Kavga var! İzlemem lazım!
Kavga ediyorlar! Gidelim!
Yapma!
Üçüncü günden üçüncü kavganız oldu bu.
Herkese uçuğum olduğunu söylemiş.
Bağış kampanyası başlatayım diye.
Hoş fiyaskoyla sonuçlandı, herkeste varmış.
Gördünüz mü? Tam bir çocuk ve bazen çocuklara dayak gerekir.
Hop, vurmak yok.
-Isırmak? -Şiddet çözüm değil.
Gloria, sana da hiç yakıştıramadım. İkinci sınıf başkanısın.
Yakışıksız bir ayrıcalıklı muamele seziyorum.
Okul yönetim kurulunu veya karınızı aramam gerekir mi?
Gloria, deriyi delmeden ısırabilirsin.
Bay Salazar, kızlarınızı hizaya sokmazsanız…
Hiç endişelenmeyin. Çok feci döveceğim onları.
Mecazen yani. Onları hayat dersleriyle hırpalayacağım.
Güzel. Bir daha olursa atılacaksınız.
Tüm gün evde olamazsınız. Annesiz yeğenlerim olmanız umurumda değil.
Sizi son kez kurtardım. Ücretim arttı. Bunlarla uğraşamam!
Oyununu böldük, kusura bakma amca.
Teşekkürler. Ama bugünkü numara için kişi başı 100 vereceksiniz.
Borcunuzu bir haftada ödemezseniz ev telefonunu geri yönlendiririm.
Okuldan gelen aramalar benim cep telefonum yerine direkt babanıza gider.
Şimdi hoşça kalın. Eve de yürüyerek gidersiniz.
Başka ne yapacaktık? Araban yok ki!
Bir hafta!
Senin suçun bu! Bitti artık!
Bıktım! Kendi başının çaresine kendin bak artık!
Yeşil sos.
Ne?
Enchilada da. Akşam yemeğine istiyorum.
Sıçacağım ya.
YEŞİL BİBERLİ ENCHILADA SOSU
Hayatımı ve muhtemelen geleceğimi mahvediyor.
Okuldan atılmanın eşiğindeyim ve suç sizde.
-Bizde mi? -Evet!
Neredeydiniz?
Ines'le kavgama engel olacaktınız.
Neyse, fark etmezdi. Bana engel olamazdınız zaten.
Bu yumruklar kız kardeşimin yüzü için yaratılmış.
Yetti. Pes ediyorum.
Belli ki tanrı insanlara avuç avuç verirken
bana sadece serçe parmağıyla vermiş.
Yok, tanrı sana orta parmakla vermiş.
Kardeşimin itibarımı mahvetmesine izin vermeyeceğim!
İtibarın zaten yerlerde.
Millet Demi'yle beni Ines'le arkadaş görmeye başladı.
Kontrolü geri al. Yıldız haritana baktım. Üçüncü iletişim evin coşmuş.
Ines'e tüm hislerini anlatıp ondan kurtulmak için tam zamanı.
Sonra da Ines'in ortaokulda olduğu o güzel birinci sınıf günlerindeki gibi yaşayalım.
İkinci sınıf Ines olmadan da zor zaten.
Ya da Andre.
Tamam, sakin ol küçük hanım. Andre'yi terk edeceğim. Gerçekten.
Umarım ki.
Doğrusunu konuşalım. Ines, olumsuzluk kara deliği gibi.
Ben Ines'ten arınmayı tercih ederim ama sana şart!
Hepimize şart.
Vaktidir! Biz olgunlaşırken o kaldı.
Sırt çantama köpek boku koyan kuyruğumuz hâlâ.
Saçımın arkasına da kâkül kesmişti!
Benim de uçuğum varmış!
-İnanmıyorum. -Uçuğum falan yok.
Ama kız kardeşim rezil biri ve sınır koymam lazım.
-2 dolar verir misin? -Geri alacak mıyım?
Amcamın borcundan sonra.
-Ines'e yemek alıyorum, inanılmaz. -Üzgünüm.
