[พิธีกร] ทุกท่านครับ พบกับเจ้าชายแฮร์รี่
[เสียงปรบมือ]
ผมเห็นชัดเจนว่า หลายปัญหาและความยากลำบากที่ผู้คนพบเจอ
ทั้งในกองทัพและสังคมในวงกว้าง ทุกอย่างเริ่มต้นจากสุขภาพจิต
แต่การสนับสนุนทางสุขภาพจิต ก็ถูกมองข้ามมานานเกินไปแล้ว
ตอนที่ผมเข้ากองทัพ
สุขภาพจิตกับการป่วยทางจิตเป็นคำต้องห้าม
สิ่งหนึ่งที่ผมภูมิใจที่สุด คือผลงานที่ผมกับเดวิด ไวส์แมนทำด้วยกัน
ไปบรรยายกับคนในกองทัพ
เราส่งเสริมให้พวกเขายอมรับเรื่องนั้น
"โอเค ก็ได้ ถ้าสุขภาพจิต หมายถึงการป่วยทางจิต" ซึ่งมันไม่ใช่
"แต่ถ้ามันใช่ในความคิดคุณ
ก็เก็บมันไว้ก่อน แล้วมาคุยเรื่องความแข็งแรงทางจิตใจกัน"
ถ้ามีการตีตราในกองทัพ ก็จะมีการตีตราในสังคม
ถ้าเราอยากแก้การตีตรา ภายในสังคม เราต้องเป็นผู้นำ
[เสียงปรบมือ]
มีหลายคืนที่ผมเข้านอน โดยหวังว่าตอนเช้าจะไม่ต้องตื่นอีก
[ผู้ร่วมประชุมหญิง] เรื่องนี้สำคัญ ต่อหลายๆ คนอย่างไม่น่าเชื่อ
ผมดีใจที่คุณรู้สึกแบบนั้น
ยิ่งมันทำให้คนอึดอัด ผมยิ่งรู้สึกว่าเราต้องพูด
มันเปลี่ยนชีวิตและช่วยชีวิตคนได้
[เจ้าชาย] ความแข็งแรงทางจิตใจ คือการสอนความไม่ยอมแพ้ในจิตใจให้ตัวเองได้
แทนที่จะรอให้ปัญหาเกิดก่อน
เรื่องนี้ใช้ได้กับทุกคนบนผืนโลกทุกวันนี้
[เจ้าชาย] คุณยังอยู่ในกองทัพ
ยี่สิบเจ็ดปีครึ่งแล้วครับ
ตอนเรากลับมา ความตื่นเต้นครั้งแรกที่ได้กลับบ้านก็เริ่มจางลง
[ภรรยาทหารผ่านศึก] พอแสงสว่างหมดไป ฝันร้ายก็จะเริ่มขึ้น
- สามีคุณอยู่นานแค่ไหนนะ - เขาอยู่ในกองทัพ 23 ปีค่ะ
[เจ้าชาย] ครับ ว้าว
เขาเสียไปเมื่อปี 2019
เขาเป็นหนึ่งในสถิติวันละ 22 คน
(ในสหรัฐฯ ทหารผ่านศึกฆ่าตัวตาย เฉลี่ยถึงวันละ 22 คน)
ผมรู้สึกกับเรื่องนี้เป็นการส่วนตัว เพราะผมรู้สึกมาตลอดว่า
ทุกชีวิตที่เสียไปอาจจะรักษาไว้ได้
ผมคิดว่าพวกเราในฐานะสังคมยังทำดีกว่านี้ได้
โดยเฉพาะต่อคนที่ได้รับใช้ชาติ
[ผู้ประกาศการแข่งขัน] ระวัง
[สัญญาณปล่อยตัว และเสียงเชียร์]
[ผู้บรรยายการแข่งขัน] เธอบอกว่า ต้องการความมั่นใจ
เธออยากหัวเราะได้ ยิ้มได้ มีความสุขได้อีกครั้ง
แซลลี่ เรนาร์ดคว้าแชมป์อินวิกตัสเกมส์
[เจ้าชาย] แต่สิ่งที่ผมได้เห็นจากอินวิกตัสเกมส์
จากชุมชนนี้ จากประสบการณ์ของตัวเอง
เวลาเราตั้งใจทำอะไรสักอย่าง มันจะมีเรื่องดีๆ เกือบทุกครั้ง
ที่เกิดจากสิ่งนั้น
[เสียงปรบมือรอบสนาม]
[ผู้บรรยายการแข่งขัน] ดูสตอรีย์ลุยขึ้นมาครับ
เบรูอัชวิลลี่อาจจะทำได้ดีพอที่จะกันเขาไว้
ดูเหมือนเขาจะทำสำเร็จแล้ว เขาทุ่มสุดตัวจริงๆ
(กีฬาคนใจแกร่ง)
(อาการบาดเจ็บที่จับต้องไม่ได้)
[เสียงดนตรีประกอบจังหวะเร็วเร้าใจ]
[เสียงปั่นจักรยาน]
(หกเดือนก่อนการแข่งขัน)
(พี่น้องร่วมทัพ)
[เสียงหอบ]
[เสียงหอบและเสียงสูดลมหายใจ]
(เดนมาร์ก สเวนด์บอร์ก)
ผมแทบจะได้ยินเสียง ผมแทบจะได้กลิ่นที่ทะเลทรายนั่น
[เสียงกระซิบกับสุนัข]
ในฐานะทหาร ผมก็อยากช่วยคนอื่น
(แคสเปอร์ โฮล์ม เฮนริกเซน ทหารผ่านศึกกองทัพเดนมาร์ก)
ผมนึกว่าผมจะสร้างความแตกต่างในโลกนี้ได้
[เสียงกริ่งบ้าน]
[แคสเปอร์พูดภาษาเดนมาร์ก] ใครน่ะ
ไง
[แคสเปอร์] เราเป็นทีมแรกจากเดนมาร์ก ที่ถูกส่งไปอิรัก
(เม็ตต์ เพื่อนแคสเปอร์)
ผมก็เลยไม่รู้จะคาดหวังอะไร
[เม็ตต์พูดภาษาเดนมาร์ก] ไปอิรักมาตอนไหน
[แคสเปอร์] เมื่อปี 2004
นั่นที่อัล คูร์นาห์
ผมอยู่บนถนนที่เมืองอัล คูร์นาห์ ที่เราได้เห็นการรบอย่างดุเดือด
มีเหตุการณ์หนึ่งที่ผมหยิบกระสุนมา
แล้ววิ่งไปหาทหารอีกคนหนึ่ง
ผมต้องวิ่งข้ามฝั่งสนาม
ผมได้ยินกระสุนที่เฉียดไปใกล้มาก
มันเป็นจุดเริ่มต้นอาการพีทีเอสดี
ครั้งที่ค่ายเราถูกทิ้งระเบิดก็มีผลเหมือนกัน
เวลาเรานั่งอยู่ในที่พัก เราก็ไม่รู้ว่าระเบิดจะมาเมื่อไหร่
