Kojarzycie te trzy sekundy między poranną pobudką
a przypomnieniem sobie, jak bardzo wszystko jest do dupy?
Szybko mijają, co nie?
Dobra, ogarnij się, chlejusko.
O ja jebię.
WSZYSTKO, TERAZ!
Kac plus jajka. Ja pierdolę.
Nie patrz im w oczy. Twoje źrenice to głównie wódka.
Jak było w kinie?
Świetnie.
Na czym byłyście?
Podaj tytuł filmu. Dowolnego filmu.
Skazani na Shawshank.
Nie tego filmu!
Grają go w kinie?
To ta zremasterowana wersja na trzydziestą rocznicę?
Właśnie tak.
Od tego chciałaś zacząć?
Przemawia do mnie.
BECCA: OGRÓDEK. PRZYJDŹ SAMA.
Idę na zewnątrz.
Jebana policja żywieniowa.
Pyszne, tato.
Zjem wszystko, obiecuję.
Feta wszystko zmienia.
Później ci odgrzeję.
Niegrzecznie.
Dzień dobry.
No tak, to normalne. W ogóle nie jestem przerażona.
Sądziłaś, że pierwszego kaca spędzisz sama?
- Możemy już… - Jasne.
- Proszę. - Nie upuśćcie mnie.
- Nie upuszczę. - Dobra.
KAC
Wszystko wydaje się nieprzyjemnie gazowane
i nie chcę, żeby ktokolwiek mnie zobaczył.
Poza tym wypiłabym beczkę izotonika.
Nie przesadzaj.
Na mojej pierwszej prawdziwej imprezie
zabiłem psa i wypuściłem plagę szarańczy.
Naprawdę?
- Raz wszedł do łóżka z rodzicami Jonaha. - Co?
Oszczerstwo i pomówienie.
Pani Kayton nie było.
A pan Kayton całą noc krył się w sypialni.
Cudowny facet.
Ma lodowate palce.
To większy wstyd od rzygania. Każde z nas rzygało.
Żadne z was nie jest tą wariatką-anorektyczką.
Ludzie pomyślą, że sprowokowałam wymioty,
żeby pojechać do szpitala.
Każdy, kto widział twój taniec, dobrze wie, że się narąbałaś.
Boże, muszę rzucić szkołę i wyjechać z kraju.
- Najlepiej na rakiecie do czarnej dziury. - Nie bądź śmieszna.
NASA bez matury?
Dawaj listę. Ewidentnie musisz się skupić na celu.
Za pierwszym razem poszło świetnie.
Zacznij od czegoś małego, na przykład…
Dzień dobry!
Karaoke!
No pewnie!
- Tego nie ma na liście. - Popatrz.
Chodźmy w sobotę.
Mieliśmy pójść po twoim powrocie.
- Nigdy o tym nie rozmawialiśmy. - Zaśpiewamy w duecie.
Nie.
- Biorę Kenny’ego Rogersa. - Nie.
A ty Dolly Parton.
- No dobra. - Tak!
- Tak jest! - Pójdę.
Co wczoraj ustaliliśmy?
„Jebać to”. Z takim nastawieniem wrócimy do szkoły.
Do poniedziałku jeszcze wieki.
Wszyscy zdążą zapomnieć.
Gapią się na mnie.
Narcyzie, może nie gapią się na ciebie.
Fakt, mam dziś świetną fryzurę.
Dasz wiarę, że specjalnie rzygała przy wszystkich?
Wypiła tylko trzy banie
i zawieźli ją do szpitala na płukanie żołądka.
Mia!
Możemy pogadać?
Poczekamy tutaj.
Nigdy nie dostaje mi się za coś fajnego.
W samą porę.
Jak ci mija tydzień?
Dobrze.
Zanim zaczniemy, chciałam o czymś wspomnieć.
Moim zdaniem ostatnie tygodnie były przełomowe.
Proszę popytać u pielęgniarek i lekarzy.
Jem i chodzę na terapię.
Poza tym…
już rozumiem, co muszę zrobić.
I chcę to zrobić.
Chcę być zdrowa.
Chcę wrócić do szkoły i przyjaciół.
Chcę znowu być normalna.
Problem polega na tym,
że wszystko, co mnie motywuje, jest poza moim zasięgiem.
To spowalnia mój powrót do zdrowia.
Dlatego proszę o rozważenie natychmiastowego wypisu.
