Griselda.
Temos que falar.
Papo quedou co de Amilcar. Non quere facer negocios contigo.
Xa fixo un trato con Rafa, e eu vou con el.
Díxenche que te ía foder dunha forma ou outra.
Quedei cos teus camelos.
- Non tes nada para el. - Por que non aceptaches o trato?
A porta está por alí, lurpia.
Sinceramente...
asústasme máis ca eles.
Algúns barcos están demasiado escangallados.
Advertiron os operadores de barco de que poden ser arrestados ou multados,
mais aínda segue esta mañá.
Unha armada dispar de barcos que viaxan entre Miami e Cuba
para traer cubanos
que din non soportar máis vivir baixo o réxime comunista.
Bandas de traficantes teñen a cidade asediada desde hai moito tempo.
Por iso hoxe, quero anunciar a formación
dunha nova unidade CENTAC creada por mandato federal.
É un corpo especial con axentes locais e federais,
e vaino dirixir o inspector Raúl Díaz.
Parabéns.
Moitas grazas. Jim, que tal?
Esta é a casa da que vos falei.
Quedaremos aquí uns días ata que solucione unhas cousas.
Que cousas?
Cousas.
Creo que vin un crocodilo.
Por que hai tantos gardas?
É só por precaución.
Preséntovos a Rigo.
Chegou de Cuba cos primos nun deses botes
que vimos nas noticias, Ozzy.
Chámannos os "Marielitos."
Ponos.
Grazas.
Axudade a descargar o coche.
Teño que facer unha chamada.
Cre que é unha santa por darlles traballo a el e o seu primo.
Mírate. Ti tamén estás borracha.
Veña, vamos.
Diga.
Como ides?
Aquí, limpando a fondo.
Máis ben, colocándovos no patio.
Non es a única que necesita vacacións.
Entón?
Xa pasou?
Aínda non dei a orde.
Escóitame.
Antes cando un home se metía connosco,
só lle podiamos dar unha patada nas bólas.
Agora tes con que.
Non te sintas mal por reclamar o teu.
Que pasou?
Vai foder os cabróns que a roubaron.
A por eles, Madriña!
Limpade a casa nalgún momento, vale?
Á orde, capitá.
Boa sorte.
Diga?
Chegamos.
Adiante.
Quen son estes?
Deben ser os donos da casa.
Rigo. Chucho. Darío xa saíu. Marchade.
Onde van?
A ningures. Ídevos acomodar.
É ese?
Que comece a festa.
Que non saia ninguén con vida.
Ves que está a facer Castro?
Hai demasiados cubanos aquí.
Son como putas cascudas.
Unha cervexa, papá?
Si.
Arranca.
Mamá.
Ozzy, asustáchesme.
Creo que atopei o crocodilo.
- Deberíalo estar a buscar? - Queríao ver comer algo.
Canto tempo imos quedar aquí?
Creo que nun par de días volvemos á casa, vale?
Está feito.
Ei. Acabouse.
Acabou esa merda.
Bo traballo, meu amor.
Un ataque nun centro comercial de luxo deixou hoxe dous mortos.
Atoparon o que a policía chama un carro de guerra. Conectamos en vivo.
Había dúas escopetas, tres metralladoras, cinco pistolas
e varios chalecos antibalas dentro.
Buscaron sospeitosos no barrio durante máis dunha hora,
mais non atoparon nada.
Os sospeitosos seguen soltos.
A policía descoñece o motivo do...
Maldito satélite.
Esa é ela?
Griselda? Da que me falaches?
É.
Chegaron preparados para atacar.
Tamén nos informan
dunha explosión que destruíu a casa deste home, Papo Mejía.
Merda, Papo.
Non dixeron se estaba relacionado co narcotráfico, mais é posible.
É un puto dor de cabeza.
...volveron a abrir as portas.
As vítimas seguen dentro...
É unha fera.
As autoridades identificaron o nome dunha das vítimas.
Germán Panesso, un colombiano sospeitoso de traficar con drogas.
Cren que era o obxectivo principal dos homes armados.
Agora mesmo, temos que...
Xa o oín...
Deixárono por algo.
Queren enviar unha mensaxe. Van en serio.
O de Papo, tamén.
Mais quen.
A vítima era un provedor de Medellín.
O seu nome é Germán Panesso. Podemos comezar por aí.
Necesitamos un arresto, facelo público, tranquilizalos a todos.
Para iso temos a CENTAC, June.
Están pendentes de nós.
Ti e mais eu levaremos este caso xuntos.
Non tiñas que vir desde tan lonxe.
Vamos, Griselda.
Non son parvo. Ti querías que viñese.
