Wszystko się zmieniło.
Jeśli masz szczęście,
w pewnym momencie życie da ci drugą szansę
i całkiem nową osobę.
Nie zna mojej przeszłości, widzi tylko aktualną Mię.
Mię, którą mogę być.
WSZYSTKO, TERAZ!
Oto pięć prawd o pierwszej miłości, których nikt wam nie powie.
ZAKOCHAĆ SIĘ
Po pierwsze: czy tego chcesz, czy nie,
zaczniesz planować dzień z myślą o grafiku tej osoby.
Staniesz się ekspertką od bycia we właściwym miejscu i czasie.
Cześć.
Po drugie: zaczniesz robić naprawdę szalone rzeczy,
żeby tylko ją zobaczyć.
O rany, przyszłaś mnie odwiedzić!
No tak.
- Boże, ktoś tu ma obsesję. - Że co?
W pracy mieliśmy się nie afiszować,
ale nie może oderwać ode mnie wzroku.
Fajna czapka.
Po trzecie: cały świat podzieli się na dwie kategorie.
Ona…
Mia!
…i reszta świata.
Nagle wszystko inne, co by to nie było,
przestanie ci wystarczać,
jeśli nie zrobicie tego razem.
Cześć.
Po czwarte: nadzieja zabije cię na długo przed złamanym sercem.
Jak było?
Po piąte:
nie jesteś tak subtelna, jak ci się wydaje.
Jasna kurwa!
- Wszystko gra? - Tak.
Oby cię to nie wybiło z formy.
Co ty, wymiatam w netball.
Dobra, dwie drużyny. Kapitanowie będą…
Mia? Co ty tu robisz?
Co tam u pana?
Rozmawialiśmy o tym. Lekarz zabronił ci uprawiać sporty.
Nie mogę chodzić na WF, to są zajęcia dodatkowe.
Przykro mi.
Może w kolejnym semestrze.
No dobra.
Nie ma sprawy.
Dobra, trzy szeregi!
Pierdol się.
Każdy myśli, że wie, co dla mnie dobre.
ZASADY OBOWIĄZUJĄCE W JADALNI
- Kurwa, to niedorzeczne. - Czekaj.
Nie mogą nam zabronić chodzić!
Musimy poczekać na jakieś zamieszanie.
Zazwyczaj komuś odwala.
Zaufaj mi.
- Skończyłam. - Weź głęboki wdech.
Więcej nie dam rady!
Skończyłam!
Teraz.
Więcej już nie zjem, zostawcie mnie!
O proszę!
A dokąd to?
Minęło 20 minut, chcemy się przewietrzyć.
Chyba wiesz, że to nie przejdzie.
Kurwa, chcę się tylko przejść!
O co chodzi? To zdrowe!
- Dobrze nam to zrobi. - No tak.
Zazwyczaj ćwiczenia są zdrowe.
Usiądź, Dean.
Chodzi o umiar.
Nawet rzeczy, które uważamy za zdrowe,
mogą nam szkodzić, jeśli zafiksujemy się na nich
i doprowadzimy do obsesji, bo ta potrzeba…
MIA, WRACAJ DO ZDROWIA. KOCHAM CIĘ, ALEX
WSZYSTKIE CIAŁA SĄ PIĘKNE
Nie chcesz, by posiłek się przyjął,
a to też zachowanie kompulsywne.
Musicie się nauczyć, jak przesiedzieć ten stres bez ruchu.
Jezu, Cam.
O Boże.
No co? Uznałem, że czas coś zmienić.
Żeby panie były zadowolone.
Co tam?
Czemu zawsze musi o coś chodzić?
No weź.
Nie mogę grać w netball.
- Nie znosisz go. - Nieprawda.
Mówiłaś, że wolałabyś być w sekcie.
No dobra.
To stara wersja mnie. Chcę, żeby ludzie widzieli nową wersję,
nie tylko chorą dziewczynę z 11. klasy.
