Griselda.
Musimy porozmawiać.
Papo przejął teren Amilcara.
Nie chce iść z tobą w układy.
Już dogadał się z Rafą. Idę z nim.
Mówiłem, że cię wyrucham, tak czy inaczej.
Sprowadziłem twoich dilerów.
- Nic dla niego nie masz. - Mogłaś wziąć kasę.
Tam są drzwi, suko.
Prawda jest taka...
że ciebie boję się bardziej.
Niektóre łodzie są zbyt niestabilne.
Departament Stanu wydał ostrzeżenie
o aresztowaniu i surowych karach.
Łódź i tak rano wypłynęła.
Różnorakie łodzie pływają między Miami a Kubą,
aby wywieźć Kubańczyków,
którzy nie chcą już żyć pod komunistycznym butem.
Za długo gangi narkotykowe trzymały nasze miasto w garści.
Dzisiaj ogłaszam utworzenie
federalnej jednostki CENTAC.
Grupa zadaniowa. Lokalni i federalni agenci
pod kierownictwem detektywa Raula Diaza.
Gratulacje.
Bardzo dziękuję. Jak leci, Jim?
O tym domu wam mówiłam.
Chwilę tu zostaniemy, aż rozwiążę kilka spraw.
Jakich?
Jakichś.
To chyba był aligator.
Po co nowa ochrona?
Środki ostrożności.
To jest Rigo.
On i jego kuzyni przybyli z Kuby
na łodziach z telewizji, Ozzy.
Nazywają nas „Marielitos”.
Załóż.
Dziękuję.
Pomóż rozładować samochód.
Muszę zadzwonić.
Rigo czci twoją mamę,
bo dała pracę jemu i jego kuzynom.
Słucham?
Jak leci?
Robię porządki.
Czyli ćpasz w ogródku?
Nam też potrzebny jest „urlop”.
Już po?
Nie wydałam rozkazu.
Posłuchaj.
Kiedyś, kiedy faceci źle nas traktowali,
mogłyśmy tylko przywalić im w jaja.
Teraz masz środki.
Nie czuj się winna, że bierzesz swoje.
Co się dzieje?
Wpierdoli zasrańcom, którzy zabrali jej teren.
No raczej, Matko Chrzestna!
Tylko posprzątaj dzisiaj w domu.
Tak jest, pani kapitan.
Powodzenia.
Tak?
Jesteśmy.
Zbieraj się.
Co to za ludzie?
Pewnie właściciele.
Rigo. Chucho. Dario już jedzie. Zbierajcie się.
Dokąd jadą?
Donikąd. Idź się rozpakuj.
To on?
Czas się zabawić.
Nikt nie wyjdzie żywy.
Co ten Castro wyprawia?
Dość już mamy Kubańczyków.
Są jak karaluchy.
Chcesz piwo, tato?
Tak.
Jedziemy.
Mamo.
Ozzy, wystraszyłeś mnie.
Chyba znalazłem aligatora.
- Nie powinieneś go szukać. - Chcę zobaczyć, jak coś je.
Długo tu zostaniemy?
Za parę dni wrócimy do domu.
Załatwione.
Już po wszystkim.
Koniec tego gówna.
Spisałeś się, kochany.
Bezwstydny atak na centrum handlowe.
Zginęło dwóch mężczyzn.
Napastnicy porzucili tak zwany wóz pancerny.
Na żywo z miejsca zdarzenia.
Dwie strzelby, trzy karabiny, pięć pistoletów
i kamizelki kuloodporne w vanie.
Ponad godzinę policja szukała podejrzanych,
ale nikogo nie znalazła.
Nadal są na wolności.
Policja nie zna motywu...
Jebany satelita.
To ona?
Ta Griselda, o której opowiadałeś?
Tak.
Zgłoszono również,
że eksplozja zniszczyła dom Papy Mejii.
Kurwa, Papo.
Nie wspomniano o narkotykach, ale mogły mieć z tym związek.
