Sıradaki haberden ne anlıyorsunuz?
Gökyüzünden tuhaf bir şeyin gelip
Haverfordwest yakınındaki Galler köyü Broad Haven'a indiği iddiası
araştırılmaya başlandı.
İlk kim gördü hatırlayamıyorum.
Okulun çocuk bahçesindeydik,
öğle arasındaydık, şu ağacın oradaydık.
1977 yılıydı. Şubat 1977.
Burada oynuyorduk.
Rounders oynuyorduk, topu şuradaki dereye atıyorduk.
Her neydiyse yerel okuldaki çocuklar tarafından üç kez görüldü.
Birinin "Şu ne?" dediğini hatırlıyorum.
Herkes koştu.
Arazinin sonuna kadar hızlıca koştuk neye baktığımızı öğrenmek için.
Gerçekten kitlesel histeri vakası mı
yoksa gerçek dışı bu olayda gerçeklik var mı?
Sonrasında neredeyse hemen
başkaları epey tuhaf şeyler gördü.
Çok fazla hareketlilik, çok fazla görülme vakası, çok…
Evet, çok fazla şey oluyordu.
Ve işte buraya indi.
Broad Haven civarında yaşayanlar
deneyimlerinin gerçek olduğunu söyleyecektir.
Bilinen zamanın başlangıcından beri,
insanlar gökyüzünde açıklanamayan şeyler görür.
Evrende tek başımıza mıyız?
Verilerin arasında araştırmaya değer bir şey çıkacak.
Hiçbir şey saklamıyorduk.
Gezegenler arası uzay gemileri var.
Uzaylı olduğunu düşündüm, iri gözleri vardı.
Burada son derece önemli, özgün ve hakiki bir şey oluyor.
UZAYLILARLA KARŞILAŞMALAR
Kevin,
fenomen hakkında kimseye söylemediğin bir sır söyle.
Kayıtta mıyız?
ASTROFİZİKÇİ ESKİ NASA ARAŞTIRMACI BİLİM İNSANI
Tüm hayatımız boyunca
ve ebeveynlerimizin hayatı boyunca,
1940'lardan beri
yetkililer ve bilim insanları bunun saçma olduğunu söyledi.
Saçmalık olduğunu.
Bence ana sebep bu, çok fazla ciddi…
Yakın zamana kadar çok az sayıda ciddi bilim insanı bunu araştırdı.
Sanırım dünyada muhtemelen 15 civarı uzman var.
Bu beni şaşırtıyor
ve insanların bunu araştırmasına engel olan
damgadan ve bariz şeylerden daha derin bir şey olduğunu gösteriyor.
Belki de insanların bu olgunun ne olduğunu bilmek istemediğini.
Belki de gerçeği bilmek istemiyorlar. Belki bir şekilde onları korkutuyor.
BROAD HAVEN ÜÇGENİ
1977'de minik Galler köyü Broad Haven
Birleşik Krallık tarihindeki en büyük toplu UFO görülmesi olayının
merkez üssü hâline geldi.
En az 450 kişi, bölgede gizemli araçlar ve tuhaf varlıklar gördüğünü bildirdi,
bu da on yıllar süren bir soruşturma başlattı.
Her şey bir okulun arkasındaki bir arazide başladı.
Çok güzel küçük bir köydü. Hâlâ öyle.
Kışları çok sessiz,
tatil yapanlar gelince yazları dolup taşıyor.
Ama büyümek için müthiş bir yerdi.
Okulda popülerdim denemez.
Çocukken kiloluydum. Biraz kitap kurduydum.
Bu yüzden alay ve zorbalık ederlerdi.
Muhtemelen kedilerle aram insanlarla olduğundan daha iyi.
İLKOKUL
1. KISIM - OKUL 4 ŞUBAT 1977
Berbat bir gündü, yağmurlu ve nemliydi.
Günün çoğunu içeride geçirmiştim.
Oynamak için diğerleriyle dışarı çıkmamıştım.
Diğer çocuklar oyun saatinden dönüyordu.
Ve
bir uçan daire gördüklerini söylediler
ama ben saçmalık diye bu hikâyeleri göz ardı ettim.
Bana göre, uçan daire diye bir şey yoktu.
Kötü 1950'ler filmlerinde
ya da magazin gazetelerinde olurlardı.
Ama okul bitince şöyle düşündüm,
"Bu gitgide saçmalaşıyor. Gidip kendim bakacağım."
Okuldan çıktım.
Arazinin en tepesine kadar ilerledim.
Ağaçların arkasından
önüme bir şey çıktı.
Gümüş, puro şeklinde,
yaklaşık 13 metre.
Kaçmam gerektiğini söyleyen
bir düşünce geldi aklıma.
Eve gittim ve annemle babama anlattım. Hiç yargılamadılar.
Bana ve gördüğüm şeye inandığıma inandılar.
ESKİ ÖĞRENCİ
Anneleri bilirsiniz. Yalan söylediğinizi anlarlar.
Doğruyu söylediğimden kesinlikle emindi.
Randall Jones Pugh diye bir adamla temasa geçti.
Ailenin yakın dostuydu.
Randall Pugh emekli bir veteriner
ve Britanya UFO Araştırma Derneği için bölgesel araştırmacılık yapıyor.
Çok uzun zaman bizimle olacağını düşündüğüm bir olgu var elimizde.
ARAŞTIRMACI
Şayet çözebilirsek tabii.
