Mia?
Nasıl hissediyorsun?
İyi.
Bu aralar iyiyim.
Yemek programıma sadık kalıyorum, adım adım ilerliyorum ve…
Evet.
Ya ailen?
Biliyorum… Polanco hanesinde
sarsıntılı günler yaşandı.
Evet, başa çıkıyoruz. Bu kısmı atlatmamız gerek işte.
Peki arkadaşların?
Siktir.
Harikalar.
Hepsi çok iyi.
Mia, biz ne zamandır görüşüyoruz?
Bilmiyorum. Uzun zamandır.
Bana karşı dürüst olabileceğini düşünüyor musun?
Evet.
Peki. Tamam o zaman.
Mia.
Nasıl hissediyorsun?
Harika.
Peki. Hepiniz olayı biliyorsunuz. Bol enerji, gülümseyin.
Sana diyorum Martin.
Ne?
Buradakiler pek dışarı çıkmıyor,
o yüzden neşelerini yüksek, tansiyonlarını da düşük tutmalıyız.
Masa oyunları, kart oyunları, en önemlisi de çay.
Bol bol.
Evet, tamam mı?
Hadi ama. Bu ihtiyarlar sizden enerjik be.
Günaydın millet. Tombalaya hazır mıyız?
Geç kaldınız.
Veya sen erkencisin.
Pazarımı 1666 Londra Yangını mağdurlarıyla geçireceğime inanmıyorum.
Edinburgh Dükü hizmet görevinizi son dakikaya bırakmanız sizin suçunuz.
Geldi mi?
Bütün hafta görmedim.
Carli fiyaskosundan beri cevap vermedi.
Evet. Bana da.
Sırra kadem bastı.
Zor bir dönemden geçiyor.
Kendisi zor dönem onun.
-Nereye gidiyorsun? -Bilmiyorum.
Uyuz ya.
Tamam, tombala bende.
Ölme isteğimi en az körükleyen o.
Selam.
Daha iyi dergiler koyarlar sanmıştım.
Evet, dikkat dağıtacak bir şey lazım değil sanki.
Aynen.
Kızım bir süre burada yattı.
Yaklaşık iki ay önce dışarıda tedaviye geçti.
Bravo. Size de. Herkese bravo yani.
Teşekkürler.
-Sizin de mi hastanız var? -Sizi bekliyor.
Müsaadenizle.
Selam.
Jenna'nın annesisiniz, değil mi?
Carol.
Mia.
Merhaba.
Çıktığını duydum. Nasıl o?
Denedi.
Kimse denemedi diyemez.
Bu bilinsin isterdi bence.
Ama dışarısı ona fazla geldi.
Çok üzüldüm.
Paraşütle atlamak istiyorum.
Colorado Nehri'nde rafting de.
Veya bungee jumping. Ya da balonla uçmak istiyorum.
Hepsi çok maliyetli ve muhtemelen ölümcül ama.
Liste senin, ben yardım ediyorum.
Tamam, başka ne var?
Dedim ya, kendin yazman gerek.
Ama seninkine gülmeyi seviyorum yani…
Dönme dolaba binmek. Ciddi misin?
Çok sıkıcı be Jenna.
Mia, arkadaşın için çok üzüldüm.
Konuşacak birine ihtiyacın olursa…
-Hayır. Unutmamızı söylediler. -Neden?
Tetikleyebiliyormuş, kötü günleri hatırlatıyormuş.
Durumu kötüleştirebiliyormuş. Ama sonunda hiç fark etmemiş yani…
Canım.
11.00'deki atıştırmalığını unutma.
Doğru.
Sağ ol.
Konuşmak istersen ben…
Duş alacağım. Hastane kokusu üstüme sinmiş.
Tamam.
Anne.
Ne yapıyorsun?
Neden bize bunu yapıp duruyorsun?
Bir yanlışlık olduğu belli ve eğer…
Üzgünüm ama sana yardım edemiyorum.