Quitáronmo todo, Rafa.
Quero que mo devolvan.
Enténdoo.
Mais non me gusta o teu método.
Intentei dialogar.
Non quixen dicir iso.
Cres que voando a casa de alguén valo matar.
Case sempre, tes razón.
Mais ás veces o home está no lugar equivocado,
e cando as paredes colapsan, en lugar de esmagalo,
o que fan é protexelo. Que che parece?
Si.
Papo segue vivo.
E, no que a min respecta, segue a controlar a cidade.
Así que non vin aquí para darche nada.
E o corpo que estaban sacando?
Iso é o mellor.
Era o pai de Papo.
Mimá, Griselda.
Voaches o vello polos aires.
Por iso vin.
Non perdía por nada do mundo
a cara que puñas despois de cho contar.
É un momento para saborear.
Papo é máis listo do que pensaba.
Os seus homes sacárono antes de chegar a policía,
e fíxoche crer que o mataras.
Estou impresionado. Que listo, Papo.
E ti aquí coidando das flores.
Baixando a garda, imaxino.
Mais non te preocupes.
Non che vai pasar nada aquí. Estás ben protexida.
Papo non te vai vir buscar aquí.
Non é tan parvo. Non sexas boba.
Sabes que si faría eu?
Iría revisar as túas outras merdas
e liscaría da cidade dunha puta vez.
Porque se Papo non te mata...
Escóitame ben.
Terei que facelo eu mesmo.
Aos dous.
Rigo e Isa están na outra casa.
Que loucura. Maníacos.
Ola, Griselda.
Pensei que estabas no cárcere.
Colleron a Amilcar. Eu logrei escapar e marchei da cidade.
Alégrome de que lles deses a eses cabróns o seu merecido.
Onde estás?
California.
Estou máis seguro aquí.
Entón que, Rivi?
Chamaches para dicirme que che gustou o que fixen?
Saio todos os días á calor do deserto aquí
e tomo iso que toman os indios, o peiote.
E sento a pensar nesta inmensidade.
Mais a miña mente...
sempre regresa a ti, Griselda.
A min?
Non sei moi ben por que.
Creo que porque ti es o descoñecido.
Isto non ten que ver con Papo ou Panesso.
Ten que ver con este ceo que te esmaga
todos os días da túa vida.
Díxenche que podía axudar.
Cando esteas lista, chámame.
Espere, un momento.
Pode alumar iso?
Caseiro.
Posiblemente no cárcere.
É un Marielito.
O home armado en Dadeland tamén tiña tatuaxes.
Talvez fose outro Marielito.
Si.
Cal dos cen mil que teñen chegado ata agora?
Chegou Miguelito.
- Grazas. - Xa chegamos.
Xa chegamos.
É a miña tía, a nai de Rigo.
Necesito falar coa señora Blanco.
Por favor.
Cheguei aquí de Cuba hai anos.
Meu fillo estaba no cárcere por algo que fixo cando era moi novo.
Agardei e agardei ata que Fidel o deixou vir.
Mais agora...
Nunca o volverei ver.
Teño fillos.
Non o podo nin imaxinar.
Rigo dixo que é nai de tres rapaces, e de todos os que traballan para vostede.
Dixo que lle chaman a Madriña.
Así que talvez teña a resposta.
Dígame.
Cortáronlle a cabeza ao meu fillo.
Cre que aínda pode chegar ao ceo?
Claro que si.
Matárono pola miña culpa.
Non sabe canto o sinto.
Non hai ninguén en quen poidamos confiar.
A policía, a xente a cargo, non son diferentes aos de Cuba.
Viñeron moitos rapaces,
mais non teñen nada.
Nada que facer.
Nada en que crer.
Vostede deulles iso.
Se algún día os irmáns de Rigo logran chegar aquí,
espero que poidan traballar para vostede.
Vamos.
Grazas.
Esmeralda, espere.
E se podo amañar todo isto?
Se fago que paguen polo que fixeron
e lle dou cartos para que traia os seus fillos de Cuba?
Faría iso?
Por vostede, o que sexa.
Diga?
Rivi, necesito que atopes o sicario de Papo.
E se mo deixas facer a min?
Teñen que saber que fun eu.
Vamos.
Está aí dentro.
- Vai ao carallo, filla de puta! - Cala, hostia!
Dálle unha vez. Eu acabo.
Tratareite coma ti a miña amiga.
E o meu primo.
Non me mates. Rógocho, por favor.
Por favor, sóltame.
Sóltame, por favor...
Griselda?
Grazas.
Xa está. Está morto.
Temos que marchar.
Como cona lles seguimos o ritmo?
