และผมใช้เวลาเกือบทั้งวันในอาคาร
ผมไม่ได้ออกไปเล่นกับคนอื่นๆ
เด็กคนอื่นๆ กลับเข้ามาหลังจากเล่นเสร็จ
แล้ว…
พวกเขาก็พูดกันว่าเห็นจานบิน
แต่ผมมองว่ามันเป็นเรื่องไร้สาระ
สำหรับผมแล้วจานบินไม่มีอยู่จริง
พวกนั้นคงอินกับหนังไซไฟยุค 50
ไม่ก็อ่านหนังสือพิมพ์แท็บลอยด์มากไปน่ะครับ
แต่สุดท้ายผมก็คิดว่า
"นี่มันเริ่มจะบ้าไปละ เราต้องไปดูให้เห็นกับตา"
ผมออกจากโรงเรียน
ขึ้นไปถึงยอดเนินในสนาม
และด้านหลังต้นไม้
ก็มีสิ่งนี้โผล่มาตรงหน้าผม
เป็นทรงซิการ์ สีเงิน
ยาวประมาณ 45 ฟุต
แล้วในหัวผมก็แวบขึ้นมาว่า
ผมต้องวิ่งหนี
ผมกลับบ้านไปบอกพ่อกับแม่ และทั้งคู่ก็ไม่ได้ด่วนตัดสิน
พวกท่านเชื่อผม เชื่อว่าผมเห็นจริง ผมเชื่อยังงั้น
คนเป็นแม่น่ะครับ พวกเขาดูออกนะเวลาคุณโกหก
และแม่ก็เชื่อสนิทใจว่าสิ่งที่ผมพูดเป็นเรื่องจริง
แม่ติดต่อชายที่ชื่อว่า แรนดัลล์ โจนส์ พิว
เป็นคนสนิทกับบ้านเรา
แรนดัลล์ พิวคือเจ้าหน้าที่เกษียณ
ที่ทำหน้าที่เป็นสายสืบระดับภูมิภาค ของสมาคมวิจัยยูเอฟโอของอังกฤษ
มีปรากฏการณ์ที่ผมคิดว่าจะอยู่กับเราไปอีกนาน…
(แรนดัลล์ โจนส์ พิว เจ้าหน้าที่สืบสวน)
หากเราจะมีวันที่ไขปริศนาได้ล่ะก็นะ
เทอร์รี่ คุณไปดูทางนั้นนะ
- ส่วนนี้… - ส่วนตรงนั้นน่ะ
แล้วผมจะไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ
เขารีบมาในทันทีแล้วก็พา
ทีมนักข่าวท้องถิ่นจากเวสเทิร์นเทเลกราฟมาด้วย
การพบเห็นเกิดขึ้นในวันศุกร์ พอถึงเช้าวันจันทร์ทุกอย่างก็วุ่นวายไปหมด
วันนี้มีเด็กกลุ่มหนึ่งพาผมไปดู
จุดที่พวกเขาคิดว่าเห็นยานอวกาศ
แล้วจู่ๆ ก็มีวัตถุรูปทรงซิการ์ โผล่ออกมาจากหลังพุ่มไม้
แล้วมันก็ทะยานออกไป และก็หายไปอีกครั้งครับ
ตอนนั้นเป็นเวลากลางคืน ผมอายุสิบขวบ
ผมเปิดทีวี
แล้วเด็กๆ ในรายการนิวส์กราวด์ ก็เล่าเรื่องน่าทึ่งอยู่
ยานอวกาศมีลักษณะ… เป็นทรงซิการ์ที่มีโดมด้านบน
ตอนคุณอายุประมาณเก้าขวบสิบขวบ มันเป็นช่วงเวลาที่สำคัญมาก
จินตนาการของคุณกำลังพลุ่งพล่าน
และยูเอฟโอเป็นอะไรที่พวกเขาทุกคนสนใจ
เราได้รับรายงานการพบเห็นยูเอฟโอ เหนือโมบิลจำนวนมากครับ
สวัสดี
เรามาจากฝรั่งเศส
อ๋อ
ปี 1977 คือปีแห่งกระแสยูเอฟโอ
จำนวนผู้พบเห็นเพิ่มขึ้น
มันอยู่แถวๆ นั้น
ความสนใจของสื่อเพิ่มขึ้น
ตอนนั้นผมหมกมุ่นกับยูเอฟโอ และมนุษย์ต่างดาวมาก
(เดวิด คลาร์ก เป็นเจ้าหน้าที่สืบสวนที่ได้รับอนุญาต)
จุดพีคที่สุดคือหนังเรื่องมนุษย์ต่างโลก
แล้วก็มีเรื่องตามมาไม่หยุด
แล้วตัวหนังมันก็พูดถึงทุกอย่างที่ผมเคยอ่านมา
และมันก็เป็นช่วงเวลาที่ยากลำบากด้วย มีการขาดแคลนเชื้อเพลิง
เราอยู่ในช่วงสงครามเย็นกับสหภาพโซเวียต
ผมจำได้แม่นเลยว่า เห็นภาพแผนภูมิในหนังสือพิมพ์ท้องถิ่น
ที่โชว์พื้นที่ระเบิด
แล้วผมก็คิดว่าตัวเองจะโดนระเบิด
หรือว่าจะกลับถึงบ้านได้ทันเวลา
ตอนนั้นมีเรื่องพวกนั้นเกิดขึ้นอยู่
ดังนั้นยูเอฟโอกับมนุษย์ต่างดาว และการมาเยือนจากนอกโลก
ก็เหมือนการหลบหนีปัจจุบันสำหรับผม
เป็นโลกที่คุณหนีเข้าไปได้
ผมเห็นจานบินหรือคุณอาจเรียกมันว่ายูเอฟโอก็ได้
มันอยู่เหนือต้นไม้ตรงนั้น
และนี่เป็นเรื่องที่แปลกประหลาดที่สุด
ที่เกิดขึ้นในสหราชอาณาจักร
และมันดูดกลืนชีวิตผมไปเลย
สิ่งที่ผมพบคือมีบางอย่างเกิดขึ้นอย่างแน่นอน
แต่เราไม่รู้ว่ามันคืออะไร
ทันทีที่เรามาถึงโรงเรียนในเช้าวันจันทร์
ครูใหญ่ก็จับเราแยกกัน
และเราได้รับคำสั่งให้เขียน และวาดภาพสิ่งที่เราเห็น
เราวาดรูปและไม่มีใครรู้ว่าคนอื่นวาดอะไร
เราเห็นสิ่งเดียวกัน ผลที่คาดไว้ก็คือ
เราน่าจะวาดออกมาเหมือนๆ กันน่ะครับ
คือสมัยนั้นมันไม่เหมือนทุกวันนี้
ไม่มีโซเชียลมีเดีย ไม่มีโทรศัพท์มือถือ
เราจึงไม่มีโอกาสได้อยู่ด้วยกันเลย
ไม่มีทางที่เราจะเตี๊ยมกันได้
ครูใหญ่ให้เราบรรยายความจำทันที
เขารวบรวมผลลัพธ์ที่ได้
แล้วมันก็น่าตกใจมาก ที่รายละเอียดต่างๆ มันเหมือนกันแค่ไหน
