Madaming mobster 'yong may palayaw
dahil sa ginawa nila o sa ginagawa nila.
Pag mahilig sa saging, tatawaging Joey Bananas.
Ako, binansagan akong Sally Ubatz
dahil sa Italian, pazzo, baliw, pazzo.
Dahil mga kalokohan 'yong ginagawa ko.
Noong 31 years old ako, may mob assignment ako
na pumunta ng Florida at magpadala ng mensahe sa lalaking
karelasyon ng asawa ng miyembro ng Mafia.
Pumunta ako ng Florida. May lalaki do'n,
binigyan ako ng UPS uniform at truck, at pumunta ako sa bahay.
Kumatok ako.
May dala akong maliit na kahon. Babae ang nagbukas ng pinto.
Pumasok ako, tinutukan ko ng kutsilyo 'yong lalaki,
at itinali siya sa pool table.
Hinubaran ko siya.
At hiniwa ko ang bayag niya.
Walang personalan. Negosyo 'yon.
May tatlong patakaran 'yong mafia,
wag makiapid sa asawa ng miyembro,
wag magbenta ng droga, at wag makipagsabwatan.
Death sentence 'yon. Noon, 'yon ang pinakamasamang magagawa mo.
Kailangan isekreto mo 'yong lahat.
Hindi ka papayagang magbunyag ng kahit anong impormasyon
at maging informant o spy.
Kung informant ka, papahirapan ka.
Sasaktan ka at susunugin.
Pinapahirapan sila.
Madaming beses nang iniwan ng mob 'yong mga bangkay.
Pinapakita nilang halimbawa 'yon ng kawalan ng respeto at katapatan.
Nililitis sa New York ang kilalang pinuno ng pinakamalaking crime family sa bansa.
Murder na ginawa para maging pinuno ng mob ang kaso laban kay John Gotti.
Ako si Diane Giacalone.
Noong 1980s, assistant US attorney ako sa Eastern District ng New York.
Inimbestigahan namin ang organized crimes, mga kasong droga,
pagha-hijack, halos lahat.
Noong 1985, kinasuhan namin si John Gotti at walong miyembro ng Gambino Family.
Ang mga kaso ay murder,
ilegal na pagsusugal, loan-sharking, at pagha-hijack ng truck.
Nakataya ang kalayaan niya at 'yong puwesto
sa tuktok ng pinakamakapangyarihang crime family.
Habang nakatutok kay John,
at pinag-iisipan ang anggulo ng kaso,
biglang nabalitaan namin 'yong kaso ni Diane.
Nagulat kaming lahat.
Walang kinalaman ang FBI sa imbestigasyon.
Magkakahiwalay ang imbestigasyon namin.
Kaya nagkaroon ng madaming away do'n.
Kami lang 'yong may kaso.
Kaya kami ang nasa linya para pabagsakin siya.
Akala namin sapat 'yong ebidensiya para mahatulan sina John Gotti.
Nasa 18 taon ang sakop ng kaso
noong Mafia capo pa lang si Gotti, bago siya naging boss.
Pag nahatulan, pwedeng makulong si Gotti ng 20 taon.
Parang may circus sa labas ng korte.
Ang gulo at ang daming nangyayari.
No'n lang ako nagkaro'n ng trial na may gano'n atensyon ng national media.
Pambihira 'yong mga karakter sa trial.
Ando'n si John Gotti.
Bagong pinuno ka ng pamilya?
Ng pamilya ko, sa bahay ko.
- 'Yon lang ang pamilya mo? - Ang Gambino family?
Ando'n si Diane Giacalone.
Inayawan ng ibang prosecutors 'yong kaso, maliban kay Diane Giacalone.
Ang babaeng humahabol sa masasamang tao.
- Morning, Mr. Cutler. - Good morning.
Ando'n si Bruce Cutler.
- Kaninong abogado ka? - Kay John Gotti.
Isang batang taga-Brooklyn na gusto si John Gotti.
Si Bruce Cutler. Nakakatawa,
parang gusto niyang maging si John Gotti.
Ginaya niya ang suot ni John,
at makikipagkamay siya sa 'min gaya ng mobsters.
Madami ding defense attorneys na nagtanggol sa mga kliyente nila.
Kung may isang prinsipyo ako,
'yon 'yong di pagtatanong sa kliyente kung ano'ng nangyari,
dahil 'yong totoo, wala akong pakialam.
Mahalaga sa 'kin 'yong mapapatunayan ng gobyerno.
Dahil gano'n ang pagiging defense lawyer.
Ako si Michael Shapiro,
at no'ng September 1985, 35 years old ako, nagtatrabaho sa kaso ni Gotti.
RICO ang primary charges.