Tonio amcama bin dolar borcumuz var.
Bin dolar mı? Nasıl ödeyeceksiniz peki?
Bunları kabul etmiyoruz.
Ama onlar gümüş renkli dolar! Göründüğünden çok daha değerli!
Bebek eşyalarımın olduğu kutuyu gördün mü?
Maria teyzenin verdiği gümüş kaşığı arıyorum.
Bugünlerde gümüş çok değerli olduğu için büyük para kazanabilirim.
150 dolar tutabilir.
-3,10 dolar de sen ona. -Yapma ya?
-Bana o kadar verdiler. -Sattın mı?
Stres yapma be kızım. İşler her zamanki gibi yoluna girer.
İşler sihirli bir şekilde yoluna girmiyor! Ben senin için çözdüğüm için giriyor!
-Evet, çünkü inancım var. -Sabır!
İnançla minançla alakası yok.
Plan yapıp çalışarak para kazanılır sadece.
Ne işiniz var burada?
Dudağın nasıl patladı?
-Demi. -Neden hâlâ onunla arkadaşsınız?
Bilmiyorum.
İnanmıyorum.
Satmak için eşyalarıma bakıyordum. Annemin eşyalarına dokunmayacaktım.
Bunu annenize verdiğim zaman…
Üçüncü buluşmanızdı.
Satacak bir şey var mı diye anneninkilere de bak.
Bu hariç.
Cumartesi günü bir arkadaşımı doğum günü yemeğime çağırdım.
Sıçtık! Babamın doğum günü hediyesini unuttuk.
Ines, ben borcumuz için bu satışa hazırlanırken sen de babama hediye al.
Ya da sen hediye al, ben de üstüne adımı yazayım.
O kız yetti!
Bu bela, ailemden asla gitmeyecek ama arkadaş grubundan atmanın yolunu buldum.
Ines'le evde uğraşıp okulda görmezden geleceğim.
Neyi kutluyoruz?
-Yap! -Çok kolay.
Yap!
Selam!
Karmaşık ışığım buradaymış demek.
Huysuz bulutların arasından sızan gün ışığı.
Seni ikinci dersten beri görmedim.
Kokunu özledim.
Önce sen yap.
Hanımlar önden.
Biri başlasın artık, gıcık oldum.
Peki, tamam. Ben şey yapmak istiyorum…
-Sıçayım ya! -Ben de geleyim. Koku önleyicim var!
Benim de iki kolla tutunma çalışması yapmam gerek. Bu hafta rekor kıracağım.
Sence de bu arkadaş grubu
daha küçük ve samimi olmamalı mı?
Evet, birimiz kesinlikle amaca uygun değil.
Cam'i attığımızı nasıl söyleyeceğiz?
Bu kaşar gitmeli artık.
Gloria asla söylemeyecek, biz söylemeliyiz.
Aşırı çekici geliyorsun şu an.
Cam, kes şunu.
Bir ilişkin var ve biz arkadaşız.
Bana olan bu yeni ilgin, Andre'ye olan
hislerinden veya hissizliğinden kaçmak için bahane.
Vicdan azabıyla baş edemiyorsun.
-Yalnız mı olsam? -Yalnız olmak sana yarar bak.
O da çok kasvetli. Aşkı seviyorum ben, biliyorsun.
Ben sadece…
-İnsanları sevmiyorum. -İnsanları sevmiyorsun. Evet.
Tahammül edebileceğim çok az insan olduğunu fark ettim
ve bu yüzden de senden hoşlanıyor olabilirim.
Mantıklı ve gurur duydum ama sen hep böyle yapıyorsun zaten.
Eskisini bırakmak için yeni bir takıntın olmalı
ama belki de bırakmayıp ona tutunmalısın ki bu döngüyü kırabilesin.
Sevgilisi olanlarla yatmam hem. İkizler değilim.
Kötü bir ayrılıktan sonra arkadaş grubumuzu mahvetmek de istemem.
Grubumuzu bozmak yok. Bir kişi azaltacağız sadece.
