Darío, xa sabes algo?
Non moito.
Por que cres que matou a Alberto?
Por que? Pois polo que tivo que facer, seguro.
Era moi orgullosa,
mais non sabes como xemía cando a fodín.
Fíxenlle facer de todo,
e ben que lle gustou.
Normal. Unha vez puta, puta para sempre.
Foi prostituta?
Claro que foi puta.
Sabes onde traballaba?
Emilio. Talvez saiba el algo.
Xa veremos.
Atópame esa desgraciada para que eu a mate, oíches?
Si, señor. Atopareina.
Benvidas a Miami.
- Grazas. - Benvidas.
Que alegría estar aquí.
Por fin chegamos.
Isa.
Que ben que estás aquí.
Que emoción. Mírate.
Estás aínda máis nova.
E ti máis fermosa.
Porque estas son novas. Gústanche?
- As tetas de ouro. - E tanto, amiga.
E Arturo?
Debe estar... Aí vén.
Ola!
Arturo! Sube dunha vez. Non teño tempo para as túas parvadas.
Cría que sería divertido viaxar con estas mulleres, mais foi un inferno.
Mentireiro. Encantouche.
Como estás, rula?
Agora estou ben.
- A traballar? - A traballar.
Movede o cu para que poida sentar.
Hai escaleiras. Non me vou tirar.
Sen medo. Veña.
- Case caedes vós. - Non teñas medo.
Non, non vou saltar.
- Dous... - Non.
Para que ía saltar? Hai escaleiras.
Arturo!
Ola, Arturo!
- Que tal, rapaces? - Ben.
Portástesvos? Coidastes ben de mamá?
Por suposto.
Ti como estás?
Ben. E Alberto?
Pois...
Xa sabes que Alberto marchou de viaxe cando viñemos para Miami.
Ola.
Quen son, mamá?
Deixen as miradiñas. Son amigas de Medellín.
E deixade de intentar que Ozzy rompa o pescozo nesas escaleiras.
Ímonos bañar nesa piscina tan fea?
Sen auga, que ben.
Non.
Cría que EE. UU. ía ser máis elegante.
Ao menos estamos preto da praia.
Fai unha calor do carallo.
Non cres?
Non nos ofreces unha cervexa ou algo?
Eu non ofrezo cervexas. Encárgome da seguridade da Sra. Blanco.
Espero que polo menos sexas zurdo.
A seguinte.
Ola.
Que tal?
Ben.
Desculpa.
Adiante.
Si.
Aquí está, patroa.
Grazas.
Bo traballo.
Grazas. Mellor ca chupar verga todo o día.
Certo.
- A túa chave. - Grazas.
Que pulseira tan bonita, patroa.
Ti tamén es moi bonita.
Non te metas en problemas.
Non se preocupe.
Cando teña os cartos, págoche.
Mírao!
Non vos acerquedes aos nenos.
Os nenos podían aprender algunha cousiña delas.
Ola.
Como te chamas?
Chámome Carla.
Por aquí.
Ao que viñemos logo.
Miami é unha gran cidade do sur que se botou a perder.
Antes era Sinatra,
Cadillacs rosas
e tetas na praia.
Agora só é un montón de licorerías de merda,
anciáns xudeus en hamacas
e un montón de mafiosos do sur.
Enfrontámonos a unha onda de crimes, Rosa.
Por iso necesito que sexas sincera comigo.
Fala sen reviravoltas.
Agradéceche que nos viñeses axudar.
É importante que as testemuñas falen.
Calquera información que teñas pode axudarnos a resolver este crime.
Non vin nada.
Di que non viu nada.
Claro que non.
Vale, a ver... Es camareira
no restaurante El Floridita.
Correcto, Rosa?
Es camareira no restaurante El Floridita, non si?
- Si. - Di que si.
Xa, iso entendino.
E tes a sensación de que trafican con drogas
no cuarto traseiro?
Tes a sensación de que trafican con drogas no cuarto traseiro?
Nese lugar pasaron moitas cousas.
A quen viches entrar nese cuarto o día dos asasinatos?
Había unha muller.
Que?
