1920, India bago lumaya, Lahore
Dating alaga ng mga British ang nawabs na nasa ilalim
ng mga nagbibigay-aliw.
Senyora, amin na ang bata.
Kapag inulit mo pa iyan, pati ikaw, puputulan ko ng dila.
Senyor Qutubuddin.
Ang bayad?
Imaad.
Ate.
Ate Rehana.
Satto!
Satto! Phatto!
Nasaan na ang mga iyon?
Bakit, Mallika?
Nasaan si Imaad?
Baka nasa silid ni Rehana.
Walang tao sa silid ni Ate Rehana.
Pero magkasama sila.
-Inaabot niya sa… -Tahimik.
Di po namin alam. Patanong kay Rehana.
Ano'ng nililihim n'yo sa akin?
Satto!
Ate Rehana.
Nasaan si Imaad?
Mallika, tingnan mo kung gaano na tayo kayaman.
Malaki ang ibinigay ng mga nawab sa iyo kanina.
Parang mabibili na natin ang siyudad ng Lahore.
May pulseras ka pa rin sa binti?
Pagod ka na yata. Matulog ka na.
-Nasaan si Imaad? -Ibinigay ko siya sa tamang tao.
Ligtas siya, walang tagapagmana ang nawab.
Malaki ang ibinayad niya.
Ang dati'y buhat-buhat mo,
ngayon ay palamuti na sa leeg ko.
-Wala kang karapatang ibenta si Imaad! -Ano'ng magagawa ko?
Palakihin siyang bugaw?
Lulong sa bisyo?
O maging eunuko?
-Matakot ka sa Diyos, Ate. -Wag mo akong tawaging "Ate. "
"Senyora" dapat.
Ito ang Shahi Mahal, Mallika, at ako ang Diyos dito.
Kinuha mo ang anak ko, Senyora.
Balang-araw, kukunin ni Mallika ang lahat ng mahalaga sa 'yo.
Lahat.
Senyora, ilagay natin ang unang letra ng pangalan ni Senyor Zulfikar sa henna n'yo.
PAGKALIPAS NG 25 TAON
Tingnan natin kung makita niya kinagabihan.
Senyora.
Pagbati, Senyora.
Bakit? Bakit ka tumatakbo?
Si Ustaad.
May kasama siyang Ingles na gusto kang makita.
Pakisabi, maghintay sila.
Matagal bago matuyo ang henna.
Satto, may dala siyang pandayuhang gamit.
Pangako, kapag nakita n'yo, mamamangha kayo!
Phatto, akin na ang alampay ko.
Senyora, tatayo kayo? Basa pa po ang henna.
Phatto, ang alampay ko.
Ganito ang mga tawaif, G. Gunther.
Ilang nawab na kaya ang nawala sa sarili sa paghihintay sa kanila?
Napakalupit ng Mallika na ito.
-Walang paggalang sa kahit sino… -Ustaad.
-Ano ho? -Narito na si Senyora. Handa na kayo?
Oo.
Napakaganda mo!
Kahit 100 pa ang mapatay mo, mapapatawad ka.
Deretsahan na tayo, puwede?
May ipapakita raw kayong kakaiba?
Patingin.
Si G. Gunther ang bahala.
-Pagbati, Mallika. -Pagbati.
Ito ay isang gramophone.
At ito… ay isang record.
Aawitan ka nito.
Magtutungo ako sa atip ng pag-ibig
At iindayog
Grabe!
Satto! Mangmang.
Buweno, Ustad, sino ang pangit na mang-aawit na ito?
Ito ang dakilang Saeeda Bai ng Agra.
Bakit mag-aaksaya ng oras ang taga-Lahore na pakinggan ang isang babaeng taga-Agra?
Nais niyang mailagay rin sa record si Bibbo, gaya ni Saeeda Bai.
Kapag pumayag ka, ang boses ni Bibbo
ay maririnig sa buong bansa, sa bawat tahanan.
G. Gutter.
Gutter?
Hindi namin kailangang sumikat sa bawat tahanan.
Maihahalintulad kami sa buwan, matatanaw sa mga bintana,
ngunit hindi papasok sa tahanan ng iba.
Kaming mga tawaif ang mga reyna ng Lahore!
Bawat nawab, bawat hari, sumasaludo sa aming pintuan.
Sino mang nais makinig sa amin, maaaring pumunta rito.
Sige, Senyora. Papupuntahin natin siya sa pagtitipon ni Bibbo ngayong gabi.
Nagtatanghal kami para sa mahihilig sa musika, hindi sa nagbebenta nito.