Terry, sen şu bölgeyi al.
-Şu bölge… -Şuradaki bölge.
Ben de kuzeybatıya gideceğim.
En kısa sürede geldi
ve yanında Western Telegraph'tan yerel bir muhabir getirdi.
ÇOCUKLAR, UFO ARAZİYE İNDİ, DİYOR
ÖĞRENCİLER, UFO GÖRDÜK, DİYOR
Cuma günü görmüştük. Pazartesi sabahı her şey çılgına dönmüştü.
Bir grup çocuk, bana
bir tür uzay gemisi olduğunu
düşündükleri şeyi gördükleri yeri gösterdi.
Bir anda gümüş, puro şeklindeki nesne çalıların arasından fırladı
ve kaçmaya çalıştı. Sonra yine ortadan kayboldu.
Gece vaktiydi. 10 yaşındaydım.
Televizyonu açtım
ve çocuk haber programında müthiş bir haber vardı.
Uzay gemisi, üstünde kubbe olan bir puro şeklindeydi.
Dokuz, on yaş civarı için gelişim dönemi denebilir.
GAZETECİ
Hayal gücünüz kontrolden çıkar
ve hepimizin UFO'lara ilgisi vardı.
Mobile'de UFO görüldüğüne dair birçok rapor aldık.
Selam!
Fransa'dan geliyoruz.
Evet.
1977, UFO'lar için bereketli bir yıldı.
UFO görme sayısı artıyordu.
Kabaca şuradaydı.
Basının ilgisi artıyordu.
O zamanlar UFO'lara ve uzaylılara kafayı takmıştım.
Bunların birçoğunun doruk noktası Üçüncü Türden Yakınlaşmalar idi.
Ve sürekli takip ediliyordu.
Filmin kendisi de okuduğum şeyler gibiydi.
Ayrıca oldukça sefil bir dönemdi. Yakıt sıkıntısı vardı.
Sovyetler Birliği'yle Soğuk Savaş'ın ortasındaydık.
Yerel gazetemde, patlama bölgesini gösteren
bir grafik gördüğümü çok iyi hatırlıyorum.
Buhar mı olacağım yoksa eve vaktinde varacak mıyım,
onu çözmeye çalışıyordum.
Bunlar yaşanıyordu yani.
UFO'lar, uzaylılar, uzaydan yapılan ziyaretler
o zamanlar benim için gerçekten kaçış gibiydi.
Kaçabileceğiniz bir dünyaydı.
Bir uçan daire gördüm, isterseniz UFO da diyebilirsiniz.
Şu ağaçların oradaydı.
Bu kesinlikle Birleşik Krallık'tan çıkan
en büyük, en acayip haberdi.
Ve hayatımı tamamen yuttu.
Şüphesiz bir şeyin olduğunu öğrendim.
Ne olduğunu bilmiyoruz.
Pazartesi sabahı okula varır varmaz
müdür bizi ayırdı.
Ve gördüklerimizi anlatmamız ve bir resmini çizmemiz söylendi.
Resim çizdik ve kimse başkasının ne çizdiğini bilmiyordu.
Aynı şeyi görmüştük. Yani büyük ihtimalle, umarım ki neredeyse aynı şeyi çizecektik.
Günümüzdeki gibi değildi.
Sosyal medya yoktu. Cep telefonu yoktu.
Yani bir araya gelmiş olma şansımız yoktu.
İş birliği yapmış olma şansımız yoktu.
Olay tazeyken müdürün karşısına çıkmıştık.
Yazdıklarımızı topladı.
Hikâyelerin ve tariflerin benzerliğine gözle görülür bir şekilde şaşırmıştı.
Bilgi almak için müdürleri Bay Llewellyn'i aradım.
16 çocuğun gördüğünü biliyorum.
MÜDÜR
Hepsi aynı şeyi mi görmüş?
Hepsinin tarifi arasında bir benzerlik var.
Gördüklerini yazdırdım ve çizdirdim.
MEVCUT MÜDÜR
Çocukların çizdiği resimlerde bariz bir sürü benzerlik var.
Hepsinde aynı şekil var.
Hepsi aynı renk.
Aracın üstündeki kırmızı ışık da var.
"4 Şubat Cuma günü gördüğüm nesne bu.
Kubbe şeklindeydi. Tepesine yakın 10, 11 pencere vardı
ve basamaklı bir kapısı vardı."
Dünya'da uçan dairenin şeklini bilmeyen kimse yok.
O resimlerin bazılarına bakınca popüler kültür ögelerini görebilirsiniz.
Özellikle BBC'de gösterildiğini bildiğim bir film geliyor aklıma.
Yasak Gezegen.
Çocukların bazılarının izlemiş olma ihtimali yüksek.
"Filmi izlediler, o yüzden hayal ettiler" demiyorum.
Ama o zamanın filmlerine ve popüler kültürüne boğulduysanız
kafanızdaki tüm bu şeyler bunun bir parçası hâline geliyor.
İnsanlar bu şeye boğulmuş durumda.
Üçüncü Türden Yakınlaşmaları'ı,
Doctor Who'yu, Dünyanın Durduğu Gün'ü,
o tür şeyleri izliyorlar.
Kafalarına giriyor.
Hep UFO'lara ilgim vardı.
Yıldız Savaşları çıktığında 12 yaşındaydım, bu yıl 45 sene oluyor.
Yani kolay etkilenebilen bir yaştaydım.