Que dixo?
Dixo que había unha muller.
Con homes?
- Con homes? - Si, con dous homes.
Si, con dous.
A moza dalgún, non?
Espero que non vaias ser unha perda de tempo, Rosa.
Sóache algún destes muchachos, mamacita?
Non estivo tan mal, non?
Non.
A quen engano? É un idiota.
Tranquila, son a única aquí que fala español.
Mais es policía.
El é inspector. Eu non.
Eu son "analista de intelixencia". Así me din.
É o primeiro?
Non, teño outro.
Ten nove anos.
- Eu tamén. - Si?
O meu ten 12.
E non para de comer.
Unha cousa, Rosa.
Notei que dubidaches cando Jensen dixo
que a muller debía ser a moza dalgún.
Non camiñaba como a moza de ninguén.
En serio?
Como camiñaba?
Como a xefa.
Dez quilos por 25 000 dólares. Iso dános un total
de 250 mil dólares.
Un cargamento ao mes, tres millóns de dólares ao ano.
Brindemos.
Arturo.
Recordo cando moita xente dicía
que a miña amiga non ía ser quen de facer isto.
- Grazas. - E agora mírate.
E polo meu valente Arturo.
Nunca esquecerei que me cubrises con Fernando.
E que tiveses que voar só con tantas mulleres.
Falando de Fernando,
que imos facer con el agora que decidiches non desaparecer?
Tes que estar preparada.
Estareino.
Ten a Darío buscándote.
Darío.
Sabes algo dunha muller que traballa aquí? Griselda Blanco?
Talvez.
Cabrón.
Veña, fala.
Despois de moito tempo,
chamou a semana pasada.
Para que?
Nin puta idea.
Só vin as rapazas falar.
Despois marcharon unha ducia delas.
Unha ducia de rapazas?
- Como o oes. - Onde?
Oxalá o soubese, meu.
Oxalá.
Estame a custar unha fortuna.
Mais a estas malditas pécoras encántalles gardar segredos.
Ola, señoritas.
Benvido ao paraíso, meu rei.
Algunha de vós sabe algo de Griselda Blanco?
Griselda?
Por que?
Quen pregunta?
Un amigo.
Hai tempo que non a vexo e gustaríame contactar con ela.
Pensei que aquí saberían onde está.
Un amigo.
Pois non, que eu saiba.
Xa.
E ti? Ti traballaches con ela.
Coa filla de puta mandona esa?
Só está celosa. É pura envexa.
Celosa de Griselda?
E iso?
Por que?
Griselda aprendeu ela soa a falsificar.
Traballou duro para saír de aquí.
Non me digas.
E como ela nunca puido, pois...
Eu oíra que o marido a rescatara de aquí.
O marido?
Oíchelo?
Quen dixo iso?
Un home?
Iso é mentira.
Griselda fíxoo todo pola súa conta.
Ben por ela.
Ben por min tamén.
Fálame de ti. Dime que che gusta. Tes algún hobby?
A verdade é que ela é máis o meu tipo.
É unha mágoa. Non?
Es o que perde.
Mira, eu só quero saber onde está Griselda.
Parece que a única aquí á que non lle caía ben es ti.
O teu xefe dixo que talvez marchase cunhas rapazas.
Sabes onde?
Caíame mellor ca iso.
Onde foi?
Foron para Miami.
Parade e baixade o volume!
Vale!
Señora, necesítaa.
Que pasa?
Vin ver se xa atoparas casa.
Aínda non.
Estarás ocupada con outro asunto de coca.
Iso é o que levas aí, non si?
Puxécheslle un traxe a ese para que fose comprar 15 billetes?
Carmen.
Son parva. Debía saber que eras ti.
Mais eu deixo que me convenzas de que deixaches ese mundo.
Xurdiu unha oportunidade...
Unha tan boa como para esquecer a merda da que acabas de fuxir,
ou iso tamén é mentira?
É verdade. Mais temos a oportunidade de gañar o que...
Temos?
Vou necesitar máis billetes.
Vas ter que buscar outra axente de viaxes
porque non quero ter nada que ver con isto.
