Bójka! Muszę to zobaczyć!
Biją się! Chodźcie!
Nie!
To wasza trzecia bójka, a mamy trzeci dzień szkoły.
Rozpowiedziała, że mam opryszczkę!
Żeby zorganizować zrzutkę,
ale to była klapa, bo wszyscy ją mają.
Widzi pan? To dziecko, a dzieci czasem trzeba bić.
Nie będziemy bić.
- A gryźć? - Przemoc to nie rozwiązanie.
Gloria, jesteś przewodniczącą klasy.
To preferencyjne traktowanie jest niestosowne.
Mam zadzwonić do rady szkoły albo do pańskiej żony?
Gloria, możesz gryźć, ale nie do krwi.
Panie Salazar, jeśli nie zapanuje pan nad córkami…
Proszę się nie martwić. Ostro im przyłożę.
W przenośni. Przyłożę im życiowymi lekcjami.
Dobrze. Następnym razem was wyrzucę.
Nie możecie siedzieć w domu.
To nic, że nie macie matki i jestem waszym wujkiem.
Uratowałem was ostatni raz. Nie mam na to czasu!
Wybacz, że przerwałyśmy ci w grze.
Dzisiejszy wybryk będzie was kosztował stówę na głowę.
Macie tydzień na uregulowanie długu, bo inaczej przekieruję telefon.
Zamiast na moją komórkę
telefony ze szkoły będą kierowane do waszego ojca.
A teraz do widzenia. Idźcie do domu pieszo.
A jak inaczej? Nie masz samochodu!
Tydzień!
To twoja wina! Koniec!
Mam dość! Zacznij sama dbać o siebie!
Zielony sos.
Co?
Z enchilladami. To chcę na obiad.
Cholera.
ZIELONY SOS DO ENCHILLAD
Niszczy mi życie i pewnie też przyszłość.
Przez was jestem o krok od wylecenia ze szkoły.
Przez nas?
Gdzie byliście? Mieliście nie dopuszczać, bym się biła z Ines.
Nieważne. I tak nie dalibyście rady mnie powstrzymać.
Te pięści idealnie pasują do twarzy mojej siostry.
To koniec. Poddaję się!
Niektórym Bóg daje wszystko lekką ręką,
a mnie daje chyba małym palcem.
Raczej środkowym palcem.
Nie pozwolę, by siostra zniszczyła moją reputację!
Już jest zniszczona.
Ale ludzie zaczynają kojarzyć z nią mnie i Demi!
Przejmij kontrolę. Według horoskopu masz pobudzony dom komunikacji.
To dobry moment, by powiedzieć Ines, co czujesz, i uwolnić się.
Niech znów będzie jak w pierwszej klasie, gdy Ines była w gimnazjum i było fajnie.
- Druga klasa jest trudna nawet bez Ines. - Albo Andre.
Wyluzuj, paniusiu. Rzucę Andre. Naprawdę.
Mam nadzieję.
Ines to czarna dziura negatywności.
Musisz zrobić sobie od niej detoks!
Wszyscy musimy.
Już czas! My ewoluowaliśmy, a ona nie.
Włożyła mi do plecaka psią kupę!
A mnie zrobiła grzywkę z tyłu głowy!
A ja mam opryszczkę!
- O Boże. - Nie mam opryszczki.
Ale Ines jest do bani i muszę wyznaczyć granice.
- Mogę pożyczyć dwa dolary? - Odzyskam je?
Jak zapłacę wujkowi.
- Funduję Ines obiad. - Przepraszam.
Jesteśmy winne wujkowi tysiąc dolarów.
Tysiąc dolarów? Jak mu zapłacicie?
Nie przyjmujemy ich.
Ale to srebrne dolary! Są warte więcej niż nominał!
Widziałaś pudełko z moimi rzeczami z dzieciństwa?
Szukam srebrnej łyżki od cioci Marii.
Mogłabym sporo za nią dostać, bo srebro jest teraz dużo warte.
Może nawet 150 $.
Raczej 310 $.
Tak myślisz?
- Tyle za nią dostałam. - Sprzedałaś ją?
Laska, wyluzuj. Wszystko się ułoży. Jak zawsze.
Nic nie układa się tak po prostu!
To ja za ciebie wszystko ogarniam!
Bo myślę pozytywnie.
Dobra.
Pozytywne myślenie to bzdura.
Planowanie, praca… Tak się zarabia.