เพื่อหาความจริงเพิ่มเติม
เราเพิ่งต่อสายหาครูใหญ่ที่นั่น คุณเลเวลลินครับ
ผมรู้ว่าเด็ก 16 คนเห็นมัน
(ราล์ฟ เลเวลลิน ครูใหญ่)
และพวกเขาเห็นวัตถุเดียวกันเหรอ
มีรายละเอียดสำคัญๆ ที่คล้ายกันมากครับ
ผมให้พวกเขาวาดรูปและเขียนสิ่งที่เห็น
ในบรรดารูปที่เด็กๆ วาด
มีความคล้ายกันอย่างเห็นได้ชัด
มีรูปร่างแบบเดียวกันหมด
และมีสีเดียวกันหมด
มีไฟสีแดงส่องที่ด้านบนของวัตถุด้วย
"นี่คือวัตถุที่ผมเห็น เมื่อวันศุกร์ที่ 4 กุมภาพันธ์"
"มันเป็นรูปทรงโดม มีหน้าต่าง 10 หรือ 11 บานด้านบน
และมีประตูพร้อมทางเดิน"
ไม่มีใครบนโลกนี้
ที่ไม่รู้ว่าจานบินมันหน้าตาแบบไหนครับ
ดูจากรูปวาดพวกนั้น
คุณจะเห็นว่าองค์ประกอบบางอย่าง มันมาจากวัฒนธรรมป๊อป
และผมกำลังคิดถึงหนังเรื่องหนึ่ง ที่ผมรู้ว่าฉายทางบีบีซี
ฟอบิดเดนแพลเน็ต
มีโอกาสสูงที่เด็กบางคนจะได้ดูเรื่องนั้น
ผมไม่ได้จะบอกว่า "อ๋อ เด็กๆ ได้ดูหนังแล้วจินตนาการไปเอง"
แต่ถ้าคุณอินกับหนัง และวัฒนธรรมป๊อปในตอนนั้น
ทุกอย่างในหัวคุณมันจะมีเรื่องนั้นอยู่
ผู้คนหมกมุ่นกับเรื่องนี้มาก
พวกเขาดูหนังเรื่องมนุษย์ต่างโลก
ดูดอกเตอร์ฮู ดูวันพิฆาตสะกดโลก
อะไรเทือกนั้น
มันจะฝังในหัวพวกเขา
ผมสนใจเรื่องยูเอฟโอมาตลอด
ผมอายุ 12 ตอนที่หนังเรื่องสตาร์วอร์ส ออกฉายเมื่อ 45 ปีก่อน
มันเป็นวัยที่กำลังประทับใจกับอะไรต่างๆ น่ะครับ
และในช่วงเดียวกันนั้นเอง
ที่มีซีรีส์ฉายทางทีวีอย่างเรื่องอินเสิร์ชออฟ… ที่ลีโอนาร์ด นีมอยแสดง
บางทีอาจถึงเวลาที่ ต้องถามเรื่องยูเอฟโออีกครั้งโดยไม่มีอคติ
การศึกษาดาวเคราะห์นอกระบบ มันประกอบไปด้วยการค้นหา
และจำแนกลักษณะ ของดาวเคราะห์ที่โคจรรอบดาวอื่น
ตอนที่ข่าวหนังสือพิมพ์นิวยอร์กไทมส์ตีพิมพ์ออกมา
เราได้รู้จักโครงการเอเอทีไอพี ซึ่งเป็นการศึกษาเรื่องยูเอพี
และนี่คือปัญหาที่รุนแรงมาก
รายงานยูเอพีต้องถูกมองว่า เป็นเรื่องความมั่นคงของชาติ
เมื่อเราพบสิ่งที่เราไม่เข้าใจ หรือระบุตัวตนไม่ได้ในน่านฟ้าของเรา
มันเป็นหน้าที่ของคนที่เราไว้ใจ ให้ดูแลความมั่นคงของชาติ
ที่ต้องมาสืบสวนและรายงานกลับมา
ผมคิดว่า
"นักวิทยาศาสตร์ต้องศึกษาเรื่องนี้นะ"
"นี่คือสิ่งที่ควรศึกษา"
ผมเลยตัดสินใจทำครับ
เราอยู่ในสภาพที่ไม่รู้อะไรเลย
เราไม่รู้ว่ามันคืออะไร เราไม่รู้ว่าพวกเขามีเจตนาอะไร
เจตนาคือทุกอย่างใช่ไหมล่ะครับ เราไม่รู้ว่าทั้งหมดนี้คืออะไร
และตรงนี้ผมตั้งสมมติฐานว่า
นี่เป็นสิ่งที่ไม่ใช่มนุษย์ ที่ควบคุมผลงานเหล่านี้
นั่นเป็นสมมติฐานใหญ่ ที่เรามีหลักฐานไม่มากนัก
แต่ยังมีสมมติฐานอื่นที่เป็นไปได้อยู่
แน่ใจนะว่าไม่ใช่เฮลิคอปเตอร์ หรือเครื่องบินจากสนามบินแถวนี้
เฮลิคอปเตอร์อาจลงจอดที่นั่นได้…
(ชอน แกร์ริสัน ปี 1977)
แต่ตรงนั้นเป็นที่ดินส่วนบุคคล
และถ้าลงจอดที่นั่น พวกเขาอาจถูกดำเนินคดีได้ครับ
และสำหรับเครื่องบิน สิ่งเดียวที่เข้าไปได้คือเครื่องบินกองทัพอังกฤษ
เด็กๆ อย่างเราส่วนมาก โดยเฉพาะพวกเด็กผู้ชาย
คุ้นชินกับยานพาหนะ ที่นาโตใช้บินในช่วงเวลานั้นครับ
เพราะเราอยู่ใกล้กับ สถานีดาวเทียมของกองทัพอากาศ
ผมว่าผู้คนพากันคิดไปว่า
"ถ้ามีอะไรบินผ่าน มันก็คงเป็นของกองทัพอากาศแหละ"
ในตอนนั้นสถานีดาวเทียม ของกองทัพอากาศ
เป็นพื้นที่ที่เราสามารถฝึกบินได้
ซึ่งมีการใช้ระบบอาวุธ
ผมมาในฐานะผู้ช่วยการบินตอนอายุสามสิบต้นๆ
ซึ่งผมก็ไม่มั่นใจว่ามันอยู่ตรงไหน
แต่มันอยู่ไกลสุดขอบประเทศเวลส์
ติดกับมหาสมุทรแอตแลนติก ป้ายต่อไปก็ถึงอเมริกา
ในฐานะเจ้าหน้าที่ชุมชนสัมพันธ์ กับเจ้าหน้าที่สื่อมวลชน
ผมคือตัวเชื่อมระหว่าง สถานีดาวเทียมของกองทัพอากาศที่อยู่ในรั้ว
และชุมชนนอกรั้วครับ
ผมได้รับรายงานการพบเห็นเพิ่มมากขึ้น
สิ่งที่ไม่สามารถอธิบายได้โดยง่าย
และผมก็จริงจังกับรายงานเหล่านั้นมาก
มีอยู่ครั้งหนึ่งที่ฮาเวอร์ฟอร์ดเวสต์
ในโรงแรมท้องถิ่นแห่งหนึ่ง น่าจะเป็นคุณนายแกรนวิลล์
