Holiday week 'yong December 16. Nagki-christmas shopping 'yong mga tao.
Gaya ng madalas kong gawin, nakaupo ako sa opisinang walang bintana,
tinatrabaho 'yong kaso ni Castellano.
Hinihintay ni Paul Castellano na malitis sa pinakamalaking organized crime case.
Isang taon kong tinrabaho 'yong kaso.
Kinasuhan ng murder, extortion, drug smuggling at racketeering.
Tinaguriang boss ng mga boss si Paul Castellano noong '80s.
Siya ang boss ng pinakamalaking organized crime family,
ang pamilya Gambino.
Umalis si Castellano sa federal courthouse sa lower Manhattan
matapos magpiyansa ng dalawang milyong dolyar.
Akala ko may slam-dunk case kami, tapos nasa huling hakbang na kami.
Maya-maya, umilaw ang phone ko.
Umilaw lahat ng linya ko.
Nasa newsroom ako sa Channel 11 noon,
at biglang sumigaw ang scanner ng pulis, may putukan daw sa Midtown.
Nadinig ang mga putok no'ng 5:20. Isa…
Sa 46th Street.
Sa labas ng Sparks Steak House.
- Asan 'yong lalaki? - Nakahandusay, sa tabi ng kotse.
Dalawang tao ang binaril pagkatapos ng alas-5 sa Midtown,
habang namimili ang mga tao.
Mukhang lalaking puti 'yong gumawa nito.
Nakasuot 'yong tatlo ng tan trench coats.
Sabi ng FBI agent, "Laura, nakaupo ka ba?"
Sabi ko, "Okay ka lang?" Sabi niya, "Hindi. Patay na si Castellano."
Patay na si Paul Castellano, ang makapangyarihang mafia boss.
Binaril nang ilang beses
habang pababa ng limousine kasama ang bodyguard niya,
si Tommy Bilotti.
Napaupo ako. Ako… Ang nasabi ko lang, "Diyos ko."
Masasayang ang isang taong trabaho.
Patay na ang hari.
Ano'ng nangyari?
Malaking balita 'yon. Parang presidente ang binaril.
Sino'ng naglakas ng loob na patayin ang boss ng mga boss?
Tinawagan ko ang kapitan ko,
sabi ko, "Patay na si Paul." Tapos siya, kalmado lang, parang…
Sa tono niya… Ang sabi ko, "Ay, shit."
Pagkababa ko ng phone, sabi ko, "Lintik, ginawa nila 'yon."
Ilang oras pagkatapos ng patayan sa 46th Street,
naging maliwanag sa lahat
na si John Gotti ang nasa likod no'n.
Sabi ng gobyerno, mamamatay-tao si John Gotti,
ang pinakamalupit at makapangyarihang mob boss sa America.
Sinabi mo pa.
Si John Gotti ang Marvel Superhero
bago pa nauso ang pelikulang Marvel.
Siya ang perpektong karakter sa New York.
Lihim na samahan dapat ang mob.
Pinagmalaki niya 'yon. Para siyang artista sa camera.
Gusto niya 'yong limelight, at minahal siya ng publiko.
Nagmukhang inutil 'yong batas.
Wala siyang pakialam sa FBI.
Wala siyang pakialam kung maaresto ka o makulong.
Sampal 'yon sa federal government.
Mamamatay-tao siya. Gangster siya.
Sa amin ang lungsod.
At susubukan namin siyang ibagsak.
Walang ibang paraan. Hulihin si Gotti.
Ang '80s New York ang tamang panahon para maging kriminal.
Matatakasan mo ang lahat.
Matatakasan mo ang pagpatay, drug deal, extortion.
Pag-aari namin ang New York.
Lahat, kayang takasan. Lahat.
Kumikita kami ng milyon sa kalye.
Sikat ang mink coat at alahas.
Uso ang magagarbo.
- Oo. - Wow.
Sabi ng mga tao, "Di kapani-paniwala."
Sino'ng ayaw tumulad sa 'min?
Sino'ng ayaw maging kriminal?