-Magandang gabi. -Senyora, ako…
-Ameena. -Senyora…
Lumayo ka, aking mahal
Alam ko ang nais mo…
Lumayo ka… aking mahal
Alam ko ang nais mo
Ang gabi'y nilalamon ng bukang-liwayway…
Hayaan mo na akong umuwi
Aking mahal
Hayaan mo na akong umuwi
Aking mahal
Lumayo ka Alam ko ang nais mo
Lumayo ka, aking mahal
Alam ko ang nais mo
Patapusin mo naman akong… umihi.
Kanina… Napasobra ang inom ko, Mallika.
-Narito ako, Senyor Zulfikar. -Alam ko kung nasaan ka.
Nasa harap kita.
Mukhang naparami ka ng inom.
Ibinigay sa iyo ang titulong Khan Bahadur.
Dapat ka ngang magdiwang.
Oo, puwes, sumipsip ka rin sa akin.
Halika.
Iniisip ng mga Briton na ito
na nabibili ang katapatan ko ng titulo.
Di nga ba ibinenta ng panginoon ko ang katapatan niya sa mga Briton?
Ano'ng magagawa ko, Mallika?
Pero maghintay ka lang.
Kapag nagsiuwian na ang mga Briton na ito,
magpapatayan din tayo sa pakikipag-away sa mga kapwa natin.
Dahan-dahan, Mallika.
Dahan-dahan.
Nagawa na tayong pag-away-awayin ng mga Briton.
Gaya ng ginawa mo
sa mga nawab at sa mga asawa nila.
Hatiin at pamunuan.
Mallika! Mallika! Mallika!
Nais malaman ng lahat
Kung saan ako naglagi kagabi…
Nais malaman ng lahat
Kung saan ako naglagi kagabi
At mamamatay ako sa kahihiyan
Mamamatay ako sa kahihiyan
Lumayo ka, aking mahal
Alam ko ang nais mo
Lumayo ka, aking mahal
Alam ko ang nais mo
Kinakain ng gabi ang bukang-liwayway…
Hayaan mo na akong umuwi
Aking mahal
Hayaan mo na akong umuwi
Aking mahal
-Iqbal. -Po?
Ihatid mo si Senyor Zulfikar sa mansiyon niya.
Opo.
-Kumusta ang sayaw ni Bibbo? -Napakahusay.
Malaki ang bigay ng ginoo.
-Umalis na si Senyor Wali? -Hindi pa po.
Matutulog siya rito kasama ni Bibbo.
Mabuti.
Kinita ni Bibbo ngayong gabi.
-Iyan na iyon? -Opo, Ate.
Naghihirap na si Senyor Wali.
At ikaw, bumabastos na.
Sumpa man, Ate. Iyan na lahat.
Sinungaling siya, Senyora. Nagtago rin siya dati.
Kapkapan n'yo siya.
Sa iba, may tiwala ka, sa kapatid mo, wala?
Sige, kapkapan n'yo ako.
Senyora, siya po ba o si Satto?
Sige po, Senyora.
Tabi, tabi.
Senyora, wala akong nahanap sa kurta.
At sa pambaba?
Senyora, paano ka makakapagtago sa lugar na kahit kandila, hindi kasya?
Senyora.
Tingnan mo.
Senyora, wala rin po sa baba.
Tama si Waheeda.
Wala.
Magaling, Ate. Magaling.
Mga patron lang ang naghuhubad sa akin dati.
Pero ngayon, mismong kapatid ko na.
Di ako ang magnanakaw, Ate. Ikaw.
Magnanakaw ng saya ng iba.
Wala nang mas lalala pa roon.
Hindi ako magnanakaw! Hindi ako magnanakaw!
Di ako magnanakaw.
Saima, iha, iwan mo na 'yan.
Kunin mo itong alahas at ihanda si Alam.
Makikipagkita si Senyora.
Kailangan niyang maghintay.
Kalahating oras pa bago bumangon ang prinsesa.
Hunghang, pag nagalit si senyora, lagot tayo.
Bilis, pagbihisin mo na si Alam.
Satto, awang-awa ako kay Alam.
Magaling siyang magsulat. Nais niyang maging makata.
At ang nanay niya, gusto siyang maging tawaif.
Tiyak na mag-aaway ang mag-ina dahil dito.
Inakala mo na rin dating ikaw ang magiging pinakamagaling na tawaif ng Heeramandi.
Hindi ba?
Tingnan mo ako…
Tingnan mo ako
At hayaan mo akong
Mahulog ang loob sa iyo
Tingnan mo ako
Handa na akong mag-alab
Gaya ng gamugamo sa apoy
Tingnan mo ako…
Alamzeb, ang ganda ng tula mo,
pero itabi mo muna iyan at magbihis ka na.
