"O ÚNICO HOME DO QUE TIVEN MEDO
FOI UNHA MULLER
CHAMADA GRISELDA BLANCO."
PABLO ESCOBAR
- Diga? - Carmen?
Si?
Ola, son Griselda.
Griselda? Estás ben?
Escoita, sei que pasou moito tempo, mais necesito un favor.
Que pasa?
Pasou algo entre Alberto e eu,
e pensei que se alguén me entendía...
Vaia, rula. Síntoo.
Queres falar diso?
Si, cando chegue aí.
Aquí? Vés a Miami?
Cos nenos. Tes un cuarto de sobra.
Non si?
Teño, mais é moi pequeno.
Chegaremos pola mañá.
Carmen. Moitísimas grazas.
Merda.
Listo.
Mamá...
É moi cedo. Non hai un voo máis tarde?
- Fixeches a maleta? - Fixen.
- E Alberto? - Explicaréivolo no coche.
Onde está Ozzy?
Non sei. No baño?
Ozzy, temos que marchar xa!
Teño que facer popó antes de subir ao avión e non me sae.
Bule!
Vamos.
Mamá.
Alberto e eu ímonos divorciar.
E nós marchamos agora para Miami.
Odiaba ese merdeiro de todas formas.
Non fales así de teu pai.
Non é meu pai.
Dixon, agora non podo con esa puta actitude túa.
Tes que practicar o inglés.
Non quero ir a Miami.
Seino, meu amor.
Mais vai ir todo ben.
Chegamos.
- Carmen, tes unha casa preciosa. - Grazas. Pouco a pouco.
Non me creo que esteas aquí.
Eu tampouco.
Non sabes a merda de día que tiven.
Xa falaremos. Mostrareivos o cuarto. Vamos.
Veña.
Este é o cuarto.
Estupendo.
Un pode durmir na poltrona.
E unha merda.
Dixon!
Síntoo. Un voo largo.
Eu tampouco querería durmir nesa poltrona, Dixon.
Canto tempo cres que quedaredes?
Ata que me recupere e atope unha casa.
- Espero que non che importe. - Claro que non. Acomodádevos.
Para, Dixon!
Xa basta!
Escoitade, por favor.
Cando poida, conseguirei un sitio onde mudarnos.
Prométovolo.
Por agora, sede bos hóspedes.
Non vos portedes coma animais.
Nada de groserías, e baixade a puta tapa do váter.
Mamá, de que a coñeces?
Vós coñecéstela en Colombia.
Era amiga de Alberto, e viámola cando iamos a Nova York.
Por que non fala español?
Iso é o que pasa cando un se cría aquí en EE. UU.
- Non quero falar en inglés todo o tempo. - Seino.
Aprende isto.
Fuck you.
É todo o que tes que saber dicir.
Non hai que falar inglés para saber que non nos quere aquí.
Xa, fillo.
Estou traballando niso.
Aínda non creo que esteas aquí.
Eu tampouco.
Sei que é moito pedir.
Que saibas que se tes algún problema,
buscarei un motel e...
Non, Griselda, non é iso.
Sabes que empatizo coa túa situación.
O meu divorcio de Reynaldo foi brutal de carallo.
Mais...
Non queres rodearte desa merda de novo, enténdoo.
Moitas mulleres deixan o home, non a vida.
Non sabes que me fixo.
Mancoute?
Peor.
Mira, Carmen.
Non te chamei só por todas as veces que o pasamos ben xuntas.
Chameite porque vin o que fixeches.
Non só mandaches a Reynaldo á merda.
Marchaches. Fixeches o que querías.
Agora tes a túa propia axencia de viaxes.
É inspirador.
Tanto tempo de auxiliar de voo serviu para algo.
Eu tamén quero iso.
Que?
Un negocio propio.
Despois de todo polo que pasei, xúrocho, Carmen,
paso do puto narcotráfico.
E se vés traballar para min na axencia?
Para comezar e ver como funciona un negocio.
Cando empezamos?
Ás 8:00. E non chegues tarde.
Alguén vai desfrutar moito sendo a miña puta xefa.
Por Alberto e Reynaldo. Que algún día reciban o seu merecido.
Brindo por iso.
Se sacamos 65 quilos desta pasta, quedaremos coma uns príncipes co xefe.
Para iso estudamos matemáticas.
Arturo?
É túa nai.
Vaiche boa...
Ao teléfono.
Como fode a señora.
- Mamá, díxenche... - Arturo, son eu.