Sonunun arkadaşın gibi oluşunu izleyemem.
Mia…
Hastaneye geri dönmen gerek.
Dr. Nell'i görmen gerek.
Çöp torbası getireyim, beraber onu ararız,
bir plan yaparız.
Mia?
Mia!
Nasılsın?
Bir haftadır ilk kez ağlayarak uyanmadım. Ama karakter gelişimine bayılırız yani…
Bugün gelmek zorunda değildin. Onu görmeyi mi umuyordun?
Ya sen?
Hayır.
Hayır, buraya gelmez.
Neden?
Çünkü Mia bir korkak.
En azından beni böyle görmez.
Nasıl?
Sen hâlâ Alison'sın. Anlıyor musun? Senden hâlâ korkuyorum.
ANNEM NEREDESİN?
BABANI ARIYORUM
Selam.
Cevap vermediğim için özür dilerim.
Diğer herkes gibi.
Benimle konuşmuyorlar.
Benim de derdim çok.
Carli, gidelim buradan.
-Ne? -Gidebiliriz.
Bir gün istediğimiz her şeyi yapabiliriz.
-Mia. -Hadi Carli. Yani…
Hiç şeyi istemedin mi…
Telefonunu camdan fırlatıp sırra kadem basmayı?
Siktiğimin listesini bitirebiliriz.
Sikmişim herkesi.
Carli?
İşin bittiğinde arkayı temizlemen lazım.
Çocuğun biri fena kusmuş.
Çalışmam lazım.
Ama sorun değil çünkü ne yapabiliriz biliyor musun?
Şöyle yapabiliriz…
Bunları kenara atabiliriz. Böyle…
Hadi.
Benimle gel. Lütfen Carli.
Lütfen.
Pekâlâ millet. Canlanın bakalım. Ya da benim gibi ölü taklidi yapın.
Nasılım, kusursuz. Al sana altmış dokuz.
Bırak gideyim lütfen. Ömür boyu sana borçlu kalırım.
Zaten borçlusun.
Gençtir, azmış biridir, Eğlenmeyi de bilir, kırk bir.
Mia'nın annesi mi o?
-Bu hafta nasıldı? -Bu yarı dönemde hiç görmedim.
Hiçbirimiz görmedi.
Yine aynı şey oluyor.
Gözümün önündeyken fark etmedim bile.
Abartıyorsunuz.
Çünkü hepimiz onu merak edersek yediği bokları unutacağımızı biliyor.
Tekrar.
Cameron.
Bütün hafta yemek yememiş.
-Arayacağımı söyledim. -Tamam, geliyorum.
Hani onu görmek istemiyordun?
-Evet ama mesele o değil. -Kamelyaya bakabiliriz.
-Veya kaykay parkına. -Carli'ye de.
Onunla olacağı bariz.
-Carli'yi bulursak Mia'yı da buluruz. -Tamam ama ben gidemem.
Ben kalırım.
Birisinin bu arsızları izlemesi lazım.
Benimki de sesli mesaja gidiyor.
Nasıl oldu anlamıyorum.
Yemek zamanlarında onunla oturman gerekiyordu.
Yemesini izlemen gerekiyordu. Beni kaç kere gördün.
Sana daha net talimat bırakamazdım ben…
Gittiğinde!
Bizi terk ettin.
Birisi suçluysa…
Yeni sevgilinle bu aileyi siklemeyecek kadar meşgulken
ne cüretle suçu bana atıyorsun?
Nerede tanıştık biliyor musun?
Hastanedeki ebeveyn destek grubunda.
Gitme zahmetinde bulmadığın grupta.
Mia'yı yine arayacağım.
İşte bu yüzden market otoparkında
karışık kasetini satan adamla eve gitmemelisiniz.
Değil mi ya?
Tamam. 34, 34 çıktı.
Üç dört, 34 sayısı.
