Ate, mag-usap tayo.
Wag ngayon, Waheeda. Bukas na.
Ito ang papeles ng Khwabgah.
Pirmahan mo ang mga ito at aalis na ako.
Anong "pirmahan"?
Dalawang mansiyon ang iniwan ni Ate Rehana.
Ngayong iyo na ang Shahi Mahal, akin dapat ang Khwabgah.
Pagdating ng panahon, mapapasaiyo rin ang Khwabgah.
Pangako.
Pero paano kung mapako iyon?
Tingnan mo, Zulfi, ito ang kabayaran para sa aking kabaitan.
Wala kang tiwala sa ate mo?
Kapatid din siya ni Ate Rehana.
Pinatay niya ito at ngayon,
-inaalila ako. -Waheeda!
Sumusobra ka na.
Ate, pumirma ka na.
Kung ayaw niya?
Saksi ako sa pagpatay kay Ate Rehana.
Pareho kayong maparurusahan ni Mallika.
Pinagbabantaan mo kami?
Di ako nagbabanta, tetestigo ako.
Sa pulisya.
Pumirma ka na.
Sino ka para saktan ako?
Zulfikar!
Sugat lang iyan ngayon.
Kapag binanggit mo ulit iyan, papatayin na kita.
HEERAMANDI THE DIAMOND BAZAAR
Iqbal! Nasaan ang Waheeda na ito?
Hindi sinagot ang dalangin mo, Ate. Buhay ako.
Salamat sa Diyos! Halika, pumasok ka.
May sasabihin muna ako.
Bilisan mo, di tayo mamamasyal, pupunta tayo sa korte.
Ito na ang huling punta ko sa korte kasama mo.
Mangako ka, Ate. Pagkahatol ng hukom, ibibigay mo ang Khwabgah sa akin.
Kapag di ka sumama sa akin, mawawala ang Khwabgah di lang sa iyo,
pati sa biyuda ni Senyor Sammi at anak niya.
Nagbalik na ang totoong tagapagmana ng Khwabgah.
-Si Fareedan? -Oo, sino pa? Halika na.
-Iqbal! -Ho?
Takbo!
Your Honor, kung gaano siya karangal tingnan,
ganoon din siya kaimoral at kawalang-modo.
Sa likod ng Shahi Mahal,
negosyo niya ang pagbili at pagbenta ng babae.
Sa pamamagitan ng mga babae, pinipikot niya ang mararangal na lalaki,
at nakikipagsiping sa mga ito.
At pagdating ng panahon, kukunin ang mga ari-arian nito.
-Objection! -Hayaan mo siya, Senyor Siddiqui.
Hayaan mo siyang magsinungaling.
Alam ng Diyos na inosente ako.
Marangal ako, puro.
My Lord, may sakit ho ako.
Hiling ko sana ay mailipat sa ibang petsa ang pagdinig sa kaso…
Huwag po.
Dahil tuso siya, napahaba niya ang kasong ito nang 15 taon.
Dapat madinig ito ngayon.
My Lord, ayoko ring abutin ng habambuhay ang kasong ito.
Pahingi na lang ng upuan para makaupo't makahinga ako.
-Bigyan siya ng upuan. -Salamat.
Senyor Qureshi, ano nga ulit ang iyong sinasabi?
Gaya nga ng sinasabi ko, sa panlilinlang ng babaeng ito,
nakuha niya ang mansiyon ng yumaong Senyor Sammi,
ama ng kliyente kong si Umar Khan.
Objection, My Lord!
Senyor Siddiqui, maupo ka. Narito ako bilang testigo.
Wala ho akong pagtutol. Magtanong ka.
Di ka lang mahusay na tawaif, magaling ka ring aktres.
Gaano ka na katagal sa Heeramandi?
My Lord, masama ang pakiramdam ko.
Kung maaari, puwede ho akong uminom ng gamot?
Sige. Waheeda?
Ituloy mo.
Nasa lahi niya ang pagka-tawaif,
kaya ganyan siya uminom ng alak.
My Lord, tutol pa siya sa pag-inom ko ng gamot.
Kung ayaw mong maniwala, tikman mo
para malaman mo kung alak o gamot ito.
At ang mga tinatawag mong tawaif, mga alagad ng sining kami.
Nagbibigay-buhay kami sa mga kasiyahan, pero tagaaliw lang ang tingin sa amin.
