İZLEYECEĞİNİZ DİZİ
RAHATSIZ EDİCİ SAVAŞ TASVİRLERİ, RUH SAĞLIĞI MÜCADELELERİ
VE İNTİHAR DÜŞÜNCELERİ İÇERİR. SİZ VEYA BİR TANIDIĞINIZ BUNLARI YAŞIYORSA
WWW.WANNATALKABOUTIT.COM ADRESİNDEN BİLGİ VE KAYNAKLARA ULAŞABİLİRSİNİZ.
INVICTUS: SIFAT
1. FETHEDİLMEMİŞ, ALT EDİLMEMİŞ 2. YENİLMEZ, TARTIŞILMAZ, NAMAĞLUP
Hadi Gabriel!
Yapabiliriz. Eğlenmenize bakın.
-Bir, iki, üç! -BK!
INVICTUS OYUNLARI LAHEY, NİSAN 2022
İKİ YILDA BİR DÜNYA GENELİNDE YARALI, SAKAT VE HASTA GAZİLER
INVICTUS OYUNLARINDA YARIŞMAYA DAVET EDİLİR
AMAÇ, İYİLEŞMELERİNE VE REHABİLİTASYONLARINA DESTEK OLMAKTIR
İnsan ruhunun gücü dünyaya hatırlatılmalı.
Hazır mısınız?
Evet!
İyileşme kabiliyeti ve toparlanıp
daha güçlü bir şekilde geri dönme kuvveti.
Yükünüz her neyse, sizi aşağı her ne çekiyorsa
burada, Invictus Oyunları'nda
bunun sizi bir sonraki seviyeye taşıyan sıçrama tahtası olduğunu fark edeceksiniz.
Eğlenin, boğulmayın.
Evet, eğlenin, boğulmayın.
Hiç baskı yok.
En iyi hâliniz olmak için.
O özlediğiniz hâliniz.
Eşinizin özlediği hâliniz.
Çocuklarınızın özlediği hâliniz.
Oğlum Archie'ye, büyüdüğünde ne olmak istediğini sorduğumda
bazı günler astronot,
bazı günler pilot, diyor.
Ama ona şunu hatırlatıyorum; ne istiyorsan olabilirsin
ama önemli olan karakterindir.
Hiçbir şey annesini ve beni burada gördüğümüz karaktere
sahip olduğunu görmekten daha fazla gururlandıramaz.
Sizlere.
Seninle gurur duyuyorum koca adam.
ALTI FARKLI ÜLKEDEN YARIŞMACIYI
2022 INVICTUS OYUNLARI'NA HAZIRLANIRKEN YAKINDAN İZLEDİK
Nefes almayı unutma.
Hayır. Pardon, hayır değil, evet.
Çok hızlı konuşuyorum. Ne dediğimi anlamıyorlar.
Üzülmeye başlıyorum. Durmalıyız. Evet.
Bunun geleceğini biliyordum.
INVICTUS: GAZİLERİN MÜCADELE RUHU
Günaydın çocuklar. Hoş geldiniz.
-Merhaba dostum. -Nasılsın?
-İyiyim. Sen? -Fena değil. Hoş geldin.
Sırt çantası getirdim.
-Güzel yermiş. -Yürüyüşe çıkalım mı?
-Gidelim. -Evet, hazırım. Tabii.
Dolaşalım.
-Ön koltuk benim. -Ne?
-Hızlı oldu. -Makul.
-Koltuk kapmanın kuralı… -Kurala uydum.
-Tekrar kapışalım demedim. -Kapışmak mı? Ne?
-Tekrar kapışabilirsin. -Öyle mi?
-Berbat bir pilot olduğumu düşünebilirsin. -Sahi mi?
Subay olmayan tek kişi benim. Harita konusunda bana güvenin.
Kare ve subay düşmanı olan şey nedir?
Harita.
İşte başlıyoruz.
Adın nedir?
Adım Harry.
-Ne iş yapıyorsun Harry? -Ne mi yapıyorum?
Sıradan bir günde iki tane üç yaş altı çocuğun babasıyım.
İki tane köpeğim var.
Bir kocayım.
Invictus Oyunları Vakfı'nın kurucu başkanıyım.
Birçok unvanım ve işim var
ama sanırım bugün her şey Invictus'la ilgili.
-Gezmek için güzel bir gün. -Hem de ne.
