Madarikatuta gaude.
- Bai. - Zein da plana?
Ea, hau gertatu zitzaidanean… Nik zer dakit?
- Onena zara gauzak konpontzen. - Onena naiz beti.
Ez dut hori esan.
Arazoei aurre egiten diezu beti.
Oraingoan ez.
Hau talde-madarikazioa da eta elkarrekin konpondu behar dugu.
Itzel, sorgin bat omen dago TikToken jarraitzaile asko dituena…
Ez dugu TikToken argituko, tuntun.
Tuntun deitu didazu?
Ez. Kutun, antzekoa da, baina TikTok ez da benetako baliabidea.
Benetako plana behar dugu maldizioa ukatzeko.
Beraz, guztiak etxera joan, lo hartu eta zama partekatzeko prestatu
nik gauza gehiegi kudeatu behar baititut.
Adibidez?
Ea, minbizia. Nire aitak dauka!
Maite zaituztet. Agur. Eta kutxa zuek eraman.
Zorte txar nahikoa dugu hemen. Orain…
Txiza egitera noa.
Ines!
- Ai ene. - Badakit, tuntunak gara.
Bai, baina osabak hartu zuen deia.
Aitak ez daki minbizia duela.
- Arraioa. - Bai.
Nola esango diozu?
FREERIDGE
Ea, utzi niri.
- Ez, nik hobeto egiten dut. - Ez, gaizki egiten duzu.
Zer gertatzen zaizue?
Hori da nire etsipen-aurpegirik gogokoena. Berriro jarri.
Aldatzera noa.
Laguntza behar duzu?
Ez.
Hitz egin beharko genuke ordainketa plan bati buruz?
Zorra kendu zenigun atzo.
Minbiziaren berriagatik izan zen.
Nola erabil dezakezue esandakoa nire kontra une gogor honetan?
- Jakin berri dut anaiak minbizia duela… - Ixo!
Ene! Berak ez daki nik erantzun nuelako…
Nork esango dio eta nola?
Ez dakien egun bakoitza sendatzen ez den egun bat da,
bere nahiak betetzen ez dituen egun bat.
Zuku azukreztatua, heriotza-likidoa, edaten duen egun bat.
Eta ez esateagatik arazoak sortzen ari garen egun bat.
Badakizu mugikorra kentzen didanean, zurea hartzen dudala.
Isildu behar dugu eta berari esan behar diogu.
- Agur, Tonio! - Esan zelan doan.
Neskak maite ditut, baina Gloriak tuntuna deitu zidan.
Badakit estres handia duela, baina horretarako gara lagunak.
Beste munduan aditua naiz. Zergatik pentsatu behar dugu taldeka?
Edo zergatik agindu behar du Gloriak?
Eraikin bat sutan balego,
suhiltzaileei deitu beharrean, izurde entrenatzaile bati deituko zenioke?
Krudela naiz Andrerekin? Ez dizkiot gauzak argi utzi?
Nire ezaguera guztia baztertzen ari da.
YouTubeko izar-sorgin batek ere badaki madarikazio bat ukatzeko,
maldizio mota jakin behar dela. Ezberdinak dira.
Mendekuak, begi berdeko munstroak,
katu-deabruak, jabetzak, erlijioan eta lurrean oinarrituak.
Ai ene, hau gehiegi da.
Bai, oso zaila da.
Zientzia bat baino zailagoa da honek benetan axola duelako.
- Ez dugu konponduko. - Agian ez.
- Horregatik Gloriak konpondu behar du. - Egun on, bidegileak.
Agur, ama.
Agur, laztana.
Zergatik hain serio?
Kaixo? Zer?
Etxea sutan dagoela eta izurde larrialdi bat dagoela?
Sentitzen dut. Hau konpondu behar dut, klasean gaude, ados?
Hor doa, beste adreilu bat erantsiz bere horma emozionalari.
Gero eta lodiagoa da.
Ezta? Norbaitekin komentatzeko irrikan nago.
Camen lagun ona zara.
Nigandik aldatzen ari da, nola erakarri dezaket?
Behar duen espazioa emanez.
Urruntzen utzi nigana etor dadila. Ados, baina arazo sakonagoak ditugu.
Kontatu ahal dizkizut?
Camek sorgindu nau.
Sorginkeria maitasun musu batekin hautsiko da,
baina ni ez naiz bere benetako maitasuna.
Konponduko dugu.
Atsegin zuen beste pertsonaz ahaztu behar du.
O, hori. Bai, zaila da.
- Baina esan dizu? - Ez asko.
Ez du ahaztu AA atsegin zuen pertsona.
Andre aurretik. Uste dut harremana dutela.