Ipinakita ni John Gotti ang lahat ng 'yon.
Kinatakutan siya.
Hinahanap na ang hitman na pumatay sa mafia boss na si Paul Castellano.
Noong 1985, mga 29, 30 years old ako.
Limang taon pa lang ako sa Bureau.
Malaking kaso 'yong Paul Castellano homicide case.
Iniisip namin kung kaya naming pasikatin ang kaso.
Suwerte kami dahil may informants malapit sa inner circle
na nagsasabing si Gotti ang utak no'n at ng mga bumaril.
Kaya lang, di sila makalabas para tumestigo at magsabi ng totoo.
Malalantad ka.
"Makakahanap ba tayo ng witness na magtuturo sa kanila?"
Walang nagsalita.
Sino'ng aaming, "Oo, may nakita ako"?
Tanga ka pag ginawa mo 'yon, dahil bilang na ang mga araw mo.
Takot sila. Alam nila ang kayang gawin ng mob.
Ngayon lang ulit nakasaksi ang New York ng mob murder na ganito kalaki.
Nang marinig ko ang pagpatay kay Castellano noong 1985, 'yong krimen,
maugong ang pangalan ni John Gotti, dahil siya 'yon.
Sabay kaming umangat ni Gotti noong '70s.
Ninakawan namin ang mga truck kasama si Tommy DeSimone.
Parehong Tommy sa Goodfellas, 'yong karakter ni Pesci.
Ano'ng sinasabi mong, "Wag…"
Para maging mataas sa mob, kailangan mong pumatay.
Pagkatapos no'n, pwede ka nang maging potensiyal na miyembro.
Malakas ang loob ni John Gotti.
Handa siyang pumatay nang walang tanong-tanong.
Pag inutos ng boss sa 'yo, gawin mo.
Matapang na tao mula sa Staten si James McBratney
na may Italian mob na nangingidnap para sa ransom.
Lumabas ang balita, at si John Gotti ang inutusang pumatay kay McBratney.
Pumunta si John at dalawa pa sa Staten Island at pinatay siya sa bar.
Nakipag-away 'yong tatlo kay McBratney.
Tapos, biglang merong isa, dalawa, tatlong putok ng baril.
Patay si Jimmy McBratney. Tumakas 'yong tatlo.
Inaresto si John.
Nakulong siya. At nakalaya noong '77. Doon siya naging miyembro ng mob.
Tumikas siya. Umayos ang porma.
Naging kaibigan siya.
Maraming salita at terminolohiya
na nangangahulugan lang na miyembro na siya ng crime family.
Pinakita niyang siya na ang mob boss sa New York, at medyo natawa ako.
Pero mas matalino si John Gotti kaysa sa inakala ng lahat.
Iniisip ng mga tagapagpatupad ng batas
na galing sa pamilya Gambino ang utos
na patayin ang mob boss ng America.
Para sa amin sa FBI, nakakadismaya.
Kilala namin ang gumawa. Kilala namin ang nag-utos.
Pero kailangan mong patunayan sa korte.
Ang hirap lagpasan no'n.
Wala kaming nakukuhang witness.
Desperado kaming patakbuhin ang kaso sa kahit anong paraan.
Katulad ng pagnenegosyo ang crime family.
Magmi-meeting sila para pag-usapan ang pagkolekta ng pera, mga utos,
pati paggawa ng krimen.
Sinimulan naming manmanan si John Gotti at nalaman naming madalas siya
sa Bergin Hunt & Fish Club, 'yong club niya sa Queens.
May club ang mob family, at kay John Gotti
ang Bergin Hunt & Fish Club.
Dinala ako ng tatay ko do'n noong 12 o 13 ako.
Do'n ko naintindihan kung ano ang ginawa ng tatay ko
bilang miyembro ng mob.
Opisina namin 'yong Bergin Hunt & Fish Club.
Nakikihalubilo kami at nag-uusap tungkol sa krimen.
Magsisimula ang araw namin sa social club, nag-aagahan at kape,
tapos maghapon na kaming magnanakaw sa New York City.