แล้วอยู่ๆ เราก็หายไปเลย
[เม็ตต์] ถ้าเราย้อนไป วันที่คุณถูกนำตัวส่งโรงพยาบาล
ฉันจำวันนั้นได้ชัดเจนมาก
นั่นคือแคสเปอร์ที่เครื่องดับไปเลย
แววตาคุณไม่มีชีวิตเลย
ช่วงนั้น ผมเริ่มหมดศรัทธาในชีวิต
แล้วผมก็เริ่มคิดว่า…
ถ้าชีวิตมันมีแค่นี้ ผมควรจะอยู่ตรงนี้อีกเหรอ
[เสียงเม็ตต์หัวเราะปนสะอื้นเบาๆ และถอนใจ]
- วันนั้นเป็นวันที่แปลก - เป็นวันที่ยากลำบาก
ใช่เลย
ใช่
- [เม็ตต์] แคสเปอร์ที่ไปรบคือคนที่มีความสุข - ใช่
แต่แคสเปอร์ที่กลับมาเป็นคนละคน
(ค่ายฝึกซ้อม ทีมชาติเดนมาร์ก)
ในเดนมาร์กมีแค่ 44 คน ที่ได้รับบาดเจ็บทางร่างกาย
(เคลาส์ บอดิลเซน ผู้จัดการทีมอินวิกตัสเดนมาร์ก)
นักกีฬาก็เลยหมดเร็ว
แต่เรามีคนนับพันที่ได้รับบาดเจ็บทางจิตใจ
นั่นคืออาการบาดเจ็บที่จับต้องไม่ได้ เรามองไม่เห็นมัน
(ทีมเดนมาร์กประกอบด้วยนักกีฬา ที่มีอาการเครียดหลังเหตุสะเทือนขวัญเท่านั้น)
[เคลาส์พูดภาษาเดนมาร์ก] การซ้อมครั้งนี้ สำคัญที่การสร้างพลังงาน
เราพร้อมรับกลุ่มแรกแล้ว
[เสียงคุยกันของนักกีฬา]
[เคลาส์] ถ้าคนอื่นทายถูก ก็เป็นเรื่องที่ดี
ทายเสร็จแล้วค่อยอธิบายว่าทำท่าเครื่องอะไร
[นักกีฬาพูดภาษาเดนมาร์ก] ผมไม่รู้ว่า เราจะอุ้มเขาไว้ไหม
[แคสเปอร์] ถ้าอยากพัฒนา เราก็ต้องมีแรงกระตุ้น
ที่จะก้าวออกจากคอมฟอร์ตโซนไปเรียนรู้
[เสียงซูดปากและเสียงซด]
[นักกีฬาทีมเดนมาร์ก] ตัวกินมดเหรอ
[เสียงหัวเราะ]
[นักกีฬาทีมเดนมาร์ก] เยี่ยม
เราได้คิดค้นเครื่องดูดฝุ่นที่เก็บกวาดทุกอย่าง [เสียงปรบมือ]
[เคลาส์] เก่งมาก เครื่องนี้ใช้ได้ดีมาก
มันยากมากสำหรับผม ที่จะกลับไปเชื่อมสัมพันธ์กับผู้คน
การได้พบกับชุมชนอินวิกตัส ก็เลยเป็นเรื่องสำคัญกับผมมากๆ
ผมหวังว่าเราจะได้ค้นพบ ตัวตนของกันและกันอีกครั้งในฐานะทีม
ผมหวังว่าจะได้ค้นพบตัวเอง
[เสียงโฮกฮากคำราม]
[เสียงฮึดฮัด]
[เสียงหัวเราะ]
[เสียงปรบมือ]
[เคลาส์] ทีมเราทุกคนมีอาการพีทีเอสดี
แต่พีทีเอสดีไม่ใช่โรคที่เป็นถาวร
แต่เวลาที่มันไม่หาย มันก็เป็นเพราะเหตุสะเทือนขวัญอื่นๆ ด้วย
หรือปัญหาอื่นๆ จากการเลี้ยงดู
ดังนั้น การแก้ปัญหาเหล่านี้ก็สำคัญมากๆ เช่นกัน
ผมพูดได้แค่จากประสบการณ์ส่วนตัว
ผมไปรบที่อัฟกานิสถานปี 2011 บินเครื่องอาปาเช
หลังจากนั้นช่วงหนึ่ง
ความคิดผมก็กระจ่างขึ้นมา
ตัวกระตุ้นสำหรับผม คือการได้กลับมาจากอัฟกานิสถาน
แต่ความคิดที่เกิดขึ้นมาก็คือ
ตั้งแต่ปี 1997 ตั้งแต่อายุ 12
ที่ต้องเสียแม่ไปตั้งแต่ยังเด็ก
ผมก็มีความสะเทือนใจที่ตัวเองก็ไม่รู้ตัว
มันไม่เคยถูกพูดถึง ผมไม่คุยกับใครเรื่องนี้
ผมเก็บกดมันไว้เหมือนที่เด็กทั่วไปก็คงทำ
แต่พอทุกอย่างระเบิดออกมา ความคิดผมก็กระเจิงเลย
แบบ "มันเกิดอะไรขึ้น"
ตอนนี้ผมรู้สึกได้ทุกอย่าง แทนที่จะด้านชาเหมือนอย่างเคย
ความลำบากที่สุดของผมคือ ไม่มีใครรอบตัวช่วยผมได้เลย
ผมไม่มีระบบสนับสนุน เครือข่าย หรือผู้เชี่ยวชาญให้คำแนะนำ
ที่จะระบุว่าเกิดอะไรขึ้นกับผมกันแน่
น่าเสียดายที่เหมือนคนส่วนใหญ่ ครั้งแรกที่เราคิดจะไปบำบัดจริงๆ
คือตอนที่เรานอนขดตัวอยู่บนเตียง
คิดว่าเราน่าจะจัดการกับอาการนี้ซะตั้งแต่เนิ่นๆ
นั่นคือสิ่งที่ผมอยากเปลี่ยนแปลง
[ผู้ประกาศการแข่งขัน] ประจำที่ [เสียงปรบมือ]
[สัญญาณปล่อยตัว]
[เจ้าชาย] ผมอยากจัดอินวิกตัสเกมส์มาตลอด
อยากให้แรงสนับสนุนตลอดทั้งปีที่มากับเกมนี้
เป็นตาข่ายที่คอยรับคนเหล่านี้เอาไว้
เราจะสมัครอินวิกตัสเกมส์ แล้วหวังจะได้ลงแข่งเลยไม่ได้
เราเลยจุดนั้นมาไกลแล้ว [หัวเราะ]
[เจ้าชาย] กระบวนการคัดตัวของประเทศ ส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับว่ากีฬานี้จำเป็นกับใครที่สุด
(ข้าคือเจ้านายของโชคชะตาตนเอง ข้าคือกัปตันของวิญญาณตนเอง)