Bir Ines.
İki.
Andre'ye güle güle. Ayrılacağım.
Rasyonelliğin ve reddettiğin için teşekkürler.
Yalnız kalma fikri de hoşuma gitti.
Rahat, açık gri bir hırka giyerim.
Cepsiz!
-Sana gizlice hayran olma sebebim bu. -Yalancı, sır tutmazsın sen.
Tutarım. Bariz bir nedenden ötürü sana söylemedim.
Neymiş o?
Canıma okursun.
-Ne iş bu? -Sana soğuk davranıyorum.
-Kendi arkadaşlarını bul. -Niye? Senin arkadaşların var ya?
Onlar benim arkadaşım.
Tamam, mantıklı ama kendi arkadaşlarım yok ki hiç.
-Kapımı kapatıyorum. -Bekle!
Başardım! Çıktığını söyledim!
-Öylece kabul etti mi? -Evet!
-Güzel! E-postayı sileyim. -Ne e-postası?
-"Siktir git" temalı isimsiz e-posta. -Gönder!
Yok, gönderme. Sil. Bitti gitti.
Hani bitmişti?
Evet.
-Sınır koymaya ne oldu? -Sınırı genişlettim.
Onu kaybetmeden kullanmalıyım.
Bakın şimdi. Ines!
O tişörtler kendiliğinden katlanmıyor.
Gördünüz mü? Köpeğim oldu.
Tamam. Müşteri geliyor. Gidin.
Merhaba!
Bahçe satışı yaptığınızı fark ettim.
Benimkinin yanında.
Tüh.
E, gidecekler mi?
Plak mı aldın sen?
Koleksiyon parçasıymış ama.
Yürüyün gidin hadi!
-Pardon, ne kadar? -1 tanesi 6, 2 tanesi 10 dolar.
Teşekkürler.
Tamam. Kalabilirsin.
Memnuniyetle.
Hatta satış hasılatının yüzde 50'sine sizin çer çöpü de satarım.
Anlaştık.
İlk beş satış bizim cebimize.
-Tanrım. -Andre'ye hediye buldum.
-Baş harfleri MM değil. -Aynen.
Yanlış baş harfler, kutu. Mükemmel.
Bunu verince beni terk edecek. "Çok düşüncesizsin" deyip duruyorken hele.
-İki dolar. -Bana borcun da tam o kadar.
Alışveriş tamamlandı yani.
Monogramlı bir kutu arıyorum.
-Üzerinde MM mi yazıyordu? -Evet.
Hiç görmedim.
Şimdi gördün mü?
Biraz tanıdık geldi aslında.
200 dolar.
Müsaadenizle.
-Kutuya 4 dolar veririm. -Hayır.
Ödediğinin iki katı.
-Andre'den kurtulmam paradan daha değerli. -Tamam. 200 dolar verecek bir kadın var.
Hangi kadın?
Demin oradaydı.
Çöp.
Çöp!
Satıştaki yaşlı kadının gençliği.
Kutuyu o yüzden istemiş olmalı. Onunmuş.
Glo! Yapma!
Fotoğraflar kutsaldır.
-Babama ne aldın? -Bu bluzu. Sarıyı bana yakıştırır.
Bu kadar güvenilmez olduğun için teşekkürler. Yürü git şimdi.
Nice yıllara baba. Çakı vereceğim.
Gitmem gerek.
-Neden arkadan çıkıyorsun? -Andre telefonumu takip ediyor.
O beni takip ettiği için ben de onu takip ediyorum da.
-Evet. Ön tarafta. Arka kapı. -Ben de gideyim. Görüşürüz.
500 dolar.
Gloria!
600 dolar!
Tamam, paranı almayı çok isterdim ama kutu bende değil!
-Arkadaşında. Buraya getirdi. -Bizi eve kadar takip etmişsin.
Çok ısrarcısın ama aradığın şey bende değil.
O kutu lanetli.
Vah vah. Ama bende yok işte.
Bin dolar!
Affedersiniz! Bir saniye.