Gusto mo ng microphone pag nakikita mo silang pumapasok sa club.
Alam mong nag-uusap sila. Gusto mong madinig ang usapan.
Alam mong ilegal 'yon. Madaling sabihin kaysa gawin.
Mahirap din 'yong kaso dahil gusto ng lahat ng tagapagpatupad ng batas
na makibahagi sa kaso.
Kaya nakipagkasundo kami sa pulis, sa OCTF.
Ando'n lahat.
Di gaya ng FBI, kulang sa resources ang Organized Crime Task Force.
Parang Third Marine Division ang FBI.
May lakas-tauhan sila. May pera sila.
Nasa kanila ang kailangan mo.
Parang Seal Team naman ang Organized Crime Task Force.
Mas mabilis kaming magtrabaho.
Maliit lang kami. Maliliksi.
At naging kompetisyon kami para sa FBI.
Kaya ang FBI, bigla silang nagdesisyong magsikap para makahabol.
Nauna kami nang isa o dalawang hakbang sa imbestigasyon ng FBI
dahil buo na ang probable cause namin,
at nakapagtanim kami ng device sa Bergin Hunt & Fish Club
pitong buwan bago pinatay si Paul Castellano.
Noong '80s, di madaling sundan ang mobsters.
Mula sa pag-alis ng bahay hanggang sa pag-uwi sa gabi,
lagi silang nakamasid.
Pero karamihan, tulad ni John Gotti, may nakasanayan nang oras.
Halos parehong oras siya umaalis ng bahay.
Parehong lugar ang pinupuntahan niya,
ang Bergin Hunt & Fish Club sa 101st Avenue.
Dahil alam naming hustler si Gotti,
naisip naming magandang maglaan ng oras at pera.
Alam naming sinubukan ng ibang makapagtanim sa Bergin Hunt & Fish Club.
Nabigo ang opisina ng Queens DA at FBI.
Kaya kailangan naming mag-ingat.
Dapat alalahaning bagong salta ka do'n sa lugar, di ka kilala.
Lutang na lutang kami.
Naghahanap ng surveillance ang mga tao.
Kaya… Gumawa ako ng eksena.
May detective kaming nagpaparada ng box truck
sa tabi ng Bergin Club.
Naglalagay kami ng karton na kukunin ng basurero.
Masasanay 'yong mga tao sa gano'n.
Tapos magkakape siya sa luncheonette sa kabilang kalsada,
magbabasa ng diyaryo, sasakay sa truck at saka aalis.
Nasanay ang mga tao do'n sa routine na 'yon.
Inabot 'yon nang isang buwan.
Umaksiyon din kami kinalaunan.
May tao kaming magaling magbukas ng locks.
No'ng hapong 'yon, naglabas ng box ng ref 'yong detective
malapit sa pinto.
Mukha lang siyang kahon na walang laman
para sa sinumang dadaan.
Nasa loob ng kahon…
'yong lock man namin.
Bukas 'yong isang gilid ng kahon.
Pagkabukas ng pinto, sinenyasan niya kami.
Pumasok ang entry team para maglagay ng hidden recorder.
Bantay ako no'n.
Kita ko ang harap ng lugar.
Pagpasok, una mong gagawin ang mag-survey.
Saan magtitipon ang mga tao
para makuha mo ang usapan nila?
May pinto papunta sa kuwarto sa likod.
Mukhang barberya.
Nakaayos ang lahat, pati ang upuan ng barbero,
at ang phone sa tabi no'n.
Mukhang do'n umuupo si John.
Dahil ang tingin niya, siya ang pinakamataas sa lahat.
Naglagay kami ng hidden recorder do'n.
Mga 20 o 25 minutes na sila sa loob
nang biglang may dumaang kotse.
Tumigil sa harap ng Bergin Hunt & Fish Club.
Delikadong sitwasyon 'yon,
kaya, binalaan ko ang team na may mga kaduda-dudang bisita.
May narinig kaming gumalaw ng pinto.
Papasok ba sila sa loob? May baril ba sila?
Sabi ko, "Walang gagalaw. Magnanakaw tayo."