O, badakit nor den.
Jakina. Lagun minak zarete. Pena handia ematen dit.
Zergatik?
Pertsona horrek marka bat utzi diolako. Ez du inorengan konfiantzarik.
Imajina dezakezu? Nik konfiantza osoa dut.
Marka bat?
Agian ez dakit nor den. Nor arraio da? Zergatik ez dakit?
Ea, dakizunean, ez esan, pozoituko dudalako.
Azkenik konturatu naiz Gloriak ez didala agintaritza emango
ez delako nitaz fidatzen,
eta hori da ez naizelako behar bezain argia.
Ez dut nire burua defendatzen.
Oso sakona.
Zu nitaz fio zara?
Nire larrialdi-kontaktua zara.
Esango zenidake norbaitek orbain bat utziko balizu?
Orbainak hitz egiten sendatzen dira.
Ez dio inoiz esango. Nik egin beharko dut.
- Zer egin behar duzu? - Antza, guztia. Berriro.
Eta Lucia? Hori da bi baten truke.
Berak esango dio eta aitak utziko du esateagatik.
- Oso azkarra. - Itzel, Gloria. Berriro egin duzu.
Zer egin duzu? Lucia madarikazioaren parte da?
Maldizio bat da.
Madarikazioaz ari gara. Zure unea da!
Gloria! Agintaritza hartu nahiko nuke
kontu hau konpontzeko gai honetan aditua naizelako.
Arrazoi duzu. Berez apalgarria zara.
Eta gure aitak gorroto zaitu.
- Gorroto nau? - Hobe Camek egitea.
Ez du Andrerekin ere moztu.
Aukera gehiago behar ditugu. Goazen, Ines. Hobeto pentsatzen dut ibiltzen.
Komunean zela uste nuen.
Horregatik goaz komunera!
Besterik gabe joan da.
Ezin dit hori egin. Bai zera. Ni noa.
Uste dut bere aitaren minbiziaz ari zela.
Ez horixe. Mespretxatu nau.
Banatuko gara irabazteko.
Eta banatzean madarikazioa garaitu eta ukatuko dugu.
Ideia bikaina!
Zer esan nahi duzu?
Informazioa behar dugu.
Andrearen heriotza-oharrak aurkitu behar dugu.
MARISOL MARTINEZ
Ez dio ezer. Oharrak kaka bat dira.
Bai, dakigun gauza bakarra da Marisol Martinez zela.
Bere familia bere semea eta haren familia zen,
eta maite zuten bla bla bla.
Maite zuten eta maitale asko zituen.
Zuk bezala?
Nik bezala?
Ez dakit guztia zutaz. Batzuk izan dituzula suposatzen dut.
Hamabost urte ditut.
Eta zer dira maitaleak? Waffles jauna bada?
Zer egiten duzu Waffles jaunarekin?
Maitatu.
Ene, ez dut nire txakurra ukitzen.
Laztantzen dut eta noizbehinka musu ematen diogu elkarri ahoan,
baina gurina koilaran geratzen da.
Hori banekien. Orduan, guztia dakit.
- Ez. - Baina jakin beharko nuke.
Heriotza-oharrak idatzi behar badizkizut.
Ez aipatu maitaleak.
Egia esan, ez da arraroa andrearenak aipatu izana?
Cam, zergatik ez didazu esaten? Zerbait ez didazu esan.
Jakina baietz. Gauza bat baino gehiago.
Ez da bidezkoa! Nik guztia esaten dizut!
Ez dizut eskatu.
Gauza batzuk ez ditut jakin nahi.
Adibidez?
Ez dizut esango.
Zelan?
Zure lehengusuak mezuak abesten jarraitzen du?
- Ez, Covidean utzi zuen. - Arraioa.
Mamuaren heriotza-oharra dugu,
eta ikusi genuen emakumea da. Hilda dago.
Bai, badakigu. Hori ez da berria.
Hori esan zuen salmentako emakumeak. Besterik?
Familiaren etxera goaz haiekin hitz egitera
eta hildakoaz informazioa lortzera.
Ongi da.
Joan behar dut.
Aitari esan diozu minbizia duela?
- Ez. - Noski.
Beti bezala,
ohikoa egin duzu eta nire esku utzi duzu.
Baina zuk egin behar duzu. Zuk hartu zenuen deia.
Zure partez.
- Berdin dio. - Arduratuko naiz.
- Benetan? - Bai.
Jada pentsatu dut. Plana aurrera doa.
Pizza zatiak?
Zer arraio egiten du honek hemen?
Tonioren laguntzailea da.
Zeren laguntzailea? Ez duzu lanik.
