Hanımlar ve beyler, Prens Harry.
İnsanların askerde ve toplumda yüzleştiği birçok sorunun
akıl sağlığından kaynaklandığı açık.
Ancak akıl sağlığına destek vermek çok uzun süre akıllara gelmedi.
Orduya katıldığımda
akıl sağlığı ve hastalıklarından bahsetmek ayıptı.
Gurur duyduğum işlerden biri de David Wiseman ile benim
ordudaki insanlarla yaptığımız konuşmalar.
Onları şunu kabullenmeye teşvik ettik.
Akıl sağlığı akıl hastalığı demek değildir.
"Ama kafanda bu böyleyse
bunu kenara bırakıp akıl zindeliğini konuşalım."
Orduda kusur varsa toplumda da kusur olur.
Toplumdaki bu kusuru düzeltmek istiyorsak buna öncülük etmeliyiz.
Bazen sabahları uyanmamayı umarak yatağa girdiğim akşamlar oluyordu.
Bu, insanlar için inanılmaz derecede önemli.
Böyle düşünmene sevindim.
İnsanları ne kadar rahatsız ediyorsa o kadar çok konuşmalıyız.
Hayat değiştiren ve hayat kurtaran bir şey.
Akıl zindeliği, problemlerin büyümesini beklemek yerine
kendinize akıl direncini öğretebilmektir.
Bu da bugün gezegendeki herkes için geçerli.
Hâlâ ordudasın demek.
27,5 yıldır.
Eve geri döndüğündeki o ilk heyecan dinmeye başlıyor.
O heyecan bitince kâbuslar başlıyor.
-Kocanız kaç yıl hizmet etti? -23 yıl.
Evet, inanılmaz.
2019'da öldü.
Günde 22'den biriydi.
ABD'DE HER GÜN 22 GAZİ İNTİHAR EDİYOR
Bunu şahsi olarak hissettim çünkü yitip giden her hayatın
her zaman kurtarılabilecek bir hayat olduğunu düşünmüşümdür.
Toplum olarak daha iyisini yapabiliriz.
Özellikle de ülkesine hizmet edenler için.
Hazır.
Öz güven kazanmak istediğini söyledi.
Gülmek, gülümsemek, tekrar mutlu olmak istediğini.
Sally Renard, Invictus Oyunları şampiyonu.
Ama Oyunlar'da gördüklerim,
toplumun kendisi ve deneyimlerim bana öğretti ki
aklınıza bir şey koyduğunuzda daima pozitif bir sonuç çıkar.
Ama Storey'nin gelişini izleyin!
Beruashvili onu tutmak için elinden geleni yapabilirdi
ve bunu başarmış gibi duruyor, her şeyini veriyor!
INVICTUS OYUNLARI: GAZİLERİN MÜCADELE RUHU
GÖRÜNMEYEN YARALAR
OYUNLARA 6 AY KALDI
ORDU KARDEŞLERİ
DANİMARKA SVENDBORG
Sesleri neredeyse hâlâ duyabiliyorum.
Çölün kokusunu neredeyse hâlâ alabiliyorum.
Asker olarak başkalarına yardım etmek istedim
ve dünyada bir fark yaratabileceğimi düşündüm.
Kim o?
Merhaba.
Danimarka'dan Irak'a giden ilk takımdık.
Ne bekleyeceğimi bilmiyordum.
Irak'a ne zaman gittiniz?
2004'te.
El Kurna'ydı.
El Kurna sokaklarında şiddetli çatışmalar yaşadık.
Mühimmatımı alıp başka bir askere koştuğumda
bir olay yaşadım.
Açık bir alanda koşmam gerekti.
Silah seslerini çok yakından duyabiliyordum.
TSSB o zaman başladı.
Kampımızı bombaladıkları anlar da derin izler bıraktı.
Siperde otururken bomba gelip gelmeyeceğini bilmiyorsunuz.
Bir an sonra yoksunuz.
Hastaneye yatırıldığın güne dönersek…
Çok iyi hatırlıyorum.
Tamamen kapalı bir Kasper.
Gözlerinde yaşam belirtisi yok.
O zamanlar hayata olan inancımı kaybetmeye başladım.
Hayatın bundan ibaret olduğunu,
yaşayıp yaşamamam gerektiğini sorgulamaya başladım.