"Tingnan natin ang gagawin nila."
Lumabas ako sa kanto.
Di ko alam kung bakit, pero sinundan nila ako.
Umabot ng halos isang milya.
Natapos agad ng entry team ang trabaho nila.
At parang mga magnanakaw, tumakas sila.
Nakapagtanim na kami sa loob.
Nag-setup kami ng kable kay Greg Stasiuk, 'yong analyst namin,
para makapakinig siya at makakuha ng impormasyon.
Isa sa mga unang usapang nadinig ko,
may nag-uusap tungkol sa pagpatay ng tao.
Naisip ko, "Diyos ko, gano'n lang nila pag-usapan 'yon."
Pero may mali sa tunog.
May kakaiba, parang may mali.
Napagtanto ko, walang tao do'n.
Bukas ang TV. At may pelikulang mob. Nasa TV 'yong mga nag-uusap.
Tapos sa wakas, narinig ko ang boses ni John Gotti.
May dating ang boses niya.
Nagbibigay ng 90 seconds ang korte para malaman kung kriminal ang usapan.
Tapos, ititigil namin ang recording pati ang pakikinig.
Pagkatapos ng two minutes, naka-on na ulit.
Sa loob ng 90 seconds, sisipol siya o… Basta nakakainip.
Pero makikilala mo rin siya, kahit sa loob ng 90 seconds.
Malalaman mo sa usapan, tinitingala siya ng lahat bilang mahusay.
Hinangaan siya.
Matalino siya, matalas, at nakakatawa.
May kakaibang presensiya siya.
Para siyang apoy na nilalapitan ng insekto.
Ang isang sigurado, lulong si John Gotti sa pagsusugal.
Ang feature race, ang ikawalo, at 'yon na.
Nagbibigay ang korte ng awtoridad
para sa electronic surveillance sa loob ng 30 days na kailangan i-renew.
Kailangang maghanap ka ng usapang krimen
para ma-renew ang electronic surveillance.
Ang problema, dahil nagsusugal si Gotti,
nagulo na tuloy kung alin ang legal at ilegal.
Legal ang pagsusugal.
Ang pagpapatakbo ng sugal ang ilegal sa New York.
…192 yards. Dalawang touchdown sa New England sa loob ng 15 seconds!
Nagdesisyon kaming walang saysay 'yong tinanim do'n.
Ipinaalam namin sa korte, at itinigil namin 'yong proseso.
Wala kaming narinig na nagpapahiwatig
na plano ni Gotti na patayin si Castellano.
Patok pa rin sa Manhattan ang lead story,
ang pagpatay kay Paul Castellano.
Puno ng bulaklak ang isang punerarya sa Brooklyn ngayong gabi
para sa burol ni Castellano,
at walang dudang galing sa mastermind ang iba do'n.
Nasa gitna ng spekulasyon ng mga tapagpatupad ng batas
ang taong makikinabang nang husto
sa pagkamatay ni Castellano,
ang tagapagmana ng pamilya Gambino, si John Gotti.
Pagkatapos ng isang linggo, nag-meeting ang mga kapitan.
Binoto nila si John, at nagkaroon siya ng malaking Christmas party sa El Carib.
Para silang mga artistang naghihintay sa Academy Awards.
Andito ang mga pamilya, at naghihintay ang lahat.
"Tara. Malaking gabi 'to."
At dinumog 'yon. Di ka makapasok sa pinto.
Gusto ng lahat na makalapit kay John.
Dumating ang buong pamilya. May 300 katao doon.
Kasama ako. At, do'n siya lumabas bilang boss.
Para siyang powerhouse no'ng pumasok.
Matikas, mataas ang kumpiyansa, napakalakas ng personalidad.
Lumapit sa kanya ang lahat.
"Uy, John, congratulations." Hinalikan siya. Kinamayan.
"Congratulations."
Natuwa ako dahil nasa amin siya.
Ngayon, maayos ang relasyon ko sa boss.
Gusto niya ako.
Masaya ang mood.