Jak mam się zmienić, jeśli nie dadzą mi grać w netball?
Chodzi o listę?
Chodzi o miłość.
Tak.
No dobra.
Chcesz się zmienić?
- Otóż to. - No dobra.
LISTA RZECZY DO ZROBIENIA MII: ODKRYĆ SIĘ NA NOWO
…nowo.
No to masz.
Bułka z masłem.
- Bułka? - Z masłem.
No dobra.
Pomogę ci.
Chodź.
No chodź!
No dobra, Cam, tylko bądź cicho.
Droga Mio 2.0,
samotniczka na odwyku może nie wiedzieć,
że Westmere może pochwalić się szeroką gamą klubów i stowarzyszeń.
Oto klasyczny klub dyskusyjny.
Płaciliśmy UE mniej niż 140 milionów tygodniowo.
- Mam w to uwierzyć? - Skąd!
Nie uwierzysz w nic, czego nie napisano na autobusie.
Co ty na to?
Nudzę się i denerwuję naraz.
Odpadam.
Musisz słuchać ludzi!
Przepraszam, ale…
Tu znajdziesz feministki.
Wszystkie jesteśmy zdania, że system szkolnictwa musi skupić się
na rozbudzeniu aspiracji dziewcząt.
Jasne.
Pozwólcie, że wcielę się w adwokata diabła.
Czemu wciskają swoje poglądy we wszystkie…
- Zawsze tu jest? - Tak.
Nie jesteś feministą! Zamknij się!
Nie wiem, czy znalazłam coś, co sprawi…
Że mnie zauważy.
Co my tu mamy? Co porabiacie, seksowne bestie?
- Mia odkrywa się na nowo. - O rany, tak szybko dorastają!
- Na co się zapisujesz? - Teatr.
Co jasne, osoby klasycznie wyszkolone, jak ja,
nie potrzebują takich rozrywek, ale…
Bingo.
Boże, czyli tak pisze „R”.
Jest zajebista.
Co za zbieg okoliczności,
planowałam to samo.
Ty nienawidzisz teatru. I wystąpień publicznych.
I mówienia.
I ludzi w ogóle.
Uwielbiam teatr.
Brecht, co nie? Kupa śmiechu.
Odkrywanie się na nowo to jedno, wstrząs mózgu to drugie.
Boże, wszystkie najlepsze laski będą chodzić na teatr.
Dawaj długopis.
- No weź. - Cam, dziękuję.
Było super.
Naprawdę super.
Spoko.
Nie ma za co.
Coś się psuje w państwie duńskim.
À propos, mam straszne zaległości z geografii.
Pouczymy się razem?
Lepiej się umyj.
Śmierdzisz grzybicą.
Becca, możemy porozmawiać?
No dobrze, teraz lewo.
Wejdź, klapnij sobie.
- Przepraszam, jestem spóźniona. - To tylko chwilka.
Zastanawiałam się, jak ci idą
przygotowania do loterii.
Wyleciało ci z głowy.
Przepraszam.
- Nie martw się. - Zacznę dzisiaj.
CAM: ZROBIŁEM COŚ NIE TAK?
Nie musisz, poproszę kogoś innego.
Dam sobie radę.
Od czasu do czasu możesz odmówić.
Nie chcemy, żebyś się wypaliła.
Nadrobię zaległości na porannej kawie. Nikt nie wyjdzie bez wykupionego losu.
Co jasne, nie popieram tej strategii.
Idź już.
Becca.
Z pustego to i Salomon nie naleje.
Z PUSTEGO TO I SALOMON NIE NALEJE
Dobra robota.
Miłość wszystko zmienia.
W odróżnieniu od innych ta zmiana nie jest straszna,
bo wiesz, że to coś dobrego.
Nagle potrzebujesz więcej zmian, bo po raz pierwszy chcesz dorosnąć.
Chcesz zacząć nowe życie.
Czemu w ogóle ciągle masz te rzeczy?
To rzeczy smutnej dziewczynki, która nie znała Carli.
