ARALIK
16 Aralık tatil haftasıydı, insanlar Noel alışverişindeydi.
Sık sık yaptığım gibi yine ofisimde cam kenarına oturmuş,
Castellano davasına bakıyordum.
Paul Castellano bu en büyük organize suç davasında
yargılanmayı bekliyor.
Neredeyse bir yıldır bu dava üzerinde çalışıyordum.
Cinayet, gasp, uyuşturucu kaçakçılığı ve haraççılıkla suçlanıyor.
Paul Castellano 80'lerde patronların patronu olarak görülüyordu.
En büyük organize suç ailesinin lideriydi,
yani Gambino ailesinin.
Castellano bu gece iki milyon dolar kefalet ödeyip
aşağı Manhattan'daki federal mahkemeden ayrıldı.
Davanın çocuk oyuncağı olduğunu, son rötuşları yaptığımızı sanmıştım.
Ama birden telefonum çalmaya başladı.
Tüm hatlardan aranıyordum.
Kanal 11'in basın odasındaydım.
Birden polis telsizi çalmaya başladı, Midtown'da silahlar patlamıştı.
Saat 5.20 civarı sokaktan silah sesleri geldi.
46'ncı caddede.
Sparks Steak House'un önünde.
- Adam sokakta mı? - Sokakta arabasının yanında yatıyor.
Saat beşi geçerken
Midtown'da Noel alışverişi sırasında iki kişi umursamazca vurulmuştu.
Faillerin beyaz erkek olduğu sanılıyor.
Üçü de ten rengi trençkot giyiyordu.
FBI ajanı "Laura, oturuyor musun?" dedi.
"Her şey yolunda mı?" diye sordum. "Hayır. Castellano öldü" dedi.
Koca Paul Castellano, Amerika'nın en güçlü mafya patronu
yerde ölü yatıyor.
Koruması Tommy Bilotti ile limuzininden indiği sırada
defalarca kurşunlanarak öldürüldü.
Öylece kalakalmıştım. Anca "Aman tanrım" diyebildim.
Bir yıllık emek çöpe gitmişti.
Kral öldü.
Ne oldu ya?
Bu devasa bir olay. Başkanı vurmaktan farkı yok.
Patronların patronunu öldürmeye kim cesaret etmiş olabilir?
Kaptanımı aradım.
"Paul öldürüldü" dedim. Çok sakindi ve şöyle dedi…
Sesindeki tonlamayı duyunca "Ha siktir" dedim.
Telefonu kapattım. "Siktir, harbiden yaptılar" dedim.
46'ncı caddedeki cinayetten sonra birkaç saat içinde herkes anlamıştı,
bunu organize eden, John Gotti'den başkası değildi.
Hükûmete göre, John Gotti soğukkanlı bir katil…
YENİ BABA GAMBINO ÇETESİNİN BAŞI
…Amerika'nın en zalim, en güçlü mafya patronu.
Bilmez miyim?
John Gotti,
âdeta Marvel filmleri çıkmadan önceki bir Marvel kahramanı gibiydi.
O zamanın New York'u için mükemmel bir karakterdi.
BİR NUMARALI HALK DÜŞMANI GERÇEK BABA
KANUNLARLA DALGA GEÇİYOR
Mafyanın gizli bir örgüt olması beklenir.
O ise caka satıyordu.
Kameralara oynuyordu.
İlgi odağı olmaya bayılıyordu,
halk da onu seviyordu.
Emniyet güçlerini yetersiz gösteriyordu.
ÖZGÜR!
FBI ipinde bile değildi.
Tutuklanmışsın, hapse girmişsin,
ipinde değildi.
SUÇSUZ
Federal hükûmete atılmış bir tokattı.
GOTTI'NİN KARŞI TANIĞI KAYBOLDU
O bir katildi. Bir gangsterdi.
Tüm şehir ona aitti.
Ve biz onu alt etmeye çalışacaktık.
Tek ifadesi, Gotti'yi Yakalamak.
Beni dinle.
Belki 50 Andy, 500 Carl, 25 Al, 30 Paul tanıyorsundur
ama canına yandığımın tek bir John Gotti'si var.
GOTTI'Yİ YAKALAMAK
1980'ler New York'ta suç işlemek için ideal bir zamandı.
Ne yapsan paçayı sıyırabiliyordun.
Cinayet, uyuşturucu satışı, gasp,
hepsinden yırtıyordun.
New York bize aitti.
Sıyıramayacağın hiçbir şey yoktu. Hiç.
Sokaklarda milyonlar kazanıyorduk.
Varsa yoksa vizon mantolar, mücevherler.
Her şey o buram buram cazibe uğruna.
- Evet. - Vay canına.
İnsanlar şaşkın gözlerle bakardı.
Kim yerimizde olmak istemezdi? Kim suçlu olmak istemezdi?
John Gotti tüm bunların bir temsiliydi.
Korkulması gereken bir adamdı.
Mafya babası Paul Castellano olayındaki tetikçi için
polis geniş çaplı arama yapıyor.