Yine o zamanlarda
Leonard Nimoy'un In Search Of…'u gibi programlar vardı televizyonda.
Belki de UFO sorusuna ön yargısız olarak yaklaşma vaktidir.
Ötegezengelerin incelemesi, başka yıldızların yörüngesindeki
gezegenlerin arayışını ve sınıflandırılmasını içerir.
PARLAK AURALAR VE 'KARA PARA': PENTAGON'UN GİZEMLİ UFO PROGRAMI
UAP'leri inceleyen AATIP programını
ve bunun ciddi bir sorun olduğunu
New York Times makalesi çıkınca öğrendik.
UAP raporları
ulusal güvenlik meselesi olarak anlaşılmalı.
Hava sahamızda anlamadığımız
ya da tanımlayamadığımız bir şey gördüğümüzde
araştırmak ve rapor vermek
ulusal güvenliğimizi emanet ettiklerimizin işidir.
Ben de "Bilim insanları bunu incelemeli. Bu incelenmesi gereken bir şey" dedim.
Bunu yapmaya karar verdim.
Zor bir cehalet hâlindeyiz.
Ne olduklarını bilmiyoruz. Niyetlerini bilmiyoruz.
Niyet her şey, değil mi? Bu şeyler ne, bilmiyoruz.
Ben bu araçları kontrol edenlerin
insan dışı varlıklar olduğunu varsayıyorum.
Çok fazla kanıtımızın olmadığı büyük bir hipotez.
Ama olası başka hipotezler var hâlâ.
Helikopter veya yakındaki uçak pistinden gelen bir uçak olmadığına emin misin?
Helikopter oraya inebilir
ama orası özel mülk
ve oraya inse hakkında dava açılabilir.
Oraya girebilecek tek uçak da Harrier.
Biz çocukların çoğu, özellikle de erkekler
Brawdy Hava Kuvvetleri'ne çok yakın olduğumuzdan
NATO'nun o zamanlar uçurduğu neredeyse her şeyi biliyorduk.
Bence doğal olarak şöyle düşündüler,
"Bir şey uçuyorsa Kraliyet Hava Kuvvetleri'yle ilgilidir."
O zamanlar Brawdy Hava Kuvvetleri
silah sistemlerini kullandığımız uçuş eğitimleri yapabildiğimiz
bir bölgeydi.
30'lu yaşlarımın başında pilot yüzbaşı olarak gelmiştim.
Yerinden pek emin değildim.
Ama Galler'de mümkün olduğunca uzaktı,
Atlas Okyanusu kıyısındaydı. Sonraki durak Amerika'ydı.
Halkla ilişkiler memuru ve basın sözcüsü olarak
çitin içindeki Kraliyet Hava Kuvvetleri
ve çitin dışındaki topluluk arasındaki bağlantı bendim.
Gelen UFO görme raporları gitgide artıyordu,
kolayca açıklanabilir şeyler değillerdi.
Ben de raporları çok ciddiye aldım.
Haverfordwest'te bir olay olmuştu.
Sanırım adı Bayan Granville idi, yerel otellerden birinde
otelin dışına bir şeyin indiği konusunda çok kararlıydı.
BEŞ ÇAYI KONAKLAMA - BANYOLU
İLKOKUL
2. KISIM - OTEL 19 NİSAN 1977
Annem Rosa idi ama Rose Granville olarak bilinirdi.
Barselona'da doğmuştu.
Sanırım 18 yaşındayken babamla tanışmış
ve evlenmişler.
Sonra tabii babam onu Galler'e getirmiş.
Savaştan hemen sonraydı,
genel olarak yabancılara karşı bir düşmanlık vardı.
Biraz huzursuzdular.
Sanki biz diğerlerinden farklıydık.
ROSA GRANVILLE'İN SESİ
Burayı 1967'de satın aldık.
Eski bir kaçakçı kalesiydi
ve biz otele dönüştürdük.
Aslında kızım içindi.
Bu annemle benim bir fotoğrafımız.
Onun üstünde beyaz mutfak önlüğü var.
Ben de giyinmişim ve otel işlerine hazırım.
Birçok kişi hayaletli olduğunu düşünüyordu.
Böyle bir efsane vardı.
Beyaz bir kadının musallat olduğunu söylüyorlardı.
O zamanlar Havens olarak biliniyordu.
Hiç hayaletle deneyimimiz olmadı.
Galler vadilerindeki insanlar çok dindardı.
Pazarları kiliseye giderlerdi.
Bunun yanı sıra,
doğaüstü güçlere olan daha eski, güçlü bir inançları vardı
ve bu Hristiyanlıktan önce de vardı. Bundan vazgeçmediler.
UÇAN DAİRELER UFOLOJİNİN SOSYAL TARİHİ
Esasında kariyerim yazarlık ve gazetecilik.
Diğer bir ilgi alanım da folklor, doktoramı bunun üzerine yaptım.
Ben ilk değildim.
Jacques Vallée isimli Fransız bir bilgisayar uzmanının bir kitabı vardı.
Adı Magonya Pasaportu.
İkinci başlığı da "Folklordan uçan dairelere" idi.
Steven Spielberg'ün
klasik filmi Üçüncü Türden Yakınlaşmalar'da
UFO araştırmacısı karakterini model aldığı kişi sizsiniz.
İlgi alanlarımdan biri
modern teknolojiyle karıştırılma ihtimali olmayan eski zamanlardaki,
mesela İkinci Dünya Savaşı zamanındaki UFO görme olaylarını araştırmak.
