Senyora, apat na araw na siyang tulala.
Sana, umiyak na lang siya.
Pangarap ni Ate na gawin siyang susunod na Senyora.
Pangarap niyang makasal.
Sinira ng tadhana ang pangarap nila.
Pupunta ako sa Dargah.
Sabihan mo ako pag gising na si Alam.
-Satto, tara. -Sige po, Senyora.
Phatto, bigyan mo siya ng opyo.
Ano'ng sinasabi mo, Tiya?
Naranasan ko na ito, Bibbo. Walang gamot ang ganitong sakit.
Makakatulog siya roon.
Kapag naginhawaan siya sa opyo, habambuhay na siyang mahuhumaling dito.
Di siya dapat magaya kay Ate Lajjo.
Phatto, ipahanda mo kay Iqbal ang kalesa.
Sasama sa akin si Alam.
Saan?
Ba't natin dinala rito si Alam?
Kahit di nagwakas ang pag-ibig,
dapat magwakas ang pagdadalamhati.
Kapag nakaiyak na siya,
matatanggap na niya ang realidad.
Tingnan mo ako…
Hayaan mo akong mahulog
Handa na akong mag-alab
Gaya ng gamugamo sa apoy
Paano namatay si Tajdar?
Ang sama ng nangyari.
Kung paano namatay ang anak ko?
Hindi.
"Pinatay. "
Binaril siya sa puso.
Nagkamali akong pinagkatiwalaan kita, Senyor Cartwright.
Nakiusap akong
ikulong ninyo siya nang ilang araw.
Malilimot na niya ang tawaif pati ang laban sa kalayaan sa ganoon.
Ashfaq, magpapaliwanag ako.
Nag-iisang anak ko si Tajdar, Ginoong Cartwright.
At pinatay ninyo siya.
Hindi. Pinatay siya ng mga rebelde.
Mga rebelde ang pumatay sa anak mo.
REBELDE, UMATAKE ULIT!
Ng mismong mga rebeldeng kasama ng anak mo sa mga makabayang sigaw.
Kinitil nila ang buhay niya.
Bakit papatay ang mga rebelde ng kasama nila?
Nag-alala silang baka ibigay ni Tajdar ang mga pangalan ng mga kasama niya.
Kaya nila siya pinatay.
Inatake ng mga rebelde ang istasyon.
Dalawa sa mga magagaling kong tauhan ang nagbuwis-buhay para sa anak mo.
Nasaan ka nito?
May mga riot sa Bilal Ganj.
Umalis kami.
Nilito kami ng mga rebelde, para mapuntahan si Tajdar.
Alam mo kung saan kumuha ng pera ang mga rebelde para bumili ng armas?
Sa iyo.
Ang mga gaya mong senyor, nagwawaldas sa mga tawaif sa Heeramandi.
At ibinibigay ng mga tawaif ang pera sa mga rebelde.
Sina Mallika at Bibbo at ang iba pa nilang mga lintik na kauri…
sila ang may kasalanan nito.
Para saan pang malaman kung sino ang responsable o hindi?
Binuhat ko ang ataul ng anak ko.
Wala nang mas bibigat pa roon.
Ipinatawag mo raw ako?
Maupo ka.
Ayos ka lang ba?
-Ang nangyari kay… -Ang nangyari kay Alam…
ay napakasama.
At ako ang may kasalanan.
Hindi ka nag-iisa, Tiya.
Kasalanan ko rin.
Sinubukan kong lumigaya sa pag-agaw ng saya ng iba.
Di ba ito ang gusto mo?
Mga susi ng Shahi Mahal.
Iyo na ito.
Naglabanan tayo para dito…
at ngayon, ibibigay mo lang sa akin?
Wala sa mga mahal ko ang karapat-dapat, kaya kalaban ko na lang ang magmamana.
Hindi mo man ako natalo, ang mga pagsisikap mo…
ay kahanga-hanga.