Tingnan n'yo ang mukha niya. Siya na ang bagong boss.
Naniniwala ang mga mambabatas na siya din ang utak nito.
John Gotti ang pangalan niya.
Miyembro siya ng Gambino crime family
na dating pinatakbo ni Castellano.
Pag nakita mo ang mug shot, mapapansin siya kaagad.
Guwapo siya.
Nag-research kami.
Nalaman naming naging salesman siya ng plumbing supply,
ayon sa business card niya. Kumikita ng $25,000 kada taon.
Pero nakasakay siya sa $60,000 na Mercedes.
Pagkamatay nina Castellano at Bilotti, binalikan namin ang tapes
para tingnan kung sangkot nga ba si John Gotti sa homicide
kina Paul Castellano, Tommy Bilotti.
Sa ilang recordings, may minarkahan 'yong detective na malabo.
Kaya binalikan namin lahat ng tapes,
lalo 'yong malalabo.
At doon namin napagtagni-tagni ang mga impormasyon.
Nalaman namin na no'ng summer,
may tensiyon sa loob ng pamilya Gambino
sa pagitan nina Paul Castellano at John Gotti.
May patakaran si Paul Castellano
na mamamatay ka pag nasangkot ka sa droga.
'Yon ang naging problema ni John Gotti noong summer.
May dalawang tauhan si John na nagnenegosyo ng droga.
'Yong kapatid niya at 'yong best friend niya.
Inaresto sila dahil sa kasong pagbebenta ng droga.
- Tumabi ka. - Tabi.
May patakaran sa mob.
Di ka dapat masangkot sa droga dahil pwede kang mahuli
at makulong ng 30, 40, 50 taon.
Habang buhay sa iba, at walang parole.
'Yon ang naging diskarte ng gobyerno,
"Gusto mong mabuhay, o gusto mong maging witness o informant?"
Masangkot sa droga, at mamatay.
Maraming sumunod at di sila kumita.
Pero 'yong mga kabataan ang kumikita.
Nagbebenta ako no'n ng heroin at cocaine.
Noon, 20,000 ang kita sa isang linggo. Ang yaman noon.
Pinakamagaling kong koneksiyon sa coke si Sal dahil di siya naniningil,
at lagi siyang may coke.
Nagbebenta ang lahat ng droga.
May patakaran no'n na di gaanong sinusunod.
Maliban sa mga katulad ng tatay ko. Mga old school.
May mga lalapit sa tatay ko na may dalang maleta ng heroin,
sasabihin, "Andy, pagkakitaan mo 'to."
Sasagutin niya, "Ayoko." Sabi ko, "Kunin mo. Seryoso ka ba?"
Sabi niya, "Ayoko. Blood money 'yan."
"Pumapatay ka. Ayaw mo ng blood money?" Sabi niya, "Dahil ako ang papatayin nila."
"Ako ang gagawin nilang halimbawa."
Alam ng mga tauhan ni John na mahihirapan sila,
at dadating din ang araw ng pagtutuos.
Matitibay na tao ang kasama ni John.
Dahil alam niya ang gagawin niya,
at gusto niyang maging malakas.
Siguro isa o dalawang linggo bago pinatay si Paul Castellano,
pinili ni Paul si Tommy Bilotti kaysa kay John bilang underboss.
Malaking pagkakamali 'yon.
Sabi ni John, "Niloloko mo ba 'ko?"
Akala ni John, siya ang susunod.
Sa tingin ni John, sobra na 'yon.
Kung ako si John, wala akong gagawin.
Sasabihin ko, "Gusto niyang patayin ang kapatid ko."
"Si Tommy Bilotti ang pinili niyang underboss kaysa sa akin."
"Ibig sabihin, itutumba nila ako."
Alam ni Paul Castellano na banta si John,
at gusto niyang mawala si John.
At sinabi niya mismo na siya na ang bahala kay John Gotti
pagkatapos ng Pasko.
Ngayon, gangster si John Gotti.
Wala siyang pakialam sa Pasko.
Kung di ka papatay, mamamatay ka. 'Yon na ang huli.