'Yon 'yong Racketeer Influenced and Corrupt Organizations Act.
Sa pananaw ng prosecutors, pabor sa kanila 'yong RICO charge
dahil pwedeng gamitin 'yong dating krimen
kung saan nahatulan na sila.
Alam ng defense team na di pa natalo ang gobyerno sa RICO case.
Kay Gotti, isa sa mga kaso
'yong pagpatay kay Jimmy McBratney sa Staten Island.
Inamin ni Gotti 'yon.
Nakulong siya sa kasong 'yon.
Kaya 'yong tanong sa jury no'n,
kasama ba sa negosyo ng Gambino organized crime family
'yong pagpatay at iba pang kaso sa ilalim ng RICO?
At 'yon 'yong gustong patunayan ni Diane Giacalone.
Bata pa ako no'n, limang taon pa lang sa trabaho.
Sabi nga nila, punung-puno ng sigla.
Nakaupo ako sa likod ng korte.
Tumayo si John, tumingin sa korte, at nakita niya ako,
hindi ako maliit na tao, at sinabing, "Hoy! Sino ka?"
Tumayo ako at ginawa ko 'yong ganito. Sabi ko, "Ako ba'ng kausap mo?"
Sabi niya, "Oo." Sabi ko, "George Gabriel."
"Kasama ako ni Bruce Mouw. Nandito ako para mag-observe at…"
"Sabihin mo kay Bruce Mouw
na uuwi ako. Di ako makukulong dito."
Sabi ko, "Okay."
"Pag nagawa mo 'yon, dadalawin kita at iko-congratulate."
Noon, di ko alam, at parang hindi din alam ng reporters,
na ayaw ng FBI na si Giacalone 'yong may hawak ng kaso.
Kaya merong tensiyon.
Nang magsampa ng kaso si Diane Giacalone laban kina John Gotti,
kasama sa tauhan si Willie Boy Johnson,
isang loyalist ni Gotti. Magkasama sila mula pagkabata.
Pero isa din siyang informant.
Ilang taon nang nakikipagtulungan si Willie Boy Johnson sa FBI,
pero walang may alam. Wala kaming sinabihan.
Pinuntahan namin si Diane, hiniling naming wag siyang kasuhan.
Sinabi ko sa boss ko,
"Kung di tayo kikilos para pigilan 'to,
papatayin siya ni Gotti
pag nalaman nilang informant siya."
Di lang informant si Willie Boy Johnson.
Malupit na kriminal din siya.
Nasangkot siya sa ilan sa pinakamararahas na krimen
na ginawa ng mga tauhan.
At hindi namin siya matatanggal muna sa kaso
bago isampa ulit.
Sa korte, natakot 'yong FBI no'ng ipaliwanag sa judge
ni Diane Giacalone na…
Gusto naming kunin ang kustodya ng isa sa defendants
dahil 15 taon na siyang informant.
"Willie Boy" ang tawag sa kanya. Katabi siya ni John Gotti,
pero malayo siya sa kanya.
Medyo nabigla ako. Magkatabi sila ni Gotti.
Grabe 'yong paraan ng pagbunyag.
Ilang taon na si Willie Boy dito.
Malaki 'yong kinikita niya. Kilala niya 'yong limang pamilya.
Matapos nilang kunin si Willie Boy,
tiningnan siya nang matalas ni John Gotti.
Di mo gugustuhing bigyan siya ng policy
kung insurance company ka.
Hindi kami natuwa sa ginawa namin, pero ginawa namin 'yong nararapat.
Alam naming hindi tatagal 'yong buhay niya.
Pag may informant kami,
sinasabi naming, "Hindi namin ibubunyag ang identity mo."
Binalewala ni Diane Giacalone 'yon.
Sa korte ngayon, sinimulan ni Assistant US Attorney Diane Giacalone
'yong opening statement niya…
Maganda 'yong opening statement ni Diane Giacalone sa trial.
Magaling siya.
Nagsimula kami sa McBratney homicide,
dahil do'n naging makapangyarihan si John Gotti.
Tapos sinunod ko 'yong iba't ibang elemento ng demanda.
'Yong loan-sharking, 'yong hijacking,
pati 'yong pagsusugal.
Sinabi ni Giacalone na parte ng sabwatang gumawa pa ng ibang krimen
'yong ilang krimen kung saan nakulong na 'yong defendants.
Pagkaupo ko, pakiramdam ko, nagawa ko 'yong trabaho ko.
'Yon 'yong huling beses na naramdaman ko 'yon sa korte.
Bumira agad si Bruce Cutler, abogado ni Gotti.
Pinahirapan siya ni Bruce Cutler.
Sinabi ni Bruce sa jury
na tingnan ang mga kaso bilang panis na nilaga.
