(นิวยอร์ก)
(ธันวาคม 1985)
วันที่ 16 ธันวาคม เป็นช่วงสัปดาห์วันหยุด ผู้คนออกไปจับจ่ายซื้อของวันคริสต์มาส
ฉันนั่งอยู่ในห้องทำงานที่ไม่มีหน้าต่าง เหมือนที่ทำอยู่บ่อยๆ
ทำคดีคาสเทลลาโน่
พอล คาสเทลลาโน่ อยู่ระหว่างรอการไต่สวน คดีขบวนการอาชญากรรม คดีใหญ่ที่สุดที่เคยมีมา
คดีที่ฉันใช้เวลาทำอยู่เกือบปี
เขาถูกตั้งข้อหาฆาตกรรม กรรโชกทรัพย์ ลักลอบขนยาเสพติด และขู่เข็ญ
พอล คาสเทลลาโน่ ถือว่าเป็นตัวพ่อทุกสถาบันในยุค 80
เขาเป็นหัวหน้า แก๊งขบวนการอาชญากรรมที่ใหญ่ที่สุด
ตระกูลแกมบีโน่
คืนนี้ คาสเทลลาโน่เดินออกจาก ศาลรัฐบาลกลางที่แมนฮัตตันตอนล่าง
หลังจากวางเงินประกันตัวสองล้านดอลลาร์
ฉันนึกว่าคดีนี้หวานหมูแล้ว
และเราแค่เก็บรายละเอียดกันเฉยๆ
แต่จู่ๆ โทรศัพท์ฉันก็มีไฟติดสว่างขึ้น
ทุกสายมีไฟติดสว่าง
ตอนนั้นผมอยู่ในห้องข่าวช่อง 11
แล้วจู่ๆ วิทยุตำรวจก็เริ่มแผดเสียง
ว่ามีการยิงกันที่มิดทาวน์
มีการยิงกันบนถนนที่นี่ เวลาประมาณห้าโมง 20 นาที หนึ่ง…
ที่ถนนสาย 46
ที่ถนนสาย 46 นี่
ด้านนอกสปากส์ สเต็กเฮาส์พอดี
(สปากส์ สเต็กเฮาส์)
- ตอนนี้เขาอยู่นอกถนนเหรอ - เขาล้มอยู่ที่ถนน ข้างๆ รถ
มีคนถูกยิงอย่างโจ๋งครึ่ม ตอนห้าโมงกว่า
ที่มิดทาวน์ ช่วงคนจับจ่ายซื้อของคริสต์มาส
ผู้ก่อเหตุดูเหมือนชายผิวขาว
ทั้งสามคนสวมโค้ทยาวสีแทน
เจ้าหน้าที่เอฟบีไอบอกว่า "ลอร่า นั่งอยู่รึเปล่า"
ฉันบอกว่า "ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม" เขาบอกว่า "ไม่เลย คาสเทลลาโน่ตายแล้ว"
บิ๊กพอล คาสเทลลาโน่ หัวหน้าแก๊งมาเฟีย ที่ทรงอำนาจที่สุดในอเมริกา ตายแล้ว
ถูกยิงหลายนัด
ในขณะก้าวลงจากรถลิมูซีนพร้อมองครักษ์
ทอมมี่ บิลอตติ
ฉันเข่าอ่อนไปเลย ฉัน… รู้สึก แบบว่า "พระเจ้าช่วย"
งานที่อุตส่าห์ลงแรงมาทั้งที สูญเปล่าหมด
ราชันย์สิ้นชื่อ
เกิดบ้าอะไรขึ้น
เป็นเรื่องใหญ่มาก พอๆ กับการยิงประธานาธิบดี
ใครกันที่กล้าไปฆ่าตัวพ่อทุกสถาบัน
ผมโทรหานายกอง บอกว่า
"พอลเพิ่งถูกฆ่าเดี๋ยวนี้เอง" และเขาก็ใจเย็นมาก เขาพูดประมาณว่า…
ลักษณะน้ำเสียงเขา… ผมถึงกับ "เชี่ย"
แล้วพอวางสาย ผมก็ "เชี่ย พวกแม่งเอาจริง"
หลังเหตุยิงที่ถนนสาย 46 ภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง
ใครต่อใครต่างก็รู้ทั่วกัน
ว่าเป็นฝีมือใคร และคนคนนั้นคือจอห์น กอตติ
รัฐบาลกล่าวว่า จอห์น กอตติเป็นฆาตกรเลือดเย็น…
(เจ้าพ่อคนใหม่ คุมแก๊งแกมบีโน่)
หัวหน้าแก๊งผู้โหดเหี้ยม และทรงอำนาจที่สุดในอเมริกา
ไม่ต้องบอกก็รู้
จอห์น กอตติคือซูเปอร์ฮีโร่ฉบับมาร์เวล
ตั้งแต่ก่อนที่จะมีหนังมาร์เวลซะอีก
เขาเป็นบุคคลที่เหมาะมากๆ กับนิวยอร์กในยุคนั้น
(ศัตรูสาธารณชนเบอร์หนึ่ง เจ้าพ่อตัวจริง)
(หัวเราะเยาะกฎหมาย)
แก๊งมาเฟียควรเป็นองค์กรลับแท้ๆ
แต่เขาเอามันมาอวดเบ่ง
เขาเล่นกับกล้อง
เขาชอบตกเป็นเป้าสนใจ และประชาชนก็รักเขา
ทำให้ผู้รักษากฎหมายดูไม่เอาอ่าวไปเลย
(กลับบ้านเป็นอิสระ)
เขาไม่สนหัวเอฟบีไอ
เราถูกจับ เราติดคุก เขาก็ไม่สนห่าอะไร
(ไม่มีความผิด)
ถือเป็นการตบหน้ารัฐบาลกลาง
(พยานเอาผิดกอตติ หายตัว)
เขาเป็นฆาตกร เป็นนักเลง
เขาเป็นเจ้าของเมืองนี้
และเราพยายามจะจัดการเขา
บอกได้แค่ว่า ปราบเจ้าพ่อ
ฟังสิ่งที่ผมจะบอกนะ คุณอาจรู้จัก คนชื่อแอนดี้สัก 50 คน คาร์ลสัก 500 คน
อัลสัก 25 คน พอลสัก 30 คน
แต่จอห์น กอตติแม่งมีอยู่คนเดียว
(ปราบเจ้าพ่อ)
นิวยอร์กในยุค 80 คือยุคที่เหมาะจะเป็นอาชญากรที่สุด
ทำอะไรก็รอดตัว
ฆ่าคนก็รอด ค้ายาก็รอด กรรโชกทรัพย์ก็รอด
เราเป็นเจ้าของนิวยอร์ก
สิ่งที่ทำแล้วหนีไม่รอดน่ะไม่มี ไม่มีเลย
เราหาเงินได้เป็นล้านๆ ตามท้องถนนทั่วไป
ทุกอย่างคือเสื้อขนมิ้งค์ เครื่องเพชรพลอย
ทุกอย่างเกี่ยวข้องเต็มที่กับความเย้ายวนใจ
- ใช่ - ว้าว
ผู้คนทำหน้าแบบ "เหลือเชื่อสุดๆ"
ใครบ้างไม่อยากเป็นอย่างเรา
ใครบ้างไม่อยากเป็นอาชญากร
จอห์น กอตติคือทั้งหมดนั้น
เขาคือชายที่ทุกคนต้องกลัว
มีการควาญหาตัวมือปืนที่สังหารเจ้าพ่อมาเฟีย
พอล คาสเทลลาโน่