Somos exmulleres vellas duns putos traficantes.
Sei o que fago.
Non me volvas comprar billetes, oíches?
Non debín deixar que te achegases ao meu negocio.
O teu negocio non sobrevivirá sen este diñeiro.
Vante pillar, Griselda, ou peor.
Non quero ver que che pasa, ou que lles pasa aos teus fillos.
Adiante.
Por aquí.
Ola.
Probade un.
Dun persa de Palm Beach. Tamén ten un haxix excelente.
Grazas.
Este é Arturo. Axudoume a traer o produto.
Ola.
- Un pracer. - Encantado.
Téñoo todo. Dez quilos.
A muller moderna.
Vendía maquillaxe a domicilio e agora trafica con coca.
Dez quilos, a 25 mil, 250 000 en total.
Non vou comprar a túa coca.
Perdoa?
Ves este tipo?
É Papo Mejía, o meu provedor actual.
Tivemos un pequeno desacordo en canto o prezo.
- Fixáchelo ti. Non, Papo? - Si, fixouno ela.
Díxenlle que unha muller me ofrecera algo mellor por menos, e...
Non lle sentou ben.
- Usáchesme. - Mercado libre.
Pasa cando xogas co sustento doutro.
E ti fixéchelo.
Volve ser ama de casa,
azafata ou o que sexa que fagas.
Traballei duro para traer esa coca e fieime da túa palabra.
Tiñamos un puto trato.
Quitareicha de encima. Que tal 5000?
Iso non é nin un cuarto do que vale.
Que vas facer con ela? Un pastel?
Que che dean a ti e ao teu mono.
- Que cona me chamaches? - Tranquilo.
Esta pécora non pode falar así aquí.
Deberiamos marchar.
Marcharedes cando o diga el.
A maioría quitaríanche a coca e tirarían o teu corpo á baía.
Tes sorte de que sexa un cabaleiro.
Direille a todos os traficantes de Miami que non a toquen.
E volverás.
Ei.
Vamos.
Oíches o que dixo?
Esa coca non vale nada se non a podemos vender.
É coma ter unha maleta chea de bicarbonato.
Vou estar fodida cando me atope Darío Sepúlveda.
A ver que pasa.
June.
Tes os faros acendidos.
En serio, Martin? Cres que iso ten graza?
Pórme duras as mamilas co aire acondicionado?
Ao menos a min póñenseme duras.
Unha muller?
A camareira viu unha muller que claramente non era unha moza.
E hai unha cabicha do cuarto traseiro con carmín.
Unha cabicha?
Do cinceiro da mesa onde os homes fan tratos.
Non da mesa na que adoitan aparcar as mozas.
Á testemuña caínlle ben porque a escoitei, non coma Jensen.
Xa. Billy é un pouco fanfarrón, June.
Mais estes traficantes latinos...
As mulleres non fan tratos nin disparan.
Sabes como é de onde vés.
Igual é unha testemuña e pode axudar.
Mira, June, é o caso de Jensen.
Ti reúnes información para poñela nun memorando.
Algunha vez leu algún memorando meu?
Claro.
Son estupendos.
Ei.
Canto tempo imos estar aquí sentadas?
Podía estar a gañar moitos cartos.
Dálle tempo. Vai pagar.
- Vai pagar? - Prométocho.
Calma.
Paciencia.
Entra.
Están a preguntar polo que se lles debe, non si?
Non te preocupes por iso.
Vale.
Centrareime nos nenos que teño que alimentar
e na puta coca que non podo vender.
Estas son mellores ca as da miña cama.
Son miñas. Despois douche unhas.
A última vez que fixemos isto, estabamos entre clientes.
Entón estamos onde comezamos.
Fodidas de todas formas.
Sabes que é a primeira vez que saio de Medellín?
E todo o que vou ver é esta rateira de merda.
Recordas como quitabamos o estrés?
Pasabámolo ben.
Veña, saiamos.
O último que me apetece facer agora é ir de festa.
Griselda Blanco é mellor cando sae e vive.
Non aquí a mirar para o teito.
Por moi suaves que estean as malditas sabas.
Perico non nos falta.