Aktualnie bardziej od opieki szpitalnej
pomogłaby mi wolność do bycia zdrową.
Wolność.
Przereklamowana sprawa.
Mia, choć trudno w to uwierzyć,
też byłam kiedyś młoda, gdy na Ziemi żyły dinozaury.
Pewnie sądzisz,
że nauczyciele nie wiedzą, co się dzieje poza szkołą,
ale mamy swoje źródła.
Skurwiele.
Chcesz może opowiedzieć,
co się działo w domu Theo Masona w piątek?
Spieprzyłam sobie życie.
Zwykłe spotkanie, które wymknęło się spod kontroli.
Twoi rodzice musieli się zamartwiać.
Odwaliłoby im.
Mia, posłuchaj,
gdy czuję się przytłoczona
albo tracę nad czymś kontrolę,
wracam myślami do cudownego wiersza.
I czy to jest dla ciebie jasne, czy nie
Wszechświat bez wątpienia Jest na dobrej drodze
WSZECHŚWIAT JEST NA DOBREJ DRODZE
Czyli według pani moim przeznaczeniem jest upokorzenie?
Rzecz w tym, że to, czego teraz doświadczasz,
nie będzie trwało wiecznie.
Nigdy nie wiesz,
co dobrego przyniesie ci mrok.
Za każdym rogiem czeka coś nowego.
Nie zawsze coś dobrego, ale zawsze coś nowego.
To nie fair.
- Dzięki. - Ledwo wróciłaś.
Ja za taką atencją uganiam się całe życie.
Wszyscy o mnie gadają.
Lepsze to niż milczenie.
Wolisz być jak Edward Rowell?
- Jak kto? - Właśnie.
- Czujesz coś? - Tak.
To śniadanie Mii?
- Chłopaki. - Uważaj, bo poleci ci krew z nosa.
Olej to.
Czekaj!
Mia!
Patrz na to.
Miło, że już się zebrałaś.
Jak 90-latka po upadku.
Naprawdę za wszystko przepraszam.
Nie przejmuj się, nic się nie stało.
Grunt, że nic ci nie jest. Szkoda tylko, że tak krótko gadaliśmy.
Choć fakt, byłaś zbyt zajęta kolonizowaniem parkietu.
Sprzedałam tubylcom ospę i wygoniłam z ich ziemi.
- Co? - Nic.
Dotarłeś do domu bez problemów?
Mieszkam tam.
No tak.
Powinniśmy się kiedyś spotkać.
- Może ze spokojniejszym finałem? - Chętnie.
Robisz coś w sobotę?
- Nic. - Świetnie.
Pub Anchorage Arms blisko szkoły.
- Koło ósmej. Do zobaczenia? - Nie.
Tak. Byłoby super.
Superancko.
Superancko?
Super.
Czego chciał?
Wiesz, że koniec końców będziesz musiał się zająć biologią?
Nie na tym polega zadanie?
Wyszliśmy trochę poza program.
Uczę się, działając.
Coś o tym wiem.
„Mayday”.
- To coś złego, prawda? - Nie, „wszystko gra” po francusku.
Skończyliśmy?
Bo Mia potrzebuje… Ale jeśli chcesz…
Po prostu myślałam, że będziesz chciał coś z tym zrobić.
Te wiadomości trochę go wystraszyły.
- Ale może wrócić. - Masz rację, chodźmy. Mia nas potrzebuje.
Tak jak zawsze?
Jasne.
Zaczekam pięć minut.
Zaczekaj dziesięć. Chyba za mało się przestraszył.
- Ten Theo? - O co chodzi?
Idzie na randkę z Theo, największym przystojniakiem szkoły.
Wystarczy „Theo”.
To twoja szansa na powrót.
Nie będziesz szaloną anorektyczką,
będziesz dziewczyną Theo.
Marzenie każdej feministki.
- Nie wiem, czy dam radę. - Dasz. Masz to na liście.
Nie umiem się umawiać.
Randki w pubie są niezobowiązujące.
Drinki, porywająca rozmowa…
Rozmowa?
Zadawaj pytania i daj mu mówić o sobie, będzie dobrze.
Ważniejsza kwestia: co założysz?
Ja jebię.
Od czego zacząć?
Moje ubrania służą do ukrywania,
a na randce trzeba się pokazać,
zostać zauważonym.
