- O espírito vólvese agresivo. - É unha ameaza.
- Hai que devolverlla. - Sabedes o que me asusta?
Que sabe escribir ó revés.
Non lla podemos dar aínda.
Se cadra así déixanos en paz.
Cómpre asegurarnos diso antes de desfacernos do que nos dá vantaxe.
Se ergue bolis para escribir,
tamén erguerá coitelos para…
- É a pantasma? - Peor.
- É Leslie. - Quen?
Boas.
Oe…
Que hai, babecos?
Hai que falar cun experto. Alguén que entenda de pantasmas.
- Sen ofender. - Se tes razón.
Non nas formas, pero si que me queda por aprender.
Vale. Demi non serve para nada. Quen vale?
Busquei en Google.
En 30 segundos atopei unha bruxa chamada Canela.
A bruxa de TikTok?
Díxencho fai dous días e chamáchesme boba.
Deixa de ir de vítima, Demi. As mulleres fortes predican co exemplo.
Exorciza cans.
- Perfecto. - Se a atopamos.
Só se lle poden mandar privados. Escribinlle antonte,
cando se me ocorreu a idea, pero aínda non me contestou.
- Entón? Esperamos? - E se non hai tempo?
Que fas aquí?
Veño para levarvos ó instituto.
- Eu non podo. - Nunca nos levas.
Pois debería, e máis con esta calor.
Ata que o voso pai se recupere de todo, eu coidarei de vós.
E "eu" significa Rusty.
Diso nada.
Que estivera aquí o día da noticia, vale.
Pero ter un estraño na casa todos os días? Non.
- Prefiro ir a pé. - Eu non!
Nin eu! Vaime mal o cardio.
Imos ir a pé.
Non me fío un pelo de Rusty.
É só un pesado de moito nabo ou estará tentando dominarnos?
- Que busca? - Traballo?
A ver, estíveno investigando a fondo,
pero pouco había que rascar.
Acaba de cambiarse de instituto
e non ten redes sociais. Ou é un psicópata ou máis listo ca nós.
Non hai termo medio.
Psicópata. É un descoñecido.
Estás segura? Dáme a impresión de que o coñezo de algo.
E a min. Viría á miña casa?
Non, veu á miña.
Onte e mais hoxe. Eu paso de montar no seu coche.
Eu montaba de boa gana.
Entón queredes que vos leve ou non?
Que non! Non imos ir contigo nunca.
Ti axéxanos se queres.
A ver se ris cando quedes sen gasolina.
- Última oportunidade. - Tira!
Sen nós!
Vale.
Canela e eu compartimos gustos musicais. E signo lunar. Normal.
Xa sei. Imos ir ó próximo concerto ó que vaia ela.
- E levamos a caixa. - Para que?
Para romper a maldición, cómpre o obxecto maldito.
- Primeiro de meigallos, lista. - Vale, temos un plan.
Ben!
- Temos un problema. - Non quero falar do noso.
Paso de agoniarme antes das nove.
Non é polo de ferirte ou iso…
Ou iso?
Agóirame outra cousa igual de importante.
Non estou listo para falalo.
- Se non dixen nada! - Xa.
Dis que te agonías,
pero non quero falar da nosa situación.
Se precisas desafogarte, cóntallo a Ines.
O que? Que Cam é un pesado?
Si, pero non é iso.
Non adoito confiar en ti porque, claro, non es…
- de fiar. - De fiar.
Pero preciso axuda.
Non teño a caixa nin sei onde está.
Ala! Gloria vaite matar.
Ten o tren superior de aceiro polas dominadas.
Se che arrinca pelos, non che volven nacer.
Ines, xusto por isto…
Non mo deberías dicir. Pero xa que estamos, axúdoche.
Cando viches a caixa?
Déixame pensar.
Estabamos no cuarto de Gloria
e dixo: "Marchade durmir, matados.
Meu pai ten cancro, bla, bla, bla. Miña irmá é a mellor.
Leva a caixa, boba!"
Logo mexa, mexa, mexa. Veña a mexar.
Eu estaba lavando os dentes e falando de papá e tal.
E deume a fame outra vez.
Pousei o cepillo e fun á cociña.
Abrín a neveira, pero non vin nada que me chamase
e collín un plátano do froiteiro.
Mi ma! Está madurísimo.
Ines, onde está a caixa?
- Nin idea. Leváchela ti. - Que non.