Ty żyjesz w świecie po Carli.
- Mia. - Co?
Szukałem go.
Co robił w pudełku na półpiętrze?
Za dużo gapimy się w ekrany.
Poczytaj, wyjdź na zewnątrz.
Co tu się dzieje?
Mia pozbywa się rozrywek.
Zwykłe wiosenne porządki.
O rany.
Marie Kondo byłaby dumna.
To pudło wyrzucamy, a to oddajemy.
Wiesz, że cię widzę?
To znaczy?
Promieniejesz jak owieczka po lekach.
Chodzi o Theo, prawda?
Na litość boską.
Nie o niego.
- Opowiadaj! - Nie jesteś nawet blisko.
Dalej jestem samotniczką.
Kumkum!
Skarbie, przecież go kochasz.
A co z książkami?
Tata czytał ci ją co wieczór.
To tylko rzeczy.
Naprawdę to robię?
Mia, witaj w teatrze krzyków.
Alison.
Nie wiedziałam, że lubisz teatr.
Potrzebuję do CV czegoś więcej niż „przewodnicząca”.
Odrobina blasku mi nie zaszkodzi.
Pani Von Shildegard. Jebana legenda.
Wybrała „pani”, choć nie jest mężatką.
Dzieci.
Musimy zadać sobie pytanie:
czym jest teatr?
Ty.
Występem?
Drogie dzieci, teatr to poezja.
Ale czym jest poezja?
Rymowaniem.
Poezja to wyrok, moje dzieci.
A czym jest werdykt?
To może trwać wiecznie.
Scena to miejsce, w którym każde z nas
może wcielić się w kogoś innego.
To tu możemy
pielęgnować i kształtować
naszą prawdę pod postacią naszej sztuki.
Dlatego na przyszły tydzień każdy ma przygotować monolog.
Coś, co przemawia do was…
i przez was.
Coś, dzięki czemu z dumą pokażecie,
kim naprawdę jesteście.
Ja podziękuję.
A na razie, drogie dzieci, zburzymy nasze mury tu i teraz.
Do pierwszego ćwiczenia potrzebuję dwoje ochotników.
Ty.
I ty.
- Ona nie… - Aktorstwo to reagowanie.
Będziecie grać bez przygotowania,
w teatrze nazywamy to „improwizacją”.
Okropne. Od A do Z.
Kłócicie się. Ty jesteś winna.
Ty zostałaś skrzywdzona. W improwizacji nie ma błędów.
Jest tylko jedna zasada:
nie możecie powiedzieć „nie”.
Proszę, Mia.
Raz jeszcze w wyłom.
Akcja.
Przepraszam, że zamordowałam twoją matkę!
No tak.
Wybaczysz mi?
Chyba nie.
Nie możesz mówić „nie”.
- Kurwa, przepraszam. - Spoko.
Wybaczysz mi, Juliuszu?
- Tak. - Mia.
- Bo nie powinniśmy… - Nie!
Oto ja!
Sfingowałam własną śmierć.
Matko, ty żyjesz! Dzięki Bogu!
Przecież nie ma jej w tej scenie.
Nie zostawiłabym jedynego dziecka,
mój drogi Juliuszu,
na pastwę takich jak ten tu
podrzędnych zabójców.
Podrzędny zabójca?
Ja ci dam podrzędnego zabójcę!
To pistolet.
Nie żyję.
- Na ziemię. - No tak, już po mnie.
Koniec sceny!
Drogie panie, wspaniała robota.
Pięknie zagrałyście.
Większość z was.
- Mia. - Tak?
Wiedz, że następnym razem
obierzemy te przepyszne warstwy, jakbyś była cebulą.
Jezu, pomóż.
Keira Knightley.
- Co? - To nasze hasło. Nie mówiłem ci?
Nie.
Musimy pogadać. Chodź do biblioteki.
- Carli? - Co z nią?
- Carli? - Kto?
Nie zgrywaj się. Czemu nic nie mówiłaś?
