Sino iyan?
-Ikaw? -Magandang gabi!
Sandali. Bababa ako.
Ikaw? Narito? Ayos lang ba ang lahat?
Oo, inabot ni Ate Fareedan ang liham mo.
Akin ito. Pero di ako ang nagsulat nito.
Wag kang magbiro.
Iniwan ko ang aking mama at pasinaya para puntahan ka.
Pasinaya? Isa ka bang tawaif?
Hindi, hindi ako tawaif.
-Isinulat ko sa sa aking liham. -Anong liham?
Doon sa puntod ni Anarkali…
hindi ako pumunta.
Kasalanan ko. Di ako nagtanong ng pangalan o trabaho.
Uulitin ko, di ako isang tawaif.
Di natuloy ang pasinaya ko sa Heeramandi.
Pero doon ka isinilang at lumaki?
-Bumalik ka na roon. -Hindi ako puwedeng bumalik.
At hindi ka puwede rito.
Naloko ako.
At nalinlang naman ako.
Kasihan ka nawa.
Fareedan!
Alam mo ba ang nangyari sa Shahi Mahal?
Hinipan ang mga kandila bago pa ang pasinaya.
Sayang 'yon!
Ano'ng sayang do'n, Ustaad?
Mangyayari talaga iyon.
Bahay ko ang madilim noong nakaraan.
Ngayon, sa tiya ko.
Magsabi ka ng totoo, pakana mo ito?
Diyos ko!
Di ako ganoon kasama.
Tara, ipagdiwang natin ang pagkatalo ni Mallika.
Magtatanghal ka sa harap ng maraming tao?
Mababastos si Senyor Wali.
Uy! Pabango.
Hindi ito pagtatanghal, Ustaad. Isa itong piging.
Sa Ingles, party ang tawag dito. Nauunawaan mo?
Mula ngayon, dito sa Khwabgah, di lang mga tawaif
ang sasayaw, kundi pati mga nawab at Briton.
Huwag mong hayaang mangyari ito.
Pag sumayaw lahat, paano na ang mga tawaif?
Mawawala silang lahat.
Kapag hindi sila sasabay sa panahon, mawawala ang mga tawaif.
Mama, ang pulisya…
Ano'ng ginagawa mo?
Mama!
May tiyuhin akong panday ng ginto dati.
Sabi niya, "Kapag nasunog ang ginto, saka lang ito magiging puro. "
Pero di nauunawaan ng lahat ang halaga ng purong ginto.
Mama.
Paano naging ganito kaganda ang isang tao?
Maaakit mo ang lahat.
-Fareedan! -Senyor Wali!
Nasaan ka? Ang tagal na kitang hinihintay.
Kung ako ang hinihintay mo,
bakit napakaraming tao rito?
Si Fareedan lang ang magtatanghal para sa iyo.
Naghanda lang ako ng kasiyahan.
Narito ang mayayaman, ang mga nawab at mga Briton.
Sa ngalan mo.
-Fareedan, ayoko ang pagyayabang na ito. -Samahan lang mo ako. Halika.
Mga binibini't ginoo.
Ang pinakahihintay ninyong lahat ay narito na.
Ang pinakamagiliw, pinakaguwapo,
at pinakaminamahal, si Senyor Wali.
Ating Senyor Wali.
Sasabihan ko ba ang pulisya?
Huwag.
Di tayo tutulungan ni Cartwright.
Sabihan mo si Senyor Zulfikar.
Kahit ano'ng mangyari, hindi puwedeng makaalis sa Lahore si Alam.
Bibbo!
Naghanda ako ng piging para kay Senyor Wali. Halika.
Uy, Tiya, pumunta ka rin.
Ipakikilala kita sa kaibigan kong si Cartwright.
Mukhang walang ilaw sa inyong tahanan.
Pero ang gabi ko, kakailaw pa lang.
-Pasok. -Bakit?
-Gabi na. -Ano naman?
Gabi na, di ka dapat narito.
Naisip mo sana iyan bago mo ako pagsaraduhan ng pinto.
Wag ka nang makipagtalo. Halika na.
Ihahatid kita sa Heeramandi.
Para gawin akong tawaif ng mama ko?
Di na ako babalik sa Heeramandi.
Sinabi ko bang ibabalik kita roon?