Tanda ko 'yon dahil isinulat ko 'yon para sa kanya.
Sabi niya, "Hindi ka makakapagluto ng nilaga na kakainin ng kahit sino
gamit ang bulok na sangkap, kahit ga'no katagal mo pang pakuluan."
At, sa katunayan, sa opening statement ni Bruce Cutler…
Kinuha niya 'yong papel
at sinabing basura 'yon,
at pinunit niya sa kalahati, na sobrang dramatic.
Nakatitig sa kanya 'yong jury, at pagkatapos…
Itinapon niya 'yong papel sa basurahan sa korte at sinabing…
"Diyan nababagay 'yong papel na 'to, sa basurahan."
Ibang klase 'yon. Para kang nasa drama.
Parang "aha" moment 'yon.
Madaming cooperators 'yong kaso ni Diane. Laging may panganib do'n.
Di 'to tungkol sa mga naglalakad sa kalye.
Tungkol 'to sa mga tao sa organized crime.
Sino ang tumetestigo sa mafia trial?
Ako 'yong unang witness sa John Gotti 1987 trial,
at star witness ako do'n.
Noong 1984, inaresto ako dahil sa four ounces ng cocaine.
Milyong dolyar ang piyansa ko.
Habang nakakulong ako noon, binisita ako ng asawa ko.
Naghihintay sa labas 'yong dalawang anak ko.
Pag-alis niya, nakita kong umiyak 'yong mga anak ko.
Do'n ako nag-decide na bumaliktad.
"Dapat kong iwan ang buhay na 'to. Ayokong pahirapan sila."
Sa wakas, tumawag ako para makipagtulungan sa gobyerno.
Di ko inakala na pagkatapos ng 2 years,
tetestigo ako laban kay John Gotti.
Madaming kinasangkutan si Sal Polisi.
At sinabi niya lahat 'yon.
Magaling siya. Magaling siyang magsalita.
At tumayo si Bruce, at sabi niya… Narinig ko 'yong salitang, "Brucified,"
at magandang pagsasalarawan 'yon sa nangyari sa cross-examination.
Inatake ako araw-araw ni Bruce Cutler sa loob ng pitong araw.
At talagang binira niya ako at tinawag na lowlife, duwag.
At may nalaman siya tungkol sa 'kin, kung nakakailang babae ako sa isang gabi,
mga lalaking pinutulan ng bayag.
Inamin ko 'yong mga totoo.
Nakaupo si John Gotti sa dulo ng mesa ng defendant,
at pinatong 'yong kanang kamay niya sa mesa,
at ginawang baril.
Alam ko ang sinasabi niya.
"Papatayin ka namin."
Gaya ni Sal Polisi,
umaasa si Diane Giacalone sa ilang testigo.
'Yong witnesses na bayad, nagsinungaling noon,
may bagong identity, nagbenta ng droga,
pumatay ng tao.
Dapat patalsikin 'yong witnesses na 'yon.
Talagang tropahan ng lowlifes.
Key witness si James Cardinali laban kay Gotti.
Isa-isa silang pumunta sa stand,
at di katiwa-tiwala 'yong mga sumunod.
Inamin ni Cardinali na ayaw niyang maging witness
pero mas mabuti 'yon kesa sa electric chair sa Florida.
Si Dominick LoFaro 'yong sumunod na witness.
Inamin ni Dominick LoFaro
na nagsinungaling siya sa awtoridad.
Una niyang sinabing higit 15 ang pinatay niya.
Ngayon, dalawa lang daw 'yon.
Inilarawan kami bilang walang kakayahan.
Di maganda ang takbo ng kaso laban kay John Gotti.
Ang magnanakaw na si Matthew Traynor 'yong witness.
Witness siya dapat laban kay Gotti.
Magulong witness si Matthew Traynor pero napakinabangan namin siya.
Hanggang mawalan na 'ko ng tiwala sa kanya.
Nagsimula siyang magsabi ng mga walang kuwentang bagay.
Sa puntong 'yon, nag-decide kaming di na siya gagawing witness.
Tumestigo siya para sa defense
at sinabing sinubukan siyang suhulan ni Diane Giacalone.
Binigay 'yong drogang gusto ko. Binigyan ako ng alak.
Binigyan daw siya ng panty niya mula sa drawer,
para maalagaan niya 'yong sarili niya.
Binigyan ako ng kakaibang sexual release.
Nahatulan si Matthew Traynor ng perjury para sa testimonya niya.
Sinabing ko sa co-counsel ko,
"Sinong matinong juror ang maniniwala sa kalokohang 'to?"
Ayon sa kaugalian, sa New York,
di nakikipag-usap sa press 'yong prosecutors.
Binabayaran 'yong defense attorneys para do'n.