Nie wiedziałam, co powiedzieć ani jak.
Żałosna wymówka. Ty wiedziałaś o każdej mojej sympatii.
Nawet o nastoletnim Simbie.
To nie sympatia.
A co?
Zakochałam się.
- W… - Tak.
- Nie! - Tak.
Mia!
Cisza!
Myślę o niej co pięć sekund.
To normalne? Chyba nie.
Bez obaw. Wiem o miłości wszystko.
Jestem duchowym geniuszem. Jak Gwyneth Paltrow albo ktoś taki.
Skarbie, musisz wiedzieć, że źle to rozgrywasz.
- Naprawdę? - Tak!
Całe to udawanie aktorki?
Nie jesteś aktorką.
- Bądź sobą. - Nie!
Jak byłam sobą, wylądowałam w szpitalu.
To ulepsz siebie. Bądź sobą, ale na cwany sposób.
Bądź jak Cady Heron.
- Kto? - Z Wrednych dziewczyn?
Kurwa, co za amatorka.
Cady poprosiła Aarona Samuelsa, żeby udzielał jej korków.
Aaron nie znał poprawnych odpowiedzi,
ale przynajmniej mogła się na niego gapić.
Mam poprosić Carli o pomoc?
To działa, spójrz na mnie i gościa od serów.
- Dasz mi imię? - Nie.
Dzień jak co dzień, nic wielkiego, aż w końcu spytałem:
„Jak się robi niebieski ser?
Skąd bierze się kolor?”.
Trzynaście minut później zdzierał ze mnie kitel.
Jak się robi taki ser?
Co? Nie wiem. Kogo to obchodzi?
Masz szansę zbudować z nią więź. Poproś o pomoc przy monologu.
Nie mam monologu.
Serio?
Williamy są ekspertami od miłości.
Przygotuj się.
„Co to za dama tańczy z tym kawalerem?”
„Ona zawstydzi świece swoim blaskiem
To ona dla nocy jest ozdobą
Niczym klejnot w uchu Etiopczyka”.
CAM POLUBIŁ TWÓJ POST
CAM SKOMENTOWAŁ ZDJĘCIE ELLIE: O JA CIĘ! CAM POLUBIŁ ZDJĘCIE HANNAH
CAM POLUBIŁ TWÓJ POST CAM POLUBIŁ ZDJĘCIE LUCIE
Becca.
Wszystko gra?
Muszę lecieć. Wyprasujesz koszulę Caleba?
„Piękno zbyt wielkie i dla świata zbyt drogie”.
- Zamknij się. - „Śnieżnobiały gołąb…”
Wcześnie wstałaś.
Nie marnuję dnia.
- Wezmę się za śniadanie. - Kłam.
Już jadłam.
O rany.
Zazwyczaj dopiero siedem budzików
i moje pukanie wyciąga cię z łóżka.
Znalazłam pokłady energii.
Nie zapomnij o wizycie u doktora Nella.
Jesteś umówiona na 15.00.
Tak jest. Będę na czas.
Kocham cię.
Też cię kocham.
Zawsze.
Nie zadręczaj się. To malutkie kłamstwo.
Żeby tylko przetrwać.
Przynajmniej jem.
Nie zrozumiałby.
Nie wie, ile czasu zajmuje mi pełen posiłek.
Nie mogę. Nie teraz.
Mam życie.
W końcu jestem we właściwym miejscu i o właściwym czasie.
Tu Mia. Zostaw wiadomość.
Wiem, tato.
Po pierwsze: bądź miła. Po drugie: bądź miła.
Po trzecie: bądź miła.
ALFRED LLOYD KOCHAJĄCY MĄŻ I OJCIEC
UWIELBIAŁ TO MIEJSCE
Siema.
Co tam?
Wszystko gra?
„Miłość ma bezkresna niczym morze”.
Szekspir, kto by pomyślał?
Wiesz, jaki mamy dziś dzień?
Środę.
Miałyśmy się skupić na mnie.