Hiç değilse bu, folklorumuzun bir parçası.
Folklorumuzun bir parçası olarak incelememiz gereken bir şey.
Bunun folklor yönüne, eski geleneklere ve hikâyelere
yönelmemi sağlayan buydu aslında.
Özellikle Galler bu açıdan çok zengin.
Kelt folklorunda periler çok önemliydi
ve bugün dahi önemliler.
İnsanlar perilerin Tinkerbell gibi karakterler olduğu,
iyi niyetli yaratıklar olduğu,
sihirleriyle insanlara yardım etmek istedikleri gibi
romantik fikirlere Viktorya döneminde kapıldılar.
Galler geleneklerinde periler modern fikirdeki gibi davranmazdı.
Bizimle bir arada yaşayan bir yaratık ırkından söz ediyoruz.
Ve hiç çok dostane olmadılar.
Müthiş bir sürü yetenekleri vardı.
Muazzam hızda hareket etme,
sihirle insanları uzaklaştırma, hafızalarını silme yetenekleri.
İnsanlarla eğlenirlerdi.
Ve onlarla aranız bozulursa çok kötü şeyler olabilirdi.
Annem şuradaki üçüncü odadaydı.
İkinci katta.
Yatağa girer girmez
kocaman bir ışığın yanıp söndüğünü gördüm.
Pencereden dışarı bakmış ve bir şeyin
uçtuğunu görmüş.
O kadar yoğundu ki
gözlerimi zor açıyordum.
Ve bazı… İki…
Ne denir, bilmiyorum.
İki figür çıkmış.
Kolları da bacakları da çok uzundu.
Ama hiç hatları yoktu.
Söylediğine göre biraz dengesiz görünüyorlarmış.
"Ne istiyorsunuz?" diye bağırmış. Oranın yakınlarında tavuklarımız vardı,
bence her şeyden çok tavuklar için endişelenmişti.
Ve bunu yaptığımda
daireden gelen ısı bana çarptı.
Ve uçan daire öyle hızlı havalandı ki
sanki tüm bunlar bir rüyaydı,
sanki ben hayal görüyordum.
Babam bir, iki gün sonra döndü.
Annem ona anlattı.
Sonra babam bana yazıp anlattı.
Çok saçma olduğunu düşündüm. "Hepsi delirmiş" dedim kendi kendime.
Duyduklarıma bakılırsa hem öğrenciler hem de annem!
Geri geldiğimde
babam, "O şey her neydiyse iz bırakmış" dedi.
Ben de "Gidip bakalım" dedim.
Birlikte araziye çıktık ve yerde bir iz vardı.
Çimler yanmış gibi görünüyordu ve bir çıkıntı vardı.
Her şeyden çok o çıkıntı bir şeyin orada olduğunu gösteriyordu.
Bu hikâyeleri araştırmaya başladığımda Savunma Bakanlığı'na yazdım
ve bu insanların bazılarıyla röportaj yaptım.
Sonra Bilgiye Erişim Özgürlüğü geldi.
Hükümetten bilgi alabiliyorduk.
20, 30, 40 yıl öncesinden hiç göremediğimiz dosyaları
isteyebiliyorduk.
Batı Galler olayları da dosyalardaydı.
Rose Granville, yerel milletvekili Nicholas Edwards'a yazmış.
"Bu beni çok tedirgin ve rahatsız etti.
Bir karşılaşma daha için hiç hevesli değilim."
Bu cümleye bayılıyorum.
Nicholas Edwards bunu savunma bakanına gönderiyor,
o da Brawdy Hava Kuvvetleri'yle iletişime geçip
halkla ilişkiler memuruyla konuşuyor.
Oraya gittim, hanımefendiyle konuştum.
Maalesef oraya bir şeyin indiğine dair fiziksel bir kanıt bulamadım.
Sonra her zaman yaptığım gibi o raporu Savunma Bakanlığı'na ilettim.
"Yukarıdakilerden başka bir açıklama yapamam.
Ama Brawdy Hava Kuvvetleri'ne bir UFO gelirse
normal iniş ücreti alıp hemen sizi bilgilendireceğiz."
Dönüş yaptıklarında bu konuda bilgileri olmadığını söylediler
ve bu konuda konuşmamamızı istediler.
Bunun insanları korkutmasını istemediler.
Bu bölgede insanların kandırılmadığını, kafaya alınmadığını söyleyebilir misiniz?
Son derece eminim ki…
ARAŞTIRMACI
…hiçbir şahıs, bu insanlardan bazılarının yaşadığı ve sergilediği
aşırı gerginliğin, aşırı korkunun taklidini yapamaz.
COOMBS ÇİFTLİĞİ
3. KISIM - ÇİFTLİK NİSAN - MAYIS 1977
Deneyimi akşam bu saatlerde yaşadım.
O zamandan beri bir şey değişmedi.
COOMBS AİLESİ
Şu an nasılsa öyleydi neredeyse.
Deneyimim biraz daha ileride başladı.
Burada tek başımayken yaşadım.
Arka planda eğimli olan arazinin üstünde
bir parıltı vardı.
Bu parıltıda ters dönmüş bir daire fark ettim.
Az daha ileride çalıların kıpırdadığını duydum.
Çok ama çok sessizdi. Sonra çalıların arasından bir şey çıktı.