ยืนกรานหนักแน่นว่า เธอเห็นบางอย่างลงจอดด้านนอกโรงแรม
(ชุดน้ำชา บริการที่พักแรม)
(โรงเรียนประถมศึกษา)
(โรงแรมเฮเว่นส์)
(ช่วงที่สอง โรงแรม)
(วันที่ 19 เมษายน 1977)
แม่ฉันชื่อโรซ่า แต่เป็นที่รู้จักในชื่อว่าโรส แกรนวิลล์
แม่เกิดที่บาร์เซโลนา
เจอกับพ่อฉัน น่าจะตอนอายุ 18
แล้วก็แต่งงานกัน
และแน่นอนว่าเขาพาเธอกลับมาเวลส์
นี่เป็นช่วงหลังจบสงครามหมาดๆ
และมันมีความเกลียดชังต่อชาวต่างชาติอย่างมาก
พวกเขารู้สึกไม่สบายใจ
เหมือนเราต่างจากคนอื่นๆ
(เสียงของโรซ่า แกรนวิลล์)
เราซื้อที่นี่ในปี 1967
มันเป็นป้อมของพวกลักลอบขนของ
แล้วเราก็ปรับปรุงเป็นโรงแรม
(โรงแรมเฮเว่นฟอร์ต)
ตั้งใจจะยกให้กับลูกสาว
นี่คือรูปถ่ายของแม่กับฉันค่ะ
แม่ใส่ผ้ากันเปื้อนสีขาวตัวเก่า
ฉันใส่เสื้อผ้าพร้อมทำงานโรงแรม
หลายคนคิดว่ามันมีผีสิง
มันเป็นแค่ตำนานค่ะ
พวกเขาบอกว่ามีผู้หญิงผิวขาวสิงที่นี่
ตอนนั้นรู้จักกันในชื่อเฮเว่นส์
เราไม่เจอผีเลยสักตนค่ะ
คนในหุบเขาเวลส์เป็นคนเคร่งศาสนามาก
แบบทางการเลยน่ะครับ ทุกคนไปโบสถ์วันอาทิตย์
และนอกจากนั้น
พวกเขามีความเชื่อ เรื่องเหนือธรรมชาติอย่างรุนแรง
ซึ่งเป็นเรื่องเก่าแก่ก่อนยุคคริสเตียน และพวกเขาก็ยึดมั่นกับมันมาก
(จอมเวทจานบิน ประวัติศาสตร์สังคมของยูเอฟโอ)
อาชีพของผมส่วนใหญ่ คือการเป็นนักเขียนและนักข่าว
และสิ่งที่ผมสนใจอีกอย่างคือคติชน ซึ่งผมจบปริญญาเอกด้านนี้
ผมไม่ใช่คนแรก มันมีหนังสือ…
ของนักวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ชาวฝรั่งเศส ชื่อฌาคส์ วัลเล
ชื่อว่าพาสปอร์ตทูมาโกเนีย
และคำบรรยายเขียนไว้ว่า "จากคติชนสู่จานบิน"
คุณคือคนที่
สตีเวน สปีลเบิร์ก ใช้จำลองตัวละครของนักวิจัยยูเอฟโอ
ในหนังคลาสสิกของเขา อย่างเรื่องมนุษย์ต่างโลก
สิ่งที่ผมสนใจอย่างหนึ่งคือ การค้นคว้าเรื่องการพบเห็นในสมัยก่อน
เช่นก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง
ในสมัยที่ไม่มีความสับสนกับเทคโนโลยีสมัยใหม่
อย่างน้อยๆ แล้วผมว่านี่คือส่วนหนึ่งของคติชน
นี่เป็นสิ่งที่เราควรศึกษา ในฐานะส่วนหนึ่งของคติชน
นั่นคือสิ่งที่ทำให้ผมมองเรื่องนี้ในแง่คติชน
แล้วไล่ดูพวกประเพณีโบราณและเรื่องราวต่างๆ
แล้วมันก็มีเยอะมากในเวลส์ครับ
ในตำนานของชาวเซลติก ภูตมีความสำคัญอย่างยิ่งยวด
และยังคงสำคัญอยู่จนถึงทุกวันนี้
และเพิ่งมาในช่วงยุควิกตอเรียนี้เอง
ที่ผู้คนเริ่มมีแนวคิดโรแมนติก
ว่าพวกภูตนั้นคือตัวละครแบบทิงเกอร์เบลล์
และสิ่งมีชีวิตเหล่านี้มีเมตตา และพวกเขาอยากช่วยมนุษย์
ด้วยพลังเวทมนตร์และอะไรทำนองนั้น
ภูตตามประเพณีของเวลส์ ไม่ได้ทำตัวเหมือนความคิดสมัยใหม่ครับ
เรากำลังพูดถึงเผ่าพันธุ์ ของสิ่งมีชีวิตที่อยู่ร่วมกับเรา
และพวกมันไม่เคยเป็นมิตร
พวกมันจะมีพลังอันน่าทึ่งต่างๆ
อย่างการเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง
ใช้เวทมนตร์กับมนุษย์ ลบความทรงจำ
เท่ากับพวกมันเล่นกลกับมนุษย์
ถ้าคุณไปแหย่พวกมันเขา ก็จะมีเรื่องร้ายแรงเกิดขึ้นได้
แม่อยู่ห้องที่สามตรงนั้น
ชั้นสอง
ทันทีที่ฉันเข้านอน
ฉันเห็นแสงไฟดวงใหญ่กำลังกะพริบเป็นจังหวะ
เธอมองผ่านหน้าต่างและเห็นสิ่งนี้
กำลังลอยอยู่
มันจ้ามาก
จนแทบลืมตาไม่ขึ้น
แล้วก็มี… สอง…
ฉันไม่รู้ว่าควรเรียกว่าอะไรนะ
สองร่างเดินออกมา
พวกมันมีแขนยาวมาก
ขายาวมากๆ
แต่พวกมันไม่มีเครื่องหน้าใดๆ เลย
พวกมันดูไม่มั่นคง ฟังจากที่แม่พูดนะคะ
แม่ตะโกนออกไป "ต้องการอะไร" เราเลี้ยงไก่ไว้ไม่ไกลจากที่นั่น
แล้วแม่ก็เป็นห่วงไก่มากที่สุดเลยละค่ะ
และพอฉันถามไปแบบนั้น
ความร้อนจากจานบินก็โถมใส่ฉัน
แล้วจานบินนี้ก็บินขึ้นไปอย่างรวดเร็ว
อย่างกับว่าฉันฝันไป
อย่างกับฉันคิดไปเองน่ะค่ะ
อีกวันสองวันจากนั้น พ่อฉันก็กลับมา
แม่บอกพ่อ
แล้วพ่อก็เขียนจดหมายมาเล่าให้ฉันฟัง
ซึ่งฉันคิดว่ามันไร้สาระ และคิดในใจว่า "พ่อกับแม่เป็นบ้าไปแล้ว!"
