12'NCİ CADDE JOHN'S
Birçok gangster, yapmış olduğu ya da şu an yaptığı bir şeyden dolayı
ufak bir lakap alır.
Mesela muz seviyorsa Joey Bananas deriz.
Benim lakabım ise Sally Ubatz'dı
çünkü İtalyanca'da pazzo, çılgın demektir, pazzo.
Çünkü acayip şeyler yapardım.
31 yaşımdayken mafyadan bir görev almıştım.
Florida'ya gidip
mafya üyelerinden birinin karısıyla yatan o herife bir mesaj iletecektim.
Neyse, Florida'ya uçtum. Bir adamla buluştum.
Bana bir UPS forması ve kamyonu verdi.
Herifin evine gittim.
Kapıyı çaldım.
Ufak bir kutu bırakacaktım. Kapıyı sevgilisi açtı.
Kızı itip içeri girdim.
Adamın boğazına bıçağı dayayıp bilardo masasına yatırdım.
Gereğince cezalandır.
Pantolonunu indirdim.
Pisliğe işkence yap.
Sonra da taşaklarını kestim.
Kişisel bir şey değildi. İş icabı.
Mafyanın üç temel kuralı vardır:
Başka bir üyenin karısıyla yatma,
uyuşturucu satma ve asla iş birliği yapma.
O pis çeneni kapalı tut.
Pis çenen hiç kapanmıyor.
Yani bunun cezası ölümdür. O zamanlar yapılabilecek en kötü şeydi.
Her iki saniyede bir. Hey, kapa şu pis çeneni!
Her şeyi gizli tutmak zorundaydınız.
Hiçbir bilgiyi ifşa etmenize, sıçan ya da ispiyoncu olmanıza
asla izin verilmezdi.
Konuşurken yakalanırsam ben de sıçanım demektir.
Sıçanlık yapan işkence görürdü.
Seni parçalara ayırıp yakarlardı.
Acı çektirirlerdi.
Kahrolası boynuna bir kravat doladım ve onu öldürdüm.
Çoğu zaman mafya cesedi orta yerde bırakırdı.
Saygısızlık ve sadakatsizliğin cezasını göstermek isterlerdi.
O serseriye söyle,
ben John Gotti, o lanet olası kafasını koparacağım.
Seni dalyarak.
O lanet kafanı koparacağım.
GOTTI'Yİ YAKALAMAK
En büyük organize suç ailelerinden birinin ünlü lideri New York'ta yargılanıyor.
Savcılar, John Gotti'yi
mafyanın başına geçmek için cinayet işlemekle suçluyor.
Adım Diane Giacalone.
1980'lerde New York'un doğu bölgesinde
yardımcı federal savcıydım.
Organize suçları, uyuşturucu vakalarını, kaçırma vakalarını,
hemen her şeyi araştırıyorduk.
1985'te John Gotti ve Gambino ailesinin sekiz üyesine karşı
davamızı açmıştık.
ÜNLÜ MAFYA PATRONU
Suçlamalar cinayet,
yasa dışı kumar, tefecilik
ve kamyon hırsızlığıydı.
Kişisel özgürlüğü ve ülkenin en güçlü suç ailesinin tepesindeki
saygın konumu risk altında.
John'a odaklanıyor
ve davadaki hamlelerimizi hesaplıyorduk.
Birden bire Diane'in davasının başlayacağını duyduk.
Tabii hepimiz biraz şaşırmıştık.
FBI'ın bu soruşturmayla bir ilgisi yoktu.
Gotti'yi ayrı ayrı araştırıyorduk.
Anlayacağınız bir sürü çekişme oldu.
Tek dava açan bizdik.
Bu yüzden onu alt etme sırası bizdeydi.
Bize göre, John Gotti ve çetesini mahkûm edecek kanıtlara sahiptik.
Suçlamalar, Gotti'nin patron olmadan önce capo olduğu dönem dâhil 18 yılı kapsıyor.
Suçlu bulunursa Gotti 20 yıl hapis cezası alabilir.
EYLÜL
Mahkemenin dışı sirkten farksızdı.
Böyle hararetli, heyecan doluydu.
Ulusal basının bu kadar ilgi gösterdiği başka bir duruşma görmemiştim.
İnanılmaz karakterlerle dolu bir davaydı.
John Gotti vardı.
- Ailenin yeni başı sen misin? - Ailemin. Evim, eşim, çocuklarım.
- Tek ailen bu mu? - Peki ya Gambino ailesi?
Diane Giacalone vardı.
Bazı savcılar davayı istememişti. Biri hariç, Diane Giacalone.
Kötü adamların peşine düşen, mahalleden bir kız.
- Günaydın Bay Cutler. - Günaydın.
John Gotti'nin avukatı Bruce Cutler vardı.
- Müvekkiliniz kim? - John Gotti.
John Gotti'ye resmen tapan Brooklyn'li bir adamdı.
Bruce Cutler. Çok komikti.
Bence John Gotti olmak istiyordu.
John Gotti gibi giyiniyordu.
Bir gangster edasıyla elimizi sıkıp yanaklarımızdan öpüyordu.
Müvekkillerini savunan mükemmel savunma avukatlarımız vardı.