Ez dut lanik behar laguntzaile bat izateko.
- Rusty naiz. - O, ezagutzen zaitut.
Lortuko du! Benetan lortuko du!
Beste hamar segundo!
Eutsi!
Eman baloia.
Barkatu, ez dut gogoratzen.
Gertatu berri da.
Gaur!
Ene, nola zara hain…
Itxaron, nire osabari eman diozu zure gizarte-aseguruaren zenbakia?
Oraindik ez.
Ez eman.
Hori ez da jendea tratatzeko modua.
Zuk ordainduko diozu niri zor didazuna ordaindu arte.
Ez du zentzurik. Rustyk joan behar du.
Ados. Orduan, ez dio zure aitari esango minbizia duela.
Zein da plana?
Ez hasi Gloria bezala. Ez dizuet azalpenik eman behar.
Hamar minutu daramatzagu hemen. Ez dakit…
Plan bat dudan? Bai, badut.
Kontatuko didazu?
Ez dakit.
Sekretu bat da, gehiegi kontatzen ditudalako.
Agian batzuk ez dizkizut kontatuko.
Garaiz iritsi dira.
Orain zer?
Atake tranpa!
- Atake tranpa bat! - Zer?
- Zer nahi duzue? - Informazioa.
Marisolen bila etorri zinetenak zarete.
- Bai. - Zer nahi duzue nire amaz?
Zergatik sorgindu gaituen jakin nahi dugu.
Zentzugabea da.
Izozkiak eramango ditut izozkailura.
Zuek ere ikusi duzue? Pare bat aldiz ikusi dut.
Lorategian, nire logelako leihotik,
Tommy's jatetxean… Zuek zer ikusi duzue?
Bera. Bera kutxa nahi du.
Eman aurretik, informazioa behar dugu
sorgindu gaituelako.
Ez dugu kutxa bueltatu nahi, maldizioa baizik.
Zein kutxa?
Zuen salmentan erosi nuen. MM inizialak zituen…
Geny! Nire amaren kutxa saldu zenuen? Ez saltzeko esan nizun!
Ez…
Nire amak badio kutxa nahi duela, eman behar didazue.
Ordainduko dut.
Ez hartu txarrera, baina ez zara zure ama.
Ematen badizugu, ezingo diogu berari eman.
Ez dugu nahi. Kutxa eta maldizioa zuentzat.
Geny! Hau ez da zure kontua.
Ez hitz egin horrela.
- Ez saltzeko esan nizun! - Entzuten duzu diozuna?
- Erotu al zara? - Soilik hori eskatu nuen!
Etorri hona, orain!
Ergel hutsa da eta ez dio aitari esango.
Ez du aita ezagutzen.
Horregatik da pertsona perfektua.
Ez du lotura emozionalik. Besterik gabe egingo du.
"Besterik gabe"? Oso gogorra izango da.
Arreta eta begirune osoz egin behar da,
eta honek ez daki zer den hori.
Tipo hau bihozgabea eta berekoia da eta ez du emozio-kozienterik.
Ez dut lan hau batere ulertzen.
Lana galduko dut? Ez dudalako hasi oraindik.
- Ez! - Bai!
- Oraindik ez dut argi. - Asmatzen saiatu.
Saiatzen ari naiz.
Ez mugitu. Oraindik ez dugu bukatu.
Lasaitu zaitez. Aukera bikaina zapuztuko duzu.
Honek aitari esatea ez da aukera bat.
Ez naiz aitaz ari. Nitaz ari naiz.
Rusty.
Azken mailakoekin ateratzeko aukera da.
Eddierekin ateratzen da eta Eddieren festak onenak dira.
Bukatu dezakegu? Kakagura dut.
Hemen gelditu. Ez dugu bukatu.
- Zer nahi duzu? - Maldizioa ukatzeko plana dut.
Arraioa!
Minbizia izan dut buruan eta maldizioaz ahaztu naiz.
Nire gelara.
Gainerakoak, ez mugitu. Orain nator.
- Zer jakin duzu? - Barkatu?
Ez dizkizut Atake-tranpa operazioaren xehetasunak kontatuko
ez badidazu errespetuz hitz egiten.
Gaur ez duzu maldizioarekin lagundu,
eta ez zenuke egin behar hau nire mundua delako,
eta ez naizelako kaiku bat zure ahizpa bezala, ados?
Bai. Demi hau gustatzen zait.
Ardura eta agintaritza osoa duzu
iluntasunetik argira gidatzeko,
bereziki atearen atzean gertatzen den guztiarekin.
Ea, orain zer? Zer egin behar dugu?
Agur esateko zeremonia bat.
