[poruszająca muzyka]
[Harry] Dla wielu z tych osób życie zmieniło się po urazie.
Muszą zacząć od nowa.
Muszą odbudować ciało, by zaakceptować, uporać się
i nauczyć się żyć z kontuzją.
[poruszająca muzyka narasta]
[Harry] Sport daje takiej osobie możliwość,
by określało ją to, co osiągnęła, a nie co straciła.
[okrzyki publiczności]
O to chodzi w zawodach.
W tym tkwi magia.
NIEZWYCIĘŻONE SERCA
[muzyka cichnie]
MIEJSCE, W KTÓRYM PRZEDOSTAJE SIĘ ŚWIATŁO
[komentatorka 1] Witamy z holenderskiej Hagi.
Dziś czekają nas wyścigi kolarskie.
Do rywalizacji staną uczestnicy z 20 krajów.
- [mężczyzna po koreańsku] Pomóc ci? - [Na] Nie.
ZESPÓŁ KOREI POŁUDNIOWEJ
Muszę poznać rywala.
[mężczyzna] Idź na żywioł. Nie myśl nad tym tyle.
[wiwaty]
[Na] Czemu się tak stresuję?
- [mężczyzna] Przestań. - Do wczoraj byłem spokojny.
[trener] Przyciśnij na starcie i bądź ostrożny.
[intensywna muzyka perkusyjna]
[prezenter po angielsku] Trzy, dwa, jeden!
- Start! - [odgłos brzęczyka]
[komentator 1] Ruszył wyścig uliczny dla kolarzy z amputowaną kończyną.
KOLARSTWO MĘŻCZYZN
- Czeka ich długa trasa. - [komentatorka 1] Utworzył się peleton.
- [komentator 2] Jadą 40 km/h. - [komentatorka 1] Naprawdę szybko.
[Na po koreańsku] Przed urazem…
Trochę mi wstyd.
Miałem się za pępek świata.
Niczego się nie bałem.
[komentator 2] Koreańczyk atakuje.
[Na po koreańsku] Po urazie zastanawiałem się,
czemu muszę przez to przechodzić.
[spokojna, refleksyjna muzyka]
Niczego nie mogłem zrobić sam.
Ludzie patrzyli na mnie z litością.
[komentator 1 po angielsku] Na Hyeongyoon ma kłopoty.
Straciłem chęci, by żyć.
Nie wiedziałem, co robić w tak młodym wieku.
[komentator 1] Koreańczyk ma problemy.
[po koreańsku] Teraz już się tak nie czuję.
Wcale.
[komentator 1] Na wraca do rywalizacji!
[pełna napięcia muzyka perkusyjna]
[Na po koreańsku] Jestem pewny siebie
i nie dbam o to, jak widzą mnie inni.
Nie możemy przezwyciężyć naszych niepełnosprawności.
Przezwyciężamy postrzeganie siebie w społeczeństwie.
Taki jest mój cel.
[komentatorka] Grupa druga. Koreańczyk radzi sobie świetnie.
[komentator 1] Wszystko rozstrzygnie się w końcówce.
[wiwaty]
[komentator 1] Na zdobywa brązowy medal!
[spokojna, kontemplacyjna muzyka]
[niewyraźne rozmowy]
- [po koreańsku] Gratulacje. - Dzięki.
Zawołajmy: „Do boju, Korea”.
Do boju, Korea!
RUGBY NA WÓZKACH KWALIFIKACJE
[radosny zgiełk]
[kobieta] Nie zaczęłam, a już padam.
Rich, kapitan zespołu siatkówki, dał nam listy od rodzin.
To mój: „Vicki, to twoja chwila”.
[uspokaja oddech]
[drżącym głosem] Szybko poszło.
„Jesteś, kim jesteś, bo jesteś sobą.
Bądź najlepszą wersją siebie, a osiągniesz sukces”.
I kolejna część.
[spokojna, wzruszająca muzyka]
„Mamusiu,
nieważne, co zrobisz i ile razy pomyślisz,
że to już nie ma sensu, nie poddawaj się.
Jesteśmy z ciebie dumni”.
[spokojna, wzruszająca muzyka]
Tak.
[śmieje się]
[Ross] No dalej.
Teraz Tom.
„Kochanie, ja, Harvey, twoja rodzina i twoi przyjaciele jesteśmy dumni.
Mamy powód do przechwałek.
Włożyłeś w to wiele serca. Czas zebrać nagrody.
Ty i cała drużyna cieszcie się każdą minutą.
Jesteśmy z tobą. Kochamy cię”.