Inihahandog namin ang mga puso namin, pero magnanakaw ang tawag sa amin.
At tama sila.
Sa gayon niya ninakaw ang Khwabgah, My Lord.
Senyor Siddiqui, ako na ba ang sisigaw ng pagtutol?
I object, My Lord!
Di 'yon nakaw, regalo 'yon.
Iniregalo ni Senyor Sammi kay Ate Rehana. Mahusay ho siyang alagad ng sining.
Natuwa siya at iginantimpala niya ito sa kanya.
Minahal niya si Ate Rehana. Itanong mo sa biyuda niya.
At matapos mamatay si Ate Rehana, dahil ako ang tagapagmana niya,
sa amin ng kapatid kong si Waheeda napunta ang Khwabgah.
Aba! Pinaghatian ninyo ang mansiyon?
Alam natin ang nangyayari sa Heeramandi sa likod ng balatkayong sining.
Itinuturo ang asal.
Nangangako nang huwad.
Itinuturo doon ang paggalang sa kababaihan.
-Prostitusyon ang mayroon doon. -Waheeda!
Hubarin mo at ipakita mo ang mukha mo.
Nakikita n'yo ba?
Ngayon, nais kong ipakita ang tunay na mukha ng Heeramandi.
Dinungisan.
Naluluha ako kapag nakikita ko siya.
Ako rin.
Maupo ka na, Waheeda. Nauunawaan ko ang pait na nararamdaman mo.
Regalo rin ng nawab ang sugat na iyon.
Di mo binabawi iyon.
Pero gusto mong bawiin ang Khwabgah.
My Lord, sinasayang niya ang oras ng korte.
Deretsahin mo ang sagot mo.
Baluktot ang isasagot ko sa mga baluktot na tanong.
Sir, nasa akin ang susi ng mansiyon.
Kung may titulo sila, ipakita nila sa korte.
At patunayan din nilang ito ang "tagapagmana" ni Senyor Sammi.
-Diyos ko! -Alipin!
G. Qureshi!
-Bitawan mo si Ate. Bitaw… -Order! Order!
-Ano'ng ginagawa mo? -Pakalmahin mo siya, G. Qureshi.
-Order! -Bitawan mo!
-Insulto ito. -Bitaw na.
Order!
Ang laki?
Paglipas ng maraming taon, nasagot ang dasal ko.
Akin na ang Khwabgah.
Ipamigay mo ang iba. Mag-eempake ako.
Balak kong lumipat na sa Khwabgah mamaya.
Waheeda.
Bakit siya narito, Ate?
Ininsulto ka ng anak niya.
Dahil sa ginawa niya, nanalo tayo sa kaso.
Sa iyo na ang Khwabgah.
Ano'ng ginagawa mo, Ate?
-Binigay mo sa akin ang Khwabgah. -Tumupad naman ako.
Isang araw na napasaiyo ang Khwabgah.
Isang araw?
Di ko kayang makita ang pasakit niya.
Kaya ibabalik ko ang sa kanya.
Nang libre.
-Paano kita mapapasalamatan? -Huwag na.
Bago pa magbago ang isip ko… makakaalis ka na.
Oo, mas mainam iyon.
Salamat, Senyora.
Wag kang umiyak, Waheeda.
Ayon sa batas, kay Fareedan ang Khwabgah.
Kapag kinasuhan niya tayo, hindi tayo mananalo.
At hindi ako puwedeng matalo.
Anuman ang pakulo mo, Ate…
bakit ako ang laging natatalo?
Dahil sa chess, ganoon ang mga peon!
Di lang si Ate Rehana ang pinatay mo, kundi pati ang mga pangarap ko.
Sino ang inspirasyon sa magandang awit ni Alamzeb?
Ang husay niya.
Senyora, di iyan si Alamzeb, si Saima po ang kumakanta.
Mashallah!
Sinasapawan ng mga kasambahay ang mga senyorita sa bahay.
-Minatamis po. -Minatamis? Ano'ng mayroon?
May bago pong kapitbahay.
Ate.
Bago?
Namimigay siya ng minatamis.
-Safina! Pagbati! -Pagbati!
Binigyan ka ni Senyora ng bagong bahay. Humanap ka na ng bagong asawa.
Senyora! Pagbati po!
Senyora, bumabati ang matanda. Batiin n'yo rin siya.
Tanggapin mo ang kapalit ng mabuting ginawa mo.