FEDERAL SORUŞTURMA BÜROSU
1985'te 29, 30 yaşlarımdaydım.
Sadece beş yıldır Büro'daydım.
Paul Castellano cinayeti çok önemli bir dosyaydı.
Sokakta dosya için kanıt toplamaya çalışmakla meşguldük.
Neyse ki yakın çevresinden muhbirlerimiz vardı.
Gotti'nin işi olduğunu bildiriyorlardı
ve çoğu tetikçinin kimliğini.
Sorun şu ki ifade verip gerçeği söyleyemiyorlardı.
İfşa olmak vardı.
Adamları tespit edecek tanıklar bulabilir miydik, mesele buydu.
İnsanlar konuşmuyordu. Asla.
Kim "Gördüm" diyebilirdi?
Moron olmak lazım çünkü günlerin sayılı demek olurdu.
Korkuyorlardı. Mafyanın yapabileceklerini biliyorlardı.
New York 50 yıldır bu önemde bir mafya cinayeti görmedi.
JOHN'S 12'NCİ CADDE
1985 Castellano suikastını, cinayeti duyduğumda bana göre
John Gotti'nin işi olduğu çok belliydi
çünkü o böyle biriydi.
Gotti ve ben 1970'ler boyunca birlikte yükselmiştik.
Tommy DeSimone'la birlikte kamyon soyardık.
Sıkı Dostlar'da Pesci'nin oynadığı Tommy karakteri gibi.
Ne diyorsun? "Böyle…"
Mafyada yükselmek için cinayet işlemek zorundaydın.
İşte o zaman potansiyel mafya üyesi kabul edilirdin.
John Gotti çok cesur ve korkusuzdu.
Tek soru sormaksızın cinayet işlemeye hazırdı.
Patron sana ne derse yaparsın.
MAYIS
James McBratney, Staten Adası'ndan sert bir adamdı.
Tayfası, İtalyan gangsterlerini kaçırıp
rehin alıyordu.
Haber duyuldu ve John Gotti,
McBratney'yi öldürme görevini üstlendi.
John ve iki adam daha Staten Adası'na giderek
adamı barda öldürdü.
Üçü birden McBratney boğuşmaya başladı.
Sonra ani bir öfkeyle bir, iki, üç el silah patladı.
Jimmy McBratney öldü. Üç adam ise kaçtı.
John tutuklandı.
NEW YORK POLİSİ
Hapse girdi ve 1977'de çıktı.
İşte o zaman tam bir mafya üyesi oldu.
Şüpheleri gidermiş, nişanını almıştı.
Artık bizdendi.
Bir dolu argo laf ve terminoloji var
ama hepsi aynı kapıya çıkıyor, artık suç ailesinin gerçek bir üyesiydi.
New York'un mafya babası olacaktı, bu iddiadaydı, bense buna gülüyordum.
Ama John Gotti herkesin düşündüğünden çok daha zekiydi.
TEMMUZ
ARALIK
Emniyet çevrelerindeki sessiz spekülasyonlara göre,
ABD'nin en büyük mafya babasını vurma emri Gambino ailesinin içinden gelmişti.
FBI'da bu bizim için çok sinir bozucuydu.
Kimin yaptığını biliyorduk. Emri vereni biliyorduk.
Buna rağmen yargılamak ve kanıtlamak gerekiyordu.
Bu zorlu bir işti.
Tanık bulamıyorduk.
Ümitsizce her yolu deneyip delil toplamaya çalışıyorduk.
Suç ailesi yönetmek, bir iş yönetmek gibidir.
Bir araya gelir, meseleleri görüşür, tahsilat yapar, emirler verir,
suç işlersin.
John Gotti'yi daha çok izlemeye başladık
ve gördük ki Queens'teki Bergin Hunt & Fish Club adlı kulübünde
epey popülerdi.
Her mafya ailesinin kulübü vardı.
John Gotti'ninki, Bergin Hunt & Fish Club'dı.
12 ya da 13 yaşımdayken babam beni oraya götürdü.
Babamın ne iş yaptığını işte o zaman anlamaya başlamıştım.
Bir mafya üyesiydi.
Bergin Hunt & Fish Club iş yerimizdi.
Sosyalleşir, işlediğimiz suçları konuşurduk.
Güne sosyal kulüpte başlar, çörek yer, kahve içer, günün kalanını da
New York şehrini yağmalayıp çapulculuk yaparak geçirirdik.
Hep keşke mikrofonum olsaydı derdik çünkü hepsi o kulübe gelirdi.
Konuştuklarını bilirdik. Keşke kaydedebilsem derdik.
Tabii ki bu yasa dışı olurdu. Söylemesi yapmaktan kolay.
Davanın en zor yanlarından biri de
her emniyet biriminin şöhretten pay istemesiydi.
Bu yüzden Polis departmanı OCTF ile anlaştık.
Herkes sahadaydı.