(สำนักงานสอบสวนกลาง)
ในปี 1985 ผมอายุสัก 29 หรือ 30 ปี
เพิ่งเข้าสำนักงานมาได้แค่ห้าปี
คดีฆาตกรรมพอล คาสเทลลาโน่เป็นคดีใหญ่มากๆ
ตอนนั้นเราวุ่นอยู่กับการพยายามดูว่า เราจะหาข้อมูลคดีได้จากข้างนอกไหม
โชคดีที่เรามีสายข่าวใกล้ชิดกับคนวงใน
บอกเราว่ากอตติอยู่เบื้องหลัง
และมีมือปืนเกี่ยวข้องด้วยหลายคน
ปัญหาคือพวกเขาไม่สามารถเผยตัว ให้ปากคำและพูดความจริงได้
ทำแบบนั้นก็ถูกเปิดโปง
ก็เลยเป็นว่า "เราจะหาพยานมาชี้ตัวคนพวกนี้ได้ไหม"
ไม่มีใครพูด ไม่มีทาง
ใครจะบอกว่า "ใช่ ฉันเห็นเหตุการณ์"
ต้องโง่บรม เพราะทำแบบนั้นก็รอวันตายได้เลย
พวกเขากลัว รู้ว่ามาเฟียทำอะไรพวกเขาได้บ้าง
ห้าสิบปีมาแล้ว ที่นิวยอร์กไม่ได้เห็นการฆาตกรรมมาเฟีย
ที่เป็นเรื่องใหญ่ขนาดนี้
(จอนส์ ถนนสาย 12)
ตอนที่ได้ยินเรื่อง การสังหารคาสเทลลาโน่ปี 1985 เหตุยิงนั่นน่ะ
มองจากมุมไหนก็รู้ว่าเป็นจอห์น กอตติ เพราะเขาเป็นคนแบบนั้น
กอตติกับผม เราไต่เต้าขึ้นมาด้วยกัน ช่วงยุค 70
เราปล้นรถบรรทุกด้วยกันกับทอมมี่ เดอซิโมน
ทอมมี่คนเดียวกับกับที่อยู่ในเรื่องคนดีเหยียบฟ้า บทที่เพชชีเล่นนั่นแหละ
หมายความว่าไง "อย่าทำตัวแบบ…"
การจะไต่เต้าในกลุ่มมาเฟีย เราต้องฆ่าคน ทำอะไรสักอย่าง
จากนั้นก็จะได้รับการมองว่า มีสิทธิ์เป็นเด็กแก๊งเต็มตัว
จอห์น กอตติมีกึ๋นมาก กล้ามาก
เขาเต็มใจจะฆ่าคน และไม่ถามอะไรเลย
หัวหน้าบอกให้ทำอะไร ก็ทำ
(พฤษภาคม 1973)
เจมส์ แมคแบรตนีย์ เป็นคนบึกบึนที่มาจากสแตเทนไอแลนด์
คนของเขาลักพาตัวมาเฟียอิตาลี จับพวกเขาเรียกค่าไถ่
ข่าวแพร่ออกไป แล้วจอห์น กอตติก็ได้รับมอบหมายงาน
ให้ไปฆ่านายแมคแบรตนีย์คนนั้น
จอห์นกับพวกอีกสองคนไปที่สแตเทนไอแลนด์
และฆ่าเขาในบาร์เหล้า
ชายทั้งสามตะลุมบอนกับแมคแบรตนีย์
จากนั้นก็มีเสียงปืนดังขึ้น หนึ่ง สอง สามนัด
จิมมี่ แมคแบรตนีย์นอนเป็นศพ ชายสามคนนั้นหนีไป
ครั้งนั้นจอห์นถูกจับ
(ตำรวจนครนิวยอร์ก)
เขาติดคุก และออกมาในปี 1977 ตอนนั้นแหละที่เขาได้เป็นเด็กแก๊งเต็มตัว
เขาถูกดัดแล้ว ได้รับการซูฮก
เขาเป็นคนของแก๊งแล้ว
มีคำศัพท์หรือคำสแลงเล็กๆ น้อยๆ มากมาย
แต่ทุกคำล้วนแต่หมายความว่า เขาเป็นสมาชิกองค์กรอาชญากรรมเต็มตัว
เขาคาดการณ์ไว้ ว่าตัวเองจะเป็นหัวหน้ามาเฟียของนิวยอร์ก
แล้วผมก็ขำนิดๆ
แต่จอห์น กอตติฉลาดกว่าที่ทุกคนรู้เยอะมาก
(กรกฎาคม 1977)
(ธันวาคม 1985)
วันนี้ เจ้าหน้าที่รักษากฎหมายส่วนหนึ่ง พากันคาดเดาอยู่เงียบๆ
ว่าการลอบยิงหัวหน้าใหญ่มาเฟียในอเมริกา
เป็นคำสั่งจากภายในตระกูลแกมบีโน่เอง
สำหรับเราที่เอฟบีไอ นั่นน่าหงุดหงิดมาก
เรารู้ว่าใครทำ เรารู้ว่าใครเป็นคนสั่ง
แต่เราก็ยังต้องมาสอบสวนคนพวกนี้ในศาล และพิสูจน์ให้ได้
เป็นภาระใหญ่ที่ต้องสยบให้ได้
เราหาพยานไม่ได้เลย
เราเอาเป็นเอาตาย จะหาข้อมูลในคดีนั้นให้ได้ทุกทางที่ทำได้
อย่าลืมว่าองค์กรอาชญากรรม ก็เหมือนการทำธุรกิจอย่างหนึ่ง
พวกมันต้องพบปะ หารือ เรียกเก็บเงิน ออกคำสั่ง
และก่ออาชญากรรม
เราเริ่มตามดูจอห์น กอตติมากขึ้น และได้รู้ว่าเขาเป็นตัวเอกในหมู่พรรคพวก
ที่คลับของเขาในควีนส์ ชื่อว่า เบอร์กินฮันต์แอนด์ฟิชคลับ
แก๊งมาเฟียทุกแก๊งมีคลับ
และจอห์น กอตติมีเบอร์กินฮันต์แอนด์ฟิชคลับ
พ่อเคยพาผมไปที่นั่น ตอนอายุ 12 หรือ 13 นี่แหละ
และนั่นคือตอนที่ผมเริ่มเข้าใจ
ว่าพ่อผมทำอะไร เขาเป็นใคร ว่าเขาเป็นเด็กแก๊ง
เบอร์กินฮันต์แอนด์ฟิชคลับ นั่นคือออฟฟิศของเรา
เราพบปะสังสรรค์ คุยกันเรื่องอาชญากรรม
เราเริ่มต้นวันที่โซเชียลคลับ กินขนมแดนิชแกล้มกาแฟ
เวลาที่เหลือ เราก็ออกไปชิงทรัพย์ ไปปล้นนครนิวยอร์ก
คิดอยู่ตลอดว่าถ้ามีไมโครโฟนก็คงดี
เพราะเห็นคนพวกนี้เข้าไปในคลับ
รู้แหละว่าเข้าไปคุยกัน
ถ้าบันทึกบทสนทนานั้นไว้ได้ก็คงดี
ทำแบบนั้นผิดกฎหมายแน่นอน พูดน่ะง่าย ทำน่ะยาก
และหนึ่งในสิ่งที่ยากที่สุดของคดีนี้ คือหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายทุกหน่วย
อยากได้หน้าจากคดีนี้กันทั้งนั้น
เราทำข้อตกลงกับกรมตำรวจ ปป.อก.