Tuhaf bir gündü.
Zor bir gündü.
Öyleydi.
Evet.
-Giden Kasper mutluydu. -Evet.
Dönen Kasper bambaşka biriydi.
Danimarka'da fiziksel sakatlığı olan yalnızca 44 kişi var.
Yani hemen tükendik.
Ama akıl sağlığı yaralı olan binlerce insanımız var.
Bunlar görünmeyen yaralar. Onları göremiyoruz.
DANİMARKA TAKIMI SADECE TRAVMA SONRASI STRES YAŞAYAN KİŞİLERDEN OLUŞUYOR
Bu sezonun amacı bir enerji yaratmak.
İlk grup için hazırız.
İnsanlar tahmin edebiliyorsa harika.
Sonrasında işlevinizin ne olduğunu anlatabilirsiniz.
Nasıl taşısak ki?
Gelişmek istiyorsan konfor alanından çıkıp öğrenmeye istekli olmalısın.
Karıncayiyen mi?
Evet!
Her şeyi temizleyen bir süpürge icat ettik.
Tebrikler, güzel makineymiş.
İnsanlarla tekrar bağlantı kurmam çok zordu.
O yüzden Invictus topluluğunu bulmak benim için çok önemliydi.
Umarım takım olarak birbirimizi keşfedebiliriz
ve umarım kendimi de keşfedebilirim.
Tüm arkadaşlarımız TSSB sahibi.
Ama TSSB kalıcı bir şey değildir.
Size yapışmasının sebebi diğer travmalar
ya da geçmişinizden gelen sorunlardır.
Yani bu sorunları çözmek de çok önemlidir.
Sadece 2011'de Afganistan'daki
Apache görevimden yola çıkarak konuşabilirim.
Ondan sonra
bir çözülme oldu.
Tetikleyen şey ise Afganistan'dan dönmemdi.
Ama su üstüne çıkan şey
1997'de 12 yaşımda yaşadığım travmaydı.
Genç yaşta annemi kaybetmek…
Yaşattığı travmanın hiç farkında değildim.
Bu hiç konuşulmadı. Ben de hiç konuşmadım.
Çoğu çocuk gibi ben de içime attım.
Ama hepsi su yüzüne çıktığında oradan oraya savruldum.
Neler oluyordu?
Eskisinden farklı olarak her şeyi hissediyordum.
En büyük zorluğum etrafımda bana yardım edebilecek kimse olmamasıydı.
Bana neler olduğunu tanımlayabilecek bir desteğe, bir çevreye,
bir uzman tavsiyesine sahip değildim.
Maalesef çoğumuz ilk kez terapiye gitmeyi
dibe vurduğumuzda düşünüyoruz.
Keşke daha önce gitseydim, diyoruz.
Değiştirmek istediğim bu.
Yerlerinizi alın.
Invictus Oyunları'nı hep istedim,
yıl boyunca beraberinde getirdiği destek de
o kişileri yakalayan bir ağa dönüşüyor.
Invictus'a öylece başvurup kendinize bir yer bulamazsınız.
Biz bunu geçeli çok oldu.
Ülkelerdeki seçim süreci en çok ihtiyacı olana bağlı.
Oyunlara giden yol çoğu kişi için çok zorlu oluyor.
Bu büyük bir mücadele ve binlerce kişinin karşısında
kendilerini göstermeleri büyük bir marifet.
Bu oyunu çok rahat kazanacak.
İşte gerçek sportmenlik kendini gösteriyor.
Michael Jansen'a yardım ediyor.
Travma sonrası stres bozukluğuyla savaşmıştı.
İnsanlara tekrar güvenmeyi öğrenmek istediğini söylemişti.
Dostluk, dayanışma, destek.
Invictus ailesi.
UKRAYNA KİEV
YAZ 2021
RUS İŞGALİNDEN ÖNCE
Merhaba en sevdiğim hıyar!
Neler oluyor?
Burası sıcakmış, değil mi?
Nasılsın? Bize sen mi öğreteceksin?
Size ne öğretebiliriz?
Her şeyi.
Ukrayna'da 2014'ten beri askerlik yapan
400 binden fazla insan var.
Her sakatlığın fiziksel olmadığını anlamamız gerekiyor.