Heto. Binabati kita sa bago mong mansiyon.
Maraming salamat.
Di ko nasabi ang pangalan ng bagong kapitbahay natin.
Fareedan.
Senyora, may gustong kumausap sa inyo.
-Ano iyon? -Kamukha talaga ni Senyora Rehana.
Mashallah. Nawa'y layuan ka ng masasama.
Ano'ng kailangan mo?
Sabi ni Phuphi, "Ustaad, bumalik na si Fareedan…"
Buweno. Ikaw pala si Ustaad.
Oo.
Ikaw raw ang diyaryo ng Heeramandi.
Dahil narito na ang diyaryo, pakinggan mo ang balita.
Siyempre. Sabihin mo na.
Ang balita, ninakaw mo ang kapanatagan ni Mallika.
Mali. Siya ang nagnakaw.
-Binabawi ko lang. -Sige.
Nasa 'yo na ang Khwabgah. Kinuha raw ni Senyor Chaudhary para sa 'yo.
Nagsasabi ka ba ng balita mula roon, o nangangalap ka rito?
Mula roon.
Pangarap ni Mallika na gawing senyora ang anak niyang si Alamzeb.
Ni ayaw niyang maging tawaif, lalo na ang maging senyora!
Makakatulong ang Alamzeb na ito.
Hayaan na ang mga kaibigan, may kaaway ba ang tiya ko?
Mayroon. Isang guwapong Ingles.
Si Cartwright.
Pareho kayong bago sa siyudad.
Pareho ninyong gustong pabagsakin si Mallika.
Salamat sa magaganda mong balita.
Senyor Chaudhary, bakit?
Akala ko, lumabas kayo ng mga kaibigan mo.
Nasira mo na ako.
Ano 'ka mo?
Winaldas ko ang kayamanan ko, ang lahat ng pera ko sa iyo,
at nakaupo na lang ako rito.
Ngayon, kahit ibang mga nawab, tinatawanan ako.
Ako ka na? Nasasaktan ka agad sa sinasabi ng mga tao.
Isara mo ang pinto paglabas mo.
BOOKSTORE NG LAHORE
Senyor, bakit ka nagsasara sa oras na ito?
Tindahan ko ito, ako ang masusunod. May gagawin ako, bukas ka na bumalik.
Pero baka narito ang mga tauhan mo?
-Ikaw pala, Senyorita. -Oo.
Narito ka siguro para sa tauhan ko.
Oo, ang nagbigay ng tatlong rupee at 12 anna para sa libro namin noon,
narito ako para ibalik ito.
Binibiro ka lang niya noon.
Bumibili siya ng libro noon.
Hindi siya tauhan dito. Anak siya ng isang bigating nawab.
Buweno! Mauuna na ako, huli na ako.
Kung gayon, saan namin siya mahahanap?
Nasaan ba ang mga nawab? Sa mga kasiyahan, inuman, pagtitipon.
Diyos ko! Paano natin mahahanap ang senyorito sa Lahore?
Tiyak na makikita natin siya.
Isinuko nating mga Indian ang mga kaharian dahil sa ospitalidad.
Pero di na natin uulitin iyon.
Nagigising na kayo, nagigising na ang bansa.
Nauunawaan nilang di tayo dapat sangkot sa Digmaang Pandaigdig na ito.
Sino'ng namamatay sa digmaan ng iba?
Tayo.
Sino'ng namatay sa taggutom sa Bengal?
Tayo.
Kanino binibigay ng mga asyendero at mga nawab ang ani nila?
Ang pamahalaang Briton.
At sino'ng nagtitiis sa pang-aapi?
Tayo.
Hindi na ngayon.
Mukha lang tayong buhangin, pero pulbura tayo.
Oras na para pasiklabin ang pulburang ito.
Kung sinuman sa inyo ang takot na pumatay o mamatay, makakaalis na.
Alam kong di ako madidismaya sa inyo.
Panatilihin ang diwang ito.
Babalitaan kayo sa mga susunod na hakbang.
-Sumainyo ang Panginoon! -Sumainyo ang Panginoon!
Ito ang aming pinuno, si Hamid Mohsin Ali.
-Halika, ipapakilala kita. -Kilala ko na siya.
Siya ang nagligtas ng buhay ko.
Balraj!
Senyora Fareedan! Senyora Fareedan.