Co tu robicie?
Czemu masz rozciętą wargę?
- Demi. - Po co z nią trzymacie?
Nie wiem.
O rany.
Szukałam rzeczy do sprzedania. Nie ruszam rzeczy mamy.
Dałem to waszej matce na naszej trzeciej…
Na waszej trzeciej randce.
Poszukajcie rzeczy do sprzedania w pudłach mamy.
Ale to zostawcie.
W sobotę zaprosiłem gościa na moją kolację urodzinową.
Cholera!
Nie mamy prezentu dla taty.
Ja przygotuję się na wyprzedaż, a ty załatw tacie prezent.
Ty załatw prezent, a ja podpiszę go swoim imieniem.
Koniec z nią!
Moja rodzina zawsze będzie toksyczna,
ale wiem, jak oczyścić naszą grupę.
Zajmuję się Ines w domu, a w szkole ją ignoruję.
Co świętujemy?
- Zrób to! - To proste.
Zrób to!
Hej!
Oto mój skomplikowany promyczek,
jak słońce przebijające się przez chmury.
Nie widziałem cię od drugiej przerwy. Tęsknię za twoim zapachem.
Ty pierwszy. Zrób to.
Panie przodem.
Niech ktoś będzie pierwszy.
Dobra. Chcę tylko powiedzieć, że…
A gówno!
Idę z tobą. Mam spray do toalet!
A ja muszę poćwiczyć zwis na drążku. W tym tygodniu mierzą mi wynik.
Nie masz wrażenia,
że ta grupa powinna być mniejsza?
Tak, jedno z nas nie spełnia swojej funkcji.
Jak powiemy Camowi, że wylatuje?
Suka musi odejść.
My jej powiedzmy, Gloria tego nie zrobi.
Ale mi się teraz podobasz.
Cam, przestań.
Jesteś w związku, a my się przyjaźnimy.
Twoja nowa obsesja na moim punkcie
to tylko wymówka, by nie konfrontować się z Andre.
- Źle znosisz poczucie winy. - Może muszę pobyć sam.
Dobrze by ci to zrobiło.
Ale to przygnębiające. Kocham miłość.
Po prostu…
- Nie kochasz ludzi. - Nie kocham ludzi.
Jest niewielu ludzi, których jestem w stanie tolerować.
Może dlatego poczułem coś do ciebie.
To ma sens i jestem zaszczycona, ale to tylko część twojego schematu.
Szukasz nowej obsesji, by porzucić starą.
Postaraj się to przeczekać i przełamać schemat.
Nie sypiam z zajętymi. Nie jestem Bliźniakiem.
Nie chcę też niszczyć naszej paczki,
gdy się rozstaniemy.
Więc jej nie zniszczymy, tylko zmniejszymy o jedną osobę.
Jedną Ines.
Dwie.
Pa, Andre. Jestem gotowy.
Dziękuję za wytłumaczenie i odrzucenie.
Podoba mi się pomysł bycia singlem.
W wygodnym, szarym kardiganie.
Bez kieszeni!
Dlatego lecę na ciebie w sekrecie.
Ty nie masz sekretów.
Mam. Nie zdradziłem ci go z oczywistego powodu.
To znaczy?
Zniszczyłabyś mnie.
- Co ty robisz? - Ignoruję cię.
- Znajdź sobie kumpli. - Twoi kumple są moimi kumplami.
Nie, to moi kumple.
To ma sens, ale nie mam własnych kumpli.
- Zamykam drzwi. - Czekaj!
Zrobiłam to! Powiedziałam jej, że wylatuje!
- Zaakceptowała to? - Tak!
- Dobra, skasuję e-mail. - Jaki e-mail?
Anonim mówiący, że ma spadać.
Wyślij go!
Albo nie. Skasuj go. To koniec.
To miał być koniec.
- Co z twoimi granicami? - Rozszerzyłam je.
Muszę ją najpierw wykorzystać.
Patrzcie. Ines!
Te koszule same się nie złożą.
Widzicie? To moja sługuska.
Przychodzi klient. Idźcie.
Cześć!
Zauważyłem, że urządzasz wyprzedaż.
Obok mojej wyprzedaży.
Ups.
Pójdą sobie?
Kupiłeś płytę?
To przedmiot kolekcjonerski.
A sio! Idźcie sobie!
Przepraszam. Ile za to?