Bazılarının ciddi psikolojik ve akıl sağlığı sorunları var.
Takım üyelerimizin bazıları
ilk kez bir psikolog görüyor ve travmaları hakkında konuşuyor.
Tek ayakla mı yapıyorsun?
Yoksa kıçının üstünde otururken mi?
-Tek gidebilir misin? -Evet.
Bunlar kurşun geçirmez yelek mi?
Parlıyorlar. Keskin nişancılar sizi görür!
-Taira. -Bayrak mı?
Bayrağı ver.
Dikkat edin.
İşte bu!
Sıkı tutun.
İyi denemeydi.
Dikkat et dostum.
-Syeryi bu işin ustası. -Tam bir canavarsın.
Sörf zamanı.
Rusya sadece Ukrayna'nın enerji sektörüne baskı yapmakla kalmıyor,
sınır bölgesinde silahlarını gösterip tehditkâr askerî tatbikatlar yapıyor.
Ukrayna İstihbaratı bunun bir işgal hazırlığı olmadığını söylüyor.
Bir göz korkutma eylemi.
Bence bunlar jeopolitik oyunlar.
Kendilerini her şeyin yolunda olduğunu düşünerek kandırıyorlar.
Bunlar savaşmak için doğan ya da zamanla bunu seven kişiler.
Çünkü bir işi uzun süre keyif almadan yaparsan delirirsin.
Ben işimi, insanları kurtarmayı çok seviyorum.
Bu işi sevmeyi öğrenmeseydim delirir giderdim.
Belki delirmezdim de
daha büyük bir travma yaşardım.
Ama artık bunu arkamda bırakıp hayatıma devam etmeye hazırım.
RUS İŞGALİNDEN 125 GÜN ÖNCE
KANADA NOVA SCOTIA
Kürek çekme yarışına gitmiyor musun?
Evet.
Kürek çekiyorsun, okçuluk yapıyorsun.
-Bir de basketbol. Evet. -Basketbol.
Bu yeterli.
Takım için 800 kişi başvurmuş.
Harika.
32 kişiyi seçmişler.
-Keşke piyango bileti alsaydın. -Keşke.
Sanırım bu en iyi oyun olacak.
-Şu Invictus Oyunları. -Evet.
Konfor alanımdan çıkmak ve korkularımla yüzleşmek için
Invictus Oyunları'na başvurdum.
-Körüklemeye devam et. -Başka bir şey?
İşte oldu. Yanıyor.
-Caelin? -Evet?
Tetiklendim.
-Peki. -Evet.
Evet.
Deniyorum…
-Ne oldu? -Ne dedin?
Ne oldu?
Şuradaki ateş.
Evet. Peki.
Bana o olayı hatırlattı.
Nabzın yükseldi mi?
Evet. Ellerini hisset.
Ellerine dokun. Nefes al.
Nefes al.
Evet, yavaşça nefes ver.
Düştü. Güzel.
Evet!
Evet.
Tebrikler.
-Tebrikler. Evet. -Tamam.
Tetiklendiğimde travmamı tekrar yaşıyorum.
Flashback yaşıyorum, bazen nerede olduğumu bilmiyorum
ve birinin beni şu ana geri getirmesi gerekiyor.
Travmandan korkmak berbat bir his.
Düşmanımın başına gelsin istemem.
Bu Noel süsünü geçen yıl yaptım
ve tüm takım arkadaşlarıma verdim.
Tedavi amaçlı ahşap işçiliği kursumun bir parçası.
Bu ilk idman kampımdaki ilk portrem.
Bu da büyükannem Erva Whitehead.
O benim en büyük desteğimdi.
Çocukluğum mutlu geçmedi.
Ebeveynlerim ellerinden geleni yaptı.
Ama sanırım onlar da
yardım alamadıkları bazı konularla baş ediyorlardı.
Gençken bunu bilmiyordum
ve davranışları kafamı karıştırıyordu.
Çaresizce gitmek istiyor ama nereye gideceğimi bilmiyordum.
Askere katılacak kadar büyüdüğümde gittim.
Bu bizim gemimiz. Bir tanker.
Benim işim yakıt alacağımız yere ikmal hattı çekmekti.
-Öyle mi? -Gemiye yakıt alırdım.
İlginçmiş.