[niesłyszalna rozmowa]
[mężczyzna mówi niewyraźnie]
[Ross] Przeczytałeś, przytulę cię. Wiem, że ich kochasz.
- [Ross] W porządku? - Tak.
[wiwaty]
FAZA GRUPOWA WIELKA BRYTANIA KONTRA USA
JESTEM DOBREM ZESPOŁU
[trenerka] W pierwszym meczu zaczną Tom, Dan Phillips, Vicki i Paul.
Nie milczcie.
Będziemy w defensywie, ale waszym atutem są głosy.
Zastraszajcie. Bądźcie wstrętni i irytujący.
To najlepsze dla defensywy. Damy radę.
Nie boję się nikogo. Wierzę w nasze możliwości.
- Jesteśmy dobrzy. - Tak.
Razem jesteśmy zajebiści.
Stany nie mają kobiet, nie?
[rytmiczna muzyka rockowa]
[komentator] Wielka Brytania kontra Stany Zjednoczone.
Do boju!
W 2018 roku Wielka Brytania zdobyła srebro, a USA brąz.
- Szykuje się starcie gigantów. - [odgłos brzęczyka]
WIELKA BRYTANIA 1 – 0 USA
[komentator] Wszystko zmienia się jak w kalejdoskopie.
Pierwsze dwa punkty zdobywa kapitan.
Vicki Ross z punktem.
Ktoś musi się skupić na defensywie,
ale na razie króluje rozrywka.
Folwell przy piłce.
Piękne podanie do Dave’a Wilkinsona.
Folwell, serce i dusza Brytyjczyków.
I punktują. Zwycięstwo mają w kieszeni.
[sędzia gwiżdże]
Wielka bitwa medalistów poprzednich igrzysk.
Wielka Brytania wychodzi z niej zwycięsko.
[drużyna Wielkiej Brytanii] Hej!
Spóźniłem się do was.
Rywale zrobią wszystko, by nas rozdzielić!
Nie wiem, czy wiecie, ale umarłem.
Nieźle, co?
Znów się rozpłaczę.
Ale dzisiaj liczycie się wy.
Wszystko w waszych rękach.
Macie umiejętności. Grajcie, bawcie się, dajcie czadu.
Rany! Zastanawiałam się, co to za koszulki.
TECHNIK ZESPOŁU
Wierzę, że wygracie.
- Inaczej skopię wam tyłki. I tyle. - [śmiech]
Wygrana będzie efektem waszej ciężkiej pracy.
Dziękujemy wam.
- Trzymajcie się. - Pa!
ZESPÓŁ USA
[George] Gdy usłyszałem o zawodach,
uznałem, że to świetna okazja, bym się zmotywował,
bym miał jakiś cel.
Babcia mówi, że przesadzam.
Znajomi każą mi odpoczywać.
Ciągle słyszę, że powinienem zwolnić.
Ale bez względu na wynik, robiłem to większość życia,
a teraz jestem w Hadze.
Do roboty!
[energiczna muzyka]
[miarowe, rytmiczne klaskanie]
ERGOMETRY MĘŻCZYZN KATEGORIA: USZKODZENIE RĘKI
[odgłos brzęczyka]
[komentator] Zaczęli.
Mają cztery minuty, by przebyć jak największy dystans.
Dajesz, Gabriel!
Gabriel George na prowadzeniu.
Dajesz!
[Kietha] Gabriel zwykle zachowuje się, jakby robił coś normalnego.
Jest bardzo swobodny.
Dopiero gdy się to zrozumie, wprawia w osłupienie.
[komentator 2] Teraz liczy się to, kto wytrwa w bólu
i nie odpuści psychicznie oraz fizycznie.
[komentator 1] Gabriel George ma już 25 metrów straty.
To naprawdę trudny etap.
[komentator 2] Zaczyna się ostatnia minuta.
[Kietha] Dajesz, Gabriel!
No dalej!
[komentator 1] Co za skupienie. Co za determinacja!
[echo krzyku]
[komentator 1] Dwa ostatnie szarpnięcia i koniec.
Gabriel George dał z siebie wszystko.
[trenerka] Oddychaj.
Wyszedł na prowadzenie, ale ostatecznie był szósty.
Widać, że jest wyczerpany.
[George] Nie mogę podnieść wody.
[Kietha] W tym roku minie 14 lat od wypadku Gabe’a.
Nieustannie zmierza w 50 różnych kierunkach.
Modlę się, ale on nie przestaje.
[George kaszle]
Boże.
[Kietha] Boję się o niego.
[stłumione jęki]
[George] Mm-mmm.