Söylemeliyim ki tek bir kuralım varsa
o da müvekkilime neler olduğunu asla sormamaktır
çünkü açıkçası bu umurumda bile olmaz.
Önemli olan, hükûmetin neyi kanıtlayabileceğidir.
Savunma avukatı olmak böyle bir şeydir.
Adım Michael Shapiro.
1985 eylülünde 35 yaşındaydım,
Gotti vakasında görevliydim.
EYALET MAHKEMESİ
Ana suçlamalar RICO çerçevesindeydi
yani Dolandırıcılık, Şantaj ve Yolsuzluk Etkisindeki Örgütler Yasası.
Bir savcı açısından RICO suçlamasının güzelliği
önceden hüküm verilmiş suçların da
davaya eklenebilmesidir.
Savunma farkındaydı, hükûmet hiçbir RICO davasını kaybetmezdi.
Gotti davasındaki suçlamalardan biri de
Jimmy McBratney'in Staten adasında öldürülmesiydi.
Gotti suçunu kabul etmişti.
Bu suçlamayla hapis yatmıştı.
Jüri için tek soru, bu cinayet
ve RICO iddianamesindeki diğer suçlar
Gambino organize suç ailesi örgütünün büyümesi amacıyla mı işlenmişti?
İşte Diane Giacalone bunu kanıtlamaya çalışıyordu.
Ben henüz gençtim, bu işte sadece beş yıldır çalışıyordum.
Anlayacağınız kanım kaynıyordu.
Salonda arka sırada oturuyordum.
John ayağa kalktı, salona göz gezdirdi ve beni gördü.
Ufak tefek de değilim.
Sonra dedi ki "Hey! Sen kimsin?"
Ayağa kalktım ve böyle baktım. "Bana mı diyorsun?" dedim.
"Evet, sen kimsin?" "George Gabriel" dedim.
"Bruce Mouw'un ekibindeyim. Gözlem yapmak için geldim ve…"
"Gidip Bruce Mouw'a söyle,
eve döneceğim, bu suçlamadan yırtacağım."
"Peki" dedim.
"Bak, bunu başarırsan gelip seni tebrik edeceğim."
O zamanlar bilmiyordum, meğer FBI, Giacalone'un davayı açmasını istemiyormuş.
Bence çoğu muhabir de habersizdi.
Yani bir gerginlik vardı.
Diane Giacalone, John Gotti ve çetesine dava açtığında
çetede Gotti'nin sadık bir adamı olan Willie Boy Johnson da vardı.
Çocukluklarından beri Gotti'nin yanındaydı.
Ama o da bir muhbirdi.
Willie Boy Johnson, yıllardır FBI ile çalışıyordu
ama kimsenin haberi yoktu. Kimseyle paylaşmamıştık.
Diane Giacalone'a gidip onu iddianameye eklememesini istedik.
Âmirlerime gidip
bir şeyler yapıp mani olmazsak ve muhbir olduğu öğrenilirse
Gotti'nin onu öldüreceğini söyledim.
Willie Boy Johnson,
sadece bir FBI muhbiri değil, aynı zamanda azılı bir suçluydu.
Ekibin işlediği en şiddetli suçların bazılarına
doğrudan dâhil olmuştu.
Onu iddianameden çıkaramazdık.
Dava buna rağmen açıldı.
Duruşma salonunda Diane Giacalone,
FBI'ın korkularına rağmen hâkime açıklamalarda bulundu.
15 yıldır muhbirlik yaptığı için
sanıklardan birinin tutuklu yargılanmasını istedik.
Lakabı "Willie Boy". John Gotti'nin yanında oturuyor
ama yakın değil, gayet uzak.
Çok şaşırtıcıydı. Gotti onun yanında oturuyordu.
Ortaya çıkma şekli korkunçtu.
Willie Boy yıllardır etraftaydı.
Çok para kazanırdı. Beş aileyi de tanıyordu.
Willie Boy'u tutuklu yargılamaya aldıklarında
John Gotti onu öldürecekmiş gibi bir bakış attı.
Sigorta şirketiniz olsa
ona asla hayat sigortası yaptırmak istemezdiniz.
Bunu yapmak hoşumuza gitmedi ama öyle olması gerekiyordu.
Can güvenliği açısından iyi olmayacağının farkındaydık.
Bir muhbirimiz olduğunda
kimliğinin açıklanmaması, anlaşmanın bir parçasıdır.
Diane Giacalone bunu umursamadı.
Bugün duruşmada Başsavcı Yardımcısı Diane Giacalone,
açılış konuşmasına jüri üyelerine şunu söyleyerek başladı…
Diane Giacalone duruşmada çok iyi bir açılış konuşması yaptı.
Etkileyiciydi.
McBratney cinayetiyle başladık
çünkü John Gotti'nin başa geçişi bu şekilde olmuştu.
Sonra iddianamenin çeşitli unsurlarına işaret ettim.
Tefecilikten bahsettik, gasptan bahsettik,
kumardan bahsettik.
Giacalone'un iddiasına göre,
diğer sanıkların önceden ceza aldığı birçok suç
münferit olaylar değil,
suç işleme amacındaki gizli ittifaklarının bir sonucuydu.
İçim çok rahatlamıştı. Oturduğumda görevimi yaptığımı hissettim.