Ou si? E, se a levei, onde a puxen?
Éche un problema que lle interesará á miña irmá.
Non llo podes dicir.
Xa vexo por onde vas.
- Chantaxe! - Chantaxe!
Solteiro?
Si.
E trouleiro?
Que tal vas de hixiene? Depílaste? A ver, iso é persoal.
- Mi ma, sóasme moitísimo. - Dinmo moito.
Se cadra viaxamos xuntos noutra vida.
Máis preguntas.
Non.
- Quéreme ver sufrir. - Que?
A ver. Cantos dedos che gustaría que che metesen polo…?
Polo… xa sabes.
Non, a verdade.
Case que marcho.
Marcha de aquí e deixa de acosar a miña amiga.
Esquecíame.
O teu boli da sorte para o exame de Historia.
Sorte? Non me fai falla sorte.
Pero o boli si.
Iso. Desaparece da miña vista e da miña vida.
Veña!
- Sóache Basta la Muerte? - Escóitaos miña irmá.
Ó mozo encántanlle. Non perden un concerto.
Pois hoxe imos con eles.
- Hoxe? - Tocan en Cypress Park.
Vin en TikTok que Canela vai ir. O teu plan está en marcha.
Que ben. Es rápida coma un foguete.
Vai máis amodo.
Se queimo máis calorías, quedo sen coxas.
Acouga un pouco.
Vale. Se cadra ando algo estresada.
Ou moito. Na escala da ansiedade,
que grao está entre ter a boca seca e palpitacións
e a cagarría?
- Sete. - Estou no oito.
- É pola pantasma? - Non.
Polo tema que non tratamos?
Cam, dixéchesme unha pregunta, así que non che vou facer máis.
Vou respectar os teus límites. Ou prefires que non o faga?
Se cadra un pouco. Ou moito.
Alporízame non saber que fixen ou dixen para ferirte.
Vale, creo que prefiro non falalo.
Agora tanto dá. Só podo ter unha fonte de ansiedade.
Perdín a caixa.
A caixa?
Hostia!
Xa. Pódesme axudar?
Ti cando a viches por última vez?
Gloria díxoche que a levaras.
E logo dixo: "Marchade, que me mexo."
Fomos recoller as cousas e Ines saíu da cociña
e dixo algo dun plátano?
Xa me lembro. Ti tiñas a caixa.
Que forte que me chamara boba.
Encántanme estes petiscos!
Non era esa caixa. Era unha caixa de galletas salgadas.
Síntoo. Acabará aparecendo.
Non teño tempo.
Vainos matar a pantasma?
Si. Pero o peor é que á bruxa gústanlle os Basta la Muerte.
- Á túa irmá encántanlle. - E tocan hoxe.
- Podemos ir con ela. - Si.
E por iso precisas a caixa.
Gloria vaite matar. Coa forza que ten no tren superior!
Xa, pero non me preocupa iso.
Non a quero decepcionar. Bastante ten xa.
E, co tema de seu pai, vénlle ben un respiro.
Iso é verdade.
Ademais, Gloria nunca me deixa o papel de responsable
e non me pode chamar boba a moi puta!
LISTA DE TAREFAS - LISTA DA COMPRA - YELP
QUE A BOBA TRAIA A CAIXA
Chulo o BuJo.
Deixa de axexar. Invades o meu espazo vital.
Un momento. Coñeces os bullet journals?
- Os BuJo? - Son listas.
Sei que hai aplicacións, pero dá gustiño riscar cousas das listas.
O de riscar é o que máis me motiva.
Queres que…? Móstroche o meu…?
Dálle.
Rusty, non che pega nada usar cores.
Danlle personalidade á tarefa. O verde úsoo para cousas de cartos.
Ordena as facturas por data de vencemento.
- E o azul? - Cousas da casa.
O violeta, para as tarefas de Tonio. Escolleuno el.
"Factura Gloria"? Que é iso?
As dúas últimas facturas. Tonio díxome que chas dera a ti.
As horas e a gasolina?
Que gasolina? Se non me levaches a ningures.
Teño moitas responsabilidades,pero nin ti nin estas facturas vos incluídes nelas.
Tonio!
- Berraches? - Eu non vou pagar isto.
Claro que si.
Rusty, a túa cara fáiseme coñecidísima.
- A quen che din que lle imitas? - Eu? Disque a min.
Pois será iso.
En fin, o dos cartos.
Págalle a Rusty o que me debes.