Jak nie wygłaszać przemowy.
- Swoje pismo rozczytasz. - Jak to wymówić?
„Generał Onno… Eichelsheim”.
„Eichelsheim”?
Mam to sprawdzić?
„Eichelsheim”.
[automatyczny głos] Generał Onno Eichelsheim.
Onno Eichelsheim.
Generał Onno Eichelsheim.
[Markle] Eichelsheim?
[mężczyzna] Eichelsheim.
[Markle] Jeszcze raz.
[pogodna muzyka]
[komentator] Wracamy do Hagi z kolejnymi konkurencjami.
Rugby na wózkach, łucznictwo, kolarstwo, koszykówka na wózkach i pływanie.
[komentatorka] Kasper Henriksen, kolarz z Danii.
Krótka jazda na czas. To oznacza jeszcze większy ból.
[komentator 2] Koszykówka na wózkach. Darrell Link z numerem 18.
[komentator 3] Gabriel George używa ust i specjalnego łuku.
Globalna społeczność militarna łączy się
w stolicy międzynarodowej sprawiedliwości i pokoju.
Serdeczne podziękowania dla ministra obrony i sekretarza stanu,
Christophe’a van der Maata, i generała Onno…
[publiczność śmieje się]
Eichelsheima.
[oklaski]
[komentator] Witamy z powrotem. Za chwilę czwarty mecz
rywalizacji rugby na wózkach.
Gray znowu przy piłce.
Szybko przyspiesza!
Zostało im tylko 12 sekund.
I punktują!
WIELKA BRYTANIA 20 – 5 KANADA
[zawodniczka] Tak!
WIELKA BRYTANIA 20 – 4 WŁOCHY
WIELKA BRYTANIA 23 – 7 FRANCJA
Wielka Brytania w finale.
Ostatni raz wygrali w 2014 r. w Londynie.
Kasper Holm Henriksen z Danii ze srebrem w jeździe na czas.
[jęczy z bólu]
Wielkie gratulacje, Tom.
Bycie kapitanem drużyny to trudne zadanie?
Z taką drużyną to łatwizna.
Mamy świetnego kapitana. Bardzo ułatwia nam życie.
Szkoda, że nie ma z nami trenera.
Zdrowie mu nie pozwoliło. Gramy dla niego.
- [po duńsku] Dałem z siebie wszystko. - Idealnie!
- Dobra robota. - Dzięki.
Dziesięć sekund od złota.
Nie gadaj takich rzeczy!
[śmiech]
[komentator 1 po angielsku] Runda dziesiąta.
[komentator 2] Gabriel George na ostatnim miejscu
po przegranej z najlepszym łucznikiem w sekcji.
- [Harry] Jest dla siebie ostry? - Tak.
Tak?
[Kietha] Nie szkodzi. Jestem z niego dumna.
Jasne, że tak.
[mężczyzna] Brawo, Jess.
[Nadin] Podczas igrzysk
Darrell jest sfrustrowany, poddenerwowany, niespokojny.
[Ling] Nie chciałem pić na zawodach. Było mi wstyd.
Kłamałem już od dzieciństwa.
Chciałem być akceptowany.
[Nadin] Był z nami szczery.
Myślę, że to odmieni jego życie.
[kibic] Uwaga!
[wiwaty]
KANADA 10 – 23 HOLANDIA
[trener] Zostały 24 sekundy! Dajesz, Darrell!
[spokojna, kontemplacyjna muzyka]
[wiwaty]
Zdobyłem ostatnie punkty. Widzieliście?
[Nadin] Myślę, że podczas igrzysk
w Darrellu ujawniło się coś pięknego.
Ciszę się, że w końcu udało mu stawić czemuś czoła.
[komentator] Sto metrów mężczyzn stylem dowolnym.
[odgłos brzęczyka]
USA!
PŁYWANIE MĘŻCZYZN KATEGORIA: INWALIDZTWO KOŃCZYN I WZROKU
[George] Nie stresuję się.
Świetnie. Baw się dobrze.
Będzie fajnie. Was przegonię, nikt nie utonie.
Tak jest. Też tak myślę.
- Będzie fajnie. - Jasne.
[George] Póki jestem w ruchu, znoszę ból.
Gdy się zatrzymuję, wszystko do mnie wraca.
Dopada z całej siły.
Ból nerwowy.
Ale też trauma.
Póki coś robię,
mój umysł jest w stanie odciągać wszystkie te mroczne myśli.
Za 20 lat nie będę miał takiej energii.
Ale ból pozostanie. Jak sobie z nim poradzę?