Muhtemelen o salonda kendimi rahat hissettiğim son andı.
Gotti'nin avukatı Bruce Cutler hemen atağa geçti.
Bruce Cutler onu çarmıha gerdi.
Bruce, jüriden bu suçlamaları
kötü bir güveç gibi düşünmelerini istedi.
İyi hatırlıyorum çünkü metni onun için ben yazmıştım.
Dedi ki "Ne kadar pişirirsen pişir , bu çürümüş malzemelerden
herkesin yiyeceği bir güveç çıkaramazsın."
Aslında Bruce Cutler açılış konuşmasında…
İddianameyi eline aldı
ve çöpten ibaret olduğunu söyleyerek resmen ortadan ikiye böldü.
Çok dramatik bir andı.
Jüri gözlerini ondan ayıramıyordu.
Sonra İddianameyi alıp mahkeme salonundaki çöpe atarak
"Bu iddianamenin ait olduğu yer çöp kutusu" dedi.
Tam bir abartı. Tam bir drama.
Böyle nutkum tutulmuştu.
Diane'in davasında çok iştirakçi vardı. Bu hep yüksek risk doğurur.
Bunlar öylesine insanlar değil,
organize suçlara bulaşmış insanlardı.
Mafya davasında başka kim ifade verir?
1987'deki John Gotti davasında ilk tanık bendim
ve yıldız tanık gibiydim.
1984'te 113 gram kokainle tutuklanmıştım.
Kefalet bir milyon dolardı.
1984 yazı hapisteyken karım ziyaretime gelmişti.
İki oğlum ziyaret odasının dışında bekliyordu.
Karım çıktığı sırada çocuklarımı ağlarken gördüm.
İşte o an muhbir olmaya karar verdim.
"Bu hayatı bırakacaktım. Onlara hep acı vermek istemiyordum."
Nihayet bir gün birini aradım. Hükûmete çalışacaktım.
İki yıl sonra hükûmetin benden John Gotti aleyhine tanıklık isteyeceği
hiç aklımda yoktu.
Sal Polisi'nin çeteyle uzun bir geçmişi vardı.
Anlattı, hem de detaylarıyla.
O akıllı bir adam. Anlatımı da iyi.
Sonra Bruce ayağa kalktı ve… "Bruce'lanmak" lafını duymuştum.
Bruce'un çapraz sorguya yaklaşımını çok iyi anlatan bir ifadeydi.
Bruce Cutler, yedi gün boyunca her gün bana saldırdı.
Beni yerden yere vurdu. Bana serseri, aşağılık dedi.
Hakkımdaki bazı detayları öğrenmiş.
Bir gecede kaç kızla olmuşum, adamın taşaklarını kesmişim falan.
Doğru olanları kabul etmem gerekti.
John Gotti sanık masasının ucundaydı,
sağ elini kaldırıp masaya koydu,
silah tutar gibi yaptı.
Ne dediğini anlamıştım.
"Seni öldüreceğiz."
Sal Polisi'nin yanı sıra
Diane Giacalone da birkaç tanığa güveniyor.
Paralı tanıklara, geçmişte yalan söylemiş olan,
kimlikleri değiştirilmiş, uyuşturucu satmış,
insan öldürmüş tanıklara.
Akla gelebilecek en suçlanabilir tanıklardı.
Tam bir serseri hayvanat bahçesiydi.
James Cardinali, John Gotti'ye karşı önemli bir tanıktı.
Her biri tek tek kürsüye çıktı.
Her gelen bir öncekinden daha az inandırıcıydı.
Cardinali tanık sandalyesinde olmak istemese de
cinayet işlediği Florida'da elektrikli sandalyeden iyiydi.
Hükûmetin çağırdığı ikinci tanık Dominick LoFaro'ydu.
Dominick LoFaro bugün kabul etti, Federal yetkililere yalan söylemiş.
Başta 15'ten fazla adam öldürdüm, demişti.
Bugün ise sadece iki tane, dedi.
Bizi beceriksizmişiz gibi gösteriyorlardı.
Hükûmetin John Gotti'ye açtığı dava darbe aldı.
Banka soyguncusu Matthew Traynor ifade verdi.
Gotti aleyhine tanıklık yapması bekleniyordu.
Matthew Traynor sorunlu ama işe yarar bir tanıktı.
Ta ki artık ona güvenim kalmayana dek.
Mantıklı gelmeyen şeyler söylemeye başladı.
O noktada karar verdik, onu tanık olarak kullanmayacaktık.
İfadesi resmen savunmayı korur nitelikteydi
ve Diane Giacalone'un ona rüşvet vermeyi denediğini anlattı.
İstediğim uyuşturucuları verdiler.
İçki verdiler.
İşini görebilsin diye güya ona alt çekmecesinden
külotlarını vermişti.
Bana tuhaf bir cinsel rahatlama sağlandı.
Matthew Traynor bu ifade dolayısıyla
yalan beyandan suçlu bulundu.
Yardımcı avukatıma dönüp dedim ki
"Aklı başında hangi jüri üyesi bu saçmalığa inanır?"
Geleneksel olarak New York'ta
savcılar basınla öyle açık açık görüşmez.
Savunma avukatları, bunun için para alırlar.