May isang partikular na tape noong June ng 1985.
Di talaga maintindihan.
Narinig na namin 'yon, pero di namin masyadong pinansin.
Ngayon, paulit-ulit naming pinapakinggan.
Alam mo 'yong gagawin natin? Kay Tommy at sa isa pa…
…sasabog.
Na-excite kami.
May nakuha kaming usapan tungkol sa posibleng krimen.
Dahil noong December 1985,
pinatay sina Paul Castellano at Tommy Bilotti.
Si John Gotti ang naging target namin.
Sinubaybayan namin si John.
Pero di na si John Gotti ang lalabas sa kalye para pumatay.
Iuutos na niya 'yon.
'Yan ang ebidensiyang kailangan kong makuha.
Kailangang itanim ang device sa katulad ni John Gotti
para makulong sila.
Susubukan magtanim ng device sa The Bergin Hunt and Fish.
At nalaman naming naunahan na kami ng OCTF.
'Yon ang kapalit ng paghahabol sa gaya ni John Gotti.
Madaming tinamaang ego,
na gustong maglitis sa kanya.
Career case 'yon para sa prosecutor o agent.
Isa lang ang tutok ni Bruce,
at 'yon 'yong pamilya Gambino.
'Yon ang pinakamahalaga para sa kanya.
Wala kaming relasyon sa kanya.
Parang…
Ayaw nila sa 'min kaya di namin sila pinakialaman.
Kami ang natira no'n sa New York City,
at itinuloy namin ang ginagawa namin.
Noong December 26, nai-on ulit namin ang devices sa Bergin Hunt & Fish Club.
Sinubaybayan ulit namin si John.
At talagang naka-jackpot kami.
Nakuha namin 'yong mga usapan ilang araw pagkatapos niyang maging boss.
Walang puwang sa di pagkakasundo.
Hinayaan ni John Gotti na purihin siya. Kinuwento niya 'yon.
Nalaman niya lahat ng pinagkakakitaan ni Paul Castellano.
'Yan na.
Nakuha namin 'yong pag-uusap nila tungkol sa pera
mula sa waterfront, pera mula sa Concrete Club,
pera mula sa lahat ng kapitan, lahat ng sundalo.
At ang maganda pa, binigay niya ang buong pangalan nila.
Nakita namin kung paano siya nag-transform.
Ang boss ng Gambino crime family.
At nakukuha namin 'yong mga usapan.
Nang maging boss si John, pag-aari namin ang lungsod.
Lahat. Lahat ng unyon. Lahat ng negosyo.
Walang makapasok o makabangga sa 'min.
Hawak nila ang lahat.
May kilala akong may-ari ng kompanya na pinuntahan nila at tinakot.
Nagbabayad sila. Natatakot sila dahil nakakatakot ang lalaking 'to.
Hindi para sa amin.
Para sa amin, maganda 'yon. Wow, ang galing.
Kumikita kami ng 90,000, 100,000 dollars sa negosyo araw-araw.
Araw-araw. Ang laking pera no'n.
Nang mamatay si Paul Castellano, di kinasuhan si John Gotti.
Sinabi ng abogado ni John Gotti
na walang tinanong ang federal agents sa kliyente niya.
Wala ding interview.
Pero nagkaro'n ng kaso.
'Yong lumang kaso ng pag-atake dahil sa pag-aaway sa parking space.
May nakabinbing kaso si Gotti sa Queens, sa balwarte niya.
Kasali do'n ang refrigerator repairman na si Romual Piecyk.
Noong 1984, 18 buwan bago ang pagpatay kay Castellano,
nagmamaneho si Piecyk pauwi mula sa Queens,
at may nakaharang na kotse sa daan.
Binusinahan niya.
Sinuntok siya ni John Gotti, at nag-away sila sa kalsada.
Sabi namin, "Talaga?"
"Nanakit siya kahit madaming pwedeng makakita?"
Mukhang galit talaga siya noon.
Nainis si Piecyk at tumawag ng pulis.
Nakita nila si John Gotti, 'yong kaibigan niya at inaresto sila.