Nais kong igugol ang mga gabi ko Sa iyong mahiwang mga braso
Paliguan mo ako ng pag-ibig mo
Mangako tayong magsasama…
Bawat bahagi ng katawan ko Lango sa pag-ibig mo
Halika't uminom tayo
Bawat bahagi ng katawan ko Lango sa pag-ibig mo
Halika't uminom tayo
Di ako mapipigilan
Nagpasya akong Umibig sa iyo
Mangako tayong magsasama…
Mangako tayo…
Senyora! Tingnan n'yo ang ginawa ni Fareedan?
Sa Heeramandi, mga Briton na ang sasayaw sa halip na tawaif?
Malalaswang kasiyahan na ang papalit sa mga palabas?
Senyora!
Natutulog ako.
Dito ka muna ngayong gabi.
At ikandado mo ang pinto bago ka matulog.
Magandang gabi.
Gusto mo bang kumain?
Bakit ka nakatingin?
Hindi… Wala.
Bilisan mo, inaantok na ako.
Bakit?
Magdahan-dahan ka naman. Di iyan maganda sa kalusugan.
Ano?
Buweno…
Kapag may nakakita sa iyo pag-alis mo sa umaga,
sabihin mo, kapatid ka ng kaibigan kong si Sarfaraz.
At ano ang pangalan niya?
Alamzeb.
Puwede ba iyon?
Magaling.
Maghanda ka sa pag-alis mo sa umaga. Saan kita ihahatid?
Kahit saan.
Mama, may balita ba?
Hinahanap na ni Senyor Zulfikar, ng pulisya, at mga sanggano si Alam.
Maliit lang ang Lahore. Saan siya pupunta?
Pakana siguro ito ni Fareedan, Ate.
Epekto rin ito ng panahon.
Pero wag kayong mag-alala.
Susuyurin ko ang buong Lahore.
Ligtas si Alam noong narito siya.
Pupulbusin siya ng mundo sa labas.
Ano'ng magagawa niya?
-Hindi mo siya mabibigyan ng… -Puwede ba, Tiya?
Pupunta po ako sa Dargah.
Alam mo yata kung nasaan siya.
-Kung oo, sana… -Nagkuwento siya sa iyo.
Ikinukuwento niya sa iyo ang lahat. Baka may nabanggit siyang pag-ibig.
Kailangang maging malaya sa pag-ibig, Mama.
At mag-aklas para sa kalayaan.
Ang itinuring kong bahagi ng puso ko,
nagrebelde laban sa akin.
Sige na. Manalangin ka.
Kahit si Saima, nawawala, Senyora. Hanapin mo rin siya.
Itago mo ito.
Sa anak ko ito.
Babalik si Alamzeb. Hahanapin ko siya.
Maliit lang ang Lahore. Saan siya pupunta?
-Senyora. -Susuyurin…
Maliit lang ang Lahore.
Hahanapin ko siya. Saan siya pupunta?
Maliit lang ang Lahore. Saan siya pupunta?
Pasok na tayo.
Nakapag-ehersisyo na rin ako sa wakas.
Mas matanda ang buto ko kaysa sa akin.
Magandang umaga, Qudsia.
Magpasalamat ka mmuna.
Aalis nang walang paalam ang bisita mo. Pinigilan ko.
Di lang iyon. Nagtawanan kami, nag-usap, naglakad-lakad sa hardin.
Nakakatuwa siya.
Kung umalis siyang walang pasabi,
ano'ng sasabihin ni Sarfaraz?
Sabihin mo!
-Sarfaraz? -Ang kapatid ko. Sino pa ba?
Saz!
Saz ang tawag naming mga kaibigan niya sa kanya.
Kinailangan niyang pumunta sa Rawalpindi para sa trabaho sa gobyerno.
Opisyal siya.
At napakagulo ng siyudad, kaya…
Sino pang mas makakaalam sa iyo?
-Sinira ng mga nag-aaklas na ito… -Babalik siya mamayang gabi,
at iuuwi siya.
Bakit? Hindi nga natin napapaalis ang problema sa isang araw.
Paano ko siya mapapaalis?
Pakisabi kay Sarfaraz,
tapusin muna niya ang trabaho niya.
Sarfaraz!
Hindi ko pa siya nakikilala.
Oo, nakilala ko siya sa… Oxford… sa Oxford.
-Bagong kaibigan. -Malinaw na, kung gayon.
Dito muna siya nang ilang araw.