Same z nią problemy.
...otworzyli drzwi monopolowego.
Ofiary nadal są w środku...
Wymiata.
Władze zidentyfikowały jedną z ofiar. To German Panesso,
Kolumbijczyk podejrzany o przemyt narkotyków.
Uznaje się, że Panesso był głównym celem strzelców.
Na razie mamy dwa...
Już o tym słyszałem...
To przesłanie.
Ktoś chce pokazać, że się nie pierdoli.
A do tego Papo.
Tylko kto?
Ofiara to dostawca z Medellin. German Panesso.
Zaczniemy od tego.
Dokonamy ważnego aresztowania i utwierdzimy w tym ludzi.
Po to mamy CENTAC, June.
Obserwują nas.
Razem poprowadzimy sprawę.
Nie musiałeś się fatygować.
Proszę cię, Griselda.
Chciałaś, żebym się pofatygował.
Wszystko mi odebrali, Rafa.
Chcę to odzyskać.
Rozumiem cię.
Ale metod nie popieram.
Próbowałam rozmawiać.
Ja nie o tym.
Myślisz, że wysadzenie domu zabije tego, kogo chcesz.
I zwykle tak jest.
Ale czasem ofiara stoi w złym miejscu.
I kiedy zawalają się ściany, zamiast ją przygnieść, chronią ją.
Zgadza się.
Papo żyje.
Z tego, co mi wiadomo, nadal rządzi miastem.
Dam ci więc jedno wielkie gówno.
Czyje ciało wyciągnęli?
I to w tym najlepsze.
To był ojciec Papy.
Chryste, Griselda.
Wysadziłaś starca.
Dlatego się pofatygowałem.
Nie przegapiłbym
zobaczenia wyrazu twojej twarzy.
Warto się napatrzeć.
Papo okazał się bystrzejszy.
Jego goryl wyciągnął go przed przyjazdem policji.
I wpuścił cię w maliny.
Papo mi zaimponował. Brawo.
A ty sobie ustawiasz kwiaty.
Stałaś się mniej czujna, zakładam.
Ale bez obaw.
Tu nic ci się nie stanie. Zabezpieczyłaś się.
Papo nie będzie cię tu szukał.
Nie jest debilem.
Wiesz, co ja bym zrobił?
Sprawdził inną chatę.
A potem spierdolił z miasta.
Bo jeśli Papo cię nie zabije...
Słuchaj uważnie.
Sam będę musiał cię zdjąć.
Was oboje.
Rigo i Isa są w drugim domu.
Do końca powariowali.
Witaj, Griselda.
Nie siedzisz w więzieniu?
Zgarnęli Amilcara, ale ja zdołałem uciec.
Dobrze, że pokazałaś tym zasrańcom.
Gdzie jesteś?
W Kalifornii.
Tu jest bezpieczniej.
To jak, Rivi?
Zadzwoniłeś, żeby mnie pochwalić?
Każdy dzień spędzam w upale.
Jem pejotl, to co Indianie.
Siedzę i myślę o bezkresnej pustyni.
Ale myślami...
wciąż wracam do ciebie, Griselda.
Do mnie?
Nie wiem czemu.
Chyba dlatego, że nie mogę cię rozgryźć.
Nie chodzi o Papę czy Panessa.
Tylko o ograniczenia,
z jakimi codziennie się zmagasz.
Mówiłem, że mogę pomóc.
Zadzwoń, jak będziesz gotowa.
- Czekaj. - Jest policja.
Poświecisz mi tu?
Samoróbka.
Pewnie w pace.
To Marielito.
Sprzedawca z Dadeland mówił, że zabójca też miał tatuaże.
Może inny Marielito.
Może.
Który z tych setek tysięcy, co tu przybyli?
To Miguelito.
Jesteśmy.
Moja ciocia, mama Riga.
Muszę pomówić z panią Blanco.
Proszę.
Dawno temu przybyłam tu z Kuby.
Ale syn siedział za błędy młodości.