Bruce, basını idare etmeyi
diğer savunma avukatlarından daha iyi bilirdi.
Basını kullanmayı biliyordu. Basını nasıl oyalayacağını biliyordu.
Seni görmek hoş değil Geraldo. Hayranın olduğum söylenemez.
John Gotti'nin,
Beyaz Saray basın sözcüsü gibi halkla ilişkiler ekibi varı.
Avukat Bruce Cutler, hükûmetin iyi giyinenleri, kumarbazları
yani John Gotti gibileri sevmediğini iddia ederek saldırdı.
Güya şık giyinenlere karşı ön yargılıymışım.
Ben de çok şık giyindiğimi düşünürüm.
Bruce Cutler etrafta dolanıp
"Hükûmet, John Gotti'yi tıkmak için her şeyi yapar" diyordu.
Cutler'a göre, hükûmetin tek derdi Gotti'yi yakalamaktı.
Jürinin, halkın
ve jüri üyelerinin ailelerinin bu açıdan bakmasını umuyorlardı.
Tüm bunlar John Gotti'nin imajını güçlendirdi…
Toplumda her zaman çok saygın biri olmuştu.
…ve halk hepsini yedi.
Hakkında söylediklerine inanmakta zorlanıyorum.
Ne babası? O sadece iyi bir adam.
İyi akşamlar. Ben, CBS Akşam Haberleri'nden
Dan Rather.
Karar cuma günü açıklandı.
Kararı dinlerken neredeydim, hatırlıyorum.
New York'ta bir parktaydım, radyoda All News 88'i dinliyordum.
Ortağımla sokaktaydım. Arabayla dolaşıyorduk.
Arabadaki telsizden haberleri dinlerken öğrendik.
Jüri kararıyla John Gotti tüm komplo ve dolandırıcılık suçlarından
beraat etti.
Hepsinden suçsuz bulunmuştu.
İnanamadım.
Sanırım en yoğun duygum buydu.
İnanamadım.
Resmen dayak yemiş gibiydim. Fiziksel anlamda dayak yemiş gibi.
Vücudum gerçekten ağrıyordu.
Hükûmet bu savaşta büyük bir yenilgi aldı, hem de organize suça karşı.
John Gotti adliyeden bir yıldız gibi çıktı.
Ne hissediyorsunuz?
Altı ay süren davada hükûmet suçluluğunu kanıtlayamamıştı.
- Nasılsın? - Şaşırdın mı?
Afalladım.
Bir RICO davasında savunma ilk kez başarılı oluyordu.
Tanrı Amerika'yı korusun.
Suçsuzluğumuz kanıtlandı.
İkimiz de bunu bekliyorduk. Kazandığımız için çok mutluyuz.
Beraat kararı geldiğinde insanlar
"Bruce Cutler, avukatların en iyisi" diyordu.
Hayır, cidden Bruce Cutler sayesinde olmadı.
Dava kazanılmıştı çünkü biri jüriye 60 bin dolar ödemişti.
Federal polisler, Jüri üyelerini eve limuzinle bırakıyordu.
Diane Giacalone'a "Jüri üyelerini limuzinle alıp
tüm Brooklyn'i dolaşıp evlerine bırakmanıza inanamıyorum" dedim.
"Mafya aptal mı sandınız? Onları takip ediyorlar."
"John Gotti birine para verecek."
"Sal, çok televizyon izliyorsun" dedi.
Güldüm.
Beraat ettiğinde ise "Evet, işte başardı" dedim.
John Gotti'nin evinin dışındaki kameralardan geçerken
gülmek için çok sebebi vardı.
Meğer gizliliği ihlal eden bir jüri üyesi olmuş, çok sonra öğrendim.
Kaçırdığım birçok sinyal olmuş.
John Gotti'nin hiç gergin olmadığını
fark etmemişim.
Hiç.
Alabildiğine neşeliydi. Hüküm giymeyeceğini çok iyi biliyordu.
Yani başka bir sanık için olağanüstü riskli olacak şey,
onun için sadece bir oyundan ibaretti.
"Beraat" kararı çıkınca büyük bir parti yapıldı.
Ortağıma dönüp "Bergin Hunt & Fish Club'a gidelim" dedim.
Tam bir mafya arenasıydı. John Gotti'yi gördüm.
Doğruca ona doğru yürüdüm ve dedim ki
"Belki hatırlamazsın ama ben George Gabriel'im.
Seni tebrik etmeye geleceğimi söylemiştim. Tebrikler.
Görüşeceğiz."
Arkamı dönüp arabaya bindim ve gittik.
GOTTI: AMERİKA'NIN KIYMETLİSİ
Davadan sonra bir tekne aldı.
Teknesine isim verip kıç tarafına yazdı, "Suçlu Değil".
Hükûmete göre, John Gotti soğukkanlı bir katil,
belki de Amerika'nın en zalim, en güçlü mafya patronu.
Gotti, paparazzi malzemesi olmuştu.
O zaman neden bu kadar popüler?
Suçlu bir mafya patronuyken
New York'lu bir Amerikan şöhreti olmuştu.
Son zamanlarda Gotti çok başarılı.
Time dergisi Andy Warhol'dan
kapak için Gotti'nin portresini yapmasını istedi.