Magaling sa press si Bruce
kesa sa ibang defense attorneys na nakilala ko.
Alam niya kung pa'no gamitin 'yong press. Pati kung pa'no sila aliwin.
Hindi ako masayang makita ka, Geraldo. Di mo 'ko fan.
May sariling PR team si John Gotti
gaya ng White House Press Secretary.
Sinabi ni Bruce Cutler
na ayaw ng gobyerno sa mga fashionista, sugarol,
mga tulad ni John Gotti.
Di ko alam na gusto ko pala 'yong mga fashionista.
Akala ko isa akong fashionista.
Laging sinasabi ni Bruce, "Gagawin ng gobyerno ang lahat
para makulong si John Gotti."
Sabi ni Cutler, gusto lang ng gobyerno makulong si Gotti.
Umasa silang makikita ng jury 'yon,
makikita ng publiko 'yon,
makikita ng pamilya ng jurors 'yon.
Pinagtibay ng lahat ng 'yon 'yong image ni John Gotti…
Isa siyang kagalang-galang na tao sa komunidad.
…at pinaniwalaan 'yon ng publiko.
Di ako makapaniwala sa sinasabi nila tungkol sa kanya.
Anong boss? Mabuting tao siya.
Good evening. Ito ang CBS Evening News, nag-uulat si Dan Rather.
Ibinaba nila ang hatol noong Friday.
Tanda ko kung asan ako no'ng marinig ko 'yon.
Nasa park sa upstate New York, nakikinig sa All News 88 sa radyo.
Magkasama kami no'n ng partner ko. Nagmamaneho kami.
At saktong nadinig namin 'yong balita sa radyo.
Pinawalang-sala si John Gotti sa lahat ng kaso ng sabwatan at racketeering.
Not guilty 'yong hatol sa kanya.
Di makapaniwala
'yong pinakanaramdaman ko.
Di kapani-paniwala.
Pakiramdam ko, binugbog ako.
Ang sakit talaga ng katawan ko.
Malaking pagkatalo 'yon sa laban ng gobyerno
sa organized crime.
Parang artistang lumabas sa korte si Gotti.
Ano nararamdaman mo?
Sa six-month trial, di nakatayo 'yong kaso ng gobyerno.
- Ano'ng pakiramdam? - Nagulat ka?
Nabigla ako.
'Yon ang unang pagkapanalo ng defense sa RICO case.
God bless America.
Tama ang desisyon,
at inaasahan namin 'yon. At masaya kami na nakuha namin 'to.
Nang dumating ang hatol na not guilty,
sabi ng mga tao, "Best attorney si Bruce Cutler."
Hindi. Hindi dahil kay Bruce Cutler 'yon.
Natalo ang kaso dahil may nagbayad sa juror ng $60,000.
Hinatid ng federal marshals ang jurors sakay ng limousine.
Sabi ko kay Diane,
"Di ako makapaniwalang napasakay mo sa limo 'yong jurors
sa Brooklyn, at inihatid mo sila pauwi."
"Tingin mo bobo 'yong mob? Susundan sila no'n."
"May babayaran si John Gotti."
At sabi niya, "Sal, masyado kang nanonood ng TV."
At natawa ako.
No'ng napawalang-sala siya, sabi ko, "Nanalo siya."
Madaming dapat ikasaya si John Gotti,
habang sinusundan siya ng camera sa labas ng bahay niya.
Di ko nalaman agad na may nabayarang juror.
Madami akong napalampas na senyales.
Di ko agad napansin na hindi kinabahan si John Gotti.
Hindi talaga.
Masayahin siya. Alam niyang hindi siya makukulong.
Kaya parang naging laro lang para sa kanya
'yong pagiging defendant sa gano'ng pambihirang kaso.
Malaking party 'yon nang lumabas 'yong "not guilty".
Sinabi ko sa partner ko no'n,
"Tara sa Bergin Hunt & Fish Club."
Parang mob scene 'yong lugar. Nakita ko si John Gotti.
Lumapit ako sa kanya at sinabing,
"Di mo siguro ako tanda, ako si George Gabriel."
"Sinabi ko sa 'yo na iko-congratulate kita."
"Magkita tayo mamaya."
Tumalikod ako, bumalik sa kotse, at umalis.
Pagkatapos no'n, nagka-bangka siya.
Pinangalanan niya 'yong "Not Guilty."
Sabi ng gobyerno, mamamatay-tao si John Gotti,
ang pinakamalupit at makapangyarihang mob boss sa Amerika.
Naging paborito siya ng paparazzi.
Bakit sikat na sikat siya?
Mula sa pagiging criminal mob boss,
naging New York American celebrity siya.
Naging big time si Gotti.