เส้นทางสู่เกมนี้ของหลายๆ คน มันยากลำบากมากๆ
นี่คือความท้าทายครั้งใหญ่ และเป็นผลงานที่ยิ่งใหญ่สำหรับทุกคน
ที่ได้มาปรากฏตัวต่อหน้าคน 5,000-7,000 คน
[เสียงเชียร์]
[ผู้บรรยายการแข่งขัน] เขาจะชนะแล้ว ชนะสบายๆ เลย
น้ำใจนักกีฬามีให้เห็นตั้งแต่แรกเลยครับ
มาช่วยไมเคิล ยานเซน
เขาต่อสู้กับความเครียดหลังเหตุสะเทือนขวัญ
เขาบอกว่าเขาอยากเรียนรู้ วิธีไว้ใจคนอื่นได้อีกครั้ง
ความเป็นพวกพ้อง ความเป็นหนึ่งเดียว แรงสนับสนุน
ครอบครัวอินวิกตัส
[เสียงผู้ชมเฮ เป่าปาก และปรบมือ]
(ยูเครน เคียฟ)
(ฤดูร้อน ปี 2021)
(ก่อนการรุกรานของรัสเซีย)
ไง เพื่อนรักหัวขวด [หัวเราะ]
(ยูเลีย "ไตรา" ปาเยฟสก้า ทีมยูเครน)
อะไรวะเนี่ย
[ยูเลียพูดภาษายูเครน] ที่นี่อากาศร้อนนะ
มีอะไร นายจะมาสอนเราเหรอ
สอนอะไรให้เธอดีล่ะ
[ยูเลีย] ทุกอย่างเลย
[เสียงคุยภาษายูเครน]
(วันพักผ่อนทีมยูเครน)
[อ็อกซานา] ในยูเครน เรามีคนกว่า 400,000 คน
ที่รับใช้ชาติมาตั้งแต่ปี 2014
เราต้องเข้าใจว่าไม่ใช่ทุกคน ที่ได้รับบาดเจ็บทางร่างกาย
(อ็อกซานา ฮอร์บัช ผู้จัดการทีมอินวิกตัสยูเครน)
บางคนก็มีปัญหาร้ายแรง ทางจิตวิทยาและสุขภาพจิต
สำหรับสมาชิกบางคนในทีม
นี่อาจจะเป็นครั้งแรกที่พวกเขา ได้เจอนักจิตวิทยา ได้คุยเรื่องเหตุสะเทือนขวัญ
[ยูเลีย] นายยืนขาเดียวเล่นเหรอ
หรือนั่งเล่น
- คนเดียวไหวนะ - ใช่
[ยูเลีย] นี่เสื้อกันกระสุนเหรอ
สีสว่างไปนะ สไนเปอร์จะเห็นเอา [หัวเราะ]
- ไตรา - ธงล่ะ
เอาธงมาซิ
ระวังนะ
[เสียงสนุกตื่นเต้น]
เอาโว้ย
จับไว้แน่นๆ
ทำได้ดีแล้ว
ระวังนะ พวก
เซียรีเจ๋งสุด
นายนี่โหดจริงๆ
ได้เวลาโต้คลื่น
[เสียงหัวเราะ]
[เสียงวิทยุรายงานข่าวภาษายูเครน]
[เสียงวิทยุข่าว] รัสเซียยังคงกดดันต่อไป ไม่เพียงแค่ต่อภาคส่วนพลังงานของยูเครน
แต่ยังมีการแสดงแสนยานุภาพ
พร้อมซ้อมปฏิบัติการคุกคามทางทหาร ตามแนวชายแดนอีกด้วย
แต่หน่วยข่าวกรองยูเครนกล่าวว่า นี่ไม่ใช่การเตรียมพร้อมรุกราน
แต่เป็นการข่มขู่
[ยูเลียพูดภาษายูเครน] ฉันคิดว่า นี่คือเกมภูมิศาสตร์การเมือง
ประชาชนก็แค่พยายามบอกตัวเอง ว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี
นี่คือกลุ่มคนที่เกิดมาเพื่อสงคราม หรือถูกปลูกฝังให้ชื่นชอบสงคราม
เพราะถ้าเราทำอะไรนานๆ โดยไม่ได้ชอบ เราก็จะเป็นบ้า
ฉันรักงานของฉัน ฉันชอบการได้ช่วยคน
ถ้าฉันไม่สอนตัวเองให้รักงาน ฉันก็คงเป็นบ้าไปแล้ว
หรืออาจจะไม่บ้า
แต่ก็คงเจ็บช้ำฝังใจมากกว่านี้อีกเยอะเลย
แต่บอกตรงๆ ว่าฉันพร้อม จะทิ้งงานนี้แล้วก้าวต่อไปจริงๆ
[เสียงดนตรีช้าเศร้าคลอเบาๆ]
(หนึ่งร้อยยี่สิบห้าวันก่อนการรุกรานของรัสเซีย)
(แคนาดา โนวาสโกเชีย)
[เพื่อน] สรุปจะไม่ลงแข่งพายเรือเหรอ [ดาร์เรล] ลงสิ
(สถานพักพิงแรลลี่พอยต์ บ้านพักบุคลากรกองทัพ)
[เพื่อน] งั้นก็มีพายเรือ ยิงธนู…
- แล้วก็บาสเกตบอล แค่นี้ - บาสเกตบอล
[เพื่อน] ก็พอแล้วนะ [เสียงหัวเราะ]
มีผู้สมัคร 800 คนที่อยากเข้าทีมนี้
(ดาร์เรล ลิง ทหารผ่านศึก กองทัพแคนาดา)
ยอดเลย
คัดเอาแค่ 32 คน
- [เพื่อน] เหมือนแกถูกหวยทุกครั้งเลยนะ - ได้ก็ดีสิ
[เสียงหัวเราะ]
งานนี้คงจะสนุกที่สุดเลย
- อินวิกตัสเกมส์คราวนี้ - [ผู้หญิง] ใช่
[ดาร์เรล] ผมสมัครลงแข่งอินวิกตัสเกมส์ เพื่อออกจากคอมฟอร์ตโซน
เพื่อเผชิญหน้ากับความกลัว
- อย่าให้ไฟดับ - เอาอะไรอีกไหม
[เสียงไฟไหม้ฟืน และเสียงสะเก็ดไฟ]
[เพื่อน] นั่นแหละ เผาไปเลย
[เสียงคนในสถานพักพิงพูดคุยกัน]
[เสียงหายใจแรง]
[เสียงถอนหายใจแรง]
[เสียงสุนัขคราง]
- [ดาร์เรล] นี่ เคย์ลิน - คะ
ผมเพิ่งเจอตัวกระตุ้น
- โอเค ค่ะ - ครับ ก็…
(เคย์ลิน นาดิน โค้ชอาการวิตกกังวล นักบำบัดด้วยโยคะ)
ผมพยายามจะ…