Theo Mason.
Çaylara bakar mısın?
Onur duyarım.
Peki tarikat seven var mı?
Becca neden gitti? Burayı yürütecekti güya.
Bilmem. Mia meseleleri. Ama dönecek.
İki tane bir geldi, 11.
O ne demek? İyi mi?
Sorun yok. Geçer. Boş yere tantana çıktı.
On bir.
Anlat işte Will.
Galiba yemek yemiyormuş ve kimse yerini bilmiyor.
-Ama geçer. -Ciddi misin?
Hayır, sorun yok. Her şey çok iyi.
Her şey çok iyi ve sayımız 17. Çok mu çok iyi bir 17.
Evet, çok iyiymiş gerçekten.
Çok olgunsun Will.
Tamam, herkes uyansın artık.
Evet Beatrice. Evet, iki gözünle de bak.
Kim doğru düzgün eğlenmeye hazır?
İçki ve müzik gelsin o zaman. Alkol yasağı geçmişte kaldı.
Tamam mı?
Tamam.
Affedersiniz. Carli'yi gördünüz mü?
Burada çalışıyor.
Çalışıyordu. Vardiya ortasında çıkana dek.
Peki. Yanında biri var mıydı?
Bir kız.
Evet, kıkırdıyor, bir kâğıt sallıyorlardı.
Mia'nın listesi.
Bir bakmışım elemansız kalmışım.
Tamam, harika.
Teşekkürler Gareth.
Peynirci.
Peynirci sen misin?
Ne?
Demiştim.
Siktir.
DÖVME YAPTIR
KAFAYI BUL
Güvenli mi bu?
Aşağı bakma.
İyi hissetmiyorum. Hiç iyi hissetmiyorum.
GRAFİTİ YAP
Canını sıkan ne tatlım?
Kırık kalbi gözünden anlarım.
Listede başka ne var? Binlerce kez okuduk. Marketten hırsızlık mı vardı?
Aynen, hemen markette buluruz kızı.
-Komik değil Cam. -Evet, biliyorum.
Hayır, bence bilmiyorsun.
Bu benim hatam.
Bütün hafta cevap vermedi ben de sandım ki rahat bırakılmak istiyor.
Hepimiz gibi.
Berbat bir arkadaşım.
Hayır.
Hiçbiri senin suçun değil.
Hayatının içine sıçıp durduğunda kendimizi suçlayamayız.
Düzelten sensin Becs. Her şeyi toparlıyorsun.
Dürüst ve sadıksın…
Kürtaj oldum.
Sana söylemedim.
Ne zaman?
Bir ay falan oldu.
İlişkimizi bitirdikten hemen sonra.
Peki…
Sen iyi misin?
İyiyim.
O zaman da iyiydim.
Aşağı yukarı.
Keşke bana söyleseydin.
Özür dilerim ama…
Hayır, öyle demek istemedim.
Özür dileme.
Sadece diyorum ki…
Keşke o zamanlar söyleyebileceğin biri olabilseydim.
Evet, şey…
Oldu bitti artık.
Hadi Mia'yı arayalım.
En kötüsü ne biliyor musun Edith?
Şu an beni ne kadar incittiğini düşünmüyor bile.
Daha çok istediği kızla gezip tozuyor.
Kalbimi kırmış olsa bile
kızmaya hakkım yok çünkü durumu iyi değil.
Ve herkes kendi kendime köprü kurup bunları aşmamı bekliyor.
Aşmalısın.
Uzun ve renkli bir ömür geçirdim
ve bir şey öğrendiysem o da şudur, affetmek önemlidir,
tabii hak edildiyse.
Hak edilmediyse de…
O köprüyü kur Alison.
Sonra da yakıp kül et ulan.
HABER VAR MI BECCA?
Şu delikanlı sabahtan beri sana bakıyor. Sevgilinle konuş.
Sevgilim değil Ivan. Sus be.