Kinomisyon ng Time magazine si Andy Warhol
para sa portrait ni Gotti sa cover nito.
May mga bayaning naglilingkod sa bayan natin,
at wala sila sa cover ng Time magazine, kundi isang mob boss.
Kasingsikat ni Mr. Gotti 'yong husay niya sa pananamit
at 'yong reputasyon niya bilang crime overlord.
Do'n siya nagkaro'n ng palayaw.
Siya ang "The Dapper Don."
Dahil kay Gotti, naging bida kami, kasi gusto ng mga taong maging gaya namin.
Gustong sumama sa 'min ng celebrities.
Nagko-coke kami ni Andy Warhol. Pati ni David Bowie.
Nagtiwala sila, alam nilang di namin tatawagan ang magazines.
Masarap din ang coke.
Okay 'yon dahil umaapaw ang pera,
excitement, kasikatan at glamour.
Kasama ko siya isang gabi.
Nilagay ni Brooke Shields ang number niya sa bulsa niya,
at pinunit niya 'yon. Sabi ko, "Bakit?" Sabi niya, "Kaedad siya ng anak ko."
Sabi ko, "Akin na 'yan."
Nagbabalik tayo na may prank sa pinakasikat na boss sa Amerika,
ang Dapper Don, si John Gotti.
Pag nakita mo siya sa TV, pag suot niya ang $2,000 na suit niya,
ang ayos ng buhok niya, gusto siya ng mga tao.
Sikat siya.
Pero sa likod no'n, isa siyang walang-awang mamamatay-tao.
At tingnan 'yong nangyari sa sinundan niya.
Dahil 'yan sa stressful na trabaho.
Nakakadalawang panalo na si John.
Base 'yong Diane Giacalone trial sa testimonya ng informant.
Kaya gagamit ng electronic surveillance ang susunod na kaso
na makukuha 'yong sinabi mismo ni John Gotti.
Nasa 'min pa 'yong ebidensya sa Bergin Hunt & Fish Club.
At madaming usapan 'yon.
Balak pa din naming ituloy ang kaso.
Kami lang 'yong may hawak no'ng mga pag-uusap na 'yon.
Kaya kompetsiyon kami para sa FBI.
Ibig sabihin, dapat palakasin ng FBI ang diskarte nila.
Wala pang kaso ang FBI laban kay John Gotti.
Pero alam namin ang mga krimeng pananagutan niya,
at malaya siya.
Alam niya at ng iba pa
na babalikan siya ng gobyerno. Walang pagpipilian ang gobyerno.
Pag humahawak ka ng ganitong kasi,
kailangan mong makipagtulungan sa prosecuting attorney.
Sa kasong 'to, ang Eastern District ng New York 'yon.
Matalinong prosecutor si Laura Ward,
napakahusay, napakatalino. Magaling siyang katrabaho.
Pagkatapos ng kaso ni Diane Giacalone, tinutukan agad ng FBI si Gotti.
At papabagsakin namin siya.
Kay George Gabriel binigay ang trabahong ikulong si Gotti.
Hindi ako nagmadali.
Alam ko na para makulong siya, kung nagawa niyang talunin ang feds,
dapat maging magaling ka sa anumang ebidensiya mo.
Dapat matibay ka at malakas.
May misyon si George para ikulong si Gotti,
at dapat magawa niya nang ayos 'yon.
Habang inaayos 'yong kaso, sinubaybayan namin siya,
tinawagan ako ng isa sa mga squad sa New Jersey.
Isang lalaki ang nakitang patay sa labas ng bahay niya sa Brooklyn.
Ang biktimang si Wilfred "Willie Boy" Johnson,
na tinatawag ng pulis na kasamahan ng mob boss na si John Gotti.
Nakasulat na ang tadhana niya. Mawawala na siya. Mamamatay siya.
Ilang beses binaril sa ulo si Johnson sa labas ng bahay niya.
Isang patakaran 'yong wag patayin sa harap ng bahay niya.
Insulto 'yon sa asawa't anak niya.
Kung ayaw nila sa tao,
at gusto nilang magbabala, bibirahin siya sa bahay niya.
Nalungkot ako na pinatay siya. Naawa ako sa pamilya niya,
pero 'yon ang di maiiwasang katapusan ng taong iba ang piniling buhay.
Kinabukasan, matapos patayin ng tauhan ni Gotti si Johnson…
Morning, Mr. Gotti.
…lumabas siya ng bahay niya, at sabi namin,
"Ano'ng tingin mo kay Willie Boy Johnson?"
"Ano sa tingin mo?" Sabi niya, "Pupunta din tayong lahat do'n."
Pagkatapos ng ilang buwan,
sinabi ng informants na magtatayo si Gotti
ng opisina sa Ravenite Social Club.