Çok güzel, değil mi?
-Şunlar üzüm bağı mı? -Evet.
O… O bir çalı.
Bir baba olarak çocuğum varken
askerlik yapamayacağımı düşünerek kendimi hep geri çektim.
İkiniz de yaptınız, değil mi? Hâlâ asker misin?
-Yeni ayrıldım. -Yeni mi?
Vurulduğumda Lucy hamileydi. Irak'tan dönmüştüm.
Lucy yazın hamile kaldı. Eylülde Afganistan'da görevdeydim.
Kaybettiğimiz askerlerden birinin eşi oğluna hamileydi, George'a.
Şu an genç bir adam. 12 yaşında.
Bununla ilgili çok hikâye duyarsınız.
Cephede ölüp çocuğuyla hiç tanışamayanlar.
Sadece kişi değil, tüm ailesi asker olur.
Vurulduktan sonra çok berbat bir hâldeydim.
Mermi tüm gövdemi delip geçti.
Sırtımdaki ve göğsümdeki kaburgaları
pinball topu gibi gezip sağ akciğerimde durdu.
Solunumum durdu.
Birkaç kez durdu.
Invictus BK takımının kaptanı David Wiseman.
Çok travmatik birkaç yıl geçirdi.
Wiseman güzel başladı.
Ben askerken bu benim için her şey demekti.
Peki yaralandıktan sonra
kendini nasıl tanımlarsın?
David Wiseman, Birleşik Krallık için altın madalya kazanıyor.
Estonya gümüş kazanıyor.
David Wiseman ne güzel sevindi.
Duvara dokundu, yukarı baktı ve havayı yumrukladı.
Invictus hayatımın en iyi haftasıydı. Anısı hiç solmuyor.
O hafta önüne kırmızı halı serilmiş bir rock yıldızı gibi hissettin.
Öyleydin.
Söyle o zaman.
Invictus'ın en iyi kısmı.
Parçası olsanız da olmasanız da.
Öncelikle 2014'teki tekerlekli sandalye ragbisi finali.
-O cuma gecesi mi? -Evet.
Bu maç çılgın bir tempoda ilerliyor.
Gol çizgisini zorluyor, şu sesi dinleyin.
Birleşik Krallık galip geldi.
Benim için Luke Sinnott'ın 400 metre koşusunu izlemekti.
Yarışta iki uzvu da ampute olan tek kişiydi.
Hazır.
Silah patladı
ve herkes önüne geçti çünkü hepsinin tek bacağı varken
onun hiç yoktu.
Çok yavaş başladı.
Çok geride kaldı.
Luke için bağırıyordum. Yarıştaki tek Britanyalı oydu.
İkinci köşeyi dönerken yakalamaya başladı, yetişti.
Son 100 metrede ise herkesi geçti
ve altını kazandı.
Kulağa klişe gelebilir ama samimi söylüyorum.
İyileşmenin benzeşimini, metaforunu görebiliyordum.
Evet.
-Çok gerideydi. -Evet.
Ama inatla devam etti.
Avustralya 2018, havuz.
ISA kategorisi erkekler 50 metre kurbağalama finalindeyiz.
Atladılar.
BK'den Mark Ormrod.
Yarışmaya kimse katılmadı, sonra biri katıldı
ama yarışacağı bir rakibi yoktu.
-Aynen. -Ve o mesafede…
O mesafede hiç yüzmemişti.
Ormrod neredeyse tükendi ve Robinson arayı kapatıyor.
Yok artık! Ne finiş ama!
Ormrod mu? Robinson mı?
Ucu ucuna Ormrod! Bir dakika, kırk beş saniye, bir salise.
-Sanırım Mark kazandı. -Evet.
Okullar arası müsabaka gibi olur sandım.
Kaşıkla yumurta taşırız falan diyordum.
Hatırlıyorum. Hâlâ aklımda.
İnanılmaz! Çıtayı nasıl da yükseltiyorlar!
İçecekleri bırakın. Önden arkaya Meksika dalgası yapacağız.
Bir, iki, üç…
Hadi!
Bu hafta dünyanın her bir yanından savaş gazileri
Londra'daki Invictus Oyunları'na katılıyor.
Britanya Prensi Harry tarafından bu yıl ilk kez düzenlenen bir turnuva.
2014'te, Londra'da harika bir başlangıç yaptık.