Cholera, zapomniałam.
Przepraszam.
Mam teraz tyle na głowie,
próbuję się nauczyć na zajęcia teatralne.
No tak, teatr.
Właśnie tak.
- No co? - Nie wiem. Martwię się.
Zawsze się martwisz, żadna nowość.
Nie rób afery, bo zapomniałam o jednej rzeczy.
Nie robię afery, po prostu ostatnio nie jesteś sobą.
To coś złego?
Czemu wszyscy chcą, żebym stała w miejscu?
W byciu nastolatką miało chodzić o to, że możesz testować różne wersje siebie.
W końcu którąś z nich lubię.
No dobra.
- Przepraszam, mogłam się nie odzywać. - Muszę lecieć.
Mam wizytę u doktora Nella.
Mia, ja…
Mia!
Cześć.
Akurat tej pory dnia nie sprawdziłam.
Romeo i Julia?
- Na teatr? - Tak.
Klasyka wymiata.
A ty co robisz?
Myślałam o Tramwaju.
Albo o Niewiniątkach.
Albo o Domu lalki.
Nora może być zbyt przygnębiająca, ale…
Nigdy tak bardzo nie pragnęłam wiedzieć, o czym ktoś mówi.
Idę, muszę nad nim popracować.
Pa.
Carli…
Ja jeszcze jestem w lesie z moim,
co powiesz na wspólną próbę?
Teraz?
Doktor Nell.
No wiesz…
Odmów. Grzecznie, ale stanowczo…
Mam czas.
Albo nie. Też spoko.
Super.
„Czy kochałem dotąd?
Do dziś prawdziwego piękna nie widziałem”.
No dobra…
Beznadzieja.
Wcale nie.
Nie mogę się doszukać ukrytego znaczenia.
Wiem, co mówią, ale gubię się w…
Kwiecistości?
Miałam powiedzieć „dupowatości”, ale tak.
Przepisz go.
- Szekspira? - Czemu nie?
Łatwiej będzie ci dojść sedna.
Myślisz, że mogę?
Możesz wszystko.
Kogo my tu mamy?
Rozejdźcie się i pogadajcie ze sobą.
Cześć, Alison.
Też przyszłaś na próbę?
A po co innego?
Który monolog wybrałaś?
Dirty Dancing.
- Dirty… - To film.
Kochana…
Szkoci zawsze mnie bawią.
Jestem z Manchesteru.
No tak.
Wybrałam monolog o aborcji,
możecie zostać i posłuchać.
- Nie, nie ma takiej potrzeby. - Nie chcemy cię rozpraszać.
Nie klaszczcie.
„Tatusiu, mówiłam, że nie kłamię”.
Kwestia.
Kurwa, Dirty Dancing?
- Wystąp z nią we włosach à la Swayze. - Jak sądzisz, dam radę ją podnieść?
Czyli oglądałaś! I to aż w Manchesterze!
Spierdalaj.
Powinnam już…
Ja też.
Było super.
Do jutra.
Do zobaczenia.
O kurwa, Cady Heron.
Will nigdy w to nie uwierzy.
ODKRYĆ SIĘ NA NOWO
Jak ktoś tak głośny może być tak trudny do znalezienia?
Czy ktoś może donieść provolone?
- Co dla ciebie, skarbie? - Dla mnie nic.
Gareth.
Gareth? Nie dziwota, że Will przemilczał imię.
Szukam przyjaciela, chyba się znacie.
- Ma na imię Will. - Kto to?
Gość, z którym sypiasz.
Że co?
Pracuje tu, ma fioletowe włosy.
Układacz towaru?
Nie sypiam z nim, jestem jego szefem.
- Cholera. - Mówi, że my…
Pomyliłam się, przepraszam.
Nie ten gość od sera.
Oto szósta rzecz o miłości, której nikt ci nie powie:
może się zdarzyć,
że wszystko sobie ubzdurasz.
Mia, chodź do kuchni.
Kurwa.