Jak iść na randkę, jeśli we wszystkich ciuchach
wyglądam jak smutny chłopczyk?
W część się też nie mieszczę.
Wiem, że to dobrze.
To znaczy, że zdrowieję,
ale i tak jest mi wstyd, a potem wstydzę się tego wstydu.
Ludzie myślą, że chorzy na anoreksję chcą być piękni i…
chudzi.
Że dla nas to jedno i to samo.
Choćbym nie wiem jak bardzo schudła,
i tak czułam,
że coś jest nie tak.
Jakby czegoś mi brakowało.
Czegoś dużo głębszego od delikatnych dłoni,
elegancji i estrogenu.
Mia, nie tak się to robi.
Nie umiesz być kobieca.
Ominęłaś zajęcia z bycia dziewczyną.
Taką prawdziwą.
Dziękuję.
Dzień dobry, mogę w czymś pomóc?
Nie trzeba, dziękuję.
Na pewno? Na zapleczu mamy więcej rzeczy.
Jaki nosisz rozmiar?
- Co? - Rozmiar.
Jaki nosisz rozmiar?
Mia!
Nie wiedziałam, że chodzisz na zakupy.
Bo raczej nie chodzę.
Czego szukasz?
Paru rzeczy na wakacje z mamą. Cztery razy w roku jeździmy na narty.
No tak.
Powinnam już…
Pomóc ci?
Z zakupami?
Jestem w tym przerażająco dobra.
- Nie, dziękuję, to… - Świetnie.
Będzie super. Jak w filmie.
Czego szukasz?
Chyba sukienki.
Klasyka, cudownie.
- Jeździłaś kiedyś na nartach? - Nigdy.
Wspaniały sport.
Jeździłabym zawodowo,
gdyby nie narciarska opalenizna.
Na pewno wielu zawodowców rezygnuje przez nią ze sportu.
Idealna.
To chyba nie mój styl.
Przymierz.
Kanadyjskie stoki są urocze, ale…
Pewne rzeczy mnie przerażają.
Lustra,
dorastanie,
owczarki niemieckie,
ciemne korytarze,
gniazdka elektryczne,
no i lustra.
Na pierwszym i ostatnim miejscu zawsze są lustra.
Szesnaście lat i 165 centymetrów wzrostu.
Policzyłem twoje BMI
i jesteś na dole skali dla dziewcząt w twoim wieku.
Jasne?
Ale ciągle pnę się w górę, prawda?
To naprawdę ogromne osiągnięcie.
Wiem, że walka jest trudna,
ale dobrze ci idzie.
Wiem, że nie chcesz usłyszeć „ale” na końcu tego zdania,
ale niestety nie mam wyjścia.
Twoje ciało jest coraz zdrowsze, ale chodzi też o twoje zdrowie psychiczne.
Przed tobą jeszcze bardzo długa droga
od teraz do pełnego wyzdrowienia.
Obawiam się, że na tym etapie nie mogę zalecić leczenia ambulatoryjnego.
Powiedział pan, że jestem zdrowa, więc…
Czujesz się zdrowa?
Tak sądzę.
Naprawdę.
Chcieliśmy trochę poczekać,
ale skoro jest tak dobrze,
to nie ma na co czekać.
Spróbujmy wykorzystać bardziej awangardową technikę.
Narysuj swój kontur.
Od stóp do głów. Zgodnie z twoim wyobrażeniem.
Gotowe.
Wejdź na papier.
Że co?
Narysowałaś swoją wersję, więc połóż się, a ja pokażę ci inną.
Tak jest.
Świetnie.
Ja użyję czerwonego.
Mamy ramię.
I tam.
Nie mam twojego artystycznego zacięcia,
ale dam radę obrysować.
Nie ma się czym chwalić, prawda?
To jak mówić „świetnie gram w piotrusia”.
Stara, co tak długo?
Masz przymierzać różne ciuchy, żebym mogła stwierdzić, co ci pasuje.
Jak w tym filmie Cała ona.
Co się stało? Dokąd idziesz?
Do domu.
A co z sukienką?
Są za drogie.
- Cześć, kochanie. - Tato, zgarniesz mnie?
- Wszystko gra? - Tak, nic mi nie jest.
Teraz nie mogę, ale mama właśnie zaczęła pracę.
Nie, tylko nie dzwoń po mamę!
- Nie chodzi o to, że… - Masz.
Co to?
Idealna sukienka dla ciebie.