MAFYA YARGILANIYOR
Ülkemiz için büyük işler yapan kahramanlar
Time dergisine kapak olamazken bir mafya patronu olabiliyordu.
Bay Gotti, suç lideri olarak nam saldığı kadar
şaşaalı giyimiyle de meşhur.
O lakabı da o zaman aldı.
Namıdiğer "Şık Don".
Gotti sayesinde film yıldızlarına dönmüştük,
insanlar bizim gibi olmak istiyordu.
Ünlüler bizimle takılmak istiyordu.
Andy Warhol'la kokain çekiyordum. David Bowie'yle kokain çekiyordum.
Birincisi, bize güveniyorlardı, dergileri çağırmayacağımız malum.
Kokain de kaliteliydi.
Harikaydı çünkü bir dolu para,
heyecan, prestij ve ihtişamla çevriliydiniz.
Bir gece onunlaydım.
Club A'da Brooke Shields cebine numarasını sıkıştırdı.
Alıp yırttı. Ona "Sen ne yapıyorsun?" dedim.
"Kızım yaşında" dedi.
"O numarayı bana ver" dedim.
Amerika'nın en ünlü babası,
New York'un Şık Don John Gotti'si hakkında kötü bir şakayla karşınızdayız.
Onu üstünde 2000 dolarlık takım elbisesi,
mükemmel saçlarıyla televizyonda görenler
ona bayılıyordu.
O bir yıldızdı.
Ama kapalı kapılar ardında acımasız bir katildi.
Ondan önce o görevde olan adama bakın.
Stresli iş insana neler yapıyor.
ORGANİZE SUÇLARLA MÜCADELE
John Gotti ikide iki galip.
Diane Giacalone davası esas olarak muhbirlerin ifadelerine dayanıyordu.
Bir sonraki davada, çoğu konuşmada bizzat John Gotti'nin dinleneceği
bir elektronik takip gerekecekti.
Bergin Hunt & Fish Club'tan böcekle topladığımız delil duruyordu.
Elimizde dolu konuşma vardı.
Hâla kendi davamızı açmak istiyorduk.
Kimsede olmayacak kayıtlara sahiptik.
Tabii dolayısıyla FBI'a rakiptik.
Yani FBI'ın işi sıkıya alması gerekecekti.
FEDERAL SORUŞTURMA BÜROSU
FBI henüz John Gotti aleyhine dava açmamıştı.
Sorumlu olduğu suçlar belliydi ama o elini kolunu sallaya sallaya geziyordu.
Hükûmetin tekrar üstüne geleceğini o dâhil herkes biliyordu.
Hükûmetin başka seçeneği yoktu.
Bu davalardan birini üstlendiğinizde
dava savcısıyla yakın çalışmanız gerekir.
Bu durumda, New York'un Doğu Bölgesi yetkiliydi.
Laura Ward çok bilgili, çok yetenekli
ve parlak bir savcıydı. Onunla çalışmak harikaydı.
Diane Giacalone davasından sonra, FBI hemen Gotti'ye odaklandı.
Bu sefer onu alt edecektik.
George Gabriel, Gotti'yi yakalamakla görevlendirildi.
Acele etmeyecektim.
Adam federalleri bir kere alt etmişti o yüzden onu içeri tıkmak için
delil ne olursa olsun çok sağlam bir şey olmalıydı.
Fazlasıyla sağlam ve yıkılmaz olmalıydı.
George, Gotti'yi yakalama görevindeydi
ama sağlam yakalamalıydı.
AĞUSTOS
John'un dosyasına çalışırken, onu izlerken falan, birden
New Jersey'deki ekiplerden biri aradı.
Bu sabah bir adam evinin dışında öldürüldü,
mafyanın işine benziyor.
Maktul, polise göre,
mafya lideri John Gotti'nin yakın ortağı Wilfred "Willie Boy" Johnson.
Adamın kaderi çoktan yazılmıştı. Gidecekti. Ebedi uykuya dalacaktı.
Johnson evinin önünde birkaç kez başından vurulmuş.
Kurallardan biridir, kimseyi evinin önünde öldürme.
Eşi ve çocuklarına hakaret sayılır.
Ama cidden nefret ediyor,
mesaj vermek istiyorlarsa evinin önünde indirirler.
Öldürüldüğü için üzgünüm. Ailesi için çok üzülüyorum
ama tek yöne giden bu hayatın kaçınılmaz sonuydu.
Willie Boy Johnson'ın Gotti'nin adamları tarafından
öldürülmesinin ertesi günü…
Günaydın Bay Gotti.
…evinden çıkarken sorduk
"Willie Boy Johnson için ne dersin?
Fikrin ne? Ne düşünüyorsun?"
Dedi ki "Sonunda Hepimiz gideceğiz."
Başa geçtikten bir iki ay sonra
muhbirler Gotti'nin, merkezini Ravenite Social Club'da kuracağını
söylemeye başlamıştı.
SADECE ÜYELER
John, Ravenite'ı devraldığında içini yıktı ve tuğla duvar ördü.
Küçük bir pencere açtı, içeriyi göremiyordunuz.
Güçlendirdi desek yeridir.
Ravenite, Little Italy'deydi.