- Co tam? - Ty mi powiedz.
O 16 dzwonił doktor Nell, miałaś u niego być godzinę wcześniej.
Musiałam zostać w szkole.
Leczenie jest na pierwszym, drugim, trzecim, a nawet ostatnim miejscu.
To tylko jedno spotkanie.
Musisz zacząć traktować terapię poważnie.
- Traktuję ją poważnie. - Tak?
Chyba zapominasz,
ile czasu i pieniędzy poświęciliśmy
na dalszą terapię, nie każdy ma tyle szczęścia.
Al, powiedz jej.
- Tato. - No już.
Powtórz, proszę.
Co masz powtórzyć?
Wiedzą, że nie jadłaś śniadania.
Na litość boską, zjadłam co innego.
Wzięłam parę bananów.
Masz jeść w spokojnej atmosferze.
To jeden poranek.
W twoim przypadku to zawsze coś więcej.
To twój obowiązek.
Nie możesz ot tak rezygnować z leczenia.
Rick, może ona ma rację?
Że co?
Może jedzenie w biegu oznacza postępy w leczeniu?
Może wizyta tygodniowo to za dużo.
Może powinna chodzić co dwa tygodnie?
Ci ludzie to eksperci, oni znają się na tym najlepiej.
Powinna mieć głos.
A my powinniśmy utrzymać ją przy życiu!
Usiądźmy, jak przystało na rodzinę,
i przestańmy dramatyzować.
Nie było cię tu, nie wiesz, jak źle to wyglądało!
Czemu nie mogę po prostu być szczęśliwa?
Odsiedziałam swoje,
ciężko pracowałam, zasługuję na własne życie!
Od terapii jestem zdrowsza, ale też w chuj nieszczęśliwa.
Wolę szczęście od zdrowia.
Jeśli tego nie rozumiecie, to nie mamy o czym rozmawiać.
Nie potrzebuję niczyjej zgody.
To ja daję głos wam, a nie wy mnie.
A nie mówiłam?
Ten głos nadal każe ci trenować jeszcze intensywniej,
ale twoje ciało ma swoje granice, Dean.
Musisz nam zaufać, że w tej chwili
jakiekolwiek ćwiczenia fizyczne są zbyt niebezpieczne.
Następnym razem możesz nie mieć tyle szczęścia.
Mia.
Nie rób tego.
Proszę.
William.
Przepraszam.
Szukałem najlepszego sposobu na ułożenie orzeszków.
Możemy porozmawiać?
Mówisz ludziom, że się ruchamy?
Ależ skąd. Kto tak twierdzi?
- Ja nic takiego nie mówiłem i w ogóle… - Nic się nie stało.
Powiedz mi, po co kłamać na ten temat?
Sam nie wiem.
Kto mógłby mnie winić, prawda?
Nie sądziłem, że ty musisz kłamać.
Spójrz na siebie.
Myślałem, że każdy się o ciebie bije.
- Nie, dziękuję. - Co?
- To bardzo miłe, ale nie. - Po prostu myślałem, że…
Zaraz po siłowni umyłem się jak sam skurwysyn.
Jestem tak czysty, że można ze mnie jeść.
Tak się składa,
że do tego zachęcam.
Wolę jedzenie bez taniego dezodorantu.
Po pierwsze: jak śmiesz?
Po drugie: to naprawdę są podręczniki. Nie taką mieliśmy umowę.
- Chodź. - Daj mi dwie minuty.
- Nadal jesteś zła? - Nigdy nie byłam.
To dobrze, bo nie wiedziałem, co takiego zrobiłem.
- Cam! - No co?
Daj mi to dokończyć,
mam zaległości.
Od kiedy Becca Lloyd ma zaległości?
Od kiedy spędza okienka, goniąc za Mią albo „bawiąc się” z tobą.
No dobra.
Tylko bez cudzysłowu.
- Chciałam tylko… - Czego?
Czego ode mnie chcesz?
Przepraszam.