Burada ne yapıyorsun? Manzarayı mı izliyorsun?
Evet, gözlemliyorum.
Geri döndüğümde
sorunlarımla içerek baş etmeye başladım
ve hayat boyu bir alkolik oldum.
Hiçbir ilişkimi sürdüremedim.
Bir de sokakta…
Bir yıl sokakta kaldım.
Köprü altlarında,
ormanlarda yaşayarak hayatta kalmaya çalıştım.
Bu çocukluğumdan başlayan bir yolculuktu.
Invictus Oyunları'na seçildiğim için mutluyum.
Onur duydum.
Elimden geleni yapmayı umuyorum.
OYUNLARA 5 AY KALDI
UKRAYNA KİEV
Bugün, burada sizinleyiz çünkü hatırlıyoruz.
Daha iyi bir hayat yaşamamız için hayatlarınızı bizler için feda edenleri
anıyoruz.
Ukrayna bölünmez!
Ukrayna'ya şan olsun!
Kahramanlara şan olsun!
Putin hıyarın tekidir!
BENİ İŞGAL ETME
Sanırım savaş beni değiştirdi.
2014'te savaş başladığında kızım 11 yaşındaydı.
Onu ve eşim Vadym'i bırakmak benim için çok zordu.
Onları savaşta yaşananlardan korumak için
elimden geleni yapıyorum.
Hayatımız boyunca isimlerimiz değişebilir.
Hatta sivil kıyafet alıp giymeyi bile düşündüm.
Adım Yuliia, kod adım "Taira."
Bence Taira ve Yuliia farklı kişiler.
"Taira" bir insan değil, bir şırınga ya da turnike.
"Taira" bir silah arkadaşıyla oturup onunla yürekten konuşan biri.
Ama ben hiç kimseyim, sadece küçük bir çarkım.
Belki "Taira" geçmişte kalacak ve ardından başka biri gelecektir.
Ama tekrar Yuliia da olmayacağım.
Invictus fikrine
minnettarım.
Sümüğümü sileyim de öyle devam edelim.
İyiyim.
Çok iyiyim.
BİRLEŞİK KRALLIK NOTTINGHAMSHIRE
-Yapışması mı lazım? -Hayır.
Alış. Garip bir his verebilir. Bununla oynamalısın.
Bazen parmaklarına takılıyor.
Bugün zorlu olacak çocuklar. Dayanın ve keyfini çıkarın.
Unutmayın, her eleştiri yapıcı olmalı,
yıkıcı değil, tamam mı?
Diyene bak.
Ordudan ayrıldığımda boşluğa düştüm.
Rutinim yoktu, günlük yapacağım bir işim yoktu.
Beklediğim bir şey yoktu. Zamanla daha çok şey yapmaya başladım.
Ama bu haftalarda Invictus'u bekliyorum.
Ekiple akşam dışarı çıkmalarımız, ortamımız, muhabbetimiz
ve beraberinde gelen her şey.
Crisscross ile başlayacağız. Bakalım nasıl olacak.
-Bu arkadaş yukarı gidecek. -Orayı geçecek.
Bu arkadaş onu izleyecek, aşağı devam edecek ve serbest kalacak.
Sakin başladı
ama kaptanlıktan sonra kabuğundan çıkmaya başladı.
Sahanın üst kısmında dolanmaya devam et. Hareket edebilirsin.
Kimseye bağırıp çağırmıyor.
İnsanları tatlı sözlerle ikna edebilen biri, anladın mı?
Bir kaptana lazım olan şey budur.
Açıkçası grup harika bir iş çıkardı.
Çok eğlendik.
Hepsi oldukça gerçekçi insanlar.
Sanırım bu da tanıdığım ve vakit geçirmekten
keyif aldığım insanların yanına dönmemi sağladı.
İyiydi, güzel pastı.
Çünkü kızlar çoklu görev yapabilir.
Topu yakalayıp sonraki pasa bakıyoruz.
Bana verilen bu fırsat için çok heyecanlıyım.
Askerden ayrıldığımızda bazıları kaba olabiliyor
ve görünmez bir engelimiz oluyor.
-Tüm bu değişimlerden geçiyorsun. -İnsanlar çok yargılayıcı olabiliyor.