Inaresto ng apat na pulis sina Gotti, ilang minuto matapos ang pag-atake.
Noong 1984 'yon.
Pagdating ng unang bahagi ng 1986.
Gustong dalhin ng district attorney ng Queens
sa korte ang kasong pag-atake at pagnanakaw.
Trial attorney ako sa District Attorney's Office.
Kung tutuusin, simpleng kaso lang 'yon, na sangkot ang mobster.
May eyewitness at inaresto sila agad matapos ang pangyayari.
Di kami nag-alalang malalagay sa alanganin ang Castellano homicide.
Tinawanan 'yon kahit ng informants na nag-report sa 'min.
Kahit di 'yon mukhang seryoso,
kung titingnan ang record niya sa parehong kaso,
pwedeng lumawig ang sentensiya ni John Gotti ng 15 taon.
Kaya, para sa kanya, seryoso 'yon pag nahatulan siya.
Dapat alalahaning nangyari 'yon no'ng capo na si John Gotti,
isa siya sa 20 o 30 kapitan sa pamilya.
Naiisip mo ba?
Magsasampa ka ng kaso sa hindi mo kilala,
dahil inatake ka sa kalsada,
at nalaman mong siya ang bagong boss.
Habang naghahanda sa paglilitis, sinubukan kong kausapin si Romual Piecyk.
Walang Romual Piecyk. Di ko siya mahanap kahit saan.
Wala na siya sa dating bahay niya. Walang contacts.
At wala akong witness.
Nakadepende ang kaso sa pagtestigo ni Romual Piecyk,
at parang nilamon na siya ng lupa. Wala na siya.
Trabaho naming hanapin, takutin, at patayin ang witness.
Sabi ng tatay ko, "Di ka kikita sa kulungan."
Kaya, pag may nagkaproblema sa 'min,
ginagawa namin ang lahat para di makulong.
Sa huli, natagpuan siya ng pulis sa isang ospital sa Nassau County.
No'ng nakita ko siyang may sling sa braso, ano'ng iisipin mo?
Para kang nasa masamang pelikula.
Sinasabi nilang isa siyang boss.
Ayaw na niyang tumestigo.
Wala siyang pagpipilian, wala na.
Witness siya. At pinipilit siyang tumestigo.
Natatakot ang mag-asawang Romual at Jeanette Piecyk
mula nang masangkot si Piecyk sa boss ng Gambino crime family,
si John Gotti, 18 buwan na ang nakalipas.
Parang ginawa para sa media 'yong sitwasyon.
Dumating si John Gotti sa korte.
Sa wakas, nasa harap na natin ang taong tinaguriang
utak ng pagpatay sa mob boss.
Lumabas siya gaya ng inaasahan.
Mukha siyang boss. Pang-boss ang bihis niya.
Ando'n siya, 'yong boss.
Bago si John Gotti,
parang matatandang lalaking gusot ang damit ang miyembro ng mob.
Di maganda sa paningin.
At dumating siyang parang bida sa pelikula.
Pumasok siya, suot ang $2000 suit,
naka-kurbata, may singsing, maayos ang buhok.
Alam niyang ando'n ang press.
Alam niya kung ano ang itsura niya sa publiko.
- Ano'ng masasabi mo sa kaso? - Wala.
Tungkol sa mga paratang sa 'yo. Sabi nila, tinakot daw 'yong lalaki?
Mukha namang di siya takot.
Naiiba siya sa ibang mob boss,
at gusto niya ang spotlight. Lumantad siya.
Di niya sinabing, "Umalis ka na." Di ka niya tinaboy.
Dire-diretso lang siya.
Parang Red Sea na nahati para kay John Gotti.
May camera sa lahat ng sulok.
"Andito ako. Sa 'kin ang spotlight. Maraming salamat."
Nalilito sila.
Nasa witness stand si Piecyk,
at tinanong ko siya,
"Tumingin ka sa paligid mo, Mr. Piecyk, maituturo mo ba
'yong mga taong inilarawan mo?"
Tumingala siya.