Czekałam, aż Castro go puści.
A teraz
już nigdy go nie zobaczę.
Mam synów.
Nie wyobrażam sobie.
Rigo mówił, że ma pani trzech synów, ale też matkuje wszystkim innym.
Wołają na panią Matka Chrzestna.
Może zna pani odpowiedź.
Proszę pytać.
Synowi odcięli głowę.
Myśli pani, że trafi do nieba?
Oczywiście.
Pani syn zginął przeze mnie.
Nawet pani nie wie jak mi przykro.
Nikomu nie możemy tu ufać.
Policja, władze. Tacy sami jak na Kubie.
Chłopcy tu przybyli
bez grosza przy duszy.
Nie mają nic do roboty.
Ani w co wierzyć.
Pani mu to dała.
Jeśli braciom Riga uda się tu przybyć,
mam nadzieję, że znajdą u pani pracę.
Dziękuję.
Pani poczeka.
Mogę to naprawić.
Zemścić się za to, co zrobili
i dać pani pieniądze na sprowadzenie synów.
Zrobiłaby to pani?
Dla pani wszystko.
Słucham?
Rivi, znajdź cyngla Papy.
Może ja się tym zajmę?
Muszą wiedzieć, że to ja.
Chodź.
Tam.
Wal się, suko!
Morda w kubeł!
Uderz. Dokończę.
Chuju, podzielisz los mojej przyjaciółki.
I mojego kuzyna.
Nie zabijaj mnie.
Nie zabijaj mnie. Błagam.
Wypuść mnie.
Proszę...
Griselda?
Dziękuję.
Już po wszystkim. Nie żyje.
Musimy już iść.
Jak mamy nadążyć?
Coś widział, ale ja nie rozumiem.
Proszę pana.
Widział coś pan?
Było ich troje, ale nie widziałem twarzy.
Była z nimi kobieta.
Było ich więcej,
ale tylu zmieściło się na pakę.
A to dla pani.
Niech pani założy dla nich.
Dziękuję za przybycie.
Nazywam się Griselda Blanco.
Łączy nas ten sam problem.
Gdzie nie pójdę, widzą tylko kobietę.
Gdzie wy nie pójdziecie, widzą tylko Marielitos.
Kiedy ludzie was widzą,
dostrzegają tylko tatuaże i brak znajomości języka.
Myślą sobie: „Co mogę z nimi zrobić?”.
„Jak ich wykorzystać?”
Żeby dostać swoje,
trzeba po to sięgnąć.
A do tego potrzeba siły.
W liczebności i tutaj.
Nie muszę wam mówić, co zrobię dla waszych rodzin.
Widzieliście.
Nie muszę wam mówić, że stanę za wami murem.
Jeśli będziecie dla mnie pracować,
zyskacie cel w życiu
i szacunek.
Kiedy z tym skończymy,
nie będziecie myć jebanych naczyń.
Tylko siedzieć przy stole, jeść homara,
jeździć cadillacami
i pływać w ich basenach.
Kto chce tego skosztować?
Do roboty, przyjaciele.
Do roboty.
Ma armię Marielitos, Papo.
Stoją na straży domu i ogrodzenia przy ulicy.
Nie wejdziemy.
Możemy poczekać, aż wyjdzie...
Po co ta suka miałaby wyjść, Jacomo?
Wie, że jej też chcę uciąć łeb.
Ogród jak kubański spacerniak.
To jej nowa armia.
Zakładam, że dlatego też się wprowadzam.
Napadnę na zrzut braci Ochoa.
Idziesz z nimi na wojnę.
Nie tylko z nimi.
Z Papem i jego dilerami też.
Od jutra wszyscy solidnie oberwą.
Rozpierdolę im operację.
Bracia Ochoa będą mieć kokę na Bahamach
bez możliwości sprzedaży.
Dadzą mi to, co chcę.
Twój teren?
To, co jest nasze. Zapracowaliśmy na to.