Por que teño que ir?
Hai cousas que tes que facer aínda que non queiras.
- Odio xogar de receptor. - Xa, mais non o podes deixar.
Papá e ti deixástelo.
Decidimos que era o mellor.
A vida é así.
Mais hai cousas que hai que facer pase o que pase.
Coma o meu traballo, ao que debería volver xa.
- A túa pistola está na guanteira. - Seino.
Xa, como as chaves, o mando, o bol da ensalada...
Vale, xa o pillo, Eric.
- Síntoo. Foi un día... - Longo.
Xa.
Sabichón.
Estes están vivos?
Parecen momias.
Querías un sitio elegante.
Ao carallo.
Coma nos vellos tempos.
Imos ao rescate?
Vamos.
Teño un plan.
Que ben, porque aquí somos un albo fácil.
Ei...
Iso se poden contigo, Chucho.
- Que hai que facer? - Conseguir máis coca.
- Mais ca os dez quilos que non vendemos? - Máis.
E quen nos vai dar esa mercancía e como a pagamos?
Non a imos pagar.
Hánola fiar Panesso.
Rula.
Pagueille eu a mercancía a Panesso, e portouse coma un cretino.
- Por que cona cha ía fiar. - Porque o vas traer aquí.
E mostrareille o potencial da miña idea.
E creme, quererá ser parte do negocio. Confía en min, Arturo.
Este é o país dos soños.
Sei que o sentistes cando baixastes dese maldito avión.
Esa sensación de que todo isto pode ser teu.
Esa sensación é máis forte ca o amor, o diñeiro, ca todo.
Mais neste país hai moita xente con todos os soños feitos realidade.
E cando xa non tes soños, perdes algo moi importante.
A sensación que dá o novo.
O inesperado.
A xente da que vos falo
son brancos.
Son ricos.
Eses desgraciados que xa o teñen todo.
Esa xente representa un mercado grandísimo por explorar.
Un mercado que ninguén se atreveu a tocar.
Nesta maletiña
temos o poder de devolverlles a emoción a esas vidas aburridas.
Que se lles volvan emocionantes de novo.
Que temos que facer?
Darlles a proba.
Para que saiban que se sente.
Vale.
E como o imos facer?
Con elas.
Sodes as mellores vendedoras do mundo.
Xa non traballaredes nun bordel.
Traballaredes para vós mesmas.
Gañaredes moitos cartos.
Ímolas pór a vender cocaína?
Non, Arturo.
Vana regalar.
...É UNHA MULLER TRAFICANTE.
MEMORANDO
Ola, June.
"Na noite do..."
"Entre os sospeitosos dos asasinatos
hai unha muller traficante.
O feito de que unha muller puidese operar a este nivel
convértea en sospeitosa no noso esforzo en curso
por desmantelar a rede de narcotráfico en Miami."
Pedinlle a Horatio que vixiase a paxara que me quixo traizoar.
Trama algo.
Recrutou un montón de pendangas sexys de Medellín.
Tenas a repartir regaliños
entre os ricos de Coral Gables e Kendall.
No campo de golf, no club de tenis
e mesmo nas clases de aeróbic.
Ensínalles como che fai sentir o po.
Intenta crear o seu propio mercado.
Pola puta autoestrada.
Perde o tempo.
Por non falar da coca.
Senta.
Esa xente non quere facer negocios connosco.
E menos mercar as nosas drogas.
Espertarán pensando
que estaban a facer e levantarán áncora.
Iso é todo.
Tiña unha prima coma esta muller.
Sempre aparecía cando non o esperabas.
Montaba o número.
Dicíalle á miña muller que eu a enganaba. Un pensa: "Que lle pasa?"
Simplemente é unha cabrona.
Mais aí está.
Fodéndoche a vida.
Puxécheslle os cornos?
Vas facer algo
ou non?
Non.
Mais ti fai o que queiras.
Está ben.
Germán, benvido á Miami.
Que tal o voo?
Longo de carallo.
Oxalá non fose para facerme perder o tempo.
Levo 20 anos facendo sorrir a cabróns co lombo peludo.