- เกิดอะไรขึ้นเหรอ - อะไรเหรอ
เกิดอะไรขึ้นคะ
กองไฟตรงนั้น
ค่ะ โอเค
[เสียงสะเก็ดไฟ] [ดาร์เรล] มันทำให้ผมนึกถึงเหตุการณ์นั้น
หัวใจเต้นแรงขึ้นไหมคะ
ค่ะ สัมผัสมือ
[เคย์ลิน] จับมือตัวเอง หายใจเข้า
หายใจเข้า
[เสียงผ่อนลมหายใจ]
ใช่ค่ะ หายใจออกช้าๆ
[ดาร์เรล] สงบลงแล้ว ดีเลย
[เคย์ลิน] ค่ะ
[ดาร์เรล] ครับ
เก่งมาก
[เสียงถอนหายใจแรง]
- เก่งมาก ค่ะ - โอเค
[ดาร์เรล] เวลาเจอตัวกระตุ้น ผมจะย้อนนึกถึงเหตุสะเทือนขวัญ
ผมเห็นภาพจำ บางครั้งผมก็ไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน
ต้องมีคนคอยบอกให้ผมกลับมาอยู่กับปัจจุบัน
รู้สึกแย่มากที่ต้องกลัวเหตุสะเทือนขวัญของตัวเอง
ผมไม่อยากให้ใครต้องเป็นแบบนี้เลย
[เสียงเครื่องกลึงไม้]
นี่เป็นของตกแต่งวันคริสต์มาสที่ผมทำเมื่อปีที่แล้ว
ผมให้เพื่อนร่วมทีมทุกคน
(ทีมแคนาดา)
มันเป็นส่วนหนึ่งของคอร์สงานไม้บำบัด
(อินวิกตัสเกมส์)
นี่คือภาพวาดภาพแรกของผม จากตอนเข้าค่ายฝึกซ้อมครั้งแรก
นี่ยายผม เออร์วา ไวต์เฮด
ยายเคยเป็นกำลังใจของผม
วัยเด็กผมไม่ได้มีความสุข
พ่อแม่ก็พยายามเต็มที่แล้ว
แต่ผมคิดว่าพ่อแม่ก็ต้องรับมือ
หรือจัดการกับปัญหาที่ไม่มีใครช่วยแก้
สำหรับผม ในฐานะเด็ก ผมก็ไม่รู้เรื่อง
แล้วก็สับสนว่าทำไมพ่อแม่ถึงเป็นแบบนั้น
ผมอยากจะหนีออกมาใจจะขาด แต่ผมก็ไม่รู้จะไปที่ไหนได้
พอผมโตพอจะเข้ากองทัพ ผมก็เข้าเลย
นั่นเรือของเราเป็นเรือบรรทุกน้ำมัน
งานของผมคือการต่อสายเข้ามาที่จุดเติมน้ำมัน
- เหรอคะ - เติมน้ำมันให้เรือ
น่าสนใจ
[เคย์ลิน] คุณทำอะไรในภาพนี้ กำลังชมวิวเหรอ
[ดาร์เรล] ครับ สังเกตการณ์
ตอนที่ผมกลับมา
เพราะปัญหาที่ผมต้องเจอ กับการดื่มเหล้า
ผมก็เลยติดเหล้าไปตลอดชีวิต
ผมรักษาความสัมพันธ์ไม่ได้
ท้องถนนคือสถานที่ที่…
ผมอยู่ข้างถนนหนึ่งปี
นอนใต้สะพาน
ในป่า พยายามเอาชีวิตรอด
มันเป็นเหมือนการเดินทางสำหรับผมตั้งแต่วัยเด็ก
ผมดีใจที่ได้รับเลือกไปแข่งอินวิกตัสเกมส์
ผมรู้สึกเป็นเกียรติ
ผมหวังจะทำให้ดีที่สุด
(ห้าเดือนก่อนการแข่งขัน)
[เสียงธงสะบัด]
(ยูเครน เคียฟ)
[เสียงฝูงชนร้องเพลงสวดมนต์ภาษายูเครน]
(ยูเลีย "ไตรา" ปาเยฟสก้า ทีมยูเครน)
[พิธีกรพูดภาษายูเครนผ่านไมรโครโฟน] วันนี้เราอยู่กับท่านเพราะเราจดจำ
เราจดจำผู้ที่สละชีวิต
เพื่อให้เราได้มีโอกาสมีชีวิตที่ดีขึ้น
[ฝูงชน] ยูเครนสามัคคี
[ฝูงชน] ยูเครนจงเจริญ
[ฝูงชน] เหล่าวีรบุรุษจงเจริญ
[เสียงพูดออกไมโครโฟน] ปูตินชาติชั่ว
[เสียงฝูงชนพูดคุยภาษายูเครน]
(อย่าเข้ามายึด)
[ยูเลียพูดภาษายูเครน] ฉันคิดว่า สงครามเปลี่ยนฉันไป
เมื่อปี 2014 ตอนสงครามเริ่ม ลูกสาวฉันอายุ 11
มันลำบากใจมากที่ฉันต้องทิ้งลูกกับวาดิม สามี
ฉันทำหน้าที่ก็เพื่อปกป้องพวกเขา
เพื่อให้พวกเขาไม่ต้องเจอ สิ่งที่เกิดขึ้นในสงคราม
พอเราใช้ชีวิตไปเรื่อยๆ ชื่อเราก็เปลี่ยนได้
ฉันเริ่มคิดด้วยว่าจะซื้อชุดพลเรือนใส่บ้าง
ฉันชื่อยูเลีย ชื่อรหัส "ไตรา"
ฉันคิดว่าไตรากับยูเลียเป็นคนละคนกัน
"ไตรา" ไม่ใช่คน "ไตรา" คือไซริงก์หรือขันชะเนาะ
"ไตรา" คือพวกพ้อง ที่นั่งคุยกับผู้ชายได้อย่างเปิดใจ
ส่วนตัวฉันเองไม่ได้สำคัญ เป็นแค่เฟืองเล็กๆ
"ไตรา" อาจจะกลายเป็นอดีต และจะมีบางอย่างมาแทน
แต่ฉันก็คงไม่กลับไปเป็นยูเลียเหมือนกัน
ฉันซาบซึ้งใจมากๆ สำหรับ…
แนวคิดของอินวิกตัส [เสียงสูดลมหายใจ]
ฉันขอเช็ดน้ำมูกก่อน แล้วเดี๋ยวว่ากันต่อ
[เสียงดนตรีไวโอลินบรรเลงต่อเนื่อง]
[เสียงพูดคุย]
ผมสบายดี
[เสียงนักกีฬาพูดคุยกัน]
[เสียงพูดคุย]
[เสียงพูดคุยเฮฮา]
[เสียงธนูปักเข้าเป้า]
[โค้ชทีมแคนาดา] ดีมากๆ
(สหราชอาณาจักร น็อตติงแฮมเชอร์)
[เสียงวีลแชร์]
[เสียงนกหวีด]
[เสียงกระแทก]
(ค่ายฝึกซ้อม ทีมสหราชอาณาจักร)