พวกเด็กนักเรียนกับแม่ฉันเนี่ย เป็นบ้าแล้วแน่นอน
พอฉันกลับมา
พ่อบอกว่า "ไม่ว่ามันจะเป็นอะไร มันทิ้งรอยเอาไว้ด้วย"
ฉันเลยบอกว่า "ไปดูกันเถอะ" เราเดินขึ้นไปบนสนามด้วยกัน
แล้วก็มีรอยอยู่บนพื้น
หญ้าดูเหมือนถูกเผาและมีสันขอบ
เป็นสันขอบที่ชัดเจนที่สุดเลย
เหมือนมีบางอย่างอยู่ตรงนี้มาก่อน
ตอนที่ผมเริ่มสืบเรื่องพวกนี้ ผมก็เขียนจดหมายถึงกระทรวงกลาโหม
และไปเยี่ยมคนพวกนี้แล้วสัมภาษณ์พวกเขา
สมัยนั้นเรามีพรบ.เสรีภาพข้อมูล
เราขอข้อมูลจากทางรัฐบาลได้
ขอข้อมูลจากเมื่อ 20 30 40 ปีก่อน ที่ไม่เคยเห็นมาก่อนได้
และเหตุการณ์ในเวลส์ตะวันตกก็อยู่ในนั้น
โรส แกรนวิลล์เขียนถึงสส.ท้องถิ่น
นิโคลัส เอ็ดเวิร์ดส
"นี่ทำให้ฉันรู้สึกร้อนใจและกังวลใจอย่างมาก
และไม่ปรารถนาจะได้พบเห็นอีกหนแม้แต่นิด"
ผมชอบท่อนนั้นจัง
นิโคลัส เอ็ดเวิร์ดสส่งจดหมายนี้ ไปยังกระทรวงกลาโหม
ซึ่งติดต่อไปยังสถานีดาวเทียมของกองทัพอากาศ
และได้คุยกับทางเจ้าหน้าที่ชุมชนสัมพันธ์
ผมไปที่นั่นแล้วคุยกับคุณผู้หญิง
น่าเสียดายที่ผมไม่พบหลักฐานใดๆ เลย
ว่ามีอะไรไปลงจอดที่นั่น
จากนั้นผมก็ทำเหมือนที่เคยๆ
ส่งต่อรายงานไปยังกระทรวงกลาโหม
"ผมไม่สามารถอธิบายอะไร นอกเหนือจากที่กล่าวไปข้างต้นได้"
"แต่หากยูเอฟโอมาที่ สถานีดาวเทียมของกองทัพอากาศ
เราจะคิดค่าลงจอดตามปกติและแจ้งคุณทันที"
พวกเขาตอบกลับมาว่า พวกเขาไม่ทราบเรื่องอะไรทั้งนั้น
แล้วขอให้เราเลิกพูดถึงเรื่องนี้
พวกเขาไม่อยากให้ชาวบ้านตื่นกลัว
คุณกล้าพูดไหมครับว่าผู้คนที่นี่ไม่ได้ถูกหลอก
หรือถูกกลเล่นตลกหลอก
ผมมั่นใจเต็มร้อย
ว่าไม่มีมนุษย์คนไหนจะแสร้งร้อนใจ
แสร้งหวาดกลัวอย่างสุดขีด
แบบที่คนกลุ่มนี้พบเจอและแสดงออกมาได้ครับ
(คูมบ์สฟาร์ม)
(ช่วงที่สาม ฟาร์ม)
(เมษายนถึงพฤษภาคม 1977)
มันเป็นช่วงเวลานี้ของวัน ที่ผมได้ประสบเหตุนั้นครับ
ตั้งแต่นั้นมาก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
หน้าตามันเหมือนตอนนี้เป๊ะครับ
อีกนิดเดียวก็ถึงจุดเริ่มต้นของประสบการณ์ผมแล้ว
และในขณะที่มันเกิดขึ้น ผมลงมาที่นี่เพียงลำพัง
ถ้าคุณมองข้ามไป ทุ่งหญ้าด้านหลังนั่นที่มีเนินใหญ่ๆ
ด้านบนเนินนั้นมีแสงเรืองออกมา
และผมสังเกตเห็นว่า แสงนั่นคือจานบินกลับหัว
และผมได้ยินเสียงพุ่มไม้ขยับ ถัดไปอีกนิดนึงครับ
และมันก็เงียบมากๆ แล้วเจ้านี่ก็ออกมาจากพุ่มไม้
มันออกจากพุ่มไม้มา แถวๆ นี้
และผมอยู่ข้างประตูนั่น
มันสูงเจ็ดฟุต
ใส่ชุดสีเงินกับหน้ากากกันลม
หน้าตามีแค่นั้นครับ มันมืดมาก
ผมคิดว่า "พระเจ้า นั่นมันอะไร อะไร…"
ผมคิด "นี่มันไม่ใช่คน"
"ไม่มีทางเป็นคน"
มันเริ่มเดินมาหาผม
ผมคิด "ไม่นะ ไม่จริงหรอก"
ผมถอยกลับขึ้นไปบนทางเดินตรงนั้น
อย่างที่คุณพอจะนึกออก ผมค่อนข้างกลัวเลยละ
ผมเลยมายืนตรงนี้
มันเดินมาหาผมไม่หยุด
ผมเลยวิ่งสุดชีวิต ผมวิ่งไปถึงตรงเสาโทรศัพท์นั่นน่ะ
คุณคงนึกภาพออกว่าผมวิ่งยังไง
พอมาถึงตรงนี้ ก็มีบางอย่างบอกผม
"หันหลังกลับไปแล้วหยุดดูสิ" ผมเลยหยุดแล้วหันกลับไป
และมันก็ยืนอยู่บนรอยดิน
ตรงกลางถนน จ้องมา
มันเหลือเชื่อจริงๆ แล้วผมก็คิดว่า "ไม่ละ หนีดีกว่า"
"ไม่เอาด้วยหรอก"
แล้วผมก็วิ่งกลับบ้าน ผมกลัวมากจริงๆ
วันต่อมาพ่อผมก็ลงมาดู
ดูว่ามันมีอะไรแถวๆ นั้นอีกไหม
แล้วในตอนนั้น ถนนนี้มันมีรอยโคลนตรงขอบถนนเยอะมาก
พอพ่อผมมาดู เขาก็เห็นรอยเท้าขนาดยักษ์
ซึ่งใหญ่เกินกว่าจะเป็นรอยเท้าของคนทั่วไป
เขาเจอรอยเท้าขนาดเท่านี้
แล้วป้าพอลลีนก็ติดต่อมา
แกบอกว่า "บอกมาสิหนู เธอเจออะไรเหรอ"
และผมก็เล่าหมดเปลือกว่าเห็นอะไร
แล้วแกก็บอกว่า "แล้วเธอเป็นอะไรไหม" ผมบอก "ผมโอเคดีครับ"
จากนั้นผมคิดว่า ประมาณสามหรือสี่สัปดาห์ให้หลัง
ราวๆ นั้น
ป้าแกก็เห็นแบบเดียวกับที่ผมเห็นเป๊ะ
เมื่อคุณเป็นครอบครัวชาวสวนธรรมดา
และคุณเชื่อว่าคุณเคยเห็นยานอวกาศ
และสิ่งมีชีวิตจากดาวดวงอื่น
คุณจะโน้มน้าวเพื่อน เพื่อนบ้าน และคนทั้งโลก
ว่าคุณไม่ได้บ้ายังไงครับ