Satma sakın.
Bin dolar ödemeye razıysa bilmediğimiz bir şey biliyordur.
O kutu, teklifinden çok daha değerlidir.
Çok hem de. Bu işi ustasına bırakın.
Akraba olduğumuzdan sadece yüzde 50 pay alacağım.
Yüzde 10.
Yüzde 30. Son teklif!
Yüzde 20.
-Yüzde 25. Son teklif! -Yüzde 12,5.
Anlaştık!
Lanetlendik!
Lanetlenmedik.
Ama kutudan bir şeyler aldık. Dokunduk.
Artık bizler de parçasıyız. Karanlığı içeri aldık.
-Laneti kaldırmalıyız. -Yoksa?
-Bilmem. Her lanete özel kurallar var. -Saçmalık. Lanet diye bir şey yok.
Ya varsa? O kutuyu alıp satmalıyız.
Hayır! Satamayız. İhtiyacımız var mı, bilmiyoruz.
Bu laneti iyice öğrenmeliyiz. İlk kural.
Neyin kuralı?
Temel lanet bilgisinin.
İlk çıkış yeri olan bahçe satışına gidip
kutunun nereden geldiğini öğrenmeliyiz, hemen!
Babamın doğum günü, akşam yemeği yiyeceğiz!
Yemek mi? Yemek, ölümcül bir büyüyü bozmaktan daha mı önemli?
Ölümcül mü sence?
Bu saçmalığı tartışmanın sırası değil, keselim.
Ya da tabutumuza çivi çakalım, acele etmezsek öleceğiz çünkü.
Tamam! Öleceksek kendi evinde can verir misin lütfen?
-Selam kızlar. -Merhaba Bay Salazar!
Demi.
Sizi anlamıyorum. Neden hâlâ onunla arkadaşsınız?
Baba, arkadaşın geldi! Adı ne?
Lucia!
Burası sıcak mı?
Klimayı açayım.
GLORIA'YA - KLİMA MI? NASIL YA? BABAM ASLA KLİMAYI AÇMAZ!
GLORIA'YA - ANNEMİN ŞALINI TAKMIŞ!
Konuşsanıza. Kabalık etmeyin.
E, ne iş yapıyorsun?
Avukatım.
INES'E - AÇGÖZLÜ EZİK.
-Parayı seviyorsun yani. -Daha çok ücretsiz hizmet veriyorum.
GLORIA'YA - ÇULSUZ EZİK.
Lucia kilisemizde de gönüllü.
Kilisemiz mi? Kiliseye gitmiyoruz ki.
Belki tekrar gitmeye başlarız.
Kiliseye mi gitmemiz gerekecek?
Merhaba, ben Tonio.
Görüşürüz.
Ya da görüşmeyiz.
Yüz ifadelerine göre konuşuyorum.
İyi geceler lan!
Bu arada o çakı hepimizin hediyesi.
Kilere mi girdi o?
Odası orası.
Baba, doğum günün kutlu olsun.
Teşekkür ederim!
Çok keskinmiş! Of!
İzninle. Şuna turnike yapayım.
Ah canım!
"Canım" mı?
Mühim bir şey değil. Sırtım tutuldu birden.
Yara bandı getireyim. Uzan en iyisi. Tek başına!
Tamam, peki.
Abartıyor muyum yoksa gerçekten tehlikede miyiz?
Ruh rehberleri, lanetlendiysek bir işaret verin.
Siktir.
Baştan.
Siktir!
-Ön kapı diye bir şey var! -Çok riskli.
Andre yakınlarda, telefonuma göre yani.
Dur bakalım. Ada çayı, kristaller, kartlar… Neler oluyor?
Ruh rehberlerime bu kem varlığı sordum ve durum hiç iç açıcı değil.
Bence de. Kutuya dair mesajını aldım, kesin lanetli.
Öyle mi? Nereden anladın?
-Çünkü Andre'ye kutuyu verdim ve… -Olamaz. Andre'ye ne oldu?