Nang kunin ni John ang Ravenite, pinalitan niya ng bricks ang dingding.
May maliit na bintana para di kita 'yong loob.
Talagang pinatibay niya.
Nasa Little Italy ang Ravenite.
Little Italy ang tambayan ng organized crime families.
May mga restaurant. May mga club sila.
Teritoryo nila 'yon.
Kaya outsiders kami.
Di kami makakapasok nang di nakikita.
Lahat ng tao sa apartments,
loyal sa Mafia, kaya mahirap gumawa ng kahit ano.
Nagbigay kami ng trabaho. Nagbibigay kami ng turkey pag Thanksgiving.
Lumaki at nagtiwala sa amin ang mga tao,
at tinulungan namin sila. Pag may humingi ng pabor, ginagawa namin.
Hindi ako takot. Mas ligtas ako.
- Mas ligtas ka? - Oo naman.
Bakit gano'n?
Dito lang ako di nanakawan ng kotse.
Sa Ozone Park, sa Mulberry Street,
kami ang masasama, hindi ang mabubuti.
Pero kailangan mong magtrabaho, di ba? Kaya sumakay ako sa van ko.
May surveillance van ako.
At ipinarada ko do'n para makapuwesto malapit sa club.
Clear ka.
Kukunin mo ang lahat ng camera mo,
at hihintayin mong magsilabasan ang mga tao.
Ilang beses na may naglalakad na mga tao sa kalye,
kakatok sa bawat van, sasabihing, "Alam naming andiyan ka."
Inaasahan naming makapuwesto.
Sa isang lugar
kung saan may camera ako sa harap ng club.
Para di kami mapansin.
May nahanap kaming condo. Nasa 6th floor,
na higit two blocks ang layo.
Nakapag-setup kami do'n.
Parang base ng operations namin.
Kaya lang, higit two blocks ang layo.
May access ako sa Special Ops teams.
At masuwerte kami
dahil may high-tech na kagamitan ang Bureau.
Konti lang ang may alam no'n. Di ko alam 'yon.
Bilang trained agent,
tungkulin naming gumawa,
magpatupad, at mag-install ng surveillance devices
para makakuha ng ebidensiya at makasuhan
'yong mafia sa New York City.
Bagung-bago 'yong telescopic video surveillance equipment namin
kaya nai-record namin 'yong aktibidad
sa entrance ng Ravenite at katabing kalye no'n sa loob ng
seven days a week, 24 hours a day.
Pwede kang mag-video sa layong higit two blocks
pero mukhang nasa 100 feet lang.
Ang alas otso ng gabi pag taglamig,
aakalain mong 3 p.m. lang.
Nakakuha kami sa video camera
ng black-and-white pictures ng mga taong dadating at aalis.
Makikilala mo sila,
'yong suot nila, 'yong kotseng dala nila.
Sobrang daming impormasyon.
Nakakatuwang magkaroon ng gano'ng gamit.
Noong '89 hanggang '90, sobrang aktibo ang Ravenite.
Laging ando'n si John at mga kasama niya.
Pinakamalaking tulong ni Gotti sa 'min
'yong pagpapapunta sa capos tuwing Wednesday
pati mga kasamahan at sundalo.
Si John Gotti 'yon,
si Frankie LoCascio,
si Sammy Gravano.
Ibinigay niya 'yong outline ng pamilya.
Sekretong samahan dapat 'yong mob.
Kabaliktaran 'yon ng pagpapapunta sa lahat
sa isang lugar kahit may araw pa.
Gangster si John Gotti. Wala siyang pakialam sa FBI.
Pati sa pagkuha ng FBI ng pictures nila.
Nasa front seat lahat,
pinasok mo 'to, pupunta ka sa 'kin. Di ka matatakot sa mga pulis.
Di ka capo o miyembro ng Mafia para magtago sa bahay mo.
Pupunta ka dito dahil nandito ako araw-araw.
Di 'yon 'yong dapat gawin, pero inisip ni Gotti na di siya matatalo.
Di siya tumigil sa club.
Lumalabas siya, nakikipag-usap sa mga tao.
Makikita mo ang dynamics ng hierarchy ng mga tao.
No'ng minsan, naglalakad-lakad sina John at Sammy.
Tapos umulan na.
Si Sammy ang nagpapayong kay John. Hindi hahawakan ni John 'yong payong.
Tapos, nasa likod nila 'yong bodyguards,
'yong magpoprotekta dapat sa kanya.
Minsan naman, pag may lalapit para batiin si John,
babatiin muna nila si John bago si Sammy.
'Yong maliliit na bagay na 'yon
'yong nagsasabi kung ano ang itsura ng administrasyon,
sino sila, at closeness ng ilang tao
at 'yong layo ng iba.