- ต้องใช้ตีนตุ๊กแกไหม - ไม่
[ทอม] ทำตัวให้ชินเถอะ มันอาจจะติดไม่ถูกที่ ต้องลองไปเรื่อยๆ
บางครั้งมันก็ติดนิ้วบ้าง
[พอล] วันนี้งานหนักนะ ทุกคน ลุยเลย เล่นให้สนุก
อย่าลืม ทุกคำวิจารณ์ต้องเป็นเชิงสร้างสรรค์
(พอล "เจงส์" เจนกินส์ โค้ชรักบี้วีลแชร์ ทีมสหราชอาณาจักร)
ไม่ใช่เชิงทำลาย ตกลงนะ
กล้าพูดเนอะ
[ทุกคนหัวเราะ]
[ทอม] ตอนผมออกจากกองทัพ ผมไม่มีอะไรเลย
พอไม่มีกิจวัตร ไม่มีอะไรให้ทำในแต่ละวัน
ไม่มีอะไรให้ตั้งตารอ พอเวลาผ่านไป ผมก็เริ่มทำอะไรมากขึ้น
[เสียงนกหวีด]
ผมตั้งตารอช่วงสุดสัปดาห์กับทีมอินวิกตัส
นี่คือคืนที่ผมออกเที่ยวกับเพื่อนๆ เพราะสภาพแวดล้อม เพราะบทสนทนา
และทุกอย่างที่มาพร้อมกัน
เราจะมาซ้อมคริสครอสกัน ลองดูว่าเป็นยังไง
- คนนี้ขึ้นไปตรงนี้ - [พอล] เลยตรงนั้นไป ใช่
ส่วนตำแหน่งนี้ก็ตามมา คนนี้ก็ลงมาอีก ก็จะพ้นตัวประกบ
[พอล] ตอนแรกเขาเงียบมากๆ
แต่หลังจากได้เป็นกัปตัน เขาก็เริ่มออกมาจากกระดองมากขึ้น
วนอยู่แถวๆ หน้าเขตโทษ หาช่องได้เลย
[พอล] เขาไม่ร้องตะโกนใส่ลูกทีม
เขาเป็นคนประเภทที่ คอยพูดดีๆ จนคนอื่นยอมทำตาม
นั่นคือสิ่งที่ต้องมีในฐานะกัปตัน
[เสียงพูดคุยกันของนักกีฬา]
[ทอม] กลุ่มนี้ทำได้ยอดมาก บอกตรงๆ
เราขำกันบ่อยมาก
ทุกคนเป็นคนที่ค่อนข้างติดดิน
ผมว่านั่นคงเป็นสิ่งที่ผมได้กลับมา
เพราะอยู่กับคนที่ผมรู้จัก และสนุกที่ได้ใช้เวลาด้วยกัน
[พอล] ดีเลย เมื่อกี้จ่ายได้สวยเลย
เราทำหลายอย่างพร้อมกันได้นะ สาวๆ
(วิกกี้ รอส ทีมสหราชอาณาจักร)
เรารับบอลแล้วมองตัวจ่ายได้เลย
[จูเลียน] ผมทุ่มเทกับโอกาสที่ผมได้รับ
(จูเลียน อัลเลน ทีมสหราชอาณาจักร)
ตอนเราออกจากกองทัพ ก็อาจเจอคนเสียมารยาท
แต่เรามีความพิการที่มองไม่เห็น
- เราเจอการเปลี่ยนแปลงมากมาย - คนก็ชอบตัดสิน
(ลิซ่า จอห์นสตัน ทีมสหราชอาณาจักร)
มันเป็นตัวกระตุ้นอาการทางจิตของผม แล้วผมก็จะดื่มวอดก้าสองสามขวด
กินยาเป็นร้อยเม็ด
คิดว่าชีวิตไม่มีค่าให้อยู่ต่อ แล้วก็ตื่นมาในโรงพยาบาลโอวัล
สำรอกยาถ่านกัมมันต์
[จูเลียน] วิกกี้ๆ
[ทอม] มิตช์ ถอยออกไป
[พอล] ไปเลย ไป
เดี๋ยวๆ
เร็วสิ
เอาล่ะ เริ่มใหม่ เร็วเข้า จัดกระบวนใหม่
[นักกีฬาในทีม] พอเริ่มเหนื่อยมากขึ้น ทุกคนก็โมโหง่ายขึ้น
ซ้อมไปก็ไม่ได้อะไรเลย
ก็ใช่ แต่มันก็ดีที่ได้ออกแรง
[นักกีฬาในทีม] ใช่ๆ
[พอล] มันไม่ได้สำคัญที่เหรียญ
แต่สำคัญที่การไปอยู่ตรงนั้น แล้วสร้างผลงานบางอย่าง
ที่พวกเขาคิดว่าไม่มีทางทำได้
[พอล] เข้ามา มารวมกันตรงกลาง
แต่ผมคิดว่าถ้าคุณถามทุกคนในทีมผม พวกเขาอยากได้แค่เหรียญทอง
ทีมนี้มีโอกาสที่ดี
[พอล] เริ่มจะโวยวายใส่กันแล้วนะ
เวลาเหนื่อยแล้วก็เป็นแบบนี้ ปาบอลห่วยแตก
พอพาบอลเข้าแดนได้แล้ว ชะลอจังหวะลง
เราต้องคุมเกม ว่าเราอยากเล่นยังไง ไม่ใช่คู่ต่อสู้
[พอล] ตอนออกจากกองทัพ มันก็เหมือนออกจากสถาบันจิตเวช
การรักษาด้วยกีฬามันดีมาก
(เจย์น เจนกินส์ ฝ่ายเทคนิคทีมรักบี้วีลแชร์ สหราชอาณาจักร)
สำหรับคุณมันเหมือนได้ตอบแทนกองทัพ หลังจากหลายปีที่ผ่านมา
ผมชอบบอกคนอื่นๆ ว่า "มาเล่นรักบี้ดูสักนัดสิ"
เขาก็จะตอบว่า "ผมไม่รู้ว่าจะชอบไหม"
เวลาได้ช่วยคนอื่น เราก็รู้สึกดีเหมือนกันนะ
[พอล] ผมดูดีนะ รูปนี้สวยเลย
ตอนนั้นยังมีผม
นึกถึงสมัยนั้นเนอะ
- ผมเป็นผู้ชายที่หล่อมาก [หัวเราะ] - [เจย์น] ไม่เลย
นี่คือ… เรียกว่าอะไรนะ ดูสิ
นี่คือสมัยผมลงแข่ง
ดูคุณดัดผมสิ [หัวเราะ]
หลังจากนั้น ผมก็เริ่มทำทีมอินวิกตัส
ผมเป็นโค้ชให้ทีมตั้งแต่ปี 2014
ผมโชคดีที่ได้คุมทุกเกมในฐานะหัวหน้าโค้ช
- ดูเหมือนผมลงไปแข่งเองเลยนะ - [เจย์น] เหมือนคุณเล่นเองเลย
นั่นตอนเราต่อแถวรอ
- [เจย์น] เจ้าชายแฮร์รี่ - เจ้าชายแฮร์รี่เสด็จมา