Hinihintay ka ni Senyora, kapag nahuli ka…
Ito talaga.
Hayaan mo akong malango
Upang makalayo
Lasingin mo ako
Sa iyong titig
Basta't tingnan mo naman ako
Saima!
Wag kang tumawa.
-Babalatan ako nang buhay ni Senyora. -Kuwintas lang iyan.
Wag kang mag-alala.
Hindi mo maintindihan.
Naiintindihan ko.
Ako'ng bahala kay senyora.
Pero ano'ng sasabihin mo?
Ang totoo, ano pa ba?
Sino'ng sumira?
-Ako po. -Ako po.
Kasalanan ko.
Hindi kuwintas ang nawasak mo, kundi ang puso ko.
-Phatto. -Po?
-Bilangin mo kung ilan ang perlas. -Isandaan po.
Tanda kong may 101 perlas iyon.
-Mama, baka may… -"Senyora, " hindi Mama.
Senyora, baka may isang nalaglag sa banyo.
Kung gayon, sige. Hanapin mo.
Pero, Senyora, imposibleng makahanap ng perlas sa tubig.
Kung gayon, walang silbi na rin ito.
Kailangan ko ang isang perlas na iyon.
Kung hindi, babawiin ko iyon sa pagbenta kay Saima.
Mama.
Puwede pong pumasok?
-Hihingi ka ba ng tawad? -Hindi po.
Heto na ang perlas.
Magaling.
Buong buhay mo nang maaalala ang aral na ito.
Bawat munting bagay, dapat pinahahalagahan.
Hindi mo na ipagbibili si Saima, tama?
Dalaga na ang anak ko.
Oras na para magsimula kang magbigay-ligaya.
Hindi.
Hindi, Mama, hindi mangyayari iyon.
Ganoon din ang sinabi ko sa aking ina.
Wala ring nakinig sa akin.
Nakatadhana akong maging tawaif.
Lalabanan ko ang tadhana ko.
Hindi ako magiging tawaif.
Sa araw ng Basant Panchami,
iaanunsiyo ko ang pagpapasinaya sa iyo.
Sige na, iha.
Alis na.
Panahon na ng tagsibol…
Panahon na ng tagsibol
Napupuno na ang mga taniman Ng mga ginintuang bulaklak
Makukulay ang pagbukadkad
Napapalamutian ang kababaihan
Panahon na ng tagsibol…
Napupuno na ang mga taniman Ng mga ginintuang bulaklak
Iba't ibang mga bulaklak
Tangan namin sa aming mga kamay
Bilang alay kay San Nizamuddin
Sabi ng aking irog, babalik siya sa akin
Ngunit ilang taon na akong naghihintay…
Panahon na ng tagsibol…
Napupuno na ang mga taniman Ng mga ginintuang bulaklak
Napupuno ang mga taniman
Ng mga ginintuang bulaklak
Tamang-tama ang dating mo, Ate Lajjo.
Paanong di ako pupunta?
Una, nagdiriwang tayo ng tagsibol,
tapos, iaanunsiyo pa ang pagpapasinaya sa kanya.
At tingnan mo siya,
malungkot siya sa halip na masaya.
Ngumiti ka nga.
Naghihintay ang buong Lahore sa una mong sayaw.
Bahala sila. Hindi ako sasayaw.
Palamuti ba ako?
Ay, maldita!
Kung hindi ka magiging tawaif, ano'ng gagawin mo?
Magiging makata ako, Ate Lajjo.
Ano'ng sabi mo?
Magiging makata ako.
Ang tunay na kalaban ng babae ay ang mga pangarap niya, Alamzeb.
Natatanaw niya ito, pero di natutupad.
Tama ka, Ate.
Pumapagaspas tayo sa loob ng gintong kulungan
habang nangangarap na lumaya.
Pangarap mo si Senyor Zorawar, hindi ba?
Kalokohan!
Hindi ko pangarap si Zorawar, realidad ko siya.
Buweno.
Gagawin kong realidad ang mga pangarap ko, Ate Lajjo.
-Saan ka pupunta? -Aalis ako.
Sige. Hinihintay ka na ni Mirza Ghalib.
Puwede kang tumakas sa kuwarto, pero hindi sa tadhana.
Kausapin mo nga siya, Bibbo.
Wala sa atin ang makakatakas.
Anim na taon lang ako
nang ibenta ako ng tiyahin ko sa impiyernong ito.
Paano ako tatakas?
Mula noon, nakakulong na ako rito.