[sędzia gwiżdże]
[prezenter] Na miejsca.
[odgłos klaksonu]
[komentator] Trzeci wyścig na 50 metrów mężczyzn stylem dowolnym
w kategorii ISC.
[powolna, niepokojąca muzyka]
[prezenter mówi niewyraźnie]
[powolna, niepokojąca muzyka]
[George] Cholera. Uuu. Nie mogę się ruszyć.
[jęczy z bólu]
[wysokie dzwonienie]
[dzwonek przejścia kolejowego]
[syrena kolejowa]
[jęczy]
[intensywna, niepokojąca muzyka]
[Harry] Znam siłę sportu.
Reprezentowania kraju.
Martwię się jednak, bo stawiają się w ciężkiej sytuacji.
Ciała i umysły są skomplikowane.
Kontuzja lub schorzenie nie sprawia, że ciało czy perspektywa
jest mniej wartościowa. Jest po prostu inna.
Każdy ma gorsze dni.
Każdy ma problemy. Takie jest życie.
Często nie mamy na to wpływu.
Nie wszystko możemy kontrolować.
Zawody są dla nich inspiracją i wsparciem.
Przyjeżdżają tu z różnymi oczekiwaniami.
By przekroczyć metę, pobić rekord, zdobyć medale.
Nieważne. Ale te doświadczenia mogą odmienić ich perspektywę.
[po duńsku] Gdy krzyczeliście…
To było piękne.
[Harry po angielsku] Wraca im uśmiech na twarzy. Wraca ich osobowość.
Czuć to, widać to w ich oczach.
To zmienia ich życie.
FINAŁ RUGBY NA WÓZKACH WIELKA BRYTANIA – USA
[Ross] Gramy o wygraną. Bez wątpienia.
- [Folwell] Musimy na to zasłużyć. - [Ross] Jasne, że tak.
Nie ma tu Jenksa i Jayne. Musimy być pewni swego.
Robimy to też dla nich.
Stresuję się.
- A ty? - [Folwell] Też.
To spora presja.
Jesteś świetnym kapitanem.
Zwłaszcza w ostatnich tygodniach.
Nie mam wątpliwości, że dobrze wybrałem.
[spokojna, kontemplacyjna muzyka]
[Jenkins] Jesteście dość dobrzy, by być w zespole.
Inaczej by was tu nie było.
Macie predyspozycje, by grać.
[drużyna] ♪ Sto lat, sto lat ♪
[oklaski, wiwaty]
[Folwell] Nie jestem zbyt towarzyski.
Izoluję się.
Nigdy w życiu nie byłem liderem.
[spokojna, kontemplacyjna muzyka]
Każda osoba w tym kręgu jest wspaniała.
[publiczność skanduje] Wielka Brytania!
Dave, masz ich dopaść.
Jeździj za nimi. Wykorzystuj ich.
Gramy swoje. Wtedy wygraną mamy w banku.
Pozwól mu wejść z piłką. Celuj w 12 sekund.
Puść mnie i zatrzymaj go w obszarze ograniczonym.
- Utrzymamy pressing. - A ja wezmę ostatniego.
- Jedziemy. - Do roboty.
Do dzieła.
[niesłyszalna rozmowa]
[wiwaty]
[komentator] Niepobity rekord. Sześć wygranych z rzędu. Wielka Brytania.
Jako jedyni pokonali USA.
Zespół Toma Folwella wygrał 24 do 21.
Dziś szykuje się kolejna bitwa.
CÓRKA VICKI
[rytmiczna muzyka rockowa]
[recytuje hakę]
[Jenkins] Oby byli dość dobrzy, by wygrać.
Niech robią to, co powinni. I tyle.
Po prostu grajcie.
[Folwell] Są szybcy, ale lepiej poruszamy się na wózkach.
Uderzają mocno, ale nie wiedzą gdzie.
- Naciskajcie i uderzajcie. - Jasne?
- Na trzy. Raz, dwa, trzy… - [drużyna] Wielka Brytania!
[komentator 1] To będzie ciężki, ostry,
ale wspaniały pojedynek.
Podanie.
Kevin Green.
Oba zespoły świetnie grają z piłką, jak i bez niej.
Oba zespoły dadzą z siebie wszystko.
Kenny Guinn, gwiazda USA.
Vicki Ross go zatrzymuje. Są świetni w blokowaniu.
Green przedostaje się i zdobywa punkt dla USA.
Długie podanie do Vicki Ross.
Ominęli pressing USA.
USA świetnie blokuje, ale podała do Paula Graya.
[komentator 2] Vicki Ross przy piłce. Mija linię i punktuje!