- Nie wiesz, co widziałem. - Ale...
Nie wiesz.
Zasrańce nie przestaną i dobrze o tym wiesz.
Dzięki Marielitos nie musimy uciekać.
To jedyne wyjście, Arturo.
Nie mogę się sprzeciwiać Matce Chrzestnej.
Zastanawiają się, skąd pani wie, dokąd nas posyłać.
Miguelito, mam swoje źródło. Ale im nie mów.
Powiedziałem, że pomaga pani ten na górze.
Za Matkę Chrzestną! Litościwą!
Pijcie i odpoczywajcie.
Jutro znowu zaatakujemy tych chujów!
Podobno na ulicy nie ma żadnej koki.
To zmusi Rafę do rozmów.
Matko Chrzestna!
Patrz.
Chyba zaczyna jej się to podobać.
To upajające uczucie, kolego.
Wiem, co zrobiła, żeby ich sobie zjednać.
Nie chcę być taki jak ona.
Nie będziesz.
Nie jesteś jak ona.
Z innej gliny ulepiony.
O wielu rzeczach mi nie mówi.
Chroni cię.
Z każdym kolejnym ładunkiem staje się silniejsza.
Nasz system zawodzi, a dopiero co zaczęliśmy.
Papo, rządzisz miastem.
Myślisz, że nie wiem?
Co mam zrobić?
Nie przedrzemy się. Otoczyła się armią, Rafa.
Co?
Już późno.
Przejrzałam torebkę jednej z zabitych kobiet.
- Według nas to prostytutki. - Tak.
Znalazłam notatki z numerami. To chyba zapis w gramach.
Trzy i pół grama to jedna ósma, a 28 gramów to uncja.
Tną cegły. Uliczna sprzedaż.
- Dilerzy najmują kogoś do tego. - Właśnie.
Ale to nie byłaby kobieta, chyba że to ona najęła.
Na innym miejscu zbrodni był świadek.
Widział kobietę. Podał opis.
A ty ciągle o tej handlarce.
Wiem, co powiesz. „Jakie to”...
Nie ma związku z zabójstwami.
Ale jeśli jej pracownica była ofiarą, jakoś jest z tym powiązana.
Jakoś?
Słuchaj.
Czerwone kropki − morderstwa. Niebieskie − ataki Marielitos.
Widzę, czemu to strefa wojenna.
Diaz, ataki na organizację braci Ochoa
nie są przypadkowe.
Są bezpośrednie i precyzyjne.
Kto systematycznie atakowałby braci Ochoa?
Nikt.
Chyba że Marielitos pracują dla tej osoby.
Marielitos zginęli w tym domu razem z kobietami.
Nie tylko kobiety pracują dla tej tajemniczej postaci,
ale teraz i Marielitos.
Te ataki to odpowiedź,
swego rodzaju zemsta za to, co się wydarzyło w domu.
To sprawka jednej osoby?
Tak.
To sprawka jednej kobiety.
„Nie pytaj o interesy, Kay”.
„Nie pytaj o interesy”.
„Dość!”
Zaraz wrócę.
Mamo?
Jesteś chora?
To nerwy. Wracaj oglądać film.
Nerwy.
Nieprawda.
Pozwalam ci kłamać, bo myślę, że to ci pomaga.
Nie jestem pewny.
Ale zaczyna mnie to wkurzać.
Jestem w ciąży, Uber. Dlatego ciągle wymiotuję.
Dario nie wie.
Pamiętam, jak odkryłam, że moja matka kłamie jak z nut.
Ale różnica polega na tym, że ona kłamstwem pomagała sobie.
Zawsze chodziło o nią.
Musisz wiedzieć, że wszystko, co robię,
jest dla moich synów.
Dla rodziny.
Nie mów nikomu.
Tu się zbierają narkobossowie.
Mam tu informatora Monkeya Moralesa.
Jeśli ktoś ma wiedzieć o handlarce,
będzie to on.