กับทุกคน
(กองกําลังปราบปรามอาชญากรรม)
กองกําลังปราบปรามอาชญากรรม ไม่มีทรัพยากรอย่างที่เอฟบีไอมี
เอฟบีไอก็เหมือนกองนาวิกโยธินที่สาม
พวกเขามีกำลังคน พวกเขามีเงิน
พวกเขามีทุกอย่างที่จำเป็น
ในขณะที่กองกําลังปราบปรามอาชญากรรม เป็นเหมือนหน่วยซีลมากกว่า
เราทำอะไรได้เร็วกว่าเยอะ
เราเป็นกลุ่มเล็ก ว่องไว
และเรากลายเป็นคู่แข่งสำหรับเอฟบีไอ
เอฟบีไอก็เลย จู่ๆ ก็ตัดสินใจ ว่าจะทุ่มเต็มที่เพื่อไล่เราให้ทัน
การสืบสวนของเรา ทำให้เรานำหน้าเอฟบีไออยู่หนึ่งหรือสองก้าว
เพราะเราได้มูลเหตุที่น่าจะเป็นมาแล้ว
และนั่นเอื้อให้เราได้ดักฟัง เบอร์กินฮันต์แอนด์ฟิชคลับ
เจ็ดเดือนก่อนที่พอล คาสเทลลาโน่จะถูกฆ่า
(ธันวาคม 1985)
(เมษายน 1985)
ในยุค 80 การแอบสะกดรอยตามมาเฟีย ไม่ใช่ของง่าย
ตั้งแต่พวกมันออกจากบ้าน จนกลับบ้านตอนเย็น
พวกมันจะสอดส่ายสายตามอง
แต่คนส่วนมากทำอะไรเป็นนิสัย อย่างจอห์น กอตติ
เขาออกจากบ้านเวลาเดิมทุกเช้า
ไปที่ที่เดิมทุกวัน
เบอร์กินฮันต์แอนด์ฟิชคลับ บนถนนสาย 101
เพราะเรารู้ว่ากอตติจะได้เป็นใหญ่
เราจึงฉุกคิดได้ว่า นั่นคือที่ที่ควรแก่การลงเงินและเวลา
เรารู้ว่าคนอื่นเคยพยายาม ติดเครื่องดักฟังที่เบอร์กินฮันต์แอนด์ฟิชคลับแล้ว
สำนักงานอัยการเขตของควีนส์ กับเอฟบีไอ คว้าน้ำเหลว
เราเลยคิดว่าต้องระวังให้มากๆ
เราต้องรู้ตัว
ว่าเราอยู่ในถิ่นพวกมัน และเราเป็นคนแปลกหน้า
เราเป็นเหมือนก้อนถ่านที่เด่นอยู่กลางไร่ข้าวโพด
ผู้คนคอยมองหาว่ามีใครจับตาดูไหม
ดังนั้น… ผมจึงต้องสร้างสถานการณ์ขึ้นมา
เราให้สารวัตรสืบสวนคนหนึ่ง ขับรถบรรทุกกล่องไปจอดเป็นประจำ
จอดที่ถนนข้างๆ เบอร์กินคลับ
และยกกล่องลังออกมาวาง ให้คนเก็บขยะมาเก็บไป
ผู้คนจะเห็นภาพนั้นจนคุ้นชิน
และเขาจะดื่มกาแฟ ที่ร้านอาหารกลางวันฝั่งตรงข้าม
อ่านหนังสือพิมพ์ กลับขึ้นรถแล้วขับออกไป
ทำแบบนี้จนเป็นกิจวัตร จนผู้คนคุ้นชิน
น่าจะใช้เวลาสักหนึ่งเดือนนี่แหละ
(จันทร์ 6 พ.ค. 1985)
(จันทร์ที่ 13 พฤษภาคม 1985)
จนถึงวันที่เราตัดสินใจจะลุย
เรามีคนที่สะเดาะกลอนเก่งมาก
สะเดาะกลอนเก่งมาก
บ่ายวันนั้น สารวัตรสืบสวนเอากล่องตู้เย็นไปวาง
ไว้ใกล้ๆ ประตู
แนวคิดของกล่องคือ ถ้ามีใครเดินผ่าน
นั่นก็คือกล่องเปล่า วางพิงตัวอาคารอยู่
ข้างในกล่อง…
คือมือสะเดาะกลอน
ด้านหนึ่งของกล่องถูกตัดเปิดไว้
ทันทีที่ปลดล็อคประตูได้ เขาก็ให้สัญญาณเรา
ทั้งทีมเข้าไปทำหน้าที่ติดตั้งเครื่องดักฟังในที่นั้น
ผมคอยเฝ้าระวัง
ผมมองเห็นด้านหน้าของที่นั่น
เมื่อเข้าไปได้แล้ว สิ่งแรกที่ต้องทำคือสำรวจ
คนน่าจะไปชุมนุมกันมากที่สุดตรงไหน
ที่เราพอจะดักฟังบทสนทนาได้
มีประตูบานนึงเชื่อมกับส่วนหลัง
ดูคล้ายร้านตัดผม
ในห้องนั้นมีเก้าอี้ร้านตัดผมธรรมดาตัวนึง
และข้างๆ กันมีโทรศัพท์
นั่นคือที่ที่จอห์นนั่งแน่นอน
ด้วยความที่รู้จักบุคลิกเขา คนอื่นอยู่ต่ำกว่าเขา
เราก็เลยติดตั้งเครื่องดักฟังในนั้น
พวกเขาเข้าไปในนั้นได้สัก 20 ถึง 25 นาที
แล้วจู่ๆ ก็มีรถคันนึงแล่นผ่าน
พวกมันนั่งอยู่ในรถ มองไปที่เบอร์กินฮันต์แอนด์ฟิชคลับ
เป็นสถานการณ์ที่ล่อแหลมมาก
ผมเตือนทีมว่ามีคนสงสัย
และกำลังไปหา
เราได้ยินเสียงคนขยับประตู
พวกมันจะเข้าไปในนั้นไหม มีปืนรึเปล่า
ผมบอกว่า "ห้ามใครขยับ เราเป็นนักย่องเบา"
"คอยดูว่าพวกมันจะทำอะไร"
ผมตัดสินใจขับรถออกมาจากมุมตึก
ไม่รู้ด้วยเหตุผลอะไร พวกมันตามผมไป
พวกมันตามผมไปประมาณกิโลเมตรกว่าๆ
ทั้งทีมจบงานอย่างรวดเร็ว
และออกมาอย่างรวดเร็ว เหมือนหัวขโมยยามราตรี
ทีนี้เราก็ติดเครื่องดักฟังได้แล้ว
เราเดินสายเคเบิลไปหานักวิเคราะห์ของเรา เกร็ก สเตซิแอค
เขาจะได้ฟังและคัดลอกข่าวกรอง
หนึ่งในบทสนทนาแรกที่ผมได้ฟัง
จู่ๆ ผมก็ได้ยินพวกมันพูดเรื่องฆ่าคน
ผมคิดว่า "พระเจ้าช่วย ไม่อยากเชื่อ ว่าพวกมันพูดเรื่องนี้กันเปิดเผยเลย สุดยอด"
ต้องมีเป็นกองทัพถึงเอามันลง
ทันทีที่รัฐบาลกลางได้ตัวฉัน
แต่เสียงมันไม่น่าจะใช่
มันฟังดูแปลกๆ เหมือนมันไม่ใช่เลย