Di que viu algo, mais eu non falo español.
Señor.
Viu algo?
Eran tres, mais non lles vin ben a cara.
Só sei que un deles era unha muller.
Había máis,
mais estes son os que cabían nos camións.
Tróuxenlle isto.
Para eles, talvez o queira poñer.
Grazas a todos por vir.
Son Griselda Blanco.
Vós tedes o mesmo problema ca min.
Cando entro nalgún lugar, só son unha muller.
Cando entrades vós, só sodes Marielitos.
Cando a xente vos ve,
só ven as tatuaxes e que non falades inglés.
O que pensan é como vos poden usar,
aproveitarse de vós.
A única forma de podermos ter o que queremos
é colléndoo.
E para iso, necesitamos forza.
Forza en números e forza aquí.
Non vos teño que dicir
que vou loitar polas vosas familias.
Xa o vistes.
Tampouco vos vou dicir que vou loitar por vós
porque tamén o vistes.
O que tedes que saber é que se traballades para min,
teredes un propósito
e teredes respecto.
Cando acabemos con esta merda,
non estaredes a lavar os pratos dos ricos.
Estaredes sentados nesas putas mesas comendo lagosta,
conduciredes Cadillacs
e bañarédesvos nesas malditas piscinas.
A ver, quen quere iso?
Moi ben, compañeiros. Adiante.
Adiante.
Ten un exército de Marielitos, Papo.
Vixían a súa casa e o cerrado á beira da estrada.
É imposible entrar.
Agardemos a que saia da...
Por que ía saír esa paxara, Jacomo?
Sabe que tamén quero a súa cabeza.
Aí fóra parece unha prisión cubana.
É o seu novo exército.
Supoño que por iso queres que me mude aquí.
Vou atacar as entregas dos Ochoa.
Vas á guerra cos Ochoa.
Non só con eles.
Con Papo e os seus camelos.
A partir de mañá, voulles dar a todos.
Voulles foder as operacións.
Os Ochoa teñen un montón de coca nas Bahamas
e non teñen a quen lla vender.
Vanme dar o que quero.
O teu territorio.
O que é noso. Todos traballamos para isto.
- Non viches o que vin eu. - Mais...
Non viches o que vin.
Eses cabróns non van parar, e ti sábelo.
Cos Marielitos aquí, estamos ben. Non temos que saír correndo.
É a única forma, Arturo.
Non se lle pode levar a contraria á Madriña.
Pregúntanse como sabe sempre onde enviarnos e ir un paso por diante.
Teño un informante, mais non llelo digas.
Xa lles dixen que tiña axuda de arriba.
Pola Madriña! A Compasiva!
Bebede e descansade.
Mañá volvémoslles dar a eses fillos de puta!
Din que non se consegue nin un gramo de cocaína nas rúas.
Creo que vai servir para que Rafa sente á mesa.
Pola Madriña!
Mira.
Creo que lle comeza a gustar toda esta merda.
E iso é embriagador, amigo.
Sei que fixo para conseguir os Marielitos.
Espero non ser nunca coma ela.
Non o vas ser.
Ti non es coma ela.
Tes algo distinto aquí.
Sei que hai moito que non me conta.
Estate protexendo.
Vólvese máis forte con cada cargamento que elimina,
e detén todo o noso sistema nada máis comezar.
Papo, ti estás a cargo da cidade.
Cres que non o sei?
Que queres que faga?
Alí non hai quen entre. Ten un puto exército, Rafa.
Ei.
É tarde.
Estiven a mirar un dos bolsos das mulleres decapitadas na casa.
- Criamos que eran prostitutas. - Si.
Mais atopei notas con números, talvez medidas en gramos.
Tres gramos e medio, un octavo, 28 gramos, unha onza.
Si, están a cortar quilos. Venda nas rúas.
- Adoitan contratar alguén para iso. - Exacto.
Mais só unha muller contrataría unha muller.
A testemuña da última escena de homicidio viu unha muller. Describiuna.
Segues coa narcotraficante.
Sei que vas dicir: "Dá igual..."
Non está relacionado cos asasinatos.
Se unha vítima era unha das súas empregadas, terá algo que ver.
"Terá algo que ver"?
Vale, mira.
Puntos vermellos, asasinatos individuais. Azuis, ataques de Marielitos.
Entendo que lle chamen zona de guerra.
Estes ataques á organización Ochoa
non son aleatorios.
Son ataques dirixidos. Precisos.
Quen está disposto a ir sistematicamente a pola organización Ochoa?
Ninguén.
A non ser que os Marielitos traballen para eles.
Morreron Marielitos xunto con esas mulleres na casa, non si?