Dinalhan kita ng mga mananayaw.
Pinili ko ang pinakamahuhusay para sa 'yo.
Umaawit at sumasayaw rin sila.
Ni hindi ninyo ako pinagpapahinga.
Silang dalawa, sa kusina.
At itong tatlo, pag-iinitin ang mga kama ng ating mga bisita.
Ano pa?
Sumaiyo nawa ang Panginoon, Ustaad.
Nawa'y protektahan kayo ng Diyos, Senyora.
Magpaparami ka ba ng patutot sa Heeramandi? Di iyon uubra dito.
Narito na si Fareedan,
uubra ang lahat.
Patulugin mo na ako, Ustaad.
Sehar, ipasok mo ang mga dalaga.
Halikayo, mga binibini. Tara, halikayo.
Senyora, para sa bibinyag sa inyo
may irereto akong bubuhay sa diwa mo.
Tajdar Baloch. Ang nag-iisang tagapagmana ni Ashfaq Baloch.
Binabantayan din siya ni Mallika
para binyagan si Alamzeb.
Ang bayad mo sa akin…
Kay Alamzeb na siya.
Senyora, kayang sumaksak ng ina ng isang tawaif para sa ganyang lalaki…
Ako mismo ang sasaksak
sa dibdib ng tiya ko.
-Magmasid ka lang. -Paano?
Mahuhulog sina Alamzeb at Tajdar sa isa't isa.
At kung may pag-ibig, may pagwasak.
Ilang beses mo pupunitin iyan?
Hanggang kailan ko gusto.
Sino ang magiging senyor mo?
Si Wali Mohammad.
-Pero senyor siya ni Bibbo. -Kaya nga.
Plano mong makipagdigma sa Shahi Mahal?
Wawasakin ko iyon.
Pati ikaw.
-Uy! Senyora Fareedan, ano iyon? -Ustaad…
Ano'ng… Uy, huwag ako.
-Ikinahihiya mo ba ako? -Ano'ng ginagawa mo?
Ate! Gusto sana kitang kausapin.
Pero kung may ginagawa ka, mamaya na lang.
Sige, ano'ng problema, Alam?
May malaking kasiyahan kina Senyor Wali?
Buong Lahore daw ang pupunta.
Tuwing umuuwi sa magulang ang asawa niya,
naghahanda siya sa ngalan ni Bibbo.
Puwede akong sumama?
Kailan ka pa nahilig sa mga kasiyahan?
Naisip ko lang na makakilala ng mga bagong tao at makipagkaibigan.
At may mga nawab sa ganoong kasiyahan. Tama?
Sinong nawab?
Oo nga, magkuwento ka. Dapat kilala namin ang nawab na iyan.
Hindi, wala.
Bibbo! Pagbati! Nagdadalaga na si Alam.
Alam!
Ang sarap maging dalaga. Grabe, isang nawab!
Alis na, kapag tinukso n'yo pa ako, di na ako pupunta.
Wag n'yo ngang tuksuhin si Alam.
Isasama kita sa kasiyahan.
Baka mahanap mo ang pangarap mong nawab.
Hindi ba?
Wali, ano'ng ginagawa mo?
Maraming tao, panay ang titig mo sa akin.
Hindi ko magawang di ka titigan, ano'ng magagawa ko?
Senyor Wali, saludo ako sa inyo.
May ipakikilala ako sa inyo. Si Fareedan Jahan.
Pumupunta lang siya kapag inimbita,
pero sabi ko, nasa kasiyahan ang pakikipagrelasyon.
Kaya siya pumunta.
Di mga relasyon ang dala ni Fareedan
kundi mga kuwento.
Maniwala ka man o hindi, Wali.
Naparito ako mula Benares para makita ka.
Mas guwapo ka pala kaysa sa sabi-sabi.
Ang bilis ng tibok ng puso ko. Hindi ka naniniwala?
Tingnan mo.
Diyos ko.
Bumilis ang tibok ng puso niya at huminto ang iyo.
Pinsan ko siya.
Noong mga bata kami, nagsusulat siya ng kuwento at binubura ko, tanda mo?
At noon, nagdadala siya ng mga laruan,
at inaagaw ko, tanda mo?
Kung gayon, balak mong agawin ang senyor ko ngayong gabi?
Hindi ito pang-aagaw, mahal. Pagnanakaw ito.
Pigilan mo ako kung kaya mo.