Orlando'da bir üst seviyeye taşıdık.
Toronto tüm dünyanın dikkatini çekecek.
Spor gerçekten hayat değiştiriyor ve hayat kurtarıyor.
Eş, sevgili, ebeveyn, büyük ebeveyn,
çocuk, o kadar çok kişi
"Babamı geri getirdiğin için sağ ol" dedi ki.
"Kocamı tekrar gülümsettiğin için sağ ol."
Bu insanların deneyimlerinin ya da hayatlarının
iyi yönde değiştiğini görmek bir dalga etkisi yaratıyor.
Aynı anda diğer herkese ilham veriyorlar.
Eski Deniz Piyadeleri komandosu Mark Ormrod
üçüncü madalyasının peşinde.
En başta bunu üç yıllık bir operasyon olarak düşünmüştüm.
İhtiyaç olsun istemedim. İhtiyaç yoksa kimseye bir şey olmazdı.
Ama ihtiyaç olduğu sürece oyunlar her zaman devam edecek.
UKRAYNA MARIUPOL
EYLÜL 2021
RUS İSTİLASINDAN ÖNCE
Ukrayna'nın doğusunda, tüm bölgede sisli bir hava öngörülüyor…
YULIIA "TAIRA" PAIEVSKA UKRAYNA ORDUSU GAZİSİ
Adım Yuliia Paievska.
Kod adım "Taira."
Paramediğim.
2014'te Silahlı Kuvvetler'de sözleşmeli görevliydim
ama artık sadece gönüllüyüm.
Hayatımın son yedi yılı böyle geçti.
UKRAYNA, 2014'TEN BERİ DOĞU SINIRINI RUSYA'YA KARŞI SAVUNUYOR
INVICTUS UKRAYNA TAKIMI BU MÜCADELENİN GAZİLERİNDEN OLUŞUYOR
Ukrayna'nın büyük kısmı barış içinde
ama doğu bölgesinde çatışmalar var.
Keskin nişancı ateş ediyor, eğil!
En yetenekli keskin nişancılar
seni taşaklarından vurur!
-Saçmalıyorsun. -Bir yerde duydum.
Amma ukalasın!
Parmaklarınızla delikleri hissedin. Şu şekilde…
Korkma, orada ne var ne yok biliyorum.
Hiçbir şey beni şaşırtamaz!
Bir delik bulursanız derhâl turnike yapın.
Hadi!
Evet, aynen.
İşte bu doğru yapılmış bir turnike.
UKRAYNA TAKIMININ SAĞLIK KONTROLÜ
-"Invinc… Invictus." -"Invictus." Evet.
Invictus Oyunları.
Meğer herkes biliyormuş, ben daha dün öğrendim.
Günaydın!
Merhaba? Nasılsınız?
Kalp elektrosu uzun sürer, bilirim.
Geliyorum.
Orman gibi olmuşsun. Epilasyonun nerede?
Her yerin kablo olmuş.
Karına benim yapmadığımı söyle.
Peki.
-Yardım lazım mı? -Hayır…
Öyle mi? Güzel.
Günün ilk kızı sensin.
-Uslu duracağım. Merak etme. -Her şeyi çıkaracağız.
Evet, anladım. Bir saniye.
Yedi yılım cephede geçti. Bacak eklemlerimde titanyum var.
Omurgam hasarlı
ve uzun zamandır ağrılarım var.
Invictus'ı ilk kez ameliyatlarımdan birinden sonra,
hastanedeyken duymuştum.
Bitti.
Nasıl?
Bir şey var…
Tekrar yaptırmanı isterlerse yaparız.
Şu hariç her şey iyi…
-Teşekkürler. -Rica ederim.
Bir şey olursa tekrar yaparız.
Anladım, tamamdır.
-Hepsi orada. -Evet, hepsini görüyorsunuz.
Hastanede muayene olduğumda
ortaya çıktı ki
şey…
Ultrason sonuçlarına göre
bir şekilde iki kez kalp krizi geçirmişim, sonuçlar bunu gösteriyordu.
Açıkçası ne zaman geçirdim, hiç bilmiyorum.
SAĞLIK SORUNLARI YÜZÜNDEN
GÖNÜLLÜ PARAMEDİK GÖREVİ TEKRAR DEĞERLENDİRİLDİ
Kayıt devam ediyor.
Selam Jay. Bağlanıyoruz.