นั่นคือปัญหาที่บิลลี่และพอลลีน คูมบ์ส ต้องเผชิญอยู่ในตอนนี้
ตั้งแต่พวกเขาเข้ามาพัวพัน
ในเหตุพบเห็นยูเอฟโอ ที่โด่งดังที่สุดในประเทศเมื่อสองปีก่อน
มันเริ่มจากการขับรถ
พอลลีน คูมบ์สกำลังขับรถกลับไปบ้านสวน
ผมว่าลูกๆ เธออีกสามคนก็อยู่ในรถด้วย
และคนสุดท้อง คีแรนก็เห็นวัตถุรูปทรงเหมือนฟุตบอล
ไล่หลังพวกเขามาตามถนนลูกรัง
พวกเขาก็ตระหนกกันมากขึ้นเรื่อยๆ เครื่องยนต์มันดับไป
ครั้งแรกที่มันเกิดขึ้นกับฉัน ฉันคิดว่าฉันจินตนาการไปเอง
แต่มันมีอะไรเกิดขึ้นที่นี่เยอะมาก
(พอลลีน คูมบ์ส ป้าของมาร์ค)
จนฉันเชื่อว่ามันเกิดขึ้นจริงๆ
บิลลี่ คูมบ์สทำอาชีพเลี้ยงสัตว์
ผมคิดว่าเขาเลี้ยงวัวนมประมาณ 120 ตัว
คืนหนึ่งเขาล็อกประตูแน่นหนา
และเขาก็แค่ถูกรบกวนด้วยอะไรบางอย่าง แล้วก็กลับบ้านไป
น่าจะราวๆ ห้าทุ่ม
แล้วเขาก็ได้รับโทรศัพท์จากฟาร์มเพื่อนบ้าน
ที่ห่างไปราวๆ ไมล์ครึ่งบอกว่า "ทำไมวัวคุณถึงมาอยู่ที่ทุ่งผมหมด"
และเขาก็อธิบายไม่ได้
พวกมันย้ายจากจุดหนึ่งไปยังอีกจุดหนึ่งได้อย่างไร
มีวัว 120 ตัวย้ายจากทุ่งหนึ่งไปอีกทุ่งหนึ่งเหรอ
ไปยังอีกฟาร์ม
เรื่องแกล้งกันแบบนี้เลย
ที่พวกภูตเวลส์จะทำกัน อะไรทำนองนี้
แล้วหลังจากนั้นก็มีชายในชุดสีเงินมา
ซึ่งนั่นคือประสบการณ์ที่น่าหวาดกลัวที่สุดแล้วค่ะ
เป็นเวลาสี่ทุ่มวันพฤหัสบดี
ฉันไปชงชาแล้วมาดูหนังรอบค่ำ
พวกเขากำลังดูทีวีกัน
แล้วรู้สึกว่ามีบางอย่างสีเงินๆ อยู่ตรงหน้าต่าง
ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยเห็นมาเลยครับ ผมลุกขึ้น… แทบไม่เชื่อสายตา
ผมลุกแล้วเดินไปที่หน้าต่าง และมองขึ้นไป
(บิลลี่ คูมบ์ส)
เขาสูงเลยหน้าต่างไปอีก อย่างน้อยๆ น่าจะสักแปดฟุตได้
มันสูงซะจนพวกเขามองไม่เห็นหน้า
พอพอลลีนเดินขึ้นไปชั้นบน เพื่อปลุกลูกสาวสองคน
หัวของมันก็อยู่ใต้หน้าต่างห้องนอนไปนิดเดียว
แล้วเธอก็เห็นว่ามันไม่มีเครื่องหน้าเลย
เหมือนกับที่ผมเห็นเป๊ะ
ตำรวจถูกเรียกตัวในคืนเกิดเหตุที่ฟาร์มของคูมบ์ส
จ่าเออร์นีจากสน.ไดเฟดเป็นคนรับแจ้ง
จากสายแจ้งเหตุตลอด 26 ปีที่ผมทำงานมา
นี่น่าจะเป็นครอบครัวที่หวาดกลัวที่สุด ที่ผมเคยเจอแล้วครับ
อีกครั้งเป็นตอนดึกมากแล้ว น่าจะราวๆ ตีสอง
แล้วเราได้ยินเสียงกริ่งประตู
และเราไม่เห็นใครเข้ามา ทางถนนเข้าโรงแรมเลย
ไม่ว่าจะเป็นรถหรือเดินเท้า
ฉันเลยไปที่ประตูแล้วก็เจอชายสองคน
พวกเขาดูเหมือนฝาแฝด
ทำผมหวีเรียบไปด้านหลัง
เหมือนกับหนังแท้
แต่สิ่งที่ฉันทึ่งคือผิวของพวกเขาค่ะ
แม่คุณอยู่บ้านไหม
พวกเขาไม่มีริ้วรอยหรือจุดด่างดำบนใบหน้าเลย
อย่างกับทำมาจากขี้ผึ้ง
พวกเขาบอกเธอว่า "เราอยากกลับมาอีก
แล้วคุยกับคุณนานๆ
แต่เรามีนัดที่ครอสก็อค"
ฉันแอบกังวลเรื่องนี้นะคะ
เพราะพวกเขาดูแปลกมาก
พวกเขาเดินไปที่รถของพวกเขา
แล้วหายไปเลย
เหมือนหายตัวไป
ในขณะเดียวกัน
พวกเขาก็ไปแวะที่ฟาร์มของพอลลีน
ซึ่งแปลกมากๆ
เธอบอกว่าเวลาเดียวกันที่พวกเขาอยู่กับเรา
พวกเขาก็อยู่ทางนั้นด้วย
เหตุการณ์ที่สองเป็นช่วงบ่ายแก่ๆ
ฉันกับแม่นั่งอยู่ในร้านอาหาร
แล้วเราก็เห็นบางอย่างบนฟ้า
ในตอนแรกเหมือนดูกับแผ่นดิสก์สีเงิน
แล้วมันก็ดูจะมีไฟกะพริบเป็นจังหวะ
เป็นไฟสีส้ม
คราวนี้ฉันต้องโทรหาคุณนายคูมบ์ส
เพื่อพิสูจน์ว่าฉันไม่ได้ตาฝาด
แล้วเธอก็บอกว่า "ใช่ เราก็กำลังมองมันอยู่"
"แม่ พ่อ และลูกเราทุกคนกำลังมองมันอยู่"
สำหรับเราแล้ว มันดูเหมือนจะลงไปในทะเล
แต่ครอบครัวคูมบ์สก็เห็นมัน
และพวกเขาบอกว่ามันเข้าไปในสแต็กร็อก
ซึ่งเป็นเกาะค่ะ
เหตุผลที่สแต็กร็อกมาสานต่อเรื่องลี้ลับนี้ไป
เพราะมันอยู่ห่าง จากสถานที่หลักๆ ในระยะเท่ากันหมด
และเห็นได้ชัดว่าทั้งคู่มองเห็นมันได้
จากบ้านของพวกเขา จากอีกมุมหนึ่ง
เธอบอกว่าจากมุมของเธอ
หินมันเปิดออกเหมือนประตู
แล้วพวกมันก็หายไป
นี่ไม่ใช่เรื่องใหม่
บันทึกเรือมีข้อมูลเรื่องยูเอฟโอโผล่มาจากน้ำอยู่
ลอยเหนือเรือแล้วก็บินหายไป ย้อนไปตั้งแต่ยุค 1800
นี่มัน… มีมาตั้งนมนานแล้วครับ
มุมมองทางทะเลเกี่ยวกับยูเอพีหรือยูเอฟโอ นี่น่าสนใจมากเลยนะครับ