Senyora, kung tapos ka na, puwede ko nang bawiin si Senyor Wali?
May mga bisitang naghihintay.
Natumbok mo.
At higit pa.
Sabi mo, di mo magawang di ako titigan.
Tinitigan mo si Ate Fareedan.
Ano ka ba, Bibbo?
Ano ba ito, Ustaad?
Nangako ka, pero isang nawab lang ang nakilala ako.
Masulit man lang ang mahal ng sari na ito.
Gagawin ko, pero tumingin ka muna roon.
Si Alamzeb, ang bunso ni Mallika.
Ang susunod mong pakay.
Pahingi.
Ikaw si Alamzeb, hindi ba?
Hindi mo ako nakikilala?
Ako ang Ate Fareedan mo.
Mashallah!
Napakaganda ng mga mata mo.
Nga pala, sino'ng hinahanap mo?
Ano? Wala.
Hinahanap mo ba… siya?
-Paano mo nalaman? -Alam ni Fareedan ang lahat.
Alam ko ring mahal mo siya.
-Ipapakilala kita. -Nagkakilala na kami.
-Kung gayon, magkita kayong muli. -Dalawang beses na.
Una, sa balagtasan. Ikalawa, sa aklatan.
At nahulog ka sa dalawang beses?
Oo. At dahil sa isang panyo.
Ganito, pumunta ka sa Dargah bukas,
at ipagdasal mong mapasaiyo siya.
Pagdilat ng mga mata mo, nasa harap mo na siya.
-At kung hindi siya pumunta? -Baguhin mo ang pangalan ko.
Senyora Fareedan!
-Si Senyor Ali Baksh. -Pagbati.
Pag-aari niya ang kalahati ng Rawalpindi.
Pagbati.
Puwedeng magsalita, Ali Baksh?
Naparito ako mula Benares para makita ka.
Ang bilis ng tibok ng puso ko.
Hndi ka makapaniwala? Tingnan mo.
Siguro, tutuparin ng Diyos ang mga hiling ko.
Saan ka pumunta noong nagkagulo?
Labis akong nalungkot.
Ganito ba ang simpatiya mo sa mga di mo kakilala?
Oo.
May iniligtas kang estranghero noon.
Ang tapang mo.
Sana, di ka masyadong nasaktan.
Masakit. Pero puso ko ang pinakanasaktan.
Senyorita, ito na ang ikatlong tagpo natin
pero hanggang ngayon, di tayo magkakilala.
Alam ko ang pangalan mo.
Ano ang pangalan ko?
"Taj. "
Sa halip na sa puso, isinulat mo sa palad.
Sa pagsulat sa palad, nagiging tadhana ang isang pangalan.
Sabihin mo ang pangalan mo. Ilalagay ko sa parehong palad.
Pati sa noo ko. Sa dibdib ko.
Paumanhin. Tinatawag ka ng ate mo.
-Oo. Paumanhin. -Ayos lang, pero…
Ang pangalan mo muna.
Mag-iwan tayo ng dahilan para magkita muli.
At kailan kaya iyon?
Bahala na ang Diyos.
Sumaiyo ang Panginoon.
Ang dusa ng unang pag-ibig, ang lagablab, ang mahika.
Kakaiba iyon, hindi ba?
-At sino ka? -Ako si Fareedan.
Mula ako sa Banaras.
Nakikita ko ang hinaharap ng tao sa mukha niya.
Kakaiba. Paumanhin.
Isang panyo.
May mga tula rin.
Mga nahuhulog na aklat.
Di mabuong pagtatagpo.
Sige, kailan ang susunod na tagpo?
Sa Dargah ng Heeramandi, pagkatapos ng dasal ng Maghrib.
Bakit siya pupunta sa lugar ng mga tawaif?
Pantay ang mga nawab at tawaif sa Diyos.
Tinatanggap ang lahat ng dalangin sa Dargah sa Heeramandi.
Subukan mo!
-Senyora, ang inumin ninyo. -Salamat.
Masama ito sa iyo, tigilan mo na.
Alamzeb, gaano katagal tayo maghihintay? Wala pa ang Senyor Tajdar mo.
-At ba't siya pupunta? -Manahimik ka.
Ewan ko kung ano'ng sinabi ng Fareedan na iyon.
At nakikinig ka sa kaaway!
Di ako nakikinig sa kaaway, nakikinig ako sa puso ko.