WIELKA BRYTANIA 1 – 1 USA
To będzie świetny mecz.
[komentator 1] Josh Smith. Folwell blokuje, ale zostawia Guinna.
Tom Folwell jeszcze nie miał piłki.
Teraz ją ma i pędzi.
To on zagraża USA.
Podanie górą, ale Garland nie łapie.
To może ich dużo kosztować. Gray pędzie wzdłuż boiska.
[dramatyczna muzyka narasta]
Vicki Ross odbiera i punktuje!
Mają piłkę, ale nie miną Greena.
Ale zdobywają punkt!
Szalone tempo meczu.
Nie widziałem czegoś takiego.
- Stracił piłkę. - Strącił mu ją.
Co za pech.
[intensywna, dramatyczna muzyka]
Tak jest!
Świetna akcja. USA odzyskuje prowadzenie.
[komentator 2] W pierwszej połowie radzą sobie lepiej.
[niskie, zniekształcone dźwięki]
[komentator 2] Guinn ucieka.
Do Garlanda. Czy zdąży? Tak!
Do przerwy USA mają dwa punkty przewagi.
Brytyjczycy po raz pierwszy przegrywają do przerwy.
To będzie gra do samego końca.
Już za 50 minut dowiemy się, kto zostanie mistrzem zawodów.
[Jayne] Tom pokazuje, że jest dobrze.
Jako dobry kapitan musi okazywać ten spokój.
Choćby w środku się gotowało.
[Folwell] Spokojnie.
Gramy swoje. Piłka, jazda, punkt.
- Krzyczcie. Pamiętajcie o tym. - Tak.
Jasne. Do roboty.
[Tania] Uderzyło mnie to,
co ludzie mówią o Tomie.
Ciężko mi wtedy opanować emocje.
Że jest szybki i niesamowity.
Naprawdę dowodzi zespołem.
Rzadko pokazuje tę stronę.
Guinn! Guinn!
Damy radę. Bawcie się.
- To najważniejsze. - Tak.
- Na trzy. Raz, dwa, trzy… - [drużyna] Wielka Brytania!
Czy Brytyjczycy uwierzą w siebie i wrócą do gry?
Kryją Toma Folwella, by całkiem uniemożliwić mu grę.
Teraz jadą za Grayem.
Folwell wolny. To rzadki widok.
Długie podanie. USA mają dwóch zawodników.
Josh Smith rzuca. Trafił? Chyba tak.
Amerykanie są zdeterminowani. Wychodzą na wolne pole.
Mają już cztery punkty przewagi.
[Folwell] Ta walka się nie kończy. Zawsze będą wzloty i upadki.
Chcę jednak, by Harvey zobaczył mnie u szczytu.
Guinn jest nie do zatrzymania. Folwell go staranował!
- Co za zderzenie. - [głośny łomot]
[Folwell] Chcę, by zobaczył, że wszystko jest możliwe.
[komentator 2] Niesamowite!
[komentator 1] Vicki Ross.
Dajesz, Vicki!
[przejmująca muzyka]
[Ross] Rugby na wózkach przywróciło mi wolność.
Moja głowa się oczyszcza. Liczy się tylko sport.
Widzę cały horyzont.
[komentator 1] Nie ma czasu na złapanie oddechu.
[Folwell] Nie musimy wygrać.
Wygraną jest stanięcie do walki.
Zespół jest dla mnie jak rodzina.
Są wspaniali.
[zawodnik 1] Rugby uratowało mi życie.
Nie jestem szybki czy sprytny,
ale uśmiecham się, bo się rozwijam.
Pokazuję dzieciom, że bez względu na trudności…
[drżącym głosem] …można coś osiągnąć. To jest dla mnie wygraną.
[zawodnik 2] Przeszedłem daleką drogę.
Byłem już na peronie, czekając na pociąg.
Ale nie skoczyłem.
Jestem tu.
Reprezentuję swój kraj.
Niewiele osób może to powiedzieć.
To nieco aroganckie, ale nieważne.
[komentator 1] To może wystarczyć.
[poruszająca muzyka narasta]
Dalekie podanie.
Vicki Ross podaje do Graya.
Niesamowite umiejętności.
Słychać syrenę, a to oznacza, że Stany Zjednoczone
zdobywają złoty medal.
[muzyka spowalnia]
[Jayne] Przykro mi, ale Tom był prawdziwym kapitanem.
Mogą być dumni.
Porażka sprawia, że stajemy się silniejsi.
[Jayne] Tak.