Bayıldı. Beni asla bırakmayacak.
Gerçekleşmeye başladı bile. İçimde çok kötü bir his var Cameron.
Şey yapmamız lazım…
Ne?
Kutuyu geri almalıyız!
Ines.
Yatağına git.
Haklısın. Lanet falan yok.
Babamın sırtı seks hareketlerinden tutulmuştur.
-Sevişiyorlar mıdır? -Babam için uzun zaman oldu.
Ona iyi gelir belki.
Bana da. Babam en sevdiği şeye o kadar odaklanamaz artık.
İlgisinden rahatsız olmak çok hoş olmalı. Tek istediğim bu ama üçüncü sıradayım.
Dördüncü. Tonio amcaya senden çok odaklanıyor.
-Annemin şalını niye ona vermiş? -Aynen.
Ölü bir kadının şalı alınır mı ya?
Tatlı bir jest ve güzel sonuçlanmış bir aşkın sembolü olduğundandır.
Öyle mi oldu ki?
Annem öldü.
Öldü.
Şal onda kalsın.
Bak, sen bile uğursuzluğun olduğuna inanıyorsun.
Hayır, inanmıyorum.
Bir lanet varsa, her şeyin bir sebebi ve sonucu var demektir.
Bu doğruysa annem ölmeyi hak edecek ne yaptı?
O ölmeyi hak etmedi,
ben de onu kaybetmeyi hak etmedim.
Kötü şeyler öylece olabiliyor.
Yat hadi.
İşler sarpa sarıp babanın sevgilisi
şeytani bir bebek doğurmadan harekete geçmeliyiz.
-Cehenneme gitmiyoruz! -Sağ ol. Mantıklı biri geldi.
-Niye 180 derece döndün? -Andre.
16 saattir ne aradı ne mesaj attı. Rekoru 15,5 saat geliştirdi.
Neden mi ondan haber alamadın? Muhtemelen ölmüştür.
Taşın kırıldı.
İmkânsız.
Siyah obsidiyen bu. Koruma için.
En güçlü kristallerden biri!
İmkânı yok. Bunun sebebi…
-Kara büyü saçmalık! -Katılıyorum.
Selam!
Kafayı yediniz iyice.
Andre yeni ürün kullanmıştır veya kendisi kimyasal peeling yapmıştır.
Sıra dışı bir şey yapmamış ama.
-Olanların mantıklı bir açıklaması vardır. -Var, lanetten.
Yaşlı bir kadın sana gelip bunun bir lanet olduğunu söylerse lanettir.
-Veya… -İademiz yoktur.
İsteyen yok. Satışından aldığımız kutuyla ilgili bilgi istiyoruz.
Bu hanıma ait olabilir. Fotoğrafı kutudaydı.
Ve kutuyu arıyordu.
Bu kadın… Bu kadın o kutuyu mu arıyordu?
-Evimize bile geldi. -Asıl derdiniz nedir sizin?
-Ne çeviriyorsunuz? -Hiçbir şey. Onu bulmak istiyoruz.
Tanıyor musun?
Evet.
Evet, tanıyorum.
Öldü o.
Fotoğraftaki kadının kutuyu aradığını söyledim, evet
ama belli ki yanılmışım.
Yaş ayrımcılığı olmasın ama bütün yaşlılar birbirine benziyor.
Onu gördük. Yaşıyordu. Seni ikna etmek için ne lazım?
Andre'nin yüzü!
O da cehennemden çıkmadıysa artık!
Ines, beni desteklesene. Öcü möcü falan yok.
Bilemiyorum. Lanetlendiğimiz gibi bize musallat da olmuşlar.
-O ölü kadın kutusunu geri istiyor. -Öcücüler üç etti!
Yok artık daha neler ya!
Ines gitsin diye bana yalvarırken şimdi onu mu tutuyorsun?
Evet, belki bir lanet vardır.
Ama varsa da kutuyu bulduğumuz gün başlamadı.
Sana bakmak zorunda kaldığım gün başladı.
Ben gidiyorum.