At sabi ng puso ko, pupunta siya.
Ang tagal na niyang naghihintay.
Maayos ko siyang kinausap.
Bakit kaya wala pa siya?
Alam, uwi na tayo. Nakadalawang alay ka na sa Dargah.
Baka dapat tatlo. Ano sa tingin mo?
-Bahala ka nga. -Umuwi ka na.
Babalik ako.
-Sa tapat ng Dargah tayo. -Sige.
Laging natatalo ng puso ang isip.
Uy, ano'ng ginagawa mo?
Ate Fareedan, di siya pumunta. Bakit ka nagsinungaling?
Hindi nagsisinungaling si Fareedan.
At sa usaping puso, di ako nagkakamali.
Humaira, nasaan ang binocular ko? Akin na.
Halika rito.
Tingnan mo.
Sabi sa iyo, pupunta siya.
Uy, saan ka pupunta?
-Para kitain siya. -Sa susunod na linggo na.
Makikipagkita ako ngayon.
Subukan mo.
Senyora Fareedan.
Senyora Fareedan. Handa ka na?
Halika na. Tutuloy ka ba o hindi?
Ano'ng nangyari, Ustaad? Ba't ang ingay mo?
Makikipagkita ako sa Britong opisyal, di hari ng Britanya.
Magkakaingay, Senyora. Kayo ni Cartwright,
parehong mortal na kaaway ni Mallika,
ay sisimulan ang pagbagsak niya.
Pero, Senyora, di tamang paghintayin nang matagal si G. Cartwright.
Baliw siya.
Ano'ng nasa kamay ko?
Paano ko malalaman?
Wala sa ngayon. Pagbalik ko, nasa palad ko na si Cartwright.
Sigurado ako…
Siya ang ningning ng Heeramandi,
-Jaan Shah… -Fareedan.
Ano'ng maipaglilingkod ko sa iyo?
"Maipaglilingkod"? Dito, sa harap ng mga tao?
-Ustaad… -Ano iyon?
Pakikuha ang sigarilyo ko, naiwan sa kalesa.
Sige.
Narito ako para magreklamo.
-Laban kanino? -Kay Mallika.
Dalawampu't limang taon ang nakararaan, pinatay niya ang ina ko.
Kung di siya naparusahan dati, paano siya mapaparusahan ngayon?
Pumunta ako rito nang umaasa.
Pakibuksan ang kaso ng aking ina.
Pasensiya na.
Pero di mangyayari iyon.
Ganito lang ako kaliit nang ibenta ako ng babaeng iyon.
Sinira ni Mallika ang buhay ko, at sinasabi mong…
Huwag kang umiyak.
Susubukan kong hanapin ang papeles.
May mga sasabihin pa ako sa iyo.
Kung pupunta ka sa bahay, ilalabas ko ang lahat-lahat.
Ano'ng masasabi ko?
Isa lang ang usap-usapan
na si Razia na taga-Peeli Kothi ay nagkaroon ng relasyon sa kaibigan.
At ang kaibigang iyon, nilalandi ang Iqbal natin.
Senyora!
Narito ho si Senyor Zulfikar.
-Sa ganitong oras? -Tawagin ko na ho?
-Sige. -Sige po.
Ang mga lalaking ito, di sumusuko kahit tirik pa ang araw.
Sinabi mo pa, Senyora!
Utang na loob.
-Halika, senyor. -Pagbati, Mallika.
Pagbati! Bakit ka narito gayong maaga pa?
Maupo ka.
Ayos lang ang lahat?
Hindi.
Balita ko, binubuksang muli nina Fareedan at Cartwright
ang kaso ng pagpatay kay Rehana.
Ingratang babae, mamatay na sana siya.
Wag kang mag-alala, wala siyang magagawa.
Iyon ang inaasahan.
Nasaan na ang papeles?
Ang papeles…
Ang papeles na ipinatabi ko sa iyo 25 taon ang nakakaraan.
Ang papeles na naglalaman ng mga lihim ng pagpatay kay Rehana.
Kapag napasakamay ni Cartwright iyon, pareho tayong masisira dito.
Natatandaan mo? Ang papeles.
Itinago ko iyon sa ligtas na lugar…
Kapag hindi natin nakuha agad iyon…
matatagpuan kang hubad at walang buhay sa fountain mismo na ito.
Nagbibiro ka.
Binabalaan kita.