Şuralarda çalıların arasından çıktı.
Ben de kapının oradaydım.
Boyu iki metre vardı.
Kask vizörü olan gümüş bir giysisi vardı.
Yüzü böyleydi. Çok karanlıktı.
"Aman tanrım, bu ne? Ne…" diye düşündüm.
"Bu insan değil" dedim.
"Bu insan olamaz."
Bana doğru yürümeye başladı.
"Hayır, bu gerçek değil!" dedim.
Şuradaki yola doğru geriledim.
Hayal edebileceğiniz üzere çok korkmuştum.
Burada durdum.
Bana doğru yürümeye devam etti.
Ben de hızlıca koştum. Telgraf direğinin olduğu yere koştum.
Nasıl koştuğumu hayal edebilirsiniz.
Buraya vardığımda içimden bir ses,
"Arkanı dön, dur, bir bak dedi." Ben de durdum, arkamı döndüm
ve yolun ortasındaki şu çıplak arazide durmuş,
bana bakıyordu.
İnanılmazdı. "Yok, ben gidiyorum" dedim.
"Bununla uğraşamam."
Koşarak eve gittim. Beni çok korkuttu.
Ertesi gün babam, bölgede başka bir şey var mı diye bakmaya geldi.
O zamanlar bu yolun kenarında çok fazla çamur vardı.
Ve babam geldiğinde kocaman bir ayak izi gördü.
Sıradan bir insanın olamayacak kadar büyüktü.
Bu büyülükte bir ayak izi buldu.
Pauline teyzem bana ulaştı.
"Söylesene evlat, ne gördün?" dedi.
Ben de ne gördüysem aynen anlattım.
"Ama sen iyisin, değil mi?" dedi. "Evet, ben iyiyim" dedim.
Üç, dört hafta sonra falandı galiba,
neredeyse benim gördüğüm şeyin aynısını gördü.
Sıradan bir çiftçi ailesiyseniz
ve uzay gemileri
ve başka gezegenden yaratıklar gördüğünüze eminseniz
arkadaşlarınızı, komşularınızı, dünyayı
aklınızı kaçırmadığınıza nasıl ikna edersiniz?
İki yıl önce ülkenin en meşhur UFO olayına tanıklık ettiklerinden beri
Billy ve Pauline Coombs bu sorunla yüzleşiyor.
Araba gezintisiyle başladı.
Pauline Coombs çiftlik evine dönüyordu.
Arabada üç çocuğu vardı sanırım.
En küçük çocuk olan Kieran
toprak yolda onları takip eden futbol topu şeklinde bir nesne gördü.
Buna gitgide daha çok canları sıkıldı. Arabanın motoru tekledi.
İlk kez başıma geldiğinde hayal gördüğümü düşündüm.
Ama buraya o kadar çok şey oluyor ki…
MARK'IN TEYZESİ
…gerçek olduğuna inanıyorum.
Billy Coombs bir çobandı.
Yaklaşık 120 süt ineğinden sorumluydu sanırım.
Bir gece, kapı bağlı ve kilitliydi.
Bir şey dikkatini dağıtmıştı, o da geri dönmüştü.
Gece on birde falan.
Sonra iki buçuk kilometre ötedeki bir çiftlikteki komşusu arayıp
"Niye ineklerin bahçemde?" dedi.
Ve bunu açıklayamadı
çünkü nasıl bir yerden diğerine gitmiş olabilirlerdi?
120 inek bir araziden başka bir araziye mi ışınlandı?
Başka bir çiftliğe.
Galler perileri de aynen böyle numaralar yapardı.
Böyle şeyler.
Sonrasında da gümüş giysili adam geldi
ve bu deneyim hepsinden daha korkunçtu.
Günlerden perşembeydi, saat ondu.
Geç saatte film izlemek için çay yapmaya gittim.
Oturmuş, televizyon izliyorlardı
ve pencerenin orada gümüş bir şey fark ettiler.
Gördüğüm en büyük şey. Kalktım… Gözlerime inanamadım.
Pencereye doğru gittim ve yukarı baktım.
Boyu pencereyi geçiyordu. En az iki buçuk metreydi.
Bu şey o kadar uzundu ki yüzünü göremiyorlardı.
Pauline iki küçük kızı uyandırmak için yukarı çıktığında
kafası, yatak odası penceresinin hemen altındaydı.
Hiç yüz hattı olmadığını görebiliyordu.
Tam benim gördüğüm gibi.
Coombs çiftliğindeki olayın yaşandığı gece polis çağrıldı.
Dyfed Polisi'nden Çavuş Ernie telefonu açtı.
26 yıllık polislik hayatımda karşılaştığım
en korkmuş aile buydu muhtemelen.
Bir başka zaman da epey geçti, gecenin ikisi falandı
ve zilin çaldığını duyduk.
Ne arabayla ne de yürüyerek otele kimsenin yaklaştığını,
araba yoluna girdiğini görmemiştik.
Kapıya gittim ve iki adam vardı.
Tek yumurta ikizi gibiydiler.
Saçları rugan gibi arkaya taranmıştı.
Ama asıl dikkatimi çeken ten renkleriydi.
Anneniz evde mi?
Yüzlerinde tek bir kırışıklık ya da iz yoktu.
Sanki bal mumundan yapılmışlardı.
Ona şöyle dediler: "Geri gelip
sizinle uzun uzun konuşmak isteriz
ama Croesgoch'ta bir randevumuz var."