Hori ez da benetakoa.
Benetan jarri nahi duzu zalantzan?
Mamuen oinarrizko ezagutza da.
Ezin dituzu gauzak airera jaurti. Mamuek ezin dute hartu.
Zentzua du. Zer egin behar da?
Mamuaren familiak baieztatu du
kutxa garrantzitsua zela eta bueltatu behar diogula.
Agur-zeremonia egingo dugu ezin duelako kutxa hartu
eta maldizioa dugulako.
Zeremoniarekin ez diogu kutxa emango, baina maldizioaz libratuko gara.
Galdetu baino lehen, oinarrizko ezaguera da.
Egia esan, tarteko mailako ezagutza da
baina hitz arruntekin azaldu dut oinarrizkoa izan dadin.
Primeran. Egin dezagun. Cam eta kutxa ekarri.
Ados.
- Zer dio Gloriak? - Etorri.
- Agur-zeremonia egingo dugu. - Nik ez.
- Gainera, ez da benetakoa. - Bai.
- Ekarri kutxa. - Zuk daukazu.
- Bai? - Bai.
Gloriak eramateko esan zuen. Nik ez nuen eraman, zuk duzu.
Ongi. Bai, nik daukat kutxa.
Itzel, gero arte.
Ez dut gogoratzen baina hemendik egon behar du.
Zuk duzu.
Beti, jaiotzetik.
Beti izan naiz berezia, baina ez nizun hori esan nahi.
Informazio berri garrantzitsua dut.
Badakizu nork utzi zion marka?
Ez. Zure lana da hori jakitea. Dakizunean, esan diezadakezu.
Gaindituko dut hori jakitea.
Barkatu, ezin dut hitz egin. Kutxa arazoak ditut.
Ezin zaitut lagundu. Agur!
Non zaude, kutxa?
Ez dakit, Demi. Aurretiko agur-zeremonia bat?
Bai.
Agur-zeremoniaz urduri nengoen eta lehen pausoa ahaztuta nuen.
Daukagun zorte txar guztia kenduko digu mamua seguru sentiarazteko.
Sentimenduak ditu?
- Jakina. - Zenbat denbora behar da?
Egon behar dugu 24 ordu, agian 48 ordu
behar dugun ezaguera guztia aurkitzeko
kutxa ateratzeko prest egon baino lehen.
Hau madarikazioen kurtso aurreratuan ematen da,
ez dakit hori dudan…
Ni tarteko mailan nago oraindik.
Ea, nola hasi behar dugu?
Sekretuak kontatzen ditugu,
sekretu sakonak, ilunak,
adibidez… Ez dakit.
Zergatik zure aitak gorroto duen zure lagun minetako bat,
edo maitemindu zinela eta horrek marka bat utzi zizula
eta nork egin zizun aipatzen duzu…
- Cam, zuk hasi. - Ez, ni hasiko naiz.
Hamster bat hiltzeko zorian egon nintzen.
Ez zen nirea, Gloriarena zen.
Milesker kontatzeagatik. Cam?
Bai. Izan ere, inork ezagutzen ez duen istorio bat daukat.
Bai, jarraitu.
- Gloria… - Orain ez, Javi!
Etxera joateko unea da.
Barkatu, Salazar jauna.
- Ez nuen adeigabea izan nahi. - Gabon.
Zure lagunez hitz egin behar dugu.
Bai, elkarrizketa bat izan behar dugu.
Ongi, alabatxo. Entzuten zaitut. Zer esan nahi didazu?
Aita, zuk…
Ongi da, atera ezazu.
Toniok dei bat hartu zuen eta esan nahi zizuten zuk…
Denbora hartu.
Ura behar dut.
Bai.
Orain nator.
Aizue, zer da tarta hori?
- Aitaren gogokoena. Txokolatezkoa. - Rustyk ekarri du.
Ideia bikaina eta une perfektuan
zoratzen hasia nintzelako bakarrik esan behar niolako.
Baina orain elkarrekin esango diogu
bere tarta jan eta gero.
Edo bitartean.
ZORIONAK MINBIZIA DUZU
Hori maltzurra da.
Soilik pentsatu dugu esan behar geniola
eta ahaztu zaigu benetan gaixo dagoela.
Gure aita gaixo dago, ez du hotzeri bat, minbizia dauka.
Inork ez luke zure tokian egon behar.
Edo berean.
Krudela da pentsatzea minbizia duela bere emaztea horregatik galdu eta gero.
- Benetan. Zelako erronka… - Bakarrik geratzea.
Bi neska txiki bakarrik haztea.
Gizon hau heroia da.
Nire heroia da.