Pero… sa tingin ko, makakalaya na ako.
Paano? Pakakasalan ka ni Senyor Zorawar?
Oo.
Huwag mong ipagsasabi. Ha?
-Napakasaya ko. -Kung gayon, bakit umiinom…
Dahil masaya ako.
Wag mo na akong pansinin, ipagdasal mo na lang si Alamzeb.
Sana makahanap siya ng bata, guwapo, mayaman,
at mapagmahal na nawab.
Amen.
Tajdar!
Maupo ka, Nafisa. Papunta na siya rito.
-Lola. -Tajdar.
Hinihintay ka na ng mga kaibigan ko.
Magandang gabi, mga binibini.
Pagbati!
Sabihin n'yo ang totoo.
Paano ka naging ganito kaguwapo?
Pambihira.
Ay, tingnan n'yo at namumula siya sa papuri ng kanyang Lola.
May karapatan akong purihin ka
at paupuin ka sa hita ko!
Halika. Maupo ka.
Umupo ka rito. Wag kang mahiya.
Ipinapahiya mo ako, Qudsia.
Ingles na siyang umuwi rito mula Inglatera.
Kailangan natin siyang turuan ulit ng wika at kulturang Indiyano.
Pakituruan po ako. Narito na ako, kasama mo.
Hindi, di kita matuturuan.
Sa Heeramandi ka magpaturo niyon.
Qudsia.
Ayos ka lang ba?
Kahalayan ang itinuturo nila roon.
Ano? Kahalayan?
Tradisyon ang pagpunta roon.
-Hindi ba? -Totoo.
Itinuturo doon ang tamang asal,
pagkapino, pagiging magalang at…
paano magmahal.
Magmahal?
Di natuturo ang pagmamahal.
Pangako.
Kapag nagmahal si Tajdar Baloch,
magiging magandang halimbawa ang kuwento niya sa Lahore.
-Wow! -Mahusay.
Tajdar.
Tara na, hanap ka ni Tiyo Ashfaq.
Sige na. Puntahan mo ang ama mo.
Sige po.
Salamat sa inyo. Aalis na ako. Magsaya kayo.
Kung ganiyan kaguwapo ang ginawang lalaki ni Allah,
sana mawala na ang kahinhinan ng babae.
Kauuwi mo lang,
ipapadala ka na sa Heeramandi.
Mismo. Hindi ko maintindihan, Balraj, anong klaseng tradisyon ito?
Ipinagbibili ang dignidad ng babae roon.
Di ako pupunta roon.
Ayoko roon.
Grabe!
Taj.
Nag-aral siya ng abogasya nang anim na taon sa London.
-Di sa London, Papa. Oxford. -Pareho lang.
Buweno, iho, ano'ng plano mo?
Natanggap ako sa Walia and Associates sa Bombay.
Magtatrabaho muna ako roon at…
Ikaw ang nag-iisang tagapagmana ng ari-arian at negosyo ko.
Sino'ng mag-aasikaso nito?
Walang amo ang mga nawab.
Pero lahat ng mga nawab ng India, alipin ng mga Briton.
Ginamitan mo na ako ng abogasya.
Pero talo ka na sa kasong ito.
Maganda ang buhay nating nawab dahil sa mga Briton.
Pag umalis sila, sino'ng mamamahala sa bansa? Rebelde?
Tandaan mo ito.
Di mawawala sa mga Briton ang bansang ito.
Para sa mga tao ang bansang ito, di sa maniniil.
Kung gayon, laban ka sa mga Briton?
Sa pang-aalipin.
Mahal kong senyora, parang tinatarak ang puso ko kapag nakikita si Tajdar.
Malapit nang pasinayaan ang bunsong anak ni Mallika.
Kung gusto mo, ikukuwento ko si Tajdar sa kanya.
Sige, kausapin mo sila.
Si Tajdar ang magpapasya kung pupunta siya.
Pero, mahal na senyora…
-Ito ang gawin mo. -Po?
May balagtasan sa susunod na linggo.
Imbitahan mo si Mallika para sa akin.
Kapag gumana ito, baka ako na ang susunod na magpasinaya.
Ako ay mahahalintulad sa buwan Bakit nagdala ka ng ibang dalaga, mahal?
Ako ang kuwintas mo…
Phatto. Phatto.
Ako ang kuwintas mo
Saima, ano'ng nangyari?
Kanina pa rito 'yong Ingles. Ano na?
Ano na? Di mo ba nakikita? Nagsasayaw siya nang lasing.
Di lang basta Ingles ito. Pulis siya.
-Oo, pero di natin siya tinawag. -Di mo maintindihan, Ate.