Bu beni biraz endişelendirdi
çünkü çok tuhaf görünüyorlardı!
Araçlarına doğru yürüdüler.
Gittiler.
Ortadan kayboldular.
Aynı zamanda
Pauline'in çiftliğini de ziyaret etmişlerdi,
ki bu çok tuhaf.
Dediğine göre, bizimle oldukları zaman diliminde
oradalarmış da!
İkinci olay ise akşamüstüydü.
Annem ve ben restoranda oturuyorduk
ve gökyüzünde bir şey fark ettik.
İlk bakışta gümüş bir disk gibi görünüyordu.
Sonra turuncu bir ışık yanıp sönüyor gibi göründü.
Bu sefer hayal görmediğimi kanıtlamak için
Bayan Coombs'u aramam gerekti.
"Evet, şu an izliyoruz" dedi.
"Annem, babam ve tüm çocuklar şu an izliyoruz."
Bize denize giriyor gibi gelmişti.
Ama Coombs'lar görmüş
ve bir ada olan Stack Rock'a girdiğini söylediler.
Stack Rocks'ın böyle esrarlı hâle gelmesinin sebebi
tüm önemli noktalara eşit mesafede olması.
Ve tabii ki ikisi de
evlerinden farklı bir açıyla adayı görebiliyordu.
Dedi ki onun baktığı yerden
kaya kapı gibi açılmış
ve kaybolmuşlar.
Bu yeni bir şey değil.
1800'lere dayanan, UFO'ların sudan çıkıp gemilerin yanında uçtuğunu,
sonra da gittiğini anlatan gemi seyir jurnalleri var.
Bu… Bu uzun zamandır süregeliyor.
UAP'lerin ya da UFO'ların deniz yönü çok ilginç.
Sık sık suyla ilişkilendirilirler.
Sık sık sudan çıkarken,
suya girerken
ve bazen su altında görülürler.
Artık gezegenlerin çok yaygın olduğunu biliyoruz.
Hatta yaşanabilir bölgedeki,
yani yüzeyde sıvı su olabilen bölgedeki gezegenler
nispeten yaygın.
Beş yıldızdan birinin yaşanabilir bölgede bir gezegeni var,
ki düşününce bu olağanüstü.
Okyanuslar yaşamak için harika yerler,
özellikle de gezegen gezegen gezeceksen.
Atmosferler sıcaklık açısından çok istikrarlı değildir.
Venüs'e gittiğinde
sıcaklık 426 derece
ve atmosfer basıncı Dünya'dakinden 100 kat fazla.
Ancak Mars'taysan
sıcaklık eksi 73 derece gibi bir şey
ve atmosfer basıncı Dünya'dakinin yüzde biri kadar.
Atmosferi olan bir yüzeyde yaşamak gerçekten epey korkunç.
Okyanusta yaşarsan
sıcaklık her zaman sıvı su için gereken aralıkta olacaktır,
bu da çok geniş bir aralık değil.
Bir gezegendeki bir okyanustan başka bir gezegendeki bir okyanusa
giderken değişen tek şey de
okyanusta süzülen eser kimyasallardır.
Okyanuslarımızda takılmak çok kolay olur.
Başka bir gezegendeki bir okyanusun suyundan
çok da farklı olmaz.
Başka yerden bizi ziyaret eden şeyler varsa
kilometrelerce uzakta, bizim bilmediğimiz bir yerde
bir üsleri vardır diye bir fikir var. En bariz yer neresi? Okyanusların altı.
Stack Rocks bu hikâyeye uyuyor gibi.
Ve bence bu yine Kelt mitolojisine dönüyor.
Kıyıdaki adalar büyülü adalar olarak görülüyordu
ve periler orada yaşardı.
Hatta doğaüstü güçlerle iletişime geçebilmek için
Kelt azizleri oraya gidip tecrit altında yaşamışlardı.
Bir de bir adam görmüşsün, öyle mi?
Ne kadar net gördün?
Yüzünü göremedim çünkü çok uzaktaydı.
Bence bunu diyen tek ben değildim. Emin değilim.
ESKİ ÖĞRENCİ
Biri yakınında yürüyordu, sağ tarafında.
"Bir kapıdan çıkan bir adam gördüm.
Sivri kulakları ve tüylü bir şapkası vardı."
İşte yüzsüz adamlardan biri.
İçindekileri gördüğünü iddia eden iki, üç kişi vardı sanırım.
İçindekileri ben hiç görmedim.
Biri gerçekten gördü mü
yoksa çocuksu bir detaylandırma mıydı, teyit edemem.
Ama buna yeni bir boyut katıyor.
Çünkü gerçekten içindekileri gördülerse
o gün burada sandığımızdan büyük bir şey oldu demektir.
DEHŞET ÜÇGENİNDE UZAYLI GİZEMİ
Bir gün eve gidip "Bir adım ilerledik" dedim.
"Tanımlanamayan uçan cisimleri geçtik.
Şimdi sıra uzaylılarda."
Karım, "Neye benziyor?" dedi.
Dedim ki "Görünüşe göre adam veya kadın, sonuçta bilmiyoruz,
gümüş bir uzay giysisi giyiyor.
Gözlerin olacağı yerde koyu renk bir vizör var."
"Onu gördüm" dedi. "Hadi be!" dedim ben de.
"Hayır," dedi, "Gerçekten gördüm ama Haverfordwest'teki bir vitrinde."