ORGANİZE SUÇLARLA MÜCADELE
FBI'ın elindeki kaynaklar, Organize Suçlarla Mücadele'de yoktu.
FBl, Üçüncü Deniz Piyade Bölüğü gibiydi.
İnsan gücü onlardaydı, para onlardaydı.
Ne lazımsa hepsine sahiplerdi.
Organize Suçlarla Mücadele ise daha çok Seal Timi gibiydi.
Daha hızlı hareket edebiliyorduk.
Küçüktük. Çeviktik.
FBI'la yarışır duruma gelmiştik.
Neticede FBI bize yetişmek için birden işi sıkı tutmaya karar verdi.
Araştırmalarımız sayesinde FBI'ın iki adım ilerisindeydik
çünkü dosya zeminimizi güçlendirmiş,
Paul Castellano öldürülmeden yedi ay önce
Bergin Hunt & Fish Club'a dinleme cihazı yerleştirmiştik.
ARALIK
NİSAN
1980'lerde gangsterleri takip etmek
kolay bir iş değildi.
Evlerinden çıktıkları andan gece dönünceye dek
gözleri hep etrafta olurdu.
Ama çoğu insan alışkanlıklarıyla yaşar,
John Gotti gibi.
Her gün evinden aynı saatlerde çıkar,
her gün aynı yere giderdi.
101. caddedeki Bergin Hunt & Fish Club'a.
Gotti gelecek vadediyordu, bunu biliyorduk
ve zamanımızı ve paramızı yatırmak için uygun bir yer olduğunu düşündük.
Biliyorduk, Bergin Hunt & Fish Club'a böcek yerleştirmeyi denemeyen kalmamıştı.
Queens Bölgesi Başsavcılığı ve FBl başarısız olmuştu.
Çok dikkatli olmalıydık, bunun farkındaydık.
Sonuçta şunu anlamanız gerek, siz mahallede bir yabancısınız.
Pamuk tarlasında göze batan bir parça kömür misali.
Bilirsiniz, insanlar takipte miyiz diye bakınıyordu.
Yani bir mizansen hazırlamalıydım.
Bir dedektif ayarladık.
Kamyonetini rutin olarak Bergin Club'ın yan sokağına park ediyordu.
Çöpçülerin toplaması için dışarı karton kutu bırakıyordu.
İnsanlar onu görmeye alışacaktı.
Sokağın karşısındaki lokantada kahve içer,
gazetesini okur, kamyonetine biner, giderdi.
Bu, insanların alıştığı bir rutin hâline gelmişti.
Bu böyle bir ay kadar sürdü.
PAZARTESİ, 6 MAYIS 1985
PAZARTESİ, 13 MAYIS 1985
Nihayet bir gün harekete geçmeye karar verdik.
Kilit açmakta usta bir adamımız vardı.
Harikaydı.
O öğleden sonra dedektif,
kapının biraz yanına bir buzdolabı kutusu bıraktı.
Yanından yürüyüp geçenler için
binanın karşısına bırakılmış boş bir kutudan ibaret olacaktı.
Kutunun içinde…
…bizim kilitçi vardı.
Kutunun bir tarafı kesilerek açıldı.
Kapı açılır açılmaz bize işaret verdi.
Giriş ekibi böcekleri mekâna yerleştirmeye koyuldu.
Ben gözcüydüm.
Mekânın ön cephesini görebiliyordum.
İçeri girince ilk iş, etraf kolaçan edilir.
İnsanlar büyük olasılıkla nerede toplanacak,
konuşmalarını nerede kaydedeceksin?
Arka odaya açılan bir kapı vardı.
Berber dükkânına benziyordu.
Sıradan bir berber koltuğu, hemen yanına da bir telefon konulmuştu.
Belli ki John orada oturuyordu.
Kişiliğini bilirdim, diğer herkes ondan alçakta olmalıydı.
Biz de böceği oraya yerleştirdik.
20, 25 dakikadır içerideydiler.
Derken birden bir araba geçti.
Orada oturmuş, Bergin Hunt & Fish Club'a bakıyorlardı.
Çok riskli bir durumdu.
Şüpheli biri olduğu, birilerinin geldiği konusunda
ekibi uyardım.
Birinin kapıyı sarstığını duyduk.
İçeri girecekler miydi? Silahlılar mıydı?
"Kimse kıpırdamasın. Soyguncu olan biziz" dedim.
"Bakalım onlar ne yapacaklar."
Köşeden çıkmaya karar verdim.
Bilinmeyen bir sebepten beni takip ettiler.
Yaklaşık üç buçuk kilometre takip ettiler.
Giriş ekibi işini çabucak bitirdi
ve gece hırsızları gibi sıvıştı.
Böceği yerleştirdik.
Dinleyip istihbarat alabilmesi için de
analistimiz Greg Stasiuk'a hat çektik.
Dinlediğim ilk konuşmalardandı,
birden birini öldürmekten bahsetmeye başladılar.
"Tanrım, açık açık söylüyorlar, inanılmaz" diye düşündüm.