พวกนั้นมีกาวแปะมือทุกคนเลย
- [เจย์น] ทุกคนโดนติดกาวหมด - มีกาวที่เสื้อกับแจ็กเก็ต
- [เจย์น] พวกเด็กซน - กลุ่มนี้ตลกมาก
[เสียงเชียร์รอบสนาม]
[ผู้บรรยายการแข่งขัน] เอาล่ะครับ รอบชิงชนะเลิศ บริเตนใหญ่พบกับสหรัฐฯ
[ผู้บรรยายการแข่งขัน] ซิ่งเข้าไป ได้แต้มครับ
[เสียงเชียร์]
[เจย์น] ถ้าเอาบรรยากาศนั้นเก็บใส่ขวดได้ ราคามันจะแพงมหาศาลเลย
[ผู้ชมรอบสนามพูดพร้อมกัน] จีบี
[ผู้บรรยายการแข่งขัน] วอล์กเกอร์ ข้ามเส้นไปแล้ว
[เสียงเฮของผู้ชมรอบสนาม]
[พอล] โค้ชอย่างเรา เวลานักกีฬามาที่ม้านั่ง
เราตะโกนแล้วยังไม่ได้ยิน เสียงมันดังขนาดนั้นเลย
[ผู้บรรยายการแข่งขัน] เริ่มนับถอยหลังแล้ว
เวลายังพอมี
เราทำแต้มสุดท้ายวินาทีสุดท้าย แล้วคว้าเหรียญทองไป มันสุดยอดเลย
ทั้งสนามเฮลั่น
สุดยอดจริงๆ เลยล่ะ
[เสียงเชียร์รอบสนาม]
[ผู้บรรยายการแข่งขัน] รอบชิงชนะเลิศ ชัยชนะเป็นของทีมจีบี
[เสียงเฮทั้งสนาม]
(เดนมาร์ก สเวนด์บอร์ก)
[เสียงนกร้อง]
[เสียงเคาะประตู]
[เคลาส์พูดภาษาเดนมาร์ก] ไง แคสเปอร์ ดีใจที่ได้เจอนะ
[เคลาส์] แก้วสวยนะ
[แคสเปอร์พูดภาษาเดนมาร์ก] ขอบใจ
ไปข้างนอกกัน วันนี้อากาศดี
[เคลาส์] รู้สึกยังไงกับเป้าหมาย ในการแข่งคราวนี้บ้าง
วันนี้ผมเห็นแล้ว
(แคสเปอร์ โฮล์ม เฮนริกเซน ทีมเดนมาร์ก)
ว่างานต้องทำยังมีอีกเยอะ
(เคลาส์ โบดิลเซน ผู้จัดการทีมอินวิกตัสเดนมาร์ก)
[แคสเปอร์] บันไดของเกมอินวิกตัส มันสำคัญกับผมมาก เพราะผมลองมาทุกอย่างแล้ว
ผมทำนักจิตวิทยา กับจิตแพทย์เหนื่อยไปหลายคนแล้ว
แล้วก็เข้าโรงพยาบาลไปตั้งนาน
เพราะอาการของนาย มีผลกับครอบครัวค่อนข้างมาก
[แคสเปอร์] มันมีผลหนักมากเลย
จากที่ต้องหย่า ไม่ได้ใช้เวลากับลูกสาว
ต้องมาอยู่คนเดียว ไม่รู้จะไปทางไหน
[เคลาส์] นายจดเป้าหมายอะไรไว้บ้าง
ผมเขียนเป้าหมายไว้ว่าจะเป็นพ่อที่ดีกว่านี้
สนใจลูกมากขึ้นเวลาได้ใช้เวลากับลูกสาว
ได้อยู่กับลูกตามลำพังนานกว่านี้
[เคลาส์] นั่นแหละคือเป้าหมายของงานนี้
นี่คือเป้าหมายใหม่ แล้วมันก็… ครับ
ผมเริ่มเศร้าแล้ว เราต้องหยุดก่อน ครับ
- ครับ - [ผู้ผลิตรายการ] ได้ค่ะ
[เสียงเฮลิคอปเตอร์]
(ยูเครน เคียฟ)
(ยูเลีย "ไตรา" ปาเยฟสก้า ทีมยูเครน)
[ยูเลียพูดภาษายูเครน] สาวน้อย
โธ่แม่ [ยูเลียหัวเราะ]
(แอนนา-โซเฟีย ลูกสาวไตรา)
เจ้าหมาน้อย เจ้าหมาเด็กดี
นี่ใครจ๊ะ
[แอนนา] ล้างจานอยู่ ไม่ว่าง
[เสียงเพลงเบาๆ จากเครื่องเสียง]
[ยูเลีย] ในนี้มีสิ่งของปริศนา ล้วงเข้าไปเลย
[แอนนา] โคลนสกปรกน่ะสิ
ไม่น่าใช่แค่โคลนนะ
[แอนนา] นี่มันมีทั้งระบบนิเวศเลย
ว้าว มีกลิ่นด้วย
[แอนนา] เหมือนกลิ่นกุหลาบเลย
[ยูเลีย] ดอกกุหลาบทหาร
[แอนนา] ดอกกุหลาบทหารให้ทหารหญิง ก็เหมาะนะ
[แอนนาพูดภาษายูเครน] ความสัมพันธ์ ของเราปกติดี
แต่ฉันบอกไม่ได้ว่า มันเหมือนความสัมพันธ์แม่ลูกทั่วไป
เพราะมีช่วงนานมากที่ฉันไม่ค่อยได้เจอแม่
มันเป็นชีวิตที่ฉันเคยชินไปแล้ว
อีกอย่าง ฉันก็ไม่มีทางเลือก
ฉันก็เลยเรียนรู้ที่จะอยู่แบบนั้น
[ยูเลีย] โอเค ไปกันเลย
[แอนนา] ทางนี้เหรอ [ยูเลีย] ใช่ ไปเลย
[แอนนา] แม่ไม่อยู่ แต่ก็กลับมาพร้อมแผนรีโนเวตบ้านเราใหม่
แม่อาจจะยอมรับ วิถีชีวิตพลเรือนเต็มตัวแล้วก็ได้
[เสียงประกาศในห้าง และเสียงผู้คนที่มาจับจ่ายซื้อของ]
[ยูเลีย] นี่
ของโปรดเลย
รสทอฟฟี่เหรอ
ไม่ ไม่เอาทอฟฟี่ [เสียงแอนนาหัวเราะ]
[ยูเลีย] พ่อชอบอะไร
[แอนนา] นี่ไง ของแก้โรคประสาทพ่อ
[ยูเลีย] อะไรเหรอ [แอนนา] ป็อปอิต
- อะไรนะ - [แอนนา] ป็อปอิต
"ป็อปอิต" เหรอ
[แอนนา] มันเป็นอุปกรณ์แก้เครียด
[ยูเลีย] พ่อชอบร้องเสียงดังประจำเลย
(วาดิม สามีไตรา)
ชีวิตเจ้าแมวตัวนี้ทรมานมากๆ
[เสียงยูเลียหัวเราะ]
ฉันรู้ว่าคุณหั่นชีสเก่ง