Sabihan mo siya. Tawagan mo na siya agad.
-Tajdar! Sige na. -Sige po.
Uy, narito si Balraj.
Bibbo, Narito ka?
-Kasama ba ni Alam si Tajdar? -Oo…
Galing ako sa Baloch Haveli. Masaya si Alam.
Magkasundo sila ng lola ni Tajdar.
-Nag-aalala ka para sa wala. -Siyempre, nag-aalala ako.
Bata pa si Alam, di pa siya nakakalabas sa Shahi Mahal, kaya…
Sige. Magtsaa tayo.
-G. Shafeek. -Wag na.
Mananalangin ako sa Dargah.
May mansiyon si Alam, sana magkatahanan din siya.
-Kasihan ka nawa. -Oo. Kasihan ka nawa.
Naisip mo na ba ito, Phatto?
Kapag hinanap ni Iqbal si Saima paglabas ng kulungan,
ano'ng sasabihin natin?
Kayang tiisin ng mga lalaki ang pagtataksil ng minamahal nila,
pero hindi ang kawalang pag-asa nila.
Kaya hayaan nating maging salawahan si Saima
sa mata ni Iqbal.
Grabe! Ikamamatay kita.
Dahil sa lahat ng ito, may nagsampa ng reklamo.
Ang mga tawaif, nagpunta sa Guild Hall para magreklamo kay Phuphi,
sinasabi, "Kung di isasara ang bahay-aliwang ito, magsasara ang iba. "
Bukod doon, ano pang ginagawa nila?
REBOLUSYON
-Ito ba ang ipinunta mo? -Hindi.
Narito ako para sabihing galit si Senyor Wali sa iyo.
Di ka na makakahanap ng ganoong nawab sa buong Lahore.
Pinaghirapan ko siyang dalhin dito,
at siniraan mo ang Bibbo niya sa harap niya mismo.
Ano dapat? Kantahan ko siya?
Wag kang mag-alala. Hindi magtatagal ang galit ni Senyor Wali.
-Kung kukumbinsihin mo siya… -Babalik siya rito.
Kapag nakasiping na niya si Fareedan,
di na niya kakayaning mag-isa.
Kaya pala,
nagpadala si Wali ng salapi kahit galit siya.
Binilang ko, kumpleto.
Nga pala, wala yata akong nakita sa harap. Nasaan silang lahat?
Nalulungkot lahat sa paglalayas ni Alam.
May balita sa kanya?
Wala. Naglaho siyang parang bula.
Hay, naku.
-Senyor Tajdar, puwedeng pumasok? -Pasok.
-Puwedeng humiram ng panulat at papel? -Bakit?
-Susulat ka sa inyo? -Hindi.
Minsan, gusto kong isulat ang nadarama ko.
-Gaya ng ano? -Gaya ng…
Mga tula.
Nagsusulat ka ng tula?
Basahan mo ako.
Sa susunod na lang.
Sige.
Pakiusap…
Magpatuloy ka.
Tingnan mo ako… At hayaan mo akong mahulog sa iyo
Handa na akong mag-alab Gaya ng gamugamo sa apoy
Ano sa tingin mo?
Tumabi ka nga.
Mas interesado ang lola mo sa mga tula ko kaysa sa iyo.
Aniya, maaari akong maging sikat na makata.
-Puwedeng humiling? -Ano iyon?
Wag kang maging malapit kay Qudsia.
Pag umalis ka, malulungkot siya.
Pero di kami gaanong…
Nagtatanong si Papa kung kailan pupunta si Sarfaraz.
Nakalusot ako, pero di na mauulit iyon.
-Pero walang Sarfaraz. -Darating siya.
Naisip mo ba kung saan pupunta si Alamzeb pagdating ni Sarfaraz?
Anuman ang mangyari, hindi ako babalik sa Heeramandi.
Alam!
Hawakan mo nang maayos, Bibbo!
Pakiayos ang nasa ulo ko.
Matagal na akong di nagtatanghal, sa isang Ingles pa.
Aawit ako sa paraang magpapaalipin kay Heneral Henderson.
Tama.
Manatili ka para sa mga nawab.
Pupunta ako sa London kasama ng isang Ingles.
Iinom kayo.