Bu da ruhsal sorunlarımı tetikledi, şişelerce votka içer,
100 tane hap yutardım.
Aktif kömür kusarak hastanede uyanmama
değmezmiş.
Vicki!
Mitch! Uzaklaş!
Hadi!
Bekle!
Hadi!
İlk konumunuza geçin. Hadi, ilk konumunuza!
Yoruldukça daha da asabi oluyorlar
ve bu şekilde bir şey elde edemiyorlar.
Öyle ama onları heyecanlandırmak güzel.
Evet.
Konu madalya değil.
Oraya çıkıp asla yapamayacağını düşündüğün bir şeyi başarmak.
Herkes ortada toplansın.
Ama yine de takımdakilere sorsanız tek istedikleri şey altın madalya.
Kazanma ihtimalleri yüksek.
Biraz hırçınlaşmaya başladınız.
Yorulunca böyle olur. Kötü paslar verirsiniz.
Devre arasında topu aldığımızda yavaşlayın.
Oyuna ne yapacağımıza biz karar veririz, tam tersi değil.
Ordudan ayrıldığında bir kurumdan ayrılmış olursun.
Sporun iyileştirici özelliği muhteşem.
Senin için bunca yıl sonra orduya olan borcunu ödemek gibi.
"Gelin ragbi maçı yapalım" diyorum.
"Sever miyim, bilmiyorum" diyorlar.
İnsanlara yardım etmek bize iyi hissettiriyor.
Güzel görünüyorum. Güzel fotoğraf.
O zaman saçım varmış.
Ne günlerdi ama.
-Çok yakışıklı adammışım, değil mi? -Hayır.
Bunlar da… Ne deniyordu… Bak.
Oynadığım zamanlar.
Permana baksana!
Sonra tabii ki Invictus'a başladım.
2014'ten beri takımın koçuyum
ve tüm oyunlarda baş antrenörlük yapacak kadar şanslıydım.
-Sanki oyundaymışım gibi. -Evet, sanki oynuyorsun.
Burada sıraya girmiştik.
-Prens Harry. -Prens Harry geldi.
Herkesin elinde yapıştırıcı vardı.
-Herkes onun üstüne bulaştırdı. -Gömleğine ve ceketine.
-Yaramaz çocuklar. -Çok eğlenceli bir ekipti.
İşte başlıyoruz. Büyük finalde Büyük Britanya, ABD'ye karşı.
Hızlanıyor… Ve sayı!
O atmosferi saklayabilseydiniz bir servet değerinde olurdu.
Büyük Britanya!
Walker çizgiyi geçiyor!
Koçlar olarak bir araya toplandığımızda
bağırmamıza rağmen duyamıyorduk, o kadar gürültülüydü.
Geri sayım başladı.
Süre bitmek üzere.
Son dakika golüyle altın madalya aldık, harikaydı.
Tüm stadyum coştu.
Kesinlikle muhteşem.
Final oyununun galibi Büyük Britanya Takımı.
DANİMARKA SVENDBORG
Merhaba Kasper.
Seni görmek güzel.
-Kupalar güzelmiş. -Sağ ol.
Dışarı çıkalım, hava güzel.
Yarışmadaki hedeflerin neler?
Bugün, yapılacak birçok iş olduğunu
görebiliyorum.
Invictus aşaması
benim için çok önemli çünkü her şeyi denedim.
Pek çok psikolog ve psikiyatrist eskittim
ve hastanede çok uzun süre kaldım.
Çünkü yaralanmanın ailen üzerinde büyük etkisi oldu.
Hem de çok büyük.
Boşanmak, kızlarımla vakit geçirememek,
yalnız kalmak, nereye gideceğini bilememek.
Hedeflerin hakkında ne yazdın?
Daha iyi bir baba olmayı ve kızlarımla daha çok vakit geçirmeyi
hedef olarak yazdım.
Daha uzun süre bende kalmalarını da.
Olay da bu.
Bu yeni bir hedef ve bu… Evet.
Üzülmeye başladım. Durmalıyız. Evet.
-Evet. -Olur.
Ufaklık?
Aman tanrım…
ANNA-SOFIA TAIRA'NIN KIZI
Uslu köpek. Ne güzel köpeksin sen. Kim gelmiş?
Bulaşık yıkamakla meşgulüm.