Tüm organize suç aileleri Little Italy'de takılırdı.
Restoranları vardı. Kulüpleri vardı.
Burası arka bahçeleriydi.
Bizlerse birer yabancıydık.
Fark edilmeden girmemiz mümkün değildi.
Sokaktaki binalarda yaşayan herkes
gangsterlere sadıktı yani bir şey yapmak çok zordu.
İnsanlara iş veriyorduk. Şükran Günü'nde hindi dağıtıyorduk.
İnsanlar bizimle büyüdü, bize güvendi, onlara yardım ettik. Topluma yardım ettik.
İnsanlar iyilik istediğinde yapıyorduk.
Korkmuyorum. Daha güvende hissediyorum.
- Güvende mi? - Kesinlikle.
Peki neden?
Burası hariç arabamın çalınmadığı yer kalmadı.
Ozone Park, Mulberry Sokağı'nda
kötü adam olan bizdik, iyi değildik.
Buna rağmen işini yapmak zorundasın. Ben de minibüsüme bindim.
Bir gözetleme aracıydı.
Kulübe göre iyi bir pozisyona park etmeye çalıştım.
Sorun yok.
Kameralarınla arkaya geçer
ve insanların geçmesini beklerdiniz.
Bazen sokakta olaşıp minibüslere vurarak
"İçeridesiniz, biliyoruz" diyenler olurdu.
Yerleştirecek bir yer bulmayı umuyordum.
Kulübün ön cephesine bakan, kamera koyabileceğim sabit bir nokta.
Daha gizli kalabilmek için.
Bir daire bulduk. Altıncı kattaydı.
İki buçuk blok ötedeydi.
İyi haber, bir yer bulmuştuk.
Operasyon üssümüz olacaktı.
Kötü haberse iki buçuk blok ötedeydi.
Özel Operasyon ekiplerine erişimim vardı.
Şansımız yaver gitti
çünkü Büro'da yüksek teknoloji ekipmanlar vardı.
Bu ekipmanı pek kimse bilmiyordu. Ben de bilmiyordum.
Teknik alanda yetişmiş bir ajan olarak
öncelikli görevlerimizden biri takip cihazları tasarlamak,
kullanmak ve kurmak, böylece kanıt toplayarak
New York City mafyasının başarıyla yargılanmasını sağlamaktı.
Son teknoloji teleskobik video takip ekipmanları kurduk,
böylece haftanın yedi günü, günde 24 saat
Ravenite'ın girişinde ve bitişik sokakta olup bitenleri
başarıyla kaydedebiliyorduk.
Asıl güzel tarafı ise iki buçuk blok ileriden
video çekebilmemizdi.
Görüntü 30 metreden alınmış gibiydi.
Kışın akşam saat sekizde bile sanki öğleden sonra üç gibi görünüyordu.
Mekândaki kamera,
içeri girip çıkanların siyah beyaz harika resimlerini çekiyordu.
Kimler, ne giyiyorlar, arabalarının türü ne, anlayabiliyordunuz.
Muazzam istihbarat alıyorduk.
Öyle bir teknolojiydi ki akıl sır ermiyor.
89 ile 90 arası Ravenite en yoğun dönemini yaşıyordu.
John hep orada, işin başındaydı.
Gotti'nin bizim için yaptığı en inanılmaz ve faydalı şey ise,
her çarşamba ortakları ve askerleriyle birlikte
tüm capo'ları burada toplamasıydı.
Bunlar John Gotti,
Frankie LoCascio,
ve Sammy Gravano'ydu.
Bu sayede aileyi genel hatlarıyla belirlemiştik.
PATRON
Mafyanın gizli bir örgüt olması beklenir.
Herkesin güpegündüz bir yerde toplanması
gizlilikle pek bağdaşmıyor.
John Gotti bir gangsterdi. FBl umurunda değildi.
FBI'ın fotoğrafını çekmesi umurunda değildi.
Herkesi ön sokağa toplardı, Âdeta "Madem bu camiadasınız,
beni gelip görmelisiniz" derdi. Polisten korkmayacaksınız.
Kaptan ya da gangstersen evinde saklanamazsın.
Ben nasıl her gün geliyorsam siz de geleceksiniz.
Akıllıca değildi ama John Gotti kendini yenilmez sanıyordu.
Gotti kulüpte kalmazdı.
Dışarı çıkar, civarda yürürken konuşurdu.
Hiyerarşisinin dinamiklerini görebiliyordunuz.
Örneğin bir keresinde
John ve Sammy yürüyüşe çıkmıştı.
Yağmur çiselemeye başladı.
Sammy, John'un şemsiyesini tutuyordu. John şemsiyeyi kendi tutmazdı.
Bir iki metre arkalarında da korumaları yürüyordu,
görevleri yanında kalıp onu korumaktı.
John'u selamlamak için yaklaşanlar,
Sammy'den önce ilk John'u selamlıyordu.
Tüm bu ayrıntılar, yönetim biçimleri, kimin kim olduğu,
ayrıca aralarındaki yakınlık ve mesafeler hakkında
bize fikir veriyordu.
Bir dönem çok gelen giden oldu.
Muhbirler, John Gotti'nin içeride suçlarından bahsettiğini anlatıyordu.
Ama ne dediklerini bilmiyorduk.