บิ๊กบอยฟริตซ์ เตรียมการเรียบร้อย พวกนั้นพร้อมอยู่แล้ว
แล้วผมก็รู้ว่าไม่มีใครอยู่ในห้องนั้น
ทีวีเปิดอยู่ และมีหนังมาเฟียฉายอยู่ เสียงนั้นแค่คนคุยกันในทีวี
จากนั้น ในที่สุดผมก็ได้ยินเสียงของจอห์น กอตติ
แกต้องหัดหุบปากสั่วๆ ของแกวะ
และเสียงเขามีสง่าราศี
อยากได้มะเขือเทศเหรอ
อย่าไปเอามะเขือเทศจากโรงเรือนล่ะ สีส้มแถมไม่มีรสชาติ
ศาลให้เวลาเรา 90 วินาทีที่จะลงความเห็นว่า การสนทนานั้นเป็นอาชญากรรมหรือไม่
จากนั้นเราต้องหยุดอัดเสียงและหยุดฟัง
แล้วหลังจากสักสองนาที ก็ฟังต่อ
(คาสิโอ)
แกไปที่นั่น ไปเอามะเขือเทศจากอิสราเอลในช่วงนั้นของปี
เลือกเอาเลย ที่นั่นมี
ในช่วง 90 วินาทีนั้น เราจะได้ยินเขาผิวปากหรือ… ได้ยินเรื่องน่าเบื่อ
แกต้องลองชิมพริกหยวกยัดไส้ที่เมียมันทำ
ต้องได้เห็นวิธียัดไส้ของแม่นั่น ดีฉิบหาย
แต่ว่าในช่วง 90 วินาทีนั้น เราก็ได้รู้จักตัวตนเขาบ้าง
เฮ้ บ็อบบี้ งานแต่งใครนะ ที่เราไปมาเมื่อสุดสัปดาห์
ลูกชายของแฟรงค์ เดอชิคโค
- มันดูเหมือนงานแต่งใคร - ของนาย
จากบทสนทนานั้น เราสามารถบอกได้
ว่าทุกคนมองว่าเขาจะได้เป็นใหญ่แน่ๆ
คนของเขาชื่นชมเขาจริงๆ
มีไอ้เวรอยู่คนนึง จอห์น กอตติ
ฉันอาจเป็นตัวปัญหาก็จริง แต่ฉันก็เป็นคนในแก๊ง
เขาฉลาด หลักแหลม และตลก
เขาเป็นคนมีสง่าราศี
คนตอมเขาเหมือนหิ่งห้อยตอมไฟ เป็นอย่างนั้นเลย
ฉันเคยชอบดูการแข่ง แต่พอลงเดิมพันแล้วดูไม่ได้
อารมณ์มันเดือดจนโมโห
สิ่งหนึ่งที่บอกได้คือจอห์น กอตติ
ติดการพนัน
การแข่งขันรอบที่แปด ออกตัวแล้วครับ
ฉันเขียนสารานุกรมเป็นเล่มได้เลยนะ
รวบรวมวิธีเล่นพนันให้แพ้ ต้องขายดีแน่นอน
คำสั่งศาลชั้นแรกให้อำนาจเรา
สอดแนมทางอิเล็กทรอนิกส์เป็นเวลา 30 วัน
จากนั้นต้องขอต่ออายุ
แล้วก็ต้องหาอาชญากรรมในบทสนทนาให้เจอ
เพื่อที่จะต่ออายุ หมายอนุญาตสอดแนมทางอิเล็กทรอนิกส์
ปัญหาคือ เพราะกอตติเล่นพนันซะเอง
มันเลยไม่ชัดเจนว่าอะไรถูกกฎหมาย อะไรไม่ถูก
การพนันไม่ผิดกฎหมาย
เฉพาะการเปิดโต๊ะพนันเท่านั้น ที่ผิดกฎหมายในนิวยอร์ก
หนึ่งร้อยเก้าสิบสองหลา นิวอิงแลนด์ทัชดาวน์ไปสองครั้งภายใน 15 วินาที
เราตัดสินใจกันว่า ดักฟังที่นั่นต่อไปก็ไม่คุ้ม
เราก็เลยแจ้งเรื่องไปที่ศาล และหยุดกระบวนการดักฟัง
สิ่งที่เราได้ยิน ไม่มีอะไรที่จะระบุว่า
กอตติวางแผนทำร้ายคาสเทลลาโน่
(ตุลาคม 1985)
(ธันวาคม 1985)
ข่าวเด่นของเรายังดังอยู่ในแมนฮัตตัน
การสังหารพอล คาสเทลลาโน่
ห้องจัดงานศพในบรุกลินคืนนี้ ทั้งห้องเต็มไปด้วยดอกไม้
เพื่อจัดพิธีเฝ้าศพให้คาสเทลลาโน่
และไม่ต้องสงสัยเลย มีดอกไม้ที่ส่งมาโดยคนสั่งฆ่าด้วยแน่
การคาดเดาในกลุ่มผู้บังคับใช้กฎหมาย จับจ้องอยู่ที่ชายคนหนึ่ง
ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นผู้ที่ได้รับประโยชน์มากที่สุด
จากการตายของคาสเทลลาโน่
หัวหน้ากลุ่มในแก๊งแกมบีโน่ และผู้มีสิทธิ์รับช่วงต่อ จอห์น กอตติ ผู้น่าสงสัย
หนึ่งสัปดาห์ต่อมาหลังจากเหตุยิง นายกองทุกคนก็ไปเจอกัน
พวกเขาโหวตให้จอห์นขึ้นนำ แล้วจอห์นก็จัดปาร์ตี้คริสต์มาสครั้งใหญ่ที่เอลคาริบ
ถ้าจะให้อธิบายได้ดีที่สุด
มันเหมือนตอนที่ดาราหนัง พากันรอรางวัลอะคาเดมี่
ทุกแก๊ง ทุกคน ต่างพากันเฝ้ารอ
"ไปกันเถอะ คืนนี้เป็นคืนสำคัญ"
คนอัดแน่นไปหมด ผ่านประตูเข้าไปยังไม่ได้
ทุกคนอยากเลียแข้งเลียขาจอห์น
มากันทั้งแก๊ง มีคนอยู่ที่นั่นสัก 300 คนได้
รวมผมด้วย และตอนนั้นเอง เขาก็ออกมาในมาดหัวหน้า
เดินมาแบบมหาอำนาจ
อกผายไหล่ผึ่ง มั่นใจมาก ท่าทางแข็งแกร่งมาก
ทุกคนพากันรุมล้อมเขา
"ไงจอห์น ยินดีด้วยนะ" หอมแก้ม จับมือ
"ยินดีด้วย"
ผมตื่นเต้นไปหมด เขาอยู่ถิ่นเดียวกับผม
แล้วผมก็มีสายสัมพันธ์ที่ดีกับหัวหน้า
เขาชอบผม
อารมณ์ตอนนั้นคือมีความสุข
ดูหน้าชายคนนี้สิครับ เขาอาจเป็นเจ้าพ่อคนใหม่แล้ว
ผู้รักษากฎหมายเชื่อว่า เขาอาจเป็นผู้อยู่เบื้องหลังด้วยเช่นกัน
ชื่อของเขาคือ จอห์น กอตติ
เขาเป็นสมาชิกแก๊งอาชญากรรมแกมบีโน่
แก๊งที่คาสเทลลาโน่เคยดูแล