Mais este é outro nivel.
Germán.
Mira o aburrida que está esta xente.
Necesitan moito máis ca un bar acartonado
e olivas a flotarlles na copa.
Esta xente necesita o que ti tes.
Coca.
E non a poden conseguir.
Cagan co medo só de pensar en ir onde a poden conseguir.
Temos un mercado inmenso por explorar.
Griselda, son provedor. Non vendo polo miúdo.
Por iso imos ser un equipo tan bo.
Porque vou abrir este mercado.
E necesito a túa coca.
Que pensaches?
"Traerei o parvo de Panesso, metereino neste hotel luxoso,
poreime guapa, direille cousas bonitas,
e darame todo o que queira." Non si?
Lémbraste de Medellín?
Claro que non.
Non me volviches mirar nin para cuspirme.
Ti e os cabróns dos teus amigos. Nunca me deron nin a hora.
E agora tráesme aquí para espremerme?
Non me toques o carallo.
Ti e mais eu non somos tan diferentes.
Sabes ben de onde veño eu.
A merda que aguantei.
Cres que os Bravos me facían sentir moi benvida?
Claro que non. Porque ti con esas tetas e ese cu,
pobriña, tan desvalida, non si?
Todos temos os nosos fortes.
Mais esta xente está aquí polo soño.
Ao carallo co soño americano.
E con todos os que cren que algún día van estar na cima.
Un montón de idiotas.
Viñemos todos enganados.
Convencidos de que é a terra das oportunidades.
E cando menos o esperas, fodéronte.
Sei que tes razón.
Mais a min tamén me foderon.
E nin de broma perdo esta oportunidade por estar a chorar.
Imaxina o que podemos facer xuntos.
Este cu, estas tetas e a túa coca.
- De canto falamos? - Cen quilos.
Víchesme cara dun Ochoa?
Se fas isto, non vas necesitar ningún outro comprador.
Así de grande vai ser isto.
Grande, esta.
Con todo o respecto, es unha puta ama de casa.
Nin en soños vas mover ese volume.
Dille ao manco que me leve ao aeroporto.
Germán, agarda.
Sabía que non me dirías que si sen mais.
Téñoche preparado algo especial.
Queda.
Só necesito unha noite.
Vai valer a pena.
Máis che vale.
Non lle fío 100 quilos nin ao meu fillo.
E iso que lle teño algo de aprecio.
Mamá, son eu.
Pasa.
Dásme cartos para unha pizza?
Ben, xa sabes onde está por se pasa algo.
Non llo digas a teus irmáns.
Vale.
Esta noite chegarei tarde.
Dille a teus irmáns que fagan a maleta.
Mañá mudámonos a un sitio mellor.
Vai, fillo.
Si!
Isa?
E se isto non funciona?
Vai funcionar.
Ten confianza.
Reláxate e desfruta da festa.
Claro. Grazas.
Moi ben. Un pracer facer negocios.
Canto levamos?
Tres quilos.
Que che parece?
Unha boa festa, mais isto non o podes facer cada semana.
Non toda a xente que invitei a esta festa son ricos.
Algúns deles traballan para os ricos.
Mira ese. É un profesor de tenis.
E esa de aí é unha instrutora de aeróbic.
Un aparcacoches.
E todos aceptaron ser os nosos camelos.
Para seguirlles a vender a estes ricachos de merda.
Griselda.
Amiga, temos un problema fóra.
Que carallo? Liscade dunha puta vez!
Volvede a Coconut Grove, cabróns.
Que cona tes? É unha festa privada.
Os cabróns traballan xuntos.
E a bocalana da túa xefa?
Temos que falar deste puto Barco do Amor.
Aquí estou, Papo!
Que queres? Asústasme os invitados.
Quero que esquezas toda esta merda. Sácao da cabeza.
Un puto iate? En serio?
Non é territorio de Amilcar. Podo facer o que queira.
Ah, si?
Se algún de vós, fillos de puta bebe-viño, compra só un gramo de coca
desta maldita pécora, verédesvolas comigo, Papo Mejía.
Veña, Papo. Paréceche intelixente?
Ameazar esta xente?