Zapłaciłam za nią.
Pieniędzmi. To nic takiego.
Co?
Kupiłaś mi ją?
To przedziwnie miłe z twojej strony.
- Ale nie mogę… - To karta mojego taty.
To nic takiego.
Serio.
Jak zadzwoni z Kajmanów, to powiem, że to odjechana akcja charytatywna.
Sporo przeszłaś.
W szafie powinno na ciebie czekać coś więcej niż tylko dresy.
Dziękuję. To bardzo miłe.
Chyba.
Po co ci taka elegancka sukienka?
Idę dziś na randkę.
Super.
Muszę lecieć.
- Chociaż kupię ci kawę. - Powodzenia.
Naciesz się sukienką.
Skarbie, rozumiem.
Zdarza się, ale kradzież to nie żart.
Mamo!
Kto to?
Will.
- Odbierz, przywitam się. - Nie rób tego.
Nie mogę teraz rozmawiać.
To już dziś!
Dziś jest po prostu sobota.
Przestań się krygować i leć ze szczegółami.
- Ogoliłaś nogi? - Nie.
Żaden nie jest tego wart.
Randka?
Ja pierdolę.
Oddzwonię potem. Kocham cię, ale było okropnie.
Dzwoń po pracy, zaraz zaczynam.
Kocham cię.
Też cię kocham.
No dobra…
Nie.
Idziesz na randkę.
Nie. Kłamał. To kłamca.
Kłamliwy kłamca.
No powiedz, kim jest ten szczęściarz.
Theo Mason.
Theo?
Theo z przedszkola? Theo od wspólnych kąpieli trzylatków?
Trochę to zajęło.
Przynajmniej już widział cię nago.
Mamo…
Cześć, ślicznotko.
Przepraszam za wcześniej, ale dzwonił wydawca.
Mama była tuż obok, więc…
Chcesz pogadać?
Co powiedziała mama?
Nic, po prostu…
Widzę to po tobie.
Sama nie wiem.
Chyba po części miałam nadzieję, że wskoczę z powrotem jak gdyby nigdy nic.
Wygląda na to, że „lepiej” to jeszcze nie pełnia zdrowia.
To ciągle lepiej.
A jest lepiej, Meems.
To za mało.
To jasne, że będziesz potrzebowała pomocy,
ale i tak jesteś dalej, niż sądzisz.
Chciałbym, żebyś też to dostrzegła,
żebyś wiedziała, jak dumna powinnaś być.
Ładna.
Lustereczko, powiedz przecie
Że dasz mi, kurwa, odsapnąć
Jest dobrze.
Dobrze.
Skarbie, dalej wyj w przestrzeń.
A jak tam z Camem?
To nic takiego.
Powiedz to swojej twarzy, bo ona jest zakochana.
Wcale nie.
Powiedz mu, że chcesz czegoś więcej.
O nie, odwali mu i zrobi się niezręcznie.
A jeśli on czuje to samo?
Cam i zobowiązanie?
Poza tym to ty robisz nadgodziny z szefem.
Właśnie tak, z dorosłym facetem, nie z jednym z moich przyjaciół.
Oddzielam te sfery.
Poza tym nas obchodzi tylko zwierzęcy magnetyzm.
- Will! - No co?
Jestem lwem!
Cholerny plan posiłków.
Jedz, jedz, jedz, powtórz.
Jezu, mamo. Mogłabyś założyć dzwonek?
Co jest grane?
Siądź, kochanie.
O kurwa, wie o imprezie.
Wie o szpitalu.
To koniec, ja jebię.
Długo czekałam na tę chwilę.
Chyba w końcu nadeszła.
Że co?
- Mamo. - Wiem, co powiesz.
- Nie wiesz. - Przygotowanie jest ważne.
Nie jesteśmy na tym poziomie.
Najbezpieczniejszy seks to brak seksu, ale najlepszy seks to bezpieczny seks.
Ja chcę stąd wyjść!
Nie uprawiam seksu.
To nie ma sensu.
Mogłabyś mi też dać kask rowerowy albo mapę kanałów.
Skarbie, seks cię przeraża?
Kurwa, raczej.
Odrobinę.
Dlatego musisz być gotowa na każdym poziomie.
O matko.
Boże, czemu to ma kształt penisa?
Mia, lubrykant to podstawa.
W życiu nie usłyszysz lepszej rady.