พอดูภาพถ่ายจากแฟ้มตำรวจ แล้วจะเห็นได้เลยทันที
เขาเป็นคนรูปหล่อ
เราเริ่มค้นข้อมูล
เราพบว่าเขาเป็นพนักงานขายอุปกรณ์ประปา
ตามที่นามบัตรระบุไว้ และเขาทำเงินได้ปีละ 25,000 เหรียญ
แต่ว่าเขาใช้รถเมอร์เซเดสคันละหกหมื่นเหรียญ
(ตำรวจสะกดรอยชายจากควีนส์ คดีฆ่าหัวหน้าแกมบีโน่)
หลังจากคาสเทลลาโน่กับทอมมี่ บิลอตติถูกฆ่า
เราก็กลับไปฟังเทปที่บันทึกไว้ เพื่อดูว่ามีข้อมูลอะไรไหม
ที่จะรองรับว่าจอห์น กอตติมีส่วนเกี่ยวข้อง
ในคดีฆ่าพอล คาสเทลลาโน่ และทอมมี่ บิลอตติ
เทปบันทึกบางอัน สารวัตรสืบสวนที่เป็นคนตรวจสอบ
ได้ทำเครื่องหมายไว้ว่าฟังไม่ออก
เราก็เลยต้องกลับไปตรวจสอบเทปพวกนั้นทั้งหมด
โดยเฉพาะส่วนที่ฟังไม่ออก
และนั่นเองที่เราเริ่มปะติดปะต่อเรื่องราว เข้าด้วยกันได้
เราได้รู้ว่า เมื่อต้นฤดูร้อนปีนั้น
มีความตึงเครียดสูงภายในแก๊งแกมบีโน่
ระหว่างพอล คาสเทลลาโน่ กับจอห์น กอตติ
ไอ้ห่านี่ทำกูหัวร้อนไปหมด ไม่ไหวกับแม่งแล้ว
ไปตายไหนก็ไป
พอล สนใจเรื่องตัวเองไปเถอะ
พอล คาสเทลลาโน่มีคำประกาศิต
ว่าถ้าใครค้ายา คนนั้นจะถูกเก็บ
และนั่นคือมูลฐาน
ของปัญหาที่จอห์น กอตติมีในต้นฤดูร้อนนั้น
ในกลุ่มของจอห์น มีสองคนค้ายา
คนนึงคือน้องชายเขา อีกคนคือเพื่อนรัก
พวกเขาถูกจับและถูกส่งฟ้องข้อหาค้ายาเสพติด
- หลีกทางหน่อย - หลีกทาง
ในกลุ่มมาเฟียก็มีหลักเกณฑ์พื้นฐาน
คือห้ามค้ายา เพราะอาจเสร็จตำรวจได้
อาจติดคุก 30 40 50 ปี
บางรายติดคุกตลอดชีวิตโดยไม่มีทัณฑ์บน
แบบนั้นก็จะเปิดช่องให้รัฐบาล ยื่นข้อเสนอให้คนพวกนั้น
"เอาไง อยากติดคุกตลอดชีวิต หรืออยากมาเป็นพวกเรา
และเป็นพยานหรือสายข่าวให้เรา"
(มาเฟียไล่ทันเสมอ)
ถ้าค้ายา ก็โดนเก็บ
มีหลายคนที่ทำตามกฎ ไม่หาเงินเข้ากระเป๋า
แต่เราก็รู้ว่าพวกคนหนุ่มๆ หาเงินได้อื้อ
ผมเคยเป็นพ่อค้ายา ค้าเฮโรอีนกับโคเคน
ยุคนั้น ผมหาเงินได้อาทิตย์ละสองหมื่น เงินก้อนโตเลยนะ
ซัลเป็นแหล่งโคเคนที่ดีที่สุดที่ผมเคยมี
เพราะเขาไม่เคยคิดเงินผมเลย และเขาก็มีโคเคนอยู่ตลอด
ใครๆ ก็ค้ายา
กฎน่ะมี แต่ลับหลังแล้วไม่มีใครทำตาม
ยกเว้นคนอย่างพ่อผม หัวโบราณ
มีคนมาหาพ่อ พร้อมเฮโรอีนเต็มกระเป๋า
และบอกว่า "แอนดี้ เอาไปหาเงินสักสองแสนไป"
แล้วพ่อก็จะ "ฉันไม่เอาไอ้ของพรรค์นี้หรอก" ผมบอกพ่อ "รับไว้สิ ล้อเล่นใช่ไหมเนี่ย"
เขาบอกว่า "ฉันไม่อยากได้ เงินเปื้อนเลือด"
"ตัวเองเป็นฆาตกรนะ ห่วงเรื่องเงินเปื้อนเลือดงั้นเรอะ"
เขาบอกว่า "ฉันนี่แหละที่จะถูกฆ่า"
"ฉันนี่แหละที่พวกนั้นจะเชือดให้ลิงดู"
คนของจอห์นรู้ว่าตัวเองเจอสถานการณ์ไม่สู้ดี
และต้องมีวันถูกคิดบัญชีแน่
ทุกคนพากันลนลาน จอห์น
ช่างหัวพวกมันสิ เราไม่กลัวเว้ย ฉันกลัวอยู่หรอกถ้าเดิมพันแข่งสามนัด
แล้วแพ้ทั้งสามเกม ตอนนั้นฉันถึงกลัว
ฉันจะสนเรื่องปัญญาอ่อนนี่ทำไม
รอบตัวจอห์นมีแต่คนบึกบึน
เพราะเขารู้ว่าเขาจะทำเองอะไร
และเขาอยากแกร่ง
จากนั้น น่าจะสักสัปดาห์หรือสองสัปดาห์ ก่อนที่พอล คาสเทลลาโน่จะถูกฆ่า
พอลข้ามหัวจอห์น
และแต่งตั้งทอมมี่ บิลอตติเป็นรองหัวหน้า
และนั่นคือความผิดพลาดครั้งใหญ่
จอห์นแบบว่า "ล้อกันเล่นหรืออะไรวะเนี่ย"
จอห์นคิดว่าตัวเองรอคิวอยู่แล้ว
เราไม่ต้องการนายกับบิลอตติ
จากมุมมองของจอห์น นั่นทำให้มันแย่กันไปใหญ่
ถ้าผมเป็นจอห์น กอตติ ผมจะนั่งลง
บอกว่า "ดูหมอนี่สิ มันอยากฆ่าน้องฉัน"
"แทนที่จะให้ฉันเป็นรองหัวหน้า เสือกให้ทอมมี่ บิลอตติเป็นรองหัวหน้า"
"แปลว่าอะไร แปลว่าพวกมันมาเก็บฉันแน่"
ไอ้เวรนี่
ไอ้เวรไร้น้ำยา มันเป็นได้แค่นั้นแหละ
ปัง! ไอ้เวรไร้น้ำยา
พอล คาสเทลลาโน่รู้ว่าจอห์นเป็นหอกข้างแคร่
และเขาอยากให้จอห์นหายไปซะ
เขาพูดกับใครสักคนว่า เขาจะจัดการกับจอห์น กอตติ
ทันทีหลังคริสต์มาส
ทีนี้ จอห์น กอตติ เขามันนักเลง
จอห์น กอตติไม่สนหัวคริสต์มาสหรอก
ถ้าไม่ฆ่าก็ถูกฆ่า เท่านั้นแหละ นั่นแหละฟางเส้นสุดท้าย
มีอยู่เทปนึง ที่อัดไว้เมื่อเดือนมิถุนายน 1985
เสียงในเทปไม่ค่อยชัดนัก
(ฟังไม่ออก)
(ลดเสียง - หยุดชั่วคราว)