Onu indirmeye ordu lazım.
Adamları yerine federalleri yeğlerim.
Ama seste bir tuhaflık vardı.
Ses böyle bir tuhaf gelmişti.
Big Boy Fritz. Her şey hazırlandı. Senin için hazırlar.
Anladım ki odada kimse yoktu.
Televizyon açıktı, mafya filmi oynuyordu. Konuşmalar da televizyondan geliyordu.
Sonunda John Gotti'nin sesini duydum.
Lanet çeneni kapalı tutmayı öğrenmelisin.
Sesinin bir ağırlığı vardı.
Domates mi olsun?
Sera domatesi olmasın. Turuncu ve tatsızdır.
Mahkeme, konuşmanın suç içerip içermediğini belirlememiz için
90 saniye veriyor.
Sonra kaydı ve dinlemeyi bırakmamız gerekiyor.
Belki iki dakika sonra da baştan başlıyorlar.
Yılın o zamanı oraya gider, İsrail'den domates alırsın.
Orada ne istersen var.
O 90 saniye boyunca ıslık çalıyordu falan, sıkıcı şeyler.
Karısının biber dolmasını tatmalısın.
Nasıl doldurduğunu görmelisin. İnanılmaz.
Ama o 90 saniyede bile hakkında bir fikir ediniyordunuz.
Hey Bobby, bu hafta sonu kimin düğününe gitmiştik?
Frank DeCicco'nun oğlunun.
- Kimin düğününe benziyordu? - Senin.
Konuşmadan belliydi, herkes ona gelecek vadeden biri gözüyle bakıyordu.
Adamları ona hayrandı.
Tek bir şerefsiz var, o da John Gotti.
Tam bir baş belası olabilirim ama dostun dibiyim.
Hep zeki, keskin zekâlı ve komikti.
Bir ağırlığı vardı.
Işığa üşüşen güveler gibiydiler.
Aynen böyleydi.
Bahis koyunca yarışları izlerdim, artık öyle değil. Sıkıntı beni bitiriyor.
Net olan tek şey vardı, John Gotti bir kumar düşkünüydü.
Sıradaki yarış, sekizinci tur ve başladı.
Kumarda kaybetmenin yolları üzerine
ansiklopedi yazabilirim.
En iyi satan kitap olurdu.
İlk mahkeme emriyle verilen elektronik izleme yetkisi
30 günle sınırlı oluyor. Sonra yenilemeniz gerek.
Ayrıca elektronik takibi yenilemek için
konuşmalarda sürekli suç unsuru bulmalısınız.
Ancak Gotti'nin kendisi de kumar oynadığından
neyin yasal olup neyin olmadığı
pek net değildi.
Kumar oynamak yasa dışı değil.
New York'ta yasa dışı olan, kumarhane işletmektir.
…Yüz doksan iki yard. New England, 15 saniyede iki gol!
Böceği orada tutmaya değmeyeceğine karar verdik.
Mahkemeye bildirdik ve dinleme sürecini durdurduk.
Gotti'nin Castellano'ya saldırı planladığına dair
hiçbir şey duymamıştık.
EKİM
ARALIK
Baş haberimiz hâlâ Manhattan saldırısı,
büyük Paul Castellano'nun infazı.
Castellano'nun cenazesi için Brooklyn cenaze salonu çiçeklerle dolu.
Ölüm emrini verenden gelen de vardır.
Polis çevrelerindeki spekülasyonlar,
Castellano'nun ölümünden en çok fayda sağlayacağı düşünülen kişi,
Gabino ailesinin patronu ve olası halefi John Gotti üzerinde yoğunlaşıyor.
Saldırıdan bir hafta sonra tüm kaptanlar bir araya geldi.
John'a oy verdiler, John da El Carib'de büyük bir Noel partisi verdi.
En iyi tarifiyle,
film yıldızlarının Akademi Ödülleri için beklemesi gibiydi.
Tüm aileler, herkes bekliyordu.
"Gidelim, bu gece büyük gece."
İzdiham vardı. Kapıdan girmek imkânsızdı.
Herkes John'un kıçını yalama derdindeydi.
Bütün aile gelmişti. Nereden baksanız 300 kişi vardı.
Ben de dâhil.
İşte o gün patron olarak kendini göstermişti.
Güçlü bir endamla girdi.
Omuzları arkaya atmış, kendinden emin, çok güçlü bir kişilik.
Herkes ona yöneliyordu.
"John, tebrikler." Öpüşmeler, elini sıkmalar.
"Tebrikler."
Heyecanlıydım, mahalleme gelmişti.
Artık patronla iyi bir ilişkim vardı.
Beni severdi.
Mutlu bir ortamdı.
Şu adamın yüzüne bakın. Belki de çoktan yeni baba oldu.
Avukatlara göre bu işin arkasında o da olabilirmiş.
Adı John Gotti.
Castellano'nun yönettiği Gambino suç ailesinin bir üyesi.
Fotoğrafa bakınca hemen göze çarpıyordu.