Nagsisiraan sila ni Waheeda.
Hayaan mo siya. Sige na.
Sino iyan?
May bisita kayong Britong opisyal.
Papasukin mo.
Senyora, Briton siya. Paano ko siya mapapapasok?
Pulis siya, dapat siyang igalang.
Papasukin mo.
-Sige, papasukin mo. -Opo.
-Sige na. -Opo.
Ano pa ba, G. Cartwright?
Inggit si Mallika sa akin.
-Sa boses ko, ganda ko, sa… -Paumanhin.
Matagal pa ba?
Bago ka rito. Kaya siguro di mo alam.
Sasayangin muna ni Mallika ang oras mo,
at sisirain ang buhay mo!
Pero ako…
Di ko gagawin iyon sa iyo.
Sabihin mo, senyor.
Ano'ng ipapakanta mo kay Waheeda?
-Ghazal, thumri, o… -Hindi na, salamat.
Kung ayaw mong makinig,
baka gusto mong makita.
Senyor, pinapapasok po kayo ni senyora.
Ah, Cartwright.
Huwag.
Senyora, heto na siya.
Malalim ang iniisip ngayon ni Senyora, di siya magsasalita.
Opo. Opo, Senyora.
Halikayo.
Ako si Alastair Cartwright, bagong Superintendent of Police sa Lahore.
May pagdiriwang kami sa bahay ko para doon.
At nais kong pumunta ang isa sa mga mananayaw mo roon.
Napatawa yata kita.
May nakakatawa ba?
Ibig niyang sabihin,
pag sumayaw sila sa mga pribadong pagdiriwang,
di na natatangi ang Shahi Mahal.
Pero malaki ang ibabayad ko.
Senyor,
tumatawa siya dahil kahit si Phatto, di sasayaw sa halagang ito.
Tumatanggi ka sa Britong opisyal?
Tinatanggihan mo ako?
Sabi ni Senyora, kahit Hari ng Britanya, tatanggihan niya,
at isa ka lang…
Nagpapaalam na siya.
Paalam.
Pero magkikita ulit tayo, Mallika.
Senyora, natatakot ako. Mukhang galit na galit iyong Ingles.
Habambuhay na niya tayong maaalala.
At ngayon, napagtanto na rin niyang
dito sa Heeramandi, di mga Briton ang namumuno,
kundi si Mallika.
Malas na Ustaad.
Magandang gabi, Ustaad. Salamat sa pagpunta.
Gusto mo ba ng maiinom?
Ustaad, gusto mo ba ng maiinom?
Hindi. Hindi na.
Ngayon mo lang ako ipinatawag.
Ano'ng kailangan mo?
Ipinatawag kita dahil gusto kong malaman
ang lahat tungkol kay Mallika.
Kalimutan n'yo na si Mallika, senyor, matanda na siya.
Narito ako…
Ganito,
-may magagandang tawaif… -Si Mallika.
Bawat sekreto, bawat kahinaan, ang buong kuwento niya.
Siya ang pinakamakapangyarihang tawaif sa Heeramandi.
Huwag na ho siya, senyor.
Mas makapangyarihan pa ang putang iyon kaysa sa British Raj?
Ikaw ang panginoon ko.
Magsalita ka.
Nasa Shahi Mahal ang katapatan ko, senyor.
Paano ko sila mapagtataksilan?
Kaya ka nga nagiging kaakit-akit, Ustaad.
Senyor.
Dahan-dahan! Maselan ako, senyor. Sasabihin ko sa inyo ang lahat-lahat.
Napakasahol na puta ni Mallika, senyor.
Bawat bato sa Shahi Mahal, may lihim.
Senyor, ano'ng ginagawa n'yo? Masasaktan ako!
Pagbati, Mama.
Ipinatawag mo raw ako?
Oo, anak.
May kasiyahan kina Senyor Baloch.
Naroon ang lahat ng mahahalagang tao.
Gusto kong makilala mo sila.
Magbihis ka.
Paumanhin, Mama. Di maganda ang pakiramdam ko.
Ayos lang po ba kung di ako sumama?
Ayos lang, iha.
Dapat alagaan ang kalusugan, hindi ba?
Patingin kung may lagnat ka.
Wala kang lagnat.
Ngunit mukhang di nawawala sa iyo ang lagnat ng pagtula.
Patingin ng mga isinulat mo.
"Nawa'y may laging yumapos sa akin"
"At basahin ako, gaya ng aklat…"
Mahusay ka.
Di ako ang nagsulat nito.
Tula ito ni Senyor Niyazi.
Gusto ko ang estilo niya, kaya isinulat ko.