Munduko zama guztia zeneukan gainean
aurrera nola egin jakin gabe aitari zerbait gertatzen bazaio.
Eta sentitzen dut hau bizi behar izatea, Gloria.
Nik ere.
Milesker esandakoagatik eta nire sentimenduak ulertzeagatik.
Bai.
Oso kezkatuta nago.
Edonor egongo litzatekeen bezala.
Barkatu. Gaizki portatu naiz zurekin.
Oker nengoen.
Zuk esan behar diozu aitari minbizia duela.
Ez da behar.
Zuk esan diozu.
Oso gozo. Milesker.
Zure hirugarrena da?
Utzi bakean. Ni naiz minbizia duena, gogoratzen?
Txantxarik ez.
Ea, noiztik dakizu?
- Duela hile bat gutxi gorabehera. - Ez zenigun esan nahi?
Ez zintuztedan kezkatu nahi.
Medikuak esan du astiro hazten dela eta ez dela erasokorra.
Ondo egongo naiz.
Baina nik galdera garrantzitsu bat dut zuentzat.
Zu nor zara?
"Tuntuna naiz, ez dut erremediorik".
"Ez dut gogoratzen non utzi nuen kutxa".
"Ez nazazu hil mamuak egingo duelako kutxaren bila datorrenean!".
Harridura ikurra edo ez?
- Glo, berri txarrak ditut. - Nik lehen, nireak onak dira.
Minbizia ez da hilgarria, agur maldizioa. Jada ez dugu ezer egin behar.
Bai!
Milesker gaur egin duzun guztiagatik nik ezin nuenean.
Izugarri arduratsua zara.
Eskerrik asko hori esateagatik.
- Gabon. - Gabon.
Ezabatu.
Kaixo.
Minbiziarena eta madarikazioarena dakizu?
- Lehen deitu zaitu? - Noski.
Lapurtu dizute?
Jada behar ez dudan gauza baten bila nengoen.
- Txukunduko dut. - Ongi, hau ez dator bat zurekin.
Nola dakizu? Agian bai.
Agian ezkutuan halakoa naiz eta ez dakizu,
guztia dakizula uste duzulako, baina ez da egia.
Ez dakit ezkutuan zikina zarela?
Nire sentimenduez hitz egitera behartuko nauzu?
Ados. Axola ez zaizula egiten ari zara, baina axola zaizu.
Zergatik behartzen nauzu hau egitera? Ongi da.
Badakit nire sekretu guztiak jakin nahi dituzula eta hala da.
Partekatu nahi ditudan guztiak dakizkizu.
Baina batzuk giltzapetuta daude
eta gorde nahi ditut.
Eta ez du zerikusirik zurekin. Nirekin baizik.
Zuretzat garrantzitsua da gauza guztiak kontatzea
eta nire gauzak jakitea, baina ni ez naiz zu bezalakoa.
Eskertzen dizut hau kontatzea.
- Badakit zaila izan dela zuretzat. - Bai.
Bai, ez dakidana da
jan dudan sandwicha iraungita zegoen.
Etzan naiteke? Milesker.
Ez, hobe etxera banoa.
Sentitzen dut. Berekoia izan naiz guztia jakin nahian.
Batzuetan ez naiz taldeko parte sentitzen
eta sentikor jartzen naiz,
eta agian jeloskor.
Ea, jeloskor jartzen nau norbaitek hobeto ezagutzen zaituela pentsatzeak
eta gure artean sekretuak daudela usteak.
Zu zara hobeto ezagutzen nauena.
Eta ni naiz zutaz gehien arduratzen dena.
Ez. Negarrik ez. Ezin dut horrela egin.
Ongi. Galdera bat, Demi. Galdera bat egin.
Galdera bat, ez dakizula uste duzun hori galdetzeko, soilik negarrez zaudelako,
eta ez da besterik egongo.
Uste duzu Martin jaunak ilea duela txanoaren azpian?
Ez, garondoan bakarrik.
Baina hori ez da egin nahi didazun galdera.
Ados. Andrek esan zuen maitemindu zinela eta horrek marka bat utzi zizula.
Nor zen?
Zu.
- Ez da benetako minbizia. - Ezta maldiziorik.
- Hain pozik nago. - Ni ere.
Ezin dut sinetsi Demik kutxa sorginduta zegoela sinetsaraztea.
Adimentsuek ohera joan behar dute.
Bihar maldiziorik gabeko eguna da.
Hamar minutu gehiago.
- Ados. - Bai!
Ines.
Bai, hori da.
NIRE KUTXA NAHI DUT, KABROI
Azpitituluak: Ane Montoya Ruiz