- Jeden za sześć albo dwa za dziesięć. - Dzięki.
Dobra. Możesz zostać.
Z przyjemnością.
Sprzedam nawet pani graty za 50% zysków ze sprzedaży.
Umowa stoi. Zysk z pierwszych pięciu sprzedaży jest mój.
O rany.
Prezent dla Andre.
- To nie jego inicjały. - Właśnie.
Złe inicjały, pudełko. Idealnie.
Rzuci mnie, gdy mu to dam.
Ciągle narzeka, że jestem nieuważny.
- Dwa dolce. - Właśnie tyle mi jesteś winna.
Transakcja zakończona.
Szukam pudełka z monogramem.
- Z inicjałami MM? - Tak.
Nie widziałam go.
A teraz?
Brzmi jakby znajomo.
Dwieście dolarów.
Przepraszam.
- Dam za to cztery dolce. - Nie.
- Dałeś dwa. - Wolność od Andre jest warta więcej.
Jakaś kobieta chce zapłacić za nie 200 dolarów.
Gdzie ona jest?
Była tam.
Śmieci.
Śmieci!
To ta pani z wyprzedaży w młodości. To pewnie jej pudełko.
Glo? Nie!
Zdjęcia są święte.
- Co kupiłaś tacie? - Tę bluzkę. Lubi mnie w żółtym.
Dziękuję, że nie można na tobie polegać. Idź sobie.
Wszystkiego najlepszego, tato. Scyzoryk.
Muszę lecieć.
- Wychodzisz tyłem? - Andre namierza mój telefon.
Ja jego też, ale tylko dlatego, że on namierza mój!
- Jest przed domem. Wyjdę tyłem. - Ja też idę. Na razie.
Pięćset dolarów.
Gloria!
Sześćset dolarów!
Chętnie wzięłabym od pani pieniądze, ale nie mam pudełka.
- Twój kolega je ma. Przyniósł je tutaj. - Szła pani za nami do domu.
Jest pani zdeterminowana, ale nie mam tego, czego pani szuka.
To pudło jest przeklęte.
Ojej. Ale nadal go nie mam.
Tysiąc dolarów!
Przepraszam. Chwileczkę.
Nie sprzedawaj.
Jeśli chce zapłacić tysiąc, to wie coś, czego my nie wiemy.
To pudełko musi być warte dużo więcej.
Daj się tym zająć profesjonaliście.
Wezmę tylko 50% opłaty negocjacyjnej.
Dziesięć.
Trzydzieści i koniec!
Dwadzieścia.
- Dwadzieścia pięć. - Dwanaście i pół.
Zgoda!
Jesteśmy przeklęci!
Nie jesteśmy.
Dotykaliśmy rzeczy z pudełka.
Wszyscy wchłonęliśmy ciemność. Musimy odwrócić klątwę.
- Bo? - Nie wiem! Klątwy mają różne zasady!
- Bzdura. Klątwy nie istnieją. - Kto wie? Znajdźmy i sprzedajmy pudło.
Nie! Nie wiemy, czy jest nam potrzebne.
Dowiedzmy się więcej o klątwie. To pierwsza zasada.
- Czego? - Podstawowej wiedzy o klątwach.
Musimy udać się na miejsce wyprzedaży
i dowiedzieć się, skąd pochodzi pudełko. I to już!
Mój tata ma urodziny. Zaraz jemy kolację!
Kolacja jest ważniejsza niż cofnięcie śmiercionośnego zaklęcia?
Śmiercionośnego?
Potem pogadamy. Siedzisz jak na szpilkach.
Lub na gwoździu do trumny, bo jeśli się nie pospieszymy, zginiemy!
Jeśli mamy umrzeć, czy możesz zrobić to we własnym domu?
- Cześć, dziewczyny. - Dzień dobry!
Demi.
Nie rozumiem was. Czemu dalej się z nią przyjaźnicie?
Tato, twój gość! Jak on ma na imię?
Lucia!
Ciepło tu, co?
Włączę klimę.
NAM NIE POZWALA KORZYSTAĆ Z KLIMATYZACJI!
MA NA SOBIE APASZKĘ MAMY!
Dziewczyny, mówcie coś.
- Czym się zajmujesz? - Jestem prawniczką.
CHCIWA FRAJERKA
Czyli lubisz pieniądze.
Pracuję głównie pro bono.
SPŁUKANA FRAJERKA
- Jest wolontariuszką w naszym kościele. - Nie chodzimy do kościoła.