-Duyuyor musunuz? -Çok net.
Bu sizi şu anki konumunuza getirmek için yaptığımız
bir dizi aramadan biri.
-Kayıt durdu. -Muhteşem.
Birden çıktı.
-Merhaba Oksana, nasılsınız? -Merhaba Richard. İyiyiz.
-Siz nasılsınız? -İyiyiz, teşekkürler.
Adım Oksana Horbach. Ukrayna Takımı'nın menajeriyim.
Covid değerlendirmesiyle başlarız dedim.
Biz başlamaya hazırız.
2014'te Doğu Ukrayna'da Rusya Federasyonu'yla yaşanan
askerî çatışmalar yüzünden gazilerimizi hazırlayamamıştık.
Tıbbi, fiziksel ya da psikolojik rehabilitasyonumuz yoktu.
Invictus Oyunları'nı duyduğumuzda
buna kesinlikle ihtiyacımız olduğunu anladık.
Hollanda karantinada olacak.
Devletin her türlü etkinliği
iptal etme ihtimali mevcut.
Ama başka bir varyant endişesi çıkmazsa
oyunların devam edeceğine inanıyoruz.
Ukrayna'da karar verildi bile.
Olumlu. Oyunlara gidiyoruz.
Bunu duymak güzel Oksana. Harika.
Peki Prens… Sussex Dükü ve eşi orada olacak mı?
-Onu görecek miyiz? -Kesinlikle.
Her konuda devamlı iletişim hâlindeyiz, biz konuşurken o plan yapıyor.
ABD NEW YORK CITY
Merhaba. Nasılsınız?
-Ben Tish. -Seni görmek güzel.
Seni görmek de. Nasılsın?
-Bunu bir süredir yapmıyoruz. -Evet.
Kalbim… Sanki…
Çok gerginim.
Çok memnun oldum. Tanışmıştık, değil mi?
-Adım Zeita Merchant. -Zeita mı?
-İki buçuk yıl sonra döndük. -Muhteşem.
Harika.
Hanımlar ve beyler,
yardımsever ve çevreci, ruh sağlığı savunucusu ve savaş gazisi
Sussex Dükü Prens Harry'yi takdim etmek
benim için bir şereftir.
Bu akşam ömürleri hizmetle, azimle ve tabii direnmekle geçen
bir grup kadını ve erkeği
şereflendirmek için toplandık.
Bu odadaki birçoğumuz
askerlerin eve geldikten ya da ordudan ayrıldıktan sonra
neden yalnız hissettiğini anlıyor.
Siz hissetmez miydiniz?
14 YIL ÖNCE
OCAK 2008
HELMAND VİLAYETİ, AFGANİSTAN
Afganistan'a gitmeme izin verilmesinin nedeni gizli olmasıydı.
Orada 10 hafta geçirdiğimi kimse bilmiyordu.
"Cepheye giriş izni verildiği sürece susarız" diyen
Britanya basını hariç.
İşini yaparsın. Herkes eşittir. Herkesin hayatı aynı değere sahip.
Burada otururken bile tehdit altındayız. Helmand'ın, Afganistan'ın her yeri böyle.
Herkes tehdit altında.
Tüm bunlar 2008'de Afganistan'dan çıkarılmamdan sonra oldu.
Diğerleriyle birlikte kumda 10 hafta geçirdim.
Britanya askerî yetkilileri, görevi sızdırıldığı için
prensi savaştan çektiğini duyurdu.
Bir anda dönüş yolunda olduğum için kızdım.
Ama savaştan çekilmem tüm yakınlarım ve onların güvenliği için önemliydi.
Afganistan'daki deneyimim dönüş yolculuğumdan çok etkilendi.
Uçak kalktığında önümdeki perde bir anda açıldı.
Tek görebildiğim uçak hastanesiydi.
Üç genç Britanyalı asker,
hepsi plastikle kaplı, bedenleri paramparçaydı.
İnsanların konuştuğu şeyi ilk kez gördüm.
İşte bu bende şunu tetikledi.
"Şimdi savaşın gerçek bedelini görüyorum."
Sadece askerler değil, aileleri için de ve bunun
hayatlarını nasıl değiştirdiğini.
Savaşta sadece cephedeki askerlerin değil,
herkesin ağır bir bedel ödediğini anlamam
uzun sürdü.