Bu bilgiyi alınca
sosyal kulübe böcek yerleştirmek için başvuruda bulunduk.
Ravenite'a böcek koyacağımızı öğrenince
nasıl yapalım diye yine Özel Operasyonlar'a danıştım.
Ravenite Social Club'ın iç planı hakkında
aslında gerçek zamanlı nesnel bir bilgimiz yoktu.
İnsanlar nerede oturuyordu? John neredeydi?
Yardımcıları neredeydi? Konuşmalar nerede gerçekleşiyordu?
Bazen teknik adamların içeri girmesi,
mekânı tarayıp ne tür ekipmanlar gerekeceğine
bakmaları gerekiyordu.
Çünkü gecenin karanlığında geldiğimizde
odada ne olduğunu ve odanın nasıl düzenlendiğini bilmek
inanılmaz işimize yarayacaktı.
MULBERRY CADDESİ TEK YÖN
Kolluk kuvvetleri güpegündüz ellerini kollarını sallaya sallaya
bir mafya kulübüne giremez elbette.
Bizi açık açık davet etmelerini sağlamamız gerekiyordu.
Sorun çağrısı denen bir yöntem kullandık.
Ravenite'taki telefon tesisatında yer yer
ufak bir teknik arıza yarattık.
Böylece Gambino ailesinden biri
New York Telephone'u arayıp tamirci çağıracaktı.
Ama tamirci yerine
S01 Federal Soruşturma Bürosu'nun cana yakın üyeleri gelmişti.
Sokaktan bir tamirci olarak geçip geldim.
Ravenite'a ilk girdiğimde hemen anlaşılıyordu,
içerisi çok ilkeldi.
İlginçtir ki odalardan birinde arka tarafta, oturacağı yerde
Bay Gotti'nin bir portresi vardı.
İçeride bir şekilde bahis oynatıldığını bariz gözlemleyebiliyorduk.
Telefon hattına bağlı faks cihazı gibi bir şey vardı.
Kesin bir dille o lanet şeyi tamir etmemi istediler.
Bir an önce tamir edebilirsem çok minnettar olacaklardı.
Tırnak içinde, sorunlarını çözmeyi başardık.
Çok sevindiler.
Çeteden biri bana doğru yürüdü
ve elime gıcır gıcır iki tane yüz dolarlık banknot tutuşturdu.
İyi ve çalışkan bir elemanım diyeymiş.
Ben de kabul ettim.
Mekândan ayrıldık. O gün Gambino suç ailesi sayesinde
S01 teknik ekibinin birçok üyesine
pizza ve bira ısmarladık.
Artık istihbaratımız vardı, böceği koyacağımız yeri biliyorduk.
İki oda vardı.
John'un arka odada masası vardı, genelde orada oturuyordu.
İnsanlarla orada konuşuyordu.
Böcek masaya olabildiğince yakın olmalıydı.
1980'lerde FBI'da özel ajandım.
Ülkedeki özel olarak eğitilmiş altı kilit ustası ajandan biriydim.
Ken Reader adında bir ortağım vardı. Kilit açmada harikaydı.
Kenny'nin yapacağı şey,
Ravenite'ın anahtarının kalıbını almaktı.
Kalıp çıkarma, çilingirlerin yüz yılladır yaptığı şey.
Bir sanat sayılır.
Anahtarı silindire yerleştirirsin,
orada iz bırakır, sonra çıkarıp
törpüler, bunu birkaç kez tekrarlarsın.
Nihayet kapıyı açacak anahtarı böylece yapmış olursun.
Normalde 15 dakika sürer.
…22'den Kenny'ye.
Bu durumda ise Kenny'nin üç, dört saatini almıştı
çünkü ortalık ne zaman sakinleşse Kenny tam kapıya varacakken…
Sekiz-üç-yedi, 820.
…geri çağırıp "Hayır, bir gelen var" diyorlardı.
Ama gecenin sonunda
elinde bir anahtarla döndü. Artık içeri girmeye hazırdık.
Giriş yapıldıktan sonra
mikrofonları, vericileri,
böcekleri falan gizlice kurmamız gerekiyordu.
Gizleyebilmek için çok uğraşmıştık.
Resmen dişlerimiz arasındaki fenerlerle
çok düşük ışıkta ve dikkatli şekilde çalışmalıydık.
Sonunda birkaç ses testi yaptık.
Hey, bir, iki, üç, dört. Dört, üç, iki, bir.
Duyabiliyor musun Charlie?
Charlie şöyle dedi,
"Gür ve net."
Güzel bir orkestrasyon olmuştu.
Süperdi.
Bir iki saat içinde çıkmıştık.
Böceği koyar koymaz hemen üsse koşturup kulaklıkları takmak
çok heyecan vericiydi.
Tüm kayıtları dinleyip
işe yarar bir şeyler var mı diye baktık.
Ön planda buz makinesinin sesi vardı.
Sonra kapuçino makinesi.
Aklınıza gelebilecek her ses duyuluyordu.
Bir sürü de konuşma dönüyordu
ama hiçbirini duymuyorduk.
İnanamamıştım.
Hiçbir şey duyulmuyordu.
Tam bir vakit ve enerji kaybıydı.