Wszystko mi się wali.
To nie miało utrudniać ci życia.
- Może powinniśmy… - Przestać? Tak.
Nie to chciałeś powiedzieć?
- No wiesz… - Tak, miałeś rację.
Okłamywanie Mii jest do dupy,
a jak pozna prawdę,
rozsypie się bez powodu.
No dobra.
Dam ci…
Jak się czujemy?
W porządku.
Jak tam wczorajsza zmiana?
W porządku.
Do dzieła.
Pamiętaj o ukrytym znaczeniu.
„Kim jest…
tamta dziewczyna?
To ona…
wypełnia blaskiem pomieszczenie.
Wyróżnia się.
Jak klejnot w ciemności.
I jest piękna.
Zbyt piękna na ten świat.
Przy niej wszyscy wypadają blado i bez wyrazu.
Może w ogóle ich już nie widzę.
Przyjrzę się jej.
Dowiem się, dokąd idzie, gdzie się zatrzymuje, co takiego lubi.
Może…
Może stanę obok niej, może na mnie spojrzy.
Zacznie mnie zauważać.
Może sprawi, że będę piękna. Że będę dobra.
Nie miałabym nic przeciwko.
Wystarczy, że mogę być blisko niej.
Czy kiedyś naprawdę kochałam?
Jeśli tak, to oczy mnie okłamywały,
bo nie poznałam prawdziwego piękna, dopóki cię nie ujrzałam”.
Mia, o rany!
Kto by pomyślał?
- Czy ja byłam dobra? - To było coś.
Oklaski dla Mii.
Judi Dench, co to, kurwa, było?
Carli mówiła, że jesteś dobra, ale tego się nie spodziewałem.
- Co? Tak powiedziała? - Tak.
Już nigdy nie będę nieszczęśliwa.
Wychwalała cię.
Jest pod wrażeniem tego, jak sobie radzisz.
Z czym?
Z wszystkim, przez co przeszłaś.
Chodzi o to, że się nie poddajesz.
No tak.
„Nigdy mnie nie kochałeś. Po prostu było ci przyjemnie z uczuciem”.
O nie.
„To prawda, Torvaldzie.
Gdy byłam w domu z tatą…”
Skąd wiedziała?
Skąd wie o tym wszystkim?
Ludzie gadają. Ale to dobrze!
Naprawdę, nie martw się.
Myśli, że jesteś kurewsko dzielna.
Dzielna.
Jak na anorektyczkę.
Bo nikim więcej w życiu nie będę.
Nie odkryję się na nowo.
Nie stanę się nową, inną osobą…
dopóki będą we mnie widzieć tylko chorobę.
„Bawił się mną tak, jak ja bawiłam się moimi…
lalkami.
Gdy z tobą zamieszkałam…”
Co robisz, gdy nie możesz sobie zaufać?
Znajdujesz kogoś, komu ufasz.
- Cześć. - No cześć.
Co robisz?
Masz czas?
Dla ciebie zawsze.
I jej nie puszczasz.
ROMEO I JULIA WEDŁUG MII
- Cholera, nie! - Żryj, frajerko!
Przez siedem miesięcy ty się szkoliłaś, a ja się leczyłam,
więc weź spierdalaj.
Dziękuję.
Rzuciłam teatr.
Chyba powinnam przestać próbować stać się inną osobą.
Nie wiem, czy to jest docelowe rozwiązanie.
- To chyba nawet nie jest prowizorka. - Mam wrócić do bycia sobą?
Byłoby fajnie. Lubię tę dziewczynę.
CAM: ZAWSZE BĘDZIEMY MIELI READING
Po siódme:
miłość wszystko psuje.
JEŚLI TY LUB KTOŚ, KOGO ZNASZ, ZMAGACIE SIĘ Z ZABURZENIAMI ODŻYWIANIA,
MOŻECIE ZNALEŹĆ POMOC NA STRONIE WWW.WANNATALKABOUTIT.COM
Napisy: Jędrzej Kogut