Żadnej pigułki „dzień po”?
Daj mi wózek i pieluchy, a potem zacznij zbiórkę
na koszty niechybnego rozwodu.
- Dobra, nie chcesz mojej pomocy. - Dobra.
W porządku.
Mamo.
- Mogę o coś zapytać? - Spodziewałam się tego.
Jak byłaś w moim wieku,
to lubiłaś siebie?
Nie było co lubić,
nie na tym etapie.
- A inni cię lubili? - Nie do końca.
Lubili osobę, którą widzieli,
ale nie możesz lubić kogoś, kogo tak naprawdę nie znasz.
Sama chyba się nie znałam.
Nie miałam takich przyjaciół jak ty.
Nie byłam tak odważna jak ty.
- Dziękuję, Vivian. - Polecam się.
Co to?
Siadaj, kochanie.
To nic takiego, tylko drink.
Nic takiego? Stara, to twoja pierwsza randka!
Nie pomagasz.
Pamiętaj, żeby się nie stresować.
Co planujecie?
Muszę się rozgrzać przed karaoke.
Idziesz?
Musiałem zastąpić Dolly,
ale przedstawienie musi trwać, a Carli da sobie radę.
Masz więcej przyjaciół?
A pani Einstein pomoże mi z biologią.
Einstein był fizykiem.
- Idę, bo autobus mi ucieknie. - Uważaj na siebie.
- Będę. - Żadnego SOR-u.
- Jasne! - Kocham cię!
Idę się wystroić, do zobaczenia.
Nara.
Byłeś trochę za bardzo całuśny,
musimy się opanować.
Albo powiedzmy wszystkim.
Serio? Mówiłeś, że tak jest łatwiej.
To prawda,
ale chyba się myliłem.
- Ledwo mi wybaczyła. - I co byś powiedział?
Że co robimy?
Bawimy się.
Czasami.
Kiedy mamy ochotę.
No tak.
Jakie to ma znaczenie?
Nie tylko ze mną się bawisz.
No tak, ale…
Gdyby to było coś większego, to jasne,
ale tak nie jest, prawda?
To prawda.
Masz rację.
Nikomu nic do tego.
To nasza sprawa.
No tak…
Do zobaczenia na karaoke, stara.
Do zobaczenia.
Dobra jesteś!
PÓJŚĆ NA RANDKĘ
Otwórz drzwi.
Jebać to.
Kurwa, zapomniałam, jaki jest przystojny.
Mia!
- Cześć! - Hej.
Co tam? Możemy się przytulić?
Cieszę się, że ci się udało.
Jesteś na czas.
Trzeba ogarnąć ci drinka.
Co dla ciebie?
Ja jebię, co ludzie piją?
Co pije James Bond? Na pewno nic zmieszanego.
Cholera, to może być wszystko.
Ja piję podwójny rum z colą.
- Poproszę to samo. - Świetnie.
- Skoczę do kibelka. - Baw się dobrze.
Cholera, mogłam zamówić dietetyczną colę.
I pojedynczy rum. Mogłam w ogóle nie brać rumu.
Przepraszam.
Tak?
Macie informacje o wartościach odżywczych drinków?
Chodzi o kalorie.
Niestety nie.
No tak.
Jednak wezmę tylko dietetyczną colę.
Nie mogę zwrócić ci za rum.
- Nie możesz zmienić zamówienia? - Drink jest już gotowy.
Nie mogę nic wymienić.
- Wszystko gra? - Tak.
Już przynoszę.
Ładna sukienka.
Powiedz coś.
Widzieliśmy się nago.
Co?
Tylko nie to.
Kąpaliśmy się razem, jak mieliśmy trzy lata.
Zwykła rzecz.
O rany, przestań gadać, sieroto.
Wybacz, ale nie pamiętam.
Ja też nie, ale moja mama o tym wspomniała.
Pamiętam twoją mamę. Jest super.
Czyli seksowna.
Tak że…
Tak?
Co tam u twojej mamy?
Proszę.
Kupię kolejne.
Nie obiecuj, reszta zaraz tu będzie.
Oni trzymają za słowo.
- Oni? Reszta? - Theo!
No tak.
To nie randka.
To impreza z litości.
Jonah i Rhods bywają fiutami,
ale rozmawialiśmy i mają się zachowywać.
Obiecuję.
To szczyt upokorzenia.
- Bierzesz pierwszą kolejkę? - Co?