Senyor, pinagdududahan mo ba ako?
Nagdududa ako,
pero nagtitiwala rin.
-Ate, ipinatawag mo raw ako? -Oo.
Pero bakit dito sa basement?
May ibinigay ako sa iyo 25 taon ang nakararaan, at hinahanap ko ito.
25 taon ang nakaraan?
Pamamahiya at panloloko lang ba ang ibinigay mo sa akin?
Tama na iyan, ibalik mo na sa akin ang papeles ni Ate Rehana.
Wala kang ibinigay, Ate.
Hindi nakakalimot si Mallika.
Senyora, ito po ba iyon?
Ilang beses ko nang sinabi, pulang papeles na may kulay-kapeng papel.
Kulay-kapeng papel?
Ate, sinunog ko na iyon noon.
Sinunog?
Ang iniisip ko, galit ka kay Zulfikar at itinago mo pala ang papeles.
Salamat sa Diyos!
Hindi nawala ang peklat na ibinigay ni Senyor Zulfikar,
pati na ang galit.
Pero tapat ako sa iyo.
Lagi akong tapat sa iyo.
Haba ng kurta, 30.
Senyora, may napakaganda akong balita, baka mabasbasan mo pa ako ng yaman.
Nababahala na ang Shahi Mahal.
May hinahanap na papeles at natuyuan na ng dugo si Mallika.
-Hindi ka ba masaya? -Masaya ako.
Pero ano'ng kulay ang nababagay sa pagbibinyag sa akin?
Senyora, bagay sa iyo ang lahat.
Oo, pero kung susukatin mula sa ganitong layo,
parang masikip ang damit mo.
Wala pang nakakahawak sa akin. Paano ako hahawakan ng mananahi?
Talaga? Iniregalo sa iyo ni Senyor Chaudhary ang lahat
nang di ka natitikman?
Kasihan ka nawa.
Ibinigay niya rin ang Khwabgah.
Ang ibinigay ko lang kay Senyor Chaudhary ay pag-asa.
Hangga't hindi ka nagpapatikim sa lalaki, mananatili siyang alipin mo.
Senyora.
Makinig ka.
Ipakalat mo ang balita ng binyag ko sa mga nawab
at mararangal na lalaki, kasama si Wali Mohammad.
Una sa lahat…
Una sa lahat, ibabalita ko ito sa tiya ninyo.
Senyora?
Nagustuhan mo ba?
Nalutas ko na ang mga isyu nitong nakaraang linggo.
Ano na namang mangyayari?
Ang isyu… Gustong mag-organisa ni Fareedan ng binyag ng pagkabirhen niya.
Babae siya. Bumalik siya makalipas ang maraming taon.
Dapat lang magdiwang.
Hayaan ninyo siya.
Phuphi, may prinsipyo ang mga tawaif ng Heeramandi.
Para lamang sa mga birhen ang binyag.
At ako mismo
ang nagdala sa kanya kay Sattan Miyan.
Di mo ako dinala.
Ibinenta mo ako.
Nagbenta ka ng siyam na taong gulang.
Totoong ibinenta kita.
Paano ka bumalik na birhen?
Kapag dumampi ang espada sa leeg, tiyak na hihiwain ito, di ba?
Tama 'yan!
Matalas din dapat ang espada, Tiya.
Ang kawawang Sattan Miyan, iba-iba ang hitsura ng mga anak niya.
Baka hindi pa siya ang ama.
Tiyak na marami ka nang pinagdaanan.
Marami na sigurong lalaki ang nakatikim sa kanya.
Ba't di natin tingnan?
Zora, dalhin mo siya sa loob at suriin.
Bakit sa loob? Tingnan n'yo kung gusto n'yo!
Mangangahas ka ba?
Hindi ako birhen.
Alam na, kung ganoon.
Ayon sa tradisyon ng Heeramandi,
di ka puwedeng mabinyagan.
Sisirain ko ang tradisyon.
Sisirain ko ito sa harap mo.
Magaganap ang pagtatanghal ko sa harap ng Shahi Mahal, Tiya.
Pakisabi, pigilan niya ako kung kaya niya.
Aba! Kahanga-hanga.
Di masaya kapag dalawang espada ang nagharap.
Nasa labanan ng dalawang tawaif ang totoong saya.
Magdiriwang ang buong Heeramandi.
Mashallah!
Bagay na bagay ito sa iyo.