Może znów zaczniemy chodzić.
Mamy chodzić do kościoła?
Cześć, jestem Tonio.
Do zobaczenia.
Albo i nie.
Rany. Widzę ich miny.
Dobranoc, suki!
Przy okazji, nóż to prezent od nas wszystkich.
Czy on właśnie wszedł do spiżarni?
To jego pokój.
Tato, wszystkiego najlepszego.
Dziękuję!
Ale ostre! Auć!
Przepraszam. Wezmę opaskę uciskową.
Kochanie!
„Kochanie”?
To tylko naciągnięty mięsień w plecach.
Przyniosę plaster.
- Połóż się. - Sam!
Dobrze.
Przesadzam czy naprawdę nam coś grozi?
Duchy, dajcie znak, jeśli jesteśmy przeklęci.
Cholera.
Jeszcze raz.
Cholera!
- Mam drzwi! - To zbyt ryzykowne.
Według mojego telefonu Andre jest niedaleko.
Zaraz. Szałwia, kryształy, karty… Co jest?
Pytałam duchy o obecność zła.
Źle to wygląda.
Tak. Dostałem twojego SMS-a o pudełku. Jest przeklęte.
Tak? Skąd wiesz?
Bo dałem je Andre i…
Boże. Co mu się stało?
Ucieszył się. Na pewno nie da mi odejść.
Zaczyna się! Mam bardzo złe przeczucie.
Musimy…
Tak?
…odzyskać pudełko!
Ines.
Idź do swojego łóżka.
Masz rację. Nie ma żadnej klątwy.
Tacie pewnie siadły plecy od perwersyjnego seksu.
- Myślisz, że to robią? - Miał długą przerwę.
Może to dla niego dobre.
I dla mnie. Nie będzie się tak skupiał na swojej ulubienicy.
Musi być miło, gdy jego uwaga cię denerwuje.
Ja jestem na trzecim miejscu.
Czwartym. Skupia się bardziej na wujku Tonio.
- Czemu dał jej apaszkę mamy? - Wiem.
Kto wziąłby apaszkę nieboszczki?
Chyba że to słodki gest i symbol miłości, która dobrze się skończyła.
A tak było?
Mama nie żyje.
Umarła.
Może zatrzymać apaszkę.
Widzisz? Nawet ty wierzysz w złe moce.
Wcale nie.
Jeśli klątwa istnieje, to znaczy, że wszystko ma swoją przyczynę.
Co zrobiła mama, żeby zasłużyć na śmierć?
Nie zasługiwała na śmierć, a ja nie zasługiwałam na jej utratę.
Złe rzeczy po prostu się dzieją.
Idź spać.
Działajmy, nim dziewczyna twojego taty zajdzie w ciążę z demonem.
- Nie idziemy do piekła! - Ktoś racjonalny.
- Skąd ta zmiana? - Andre.
Nie odzywa się od 16 godzin, to 15,5 więcej niż jego rekord.
Wiesz, czemu się nie odzywa? Bo pewnie nie żyje.
Twój kamień pękł.
To niemożliwe.
To czarny obsydian. Służy do ochrony. To jeden z najsilniejszych kryształów!
Niemożliwe. To musi być…
- Czarna magia to bzdura! - Racja.
Hej!
Odbiło wam.
Andre pewnie użył nowego kosmetyku, o którym nie chce ci powiedzieć.
Mówi, że nie robił nic nietypowego.
Na pewno jest racjonalne wyjaśnienie.
Tak, to klątwa.
Bo gdy jakaś starsza pani zjawia się i mówi, że to klątwa, to klątwa!
- Albo… - Żadnych zwrotów!
Potrzebujemy informacji o pudełku, które kupiliśmy na wyprzedaży.
Może należeć do tej pani. Jej zdjęcie było w pudle.
Szukała go.
Ta kobieta szukała tego pudełka?
- Była nawet u nas w domu. - Czego chcecie naprawdę?
- W co wy pogrywacie? - W nic. Chcemy ją znaleźć.
Zna ją pani?
Tak.
Znam ją.
Ona nie żyje.
Mówiłam, że kobieta ze zdjęcia szukała pudełka,
ale pomyliłam się.
To się zdarza, bo wszyscy starzy ludzie wyglądają tak samo.
Widzieliśmy ją. Żyła. Czego trzeba, by cię przekonać?