นั่นคือพวกมันมีความเกี่ยวข้องกับน้ำเยอะมาก
มักจะมีการพบเห็นมันออกมาจากน้ำ
ลงไปในน้ำ
และบางครั้งก็ถูกพบเห็นใต้น้ำ
ตอนนี้เรารู้แล้วว่า ดาวเคราะห์อื่นเป็นเรื่องธรรมดามาก
ที่จริงแล้วดาวเคราะห์ในเขตที่อาศัยได้
ซึ่งก็คือเขต
ที่น่าจะมีน้ำอยู่บนพื้นผิวดาว
ดาวเคราะห์พวกนั้นมีอยู่ทั่วไป
ประมาณหนึ่งในห้า จะเป็นดาวเคราะห์ในเขตที่อยู่อาศัยได้
ซึ่งคิดๆ แล้วมันน่าทึ่งนะครับ
ทะเลเป็นที่อยู่อาศัยที่ดี
โดยเฉพาะถ้าคุณจะย้าย จากดาวเคราะห์หนึ่งไปอีกดาวเคราะห์หนึ่ง
บรรยากาศมันไม่คงที่เมื่อพูดในแง่อุณหภูมิ
หากคุณไปดาวศุกร์
ที่นั่นมีอุณหภูมิ 800 องศาฟาเรนไฮต์
และมีความดันบรรยากาศ มากกว่าบนโลก 100 เท่า
แต่ถ้าคุณอยู่บนดาวอังคาร
ที่นั่นมีอุณหภูมิลบ 100 องศาฟาเรนไฮต์
และมีความดันบรรยากาศ 0.01 เท่าของโลก
การใช้ชีวิตบนพื้นผิวที่มีบรรยากาศมันจะแย่มาก
แต่ถ้าคุณอยู่ในทะเล
อุณหภูมิก็จะอยู่ในพิสัยของน้ำ
ซึ่งเป็นระยะที่ไม่กว้างมาก
และสิ่งเดียวที่แตกต่าง
ในการย้ายจากทะเลของดาวเคราะห์หนึ่ง ไปยังทะเลของอีกดาวเคราะห์หนึ่ง
คือสารเคมีปริมาณเล็กน้อยที่ลอยอยู่ในทะเล
ดังนั้นการอยู่ในทะเลของเรามันจึงง่ายมาก
มันจะไม่แตกต่างอะไร กับทะเลของดาวเคราะห์อื่น
มากเท่าไรครับ
มีความคิดที่ว่าหากสิ่งนี้มาเยี่ยมเราจากที่อื่น
พวกเขาจะต้องมีฐานอยู่ไม่ไกลจากทุกที่
ซึ่งเราต้องไม่คุ้นเคยกับมันด้วย งั้นสถานที่ดังกล่าวคืออะไร
ใต้ทะเลไงครับ
สแต็กร็อกดูจะตรงกับลักษณะดังกล่าว
และผมคิดว่ามันย้อนกลับไป สู่ตำนานของเซลติกอีกครั้ง
หมู่เกาะนอกชายฝั่งถูกมองว่าเป็นเกาะต้องมนตร์
และเป็นที่อยู่อาศัยของพวกภูต
ที่จริงแล้วนั่นคือที่ที่นักบุญชาวเซลติกจะไป
แล้วใช้ชีวิตสันโดษ เพื่อติดต่อกับพลังเหนือธรรมชาติ
เธอบอกว่าเห็นผู้ชายด้วยใช่ไหม
เธอเห็นชัดแค่ไหนเหรอ
คือผมไม่เห็นหน้ามันเพราะมันอยู่ไกลมาก
ผมว่าไม่ได้มีผมคนเดียวที่พูดแบบนั้นนะ ผมเองก็ไม่แน่ใจ
มีคนเดินอยู่ใกล้ๆ ยาน อยู่ทางขวาของมัน
"ผมเห็นผู้ชายคนหนึ่งออกมาจากประตู"
"มันมีหูแหลมๆ และสวมหมวกมีขน"
และมีหนึ่งในคนไร้หน้าที่ว่า
ผมคิดว่ามีสองหรือสามคน ที่อ้างว่าพวกเขาเห็นคนในยาน
คือผมไม่ได้เห็นด้วยตาตัวเอง
เลยยืนยันไม่ได้ว่ามีคนเห็นจริงไหม
หรือเป็นแค่การใส่สีตีไข่ของเด็กๆ
แต่มันเสริมความลึกซึ้งให้กับเรื่องนี้
เพราะถ้าพวกเขาเห็นคนในยานจริงๆ
แปลว่าสิ่งที่เกิดขึ้นวันนั้น มันยิ่งใหญ่กว่าที่เราคิดไว้
(ปริศนามนุษย์อวกาศ แห่งสามเหลี่ยมสยองขวัญ)
วันหนึ่งผมกลับบ้านและพูดว่า "เราก้าวไปข้างหน้าอีกก้าวแล้ว"
"เราขยับจากวัตถุบินได้ที่ระบุไม่ได้"
"มาสู่มนุษย์อวกาศแล้ว"
ภรรยาผมบอกว่า "เขาหน้าตาเป็นยังไง"
ผมก็บอกว่า "ปรากฏว่าเขาหรือเธอคนนี้เนี่ย
สวมชุดอวกาศสีเงิน"
"หน้ากากกันลมสีเข้มอยู่ตรงตำแหน่งดวงตา"
แล้วเธอก็บอกว่า "ฉันเคยเห็นเขานะ" ผมคิดว่า "ไม่จริงน่า"
"ไม่" เธอบอก "ฉันเห็นมันจริงๆ
แต่อยู่ที่ตู้กระจกร้านค้าในฮาเวอร์ฟอร์ดเวสต์"
ผมเลยไปดูที่นั่นแล้วมันก็คือชุดดับเพลิง
เพราะที่มิลฟอร์ดเฮเว่นมีโรงกลั่นน้ำมันขนาดใหญ่
และพวกเขาก็มีอุปกรณ์พิเศษต่างๆ รวมถึงชุดแบบนี้ด้วย
เพื่อจะได้ทนกับไฟความร้อนสูงได้
(ชุดหายไปงั้นเหรอ แค่เรื่องหลอกกันเหรอ หรือว่ายังไม่มีคำตอบ)
และผมเชื่อว่าช่วงหลายปีหลังจากเกิดเหตุการณ์
ก็มีคนท้องถิ่นคนนึงยอมรับว่าเป็นคนหลอกคนอื่นๆ
สวมชุดพวกนี้เดินไปเดินมา
ซึ่งโดยส่วนตัวแล้วผมว่า มันน่าผิดหวังมากเพราะมันเหมือนยิ่งกวนน้ำให้ขุ่น
(กลิน เอ็ดเวิร์ดส เดินเล่นในชุดสีเงิน)
พวกคนที่ไปแกล้งคนไม่ได้เป็นต้นตอ ของการพบเห็นมนุษย์อวกาศทั้งหมด
เพราะการแกล้งกันเล่นนี้ มันเกิดหลังจากที่คนพบเห็นยูเอฟโอ
และมันอาจเป็นไปได้ว่า เขาถูกกระตุ้นให้ทำเช่นนั้น
จากประสบการณ์จริง
มีจุดหนึ่งที่เขาต้องมุดลงดิน
เพราะมีผู้หญิงคนนึงเปิดประตูมา แล้วเล็งปืนมาที่เขา
เรารู้สึกเย้ายวนใจให้คิดว่า
ครอบครัวคูมบ์สอาจจะหัวทึบหรือไม่ก็ตาฝาด