Nakaupo lang sila sa harap niya.
Kaysa ituro sila at sabihing, "Ikaw ang gumawa nito sa akin,
kaya tayo nandito," sabi niya, "Di ko alam."
Nagka-amnesia ang witness nang tumestigo siya
sa kaso ng mob boss, si John Gotti.
Naniniwala ka bang tinakot ang witness?
Tingin ko, natatakot siya, at tumestigo siya sa takot sa buhay niya.
Ibinasura ni Justice Ann Dufficy ang lahat ng kaso laban kay Gotti.
- Di sila nalilito. - May komento ka?
Pagkatapos no'n,
may classic na headline ang New York Post.
"I Forgotti."
Isinilang ang isang legend.
Pagkatapos no'n, walang tigil ang coverage kay John Gotti.
Pinuno ni Gotti ang puwang.
Sumikat si Gotti sa New York
sa panahong may krisis sa kawalan ng tirahan,
noong may crack epidemic,
noong winasak ni Reagan ang mga unyon,
at noong nagsimula ang agwat sa yaman.
Masasama ang balita sa New York noong '80s.
Kaya, pag may dumating na parang superhero,
gusto namin siya. Panalo na siya.
Nabuhayan ang New York. Panalo siya. Gusto namin 'yon.
Naging cover siya ng New York Magazine.
Makapangyarihan siya. May koneksiyon.
Nagpatuloy ang paglawak at paglaki no'n.
Simula 'yon ng panahon ng tabloid, at natuwa ang mga tao.
Ginawa 'yon para sa tabloid, para sa lungsod.
Para 'yon sa imahinasyon ng publiko.
Ginawa 'yon ni John. Nakuha niya ang pansin ng publiko,
at pinasikat siya ng media.
Egomaniac ang mga miyembro ng mafia.
Egomaniac si John.
Karaniwan sa miyembro ng mafia, gaya ko,
'yong madaming sinasabi.
Masaya sila pag nasa diyaryo sila.
Natuwa ako no'ng unang beses kong nabasa ang pangalan ko.
Noong lumabas ako no'n, sabi ko, "Diyos ko."
Para akong celebrity. Sigurado, gano'n din si John.
Wala akong pakialam sa sinasabi ng iba. Kilala ko silang lahat.
Kaya, oo, talagang exciting…
pero pinagbayaran din namin no'ng huli.
Konti lang ang inuusad ng homicide investigation
hanggang sa wala nang magawa. Inisa-isa namin lahat.
Wala 'yong mararating hanggang wala kaming nadidiskubre.
May nakukuha kaming usapang kriminal, pero di 'yon sapat
para makapagpanalo ng kaso.
Si Gotti daw ang pinuno ng Gambino crime family,
ang pinakamalaki sa bansa.
Pero malaya pa din si Gotti.
No'ng maging boss ng Gambino crime family si John Gotti,
walang kaso ang FBI laban sa kanya.
Walang kaso ang OCTF laban sa kanya.
Pero meron kami.
May kaso kami laban sa kanya at tinuloy namin 'yon.
Ako si Diane Giacalone, dating assistant US attorney
sa eastern district ng New York.
Malaki ang problema ng boss ngayong gabi.
Pwedeng makulong si John Gotti sa susunod na linggo.
Parang appetizer 'yong kaso ni Piecyk.
Dumating ang entrée, at 'yon 'yong federal trial
sa eastern district sa Brooklyn, ng US Government laban kay John Gotti.
Sinampahan siya ng murder,
illegal gambling, loan-sharking at truck hijacking.
Nagdesisyon ang federal judge na haharap si Gotti at pitong iba pa
sa kasong racketeering sa April.
Nahuli siya ng gobyerno.
Sabi ng tatay ko habang nakatingin sa diyaryo,
"Wala na. Tapos na tayo. Katapusan na."
Pasensiya na, John.
Sapat ang ebidensiya namin para mahatulan sina John Gotti.
Pero di namin napaghandaan 'yong sumunod na delubyo.
Tagapagsalin ng Subtitle: Zenchin Geri Pormento