Że co?
Zapeszyłam.
Mia, ładnie wyglądasz.
Masz plany?
Mia.
Alison, nic nie mów. Idę do domu.
Powiedziałabym ci, ale nie wiedziałam, że chodzi o Theo.
On też nie.
Pierwszy tydzień idzie świetnie, co nie?
Nie nabijaj się. Wszechświat jest krok przed tobą.
Theo to miły chłopak.
To normalny chłopak.
Może jestem idiotką, bo myślałam, że ktoś taki uzna mnie za normalną.
Oto cała ty.
Teraz spójrz na to, co sama widzisz.
Właśnie tak.
To nieprawda.
Widziałaś i czułaś, jak rysuję.
- Coś jest nie tak. - Zapewniam, że nie.
Spójrz na te jebane wykresy!
Nic mi nie jest.
Sama wyzdrowieję, przestańcie mnie oszukiwać.
Nie oszukuję cię.
Wszyscy chcecie mnie oszukać.
Wszyscy.
To niesprawiedliwe.
Widzę siebie.
Znam siebie, to nie jestem ja. To pańska wersja.
- Mia, usiądź. - To pańska wersja mnie.
- Usiądź. - To pańska wersja.
Posłuchaj.
Cielesne zaburzenie dysmorficzne to zaburzenie lękowe.
Osoba chora zaczyna się fiksować,
wpada w obsesję na punkcie bardzo subiektywnych wad.
Czasami, gdy ciało pozbywa się masy,
umysł może potrzebować czasu, żeby się we wszystkim zorientować.
Może dostrzegać, a nawet czuć tkankę,
która po prostu nie istnieje.
To potężne, przekonujące i wyniszczające kłamstwo.
Dolly?
Dolly!
CAM: SPRÓBUJ MI SIĘ OPRZEĆ
„JEBAĆ TO”: LISTA MII
Podobno muzyka leczy rany.
A może czas?
Teraz mam nadzieję, że chodzi o muzykę.
Nie sądziłam, że wieczór skończę, jedząc kanapkę na kibelku
z prezerwatywą mamy w kieszeni,
ale może tego mi trzeba.
Muszę się skupić, żeby wyzdrowieć. Koniec z ganianiem za miłością.
Halo!
Cześć, przepraszam.
Skończył mi się papier. Możesz mi podać?
Dzięki.
Mia!
To ty jesteś Mia.
Carli, pracuję z Willem.
To…
ty.
To znaczy…
Cześć!
No chodź.
Poczekamy na nich razem.
Chyba widziałam cię u Theo.
Ciężko jest przegapić karetkę!
A już myślałam, że nikt nie zwrócił uwagi na wyjące syreny
i moje upokorzenie.
Daj spokój.
Załatwiłaś całą imprezę,
to się nazywa rock and roll.
Wyjdź za mnie.
Chodzisz do szkoły?
Chodzisz do mojej szkoły?
- Do Westmere? - Tak.
Przeprowadziłam się z Manchesteru.
I jak ci się podoba nasz Londyn?
O co chodzi z tą rywalizacją regionów?
To proste.
Północ nienawidzi zachodu.
Zachód nienawidzi wschodu.
Wszyscy nienawidzą południa.
Cholera, mam sporo zaległości.
Amen.
Widziałam cię w poprzednim semestrze?
Nie, byłam poza szkołą.
Po prostu bądź sobą…
Miałam sprawy rodzinne.
Albo od razu kłam.
- Mówisz? - Wszyscy nie żyją.
Jesteś zabawna.
Nie tego się spodziewałam.
To dobrze?
Zobaczymy.
Mam czas.
RANDKA?
Carli! Mia!
Nie teraz! Zniknij na zawsze!
A teraz Will i Carli!
- Will, teraz my! - Zaraz będę.
Hejka!
Jak było?
Gdzie?
- Na cholernej randce. - A na czym?
W porządku.
Will, chodź tu.
Mówiłam coś o miłości…
Mogę to odwołać?
O kurwa.
Będzie nam potrzebna większa lista.
JEŚLI TY LUB KTOŚ, KOGO ZNASZ, ZMAGACIE SIĘ Z ZABURZENIAMI ODŻYWIANIA,
MOŻECIE ZNALEŹĆ POMOC NA STRONIE WWW.WANNATALKABOUTIT.COM
Napisy: Jędrzej Kogut