ปัญหาที่พวกเขาเผชิญไม่จบสิ้น คือยังไม่มีใครสามารถพิสูจน์ได้
ว่าเหตุพบเห็นยูเอฟโอที่น่าทึ่งนี้ เป็นจริงหรือเท็จ
มีคนแจ้งเข้ามามากขึ้นเรื่อยๆ
ว่าพวกเขาได้พบเห็น สิ่งที่ไม่อาจอธิบายได้ในทางวิทยาศาสตร์
มันไม่ใช่แค่ที่นี่
มีอีกหลายที่ทั่วทั้งประเทศ
ที่เกิดเหตุการณ์แบบเดียวกัน
สำหรับกระทรวงกลาโหม
ผมคิดว่าน่าจะมีราวๆ 450 เหตุการณ์ ต่างวาระกันที่ถูกแจ้งไปยังที่นั่น
ผมลองสืบค้นและสัมภาษณ์ คนที่ทำงานอยู่ที่นั่นในช่วงเวลานั้น
คือบางคนก็บอกว่า "บางทีอาจจะมีอะไรเกิดขึ้นจริงๆ ก็ได้"
แต่มีคนเห็น 450 คนเลยเหรอ
เราไม่มีกำลังคนมากพอ จะส่งออกไปตรวจสอบทุกๆ เหตุการณ์
ผมแค่มองออกไปแล้วเห็นบางอย่างบนฟ้า
มันเป็นวัตถุทรงโดมค่ะ
เปล่งแสงสีครีมอ่อนๆ
แล้วคุณอยากให้ทางการทำยังไงครับ
ฉันหวังว่าทางการจะเข้ามา
นักวิทยาศาสตร์จะเข้ามาช่วย ให้เราเข้าใจว่ามันคืออะไร
เหล่าผู้เฝ้ามองฟ้าพุ่งเป้าเพียงสิ่งเดียว
จานบินอีกลำ
เพื่อเติมไปในรายการ การพบเห็นที่ยาวขึ้นทุกที
เหนือย่านชานเมืองเพมโบรกเชอร์
มีความกดดันต่อกระทรวงกลาโหมอย่างมาก
สะสมมาจนถึงปี 1978
เพราะจำนวนการพบเห็น และความสนใจจากสื่อมันทวีมากขึ้นเรื่อยๆ
จากเหตุการณ์ที่ถูกรายงานเข้ามา เท่าที่ผมรู้…
ไม่มีเหตุไหนที่อธิบายได้
ว่าเป็นการปฏิบัติงานจากสถานีดาวเทียม ของกองทัพอากาศหรือในเวลส์
ว่าเป็นเครื่องบินทางการทหารหรือพลเรือนใดๆ
พวกเธอทุกคนจะบอกว่า
เธอคิดว่าสิ่งที่เห็นนั่นมาจากนอกโลกงั้นเหรอ
- ค่ะ - ครับ
ใช่
คนที่พูดว่า "พวกเขาแต่งเรื่องขึ้นมา เพื่ออยากได้ชื่อเสียง"
เด็กสิบขวบจะไปอยากได้ชื่อเสียงอะไรครับ
แต่พวกเขาเห็นวัตถุบินที่ระบุไม่ได้จริงๆ เหรอ
หรือว่าสิ่งที่เห็นจะเป็นสิ่งนี้
เราถูกคนมากมายล้อเลียน และเมื่อคุณโตขึ้น
คุณก็ไม่อยากให้คนมองว่าคุณเพี้ยน
คนอื่นจะไม่จริงจังกับคุณ เพราะคุณเคยเห็นมนุษย์ต่างดาวมาก่อน
แม่ฉันไม่อยากให้มีคน
รู้เรื่องที่เธอเห็นมากนัก
ยิ่งมีเรื่องของสตรีชุดขาวแล้วด้วย
ฉันว่ามันทำให้คนส่วนมากกลัวนะคะ
เรื่องที่ว่าที่นี่อาจจะมีผีสิงน่ะ
เรื่องราวเกี่ยวกับอะไรก็ตามที่เหนือธรรมชาติ
มีแต่จะทำให้มันแย่ลงไปใหญ่!
บางคนก็บอกว่า "อ๋อ ทำแบบนี้เพราะอยากโปรโมตธุรกิจน่ะสิ"
แต่ไม่ใช่เลย
โรงแรมที่เปิดใกล้ๆ มิลฟอร์ดเฮเว่น
พวกเขาเริ่มจัดงานสุดสัปดาห์แห่งยูเอฟโอด้วย
พวกเขาจะเอา
กระติกซุปและแซนด์วิชให้แขก
แล้วส่งพวกเขาออกไปเดินเล่นสี่ไมล์
ผมบอกครู แล้วครูก็บอกว่า "แน่ใจนะว่าไม่ได้ตาฝาดไปเอง"
ผมบอก "ไม่ ตาผมไม่ได้ฝาดแน่นอน ไม่เลย!"
และก็บอกว่า "ผมไม่ได้โง่ด้วย" ผมบอก "ผมเห็นสิ่งที่เห็นนั่นแหละ"
สิ่งนี้มันไปตรงขอบ…
(มาร์ค มาร์ตัน ปี 1977)
แล้วกระโดดข้ามประตูนี้ไป
ผมก็คิดว่ามันไม่ปกติ
คือคนที่ไหนจะกระโดดข้ามประตูนั้นได้
"มนุษย์อวกาศแห่งสามเหลี่ยมสยองขวัญ"
"ร่างสูงตระหง่านในชุดสีเงินสะท้อนแสง
บดบังหน้าต่างบ้านสวนอันห่างไกล"
ป้าพอลลีนของผม ผมเอาภาพข่าวที่ตัดออกมานี่ให้เธอดู
"ไม่นะ อย่าพูดเรื่องนี้" เธอว่า "ปล่อยไว้ยังงั้นแหละ"
ผมบอก "บางครั้งป้าต้องพูดถึงมันบ้างนะ"
"ไม่" เธอว่า "เราไม่พูดเรื่องนี้กัน"
"ฉันกับลูกๆ ไม่คุยเรื่องนี้กันเลย"
มันมีรูปทรงซิการ์ที่ชัดเจนและมีโดมอยู่ด้านบน
ที่ผมไม่ชอบเลยคือ ความสนใจที่พุ่งมาหาผม
ช่วงมัธยมสี่ปีแรกของผม
มันเลวร้ายมาก
ผมโดนทำร้ายร่างกายแทบทุกวัน
ฉันเห็นจริงๆ
ส่วนใหญ่พวกเขาอยากให้ผมบอกว่า ผมไม่ได้เห็นยูเอฟโอ
อยากให้ผมพูดว่าผมโกหก
แต่ผมทำไม่ได้
ผมกลับไปหาครูใหญ่แล้วบอกว่าตัวเองโกหก ทั้งที่ไม่ได้โกหกไม่ได้หรอกครับ
เรามีแขกรับเชิญตัวน้อยในห้องส่งวันนี้
ที่อ้างว่าพวกเขาได้พบเห็นกับตาตัวเอง
ในปี 1978 ผมไปออกรายการทีวีชื่อแม็กพาย
นี่คือเดวิด เดวิด ฟิลิป และชอนข้างล่างนี่ ทีนี้…
ถ้าคุณไปดูเทปที่ผมไปออกแม็กพายให้ดีๆ
คุณจะเห็นว่าผมตาเขียวช้ำ
เรามองมันอยู่ประมาณห้าหกวินาที
แล้วเราก็วิ่งหนีไป เรากลัวมาก
พวกเขาจงใจทำแบบนั้นให้ผมไปออกทีวีน่ะ