Ang pagtingin mo sa akin
Binibihag ako…
Ang pagtingin mo sa akin
Binibihag ako…
Ang pagtingin mo sa akin…
Binibihag ako…
Ang pagtingin mo sa akin…
Ang pagtingin mo sa akin
Binibihag ako…
Ang pagtingin mo sa akin…
Tumawag ng manggagamot…
Para pagalingin ako
Diyos ko…
Para pagalingin ako
Ang pagtingin mo sa akin…
Ang pagtingin mo sa akin
Binibihag ako…
Ang pagtingin mo sa akin Binibihag ako…
Bibbo! Tigil.
Bibbo, tumigil ka! Bibbo, tigil!
-Napakahusay mo, magaling. -Halika na.
Bibbo, tigil! Bibbo, tigil.
Bibbo!
Lahat sila, ayaw akong sumaya.
Bibbo, halimaw ka.
-Ano pong problema? -Inagaw mo ang senyor ko.
Magkakaproblema na ngayon.
Ate!
Nasaan ang may-ari ng hotel?
-Tawagin n'yo! -Senyorita.
Buksan n'yo ang silid 316. Bilis!
-Kalma, isa itong hotel. -Hotel? Hindi ito hotel.
Mas malaking aliwan ito sa Heeramandi.
Pumaparito ang mga walang-hiya para makipagsiping.
-Dito mismo. -Nakikita n'yo ito?
Security!
-Sige. -Senyorita!
Ito ang buhay ng mga tawaif.
Ito ang tinakasan ni Alam, papunta sa iyo.
Kapag pinabalik mo si Alam sa Heeramandi,
magiging bahagi siya ng duming ito.
Alam, magdiriwang ka ng Eid kasama namin, di ba?
Siguro po.
Alamzeb!
Alamzeb, nasa loob ka ba?
Munting ginoo, narito rin ako, si Sharafat.
At mag-ingat sa sasabihin.
Nagpadala ng liham ang kapatid mo.
-Nakikinig ka ba? -Oo.
Darating siya sa isang buwan.
Dito ka muna manatili.
Nga pala.
Ano iyon?
Puwede ka bang sumulat kay Kuya Sarfaraz at tanungin siya…
Ng ano?
Kung maaari akong magtagal dito, nang dalawang buwan.
Oo. Sige.
Narito ang walang kuwentang reyna.
Walang silbing reyna.
Dito na ako titira.
Grabe! Nagtatag pala ako ng ampunan nang hindi ko nalalaman.
Di ako nagbibiro, Fareedan.
Sasamahan kita sa pagwasak kay Mallika.
Di mo ba nakitang may mga tao rito?
Bakit kailangan mong maglitanya? Pumasok ka!
Ano'ng nangyari at nag-empake ka at pumunta rito?
Ang lahi ng demonyong si Mallika,
di kayang makitang masaya ang kahit sino.
Una, tinapos niya ang iyong ina, ngayon, tayo naman.
Ano ba'ng nangyari?
Inagaw ni Mallika ang senyor ko at ibinigay sa anak ko.
At ang anak niyang si Bibbo…
Ilang taon na akong nagtatanghal,
makukuha ko na sana ang Ingles na si Henderson.
Inagaw rin ng hayop na Bibbo ang kaligayahan kong iyon.
Alam ng lahat na masama ang mag-ina.
Ano'ng gagawin mo?
Maghihiganti ako. Tawagin mo ang Cartwright mo.
Ako ang tetestigo.
Testigo rin ako, Tiya.
Pero wala nang silbi iyon sa ngayon.
Kailangan ng pruweba.
Nagbabaraha sila at ako na ang titira.
Umalis ka na. Wag kang maglayas sa maliliit na bagay.
Sapat na ba ang dokumento ng pagpatay kay Ate Rehana?
Nasa akin iyon.
Na papeles na hinahanap n'yo ng pulisya at ni Mallika.
Nasaan iyon?
-Sa kahong ito? -Sa Shahi Mahal. Iningatan ko.
Bilisan mo at kunin mo na.
Aayusin ko ang mga gamit mo sa kuwarto.
Bumalik ka agad. Hihintayin kita.
Ako ba o ang dokumento?
Uy, Tiya! Mali ang iniisip mo.
Senyor Tajdar, ilabas mo ang kotse. Sasamahan ko ang lola…
Ang tagapagmaneho ang sasama sa inyo, di ako puwede ngayon.
Pasensiya na!
Ayos lang. Pero sana makasama ka.