Non só traballan mulleres para a miña narcotraficante misteriosa,
senón tamén Marielitos.
Creo que estes ataques son un tipo de resposta,
de represalia polo que pasou na súa casa.
Cres que unha persoa está detrás disto?
Si.
Creo que unha muller está detrás disto.
Michael, é certo?
- Non preguntes sobre o meu negocio, Kay. - É certo?
- Nada de preguntas. - Non.
Basta!
"Non preguntes sobre o meu negocio, Kay."
"Nada de preguntas."
- Darío, cala, home. - "Basta."
Só esta vez.
Esta vez deixareiche facer preguntas.
Xa veño.
É certo?
Mamá?
Estás ben?
Son nervios. Vai ver a película.
Nervios.
Non é certo.
Deixo que mintas porque creo que che axuda.
Mais non estou seguro.
O que sei é que me empeza a dar rabia.
Estou embarazada, Uber. Por iso non paro de vomitar.
Darío aínda non o sabe.
Recordo cando me dei de conta de que miña nai era unha mentireira.
Mais a diferenza entre ela e mais eu
é que ela mentía para axudarse a si mesma.
Todo xiraba ao redor dela.
Necesito que entendas que todo o que fago,
fágoo por vós.
Pola familia.
Quero que isto quede entre nós.
Este é o lugar onde veñen todos os narcos.
Teño un informante aquí, Monkey Morales.
Se alguén sabe dunha narco,
ese será el.
E como funciona isto?
Esperamos aquí.
A ver se pode falar.
Pódoche preguntar algo?
Lévaste con teu pai?
Con meu pai?
Meu pai meteume nun avión cos meus irmáns para saír de Cuba.
Os meus pais foron un montón de tíos borrachos aquí.
Por que?
Meu fillo quixo ir vivir co seu.
Sentía que non o coñecía.
Iso fíxoche dano.
Moito.
Mais pensei que debía descubrir por si mesmo o cabrón que é.
E talvez... necesitase librarme del para dedicarme a este traballo.
Non ten nada de malo. Gústache o que fas.
Sen ofender, mais non es unha muller solteira.
- Levar a CENTAC paréceche duro? - Non me fixeches a pregunta adecuada.
Tiña unha relación moi boa con miña nai.
Cando veu, traballou e mantívonos unidos a meus irmáns e a min.
Coma ti.
Ese é Monkey.
Moi ben.
Vainos ver.
Sabes ou oíches falar dunha muller narco?
Unha muller narco...
Da miña estatura, pelo castaño.
Guapa.
Entón a muller poli busca a muller narco?
Responde a pregunta, Monkey.
Eu non sei un carallo.
Vale. Grazas por nada.
Sabe algo, estou segura.
Adoita ser moi sincero comigo.
Estás algo obsesionada coa muller narco. Igual non estás a pensar con claridade.
Voume manter á marxe.
Volve e di que son parva,
fai bromas sobre as polis. Dille que somos un gran no cu.
- June, non quero volver. - Faino.
Díaz.
Maldita sexa. Merda.
E ben?
Axente Hawkins...
parece que Monkey viu a túa narco no Mutiny varias veces.
Viuna?
Chámase Griselda Blanco.
Cal é o problema?
Atacou máis entregas.
Está a louquear.
Non sei se chamar o teu primo para que lle mande as apisoadoras.
Vas chamar o exército dos Ochoa?
"Morrede todos, fillos de puta."
Mais entón, meu amor,
teraslle que admitir á miña familia
que os seus soldadiños de Miami se deixaron foder por unha muller.
Rafa, que ben que chamaches. Como che vai o negocio?
Que fixeches coa miña coca, Griselda?
Non te preocupes. Téñocha toda aquí.
Ben. Vamos facer unha cousa.
Ti vas parar con estas bobadas,
devólvesme a coca, e eu devólvoche o teu territorio.
E Papo?
Papo tamén quere que isto acabe.
Quere ir a Medellín, enterrar o pai
e despois volver a gañar cartos. Que ten de malo?
Como debe ser.
Ben. Pois tesme que dar a túa palabra de que cando volva,
vas sentar con el e ides dar a man.
Non quero máis parvadas en Miami.
Díxenlle que tería a miña resposta pola mañá.
Que merda tes que pensar?
Agora non quere parar.
Lograches que cedese, algo que ninguén tiña logrado.
Acepta a puta vitoria. Que merda tes que pensar, Griselda?
Danos un momento.
Podía arranxar un pouco este lugar.
Sementar algo, polo menos mentres estamos aquí.
Que che pasa, Darío?
Cría que só querías recuperar o teu territorio.