O uçaktan inince bu adamların yaşadıklarına,
basının bunu yansıtmamasına,
savaştan çekilmeme kızgındım.
Ama o noktada ne yapılması gerektiğini tam olarak anlamamıştım.
Aklıma gelen tek şey şuydu. "Böyle bir platforma sahibim."
"Böyle bir deneyimim var. Bunlarla ne yapabilirim?"
Uçaktaki o adamları gördüğünde ne düşündün?
Boğazım düğümlendi çünkü gerçek olduğunu biliyordum.
Savaş bölgesinde bundan pek bahsetmezler.
Zordu.
Konuşup nasıl olduklarını sormak istiyorsun.
Tipik Britanyalı asker şöyle der.
"İyiyim efendim. Kolumu kaybettim. Zaten sevmezdim."
Yurt dışında savaşan birliklere nazaran gerçekte neler olduğunu
daha fazla insanın öğrenmesini
nasıl sağlardık?
Sporun, herkesin psikolojik veya fiziksel rehabilitasyonuna
büyük bir katkısı olabileceği fikri,
konsepti, realitesi ilk o zaman ortaya çıktı.
BİRLEŞİK KRALLIK LINCOLNSHIRE
Acemi eğitiminin sonunda çekildi.
Orada bir yerdeyim.
Doğum günümde, pastamla fotoğrafım. Sonunda yüzüme yedim.
İşte, yüzüme yediğim an.
Tüm fotoğraflarıma baktım
ve beğenip asmak istediklerimi bıraktım.
Ayrıldığım günkü fotoğrafım.
Arama göreviyle geçen bir günün akşamında dinlenirken.
Önce Mühendis Birliğine başvurdum.
İş makinesi teknisyeni oldum.
Irak'ta bir yıl, Afganistan'da üç ay hizmet ettim.
Şu fotoğrafın diğer tarafında
el yapımı patlayıcının beni patlattığı yer var.
Fotoğrafı görünce "Bunu as" dedim.
Bir hatıra diyebiliriz.
İki bacağımı da kaybettim. Sırtımdan yaralandım.
Patlama ön koluma sirayet etti.
Bileğimde vidalar var.
Sanırım iki buçuk ay kadar hastanede yattım.
Sonra rehabilitasyon, protez takılması.
Dört hafta gidiyor, dört hafta dinleniyordum.
İki buçuk yıl böyle devam etti.
Bu benim önceki hayatım,
anlattığım da o hayattan bir anı sadece.
Yeni hayatım başladı. Askeriyeyle hiçbir ilgisi yok.
Genelde, günlük olarak oğlumu okula götürüyorum.
-Görüşürüz. -Hadi bakalım.
Okuldan alıyorum. Akşam yemeği hazırlıyorum.
Hayatıma baktığımda bir gelişme görmüyorum.
Bir şey yapmadan dolanıyorum.
Patlatıldıktan sonra ben sadece… Çok içtim, dışarı çok çıktım.
İyi anlamda değil.
Eşim Tania şöyle dedi. "Bak, bir değişiklik lazım."
BABAM BİR SÜPER KAHRAMAN… DÜNYAYI MUTLU BİR YER YAPIYOR
BK TAKIMI INVICTUS EĞİTİM KAMPI
BK TEKERLEKLİ SANDALYE RAGBİ TAKIMI PANDEMİDEN BERİ İLK KEZ BULUŞUYOR
Hadi çocuklar. Hazırız.
Hadi!
Etrafını sarın.
Pas!
Tom'la git. Birbirinizle konuşun. Hadi.
Evet!
Hadi. Odaklanın.
Dinleyin.
Böyle sürmeyi bırakıp şöyle sürmeye başlamanız gerek.
Hiçbir şey söylemeden gidip o köşeyi kapatsaydın
kolay bir gol olurdu.
Tom!
Sağa git!
Güzel yakaladın. Çift elle geriye.
Durun çocuklar. Aferin size.
Fiziksel kısmı kolay. Çok şey yaptım.
Ağaç kestim, yağ tanklarına tırmandım…
Ama zihinsel olarak…
İnsanlarla nasıl konuşacağımı bilmiyorum.
Kalabalığın önüne çıkıp onlarla konuşamıyorum.
Genelde kendimi tecrit ederim.
Koç Jenks takım kaptanı olmamı istediğinde,
bırak istemeyi bunu en başta niye düşündü, hiçbir fikrim yoktu.