Oraya gidip baktım ve yangın söndürme kıyafetiydi.
Çünkü Milford Haven'da büyük bir petrol rafinerisi var
ve çok sıcak yangınları söndürmelerini sağlamak için
bu kıyafetlerin dâhil olduğu uzman giysileri vardı.
KAYIP GİYSİ Mİ? BASİT BİR ŞAKA MI?
Olaydan yıllar sonra bölgedeki biri
bu kıyafetle dolaşıp şaka yaptığını
itiraf etti sanıyorum.
Bence bu çok moral bozucu çünkü durumu daha da karmaşıklaştırdı.
GLYN EDWARDS: GÜMÜŞ GİYSİYLE GEZİNDİM
Şakacı, uzaylının görüldüğü her olayı açıklamıyor
çünkü şakalar, olaylardan sonra oldu.
Ve onu buna teşvik eden şey
gerçek deneyimler olabilir.
Bir kere bir çalılığa dalması gerekmiş
çünkü bir kadın, silaha benzer bir şeyle kapıda belirmiş.
Coombs ailesinin kaçık ya da yanılıyor olduğunu düşünmek
çekici geliyor.
Süregelen sorunları şu ki
bildirilen UFO görme olaylarının en olağanüstülerinden olan bu olayın
doğruluğunu ya da yanlışlığını kanıtlayabilen olmadı.
Gitgide daha fazla insan
bilimsel olarak açıklanamayan şeyler gördüğünü iddia ediyor.
Sadece burada değildi.
Ülkede aynı şeyin yaşandığı birkaç yer var.
Savunma Bakanlığı'na
450 farklı vaka raporu gitti sanırım.
O zamanlar orada çalışanlardan bazılarını bulup onlarla röportaj yaptım.
Bazıları "Belki bir şey oluyor" diyordu.
Ama 450 vaka mı?
Her birini incelemesi için gönderecek insan yoktu.
Öylesine dışarı baktım ve gökyüzünde bir şey gördüm.
Kubbe şeklinde bir nesneydi.
Soluk krem rengi bir ışıkla parlıyordu.
Ne tür bir aksiyon arıyorsunuz?
Bu şeylerin ne olduğunu anlamamız için
hükümetin, bilim insanlarının müdahale edeceğini umuyorum.
Gökyüzü gözlemcileri tek bir amaç peşinde.
Pembrokeshire semalarında
görüldüğü iddia edilenlerin uzayan listesine eklemek için
bir uçan daire daha.
1978'e doğru Savunma Bakanlığı üzerindeki baskı gitgide artıyordu
çünkü UFO görülme olayları, basının ilgisi artıyordu.
Rapor edilen vakalardan
bildiğim kadarıyla hiçbiri
Brawdy Hava Kuvvetleri'ndeki ya da Galler'deki aktivitelerle,
ordu ya da sivil operatörlerce uçurulan uçaklarla açıklanamıyordu.
Hepiniz bu dünyadan olmayan şeyler gördüğünüzü mü söyleyeceksiniz?
-Evet. -Evet.
Peki.
İnsanlar "Uydurdular. Şöhret için uydurdular" dediler.
10 yaşındayken ne şöhreti arzulayabilirsin ki?
Ama sahiden de tanımlanamayan uçan nesne gördüler mi?
Yoksa gözlerine çarpan bu muydu?
Birçok insan bizimle alay etti.
Ve büyürken insanlarca deli olarak görülmek istemezsin.
Küçük yeşil adamlar gördün diye seni ciddiye almazlar.
Annem, beyaz kadın hikâyesi yüzünden
gördüklerini çok fazla insanın bilmesini istemiyordu.
Orada hayalet olabileceği fikri
birçok insanı korkutuyordu.
Paranormal olan başka bir şeyle ilgili bir hikâye işleri daha da kötüleştirirdi!
Bazıları "İş için yaptınız!" dedi.
Ama hayır, öyle değildi.
Milford Haven'ın yakınında açılan bir otel
UFO hafta sonları yapmaya başladı!
İnsanlara bir şişe çorba ve birkaç sandviç verir,
onları belki de altı kilometrelik yürüyüşlere gönderirlerdi.
Öğretmenime söyledim. "Gözlerin yanıltmış olmasın?" dedi.
"Hayır. Gözlerim beni yanıltmaz! Yanıltmaz" dedim.
"Aptal değilim, alakası bile yok." dedim. "Gördüm ben onu" dedim.
O şey çalılıktan çıktı
ve bu kapının üstünden atladı.
Onda bir terslik olduğunu düşündüm.
Hiçbir insan o kapının üstünden atlayamaz.
"Dehşet üçgeni uzaylısı.
Parıldayan gümüş bir kıyafet giymiş, uzun boylu tuhaf bir figür
tenha bir çiftlik kulübesinin penceresini kapattı."
Pauline teyzeme bu kupürlerden bazılarını gösterdim.
"Hayır. Bu konuyu açma" dedi. "Öyle kalsın."
"Bir ara konuşman gerek" dedim.
"Hayır, değil" dedi.
"Kızlar ve ben bunu hiç konuşmuyoruz."
Puro şeklindeydi, üstünde de kubbe vardı.
Üzerime çektiği ilgi hoşuma gitmemişti.
Ortaokuldaki ilk dört yılım
resmen dehşetti.
Neredeyse her gün fiziksel saldırıya uğruyordum.
Evet, gördüm!