Así era.
Mais xa non sei.
Creo que deberiamos parar.
Uber díxoche que estou embarazada.
Por que non mo dixeches ti?
Porque me preocupaba que cando o soubeses
me comezases a tratar como se fose algo delicado que protexer...
E que che pediría que deixases estas loucuras.
Teño ben claro con quen estou.
Sei que tipo de muller es.
Sei que es unha fera que non abandona, e encántame iso de ti.
O que me preocupa é que esta merda se che suba á cabeza
e que deixes de pensar con claridade.
Non pensas no que vén.
Por que? Porque estou embarazada?
Porque tes un puto exército de cubanos, e van facer o que lles pidas. Por iso.
Isto é noso.
É teu e meu, e é fermoso.
E témonos que coidar un pouco máis.
Queda co teu territorio.
Non necesitas máis nada.
Como vai o labor de intelixencia?
Rafa devolveume o meu territorio.
Mais non quedaches a gusto.
Non.
A túa amiga que morreu...
Que tería dito?
Que seguise loitando.
Mais?
Ela non tiña fillos. Eu si.
E sinto que canto máis loito por eles, máis se afastan de min.
E agora estou embarazada.
Traer unha vida a este mundo é unha gran responsabilidade.
Quitala, tamén.
Cando estás aquí,
podes ver os grandes ciclos da historia, Griselda.
E decátaste de que o tempo...
non vai en liña recta.
É un círculo
que non se detén.
Moi poucas persoas poden romper ese ciclo.
Que me estás dicindo?
Que non podo parar os Ochoa, e que é unha estupidez intentalo?
Estou dicindo que non necesitas os meus consellos.
Ti coñeces a túa verdade.
Nós non fixemos isto por un montón de coca.
Fixémolo para que eses fillos de puta se sintan como nos sentimos nós!
Sen poder! Con medo!
E non imos parar ata que eses cabróns se poñan de xeonllos
e roguen que paremos.
Polo teu primo, Miguelito.
Si, Madriña.
Interrompemos a programación habitual con novas de última hora.
Un home sufriu un ataque brutal no Aeroporto Nacional de Miami.
Ao parecer, o atacante intentouno decapitar
cunha espada ou baioneta grande.
Estean atentos para máis información.
Rafa.
Acaba de chegar.
Diga?
QUE XUNTOS FAGAMOS OURO
Rafa, para vostede.
Ola.
Seguín o teu consello. Nada de dinamita.
Isto é unha puta loucura, Griselda.
Non, era necesario.
Recibiches o meu agasallo? Liches a inscrición?
Non sei que máis queres. Xa che din o que querías.
Mira, cabrón. Déchesme o que xa era meu.
Díxenlle a todos os camelos da cidade
que lles pasará o mesmo que a Papo se non fan o que digo.
Quero a cidade para min, Rafa. Toda.
Aconsélloche que vaias onda Fabio Ochoa
e lle digas que a Miami non manda un gramo de cocaína
se non é a través de min.
Fixéchelo diante de centos de testemuñas.
Non tes escapatoria.
Axúdanos a coller a Griselda, e o fiscal porache as cousas máis fáciles.
Nunca direi unha puta palabra.
Dixon dixo que querías falar.
Antes sabías gardar segredos, Uber.
Pensei que el debería sabelo.
Enténdoo.
Mais a próxima vez, fala comigo primeiro.
As cousas van volver ser como antes.
Mellor ca antes.
Díxenche que todo ía saír ben.
Xa.
Sempre saes coa túa.
A nosa nova familia vai ter todo o que necesite.
Que non se che suban os fumes á cabeza, rula.
Está arriba.
Adiante, por favor.
Un pracer coñecerte, Griselda Blanco.
E ti debes ser Arturo.
Eu son Fabio Ochoa.
Moito gusto. O pracer é meu.
Por favor, sentade.
Estamos todos moi impresionados co que tes feito aquí.
Non é doado dominar estas cidades gringas.
Tantos egos, tantas armas, e ti.
Unha muller.
Era iso o que ías dicir, Fabio?
Mais aquí estás.
Aquí estou.
Rafa díxome que queres estar a cargo.
Si, iso é o que quero.
Pois iso é o que vai pasar.
A nosa operación en Miami, o noso produto, todo pasará a través de ti.
Impresióname
o traballadora e intelixente que es,
mais tamén que sexas tan desapiadada.
Neste caso, era necesario.
Si.
Ás veces é.
Ese é o prezo que tes que pagar por te meter connosco.
Para que non volva pasar. Entendido?
Agora, falemos de negocios.
Subtítulos: Lorena Pereiras