Hayatım boyunca liderlik rolü üstlenmemiştim.
Biraz paslanmışsın. İdman yaptıkça açılırsın.
Birçok insan kendinden şüphe eder.
Belki birinin onu itip
bu durumdan çıkarmasına ihtiyacı vardı.
Tom'un yolculuğu… Bilmiyorum. Onu kaptan yaptım
ve doğru kararı verdiğimi umdum.
Baskı altındayken neler yapabildiğini görelim.
Bu başka bir mevzu.
Baskı kurmak için çok bekledik.
Bu sırada bir kişi üstünde kaldı ve bu iyi bir şey değil.
Takımla bir final konuşmasını nasıl yapacağım konusunda
hiçbir fikrim yok.
Ama o noktaya gelene kadar neler olur, bilmiyorum.
İkili takımda biri önde biri arkada olur.
Diğerleri de kendini paralamalıdır.
Karım dedi ki "Yap gitsin. En kötü ne olabilir?"
"Birkaç ay sonra kaptanlığı istemediğini söylersin."
Sonra maalesef
basketbol takımı kaptanımız Covid sırasında özel sebeplerden ayrıldı.
Koç da basketbol takımının kaptanı olmamı istedi.
Yani belli ki biri bende bir ışık görüyordu.
Bir ben görmüyordum.
HOLLANDA LAHEY
Lahey'e her zamankinden farklı bir pozisyonda gidiyoruz.
Ama salgının etkisi devam ettiği için yavaş ilerliyoruz.
KÜRESEL SALGIN NEDENİYLE 2020 LAHEY OYUNLARI ERTELENDİ
NİSAN 2022'DE YAPILMASI PLANLANDI
Ülke yarışmacıları
son dakika Covid'e yakalanırsa
yerlerine geçecek yedek oyuncuları olsun ki
mümkün olduğunca 500 kişiye yakın kalalım.
Böylece takım oyunlarının çoğu oynanabilir.
Oyunlara giden yol zorluydu.
Topluluğumuzu sürekli büyütmeye çalışıyoruz.
Şimdi ise Lahey'de 20 ülke yarışacak.
Ama bu ülkelerin çoğunda 30 ila 80 kişilik bir takım için
binlerce başvuran oluyor.
OYUNLARA SÜREÇTEN EN ÇOK FAYDALANACAK GAZİLER SEÇİLİYOR
ÜÇ FARKLI SPOR DALINDA YARIŞABİLİYORLAR
2014'ten beri Invictus'u oluşturan çekirdek ülkeler
en çok savaş sakatlığına sahip ülkelerdi.
Neyse ki zaman geçtikçe çatışmalar azaldı.
Bu yüzden o takımları biraz küçültüp
diğer ülkelerin katılmasının önünü açıyoruz.
Adil bir savaş nedir, konusunda kimse hemfikir değil.
Ama savaşın birçok kişiye hasar verdiği konusunda hemfikiriz.
Oyunlar sadece sakatlığın nedenine değil,
o sakatlığı atlatmaya ve topluma tekrar kazandırmaya odaklanır.
GÜNEY KORE SEUL
2022 Invictus Oyunları oryantasyon toplantısına
katılarak vakit ayırdığınız için teşekkür ederiz.
Kore bu yıl ilk kez katılacak.
O yüzden davranışlarınıza dikkat edin.
GÜNEY KORE KATILACAĞI İLK INVICTUS OYUNU İÇİN
LAHEY'E 11 YARIŞMACI GÖNDERİYOR
Kore toplumunda engelli insanlar toplum içine çıkmazlar.
Hayatlarını içeride yaşarlar.
Kendilerini saklarlar.
Devam et!
NA HYEONGYOON GÜNEY KORE ORDUSU GAZİSİ
Engelli insanlar toplum içine çıktığında
engelli olmayan insanlar
büyülenir?
Bunu hemen yüzlerinden okuyabilirsiniz.
Mevcut bisiklet koçlarım yarışlarımızı izlediğinde
çok şaşırdılar.
"Engelli insanlar nasıl bu kadar iyi olabiliyor?" diyorlar.
Diz ardı kirişine daha çok yüklen!
Toplumumuz engelli olmayı "yanlış" buluyor.
Ama bu "yanlış" değil, sadece "farklı."
10 saniye daha!
Beş, dört, üç, iki, bir, dur.