Ama olmalı.
Senin yaşında olsaydım onu elimden kaçırmazdım.
Peki neden listende dönme dolap var?
Başkasının listesindeydi.
Evet. 42 numara.
42 numara.
Mia.
Yapma.
Lütfen yapma.
Yine de sana aldım.
Almasaydın ya, hiç aç değilim.
Bugün hiç yemedik, saat beş olacak.
Şimdi ne yapalım biliyor musun? Londra'dan çıkalım.
Trenle her yere gidebiliriz. Manchester'da senin mekânlarına bakarız.
-Mia. -Sadece bir güzel gün istiyorum Carli.
-Listeyi de bitirebiliriz. -Neden bugün? Ne acelen var?
Neden bu kadar sıkıcısın?
İstemiyorsan kendim yaparım.
-Başka gün yaparız. -Hadi ya?
Anoreksiklerin ortalama iyileşme süresini biliyor musun?
Yedi yıl.
Şanslıysam hayatımı yaşayacak yedi yılım var, o da şanslıysam.
Hatta yarısı o kadarını göremiyor bile.
Bir günü hak ediyorum,
bir gün özgür olmayı hak ediyorum Carli.
Arkadaşım öldü ve güçlü olanımız oydu.
O yaşayamadıysa benim ne şansım var ki?
Hiç.
Kaçmaya devam edersen.
Üzgünüm.
Çok korkuyorum.
-Onu bulup doğru tedaviyi sağlayacağız. -Onu demiyorum.
Sürekli.
Doğduğundan beri ne yapacağımı bilemedim.
Ben de.
Aslında yaşadıkça uyduruyordum.
Ama belki
birlikte korkmak…
…daha kolay olurdu.
Anlamıyorum.
Yani gerektiğinde yiyorum, tüm ilaçlarımı alıyorum.
Sizi görmeye geliyorum. Ve gereken her şeyi yaptım
ama yine de farklı hissedemedim.
Kendim olmak kolaylaşmadı, sabah uyanmak kolaylaşmadı.
Ve ben de… Daha çabalayamadım.
Şimdi de başladığım yere döndüm.
Ama daha beterim çünkü kurtuluş olmadığını öğrendim ve…
Ve çok yalnızım.
Çok uğraşıyorum ama insanlarla bağ kuramıyorum
ve nedenini anlamıyorlar.
Çünkü önceden senin yoldaşın anoreksiydi, sürekli yanındaydı.
Yani acı veren düşüncelerinle hiç yalnız kalmamıştın.
Aslında düzgün bir arkadaş olmayan bir arkadaşına tutunuyordun.
Ama acının gerçek olmadığı anlamına gelmez.
Jenna'yı öğrendiğimde…
…ne hissettim biliyor musunuz?
Devam et.
Aklıma ilk gelen.
Ağlamadım.
Çığlık falan da atmadım.
Sadece kazandığını düşündüm.
Beni yendiğini düşündüm
çünkü hastalığı, benimkinin beni hiç götürmediği bir yere götürmüştü onu.
Çünkü…
Artık iyileşmek zorunda değildi ama ben zorundaydım.
Arkadaşımın öldüğünü duyunca aklıma ilk gelen buydu.
Seninle gurur duyuyorum.
Ne? Ne gururu? Dedim ki…
Ne dediğini biliyorum ama hastalığın sır tuttuğunda güçleniyor.
İçindeki anoreksik ses utanç içinde yaşamana bel bağlıyor.
Ama bugün ne yaptın?
Dürüst oldun.
Yardım istedin.
Geçen yıl asla yapmayacağın iki şey.
Artık farklısın.
Ah canım.
Gerçekten farklısın.
Sen buna inanana kadar söylemeye devam edeceğim.
BECCA CARLI ARADI
Telefona bakıyor.
MIA'NIN YANINDAYMIŞ MIA İYİYMİŞ
Bir saniye.