Magugustuhan iyon ni Lola, at ako rin.
Puwede naman.
Pero ilang beses ko nang sinabi na layuan mo si Qudsia.
Madudurog ang puso niya pag-alis mo.
Pero binighani mo siya.
Bakit ba ang bastos mo sa akin?
Nababahala ka ba sa akin?
Ba't ang tagal kong naglagi rito?
Di ako nababahala sa iyo. Pero sa mga pangyayari, oo.
Ang lugar na dating kinaiinisan ko, nahulog ako…
Sa babaeng tagaroon.
-Di ko sinabi iyan. -Pero narinig ko.
Bagay sa iyo ito, Ustaad.
Naku, kahit barya, hindi kasya sa liit nito.
-Patingin niyan. -Ang laki nito, para saan?
Para sa ulo ko.
Nanalangin ako sa Dargah na sana makakuha ako ng malaking limos.
Pero kahit ang Diyos, magagalit sa mga ibinebenta mo.
Kailan darating ang mga bago?
Dahil sa mga rebolusyonaryo,
at sa pananakit ng pulisya, wala nang darating pa.
Diyos na lang talaga ang bahala.
Sasagasaan mo ako? Hayop ka…
Ashfaq, tingnan mo ang mga regalo para sa Eid.
Ang Lucknowi kurta na ito, para kay Taj.
At itong diyamanteng pulseras, para sa mahal kong Alam.
At mga sari para sa akin.
-At para sa akin? -Bill.
Ibigay mo sa kanya.
May gintong orasan para sa iyo.
Di ko akalaing ganito kahalaga ang oras ko.
Mama, wala kang binili para kay Senyor Sarfaraz.
Ang kuya mo. Darating siya sa Eid, tama?
-Abala siya, pero… -Gaano siya kaabala?
Dalawang araw lang noon, ngayon, isang buwan na.
Eid na sa susunod.
Isinulat niya sa liham na darating siya sa isang buwan,
at na baka di siya makadalaw sa Eid.
Susulat ako sa amo niya. Makakadalaw siya.
Akin na ang liham, maaaring nakalagay roon ang tirahan ni Sarfaraz.
Sige po.
-Kunin mo na. -Sige po.
Taj! Diyos ko, ano'ng nangyari?
Ano'ng nangyari?
Bakit sugatan ka?
Mama, puro sugat lang ang dala ng landas na pinili niya.
Qudsia, di sugat ang mga ito, kundi mga peklat.
Mga peklat ngayon, sugat na bukas, at maaari siyang mamatay.
Tumigil ka na, Taj.
Ako ang ama mo. Mapapatawad kita.
Ang mga Briton, hindi. Lagot ka, pati ako.
Kung mabibigo ang rebolusyon…
kakainin ako ng konsensiya ko.
Nasiraan ka na ng bait!
Mama, rebolusyon ang nagbibigay-buhay sa kanya
pero puwede rin 'yong mawalan ng buhay.
Kung gayon, kontrolin mo ang hangin.
Sabihin mo kay Sarfaraz, ikakasal sina Alam at Taj.
Pag may naghihintay na babae sa bahay niya,
mapupunta rin siya sa tamang landas.
Malalim ang mga sugat na ito.
Di ito sugat, kapalit ng kalayaan ito.
-Walang nakakaunawa sa akin dito. -Nauunawaan kita.
Gusto mong lumaya sa mga Briton,
at ako, sa Heeramandi.
Ang kaibahan lang, nakikita ang mga sugat mo.
Magagamot ang mga ito.
Pero ang sugat ko…
Sabik ang buong Heeramandi
liban sa Shahi Mahal.
Hanggang kailan pa ito?
Iniisip ko, paano kung magtanghal si Shama…
Bagay kaya ito?
Hangga't wala si Alamzeb, walang magtatanghal dito.
Nag-aalala akong magsara ito.
Nagpadala si Phuphijaan ng balita.
Pinapasok ng pulisya ang mga bahay-aliwan.
May mga tawaif na nakasuporta sa mga rebelde.
Paano ito makakaapekto?
Walang tulad no'n sa Shahi Mahal.
Tapat tayo sa pamahalaang Briton.
Mabuti at naakit mo si Henderson, Bibbo.
Makakatulong siya.
Pagbati po, Senyora!
Bakit, Ustaad?