Isinilang ko sina Alam at Bibbo, pero…
sa puso nila, hindi sila tawaif.
Kung mayroon mang
papantay sa pagiging mapanlinlang, tuso, at masama ko…
ikaw iyon.
Siyempre.
Karangalan ang dapat sa kanila.
Fareedan…
Biniyayaan ako ng Diyos ng laksa-laksang kaaway.
Mga Briton, mga senyor, at tadhana.
Lahat sila, tinalikuran ako.
Kung di tayo magtutulungan, mauubos tayo.
Wala akong pakialam kung mawala man tayo.
Pero ang mawala ang buong Heeramandi,
iyon ang hindi ko matatanggap.
Ako rin.
Ang mga susi?
Kukunin ko ito kapag naagaw ko na sa iyo.
Ate!
Tama na, Waheeda, mama…
Ano'ng nangyari sa mama ko?
Ate! Satto! Phatto! Waheeda!
Nagpakamatay si Ate Rehana!
Fareeda, tara na.
Mas maiging magtago muna hanggang lumipas na ang init.
Pero saan natin dadalhin ito?
Sa Heeramandi.
Di sila maghahanap ng rebelde roon.
Bakit hindi?
Ang mga tawaif ng Heeramandi ang mga reyna ng Lahore.
At di nilulusob ang palasyo ng reyna.
Aalalahanin ng mundo ang mga kuwento ng rebelyon ninyo, hindi namin.
Malimutan man ang aming sakripisyo,
lagi kaming maaalala ng bayan.
Ang sakripisyo n'yo…
Buksan ang pinto! Buksan n'yo ito!
Oras na.
Papatay tayo, di tayo mamamatay.
Mabuhay ang rebolusyon!
-Heto. -Nanalo ako.
Nanalo ka, di ba? Tingnan mo.
Nakuha mo, tama?
Sino iyan?
Sino iyan? Labas!
Labas!
Umalis na kayong lahat.
-Ako na rito. -Magpapaputok ako.
Wag kang baliw, Rizwan.
Gurdas, bitaw. Ako na rito.
-Labas! -Bitawan mo ako!
-Rizwan! -Mabuhay ang rebolusyon!
Diyan ka lang.
-Mabuhay ang rebolusyon! -Tumigil ka!
-Mabuhay ang rebolusyon! -Tigil!
Mabuhay ang rebolusyon!
Babarilin ka namin! Tigil!
Mabuhay ang rebolusyon!
-Sumuko ka na! Tumigil ka! -Tara, bilis.
-Mabuhay ang rebolusyon! -Nakikinig ka ba?
-Pasok. -Tara.
-Mabuhay ang rebolusyon! -Bilis.
Bilisan ninyo.
Mabuhay ang…
Rizwan! Rizwan!
Si Rizwan.
-Pinatay nila si Rizwan. -Hindi, nagpakamartir siya.
Isa siyang martir.
Nakita siya ng propeta
Ang Diyos lang ang nararapat sambahin
Nakita siya ng propeta Ang Diyos lang ang nararapat sambahin
Bilis, pasok.
Di sila mga magnanakaw para itago sa ilalim ng bahay.
Mga mandirigma sila para sa kalayaan ng bansa.
Dalhin mo sila sa kuwarto ni Lajjo. Nang may paggalang.
Satto, Phatto.
Satto…
Manahimik ka. Si Senyora iyan.
Maghanda kayo ng pagkain.
Ngayon? Para sa iyo?
-Para sa walong tao. -Ano?
Ano'ng nangyari, Bibbo? Bakit walang kumakain?
Paano?
Nakahandusay sa kalsada ang bangkay ng kasama naming si Rizwan.
Sa ngayon, Diyos lang ang may alam kung ilang Rizwan…
ang masayang nagsasakripisyo para sa bansa.
Alam nilang ang sinimulan nilang kislap ng rebelyon
ay sisiklab at magiging apoy na susunog sa mga Briton.