Burada gizemli bir şey var. Elini soksana.
Pis bir çamurdur.
Çamur olduğunu sanmıyorum…
Koca bir ekosistem!
Vay be, kokuyorlar da.
Gül kokusu işte.
Askerî güller.
Asker kadın için askerî güller. Mantıklı.
İlişkimiz iyi
ama normal bir anne kız ilişkisi diyemem.
Çünkü uzun bir süre boyunca onu düzenli olarak göremedim.
Alıştığım bir hayattı.
Ayrıca seçim şansım yoktu.
Böyle yaşamayı öğrendim.
Hadi, gidelim.
-Bu taraftan mı? -Evet.
Uzaktaydı ama eve geldi ve evimizi restore etme planları yaptı.
Hatta sivil hayatı tamamen benimseyebilir.
Burada.
Favorimdir.
Karamelalı mı?
Hayır, değil.
Babam ne sever?
Babanın sinirleri için ihtiyacı olan şey.
-Ne o? -Pop-it.
Ne?
"Pop-it" mi?
Stres giderici.
En çok hep o bağırır.
Bu kedinin yaşamı dayanılmaz hâlde.
Sen peyniri güzel kesersin.
Havyar güzel bu arada.
Sosisi de.
-Sosisi pek beceremem. -Becermelisin.
Vadym'e minnettarım.
İnanılmaz zeki biri. Çok dengeli, çok güçlü.
Uzun zamandır beraberiz.
25 yıldır.
Önemli bir konu da Ukrayna
ve sınırında toplanan Rus birlikleri.
Beyaz Saray'ın açıklamasına göre
Biden, Ukrayna sınırındaki durumu yatıştırmak için
Putin'e diplomatik yollar önerecek.
Savaş gelirse gideriz.
Savaş yoksa sandviçimizi yeriz. Bu kadar basit!
Başka ne istiyorsun?
RUS İŞGALİNDEN 56 GÜN ÖNCE
ABC'den Patrick Reevell Kiev'den bağlanıyor.
Günaydın Patrick.
Günaydın, teşekkürler. Ukrayna'da belirsizlik sürüyor.
Ama Cenevre'deki diplomasi umuduna rağmen
Rusya hâlâ sınıra birliklerini gönderiyor.
Bu sabah Ukraynalı askerler Doğu Ukrayna'daki
karlı siperlerde bekliyor ve izliyorlar.
Sınırın hemen ötesinde Rus birlikleri tatbikat yapıyor.
Cenevre'de ABD ve Rusya'nın yaptığı önemli görüşmeler
umut vermiş olabilir
ama Rus işgali korkusunu silemediler.
OYUNLARA 3 AY KALDI
Ukrayna aklımızda ilk sıralarda çünkü hem kendileri
hem de onlara vereceğimiz psikolojik destek tarihe geçecek.
Takım menajeri Oksana ile iletişim hâlindeyiz.
Konuşma sıklığımız azaldı, çok endişeliyiz.
Temkinli olup iletişimde kalmak önemli.
Elimizden gelen desteği veriyoruz çünkü bu çok önemli.
Takım ne durumda? Ruh hâlleri nasıl?
Bir hafta öncesine kadar idmandalardı
ama askere çağrılmış olmaları muhtemel.
Orada bir takım kurmaya çalışıyoruz.
Dikkatle izlemeli ve elimizden geldiğince destek vermeliyiz.
Ukrayna'daki olaylar Invictus topluluğunun önemini
daha da çok gösteriyor.
Oyun güncellemesi Richard?
Katılımcı ülkeler heyecanla bekliyor.
Birlikte gelmek istiyorlar. Başvurularını yaptılar.
Sydney'ye kıyasla daha fazla takım oyunu başvurusu var.
Çok da heyecanlılar mı?
Başka bir konu var mı?
Teşekkürler. Bugün birçok konuyu ele aldık.
Ağırladığınız için sağ olun.
DANİMARKA VEJEN
Bu akşamki programa hoş geldiniz.
Paylaşım yapmak isteyen var mı?
İki buçuk ay sonra orada olacağız ve her şey sonuca varacak.
Umarım bizim için iyi geçer
ve büyük bir kişisel gelişim deneyimleriz.
Bazılarımız madalya kazanabilir ve bu da cilası olur.