Toplumun çok fazla değiştiğini sanmıyorum
ama artık değişmesi gerek…
Benden başlayarak.
Merhaba.
Elma suyu lütfen.
Buzlu mu olsun?
Evet.
Ellerine ne oldu?
Askerde yaralandım.
Yaralandığını fark etmemiştim!
Bu benden olsun…
Hayır, ben öderim…
Taşıyabilirim.
Koyarsanız daha rahat olur…
Teşekkürler.
Afiyet olsun!
Teşekkürler.
Hayalim, ülkemi korumak için
bir asker ya da bir polis olmaktı.
Ordudayken elektriğe kapılmışım
ama olayı hatırlamıyorum.
Doktorlar ellerimi ampütasyonla almanın daha iyi olacağını söyledi.
O zamanlar çok iyi düşünemiyordum.
Beni hastanede ilk ziyaret eden kişi müstakbel eşimdi.
Çok korkusuz biriydi.
Kanatlarını kaybettiğini görmek beni çok üzdü.
Teşvik etmek ve rahatlatmak için yanında kaldım.
Sonra altı ay sevgili kalıp evlendik.
Eşimle tanışmak başıma gelen en güzel şeydi.
Sanırım ikinci en güzel şey de spora başlamaktı.
İnsanlar engellilere baktığında
şefkatle, üzüntüyle ya da kederle bakıyor.
O yüzden bu oyunlara katılıyorum.
Herkesin bizi sadece acıyarak değil,
daha az ehil bedenlerin
neler yapabileceğini görerek izlemesini istiyorum.
İnsanların bize savaşçı ruhu kazandırmasını umuyorum.
ABD FLORİDA
-Selam aşkım. Neredesin? -Selam.
-Okul. -Hâlâ mı?
Seni seviyorum!
Sanırım konuşamıyorsun. Görüşürüz!
-"Ben de seni seviyorum" dedim. -Duymadım. Peki.
Ben daha çok. Görüşürüz.
Görüşürüz.
Adım Gabriel George.
Deniz Kuvvetlerinden malulen emekli bir sıhhiyeciyim.
1 Nisan 2008. 1 Nisan şakası günü.
Yeni, deri bir motosiklet ceketi almıştım.
Otobanda altı kilometre gitmiştim.
Biri trafik lambasından U dönüşü yapmış ve beni görmemiş.
Çarpıştık. Üç hafta sonra uyandım.
Ampütasyon aşamasına gelene kadar 12 yıl geçti.
Kolumla bir anlaşma yaptım. "Düzelmezsen seni keserim" dedim.
O günden sonra hayatım boyunca acı çekeceğimden bir haberdim.
Yemeye hazır mısın aşkım?
-Umarım iyidir. -Evet güzel hanım
Sevgimi katmadan yemek yapmam.
-Annemin patatesleri niye daha güzel? -Ne?
Anneminkiler çok daha güzel.
Affedersin. Pardon.
Dur sana yardım edeyim.
-Ben hallederim, sağ ol. -Ben yaparım.
-Çünkü benim iki elim var. -Çok tatlı ve güzelsin.
Bana sataşıyor!
Tameah. Benim sevimli, inanılmaz kızım.
Hayatıma devam etmem için en büyük ilhamım.
Seni seviyorum.
Görüşürüz. Seni seviyorum.
Umurumda değil.
Ben de seni. İyi geceler.
Çektiğim acıya 10 üzerinden yedi diyebilirim.
Şiddetlenip 10'a çıkıyor ama artık bunu fazla dillendirmiyorum.
Birine söylersen seni hemen acile kaldırıp kapatıyorlar.
Doktorlarım bunu doğum sancısına benzetti.
Devamlı doğum sancısı çekiyorsun ama bebek hiç çıkmıyor.
İyi geceler. Seni seviyorum.
I-95 Kuzey yolundan Philips Otobanı'na çıkalım.
Gidelim.
Sürekli geziyorum. Ağrılarım yüzünden.
Kafam dağılıyor. Bedenim sürekli hareket hâlinde.
Pickleball'a hoş geldiniz. Emekli bir sıhhiyeciyim.
Bugünün ikincisi kimmiş bakalım?
İşler karmaşık hâle geldiğinde daha iyi odaklanıyorum.
Bunu… Bunu yapma!
İşte gidiyor!
Dostlarım fazla dolaştığımı söylüyor.