Will.
Ne oluyor?
Üzgünüm. Gerçekten yapamam.
-Sorun değil. -Hayır, sorun.
Sebebi şey değil…
Yıllardır iyi değilim ama fark etmemişim bile.
Herkesi güldürmekle meşgulmüşüm.
Gülmeye ihtiyacı yokmuş,
arkadaşa, onu dinleyecek birine ihtiyacı varmış ama dinlemedim.
Dinleyemedim.
Özür dilerim, ben…
Zavallıyım. Berbat hâldeyim.
Hayır, onu düşünme bile. Bak Will.
Kötü hissetmek senin de hakkın, tamam mı?
Benimle konuşabilirsin.
Küvetteki gibi.
Yok, küvetteki Will sarhoştu ve ağlıyordu,
çok da sıkıcıydı.
Ben küvetteki Will'i sevmiştim.
Samimiydi.
O da seni sevmişti.
Hem de çok.
Öyle mi?
-Liseli aşkı der miydin buna? -Tanrım.
Öyle dediğim için çok üzgünüm. Şey…
Ben… Öyle demek istemedim.
Çünkü çok daha fazlasısın. Sadece…
Ne kadar fazlası olduğunu kelimelerle ifade edemedim ve panik olup…
Önemsediğin için korkman gayet doğal Will.
Söyle işte.
Hepsini.
Gel.
İyi misin?
Çok üzgünüm.
Canım.
Tek önemli olan senin iyi olman.
Seni görmeyi çok isterim.
Hazır olduğunda Al'le Scrabble oynamaya, film izlemeye gelin.
Güzel olur.
Evet.
Peki.
Kahretsin.
Pardon, taksim geldi.
Aslında… Kalayım.
Hayır, iyiyim.
Gerçekten baba.
Scrabble için seni ararım.
Sizi özlüyorum.
Gel.
Çok üzgünüm.
Sorun değil.
Peki.
Gidelim mi?
Peki o…
İyi.
En azından onu önemseyen biriyle.
Carli için üzgünüm.
Sen…
Ondan hoşlanıyordun demek.
Bilmiyorum.
Galiba benim hatamdı.
Bir kısmı.
Carli'yle ben şeydik…
Hiç tam oturmadık.
Neden?
Niye resepsiyon beni arıyor?
Hadi bakalım!
Hey!
Eğil bakalım.
Salla hadi.
Hadi!
Aylardır onlara masa oyunları veriyorum
ama tek istedikleri konyakmış.
Beni sevmezler tabii.
Seni sevmemek mümkün mü?
Seni seviyorum.
Gerçekten.
Bunu nasıl istersen öyle anlayabilirsin.
Ne olmamı istersen olurum.
Arkadaşın da olurum…
Fazlası da.
Selam canım.
Hazır mısın?
Evet, tabii.
Hoşça kal Cam.
Aşk berbat bir şey, değil mi?
Körkütük sarhoş olmak ister misin?
Evet.
Açıkçası şüpheli miktarda lahana var.
Nasılsın?
Daha iyiyim. Çok daha iyiyim.
Sanırım ben…
-Daha iyi mi olacaksın? -Evet.
Bak, biliyorum seni çok şey bir duruma…
Çok üzgünüm.
Biliyorum.
Seninle tanıştığımda
ilk kez hastalığımdan daha güçlü bir şey hissettim.
Ve her gün kalkıp mücadele etmeye devam etmemi sağladı ve…
Seni ummak her şeyi güzelleştirdi.
Kaç yıl boyunca
yardım etmeme izin vermeyen insanları kurtarmaya çalıştığıma inanamazsın.
Mia.
Seni kurtaramam.
Biliyorum, kurtarmanı istemiyorum. Sadece…
Bunu beraber çözebiliriz ve…
Hey.
Yapamayız.
Birbirimiz için
bir hayalden fazlası olmayı öğrenene kadar olmaz.