O kadar idman yapmamış olabilirim
ama kişisel gelişimime odaklandım.
Siktiğimin alkolü olmadan üç yıl dayandım.
Daha fazla içmek ve kokain çekmek istiyorum.
Ama idare etmeye çalıştım.
Çünkü çocuklarım da benim gibi babasız büyümemeli.
Sonraki kötü dönemimi bekleyerek
her zaman işleri daha da beter hâle getirdim.
Kendini stratejik olarak yok ediyorsun.
O zaman kesinlikle kötü bir gün yaşarım.
Artık bir işim var.
Oğlumla daha az zaman geçirmeme neden oldu.
Onu yeni görüyorum, 18 yaşına girdi.
Ama otizmi yüzünden fiziksel temas sevmemesine rağmen
beni gördüğünde kocaman sarıldı.
Bu çok güzeldi.
Küçük köpeğimiz Albert başıboş bir köpekle karşılaştı.
Kavga etmeye başladılar.
İki seçeneğim vardı.
Diğer köpeğe saldırabilir
ya da kendi köpeğime uzaklaşmasını söyleyebilirdim.
Ben de ikincisini yaptım.
Eyleme geçmeden düşünmeyi başardım.
O süreçte biriken sinirine ne yapıyorsun?
Kürek çekme makinesinden çıkarıyorum.
Kötü günlerimi idare etmek için
ihtiyacım olan ilacın dışarı çıkmak olduğunu öğrendim.
Bisiklet sürmeye başladığımda sanki bir tünelde sürüyordum.
Etrafımda olanları görmüyordum.
Sonra bir anda açıldı ve her şeyi görmeye başladım.
Ormanın ve denizin kokusunu almaya başladım.
Tekrar yaşadığımı hissettiğim nadir anlardan biriydi.
Tüm kötü şeyleri salıveriyor.
Kafam rahat.
O anı düşünmek yerine
o anda oynayarak her şeyi unutuyorum.
O anı düşündüğünde kaybedersin.
Okçuluk. Vay canına. Çift elli bir spor olduğunu sanıyordum.
Sekiz yıl boyunca amaçsızca, ne yapacağını bilmeden
koltukta oturan biri olarak "Bunu yapabilirim" dedim.
İşte bu.
Beni daha iyimser kılan birçok kişiyle tanıştım.
Zorlu bir süreç
ama finiş çizgisine ulaştıktan sonraki başarı hissini seviyorum.
Sonrasında yenilenmiş hissediyorum. Evet, aynen.
Şu an idmanımızın tam ortasındayız
ve bu cumartesi tüm antrenörlerle tanışacağız.
Spor bedeninizi, zihninizi, duygularınızı geliştirmenizi sağlar.
Hep daha fazlasını, daha iyisini yapabilirsiniz.
Sevinç, iğrenme, korku…
Tüm bu duygular bizi eyleme geçmeye zorlar.
Spor da sinir sistemini tekrar eğitmemizi sağlar.
Şimdi heyecan verici bir yükseklikteyiz.
Çok derin bir nefes alarak başlayın.
Ciğerinize hava pompalayın.
Hafifçe verin.
Herkes hazır mı?
Tebrikler. Harika.
Görüşürüz Kasper.
Sen bir harikasın.
Sen de öyle. Yardımın için sağ ol.
Pekâlâ.
Vakfın temel misyonlarından biri koltuklarında oturan,
bir TV'ye bakan ve evlerinden hiç çıkmak istemeyen kişileri bulmak.
Ulaşılması zor olanları.
Planı ne olursa olsun,
her ne düşünürse düşünsün,
günü ne kadar kötü olursa olsun
o kişiyi ikna edebileceğiniz bir an var.
Ama bir topluluğumuz var ve büyük bir çoğunluğu
oyunlardan sonra
kendilerini tekrar bulduğunu düşünüyor.
Bu tam anlamıyla her gün hayat kurtarıyor.
RUS İŞGALİNE 4 GÜN KALA
SIHHİYE
Rehabilite olmam için Invictus'a ihtiyacım var.
Ama savaş rahatlamamıza müsaade etmiyor.
Normal bir hayata başlamamıza müsaade etmiyor.
Alt yazı çevirmeni: Sencer Coşkun