Pagkakataon nga naman.
Tutula si Senyor Niyazi sa pagdiriwang mamaya.
Maganda sana kung makakasama ka.
Buweno, di bale na lang.
Mama, baka dapat sumama ako sa iyo.
Magpahinga ka. Alagaan mo ang kalusugan mo.
Gagaling din ako. Paano ka kung mag-isa ka…
-Phatto. -Ano ho?
Grabe! Mababaliw ang mga tao sa amoy ng rosas, Senyora.
-Paalam. -Paalam.
Saan ka pupunta, ha?
Makikinig kay Niyazi.
Naku. Papatayin ka ni Senyora niyan.
Pabantayan mo si Alam kay Satto.
-May sakit siya. -Opo, Madam.
Hoy!
Sige na!
Baliw ka ba? Bumaba ka! Makikita ka niya! Hoy!
Gamit ang dugong dumadaloy Sa iyong mga ugat
Linisin ang iyong mga salita
-Wow! -Wow!
Gamit ang dugong dumadaloy Sa iyong mga ugat
Linisin ang salita
At saka mo lamang Maiuusal ang himig ng pag-ibig
-Ang ganda! -Maganda!
Isa na lang, Senyor Niyazi.
Dahil hiniling ni Mallika, iuusal kong muli ang tulang ito.
Sige.
Gamit ang dugong dumadaloy Sa iyong mga ugat
Linisin ang salita
Nakakamangha.
At saka mo lamang Maiuusal ang himig ng pag-ibig
-Nakakamangha. -Ang ganda.
Heto ang isa pa…
O, anong galak Ng pagpapatahimik sa irog…
Ang ganda!
Senyora, patapusin mo muna ako.
Heto…
O, anong galak Ng pagpapatahimik sa irog
Hihiling ka, mananatili siyang galit…
Ang ganda.
Ang dugong dumadaloy Sa iyong mga ugat, linisin ang salita
Para ipagpatuloy…
Tanging mapapalad lang Ang may yaman ng pag-ibig
Banggitin lamang ang irog Pasakit ay mawawala na
-Ang galing! -Mahusay!
Dugong dumadaloy Sa iyong mga ugat, linisin ang salita
Bukod pa ro'n…
Kapag wala ang iyong irog Paano ka mananalangin ng pag-ibig?
Sapagkat sa kanya dapat Magtapat ng damdamin
-Ang ganda. -Napakahusay!
Ang dugong dumadaloy Sa iyong mga ugat, linisin ang salita
Para magpatuloy…
May tula at pag-ibig Bakit hindi ka nawawala?
Kung ikaw ay kanyang mangingibig Hanapin mo siya ulit
-Wow! -Ang ganda!
Ang dugong dumadaloy Sa iyong mga ugat, linisin ang salita
Pakinggan n'yo ito.
Tigilan ang pag-aalala Pag-ibig ito, kaibigan
Ito ang tunay na pag-ibig, senyor
Maging matapang Habambuhay itong hanapin
-Napakahusay! -Salamat. Salamat.
Ang huling berso ng tula sa gabing ito.
Tuloy lang!
Ang pait ng paghihiwalay, tila pagkahiwa ng patalim
Bigkasin mo, Niyaz Di dapat mawala ang damdamin
Napakahusay, Senyor Niyazi. Napakahusay!
Senyor Niyazi,
pumarito ka para sa pagdiriwang ng anak ko,
salamat para doon.
Salamat.
Salamat!
Napakahusay.
Salamat.
Kumusta?
Sorry.
-Sorry. -Magdahan-dahan ka.
-Salamat. -Salamat.
-Tajdar, saan ka pupunta? Halika! -Opo.
Halika!
Magpakilala ka.
-Ang ipinagmamalaki ng Lahore, si Mallika. -Kumusta?
Mahusay na alagad ng sining at mabuting kaibigan.
-Sino'ng hinahanap mo? -Sorry. Opo.
Iminungkahi kita para sa pagpapasinaya ng anak niya.
Papapuntahin mo ako roon para sa pag-ibig?
Para matuto ng asal sa mga tawaif?
Tajdar, ang bibig mo.
-Pasensiya na. -Ayos lang.
Salamat, senyora,
sa pag-imbita sa akin dito.
Pero may mga kagalang-galang
na di marunong gumalang sa iba.
-Buweno, mauna na ako. -Sige.
Pasensiya na talaga.
-Ihahatid na kita sa labas. -Sino nga ulit siya?
Si Tajdar.
Senyor Tajdar.
Alam ko ang mga daan papasok at palabas ng mga palasyo.