คาเวียร์อร่อยดีนะ จะว่าไป
ไส้กรอกด้วย
- ผมหั่นไส้กรอกไม่สวย - ต้องหั่น
[ยูเลีย] ฉันซึ้งใจที่มีวาดิม
เขาเป็นคนที่สดใสมากๆ มีสมดุลที่ดีมาก เข้มแข็งมาก
เราอยู่ด้วยกันมานานแล้ว
ยี่สิบห้าปีได้
[เสียงวิทยุข่าวภาษายูเครน] หัวข้อสำคัญ คือยูเครน
กับการรวมกำลังทหารรัสเซียที่ชายแดน
ทำเนียบขาวกล่าวว่าระหว่างการเจรจารอบนี้
ไบเดนจะเสนอแผนการทูตให้ปูติน
เพื่อลดความรุนแรง ของสถานการณ์ใกล้ชายแดนยูเครน
ถ้ามีสงคราม เราก็ไปรบ
ถ้าไม่มีสงคราม เราก็กินแซนด์วิชให้อร่อย ง่ายๆ
จะเอาอะไรอีกล่ะ
[เสียงวิทยุรายงานข่าวต่อเนื่อง]
(ห้าสิบหกวันก่อนการรุกรานของรัสเซีย)
[เสียงแตรและการจราจร]
[ผู้ประกาศข่าว] แพทริก รีเวลจากเอบีซี อยู่ในที่เกิดเหตุในกรุงเคียฟ
อรุณสวัสดิ์ค่ะ แพทริก
[แพทริก] อรุณสวัสดิ์ อีวา ขอบคุณครับ ที่ยูเครน สถานการณ์ยังคงไม่แน่นอน
แต่พอเห็นความหวัง ที่จะเกิดการเจรจาทางการทูตที่เจนีวา
ฝ่ายรัสเซียก็ยิ่งส่งทหารมายังชายแดนมากขึ้น
[เสียงครางเบาๆ ในลำคอ]
[เสียงดนตรีประกอบจังหวะเร้าใจ บรรเลงต่อเนื่อง]
[เสียงรัดเข็มขัดวีลแชร์]
[เสียงลู่วิ่งสายพาน]
[เสียงหอบ]
[เสียงเชียร์และเสียงปรบมือ]
[แพทริก] เช้าวันนี้ ทหารยูเครนต่างรอดูและเฝ้ารอ
อยู่ในสนามเพลาะหิมะที่ยูเครนตะวันออก
อีกฝั่งของชายแดน กองกำลังรัสเซียกำลังทำการซ้อมรบ
[เสียงเชียร์]
[แพทริก] การเจรจาเดิมพันสูงในเจนีวา ระหว่างสหรัฐฯ กับรัสเซีย
อาจจะสร้างความหวังได้บ้าง
แต่ก็ไม่ได้ลบล้างความกลัวการรุกรานของรัสเซีย
[เสียงดนตรีประกอบเร่งจังหวะเร็วกระชั้น]
[เสียงหายใจแรง]
[เสียงดนตรีหยุด]
[เสียงหอบ]
[เสียงหอบถี่]
[เสียงถอนหายใจ]
(สามเดือนก่อนการแข่งขัน)
(มูลนิธิอินวิกตัสเกมส์)
ผมคิดถึงยูเครนก่อนเลย เพราะประเทศนี้จะเป็นเรื่องราวหลัก
(ริชาร์ด สมิธ ผู้อำนวยการฝ่ายดำเนินการมูลนิธิ)
แล้วเราจะสนับสนุนยูเครน กับการเป็นเรื่องราวหลักในทางสุขภาพจิตยังไง
เราได้ติดต่อกับอ็อกซานา ผู้จัดการทีม
[ดอมินิก] เราคุยกันไม่บ่อยมาก ก็เลยกังวลพอสมควร
นี่คือสถานการณ์ที่ต้องจับตามอง คอยติดต่อกันไว้
(ดอมินิก รี้ด ซีอีโอ)
เราจะทำทุกอย่างที่ทำได้ เพื่อให้การสนับสนุนเพราะนี่คือเรื่องสำคัญ
ทีมเป็นยังไงบ้าง สภาพจิตใจเป็นยังไง
[ดอมินิก] ก็ฝึกซ้อมอยู่จนถึงสัปดาห์ที่แล้วนะครับ
แต่ก็เป็นไปได้ว่า พวกเขาอาจจะถูกเรียกตัวกลับไปรบ
เรากำลังพยายามพาทีมงานเข้าไปที่นั่น
เราต้องคอยดูสถานการณ์อย่างใกล้ชิด แล้วก็ให้การสนับสนุนอย่างเต็มที่
ผมคิดว่าเหตุการณ์ในยูเครน ได้แสดงให้เราเห็นความสำคัญ
ของชุมชนอินวิกตัสยิ่งกว่าเดิม
[ผู้ดำเนินการประชุม] เรื่องจัดแข่ง คืบหน้ายังไงบ้าง ริชาร์ด
ประเทศที่เข้าร่วมต่างก็ตั้งตารอ
พวกเขาอยากมารวมตัวกัน ส่งรายชื่อนักกีฬาแล้ว
มีนักกีฬาสมัครแข่งกีฬาประเภททีม มากกว่าตอนจัดที่ซิดนีย์
ทุกคนตื่นเต้นกันมาก
[ผู้ดำเนินการประชุม] มีเรื่องอื่นอีกไหม
โอเค ขอบคุณมากครับ วันนี้เราครอบคลุมหลายเรื่องเลย ขอบคุณครับ
[ผู้ประชุม] ขอบคุณที่เชิญเรามาค่ะ
[เสียงพูดคุยกันของผู้ร่วมประชุม]
(เดนมาร์ก เวเยน)
ยินดีต้อนรับสู่โปรแกรมของคืนนี้
มีใครอยากแบ่งปันอะไรไหม
อีกสองเดือนครึ่งเราจะไปที่นั่น และทุกอย่างจะถูกตัดสิน
หวังว่าจะไปได้สวยสำหรับเรา
และเราทุกคนจะได้รับพัฒนาการส่วนตัวที่ยิ่งใหญ่
บางคนอาจจะได้เหรียญรางวัลด้วย
แบบนั้นจะยิ่งดีขึ้นไปอีก
ผมอาจจะไม่ได้ซ้อมมาก
แต่ก็โฟกัสที่การพัฒนาตัวเองแทน
ผมเพิ่งเลิกแตะแอลกอฮอล์ได้สามปี
ผมอยากดื่มเยอะๆและเสพโคเคน
แต่ผมก็เลี่ยงมาได้
เพราะลูกผมไม่ควรต้องโตมา โดยที่พ่อไม่ดูแลเหมือนกับผม
ผมทำให้ทุกอย่างแย่ลงด้วยการรอ
ให้ถึงช่วงเลวร้ายครั้งต่อไปเสมอเลย