No'ng minsang madaming tao, sabi ng informants namin,
ando'n si John Gotti at pinag-uusapan ang krimen.
Pero hindi namin alam ang sinasabi nila.
Kaya mula do'n, gumawa kami ng aplikasyon
para maglagay ng device sa loob ng social club.
No'ng naisip naming magtanim sa Ravenite,
bumalik ako sa Special Ops
para malaman kung paano magagawa 'yon.
Wala kaming praktikal na kaalaman
sa totoong layout ng loob ng Ravenite Social Club.
Saan nakaupo 'yong mga tao? Asan si John?
Asan 'yong mga tinyente niya? Saan nagaganap 'yong mga usapan?
Minsan, kailangang pumasok no'ng tech,
tingnan ang lugar, alamin kung anong gamit ang dadalhin nila.
Dahil pagbalik namin sa gabi,
sa gitna ng dilim,
malaki ang maitutulong sa 'min kung alam namin ang itsura ng kuwarto.
Siyempre, di basta-basta mapapasok ng law enforcement ang mafia social club
pag tirik ang araw.
Kaya kailangan naming magpaimbita sa kanila.
At para magawa 'yon, kailangan naming gumawa ng gulo.
Gumawa kami ng teknikal na problema
sa linya ng telepono ng Ravenite,
na naging dahilan para tumawag 'yong Gambino family
ng New York Telephone repairman.
Pero, mga miyembro talaga
ng Federal Bureau of Investigation SO1 'yong dumating.
Dumating ako bilang repairman.
Pagpasok ko sa Ravenite, maliwanag na napakasimple ng interior no'n.
Kapansin-pansin 'yong portrait ni Mr. Gotti
sa likod ng kuwarto kung saan siya umuupo.
Napansin namin
na may bookmaking operation do'n.
At meron silang fax machine na konektado sa linya ng telepono.
Tapos malinaw na gusto nilang magawa agad 'yon
na ikinatuwa naman nila pagkatapos kong maayos.
Naayos namin "ang problema" nila.
At tuwang-tuwa sila.
Lumapit 'yong isa sa mga tauhan at nag-abot sa 'kin
ng dalawang bago, at makintab na 100 dollars
na tinanggap ko bilang mabuti at masipag na repairman.
Umalis na kami. At dahil sa binigay ng Gambino family,
nag-pizza at beer kami no'ng araw na 'yon kasama 'yong SO1 technical squad.
Ngayon, alam na namin kung saan ilalagay 'yong device.
May dalawang kuwarto sa Ravenite.
May mesa si John sa likod kung saan siya umuupo.
Do'n siya kinakausap ng mga tao.
Dapat malapit sa mesang 'yon 'yong device.
Noong 1980s, special agent ako ng FBI.
Isa ako sa anim na espesyal na sinanay na lock agents sa bansa.
May partner ako, si Ken Reader. Magaling siya sa locks.
Ngayon, gagawa si Kenny ng susi para sa Ravenite.
Ginagawa ng locksmiths ang pag-impression sa nakalipas na daang taon.
Sining 'yon.
Ilalagay ang blangkong susi sa loob,
mag-iiwan ng marka, at saka bubunutin,
at ifa-file 'yon, tapos paulit-ulit 'yon.
Hanggang sa sumakto 'yong susi para mabuksan 'yong pinto.
Karaniwang tumatagal 'yon ng 15 minuto.
…22 to Kenny.
Sa kasong 'to, kasama si Kenny, inabot siya ng tatlo, apat na oras,
dahil pag walang problema, makakalapit si Kenny sa pinto…
Eight-three-seven, 820.
…tapos may magsasabing, "Wag, may paparating."
Pero pagdating ng gabi,
nakuha niya ang susi, at handa na kaming pumasok.
No'ng makapasok na kami,
itinago namin 'yong mga nilagay na microphones
at transmitters, recorder, at iba pa.
Pinaghirapan namin silang itago.
At kailangan naming bantayan ang mga sarili namin
gamit ang mahinang flashlight na nasa mga ngipin namin.
Sa wakas, nag-audio test kami.
Hey, one, two, three, four. Four, three, two, one.
Naririnig mo ako, Charlie?
At sasagot si Charlie ng…
Loud and clear.
Ang galing ng pagkakagawa no'n.
Ang astig no'n.
Umalis kami pagkatapos ng ilang oras.
Pagkalagay ng device, exciting pumunta sa condo, isuot ang headset.
Makinig sa lahat ng tapes
para malaman kung may pwedeng magamit.
May ice machine sa harap.
May cappuccino machine sa harap.
Nakukuha mo 'yong bawat tunog na naiisip mo.