Jeśli twarz Andre nie jest z piekła rodem, to ja już nie wiem.
Ines, poprzyj mnie. Czary-mary nie istnieją.
Jesteśmy nie tylko przeklęci, ale i nawiedzeni przez ducha.
Martwa pani chce swoje pudło.
Trzy dla czarów-marów!
Chyba żartujesz!
Błagałaś mnie, bym wyrzuciła Ines, a teraz ją popierasz?
Może klątwa istnieje.
Ale nie zaczęła się, gdy znaleźliśmy pudełko.
Tylko odkąd muszę się tobą zajmować!
Odchodzę.
Nie! Musimy trzymać się razem, by przełamać czarną magię!
Skoro tak się do siebie zbliżyliście, sami sobie poradzicie
z plagą łamiącą kamienie i powodującą opuchliznę.
Dzwońcie, gdy to będzie sprawa życia lub śmierci.
Z ODWAGĄ W NIEZNANE
- Gdzie twoja siostra? - Nie wiem.
Gdzie mój hajs?
Nieznany numer.
Ostatnio był to stary dyrektor Richardson.
Wyłączę przekierowywanie połączeń i zostawi wiadomość tacie.
Nie, odbierz!
- Dodatkowe 100. - 20!
- 60! - 15.
Dobra!
Halo, tu Javier.
Rozumiem.
Może pan to przeliterować?
Dobrze. Dziękuję.
Kto to był?
Jakiś gość wciskający przedłużenie gwarancji.
Dostaniesz pieniądze. Potrzebuję tylko więcej czasu.
Nie przejmuj się tym. Jesteśmy kwita.
Muszę z tobą pogadać, bo jesteś dobra w nieetycznych sprawach.
Musimy włamać się do laptopa wujka. Nie ma czasu na wyjaśnienia.
Odebrał wcześniej telefon i zachowywał się bardzo dziwnie.
- Mówi, że zapomni o długu. - Super.
Ines, coś się dzieje.
Odpowiedź kryje się w jego historii wyszukiwania.
Mamy dotykać tego gołymi rękami?
- Chodzi o odciski palców? - O spermę!
Pamiętasz jego hasło?
HASŁO: CYCUSZKI69
CYCUSZKI69
CHŁONIAK RODZAJE RAKA
- Przepraszam, że nie powiedziałem. - To my przepraszamy.
- Nie wierzę, że masz raka. - Nie mam.
- Wasz tata ma. - Co?
Ten telefon dotyczył waszego taty.
- Od kiedy wie? - Nie wie.
To był telefon od lekarza.
Zbadał sobie plecy po urodzinach. Mówił, że miał rezonans…
To się stało po jego urodzinach?
Po tym, jak dałyśmy mu nóż z pudełka.
Muszę się położyć.
- Mówiłam: „kwestia życia lub śmierci”. - Hej.
To nie twoja wina. Cofniemy to.
A jeśli nie?
Nie chodzi o pieniądze dla wujka, tylko o tatę.
- Wiesz, czemu tata o tobie nie myśli? - Nie teraz.
Nie dlatego, że nie jesteś jego ulubienicą.
- Dlatego, że jesteś. - Nieprawda. Nie myśli o mnie.
Bo nie musi. Ufa ci.
- Wie, że wszystko ogarniasz… - Nie ogarnę tego!
Bzdura.
Chodź tu.
Przepraszam za to, co o tobie mówiłam.
To było pod wpływem emocji.
Nieprawda.
Myślisz, że nie wiem, że was wkurzam?
Może i jestem wredna, ale nie jestem głupia.
Przepraszam.
Ja też.
Ja nie tylko cię kocham.
Lubię cię.
Dam ci przestrzeń, na którą zasługujesz,
i znajdę sobie własnych przyjaciół.
Już czas.
Chcę coś ogłosić.
- A ty dokąd? - Po przekąski.
- Możemy ją wyrzucić? - Nie!
- Czemu? - Bo jest nieustraszona.
Jeśli mamy walczyć ze złem, potrzebujemy kogoś, kto nas poprowadzi.
Albo kogo złożymy w ofierze.
- Więc wierzysz w to? - Wierzy.
To klątwa, którą cofniemy.
Uratujemy mojego tatę.
- Mam plan. - Ja mam plan.
- Nie, ja mam plan. - Ale ja znam kogoś…
Napisy: Ewelina Zakrzewska