Isuot mo ito sa huling sayaw mo.
Bakit huli, Mama?
Gusto ng mga tao ang boses ko.
Gusto nila iyong irekord, at inaagaw mo iyon sa akin.
Magtatanghal si Fareedan sa kanyang binyag.
Bago siya sa Heeramandi.
At mas gusto ng mga nawab ang lumang alak at mga bagong tawaif.
Nagpasya akong
huling sayaw mo na ang gabing iyon.
Lahat ng nawab ay bibisita sa Shahi Mahal bilang huling pagsaludo sa iyo.
At matatalo no'n ni Fareedan.
At paano ang senyor ko?
Magagalit si Senyor Wali.
-At… -Dapat ipakita ng huling pagtatanghal mo
ang isang bagay na hindi pa nangyayari sa Heeramandi.
Puno ng kasabikan ang Heeramandi ngayon.
Handa na ang bawat panig sa laban.
Magtatanghal dito si Bibbo, at si Fareedan, doon.
Gabi-gabi ang pagtatanghal dito,
pero binyag ng mahal kong si Fareedan ngayong gabi.
Baka nga. Pero alam mong
ang huling sayaw ng isa tawaif ay mas mahalaga kaysa sa una niya.
Huli? Nino?
Kay Bibbo.
Senyor! Pagbati ho.
Naroon ang bahay ni Fareedan.
Pakisabi kay Fareedan, pupunta kami roon matapos magbigay-pugay kay Bibbo.
Paalam.
Senyor Hussain, sana naaalala n'yo,
ngayong gabi ang binyag ni Fareedan.
Naaalala ko, Ustaad. Pero di ako nakakalimot sa tradisyon.
Paumanhin, ang gabing ito ay sa ngalan ni Bibbo.
Pagbati.
-Pagbati. -Pagbati.
Ang tindi ng ginawa ni Mallika!
Sinapawan ang binyag ng kaaway niya gamit ang huling pagtatanghal.
Fareedan.
Ayaw n'yo sa prinsipeng naghirap, pero walang prinsipeng darating.
-At ba't di sila pupunta? -Tradisyon kasi.
Dadalo ang lahat ng nawab sa huling pagtatanghal ng isang tawaif.
At ngayong gabi ang huling pagtatanghal ni Bibbo.
Pagbati sa iyong kalungkutan.
Huwag mong ihampas ang mga bulaklak na iyon
Huwag mong ihampas
Ang mga bulaklak na iyon
Huwag mong ihampas
Ang mga bulaklak na iyon
Nasasaktan ang puso ko
Huwag mong ihampas
Ang mga bulaklak na iyon
-Mahusay! -Magaling!
Bakit walang tao rito, Fareedan?
Unang pagtatanghal mo, at walang pumunta?
Sayang naman.
Gusto mong maging tawaif, pero ni hindi mo alam
na hindi dapat umuupo bago dumating ang mga manonood.
Huwag kang malungkot.
Kung walang iba, narito naman ako. Magtanghal ka.
Nanalo ka ngayon.
Bukas, ako naman.
Kung nasaan ka man ngayon, naroon na ako bukas.
Imposible iyan, iha.
Malayo ang pagitan ng pagkatalo at pagkapanalo.
Hindi ka makakahabol.
Inanunsiyo mo ang huling pagtatanghal ni Bibbo para lang madaig ako.
Ibig sabihin, natatakot ka sa akin.
Kahit sa Diyos, di ako natatakot.
Panahon lang ang makapagsasabi.
Siya nga pala, may mga mantsa ng dugo ng aking ina sa damit mo,
at kakatwang nasa damit mo rin ngayon ang dugo ko.
Pag-aari ito ni Mallika.
Hindi mapapawi ng dugong ito ang uhaw niya.
Ito ang una mong sayaw, pumunta ako para magbigay-pugay.
Sumaiyo nawa ang Diyos.
Ang hapding dulot ng bulaklak na iyon
Sumusugat sa kaluluwa ko
Ang hapding dulot ng bulaklak na iyon
Sumusugat sa kaluluwa ko
Tinutusok ang bawat diwa ko
At habang nagdurugo, nagmamakaawa ako
Huwag mong ihampas
Ang mga bulaklak na iyon
Huwag mong ihampas
Ang mga bulaklak na iyon
Nagsalin ng Subtitle: Jessica Ignacio