Yakışıklı bir adamdı.
Araştırmaya başladık.
Kartvizitine göre sıhhi tesisat malzemesi pazarlıyordu.
Kazancı yılda 25.000 dolardı.
Ama altında 60.000 dolarlık bir Mercedes vardı.
GAMBINO PATRONU CİNAYETİNDE POLİS QUEENS'LİNİN PEŞİNDE
Castellano ve Tommy Bilotti öldürüldükten sonra, bu cinayetlerde
John Gotti'nin parmağı olduğuna dair herhangi bir bilgi var mı diye
kasetleri tekrar incelemeye başladık.
Takibi yapan dedektif bazı kasetleri
"duyulmuyor" diye işaretlemişti.
Hepsine tekrar bakıp
özellikle duyulmayanları gözden geçirmemiz gerekti.
İşte parçalar o zaman bir araya gelmeye başladı.
Gördük ki o yazın başlarında
Gambino ailesi içinde, Paul Castellano ve John Gotti arasında
büyük bir gerilim yaşanıyordu.
Pis lavuk tepemi fena attırdı.
Bıktık bu heriften.
Siktirsin gitsin.
Paul, sen işine bak.
Paul Castellano'nun
bir emri vardı,
uyuşturucu satarsan öldürülürsün.
O yaz başlarında John Gotti'nin yaşadığı sorun da
bundan kaynaklanıyordu.
John'un ekibinde uyuşturucu işi yapan iki kişi vardı.
Erkek kardeşi ve en yakın dostu.
Uyuşturucu satmaktan tutuklandılar.
- Yolu açın. - Çekilin.
Mafyada standart bir kural vardı:
Uyuşturucu satmamalıydınız çünkü yakalanırsanız bu,
30, 40, 50 yıl içeride yatmak demekti. Bazıları içinse şartlı tahliyesiz müebbet.
Hükûmet bunu kullanarak adamları sıkıştırıyordu.
"Bak, müebbet mi istersin
yoksa gelip tanık veya muhbir olmak mı?"
MAFYA HER ZAMAN YAKALAR
Mal satan, belasını bulur.
Çoğu bu kurallara uydu ve hiç para kazanamadı.
Oysa çok açıktı, gençler büyük para kırıyordu.
Ben uyuşturucu satıyordum, eroin ve kokain.
O zamanlar haftada 20.000 gelirdi.
Bu bir servetti.
En iyi kokain bağlantım Sal'dı
çünkü benden hiç para almazdı ve elinde hep kokain bulunurdu.
Uyuşturucu satmayan yoktu.
Bu, gizliden gizliye kimsenin uymadığı bir kuraldı.
Babam gibi eski kafalılar hariç.
Eroin dolu bavullarla babama gelir,
"Andy, hadi git, birkaç yüz bin dolar kazan" derlerdi.
"Ben o boku istemem" derdi. "Alsana, şaka mı bu?" derdim.
"İstemem, o kanlı para."
"Sen katilsin. Kanlı paraya mı takıldın?"
"Sonuçta öldürülen ben olurum. İbret olsun diye beni harcarlar."
John'un ekibi zor durumda olduklarını fark etmişti.
O hesap günü illa gelecekti.
Herkes korkmaya başladı John.
Siktir et. Bizim korkumuz yok.
Üç bahis yatırır, üçünde de kaybedersem
o zaman korkarım.
Bu saçmalık sikimde mi sanki?
John etrafına sert adamlar toplamıştı
çünkü ne yapacağını biliyordu,
güçlü olmak istiyordu.
Bir ya da iki hafta sonra, öldürülmeden önce, Paul Castellano,
John'u görmezden gelerek
Tommy Bilotti'yi ikinci mafya patronu olarak atadı.
Ve bu büyük bir hataydı.
John "Benimle dalga mı geçiyorsun?" oldu.
John'a göre sıra kendisindeydi.
Seni ve Bilotti'yi istemiyoruz.
John'a göre, artık bu kadarı da fazlaydı.
John Gotti olsam ben de öyle durmazdım.
"Herife bak, kardeşimi öldürmek istiyor.
Hem beni ikinci patron yapacağına Tommy Bilotti'yi yaptı.
Demek ki peşime düşecekler" derdim.
Orospu çocuğu.
İşe yaramaz orospu çocuğu.
Hep de öyle kalacak.
Pat! İşe yaramaz pislik.
Paul Castellano, John'un bir tehdit olduğunu biliyor,
onu yok etmek istiyordu.
Birine dediğine göre, Noel'den hemen sonra
John Gotti'nin icabına bakacaktı.
E, John Gotti bir gangster.
Noel falan John Gotti'nin sikinde değil.
Ya öl ya da öldür durumu. İşte bu, bardağı taşıran son damlaydı.
Özellikle bir kaset vardı ki Haziran 1985'te kaydedilmişti.
Ses çok iyi değildi.
DUYULMUYOR
SOLDUR - DURAKLAT
Daha önce dinlemiştik ama fazla dikkat etmemiştik.