Çoğu zaman, UFO görmediğimi söylememi istiyorlardı.
Yalan söylediğimi söylememi.
Ama bunu yapamazdım.
İlkelerimden vazgeçip
yalan söylemediğim hâlde yalan söyledim diyemezdim.
Stüdyoda, uzaylılarla karşılaştığını söyleyen
gençler var.
1978'de Magpie adında bir televizyon programına çıktım.
Bu David. David, Philip, buradaki de Shaun. Şimdi…
Magpie'daki görüntülerimi görürseniz ve yakından bakarsanız
gözümün mor olduğunu görürsünüz.
Beş, altı saniye izledik,
sonra kaçtık. Çok korkmuştuk.
Bunu televizyon yüzünden yapmışlardı.
"Makyajla kapatsınlar da görelim."
Bu yüzden gördüğüm zorbalık ve saldırganlık yüzünden
"Çekinmemeliyim" diye düşündüm.
Çünkü aynı şeyi yaşayan başkaları da var,
tek yaptıkları gördükleri bir şeyi rapor etmek.
Bunun yapılması gerektiğini düşünmüştüm.
Bir kapı gördüm
ve birdenbire insan gibi bir şey çıktı.
45 yıl önce, açıklayamadığım bir şey gördüğümü söylemekten
utanmıyorum, çekinmiyorum.
Hâlâ açıklayamıyorum.
Yaptığım işe dayanarak sizi şu konuda temin edebilirim.
ARAŞTIRMACI
Halk, UFO'ların varlığının anlamını tam olarak biliyor olsa
can havliyle kaçardı.
Randall Pugh, annemin uzaylı gördüğünü duymuştu
ve bizi görmeye geldi.
Annemin insanlara bunu söylemesi gerektiğini söyledi.
Bir bakıma, çocukların gördüklerini desteklemek için.
Birçok kişi onlara küfrediyordu.
Şimdi çıkıp şöyle demeliydim,
"Onlar kesinlikle samimiler.
Onların gördüklerini ben de gördüm."
Figürler neye benziyordu?
Çok uzunlardı. Kolları son derece uzundu.
Bacakları son derece uzundu.
Ve üstlerinde işçi tulumu var gibiydi.
Parlak işçi tulumları.
Ve kafaları sivri gibiydi.
Sivri bir şey vardı.
Ve kesinlikle yüzleri yoktu.
Yüzsüz insanlardı. Gözleri, ağızları yoktu.
Delik ya da çene bile yoktu.
Bu kesin. Burada.
Ne olduğunu bilmek bizi aşar ama burada.
Gerçekten kitlesel histeri vakası mı
yoksa gerçek dışı bu olayda gerçeklik var mı?
Broad Haven civarında yaşayanlar
deneyimlerinin gerçek olduğunu söyleyecektir.
Hikâyenin konusu, çevrenin yeniden büyülenmesi.
İnsanlar eskiden tuhaf şeylere inanırdı.
Modern zamanlarda o tür yaratıklara inanmıyoruz.
Ama tuhaf şeyler hâlâ burada.
Belli ki bir şey var.
İster doğada ister insanların zihninde olsun
aynı tuhaf deneyimleri yaşıyorlar
ama zamanın popüler kültürüne göre ifade ediyorlar.
İster doğaüstü ister doğal olsun,
insanların hayatını değiştiren bir şey oldu.
Ve bence önemli olan da bu.
UFO görmemin bende çok büyük bir etkisi oldu.
Irk, cinsellik gibi konularda hiç ön yargılı olmadım.
Bunların hepsinin kaynağı…
…okula yapılan ziyaret.
Çünkü bu gezegende bizi ziyarete gelen uzaylılar olduğu ihtimalini
kabul edebilirsen
her şeyi kabul edebilirsin.
UAP'ler üzerine ilk bilimsel sunumumu yaptığımda
uçuş karakteristiklerini, hızlarını ve ivmelerini konuşurken
meslektaşlarımdan biri
"Bunu neden yapıyorsun? Niye bunu çalışıyorsun?
Niye kendini bu duruma sokuyorsun?" diye sordu.
Bu işe girerken endişeliydim çünkü bu işte çok damga var.
UFO deyince herkes kıkırdıyor ve kimse ciddiye almıyor.
Ama işte buradayız.
Güneş sistemimizin keşfinin ilk aşamalarını tamamladık.
Tüm büyük kütleleri ziyaret ettik.
Kuiper Kuşağı'nın dış kütlelerine geçiyoruz
ve şu an Mars'ta robotlarımız var.
Tüm bunlara rağmen hâlâ
uzaylıların gelip bizi ziyaret etmesinin imkânsız olduğunu düşünüyoruz.
İmkânsız falan değil. Hatta bence oldukça olası.
Bu muhtemelen insanlık tarihindeki en büyük keşiflerden biri.
Buna nasıl sırtını dönebilirsin?
Yine evrenin merkezi olmak gibi.
İnsanların evrenin merkezi olmadığı dersini
tekrar tekrar öğrenmemiz gerekiyor.
Veri toplayan, teori kuran, bunu ciddi ciddi düşünen
yeterli bilimsel grubumuz olduğunda
uzun sürmeyecek bence.
Bence bu çözülecek, hem de epey hızlı bir şekilde.
Ve bence 10 yıl falan sürecek.
Bence her şeyi değiştirecek. Evet.
Alt yazı çevirmeni: Yasemin Memiş