Hostia, Griselda! Por que chamas aquí?
Os nenos e ti estades ben?
Si, estamos todos ben.
Xa sabe onde estou?
- Non, e eu prefiro non... - Estou en Miami.
Merda.
Non sabe onde estás, mais é obvio que te está a buscar.
E ti? Estás ben? Fixéronche algo?
Non, eu só son o contable. E díxenlles a verdade. Que non sabía nada.
Grazas a Deus.
Arturo, escoita.
Vin cun quilo.
Necesito vendelo.
Podo quedar aquí e comezar de novo.
Crear algo meu.
Creo que xa é hora.
Paréceche unha boa idea?
A mellor que tiven en moito tempo.
Lémbraste dun tal Manny Suárez, que lle compraba toda a coca a Fernando?
Si, o de Miami. Mais está morto.
Si, mais sempre falaba dun sitio aquí onde os narcos ían facer negocios.
O Mutiny.
Certo.
Rula, vouche dar un consello.
Cóidate.
Estás soa e non tés a ninguén.
Nunca tiven a ninguén, Arturo. Só a ti.
Chámote despois. Teño que colgar.
Se queres, podo ir para alá...
- Que tal o almorzo? - Ben. Algún cliente?
Non,
mais veu o carteiro.
Intentei venderlle un billete a Puerto Vallarta, mais nada.
Volverase máis doado. Podo axudar co discurso.
Necesito que me axudes todo o que poidas con iso. Si, por favor.
Vale, ben. Vai almorzar. A cafetería ao cabo da rúa é boa.
- Vale? - Vale, si.
Limpa iso de novo.
Non está limpo.
Vai a que che miren a vista, cabrón.
Es colombiano?
Son.
Vin a EE. UU. a facer o que nos toca a todos, lavar pratos.
Sei o que se sinte.
Ola!
Hostia... Perdón.
Merda! Estaba chea.
Tranquila. Pedireiche outra.
Paréceche?
Problema resolto.
Coral Gables Travel?
Creo que a coñezo.
Talvez pase por alí e compre uns billetes ao Río.
Son caros.
Non hai problema.
Vivo practicamente nunha suite aquí arriba.
Entón supoño que che gustan as cousas boas, non si?
Hostia.
Tropecei coa rapaza adecuada.
Non é coma esas raias fracas gringas.
Non hai problema, boneca.
Que se coce alí atrás?
Rafo Rodríguez. Chámano Amilcar.
Traballas para el?
Todos o facemos. Dunha forma ou outra.
Hostia.
Ti si que sabes.
Non é a merda á que estás afeito.
Si.
Sabes? Pode que mesmo che poida vender un quilo.
Espera. Agora resulta que es unha camelo ou algo así?
Parézoche unha camelo?
E por que cres que eu compro?
Coñezo os tipos coma ti.
Roupa bonita, cun camiñar...
Camiñan rápido, falan demasiado.
Necesitas o traballo. Respecto iso.
Carallo. Kojak con tetas.
Sabes que?
Teño unha idea mellor. Acompáñame, boneca.
Déixame falar a min, oíches?
Quita do medio.
Quen é esta?
Aparta, imbécil!
Maldita sexa. Vamos.
A próxima vez, contén a puta lingua.
Que queres, Johnny?
Tes que probar esta coca.
Que fas?
Só quero que a probe. Iso é todo.
Veña, Johnny. Déixao en paz.
Xefe, temos un quilo disto.
Nada de "temos". É a miña coca.
Quitácheslle a coca a mamá de novo? É iso?
- En serio... - Non quero...
- Non! Veña. - Síntoo.
Vale, síntoo.
Mi madriña.
Vámonos.
Mira,
teño un quilo sen cortar, e dáme igual quen o compre.
Es colombiana?
Bo oído.
Ti soas coma un gringo.
Non.
Vin de pequeno de Venezuela.
Meu pai era poli. Non lle gustaba a política alí, así que...
Poli? Que lle parece todo isto?
O seu fillo vive o soño americano,
e el conduce un Caddy novo, así que...
Procedente de Caquetá.
Aínda se cheira a xungla cando a quentas.
Trouxen un quilo na maleta de meu fillo.
De teu fillo?
Si. Ten 11 anos.
É máis listo ca Johnny, mais igual de pesado.
Pois iso é difícil.
Trinta mil. Mais para o fillo do poli, 25.
Mira,
tes que entender que só negocio con grandes cantidades.