Ama şimdi tekrar tekrar dinliyorduk.
O hâlde ne yapacağız, biliyor musun? Tommy ve diğer adamın…
…icabına bakacağız.
Ne yapacağız, biliyor musun? Tommy ve diğer adamın icabına bakacağız.
Çok heyecanlanmıştık.
Olası suçla ilgili o konuşma artık elimizdeydi.
Çünkü Aralık 1985'te Paul Castellano ve Tommy Bilotti öldürülmüştü.
John Gotti artık ana hedefimizdi.
John'a yönelmiş, onu takibe almıştık.
Ama John Gotti artık sokağa çıkıp kimseyi vuracak değildi.
Adamlarına yaptırırdı. Bir şekilde ulaşmam gereken kanıt buydu.
Yani bu herifleri içeri tıkmak için
John Gotti gibi birine böcek yerleştirmek gerekiyordu.
Amacımız, The Bergin Hunt and Fish'e bir böcek yerleştirmekti.
Meğer Organize Suçlarla Mücadele bizden önce davranmış.
John Gotti gibi birinin peşine düşmenin bedeli.
İşin içinde dolu ego
ve adamı soruşturmak isteyen başka birimler var.
Bir savcı veya ajan için kariyerlerinin davası.
Bruce'un tek bir odağı vardı,
o da Gambino ailesiydi.
Dünyada ondan daha önemli bir şey yoktu
ve bu iş ona aitti.
Onun çöplüğünde işiniz olamazdı.
Sanki…
Bizi sevmezlerdi o yüzden onlarla muhatap olmazdık.
Bu konuya girmeyeceğim.
O zamanlar New York'un tek hâkimi bizdik
ve kendi davamıza devam edecektik.
26 Aralık'ta Bergin Hunt & Fish Club'taki böcekleri
tekrar açmayı başardık.
John Gotti'yi tekrar dinliyorduk.
Sonra gerçekten büyük ikramiye vurdu.
Patron olalı sadece günler geçmişti
ve başka kimsede olamayacak konuşmalar kaydediyorduk.
İtiraza yer bırakmıyordu.
Karşında aptal mı var? Sana bir şey söyleyeyim.
Siz kaptanları bir bir kitabına göre hallederim.
Yeni patron öyle yapar.
İnsanlar John Gotti'yi övüyordu. Nasıl övdüklerini anlatıyordu.
"John, hep biliyordum" dedi.
"Patron olacağın gençliğinden belliydi."
"Çok gururluyum.
İsa'ya yemin ederim. Sen İsa'sın. Biliyorsun."
Paul Castellano'nun tüm para kaynaklarını öğreniyordu.
Bu kadar.
Bu kadar mı?
Elli milyon doların var gibi.
Müthiş konuşmalar kaydediyorduk.
Limandan gelen paraları, Concrete Club'dan gelen paraları,
tüm kaptanlardan, askerlerden gelen paraları anlatıyordu.
Daha da iyisi tam isimlerini kullanıyordu .
Joe Butch. Frankie DeCicco. Joe Gallo.
Jimmy Coonan. Bobby Kabert. Tony Lee. Sonny Ciccone. Tommy Gambino.
Tırtılın kozasından çıktığını görüyorduk,
artık bir kelebek olmuştu.
Gambino suç ailesinin patronuydu. Tüm bunları kaydediyorduk.
John patron olmuştu, şehir artık bize aitti.
Hayatın her köşesi, her sendika, her iş.
Tek tuğla koyamazdınız. Beton alamazdınız.
Her şeyde elleri vardı.
Tanıdığım büyük şirket sahipleri vardı. Gidip onları haraca bağlıyorlardı.
Onlar da ödüyordu. Herif korkunçtu, ondan korkuyorlardı.
Bize karşı öyle değildi.
Bize karşı harikaydı. Hem de "Vay" dedirtecek kadar.
Her iş günü 90.000, 100.000 dolar kazanıyorduk.
Her gün. Bu dehşet bir miktardı.
Kanunlar bize karşı sert olacak, tamam?
Bak, müdahale edilmeden bir yıl devam edebilirsem
bu işi öyle bir hâle getireceğim ki asla bozamayacaklar.
Asla yıkamayacaklar, ölsek bile.
- İyi olacak. - Bu büyük bir miras.
Paul Castellano saldırısından sonra John Gotti suçlanmamıştı.
John Gotti'nin avukatına göre,
federaller müvekkiline hiç soru sormamış.
Görüşme talebi bile gelmemiş.
Ama sonra o dava çıktı.
Bir park yeri kavgası, darp olayıyla ilgili
eski, önemsiz bir dava.
Gotti'nin kendi bölgesi Queens'te açık bir davası vardı.
Romual Piecyk adında bir buzdolabı tamircisi de taraftı.
ŞUBAT
Castellano'nun vurulmasından yaklaşık 18 ay önce 1984'te
Piecyk arabasıyla Queens'ten evine dönüyordu.