Kızım ve köpeğim öyle diyor.
Savurma!
Çok eğlenceli. Buna bayılıyorum.
Kendi tedavimi bulmaya çalışıyorum.
Bu bir yolculuk.
Bu da beni korkutuyor.
Invictus Oyunları'nı duymaya başladım.
"Bunu becerebilirim" dedim.
Bana yalnız olmadığımı hatırlattı.
Umarım bana faydası olur.
Ama bugüne kadar umut beni birçok yanlış yola sevk etti.
Her hâlükârda geleceği düşünmem gerek.
DİNLENME ALANI CİHAZLARI SESSİZE ALIN
İşin zor kısmı kendime biraz daha dikkat etmek.
Bu acıyı zaten hayatımın sonuna kadar kabullendim.
İstediğim zaman buna kalıcı olarak son verebilirim.
Bana bir kurşun ver.
Ama burada olduğum sürece
daima savaşacağım.
OYUNLARA 6 AY KALA
14 ülkeden 500 oyuncuyla bu oyunları hâlâ tam anlamıyla
uluslararası hâle getiremedik ama sıkı çalışıyoruz.
Selam Wisey. Güzel kravat.
Sekiz yıl olduğuna inanamıyorum.
Muazzam bir etki için çok küçük bir miktar.
Ancak büyütecek bir planımız olduğunu bilmek
harika olurdu.
Sorunlar açısından Omicron'un ilerleyişini ve bilim dünyasını
yakından takip ediyoruz.
UKRAYNA LVİV
Lütfen sarışın hanıma nasıl ok atacağını söyle.
Okçuluk samimi bir iştir…
Ok o kadar güzel yerleşir ki onu çıkarmak günah olur.
Andryukha, seks şakaların herkesin sinirini bozuyor.
Nefes al.
Elini sabit tut. Endişelenme.
YULIIA "TAIRA" PAIEVSKA UKRAYNA TAKIMI
Tüm travmalarıma,
iki kalp krizime rağmen
toparlanmak için Invictus'a ihtiyacım var.
Elimi çok erken çektim.
Tükürdüğümün okunu kayıp mı ettim? Hayır, buradaymış.
Buraya kadar, işim bitti.
Spazm girdi.
Toparla kendini pısırık!
Siktir!
Pardon. Affedersiniz.
Evet.
Nefes al.
Sakin kal.
Tanrı aşkına.
Kurşun gibi her defasında yeni ok alıyorum.
Sporun, savaştan dönen gazilerin adrenalin açlığına
bir alternatif olabileceğine inanıyorum.
Bize geleceğe giden bir yol sunuyor.
Dokuz…
Altı.
Sevgili yarışmacılar, ödülünüzü almak için lütfen sıraya girin.
Grup fotoğrafı çekelim. Fotoğrafımızı çeker misin?
Frengi deyin!
Ne dedin? Frengi mi?
Üçüncülük Kombinasyon Takımı 2'ye gidiyor.
Evet. Sahi mi?
Sana öpücük vermeye geldim.
Bu memem değil, tutabilirsin.
Tüh!
Şimdi sakin ol!
Yüzümüzü gösterelim öyleyse.
Frengi!
Evet!
Biraz nemli.
Nasılsa işte.
Selam! Ben geldim…
Beni beklemiyor muydunuz?
Niye beklemeyelim ki?
Bu prenses… Kraliçe için.
Sivil hayata geçiş kademeli ve doğal olmalı.
Bana zor geliyor, anlamıyorum.
Sivil hayatı unutmuş olabilirim.
Zafer, zafer, zafer!
Ama geri dönmeye hazırım.
Masanda oturduğumuz ve bizi davet ettiğin için
çok heyecanlıyız.
Savaşın… Olmamasına içelim.
Ve Yuliia'ya! Dünyamızın güneşisin.
RUS İŞGALİNDEN 137 GÜN ÖNCE
Bu tüm o bireyler için bedenlerine ve zihinlerine meydan okumak için
çıkacakları yolculuğun sıradaki adımı.
Heyecanlıyım çünkü sporun iyileştirici gücünü biliyorum.
Ama kendilerini rahatsız edici bir konuma soktukları için de endişeliyim.
Birçoğunun travması tetiklenebilir. Bunun için endişeleniyorum.
Alt yazı çevirmeni: Sencer Coşkun