Que vou facer cun quilo, eh?
Lisca dunha puta vez, vale?
E leva o idiota este contigo.
HOTEL MUTINY
Ei.
- A onde vas? - Á casa.
Avergoñáchesme diante do meu xefe.
Veña, iso fixéchelo ti só.
Dáme o puto quilo.
Non o teño.
Non?
Por favor, non o fagas. Teño tres fillos e perdémolo todo...
E perderán a súa nai se non me dás o puto quilo.
Cólleo, hostia!
Agora marcha dunha puta vez e non volvas.
Non!
Mamá?
Ozzy, asustáchesme.
Ven aquí.
Estraño a Alberto.
Seino.
E o meu peixe tamén.
Alberto, non podes esperar a que entremos?
Sabes que teu irmán o sirve de aperitivo.
Non hai ningunha festa.
Perdemos dous cargamentos máis en Nova York.
Medio millón.
Díxenche que tiñamos que recuar.
E tiñas razón, mais...
Agora Fernando quere os seus cartos.
Pois a próxima vez pagámoslle o dobre.
Non quere.
Di que nos vai sacar do negocio.
Buscamos outro provedor.
Quen vai contratar traficantes que perden cargamentos?
Estamos fodidos.
Entón para que cona estamos aquí?
Porque sempre lle gustaches.
E que?
Unha noite, Griselda.
Unha noite con el e saldamos a nosa débeda.
É unha broma?
Rula, por favor. Non é para tanto, se o pensas ben.
Antes era o teu traballo, non?
- Marcho. - Espera.
Debíate ter escoitado, miña esposa brillante e fermosa.
Mira o que construímos. O noso negocio, a nosa familia.
Fernando está celoso do que temos. Por iso te quere.
Noutro momento, mataríao por pedirme isto.
Mais estamos fodidos.
Só ti nos podes salvar.
Só ti podes salvar os nenos.
Está arriba.
Mamá?
Cando marchamos de aquí?
Ola, que tal?
Algo de beber?
Café, grazas.
Que carallo fas?
Vendíaslle a miña coca a ese tipo? Sábeo o teu xefe?
Que che fará, Johnny, cando o descubra?
Que cona queres?
Preséntame ese tipo.
Ou contareille a Amilcar o que andas a facer!
Vale!
Mais se a cagas, matarannos aos dous.
Ti preséntamo, hostia!
Cacho pécora. Merda.
Veña. Tiñas que chamarme...
Non falo desta merda por teléfono. Arranxei unha reunión.
Que reunión?
Non é nada.
Traballa para a escola de Uber.
A túa xefa.
- Falemos fóra. - Está a vender coca.
Ás 21:00. Non chegues tarde.
- Estás despedida. - Non, Carmen.
Non, acabouse.
Isto non é o que cres.
Que me mentiches á cara despois de vos ter acollido?
Seino, mais xa a trouxera de Medellín.
Hai coca na miña casa? É unha broma?
É só un quilo.
- Mi madriña... - Só un.
E sairá da casa esta noite.
Quero que saias ti esta noite.
Carmen, non. É só unha vez.
Necesitaba diñeiro extra para atopar unha casa e deixarte en paz.
Para iso che ofrecín traballo.
E agradézocho moito.
Mais tivemos seis clientes en toda a semana.
Teño que alimentar tres fillos e comprar unha casa.
Con este traballo, non podo.
Ou non o podes deixar.
Non o podo deixar?
Sabes por que por fin deixei a Alberto?
Fíxome foder o seu irmán.
Para pagar a súa débeda.
Tes razón.
Debíache ter dito a verdade.
Mais...
Xúroche que deixei ese mundo.
Así funciona. Convénceste:
"Un pouco máis de diñeiro,"
- e faslle dano á xente. - Non che quero facer dano.
Mira, non quero esta merda na miña vida.
Case me mata unha vez.
E mentíchesme. Confiei en ti.
Vale.
Marcharemos mañá.
Ben.
Síntoo, Carmen.
Eu tamén.
Entón eu sería coma o teu gardacostas.
Só tes que estar aí e parecer perigoso.
Douscentos dólares. Unha soa noite de traballo.
Por que eu?
Ei. Acabou o descanso.
Non sentes cos clientes.
É miña irmá.
Acabo de chegar de Colombia,
así que lisca e déixame falar con meu irmán.
Vale. Fareino.
Podo pór as botas para parecer máis alto.
Non é necesario.
Mais podes conseguir un arma?