Alam mong madaming usapan.
Wala kang naririnig.
Di ako makapaniwala.
Wala kang marinig.
Sayang ang oras at lakas.
Kung di maganda ang posisyon ng mic, babalik ka sa Special Ops.
Magtatanong, "May magagawa ba tayo para maayos 'to?"
Tapos titimbangin mo kung dapat bang bumalik sa loob.
Pinasok namin 'yong Ravenite nang mahigit isang dosenang beses
sa loob ng 14 na buwan, tapos pinapalipat-lipat 'yong mic.
Inayos namin 'yong recorder. Itinabi namin sa mesa.
Inilipat namin sa kisame sa taas ng mesa.
Madami kaming sinubukan, pero laging may problema.
Ang daming tao sa maliit na lugar. Doon kami nadismaya,
dahil may video na kami. Kita namin ang dumadating at umaalis.
Nakikita namin silang nag-uusap.
May recorder kami do'n, pero wala kaming marinig.
Alam naming di kami dapat umasa sa tapes.
Kailangan naming galingan.
Kahit alam naming may sariling device na nailagay ang FBI,
gusto pa din naming ituloy 'yong kaso namin.
Kaya binalikan namin ang lahat ng usapan
na na-record sa Bergin Hunt & Fish Club noong 1986.
Pinuntahan ako ni Greg isang umaga.
Paulit-ulit siyang nakikinig sa tapes
at may narinig siyang hindi nakuha ng iba.
Tuwang-tuwa si Greg do'n.
At… Dapat kilala mo si Greg para maintindihan mo 'to.
May isinulat siya.
Pinatong ko sa mesa niya no'ng gabi at may nakasulat
na dapat tingnan ang transcript.
Kung sakaling habang pauwi siya,
maaksidente siya at hindi niya masabi kinabukasan.
Nakuha 'yong usapan noong 1986
tungkol sa labor union leader na pumunta sa Bankers and Brokers.
Isang restaurant 'yong Bankers and Brokers sa Manhattan
na pag-aari ng miyembro ng Gambino family.
Mga karpinterong di miyembro ng union 'yong pinag-aayos niya.
'Yong presidente ng union,
O'Connor yata 'yong pangalan,
sabi niya, "Ano'ng ginagawa mo?"
"Gamitin n'yo 'yong union."
Dahil kontrolado ng mob ang union ng mga karpintero.
Kaya ang nangyari, siya mismo ang pumunta
at sinira niya 'yong lugar pagkatapos maayos 'yon.
Kasama ni John ang may-ari ng restaurant,
isa sa mga sundalo niya. Kaya nakialam na ang Gambino family.
Binaril sa lobby ng opisina ang opisyal ng New York City Carpenters' Union.
May mga palatandaan 'to ng gangland-style na babala.
Kaya specific 'yong usapan.
Binanggit si O'Connor.
Si John F. O'Connor, 49 taong gulang, 'yong biktima.
Nabanggit ang 608. 'Yong union.
Pangalawang Pangulo ng Local 608 ng United Carpenters' Union.
Bago mag-alas siyete, pumasok si O'Connor sa building
sa Broadway at 51st Street, sa opisina niya.
At sinabi na…
"Tatapusin natin siya."
Apat na beses binaril si O'Connor sa puwitan.
Nakinig ako sa recording, at ang ganda. Pasabog 'yon.
Ando'n lahat ang elemento ng krimen.
Biglang nabalitaan naming inaresto si Gotti.
Kakasuhan ng murder conspiracy ng Manhattan DA si Gotti,
dahil sa pamamaril no'ng May 1986
sa diumanong corrupt na opisyal ng union na si John O'Connor.
Tumawag ako sa source ko sa FBI,
at sinabi niyang, "Di inaresto si John Gotti."
"Malalaman ko dapat 'yon."
'Yon na 'yon.
Pero hindi niya alam.
At hindi niya alam dahil
'yong New York State Organized Crime Task Force
'yong mag-isang kumikilos,
hiwalay sa FBI.
Gusto ng OCTF na sila ang magpakulong kay John Gotti.
At dahil di kami makagawa agad ng kaso,
dinala nila ang O'Connor case sa Manhattan DAs,
at itinuloy nila 'yon.
Ngayon, parang kompetisyon na. "Hindi nila kaya. Kaya mo ba?"
Kaya, nakikipagkompetensiya 'yong lahat
para sa pagkilala sa pagpapakulong kay John Gotti.
Hinahamon sila ni John Gotti,
parang, "Halika at kunin n'yo ako."
Sabi niya, "Mga gago."
- Handa ka na sa kaso? - Lagi akong handa.
Tagapagsalin ng Subtitle: Zenchin Geri Pormento