[muzyka cichnie]
[spokojna, kontemplacyjna muzyka]
[Henriksen Największa podróż to ta w umyśle.
Osiągnąłem wiele celów, ale to jeszcze nie koniec drogi.
Nie wiem, czy kiedykolwiek dotrę do mety.
[komentator 1] Czas na ostatni wyścig igrzysk niezwyciężonych.
- Trzy, dwa, jeden. Start! - [odgłos klaksonu]
KOLARSTWO MĘŻCZYZN KATEGORIA: BEZ URAZÓW FIZYCZNYCH
[komentatorka] Brytyjczyk James Rogers na pozycji lidera.
W kwalifikacjach też jechał na przedzie.
Kasper Henriksen, drugi w jeździe na czas, jest niezwykle szybki.
[pełna napięcia muzyka perkusyjna]
- [komentator 2] Może z wiatrem. - [komentatorka] To będzie wyzwanie.
Pierwszy atak. To Francuz, Gérald Monnier.
Dominuje nad resztą.
Oprócz Kaspera Henriksena Duńczycy mają trzech kolarzy.
Henriksen był bliski złota w jeździe na czas.
To szybki i wytrzymały kolarz.
Srebro dodało mu pewności siebie.
Ostatnie, decydujące okrążenie.
O ile sytuacja się nie zmieni, wielu kolarzy zawalczy o wygraną.
Brytyjczycy atakują.
To Richard Gray.
Musi uważać, by go nie dogonili.
„Dołącz do mnie!”
Ale kolarz z Danii odmawia Brytyjczykowi.
Gérald Monnier atakuje!
Kolarz z Polski próbuje go doścignąć.
Był najlepszy w jeździe na czas
i najlepszy w kwalifikacjach.
Co za wspaniały występ.
[oklaski]
Peleton się rozpadł.
Jedzie, by uczcić pamięć dwóch poległych towarzyszy broni.
[podnosząca na duchu muzyka narasta]
[po duńsku] Dajesz!
[komentatorka] Drugie miejsce dla Australii, trzecie miejsce dla Danii.
[muzyka cichnie]
[trener krzyczy]
[dyszy ciężko]
- [po duńsku] To było zajebiste. - Jesteś maszyną.
[kolega z zespołu] To wyglądało zajebiście. Cały czas na przedzie.
Byłeś cholernie szybki. Dobra robota.
- Gratulacje. - Dzięki.
Zasłużyłeś.
- Dzięki za pomoc. - Nie ma sprawy.
- Jesteś świetny. - Ty też.
Bez ciebie nie dałbym rady.
Jesteś świetny, Kasper.
- Gratulacje. - Dzięki.
Udało się!
Udało się, kurwa.
Piękny dzień.
[krzyki publiczności]
[po angielsku] Jesteś zajebista.
[Folwell] Mogę medal dla trenera Jenksa?
[poruszająca muzyka]
Kochamy cię!
Ciężko to pojąć.
Jesteśmy z ciebie dumni.
[prowadzący] Panie i panowie,
trzecie miejsce oraz brązowy medal
dla reprezentanta Danii, Kaspera Holma Henriksena.
[wiwaty]
[niesłyszalna rozmowa]
Na początku mówiłeś, że chcesz dojść do finału.
Udało się wam. To był wspaniały występ.
Mam nadzieję, że się podobało. Jestem dumny z drużyny.
Kolor jest nieważny. Liczy się więź, jaką utworzyliśmy.
- Jasne. - Wynik jest nieważny.
[Chalmers] Nie mogłeś zrozumieć, czemu wybrano cię kapitanem,
ale widzę, jak zależy ci na ekipie.
Jak bardzo jesteś z nich dumny?
- Brak mi słów. - Jasne.
Są cudowni. Kocham ich.
Brawo.
- [żona Henriksena] Cześć. - [po duńsku] Hej.
- Pokażesz nam medale? - Chcecie?
[dzieci] Tak!
Zobaczcie.
Widzisz, Antonia?
- Mała buteleczka. - Tak, z dziurką.
Kiedy wrócisz do domu?
Dzisiaj w nocy.
Zobaczymy się w weekend.
Życzycie tacie dobrego lotu?
[Havanna] Dobrego lotu.
Dzięki, Havanna.
Pożegnajcie się.
- Do zobaczenia. - Pa!
[dzieci] Pa!
[instruktor] Weźcie głęboki oddech.
Poczujcie, że tu jesteście.
TECHNIKI ODDECHOWE
Powoli otwórzcie oczy. Witamy z powrotem.
[George] Długo uciekałem sam przed sobą.