Senyora Qudsia,
isa siyang diyamante.
Papuntahin mo siya sa Heeramandi.
Aayusin namin siya.
Paalam.
Ano'ng ginagawa mo rito sa karwahe ko?
Umalis na siya?
Hindi pa…
Magaling ka na?
Mahusay tumula si Senyor Niyazi.
-Hindi ba? -Opo.
Halika.
-Mama. -Pasok na. Wag kang mag-alala.
-Senyora, di ko alam na… -Magandang gabi, Iqbal.
"Magandang gabi, Iqbal. "
Balli?
Uy, Balli.
Bakit ka narito? Bakit wala ka sa hapunan?
Balli, kinakausap kita.
Gutom na ako. Halika na.
-Saima, kumain ka na. Di ako gutom. -Ay!
Di raw gutom 'yong kumakain ng 12 parathas.
Bakit?
Isa lang ang naabot ko sa buhay ko.
Tiwala ni Senyora.
At nawala iyon kanina.
Paano?
Akala niya, isinama ko si Alam nang walang permiso niya.
Di ganoon si Senyora.
May mahahanap ba siyang kasintapat mo sa Lahore?
Gustong-gusto ka niya.
Pero mas gusto kita!
Kasalanan ito ni Alamzeb.
Siya ang nagkamali. Manghihingi siya ng tawad.
Saima. Di mo maintindihan.
Mapapatawad ng Diyos ang mga mali natin.
Pero si senyora… parurusahan niya ako, kundi ngayon, bukas.
Wala akong alam doon.
Pero parurusahan kita ngayon.
Gutom na gutom ako.
Pero di pagkain ang kakainin ko, ikaw.
Alam, di ako makapaniwala. Nahuli ka ni Senyora.
-At di ka niya pinagalitan. -Bakit, Shama?
Alam ni Mama na mahilig ako sa tula…
Mga aklat ko ito. Saan n'yo dadalhin ang mga iyan?
-Itatapon. -Pero bakit?
Sa pag-alis nang walang permiso.
Ito ang kaparusahan.
-Ang diary ko? -Kay senyora.
Saan mo dadalhin ang mga libro ko?
Sa Heeramandi, libangan lang ang aklat,
pulseras sa paa ang nag-iisang pamumuhay.
Dito, isinusulat ng mga paa ang tadhana, di ng mga kamay.
Ito ang tadhana mo.
Ang lupit na parusa para lang doon.
Dapat kang parusahan.
-Mama. -Unang beses mong nagsinungaling.
Ito na dapat ang huli.
Mama, kahit anong parusa na lang.
Balatan mo ako, pero wag ang mga tula ko.
Di katawan ang pinarurusahan ko,
ang kaluluwa mo.
At narito ang kaluluwa mo, tama?
Ano?
Ano'ng tinitingnan mo?
Kung magpapakalunod man ang dagat,
malulunod ito sa mga mata mo.
Talaga?
Ganoon kalalim ang mata ko?
-Sobrang lalim na… -Ate.
Ate.
Siya ang tanungin mo.
Ate Bibbo.
Alam, kasama ko si Senyor Wali.
At kasama ko si Mama.
Tinapon niya ang mga aklat ko.
Bibilhan kita ng bago, alis na.
Kung di mo ako pakikinggan,
magpapakamatay ako pero di ako magpupulseras sa paa.
Pasensiya na, Senyor Wali. Aaluin ko lang siya.
Alam, ilang beses ko bang…
Nasaan na iyon?
Araw-araw, may bagong isyu si Mama.
Senyor Wali, bakit?
Aalis ka na?
May pulong kay Henderson.
Mas malalim ba ang mga mata ni Henderson kaysa sa akin?
Mahalagang pulong ito.
May tensiyon sa siyudad,
nagpoprotestang rebelde.
Lintik na mga rebelde,
sinasayang ang kabataan sa protesta.
Baka iutos ni Henderson na patayin sila kapag namataan.
Pipigilan ko siya.
Baliw ang mga rebelde, pero kababayan natin sila.
Una na ako.
-Oo. -Paalam.
-Mabuhay ang… -Rebolusyon!
-Mga Briton… -Layas sa India!
-Mabuhay ang… -Rebolusyon!
-Mga Briton… -Layas sa India!
Dapat matuto tayo sa mga rebeldeng ito, Ate.
Nagsasalita laban sa kawalang-katarungan.
Tapos, hayun ako.
Sinunog ni Mama ang diary ko, kinuha ang libro,
at nanahimik ako.
Paanong nanahimik?
Kinuha ang mga luma mo pero bibili tayo ng bago.