[นักกีฬาทีมเดนมาร์ก 1] คุณตั้งใจทำลายตัวเอง มากๆ เลยนะ
ถ้างั้นวันนั้นคงเป็นวันที่แย่แน่ๆ
[นักกีฬาทีมเดนมาร์ก 2] ผมได้งานทำแล้ว
มันทำให้ผมมีเวลาอยู่กับลูกน้อยลง
ผมเพิ่งไปเจอเขามา เขาอายุ 18 แล้ว
เขาเป็นออทิสติก แล้วไม่ชอบการสัมผัสร่างกาย
แต่เขาก็ยังกอดผมแน่นตอนได้เจอผม
เรื่องนั้นมันก็ดีครับ
[เสียงสะอื้นลึกๆ]
[นักกีฬาทีมเดนมาร์ก 3] เรามีหมาตัวเล็กๆ ชื่ออัลเบิร์ต มีหมาที่หลุดจากล่ามโผล่มา
แล้วหมาสองตัวก็กัดกัน
ผมมีทางเลือกสองทาง
ผมทำร้ายหมาอีกตัวก็ได้
หรือจะตะโกนเรียกหมาตัวเองให้หนีออกมา
ผมเลือกอย่างหลัง
ผมคิดก่อนทำได้สำเร็จ
[เคลาส์] คุณทำยังไงกับความท้อแท้ ที่เกิดขึ้นระหว่างนี้
ผมไประบายกับเครื่องกรรเชียงบก
[แคสเปอร์] วิธีการจัดการกับวันแย่ๆ
ผมได้เรียนรู้ว่า ยารักษาสำหรับผมคือการออกไปข้างนอก
ตอนผมเริ่มขี่จักรยาน มันเหมือนขี่อยู่ในอุโมงค์
ผมไม่เห็นเลยว่าเกิดอะไรขึ้นรอบตัว
อยู่ดีๆ วันหนึ่ง มันเหมือนทุกอย่างเปิดกว้าง แล้วผมก็เริ่มเห็นว่าเกิดอะไรขึ้นรอบตัว
ผมเริ่มได้กลิ่นของป่าและทะเล
นั่นเป็นครั้งแรกๆ ที่ผมรู้สึกมีชีวิตอีกครั้ง
[เสียงดนตรีจังหวะผ่อนคลายบรรเลง]
[ดาร์เรล] มันปลดปล่อยเรื่องไม่ดีทุกอย่าง
มันทำให้สมองผมโล่ง
[เสียงเฮและเสียงหัวเราะของนักกีฬา]
[ทอม] ผมหลงไปกับกีฬา
ผมเล่นอยู่ในช่วงเวลานั้น แทนที่จะไปคิดมากเรื่องช่วงเวลานั้น
ทันทีที่เริ่มคิดมาก เราก็แพ้แล้ว
[เสียงคว้าบอล และเสียงกระแทก]
[เกเบรียล] การยิงธนู ผมเคยคิดว่ามันเป็นกีฬาสองมือ
[เสียงง้างธนู]
จากคนที่เคยนอนโซฟาอยู่แปดปี ชีวิตไม่มีแนวทาง
ไม่รู้จะทำอะไรดี นี่คือเรื่องที่แบบ "อ้อ ผมทำได้นี่"
[เสียงลูกธนูปักเข้าเป้า]
"ใช่เลย"
[นาฮยองยุนพูดภาษาเกาหลี] ผมได้เจอ คนมากมาย ซึ่งทำให้ผมมองโลกในแง่ดีขึ้น
มันก็ท้าทายครับ
แต่ผมชอบความรู้สึกประสบความสำเร็จ หลังจากที่ได้เข้าเส้นชัย
หลังจบการแข่ง ผมรู้สึกเป็นคนใหม่ ครับ นั่นแหละ
[นักกีฬาทีมยูเครน] ตอนนี้เราถึงครึ่งทาง ของการฝึกซ้อมแล้ว
วันเสาร์นี้ เราจะไปเจอครูฝึกทุกคน
[ยูเลียพูดภาษายูเครน] กีฬาทำให้เรา พัฒนาร่างกาย จิตใจ อารมณ์
เราทำมากกว่านี้ได้เสมอ ทำดีกว่านี้ได้เสมอ
[เสียงธนูปักเข้าเป้า]
[นักกีฬาทีมยูเครน 1] ความสุข ความรังเกียจ ความกลัว
อารมณ์เหล่านี้ทำให้เราลงมือทำ
กีฬาทำให้เราได้ฝึกระบบประสาทซะใหม่
[แคสเปอร์พูดภาษาเดนมาร์ก] ขึ้นมาสูง จนเริ่มระทึกแล้วสิ
[นักกีฬาทีมยูเครน] เริ่มจากหายใจเข้าลึกๆ
เอาอากาศเข้าปอด
[เสียงสูดหายใจ]
แล้วหายใจออกช้าๆ นิ่งๆ
[เสียงผ่อนลมหายใจ]
[นักกีฬายูเครน] ทุกคนพร้อมไหม
[เสียงนักกีฬาคำรามพร้อมกัน]
ทำได้ดีมาก เยี่ยม
ไว้เจอกันนะ แคสเปอร์
นายสุดยอดจริงๆ
นายก็เหมือนกัน ขอบใจที่ช่วยนะ
ได้เสมอ
หนึ่งในภารกิจหลักของมูลนิธิปัจจุบันคือการตามหา
คนที่นั่งโซฟา จ้องหน้าจอทีวี
ไม่เคยคิดอยากออกจากบ้าน
คนที่เข้าถึงได้ยาก
มีแค่ช่วงเวลาเดียวจริงๆ
ที่เราจะกล่อมให้คนเหล่านั้น
ไม่ว่าพวกเขาจะวางแผนอะไร คิดอะไรอยู่
วันของพวกเขาจะแย่แค่ไหน ได้เชื่อว่ามันจะไม่เป็นแบบนี้ตลอดไป
แต่เรามีชุมชนเป็นกลุ่มคน และส่วนใหญ่ในนั้น
หลังลงแข่งเกมส์หนึ่งครั้ง
ก็รู้สึกว่าพวกเขาได้ค้นพบตัวเองอีกครั้ง
นั่นคือการช่วยชีวิตคนในทุกวันจริงๆ
(สี่วันก่อนการรุกรานของรัสเซีย)
[เสียงดนตรีช้าเศร้าบรรเลงต่อเนื่อง]
[เสียงหวอ เสียงแตรรถ และเสียงการจราจรจอแจ]
(หน่วยแพทย์)
[เสียงดนตรีช้าเศร้าบรรเลงต่อเนื่อง]
[ยูเลียพูดภาษายูเครน] ฉันต้องการอินวิกตัส เพื่อบำบัดตัวเอง
สงครามทำให้เราไม่ได้ผ่อนคลายเลย
มันไม่ยอมให้เราได้เริ่มใช้ชีวิตปกติเลย
[ดนตรีหยุดบรรเลง]
คำบรรยายโดย วรากรณ์ จันทา