Jak to wygląda z tym Monkeyem?
Czekamy.
Może przyjdzie.
Mogę o coś spytać?
Jesteś zżyty z tatą?
Z tatą?
Prawdziwy tata wysłał z Kuby mnie i brata samych.
„Tata” to banda pijanych wujków tutaj.
A co?
Mój syn chciał zostać z ojcem.
Czuł, że go nie zna.
Zabolało cię to.
Bardzo.
Ale niech sam się przekona, jaki z ojca jest dupek.
Ale może też
musiałam się go pozbyć, żeby zacząć nową pracę.
To nic złego. Lubisz swoją pracę.
Bez urazy, Diaz, ale nie jesteś samotną matką.
Bycie szefem to pestka.
Zadałaś złe pytanie.
Z mamą byłem bardzo zżyty.
Kiedy tu dotarła, pracowała i trzymała rodzinę razem.
Jak ty.
To Monkey.
Dobra.
Dajesz. Zobaczy nas.
Znasz albo słyszałeś o handlarce narkotykami?
Handlarka narkotykami...
Brunetka mojego wzrostu.
Ładna.
Policjantka ściga handlarkę?
Odpowiedz, Monkey.
Nic nie wiem.
Dzięki za nic.
Na pewno coś wie.
Zwykle jest ze mną szczery.
Masz obsesję na jej punkcie.
Może nie myślisz trzeźwo.
Poczekam tu.
Wróć i powiedz, że jestem głupia. Zażartuj sobie.
Policjantki to wrzód na dupie i kazałeś mi czekać.
- Nie chcę tam wracać. - Zrób to.
Diaz.
Kurwa.
No i?
Detektyw Hawkins...
okazuje się, że Monkey widział handlarkę w Rebelii.
Widział?
Nazywa się Griselda Blanco.
W czym problem?
Uderzyła w więcej dostaw.
Wariatka.
Poproszę twojego kuzyna,
żeby nasłał na sukę cyngli.
Wezwiesz armię braci Ochoa?
„Żryjcie piach, skurwysyny”.
Ale wtedy
musiałbyś przyznać,
że kobieta skopała dupę twoim żołnierzom z Miami.
Rafa, miło, że dzwonisz. Jak interesy?
Co zrobiłaś z moją koką?
Bez obaw. Jest u mnie.
Dobra. Zrobimy tak.
Skończysz z tym gównem,
oddasz mi kokę, a ja tobie teren.
A Papo?
On też ma dość.
Chce pochować ojca w Medellin
i znowu zacząć zarabiać. Co w tym złego?
I tak powinno być.
Dobrze. Musisz obiecać, że jak wróci,
podacie sobie rękę na zgodę.
Nie chcę więcej syfu w Miami.
Powiedziałam, że rano dam mu odpowiedź.
Tu nie ma co myśleć.
Ona chce więcej.
Rafa dał za wygraną, co jest wręcz niemożliwe.
Ciesz się zwycięstwem. Co chcesz przemyśleć?
Daj nam chwilę.
Myślałem, żeby trochę wyremontować dom.
Coś posadzić, skoro tu utknęliśmy.
Co jest, Dario?
Myślałem, że chciałaś odzyskać teren.
Bo chciałam.
Ale teraz nie wiem.
Powinniśmy przestać.
Uber powiedział ci o ciąży.
Dlaczego nie ty?
Bałam się, że gdy się dowiesz,
będziesz chodził wokół mnie na palcach...
I nie pozwolę ci więcej ryzykować.
Wiem, z kim jestem.
Wiem, jaką jesteś kobietą.
Wiem, że jesteś twardzielką i uwielbiam to w tobie.
Boję się tylko, że sodówka uderzyła ci do głowy
i nie myślisz trzeźwo.
O tym, co nadchodzi.
Dlaczego? Bo jestem w ciąży?
Na zawołanie masz armię Kubańczyków, którzy zrobią dla ciebie wszystko.
Jest nasze.
Twoje i moje. Piękne.