Non mo consultaches.
E preciso cartos para ir a un concerto punk.
- Eu non te levo. - Pero que xa o sei. Non tes coche!
Lévote eu. Eses concertos son moi tolos, se cadra precisas…
Un supervisor? Non fai falla, grazas.
Teño unha amiga que fai conxuros. Non preciso protección.
Nin que me levedes.
Xa teño con quen ir.
Buscade con quen ir. Eu paso.
Davina, se non che apetece ir, non vaias.
Pois non vou!
Non porque ti mo digas, porque non quero!
- Fai o que che pete! - Iso vou facer!
Así aforro verte arrimarte ás pendangas, suado e facendo o besta no pogo!
Marcho.
Vaia. Que mal. Que imos facer se non temos quen nos leve?
Dispersámonos e quedamos outro día?
Si. Eu estou morto.
Eu non. Non son nin as nove e media. Que nos leve Rusty.
Non, diso nada.
Síntoo, rapaces. Eu fixen todo canto puiden.
Perdoade por non levarvos. É todo moi intenso.
Tranqui. Xa marchamos.
Non marchedes. Parécevos que me pasei con el?
- Non. - Si.
Creo que te quere e que só quere bailar contigo.
Eu paso do pogo.
E tampouco me fai graza velo encherse coma un can.
Si, fixen ben. Non vou.
Non lle vas dar a satisfacción de cumprirlle o capricho.
Estupendo. Veña, marchamos.
Quietos.
Caín na súa trampa.
Quere mamarse cos colegas e fregarse contra outras tipas.
Se vou, non pode facer nada diso,
así que teño que ir para estragarlle a noite.
Rapaces, así son as relacións sas e maduras.
Quérote.
Sempre sacas de min a miña mellor versión.
Ó coche.
Veña. Eu teño un plan que estragar. Pasádeo ben.
Demi, hai que recoñecercho.
Usar a psicoloxía inversa con Davina foi maxistral.
Xa. Usar a psicoloxía inversa. Iso foi o que fixen.
Agora queda atopar a Canela para que rompa o meigallo.
Pensei que habería máis música en directo.
Queimouse un fusible. Logo o amañan.
Eh! Que…? Non deberiades vir a estes sitios.
- Que facedes aquí? - Se cho dixemos. Que fas ti?
Vender alcohol do malo a menores.
Ves a túa hipocrisía?
Tento evitalo.
- Directo de Canela. - Meus caneliños.
Vin a outro concerto de Basta la Muerte e vaise armar!
- Estará dentro. - Vamos.
Agardade.
Antes, unha cousa.
Darlle as grazas a Demi por facernos chegar ata aquí.
Levaches a batuta de marabilla.
- Foi cousa de todos. - Non. Ti atopaches a Canela.
Foi idea túa vir ó concerto e buscaches con quen vir.
A ver, todo iso si que o fixen.
Pois dáme a caixa.
- Xa? - Si, veña.
Vale.
Anda.
Non!
Non é esta caixa!
Miña nai envolveu petiscos e…
Demi, para.
Sei que non a tes.
- Que? - Si.
Cando saín do baño, Cam e ti xa marcharades,
pero o que atopei, para a miña sorpresa, foi…
Demi deixou a caixa.
Ti sabías que a tiña ela, non?
Demi deixou a caixa.
Sabes que estaría ben?
Deixaches que pasara dous días torturándome?
Tes que ser máis responsable.
Non me podo ocupar eu de todo.
Vale.
Por que non te anoxas? Cabréate.
Ti non controlas as miñas reaccións.
Pois esta vez voulle dar a razón a Gloria.
A túa falta de reacción ante todo é algo ofensiva.
Dixeches que non afondara e respecteino.
Obedeces en vez de liderar.
- De que falades? - De nada!
Busquemos a bruxa do carallo!
Esa reacción está mellor.
Estou de día libre.
Pero se non abrimos a boca.
Oíde, encántame ver os meus fans, pero esta noite non.
Só quero fumar unha chea de porros e desafogarme no pogo.
Esas encántanme.
Facemos un troco?
Feito.
Pois si era esta caixa.
Que precisades?
A ver. Mercamos unha caixa enmeigada e agora temos unha maldición…
Eu non sei de meigallos.
Por favor.
Non é que non queira, é que me é imposible.
Non podo.
Mira, dáme igual que non saibas de meigallos.
Algo nos poderás dicir.