Son avogados, banqueiros...
Aposto a que Amilcar non está aquí
porque non quere ter que ver con esta estupidez.
- Non a toques, cabrón! - Ei!
- Talvez a seguinte sexa para ela. - Sóltaa!
Veña, fillo de puta.
Vamos, dispárame diante de toda esta xente.
Ei!
Esfúmate.
E ti quen cona es?
O seu socio.
Ei! Este cabrón de merda intenta arruinarnos a festa.
Vai ao carallo, fillo de puta.
Que che dean!
- Lisca de aquí! - Vámonos.
- Vai para casa! - Adiós, imbécil!
Déixanos en paz, estragafestas!
Socios?
Estás enfadando os mandaríns,
así que estás a facer algo ben.
Quero do meu lado a quen lle faga cara a ese fillo de puta.
Cen quilos á semana.
E despois?
O ceo é o límite.
Ti segue a soñar, eu fágoche a coca.
Socia?
A próxima viaxe págovola dobre.
Se é así, xúrollo, non volvo foder con ninguén por cartos.
Algúns van estar moi aburridos en Medellín.
Si.
Agarda.
Quero que a teñas.
De verdade?
Que bonita.
Grazas.
Non se vai arrepentir.
Fochicamos abondo para saber o que a xente quere.
Grazas a Deus, serviu para algo.
Vémonos en dúas semanas.
Con máis rapazas e máis perico.
E todo isto vai ser noso.
Cóidate.
Portádevos mal.
- Diga? - Carmen, son eu.
Lográmolo.
Non nos feriron, non nos pillaron, e gañamos moitos cartos.
Chamas ás cinco para refregarmo?
Vou necesitar máis billetes
e non quero que os cartos os leve un descoñecido.
Porque non podes confiar neles.
Sei como funciona isto.
Só queres unha fonte que non che dea problemas.
Veña. Tiven unha noite estupenda e quería compartilo cunha amiga.
Eu axúdoche coa axencia, e ti a min a traer máis rapazas.
Que ten de malo?
Merecémolo.
Non sei, Griselda.
Escoita.
Dentro de seis horas, cando estea sobria, irei por aí,
e vasme vender un montón de billetes.
Vale?
Si, vale.
Deberiades estar durmindo.
Ola, guapa.
- O tío Fernando veu de visita. - Si, meu amor.
Marchastes con tanta présa
que non me puiden despedir.
Veña, entra.
Senta.
Os rapaces e eu estabamos a pornos ao día.
Verdade?
Agora que veu mamá, hai algo que me gustaría saber.
Por que vos dixo mamá
que marchabades de Medellín?
Fernando, os nenos están cansos...
Quero sabelo.
Que vos dixo exactamente?
Alberto magoouna, así que marchamos.
Xa. O que pensaba.
O que contou son parvadas.
Por favor...
Non cres que merecen saber a verdade?
Contaréivola.
A razón pola que a vosa nai marchou é porque matou a Alberto.
- Que? - Dixeches que fora de viaxe...
Matou o meu irmán!
Que vos parece?
Vós que fariades?
Se matasen a un de vós,
que farían os outros dous?
- Non lle fagas nada, por favor. - Senta e cala, malnacido.
Por favor, Fernando, non fagas isto diante deles.
Aquí non, o meu cuarto está ao lado.
- No teu cuarto? - Si.
- Vamos. - Camiña.
Queda aquí.
Non.
Matarte vai ser aínda mellor que foderte.
Teu irmán era un monstro. Pegábame!
Matáchelo a sangue frío, desgraciada.
Fíxome deitarme contigo!
Matáchelo porque o odiabas.
Porque che dicía que eras imbécil.
Teño que ir ao baño.
Non te movas.
Morre.
- Mátao. - Non.
Mátao dunha puta vez!
Tranquilo.
Vai ver os teus irmáns.
Grazas.
Non mas deas. Non o fixen por ti.
Entón por que?
Non o sei.
Nunca matei un neno.
Isto é teu.
Que vas facer?
Axúdame a limpar...
e despois falamos.
Subtítulos: Lorena Pereiras