Po prostu musimy uważać.
Weź swój teren.
Jest go aż nadto.
Informacje się sprawdziły?
Rafa oddał mi mój teren.
Ale coś jest nie tak.
No nie.
Twoja przyjaciółka.
Co by doradziła?
Żebym walczyła.
Ale?
Nie miała dzieci. A ja mam.
Im więcej o nie walczę, tym bardziej się oddalają.
A teraz jestem w ciąży.
Wydanie kogoś na świat to spora odpowiedzialność.
Jak i zabijanie.
Kiedy tu jesteś,
widzisz, jak historia zatacza koło.
I rozumiesz, że czas...
to nieprosta linia.
To ciągły cykl,
który trwa.
Niewielu umie go przerwać.
Co ty mówisz?
Że nie powstrzymam braci Ochoa i nie ma sensu próbować?
Nie potrzebujesz moich rad.
Wiesz, jaka jest prawda.
Nie robiliśmy tego dla sterty koki.
Ale żeby te chuje poczuły się jak my!
Bezsilni! Wystraszeni!
Skończymy dopiero wtedy, jak na kolanach
będą nas błagać, żeby przestać!
Za twojego kuzyna.
Tak.
Przerywamy program, aby nadać wiadomości.
Brutalnie zaatakowano mężczyznę na lotnisku w Miami.
To dość...
Świadkowie mówią, że próbowano odciąć mu głowę
dużym mieczem lub bagnetem.
Wkrótce więcej informacji.
Proszę pana.
Coś przyszło.
Słucham?
RAZEM PO ZŁOTO
Proszę pana.
Do pana.
Posłuchałam cię. Zero dynamitu.
To kompletne szaleństwo.
Nie, tak trzeba było.
Dostałeś prezent? Przeczytałeś grawer?
Nie rozumiem. Dostałaś, co chciałaś.
Słuchaj, zasrańcu. Dałeś to, co było moje.
Rozpowiem wszystkim dilerom,
że podzielą los Papy, jak nie będą mnie słuchać.
Chcę mieć miasto dla siebie, Rafa.
Lepiej wróć do Fabia Ochoi
i powiedz, że kartel nie sprzeda ani grama kokainy,
chyba że z moją pomocą.
Zrobiłeś to na oczach setek świadków.
Nie wywiniesz się.
Pomóż nam dorwać Griseldę, a może dostaniesz mniejszy wyrok.
Nie pisnę nawet, kurwa, słowem.
Chciałaś ze mną pogadać?
Kiedyś umiałeś dochować tajemnicy.
Pomyślałem, że powinien wiedzieć.
Rozumiem.
Następnym razem najpierw pomów ze mną.
Życie wraca na dawne tory.
Lepsze.
Mówiłam, że się ułoży.
Tak.
Zawsze jest po twojemu.
Nasza nowa rodzina będzie miała, czego dusza zapragnie.
Tylko bez cudowania, kochana.
Jest na górze.
Zapraszam.
Miło mi, Griseldo Blanco.
A ty to pewnie Arturo.
Fabio Ochoa.
Przyjemność po mojej stronie.
Usiądźcie.
Jesteśmy pod wrażeniem twoich osiągnięć.
Niełatwo zapanować nad amerykańskimi miastami.
Pełno napuszonego ego, broń i ty...
Kobieta.
To chciałeś powiedzieć, Fabio?
No i proszę.
Tak, no i proszę.
Rafa powiedział, że chcesz rządzić.
Tak, właśnie tego chcę.
A więc tak się stanie.
Operacja w Miami i produkt będą kierowane przez ciebie.
Zaimponowała mi nie tylko twoja przedsiębiorczość i spryt,
ale i bezwzględność.
To było konieczne.
Tak.
Czasem jest.
Musisz zapłacić za zadzieranie z nami.
Żeby to było ostatni raz. Zrozumiano?
A teraz przejdźmy do interesów.
Napisy: Joanna Kazimierczak