Pois que te rodea unha enerxía turbia.
É por Ines.
Non é por ela.
Sodes todos.
Agardade, chégame unha mensaxe.
O teu problema é tentar amañar algo que está roto.
Pero, para solucionar o problema, tes que romper algo e recompoñelo.
A sorte sorrí ós valentes.
Non. Grazas. Non fai…
Escollas o que escollas, trabucaraste.
Ó final, terás que escoller non escoller,
e iso será o que escollas
e atinarás.
A ver. Entón cal é a opción correcta?
Correcto.
Que?
- Que? - Xa está.
- Grazas. - Non hai de que.
- Que perda de tempo. - Agardade!
Non.
A aperta. Que significará?
Significa que o plan era unha merda. Teño que mexar.
Demi, busca a túa irmá. Marchamos.
Es ti.
- Sabía que estarías aquí. - Vale…
Percibín algo cando marchaches. Teño que dicirche algo.
Lavaches as mans?
Unha irmá será a perdición da outra.
Estupendo.
Grazas.
Vai morrer alguén.
Imos?
Miña irmá está coméndolle a boca ó mozo.
Canto van tardar?
Horas. Posiblemente horas.
- E tío Tonio? - Non.
Non vai marchar ata vender todo. Disque está triunfando.
É sen glute, sen azucre, sen carbohidratos. É moi saudable.
E como imos para a casa?
Que? A min non me miredes. O problema témolo todos.
Xa o sabemos. É por se tes algo que aportar.
Algo que non implique criticarnos nin darnos leccións.
Cabreácheste.
Levo cabreada todo o tempo, pero non quería darche a razón.
Xenial. Escolliches o momento.
O momento tamén o escollín mal?
Sei que non che van as críticas,
pero si, escolliches o peor momento, porque estou cansa.
Só quero ir para a casa.
O que eu dicía. Todo xira ó teu redor.
Vale, Demi. Que queres? Que nos berremos en público?
Non!
Terma da caixa.
Quero darche unha tunda.
Lea!
- Ti bebes? Non vou lear contigo. - E logo?
- Tes medo? - Dálle na teta!
Ines!
Puta! Menos mal que teño as mamilas invertidas.
Aquí non cabe a violencia.
Que dis? Se é o que facedes aquí!
O pogo é para expresarse e require consentimento.
Eu elixo expresarme así. E consíntoo!
Eu tamén o consinto!
Deixádea!
Que pelexen!
Veña!
Vamos! Leña!
Eh! Tranquilizádevos.
- Non vos pelexedes! Parade! - É consentido.
Oe, ti es Rusty Fantasti, o do programa?
Meus! Que é Rusty Fantasti!
Non. Ese é outro.
Non me vas gañar. Non cho vou poñer fácil!
- Nunca mo pos fácil! - Faládeo!
Veña, Rusty. Canta a canción.
Cántaa!
Rusty!
Rusty e o hometauro
O meu hometauro
É o meu mellor amigo…
Rusty é Rusty Fantasti!
Era o meu programa favorito de neno!
E o meu! Mirade!
Eu son dúas metades
Pero contigo son un
Rusty e o hometauro
O meu hometauro
Que comece a troula!
Patrocinado por Modas Freeridge!
Pensei que non querías que te levase.
Medidas desesperadas.
Como traballas para meu tío se eras famoso?
Medidas desesperadas.
Gastaches o que ganaches.
Pagaban unha merda. Os cartos facíanse cos bonecos.
- Fixeron bonecos? - Si.
O programa triunfou.
- E a pasta dos bonecos? - Complicado. Tampouco a teño.
Preciso o choio para coidar a miña avoa.
- Ola. - Perdoa.
Esquéceo.
Perdoa ti. Teño que deixar de criticar tanto.
Quérote. Déitate.
Non me deas ordes.
Ou… si.
Ás veces presta ter unha amiga tan responsable.
Si, presta ter amigos responsables.
- Boa noite. - Abur.
O teu problema é tentar amañar algo que está roto.
Pero, para solucionar o problema, tes que romper algo e recompoñelo.
INVITACIÓN Ó 50 ANIVERSARIO LETAL DE HENRY
"VAI VELLO PARA ESTA MERDA!"
"Marisol, ven. Bótote de menos."
"Mariluna"?
Se a pantasma é Marisol.
Quen raio é Mariluna?
Subtítulos: Marina do Albardeiro