Kakaiba ang lakad mo ngayon.
Bakit hindi? Sa susunod na araw ang Eid,
pero hihingi ako ng Eidi ngayon. Tama, Senyora?
Di kami magdiriwang ng Eid ngayon, Ustaad.
At paano kung magkita ulit kayo sa buwan ng Eid?
Bisitahin mo ang mansiyon ni Ashfaq Baloch sa makalawa.
Makikita mo roon ang iyong Eidi at ang buwan ng iyong Eid.
-Eid Mubarak, Mama. -Eid Mubarak, iho. Upo ka.
Eid Mubarak, Papa.
Alam mo kung ano'ng hiling ko sa Eid?
Allah, ibigay mo ang alok ng kasal ni K. L. Saigal sa akin ngayong Eid.
Paano ang Eidi ko?
Ano'ng ibibigay ko sa mayroon nang buwan?
Sa akin, ikaw ang buwan ng Eid.
Ano ba?
-Senyora! -Ano iyon?
Narito si Mallika ng Heeramandi. Papapasukin ko ba siya?
Eid ngayon. Tanggap ang lahat.
Papasukin siya.
Eid Mubarak, senyor.
-Eid Mubarak, senyora. -Sa iyo rin.
Eid Mubarak, iho.
Ashfaq, dati mo silang bisita.
-Pero heto na ang kasiyahan. -Salamat.
Paumanhin kung dumating ako nang hindi nagsasabi.
Ano'ng magagawa ko? Nakita ko ang pangarap kong senyor.
Mukha siyang napakalungkot. Aniya, pinagtaksilan siya,
kaya babalaan kita.
Masaya ako na dumating ka.
Pero wag kang mag-alala sa pagtataksil sa akin.
Nabibilang ni Ashfaq ang balahibo ng lumilipad na ibon.
Totoo iyan, Senyor.
Pero sabi nila, ang mga panaginip ng hatingggabi ay madalas nagkakatotoo.
At di taksil ang lumilipad,
yaong dumapo na sa tahanan ang taksil.
Ngayon ko lang siya nakita.
Siya ang aming Alamzeb.
Mukhang bahagi siya ng isang mayamang pamilya.
Oo, opisyal ng pamahalaan ang kapatid niyang si Sarfaraz.
Mashallah.
Kung opisyal ang kapatid niya,
ministro siguro ang ama niya. At siya…
mukhang reyna sa kung saan.
Mallika, di ko maunawaan.
Ano'ng gusto mong sabihin?
Dapat binilang n'yo muna ang balahibo ng ibong dumapo sa inyo.
Tama na.
Magsasalita na ako.
Wala akong kaibigang Sarfaraz.
Anak ni Mallika si Alamzeb.
Taga-Heeramandi siya, pero di siya isang tawaif.
At mahal na mahal ko siya.
Kita mo na, Senyor, nagkatotoo ang pangarap ko.
Pinagtaksilan tayong lahat.
Tajdar, nagtaksil ka sa iyong Qudsia?
Kung iba, tiwala lang ang madudurog sa akin.
Pero dinurog ng kasinungalingan mo ang puso ko.
Nagsinungaling ako…
dahil walang oras magmahal ang katotohanan.
Kahit ako.
-Tara na, Alamzeb. -Umalis na siya sa Heeramandi.
Di kasanayan ang Heeramandi na puwedeng iwan.
Tadhana ang Heeramandi.
-At di maiiwan ang tadhana. -Pero nababago iyon.
Babaguhin mo ang tadhana?
Ayaw mo sa Heeramandi, pero nagmahal ka ng tagaroon.
Babaguhin mo ang tadhana?
Senyora Qudsia, iginagalang kita.
Kaya hindi ko hinatak palabas ang babaeng ito rito.
Sige, Senyor Tajdar, bibigyan kita ng oras magmahal.
Titingnan ko kung magagawa mo siyang manugang ng pamilya Baloch
o magagawa ko siyang Senyora ng Shahi Mahal.
Kasihan nawa kayo.
Iha, dalangin ng puso kong manatili kang masaya at masagana.
Pero alam ko ang kapalit ng pag-ibig ng tawaif.
Sa bahay tumitira ang lalaki, hindi bilang manugang ng tawaif.
Masalimuot ang landas na pinili mo.
Mag-ingat ka.
Nagsalin ng Subtitle: Jessica Ignacio