Sokakta yolunu kesen çift park etmiş bir araba vardı.
O da kornaya basmaya başladı.
PARK YOK, DİKİLMEK YOK DURMAK YOK, ŞAKA YOK!
John Gotti adamı yumruklamış.
Sokak ortasında itiş kakış yaşanmış.
KAVGA TRAFİK TIKANIKLIĞI
"Cidden mi?" dedik. "Gün ortasında birini tokatlamak mı,
bu kadar aptal mı?"
Anlaşılan o gün epey gerginmiş.
Piecyk öyle sinirlenmişti ki gidip polise bildirdi.
John Gotti ve arkadaşını buldular.
İkisi de tutuklandı.
Gotti'yi tutuklayan dört üniformalı polis, saldırıdan birkaç dakika sonra çekmiş.
Bu olay 1984'teydi.
Hızla 1986'nın başlarına gelelim.
ŞUBAT 1986 BİRİNCİ DURUŞMA
Queens bölge savcısı,
bu darp ve soygun olayını mahkemeye taşımak istiyordu.
Bölge Savcılığı'nda dava avukatıydım.
Bu bir gangsterin karıştığı,
olabilecek en basit davaydı.
Görgü tanığı vardı, olaydan dakikalar sonra tutuklanmışlardı.
Castellano cinayetini tehlikeye atacağından
endişe etmiyorduk aslında.
Bize rapor veren muhbirler bile
buna gülüp geçiyorlardı.
O kadar ciddi görünmese de
John Gotti'nin sabıkasına bakarsak
eski suçlu olması sonucu ceza kapsamının genişletilmesiyle
15 yıl hapisle yüzleşecekti.
Hüküm giymesi hâlinde onun için bu kadar ciddi olacaktı.
Unutmayalım, dava John Gotti bir capo'yken açılmıştı.
Ailedeki 20 ya da 30 kaptandan biriydi.
Düşünsenize,
sokakta sana saldırdıkları için
tanımadığın birine dava açıyorsun
ve adam yeni baba çıkıyor.
YENİ BABANIN GAMBINO ÇETESİ'Nİ YÖNETTİĞİ BİLDİRİLDİ
Duruşmaya hazırlanırken Romual Piecyk'le iletişim kurmayı denedim.
Romual Piecyk ortalarda yoktu. Bulamadım.
Aynı yerde yaşamıyordu. İletişim bilgilerinden ulaşılamıyordu.
Şahidim yoktu.
Malum, dava Romual Piecyk'in ifadesine bağlıydı.
Sanki sırra kadem basmıştı. Gitmişti.
Tanıkları bulmak, tehdit etmek, öldürmek bizden sorulur.
Babam bana "Kodeste para kazanamazsın" derdi.
O yüzden biri başımıza bela açarsa
özgür kalmak için ne olsa yapardık.
ACİL
Sonunda polis onu Nassau İlçesi'nde bir hastanede buldu.
GOTTI ALEYHİNDEKİ TANIK HASTANEYE YATIRILMIŞ
Onu kol askısıyla görünce insanın aklına ne gelir?
Sanki kötü bir filmdi.
Tanınmış bir mafya babasıymış.
Artık ifade vermek istemiyordu.
Başka seçeneği yoktu, mecburdu.
O bir tanıktı, zorla ifadeye çağrılan bir tanık.
'BABA' DAVASI
18 ay önce meşhur Gambino suç ailesinin patronu
John Gotti'yi, yani bu adamı ihbar ettiğinden beri
Romual Piecyk ve karısı Jeanette korku içinde yaşıyordu.
Tam da basının aradığı olaydı.
Ve John Gotti mahkemeye geldi.
Mafya patronu cinayetinin planlayıcısı olduğu söylenen şahıs,
nihayet tam önümüzde duruyordu.
Filmlerden fırlamış gibiydi.
Tıpkı bir babaya benziyordu. Aynı baba gibi giyinmişti.
İşte karşınızda baba.
John Gotti karşısında diğer gangsterler
buruşuk takım elbise ya da eşofman giymiş
yaşlı adamlara benziyorlardı.
Hiç öyle çekici değillerdi.
O ise bir film yıldızı gibi gelmişti.
Üstünde 2000 dolarlık takımı,
el boyaması kravatı,
serçe parmağında yüzüğü ve taralı saçlarıyla içeri yürüdü.
Basının farkındaydı.
Halkın onu nasıl göreceğinin farkındaydı.
- Dava için bir sözünüz var mı? - Hayır.
Hakkınızdaki suçlamalar? Adamı korkutmuşlar, öyle mi?
Bana korkmuş gibi gelmedi.
Diğer mafya patronları gibi değildi.
İlgi odağı olmayı seviyor, saklanmıyordu.
"Yolumdan çekil" demiyor, insanları iteklemiyordu.
Yürüyüp geçiyordu.
Kızıl Deniz'in John Gotti için yarılması gibi.
Her yerde kameralar vardı.
"İşte geldim. Artık ışıklar bana dönsün. Teşekkürler."