Birbirimizi yama olarak kullanamayız.
Çalışmam lazım.
İnsanlara lahana lazım.
ALISON: HA SİKTİR, DÜN GECE YAPTIĞIMIZ ŞEYE İNANAMIYORUM
Gelmeni beklemiyordum.
Ben de beklemiyordum.
Becca'yla yedinci sınıfta tanıştığımız günü hatırlıyorum.
Gördüğüm en havalı kız olduğunu düşünmüştüm.
Will'le de ilk tanıştığımda gülmekten az daha altıma işiyordum.
Ama seninle tanışmamızı hatırlamıyorum.
Anlıyor musun?
Çünkü yanımda olmadığın bir zamanı hatırlamıyorum.
Sanki tüm dünya biz neredeysek orasıymış gibiydi.
Yuvamda gibiydim.
Ve yaptığın şeyi yapmasaydın
şu an hayatta olmazdım.
Beni kurtardın Cam.
Çok şanslıyım.
Sen de benim yuvamsın M.
Yanında olamadığım için üzgünüm.
İyi misin?
Evet, iyiyim.
Vay be, ne güzel duruyorsunuz.
Hadi Esaretin Bedeli.
Varlığınla bizi onurlandırdın demek.
Sizlere ne kadar çok şey çektirdiğimi anlamaya başlıyorum.
Benimle arkadaş olmak hep kolay değil, bunu da biliyorum.
Kusursuz değilsin diye kızmıyoruz.
Kusursuz olamayız. Birbirimizi kabullenmeliyiz,
kusurlarımızla.
Siğil gibi.
Cumartesi kes, pazar günü at gitsin.
-Tamam, konu kapandı. -İğrenç.
Çabalayacağımı bilin istedim.
İyileşeceğim.
Sana başka seçenek vermiyoruz zaten.
Alison'la nasıl geçti?
Ona mektup yazdım ama henüz cevap alamadım.
Birazcık daha zaman tanı.
Ağlama faslı bittiğine göre nasıl zaman geçireceğiz?
Jonah'yla randevun mu var?
O iş bitti aslında.
Emin olamadığımızda listeye başvurmalıyız, değil mi?
-Ne kaldı? -Listede ne mi kaldı?
-Siktiğimin listesinden kurtulmak. -Yakalım lan.
Hayır. Bence yeni liste yapalım. Birlikte. Hepimiz için.
Bir, Will'e parti düzenle.
-Yaş günüme sadece 53 gün kaldı. -Tamam.
Southend?
Siktir et onu. Tatile çıkalım.
Yunanistan? Ya da serbest gezelim.
Affedersin ama ben hostelde kalır mıyım?
Bütün işleri bana kilitlersin.
Tamam, galiba bitti.
Tamam, bakalım.
-Ne? Restoranda yemek mi? -İtalyan olsun.
Ailecek oyun gecesi mi?
-Jenna! -Ne?
İlham verici olması gerekiyordu.
Bunları herkes yapabilir ki.
Hayır, herkes değil.
Biz henüz yapamayız.
Her gün kalkıp beni mutlu eden şeyler yapabilecek kadar iyi olmak istiyorum.
Ufak şeyleri bile. Özellikle onları.
Bisiklete binmek, sandviç yemek gibi.
Çok zekiyim. Tamam. Sıcak bir yere gidelim.
Kazanıyor muyum?
Pek de öyle gelmiyor.
Sandviç yemek gibi geliyor.
Ama belki de şimdilik
bu yeterlidir.
Bu her şeye bedeldir.
SİZ VEYA BİR TANIDIĞINIZ BİR YEME BOZUKLUĞUNDAN MUZDARİPSE
WWW.WANNATALKABOUTIT.COM ADRESİNDEN BİLGİ VE KAYNAKLARA ULAŞABİLİRSİNİZ
Alt yazı çevirmeni: Deniz Fikirdanış