"ไหนลองให้พวกเขาแต่งหน้ากลบให้ดูซิ"
ทั้งการรังแกและความรุนแรง ที่ผมได้รับจากเรื่องนี้
ผมแค่คิดว่า "ผมต้องพูดออกมา"
เพราะคนอื่นๆ ก็เจอเรื่องแบบเดียวกัน
ทั้งที่พวกเขาแค่รายงาน สิ่งที่ตัวเองเห็นเท่านั้นเอง
มันเป็นอะไรที่ผมรู้สึกว่าผมต้องทำ
ผมเห็นเหมือนประตู
แล้วจู่ๆ ก็มีคนเดินออกมา
ผมไม่ได้อับอายหรือรู้สึกละอาย ที่บอกว่าเมื่อ 45 ปีก่อนผมได้เห็นบางอย่าง
ที่ผมอธิบายไม่ได้
จนถึงทุกวันนี้ก็ยังอธิบายไม่ได้
การทำงานแบบที่ผมทำนั้น
ผมการันตีได้เรื่องหนึ่งครับ
นั่นคือถ้าสาธารณชนได้รู้ชัดแจ้ง ว่าการมีอยู่ของยูเอฟโอคืออะไร
พวกเขาจะต้องวิ่งหนีเอาชีวิตรอดแน่นอน
แรนดัลล์ พิวได้ยินว่าแม่ฉันพบเห็นยูเอฟโอ
แล้วก็มาหาเราค่ะ
เขาบอกว่าแม่ควรบอกคนอื่นๆ
ส่วนหนึ่งก็เพื่อเป็นการสนับสนุนเรื่องของเด็กๆ
หลายๆ คนด่าพวกเด็กๆ ไปสารพัด
แล้วตอนนี้ฉันต้องก้าวออกมาพูดว่า
"มันเป็นเรื่องจริงแท้"
"สิ่งที่พวกเขาเห็น ฉันก็เห็นกับสองตา"
รูปร่างมันเป็นยังไงครับ
มันสูงมากๆ แขนยาวผิดปกติ
ขาก็ยาวผิดปกติ
แล้วโดยรวมก็เหมือนพวกมันกำลังใส่ชุดหมี
เป็นชุดหมีเงาๆ
แล้วพวกมันก็มีหัวแหลมๆ น่ะค่ะ
เป็นอะไรที่แหลมขึ้นมาแบบนี้
แล้วก็ไม่มีหน้าตาค่ะ
เป็นคนไร้หน้า ไม่มีตา ไม่มีปาก
ไม่มีรูหรือปุ่มอะไรทั้งนั้น
เรื่องจริงค่ะ มันมาที่นี่
เกินกว่าที่เราจะเข้าใจได้ว่าคืออะไร แต่มันมีจริงๆ
ทั้งหมดนี้เป็นแค่เหตุการณ์อุปาทานหมู่
หรือมีเรื่องเหนือจริงเกิดขึ้นจริงๆ กันแน่
ผู้คนที่อาศัยรอบๆ บรอดเฮเว่นจะบอกคุณว่า
สิ่งที่พวกเขาพบเจอนั้นคือเรื่องจริง
สิ่งที่เกิดขึ้นคือการสร้างเสน่ห์ให้กับสภาพแวดล้อม
คนเราเคยเชื่อเรื่องแปลกๆ ทุกอย่าง
ในยุคปัจจุบันเราไม่เชื่อในสิ่งมีชีวิตแบบนั้นแล้ว
แต่เรื่องแปลกๆ ก็ยังมีอยู่
เห็นได้ชัดว่ามีบางอย่าง
ไม่ว่าจะสืบทอดมาอยู่ในภูมิทัศน์หรือใจคน
พวกเขาต่างพบกับประสบการณ์แปลกๆ
แล้วพวกเขาก็แสดงมันออกมา ในวัฒนธรรมป๊อปในช่วงเวลานั้น
ไม่ว่ามันจะเป็นเรื่องเหนือธรรมชาติ หรือเรื่องธรรมชาติ
มีบางอย่างเกิดขึ้นแล้วเปลี่ยนชีวิตผู้คนไป
และนั่นแหละคือสิ่งที่สำคัญสำหรับผม
การเห็นยูเอฟโอส่งผลกระทบต่อผมมาก
ฉันไม่เคยมีอคติใดๆ เลย ไม่ว่าจะเรื่องเชื้อชาติ เพศวิถี อะไรต่างๆ
แล้วนี่ก็มีต้นเหตุมาจาก…
การมาเยือนของยูเอฟโอที่โรงเรียนนี้
เพราะถ้าคุณยอมรับความเป็นไปได้
ว่าอาจมีมนุษย์ต่างดาวมาเยือนโลกเราได้
งั้นคุณก็จะยอมรับได้ทุกอย่าง
ตอนที่ผมนำเสนอ โครงงานวิทยาศาสตร์เรื่องยูเอพีครั้งแรก
และวิเคราะห์เรื่องลักษณะการบิน
ความเร็วและการเร่งความเร็วของมัน เพื่อนร่วมงานคนหนึ่งถามผมว่า
"ทำไมคุณถึงทำเรื่องนี้ล่ะ ทำไมถึงศึกษาเรื่องนี้"
"ทำไมเอาตัวเองไปอยู่ในจุดนี้"
ผมเองก็กังวลที่จะศึกษาเรื่องนี้นะ
เพราะเรื่องนี้มันมีตราบาปใหญ่อยู่
คือถ้าคุณพูดถึงยูเอฟโอขึ้นมา คนจะพากันหัวเราะ
แล้วก็ไม่มีใครจริงจังกับมัน
แต่ตอนนี้เราอยู่ในจุดนี้แล้ว
และเราสำรวจระบบสุริยะในขั้นแรก ได้สำเร็จสมบูรณ์แล้ว
เราไปดาวเคราะห์ใหญ่ๆ มาหมดแล้ว
ตอนนี้เรากำลังขยับ ไปยังดาวเคราะห์ในแถบไคเปอร์
และตอนนี้ก็มีหุ่นยนต์ปฏิบัติการบนดาวอังคารแล้ว
หลังจากทั้งหมดนั้นเราก็ยังมีความคิดที่ว่า
การมีมนุษย์ต่างดาวมาเยือนโลก เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้อีก
มันเป็นไปได้สิ ที่จริงผมว่ามันเป็นจริงได้เลยด้วย
นั่นอาจเป็นการค้นพบครั้งใหญ่ที่สุด ในประวัติศาสตร์ของมนุษย์
แล้วคุณจะไม่สนมันได้ยังไง
เหมือนกลับไปเป็นศูนย์กลางของจักรวาลอีกครั้ง
เราต้องทบทวนบทเรียนนั้นซ้ำเรื่อยๆ นะ
ว่ามนุษย์ไม่ใช่ศูนย์กลางของจักรวาล
เมื่อเรามีกลุ่มวิทยาศาสตร์ไปเก็บข้อมูล
ตั้งทฤษฎีและคิดเรื่องนี้อย่างจริงจังมากพอ
ผมว่ามันจะใช้เวลาไม่นาน
ผมว่ามันจะได้รับการไขปริศนา และมันน่าจะถูกไขได้เร็วๆ นี้
และผมว่ามันน่าจะใช้เวลา แค่ทศวรรษเดียวเท่านั้น
ผมคิดว่ามันจะเปลี่ยนทุกอย่าง ใช่ครับ
คำบรรยายโดย นันทพร อนุชิตดัสกร