เราเคยฟังมาก่อนแล้ว แต่เราไม่ได้ใส่ใจมักมากนัก
แต่ตอนนี้เราเอามันมาฟังซ้ำแล้วซ้ำเล่า
งั้นรู้ไหมว่าเราจะทำยังไง ทอมมี่กับหมอนั่น…
จะถูกสอย
งั้นรู้ไหมว่าเราจะทำยังไง ทอมมี่กับหมอนั่นจะถูกสอย
เราตื่นเต้นมาก
ทีนี้เราก็มีบทสนทนา ที่เกี่ยวข้องกับอาชญากรรมที่น่าจะเกิด
เพราะในเดือนธันวาคม 1985
พอล คาสเทลลาโน่ กับทอมมี่ บิลอตติก็ถูกฆ่า
จอห์น กอตติตกเป็นเป้าหมายหลักของเรา
(เอฟบีไอ)
เรากำลังทำคดีจอห์น คอยจับตาดูเขา
แต่จอห์น กอตติ ไม่ออกไปข้างนอกและยิงใครอีกแล้ว
เขาจะบอกให้คนไปทำให้
นั่นคือหลักฐานที่ผมต้องหาทางเอามันมาให้ได้
ยังไงเราก็ต้องดักฟังคนอย่างจอห์น กอตติ
จะได้เอาคนพวกนี้เข้าคุก
ความตั้งใจคือพยายามดักฟังเบอร์กินฮันต์แอนด์ฟิช
และเราก็พบว่าปป.อก. เข้าไปในนั้นได้ก่อนเราแล้ว
นั่นคือราคาที่ต้องจ่าย ในการไล่ตามคนอย่างจอห์น กอตติ
มีอีโก้เข้ามาเกี่ยวเยอะเลย
แล้วยังหน่วยงานอื่นๆ ที่อยากดำเนินคดีกับหมอนี่
เป็นคดีที่สร้างอาชีพให้อัยการ หรือเจ้าหน้าที่ได้เลย
บรูซสนใจอยู่แค่เรื่องเดียว
นั่นคือเรื่องแก๊งแกมบีโน่
ไม่มีเรื่องไหนในโลกจะสำคัญยิ่งไปกว่า และนั่นคือโลกของเขา
และคนอื่นไม่มีสิทธิ์เข้าไปแหยม
มันเหมือนว่า…
พวกเขาไม่ชอบเรา เราก็เลยไม่ไปยุ่งด้วย
และผมจะไม่ขอพูดลงรายละเอียด
ตอนนั้นเราเป็นทีมเดียวในนิวยอร์กที่ได้เรื่อง
และเราจะเดินหน้าทำคดีของเราต่อ
วันที่ 26 ธันวาคม เราเปิดเครื่องดักฟัง
ในเบอร์กินฮันต์แอนด์ฟิชคลับให้กลับมาทำงาน
และเราก็ดักฟังจอห์น กอตติได้อีกครั้ง
จากนั้นเราก็ถูกรางวัลใหญ่
เราบันทึกเสียงบทสนทนา ที่คนอื่นไม่มีทางได้มาแน่ๆ
ภายในไม่กี่วันหลังเขาขึ้นเป็นหัวหน้า
เขาไม่เปิดช่องให้ความไม่ลงรอย
คิดว่าทำงานกับคนโง่อยู่เหรอ จะบอกอะไรให้นะ
ฉันทำลายนายกองทุกคนได้โดยไม่ต้องล้ำเส้น
นั่นแหละหัวหน้าคนใหม่
จอห์น กอตติให้คนมาสรรเสริญเขา เขาเล่าว่าคนสรรเสริญเขายังไง
มันว่า "จอห์น ฉันรู้มาตลอด"
"ถึงตอนนั้นนายยังเด็ก นายก็จะได้เป็นหัวหน้าเรา"
"ฉันภูมิใจมาก สาบานต่อพระเยซูคริสต์ นายคือพระเยซูคริสต์เลยวะ"
เขาเรียนรู้ทุกช่องทาง
ที่พอล คาลเทลลาโน่ใช้หาเงิน
แค่นี้แหละ
แค่นี้เหรอ
เหมือนจะมีห้าสิบล้านดอลลาร์นะนั่น
เราได้บทสนทนาดีๆ ที่เขาพูดเรื่องเงิน
ที่เข้ามาจากพื้นที่ริมฝั่งน้ำ เงินที่เข้ามาจากชมรมคอนกรีต
เงินที่เข้ามาจากนายกองทุกคน นายทหารทุกคน
และที่ดียิ่งขึ้นไปอีกคือ เขาพูดชื่อเต็มของพวกนั้นด้วย
โจ บุช, แฟรงกี้ เกอชิคโค, โจ กัลโล
จิมมี่ คูแนน, บ็อบบี้ คาเบิร์ต, โทนี่ ลี ซอนนี ชิคโคน, ทอมมี่ แกมบีโน่
ที่เราเห็นตอนนี้คือหนอนผีเสื้อที่ออกมาจากรังไหม
และกลายเป็นผีเสื้อ
หัวหน้าแก๊งอาชญากรรมแกมบีโน่
และเราบันทึกบทสนทนาพวกนั้นไว้ได้
ตอนที่จอห์นขึ้นเป็นหัวหน้า เราเป็นเจ้าของเมืองนี้
ทุกอาชีพ ทุกสหภาพ ทุกธุรกิจ
คุณก่ออิฐไม่ได้ เทซีเมนต์ไม่ได้
พวกเขากุมทุกอย่างเอาไว้
ฉันรู้จักคนที่เป็นเจ้าของบริษัทใหญ่ ที่ถูกพวกนั้นไปรีดไถ
พวกเขายอมจ่าย พวกเขากลัว เพราะคนพวกนั้นน่ากลัว
แต่ไม่ใช่สำหรับเรา
สำหรับเรามันเยี่ยมมาก ว้าว เยี่ยมยอดไปเลย
ธุรกิจเราทำเงินได้ เก้าหมื่นถึงหนึ่งแสนดอลลาร์ทุกวัน
ทุกวัน นั่นเงินมหาศาลเลยนะ
ฝ่ายกฎหมายจะจี้เราหนัก
แต่ฟังนะ ถ้าฉันทำธุรกิจได้สักปีโดยไม่โดนขัดล่ะก็
ฉันจะรวมมันเข้าด้วยกัน ไม่ให้พวกนั้นมาทำพังได้
ต่อให้เราตาย ก็ทำลายไม่ได้
- ต้องดีแน่ - เป็นมรดกตกทอดที่โคตรเจ๋ง
หลังเหตุยิงพอล คาสเทลลาโน่ จอห์น กอตติไม่ถูกตั้งข้อหา
ทนายของจอห์น กอตติบอกเราในคืนนี้
ว่าเจ้าหน้าที่รัฐไม่ได้ถามอะไรลูกความเขาเลย
ยังไม่ได้ขอสอบปากคำด้วยซ้ำ
แต่แล้วก็มีคดีนี้
คดีเก่าเก็บ การทำร้ายร่างกาย
การโต้เถียงเรื่องที่จอดรถ
กอตติมีคดีติดตัวอยู่ในควีนส์ บ้านเกิดของเขา
และคดีนี้เกี่ยวข้องกับช่างซ่อมตู้เย็น ชื่อโรมวล ไพซิค
(กุมภาพันธ์ 1986)
ประมาณ 18 เดือนก่อนเหตุยิงคาสเทลลาโน่ ย้อนไปในปี 1984
ที่ควีนส์ ไพซิคเลิกงานและขับรถกลับบ้าน