Spędzam dużo czasu w przyszłości i przeszłości,
ale niewiele tu i teraz.
Ale ładnie.
Znalazłem się na rozdrożu. Nie mogę wiecznie uciekać.
Czemu tu nie byłem?
[spokojna, kontemplacyjna muzyka]
Teraz jestem tutaj.
Nie wcześniej dzisiaj, nie jutro. Dokładnie tutaj.
Tutaj.
Toczę bitwę za bitwą.
Przetrwałem, ale nie wygrałem.
Zawsze myślę o tym, co dalej.
„Niezwyciężony” to dla mnie…
Muszę odpuścić, by to mnie nie pokonało.
Tak.
Bo wtedy nie będę szczęśliwy.
Nie będę wolny.
Kurwa. Nie spodziewałem się tego.
Tego się nie da zaplanować.
Cieszę się, że tu jestem.
Że wszystko tak się potoczyło.
Nawet porażki były wygranymi.
[wiwaty]
CEREMONIA ZAMKNIĘCIA
[Harry] Co za tydzień.
Jeśli chcieliście, by ojczyzna była z was dumna,
udało się.
Jeśli chcieliście uszczęśliwić rodzinę,
osiągnęliście to.
Jeśli waszym celem był medal, rekord lub po prostu dojechanie do mety,
daliście czadu.
Jeśli chcieliście wyjechać stąd silniejsi niż na początku,
to pokażcie, jak jest.
W ostatnim tygodniu krążył pewien piękny cytat.
„Rana to miejsce, w którym przedostaje się światło”.
Świadomość tej rany, kontuzji czy choroby
to szansa na rozwój po traumie.
Właśnie tego potrzebuje dziś świat.
Siły odporności, siły leczenia,
siły regeneracji.
Niech te wspomnienia i uczucia zostaną z wami.
To zaszczyt, że mogłem służyć wspólnie z wami.
[krzyki publiczności]
Uuu!
Tak!
- [oklaski] - [spokojna, kontemplacyjna muzyka]
[oklaski cichną]
[muzyka narasta]
[stukot mikrofonu]
[Zełenski po ukraińsku] Ukraińcy i Ukrainki.
Obrońcy naszego kraju.
W końcu mogę dziś ogłosić,
że wyzwoliliśmy Tajrę, ukraińską sanitariuszkę,
Juliję Pajewśką.
[emocjonalna muzyka]
PÓŁ ROKU PÓŹNIEJ
KIJÓW, UKRAINA
[Anna-Sofia] Tata i ja zobaczyliśmy ją w szpitalu.
Szczerze mówiąc, nie poznałam jej.
Myślałam, że to jakiś chudy chłopak.
W moim wieku.
Potem usłyszałam jej głos i zrozumiałam, że to mama.
[kontemplacyjna muzyka]
Przez kilka minut staliśmy w ciszy, po prostu się przytulając.
PODCZAS 12 TYGODNI WIĘZIENIA TAJRA BYŁA TORTUROWANA
JULIJA „TAJRA” PAJEWŚKA
[Pajewśka] Przez pewien czas byłam przekonana,
że rozstrzelają mnie lub zginę podczas tortur.
Jakiś miesiąc przed uwolnieniem
przestali mnie bić.
To wtedy zaczęły się igrzyska.
Dzięki nim świat o mnie usłyszał.
[po angielsku] …co stało się mamie.
Nie zapomnę tego, co stało się w Ukrainie.
Przez wiele lat ratowała życie
i walczyła o moją przyszłość.
- Musi być ci ciężko. - Owszem.
[emocjonalna muzyka]
[Pajewśka po ukraińsku] Uświadomili sobie, że nie mogą mnie już więzić.
[Anna-Sofia po angielsku] Mama to dzielna kobieta.
Bądźcie dzielni dla niej i dla wszystkich Ukraińców.
[po ukraińsku] Chwała Ukrainie.
[Pajewśka] Byłam świadoma jej siły i potencjału.
Nie sądziłam jednak,
że wykaże się taką siłą i charakterem.
To moja córka,
ale mam nadzieję, że stanie się jeszcze lepsza.
Myślę, że będzie szczęśliwa.
To moje największe marzenie.
[emocjonalna muzyka narasta]
HAWAJE, USA
[George po angielsku] Zmiana jest ważną częścią życia.
Bycie tutaj pozwala mi żyć w teraźniejszości.
Mogę nurkować, co bardzo mnie odpręża.
A do tego dzielę tę chwilę z innymi.
- Miło was widzieć. - Potrzebowaliśmy przewodnika.
Cholera.
Jest super.