WORTH SOKAĞI - LAFAYETTE SOKAĞI - FEDERAL PLAZA
Mikrofonların yerleri kötüyse Özel Operasyonlar ile tekrar toplanır,
"Bir şekilde güçlendirebilir miyiz?" diye sorarsın.
Sonra tekrar girmenin riskini tartman gerekir.
14 ay boyunca Ravenite'a onlarca kez girdik
ve mikrofonların yerini değiştirip durduk.
Böceği taşıdık.
Masanın yanına, sonra yukarısına, tavana koyduk.
Farklı şeyler denedik
ama akustiği tam bir felaketti.
Yer küçüktü ama çok insan vardı. Bu çok sinir bozucuydu
çünkü videoyu yerleştirmiştik, adamları girip çıkarken görüyorduk.
Yürüyüp konuşuyorlardı.
Böceği yerleştirmiştik ama zerre bir şey duyamıyorduk.
Kasetlere güvenemeyeceğimiz belliydi.
Daha iyisini yapmalıydık.
ORGANİZE SUÇLARLA MÜCADELE
FBI'ın kendi böceğini yerleştirdiğini duymuştuk ama yine de
kendi delillerimizi toplamak istiyorduk.
Bu yüzden 1986'da Bergin Hunt & Fish Club'ta kaydettiğimiz
tüm o konuşma kayıtlarına geri döndük.
Bir sabah Greg beni görmeye geldi.
Gotti'nin kayıtlarını başa sarıp sarıp dinliyordu
ve herkesin gözünden kaçan bir şey bulmuştu.
Greg çok heyecanlıydı.
Bunu anlamak için Greg'i tanımalısınız.
Bir not yazmış.
O gece bir Post-it'e "Deşifre metnine bakmalısın" yazıp
masasına bırakmış.
Eve giderken
kaza falan geçirir ve ertesi gün bize anlatamazsa diye.
Konuşma 1986'da kaydedilmişti,
Bankers and Brokers adlı yere giden bir işçi sendikası lideriyle ilgiliydi.
RESTORAN
Bankers and Brokers, Manhattan'da bir restorandı.
Gambino ailesinden bir gangstere aitti.
Tadilat için sendikasız marangozları çağırmıştı.
Marangozlar sendikası başkanı,
galiba adı O'Connor'dı,
"Ne halt ediyorsun?" demişti. "Sendika üyelerini kullanmalısın."
Çünkü marangozlar sendikası mafyanın elindeydi.
Bunu kendine iş edindi
ve gidip daha yeni tamirat geçirmiş mekânı
yerle bir etti.
Restoranın sahibi John Gotti'nin askerlerindendi.
Şimdi işe bir de Gambino ailesi karışacaktı.
New York City Marangozlar Sendikası yetkilisi
ofislerinin lobisinde vurularak yaralandı.
Gangsterlerin uyarısı olduğu işaretlerden belliydi.
Konuşma çok netti.
John O'Connor.
John O'Connor diyordu.
Kurban 49 yaşındaki John F. O'Connor'dı.
Altı-sıfır-sekiz.
608 diyordu. Sendika.
Birleşik Marangozlar Sendikası, şube 608'in başkan yardımcısı.
16 Broadway mi ne. 1694'tü galiba, Broadway'de.
Saat yediye gelirken O'Connor, ofisinin yer aldığı Broadway'de
51. caddedeki bu binaya girdi.
Ve şöyle dedi…
Canına okuyacağız.
"Canına okuyacağız."
O'Connor kalçasından dört kez vuruldu.
Kaydı dinledim ve harikaydı. Tam bir bombaydı.
Yarın canına okuyacağız.
Tüm suç unsurları mevcuttu.
Yarın canına okuyacağız.
Bir anda Gotti'nin tutuklandığını duyduk.
Manhattan Bölge Savcısı, Gotti'yi
Marangozlar Sendikası'nın yolsuzluk yapan yetkilisi John O'Connor'ın
1986 Mayıs'ta öldürülmesini planlamakla suçluyordu.
FBI'dayken çalıştığım kaynağı aradım.
"John Gotti, tutuklanmadı ki" dedi.
"Tutuklansaydı haberim olurdu."
Bu kadar millet.
Ama haberi olmamıştı
çünkü New York Eyaleti Organize Suçlarla Mücadele
kendi başına hareket ediyor,
FBI ile birlikte çalışmıyordu.
OCTF, John Gotti'yi içeri tıkarak isim yapmak istiyordu.
Hızlı delil toplayamadığımız için
O'Connor davasını Manhattan Bölge Savcılığı'na götürdüler
ve orada devam ettiler.
İş rekabete dönmüştü. "Onlar yapamıyor, sen yapabilir misin?"
Şöyle duydum,
beni ilk yargılayan olmak için dört bir koldan çalışıyorlarmış.
Hepsi de John Gotti'yi yargılayarak zafer kazanmak için
birbirleriyle yarışıyorlardı.
Beni tıkana dek rahat etmeyecekler.
John Gotti onlara meydan okuyordu,
"Sıkıysa gelin alın."
"Siktirin gidin" diyordu âdeta.
- Sıradaki davaya hazır mısın? - Her zaman.
Alt yazı çevirmeni: Aslı Uygun Cheesmar