Kafaları karışmış.
Piecyk tanık kürsüsündeydi.
Ona sordum:
"Mahkeme salonuna bakar mısınız,
tarif ettiğiniz kişileri tanıyabiliyor musunuz Bay Piecyk?"
Tavana bakıyordu.
Tam önünde oturuyorlardı.
Onları gösterip "Bana bunu yapan sendin,
bu yüzden buradayız" demek yerine,
"Bilmiyorum" dedi.
Ünlü mafya patronu John Gotti davasının ana tanığı,
kürsüde ani hafıza kaybı yaşadı.
Sizce tanık, buna bir şekilde mecbur mu bırakıldı?
Bence korkuyordu ve ölüm korkusuyla ifade verdi.
Yargıç Ann Dufficy, Gotti'ye yönelik saldırı suçlamalarını
tümüyle düşürdü.
- Kafaları karışmamış. - Yorumunuz?
Piecyk'nin ifadesinden sonra
New York Post, en klasikleşen manşetlerinden birini attı.
"I Forgotti", unuttum gitti.
Ve bir efsane doğdu.
Sonrasını zaten boş verin, Sürekli John Gotti'yi haber yaptılar.
GOTTI YIRTTI
Gotti boşluğu doldurmuştu.
Gotti'nin sivrilmeye başladığı zamanlarda
New York'ta evsizlik krizi yaşanıyordu,
kokain salgını vardı,
Reagan sendikaları çökertiyordu
ve gelir uçurumu oluşmaya başlamıştı.
80'lerde New York'ta haberler çok feciydi.
Tabii insanlar ona bir bakıyordu, tıpkı bir süper kahraman.
Tanrım, onu seviyorduk. Gemisini yürütüyordu.
New York gemisini yürütenler şehriydi. Başarıyordu. Hoşlanıyorduk.
Bu sefer New York Magazine'in kapağındaydı.
Güçlüydü. Eli uzundu.
Sürekli çığ gibi büyüyordu.
Bu tabloid döneminin başlangıcıydı ve insanlar âdeta büyülenmişti.
Tabloidlere uyuyordu. Bu şehre uyuyordu.
Halkın hayal gücüne uyuyordu.
John Gotti de bunu yaptı.
Halkın hayal gücünü yakaladı. Basın da büyümesine yardım etti.
Gangsterler ego manyak olur.
John bir ego manyaktı.
Ben de dâhil gangsterlerin bir yanı vardır,
güya adlarının geçmesini sevmezler, palavra, gazetede görmeye bayılırlar.
Gazetelerde adımı ilk gördüğümde çok heyecanlanmıştım, bilirim.
O cuma dışarı çıktığımda "Vay be" demiştim.
Ünlü biri gibiydim. Eminim John da öyle hissetmişti.
Kim ne diyor, sikimde değil. Bu lanet şehirde herkesi bilirim.
Kesinlikle heyecan vericiydi…
…ama günün sonunda hepimiz bedelini ödedik.
Cinayet olayında anca bir yere kadar ilerlenebilir,
sonunda yapacak şey kalmaz.
İpuçlarını izledik ve ara vermeden çözemeyeceğimizi anladık.
Bazı suç unsuru içeren konuşmalar kaydediyorduk ama bunlardan
kazanabileceğimiz bir dava çıkmazdı.
Hükûmete göre, ülkenin en büyük mafyası Gambino ailesini
Gotti yönetiyormuş.
Ama Gotti özgür bir adam.
John Gotti, Gambino suç ailesinin başına geçtiğinde
FBI'ın ona karşı hiç davası yoktu.
Organize Suçlarla Mücadele'nin ona karşı davası yoktu.
Ama bizim vardı.
Ona karşı sağlam bir davamız vardı ve o davayı yürütüyorduk.
Adım Diane Giacalone, New York'un doğu bölgesinde
ABD yardımcı başsavcılık görevindeydim.
ADALET BAKANLIĞI
Babanın bu gece derdi büyük.
John Gotti bir haftaya hücreyi boylayabilir.
Piecyk duruşması ana yemek öncesi aperitif gibiydi.
Sonra ana yemek gelecekti, yani Brooklyn'in doğu bölgesinde
ABD Hükûmeti'nin John Gotti'ye karşı açtığı federal dava.
Suçlamalar cinayet, yasa dışı kumar,
tefecilik ve kamyon kaçırmaydı.
Federal yargıç,
Gotti ve diğer yedi kişinin nisanda şantajdan yargılanmasına karar verdi.
Hükûmetin avucundaydı.
ORGANİZE SUÇLAR
HİLELİ İHALELER
Babam gazetelere göz gezdiriyordu.
"Her şey bitti. Sona geldik, bitti" dedi.
Affedersin John.
John Gotti ve ekibini mahkûm edecek fazlasıyla kanıtımız vardı
ama ardından gelecek ateş fırtınasına kesinlikle hiç hazır değildik.
Alt yazı çevirmeni: Aslı Uygun Cheesmar