และมีรถจอดซ้อนคันขวางทางเขาอยู่
เขาก็เลยเริ่มบีบแตร
(ห้ามจอด ห้ามยืน ห้ามหยุดรถ ห้ามล้อเล่น)
จอห์น กอตติต่อยเขา
และมีการตะลุมบอนบนถนนนิดหน่อย
(สู้กับรถติด)
ทางเราแบบว่า "จริงเหรอเนี่ย"
"หมอนั่นโง่ขนาด ไปต่อยคนอื่นกลางวันแสกๆ เลยเหรอ"
แต่เหมือนว่าวันนั้นเขาหัวร้อนจัด
ไพซิครำคาญมากเลยไปแจ้งตำรวจ
และตำรวจก็ไปเจอจอห์น กอตติกับเพื่อน และสองคนนั้นก็ถูกจับ
(ควีนส์)
ตำรวจในเครื่องแบบสี่นาย เข้าจับกุมกอตติ
หลังเกิดเหตุทำร้ายร่างกายไปหลายนาที
นั่นคือปี 1984
ทีนี้ข้ามไปที่ต้นปี 1986
(กุมภาพันธ์ 1986 การพิจารณาคดีครั้งที่หนึ่ง)
อัยการเขตของควีนส์ต้องการยก
คดีทำร้ายร่างกายและปล้นชิงทรัพย์ มาพิจารณาในศาล
ตอนนั้นผมเป็นอัยการฝ่ายพิจารณาคดี ประจำสำนักงานอัยการเขต
เป็นคดีที่มีมาเฟียเข้ามาเกี่ยว
ซึ่งตรงไปตรงมาที่สุดเท่าที่จะหาได้
มีพยานเห็นเหตุการณ์ พวกเขาถูกจับไม่กี่นาทีหลังเกิดเหตุ
เราไม่ได้กังวลกันนักว่า มันจะเป็นอันตรายต่อ
คดีฆาตกรรมของคาสเทลลาโน่รึเปล่า
แม้แต่สายข่าวที่ให้ข้อมูลกับเรา
พวกเขาก็พากันหัวเราะ
ถึงมันจะดูไม่ร้ายแรง
เมื่อดูจากประวัติของจอห์น กอตติ ก็จะเห็นได้ชัดว่าเมื่อเพิ่มการวางโทษ
ในฐานะผู้ที่กระทำผิดมาก่อน เขาจะเจอโทษจำคุกสูงสุด 15 ปี
ดังนั้น สำหรับเขา ถ้าถูกตัดสินว่าผิด โทษก็ร้ายแรง
ต้องรู้ไว้ว่าคดีนี้เกิดขึ้น ตอนที่จอห์น กอตติเป็นหัวหน้ากลุ่ม
เขาเป็นหนึ่งใน นายกอง 20 หรือ 30 คนในแก๊งนั้น
นึกภาพออกไหม
คุณยื่นฟ้องคนที่ไม่รู้จักด้วยซ้ำ
เพราะเขาทำร้ายคุณบนท้องถนน
จากนั้นคุณก็มารู้ว่าเขาเป็นเจ้าพ่อคนใหม่
(เจ้าพ่อคนใหม่ มีรายงานคุมแก๊งแกมบีโน่)
ในช่วงเตรียมพิจารณาคดี ผมพยายามติดต่อโรมวล ไพซิค
ไม่มีคนชื่อโรมวล ไพซิค ผมหาเขาที่ไหนก็ไม่เจอ
เขาไม่ได้พักอาศัยอยู่ที่เดิม ข้อมูลติดต่อก็ใช้ไม่ได้
และผมไม่มีพยาน
ผม… คดีนี้ขึ้นอยู่กับ การขึ้นให้การของโรมวล ไพซิค
สำหรับผม มันเหมือนเขาหายตัวไปจากโลกนี้ เขาไม่อยู่แล้ว
งานของเราคือตามหา รังควาญ และปิดปากพยาน
พ่อผมเคยบอกว่า "อยู่ในคุกหาเงินไม่ได้"
ดังนั้นเมื่อมีคนทำให้เราเดือดร้อน
เราจะทำทุกอย่างเท่าที่ทำได้เพื่ออยู่ให้ไกลคุก
(ฉุกเฉิน)
ในที่สุดตำรวจก็เจอเขา ในโรงพยาบาลที่แนสซอเคาน์ตี้
(ว่ากันว่าพยานเอาผิดกอตติเข้าโรงพยาบาล)
ตอนที่เห็นเขากับสายคล้องแขน ก็ชัดเจนอยู่ว่าต้องคิดยังไง
แทบจะเหมือนหนังร้ายๆ เรื่องนึง
เห็นว่าเขาเป็นเจ้าพ่อมีชื่อ
เขาไม่อยากขึ้นให้การแล้ว
เขาไม่มีทางเลือก เขาไม่มีทางเลือกอะไรเลย
เขาเป็นพยาน และพยานก็จำเป็นต้องขึ้นให้การ
(ไต่สวน 'เจ้าพ่อ')
โรมวล ไพซิคกับภรรยา เจเน็ตต์ ต่างใช้ชีวิตอยู่ด้วยความหวาดกลัว
ตั้งแต่ที่ไพซิคชี้ตัวชายผู้นี้เมื่อ 18 เดือนก่อน หัวหน้าแก๊งอาชญากรรมแกมบีโน่
จอห์น กอตติผู้เป็นที่เลื่องลือ
เป็นสถานการณ์ที่สื่อให้ความสนใจเป็นพิเศษ
จอห์น กอตติ มาขึ้นศาล
ในที่สุด คนที่เราได้รู้มาว่า เป็นผู้วางแผนการฆ่าหัวหน้ามาเฟีย
ก็มาอยู่ตรงหน้าเรา
เขาเหมือนมาจากเอเจนซี่คัดดารา
เขาท่าทางเหมือนเจ้าพ่อ แต่งตัวเหมือนเจ้าพ่อ
เขานี่แหละ เจ้าพ่อ
มาเฟียก่อนหน้าจอห์น กอตติ
มักจะเป็นชายแก่ใส่สูทยับๆ หรือใส่ชุดวอร์ม
และไม่ได้มีเสน่ห์อะไร
เขาเปิดตัวเหมือนดาราหนัง
เดินเข้ามาพร้อมชุดสูทราคาสองพันดอลลาร์
เนคไทวาดลายด้วยมือ แหวนที่นิ้วก้อย เส้นผมเรียบแปล้
ตระหนักดีว่ามีสื่อจับจ้อง
ตระหนักดีว่าสาธารณชนจะมองเห็นเขายังไง
- อยากพูดอะไรเรื่องคดีนี้ไหม - ไม่
ข้อหาที่คุณเจอน่ะ เห็นเขาว่าชายคนนั้นถูกขู่ให้กลัว
ผมว่าท่าทางเขาไม่กลัวนะ
เขาไม่เหมือนหัวหน้ามาเฟียคนอื่น
และเขาชอบสปอตไลต์ เขาไม่ได้หลบมันเลย ไม่ได้พูดว่า
"หลีกทางไปให้พ้น" เขาไม่ได้ผลักเราออก
เขาเดินผ่านไปเลย
เหมือนทะเลแดงเบิกทางให้จอห์น กอตติ
มีกล้องจับอยู่ทุกที่
"ฉันมาแล้ว ฉายสปอตไลต์มาทางนี้เลย ขอบคุณมาก"
พวกเขาสับสนน่ะ
ไพซิคอยู่ที่คอกพยาน
และผมถามเขา