Non.
Cría que só debía parecer perigoso.
Encargareime eu diso.
Tes algo decente que pór? Un traxe?
Tampouco. Lavo pratos, señora.
Non. Non mostremos fame.
Ei! Vamos dunha puta vez!
Agora. Sae, rodea o coche e ábreme a porta.
Este é Chucho, por se che dá por facer máis parvadas.
Entremos dunha puta vez.
O cubano chámase Eddie.
Chámanlle o Tucano.
Xa verás por que.
Intenta non mirar fixamente.
A encantadora Griselda.
O famoso Eddie.
Tomas algo?
Aquí hai bo ron.
Non, grazas.
Si.
Dime, que podo facer por ti?
Oín que che gustou o meu produto.
Marabilloso.
Foi como meter unha puta planta de coca polo nariz.
Polo tamaño desa cousa,
imaxino que tes aí o fardo enteiro.
Que collóns ten!
Johnny, ten máis collóns ca ti.
Onde a atopaches?
Ese cabrón intentoume roubar a coca. Deille unha malleira.
É certo?
Volvamos aos negocios, vale?
Entón?
Que tes para min?
Un quilo do que che gustou.
Vinte e cinco mil dólares.
E unha merda.
Agora pago 18.
Xa.
Por esa merda que só podes cortar unha vez.
A miña pódela cortar dúas, tres veces,
e é mellor ca calquera cousa que hai por aí.
Dezanove.
Vinte.
Última oferta.
Vale.
Mais antes, farás algo por min.
Claro.
Tócaa.
Vamos...
Con delicadeza, rula.
Queres que che toque o nariz?
Con coidado e devagar.
É fermosa, Eddie.
E grande, non si?
Vinas máis grandes.
Hostia!
Coidado con esa muller. Mimá.
Entón, trato feito?
Griselda Blanco, trato feito.
Celebremos, mami.
Celebremos.
Si.
Salud.
Veña.
Sigue os meus pasos.
Vamos, mami.
Merda!
Vaia para a casa, señora.
Lévasme?
Grazas por traerme.
Que fas aquí? Que pasou con Fernando?
Os homes pagan para que marchemos, non para pasar a noite.
Entón fixéchelo.
Gustouche?
Falas en serio? Acabo de pagar a túa puta débeda.
Fíxenche unha pregunta.
Tomarei iso como un si.
Non sei que é peor,
que me fixeras facer iso ou que eu aceptara.
Perdoa, fóiseme a cabeza, meu amor.
Ese es ti.
Xa non podo máis.
Déixote.
Ti non vas a ningures, oíches?
Os Bravos son os donos de Medellín!
Pois irei a outro sitio
onde non te teña colgado coma unha maldita áncora.
Tómasme o pelo? Creeite eu.
A roupa que levas posta, as xoias nas orellas.
Vai ao carallo! Gañeino eu todo. Eramos socios.
Socios?
Tiveches unha puta boa idea.
Polo demais, fuches decorado para os simios cos que lidabamos.
Sen min non es nada. Vas volver nunha semana.
Sóltame!
Só un cu vello con tres fillos mecosos.
Xa veremos o lonxe que chegas!
Queres ver o lonxe que chego?
Xa veremos o lonxe que chegas!
- Díxenlle que fose para a casa. - Xa, pero non teño.
Ei!
Bo traballo hoxe.
Marchade, vale? Volverei nun intre.
Vaia desastre.
Si, grazas a ti.
Só son cousas de negocios, vale?
Seino. Por iso estou aquí.
Só quero que probes a miña puta coca.
Porque cando o fagas, verás
que é dez veces mellor ca esa merda que vendes por todas partes.
E que ti e mais eu podemos gañar moitos cartos xuntos.
Excelente.
Mais...
xa teño un provedor, así que...
Xa, mais acabas de apropiarte do territorio de Eddie.
Vas necesitar moita máis.
Creo recordar que che ían as cantidades grandes.
Pensa canto máis podes gañar cortando a miña.
Podes conseguir máis?
Porque, a ver, pareces unha...
Unha ama de casa cuberta de sangue?
Movín cocaína durante dez anos. De Medellín a Nova York.
E non tes nin idea de todo polo que pasei desde entón.
Así que, para min... isto non é nada.
Vou estar aquí cada puta noite ata que me digas que si.
Douche unha oportunidade.
Dobra o meu pedido o próximo mes e serás a miña provedora.
Señoras.
Subtítulos: Lorena Pereiras