Gidemezsin! Kara büyüyü bozmak için birlik olmalıyız!
Sıkı fıkı oldunuz artık, yani taşları kıran ve insanları şişiren
büyük musibetten kurtulmak için bana ihtiyacınız yok.
Ölüm kalım meselesi olursa arayın.
YABANA GÖĞÜS GERMEK
-Kardeşin nerede? -Bilmiyorum, bana ne?
Param nerede?
Gizli numara.
En son gizli numaradan Müdür Richardson aramıştı.
Arama yönlendirmeyi kapatayım.
Her kimse babana mesaj bıraksın artık.
Hayır, cevap ver!
-Ekstra 100 dolar. -20.
-60. -15.
Tamam ya!
Merhaba, ben Javier.
Anlıyorum.
Heceleyebilir misiniz?
Tamam, teşekkürler.
Kimdi?
Garanti dışı bir satış elemanı.
Paranı alacaksın, söz. Biraz daha zamana ihtiyacım var.
Onu dert etme artık. Ödeştik.
Seninle mecburen konuşacağım.
Etik olarak sorgulanabilir şeylerde ustasın da.
Tonio amcanın bilgisayarına girmeliyiz. Duşta. Açıklayamam şu an.
İyi. Az önce bir telefon geldi ve çok garip davrandı.
-Artık ona borcumuz yokmuş. -İyi işte.
Ines, bir şeyler dönüyor.
Diğer sırları gibi bunun da cevabı arama geçmişindedir.
Çıplak elle mi dokunacağız buna?
-Derdin parmak izi mi? -Hayır! Sperm!
Şifresini hatırlıyor musun?
ŞİFRE: MEMELER69
TONIO MEMELER69
LENFOMA KANSERİ KANSER TÜRLERİ
-Söylemediğim için özür dilerim. -Hayır, biz özür dileriz.
-Kanser olduğuna inanamıyorum. -Değilim.
-Babanız kanser. -Ne?
O telefon babanızla ilgiliydi.
-Ne zamandır biliyor? -Bilmiyor. Söylemek için aramışlar.
Doğum gününden sonra sırtına baktırdı. MR çektirdim, dedi.
Doğum gününden sonra mı oldu yani?
Ona kutudaki çakıyı vermemizden sonra.
Uzanmam gerek.
-Ölüm kalım meselesi olursa, dedim. -Yapma.
Senin suçun değil bu. Bundan kurtulacağız.
Ama ya kurtulamazsak?
Amcamızın borç meselesi değil bu, babamız söz konusu.
-Babam seni neden mi düşünmüyor? -Hiç sırası değil.
En sevdiği sen olmadığından falan değil.
-Öylesin çünkü. -Doğru değil. Beni düşünmüyor.
Çünkü buna gerek duymuyor. Sana güveniyor.
-Her şeyi çözeceğini biliyor ve… -Bunu ben çözmeyeceğim!
Sallama.
Gel buraya.
Sana öyle konuştuğum için özür dilerim.
O anın siniriyle dedim.
Hayır, demedin.
Beni gıcık bulduğunu bilmiyor muyum sanki?
Pisliğin teki olabilirim ama aptal değilim.
Üzgünüm.
Ben de.
Seni sadece sevmiyorum Gloria. Senden hoşlanıyorum da.
Seni hak ettiğin gibi rahat bırakıp
kendi arkadaşlarımı bulacağım.
Zamanı geldi.
Bir duyurum var.
-Nereye? -Atıştırmalık almaya.
-Onu atabilir miyiz? -Olmaz!
-Neden? -Çünkü korkusuz.
Kötülüğe karşı koyacaksak korkusuzca başı çekecek biri lazım.
Ya da potansiyel kurban olarak.
-İnanıyor musun yani? -İnanıyor.
Bu laneti birlikte kaldıracağız.
Babamı kurtaracağız.
-Tamam, bir planım var. -Bak, bir planım var.
-Hayır, benim planım var. -Ama birini tanıyorum…
Alt yazı çevirmeni: Verda Tuna