[Harry] To świetne miejsce do nurkowania.
Są tu delfiny, wieloryby, rekiny.
[George] Rekiny są przyjazne.
- Powiedział jednoręki. - Właśnie.
- „Rekiny to kumple!” - Do obiadu.
[awanturnicza, pogodna muzyka]
[George] Pobyt w Hadze miał na mnie wielki wpływ.
Otoczenie było zupełnie inne.
Czułem się lekko.
Ciężar spadł mi z barków. Widziałem radość mojej ciotki…
- Tak. - …gdy mnie oglądała.
Też lubiłem obserwować twoją ciotkę.
SVENDBORG, DANIA
[spokojna muzyka]
[Henriksen] Przed igrzyskami
nie potrafiłem uczestniczyć w urodzinach czy imprezach.
Nie potrafiłem nawet zjeść posiłku z rodziną.
[śmiech dzieci]
- [po duńsku] Nie mogę nosić was obu. - Możesz!
Chodź, Havanna.
Jesteś z tatusiem.
[po angielsku] Miesiąc temu siedzieliśmy razem
i poczułem w sobie ciepło.
Takim ojcem chcę być.
[po duńsku] Nie wycieraj się o mnie.
[śmiech]
SEUL, KOREA POŁUDNIOWA
- [Park po koreańsku] Poszukajmy mięsa. - [Na] A potem?
- Pianki! - [Na] Tak.
Na biwak.
[Na] To była dla mnie świetna okazja,
by poznać innych weteranów z urazami.
Widziałem dzieci dumne z rodziców,
którzy zostali ranni podczas służby.
Chcę być inspiracją dla córki,
by mogła się rozwijać.
Chcę, by zdobywała wiedzę
i uczyła się pokonywać trudności,
obserwując moją ciężką pracę.
Trzymaj, jakby to było żeberko z pianek.
[Park] Piankowe wspomnienia.
HALIFAX, KANADA
[Ling] Jest dużo lepiej.
Byłem na odwyku. To odmieniło moje życie.
Nie mam tylu ataków.
Rozwijam umiejętności, uczę się socjalizować.
Chcę pójść na randkę.
Chciałbym mieć kogoś, z kim mógłbym dzielić czas.
Nie będzie łatwo, ale chcę się rozwijać.
Tak.
[Tania] Musisz powstrzymać tatę.
- Nie! - Uno.
Co za farciarz.
[Folwell] Bycie kapitanem dało mi odwagę, bym spróbował trenowania.
Jeden na jednego!
Dzięki temu nie boję się niczego.
Nie będą takie równe. Lewa będzie nieco dłuższa.
[dziennikarz] Podobno byłeś bardzo zajęty.
- Nie. - Nie?
[spokojna, optymistyczna muzyka narasta]
Największą zmianą jest to, że nie jestem już cichy.
Staram się.
Dzięki wielkie.
HAGA 2020
Jestem pod wrażeniem. Dziękuję.
[Folwell] Rozmowy w cztery oczy wychodzą mi coraz lepiej.
Tak!
Przyszłość wygląda obiecująco,
ale kto wie, jak będzie.
- [George] Nurkujmy. - [Harry] Tak.
[syk zaworu]
Dzięki.
[George] Na początku podróży
miałem szukać rzeczy, które sprawiają mi radość.
Wiem, że czasem potrzebuję pomocy. Biorę na siebie za dużo.
Ale sporo sobie odpuściłem.
Mogę częściej żyć tu i teraz.
[emocjonalna muzyka narasta]
Wciąż jestem sobą.
Po prostu zmądrzałem i dojrzałem.
Moja dusza i umysł stały się lżejsze.
Wierzę, że przyszłość przyniesie ukojenie
dla mnie i innych.
Będzie w niej więcej pozytywnych doświadczeń i radości.
[Anna-Sofia] Coś mi wpadło do oka.
[Pajewśka] Jak wynieść coś pozytywnego z takiego piekła?
Świetnie.
Jesteś taka bystra.
Każdy, kto przeżył niewolę,
kto odniósł jakieś rany,
ma szansę, by czerpać z tego siłę,
a nie słabość.
To właśnie niezwyciężone serca.
DZIĘKUJEMY SPOŁECZNOŚCI INVICTUS I INNYM
ZA DOBROĆ I POMOC PRZY TWORZENIU TEJ PRODUKCJI
JEŚLI TY LUB KTOŚ INNY MA PROBLEMY PSYCHICZNE,
ZAPRASZAMY NA STRONĘ WWW.WANNATALKABOUTIT.COM
[spokojna, emocjonalna muzyka narasta]