"คุณช่วยมองดูรอบๆ ห้องพิจารณาคดีหน่อยสิ คุณไพซิค และคุณพอจะระบุตัว
คนที่คุณเพิ่งพูดถึงไปได้ไหม"
เขามองขึ้นไปบนเพดาน
พวกนั้นนั่งประจันหน้าเขา
แทนที่จะชี้ไปที่พวกนั้นแล้วพูดว่า "คุณคือคนที่ทำกับผมแบบนี้
เราถึงได้มาอยู่ตรงนี้กัน" เขากลับพูดว่า "ผมไม่รู้"
พยานปากเอกในการพิจารณาคดี หัวหน้าแก๊งผู้มีชื่อ จอห์น กอตติ
จู่ๆ ก็มีอาการความจำเสื่อมคาคอกพยาน
คุณเชื่อหรือไม่ว่าพยานถูกบีบบังคับสักทาง
ผมเชื่อว่าเขากลัว และผมเชื่อว่าเขาให้การด้วยความกลัวตาย
ผู้พิพากษาแอนน์ ดัฟฟิซี่ยกฟ้องข้อกล่าวหา คดีทำร้ายร่างกายที่กอตติตกเป็นจำเลย
- พวกเขาไม่สับสนแล้ว - มีข้อคิดเห็นไหมครับ
หลังจากไพซิคขึ้นให้การ
นิวยอร์กโพสต์ก็ได้พาดหัวข่าว สุดอมตะลงหนังสือพิมพ์นิวยอร์กโพสต์
"เจ้าพ่อสั่งลืม"
และตำนานก็ถือกำเนิดขึ้น
หลังจากนั้นไม่ต้องคิดเลย มีแต่ข่าวของจอห์น กอตติไม่หยุดไม่หย่อน
(กอตติพ้นข้อหา)
กอตติเติมเต็มความว่างเปล่า
กอตติเริ่มมีหน้ามีตาในนิวยอร์ก
ในยุคที่มีคนไร้บ้านเยอะเป็นวิกฤต
ยาเสพติดครองเมือง
เรแกนถล่มสหภาพแรงงาน
และนั่นคือจุดเริ่มต้น ของความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจ
(แอสโซซิเอเทด)
นิวยอร์กช่วงยุค 80 มีแต่ข่าวชวนหดหู่
ดังนั้นพอมีใครสักคนโผล่มา ท่าทางเหมือนซูเปอร์ฮีโร่
แม่เจ้า เราชอบเขา เขามาครองเมือง
นิวยอร์กมีเขาครอง เขามาครองเมือง เราชอบ
เขาได้ลงปกนิตยสารนิวยอร์ก
เขามีอำนาจ เขามีลู่ทาง
กระแสแรงขึ้นเรื่อยๆ
ตอนนั้นเป็นจุดเริ่มต้นของยุคจุลสาร และผู้คนก็ชอบอกชอบใจ
เข้าทางจุลสารสุดๆ เข้าทางนครนี้สุดๆ
เข้าทางจิตนาการของสาธารณชน
และนั่นคือสิ่งที่จอห์น กอตติทำ เขาเข้าไปอยู่ในจินตนาการของสาธารณชน
และสื่อก็ช่วยสร้างเขา
พวกมาเฟียเป็นพวกหลงตัวเอง
จอห์นเป็นพวกหลงตัวเอง
พวกมาเฟียจะมีนิสัยอยู่อย่าง แม้แต่ตัวผมเองก็มี
พวกนี้ชอบพูดตอแหลว่าไม่ชอบชื่อตัวเอง
พวกเขาชอบเห็นชื่อตัวเองในหนังสือพิมพ์
ผมรู้ว่าครั้งแรกที่ชื่อผมไปโผล่ในหนังสือพิมพ์น่ะ ผมตื่นเต้นจนตัวสั่น
วันศุกร์สัปดาห์นั้นผมออกไปข้างนอก แล้วก็แบบ "แม่เจ้าโว้ย"
ผมเหมือนเป็นคนดังเลย ผมแน่ใจว่าจอห์นเองก็ด้วย
ฉันไม่สนว่าใครจะบอกอะไรฉัน ฉันรู้ว่าในเมืองนี้ ใครเป็นใคร
น่าตื่นเต้นแน่นอน…
แต่สุดท้ายแล้วก็มีราคาที่ต้องแลก
(เอฟบีไอ)
ในการสืบสวนคดีฆาตกรรม สักพักก็ถึงทางตัน
ไม่มีอะไรให้ทำต่อ เบาะแสก็หมดแล้ว
และเราก็ได้รู้ตัวว่า ถ้าไม่มีข้อมูลใหม่ เราไขคดีนี้ไม่ได้แน่
(ปป.อก.)
เรามีบันทึกบทสนทนาเรื่องอาชญากรรมบ้าง แต่มันก็ยังไม่พอ
ที่จะเป็นหลักฐานให้เราชนะคดีได้
รัฐบาลบอกว่ากอตติ บริหารแก๊งอาชญากรรมแกมบีโน่
แก๊งมาเฟียที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ
แต่กอตติมีอิสรภาพเต็มที่
ตอนที่จอห์น กอตติ ขึ้นเป็นหัวหน้าแก๊งอาชญากรรมแกมบีโน่
เอฟบีไอไม่มีข้อมูลดำเนินคดีเขา
ปป.อก.ไม่มีข้อมูลดำเนินคดีเขา
แต่เรามี
เรามีข้อมูลที่ดีให้ดำเนินคดีกับเขา และเราก็อยู่ในขั้นตอนการฟ้องร้อง
ฉันชื่อไดแอน แจ็คคาโลนี ตอนนั้นฉันเป็นผู้ช่วยทนายสหรัฐฯ
ประจำเขตตะวันออกของนิวยอร์ก
(กระทรวงยุติธรรม)
คืนนี้เจ้าพ่อเดือดร้อนแล้ว
ในหนึ่งอาทิตย์ จอห์น กอตติอาจต้องนอนตะราง
การพิจารณาคดีของไพซิค เป็นแค่อาหารเรียกน้ำย่อยก่อนจานหลัก
อาหารจานหลักเสิร์ฟแล้ว และนั่นคือการพิจารณาคดีของรัฐบาลกลาง
ที่เขตตะวันออกในบรุกลิน รัฐบาลสหรัฐฯ ปะทะจอห์น กอตติ
ข้อหาได้แก่ ฆาตกรรม
การพนันโดยผิดกฎหมาย ปล่อยเงินกู้และปล้นรถบรรทุก
(ฟ้องหัวหน้ามาเฟียกับพวกอีก 14)
ผู้พิพากษารัฐบาลกลางตัดสินว่า กอตติและพวกอีกเจ็ดคน
ต้องโดนข้อหาฉ้อโกงในเดือนเมษายน
รัฐบาลได้ตัวเขาแล้ว
(ขบวนการอาชญากรรม)
(ฮั้วประมูล)
พ่อผม เขาดูหนังสือพิมพ์แล้วก็พูดว่า
"พวกเรามาได้แค่นี้แหละ จบเห่แล้ว ปิดฉาก"
ขอโทษทีครับ คุณจอห์น
เรามีหลักฐานมากเกินพอ ที่จะเอาผิดจอห์น กอตติและพวก
แต่เราไม่ได้เตรียมรับมือกับทะเลเพลิงที่ตามมา
คำบรรยายโดย อัจฉริยา สุกใส