-Rebelde ka rin, Alam. -Totoo iyan.
-Mga Briton… -Layas sa India!
-Mabuhay ang… -Rebolusyon!
-Mga Briton… -Layas sa India!
-Mabuhay ang… -Rebolusyon!
-Mga Briton… -Layas sa India!
-Mabuhay ang… -Rebolusyon!
Iqbal, hintayin mo kami sa sangandaan.
Sige. Nagkakagulo sa paligid, bilisan n'yo.
Sige.
-Tara, Alam. -Takbo!
Pagbati, manong.
Bibili kami ng libro.
Di ito tindahan ng pulseras.
Libro lang ang narito.
Basahin n'yo muna ito.
"Bayad muna bago utang. "
Bakit kami uutang? Marami kaming pera.
Sosobrahan pa namin ang bayad.
Tama na, Alam. Pumili ka na.
-Nasaan ang mga tula? -Deretso, tapos, kaliwa.
May tauhan ako roon. Pero bilisan n'yo.
Pag lumala sa labas, magsasara ako.
Ate, puwedeng bumili ng kahit ilang libro, di ba?
Sige.
Kuya Nawaaz, akin na.
-Pero… -Wag ka nang magtanong.
Dapat mapunta kay Senyor Hamid ang libro.
Baka magkagulo sa prusisyon.
Ingat ka. Dapat walang makahalata.
Oo.
Alam?
Bilisan mong mamili. Magkikita lang kami ni Tiya Sultana. Ha?
Sige.
-Hoy! Ano'ng ginagawa mo? -Pasensiya na.
-Uy, ikaw? -Ikaw?
Ikaw.
Kumusta ka?
Mabuti.
-At ikaw? -Ako?
Napakabuti.
-No'ng bigla kang nawala… -Nasaan si Senyor Niyazi?
Dito.
Ang mga inukit mong tula sa puso ko
ay tumitibok pa rin.
Di tumitibok ang tula, dumaragundong iyon gaya ng leon.
Parehong bastos ang may-ari at tauhan ng tindahang ito.
Tabi.
"Tauhan"?
Ano'ng maitutulong ng tauhang ito sa iyo?
Salamat na lang. Kaya ko ang sarili ko.
Mukhang mahilig ka sa tula.
Oo.
Sina Ghalib, Zafar, Meer, Niyazi,
kabisado ko ang mga akda nila.
Kabisaduhin mo rin ang tula ng tauhan.
Kapag ang alaala mo Ay nakarating sa diary ko
Bawat linya ay isang tula, puro at totoo
Senyor Hamid.
Ka Rizwan. Nasaan sina Balraj at Gurdas?
Nasa rally silang lahat.
Pag pumunta si Senyor Hamid sa rally, ibigay mo ito.
-Napakahalaga nito. -Ano'ng nangyari, Bibbo?
Mukhang balisa ka.
Senyor Hamid, mag-uutos si Henderson na barilin ang mga nasa rally.
Baka mamatay sila.
Paano ka
nakakasiguro doon?
Sinabi ni Senyor Wali.
Heto.
Walang oras para magbasa.
Oras na para lumaban.
Itinago ko ito sa tindahan ng aklat.
Alam kong kakailanganin natin.
Pag pumatay sila ng sampu sa atin, pumatay tayo ng anim sa kanila.
Ngayon, ang slogan ay hindi na "Hanggang kamatayan. "
"Pumatay ka o mamamatay ka. "
"Pumatay o mamatay. "
Ito, ito, at iyon.
Binibini… nakalimutan mo ito at saka ito.
Ang wirdo ng mga tauhan mo.
-Siya? Tauhan? -Ano pa?
Uy, bakit panay ang sulyap mo sa kung saan?
Regalo na ito ng tauhang ito.
Ikaltas mo sa sahod ko.
Pag nagtagal pa ako rito,
gigilitan na kita sa leeg.
Nawa…
Babayaran ito ng kapatid ko.
Sino siya?
Malay ko. Bibili lang ng libro ang mga tao at aalis na.
Pero tinangay niya ang puso ko.
-Mabuhay ang… -Rebolusyon!
-Mga Briton… -Layas sa India!
-Mabuhay ang… -Rebolusyon!
-Mga Briton… -Layas sa India!
-Mabuhay ang… -Rebolusyon!
Layas sa India!
Mabuhay ang…
Rebolusyon!
Mabuhay ang rebolusyon!
Mabuhay ang rebolusyonn!
Mabuhay ang rebolusyon!
Dito ka lang.
Tabi, tumabi kayo! Tabi!
Nagsalin ng Subtitle: Jessica Ignacio