Sige na, Bibbo, ikaw ang unang sumubo.
Sa ngalan ng Diyos na Pinakamabuti at Pinakamaawain
Hindi na ako magtatanghal.
Dahil ang misyon ko na ay ang kalayaan ng bansa.
Alam mo ba ang sinasabi mo?
Hindi aalis dito ang mga Briton.
Mapipilitan sila.
Kung magsasanib-puwersa tayo…
Di nagtutulungan ang nawab at tawaif.
Kahit libingan namin, mas mataas sa iba.
Kahit sa kamatayan, mas mataas kami,
paano pa gayong buhay pa kami?
Pero nalimot mo ang lugar mo.
Di mo ako alipin gaya ni Chaudhary.
-Ako ang senyor ng Khwabgah. -Dating senyor.
Dating senyor.
Kayong dalawa.
-Pero pinalaya ko si Senyor Chaudhary. -Paano naman ako?
Pinahihintulutan kita.
Kung gusto mo akong kamuhian dahil naghiwalay na tayo,
pinahihintulutan kita.
Sasali ka sa digmaang imposibleng mapanalunan ninyo.
Pero ipagdarasal kong magtagumpay kayo.
Kasihan nawa kayo.
Ano'ng sinabi ko sa iyo, Alam…
Dalawang araw na siyang di umiinom ng gamot o bumabangon.
Lagi ka lang niyang hinahanap.
Sawa na akong sabihan siya. Seryoso, di ko na kaya ito.
Masaya akong narito ka, Alam.
Buong araw na binabanggit ni Qudsia ang pangalan mo.
Kapag may nakakita sa iyo pag-alis mo sa umaga,
sabihin mo, kapatid ka ng kaibigan kong si Sarfaraz.
Ano ang pangalan niya?
Alamzeb. Puwede kaya iyon?
Magaling.
Alam?
Ano po?
Lola.
Alam?
Kumusta ka?
Ayos lang ako, Lola.
Pero ikaw, bakit ayaw mong magpagaling?
Sabihin mo, ano'ng kailangan para uminom ka ng gamot?
Wala, may gusto akong ibigay sa iyo.
Sharafat, akin na.
Pamana ito.
Ibibigay ko dapat sa mapapangasawa ni Tajdar.
Ibibigay ko dapat pagkatapos ng kasal.
Iyo na ito ngayon.
Nakita na kita at naiabot ang nararapat sa iyo.
Ngayon… Makakapagpahinga na ako.
Wala kang ibang pupuntahan, Lola.
Magpagaling ka para kay Tajdar.
May magbabalik para tawagin kang "Qudsia. "
Iniisip ng mga Briton, mga senyor ang nagrerebelde
at nagtatago sa Heeramandi.
Bago pa nila kunin ang mga ari-arian natin,
lumayo na tayo sa Heeramandi.
Bakit ang lupit mo yata, Senyor Ashfaq?
Mga nawab naman ang bumuo sa Heeramandi.
Hindi natin binuo iyon para sirain ang sarili natin.
Tinutulungan nila ang mga rebelde.
Kapag nasugatan ka sa babasaging manika,
kailangan itong itapon.
Nakapagpasya na ako. Iboykot natin ang Heeramandi.
Hindi na natin bibisitahin ang Heeramandi mula ngayon.
Bilang mga patron man… o mga tagasimpatiya.
Senyora, ano'ng ginagawa mo?
Inihahanda si Waheeda sa pagtatanghal niya.
Suotin mo ito.
Ano'ng pagtatanghal po?
Apat na araw nang tigang ang Heeramandi.
Walang laman ang mga mansiyon at mga galeriya.
Buhay na buhay sila kahapon, pero ang lungkot ngayon.
Nag-aalala ako.
Bumalik man sila o hindi, dapat buhay ang Shahi Mahal.
Senyora, kinatok ko na ang lahat. Ayaw pumunta ng mga nawab.
Susuko na ba kami dahil wala sila?
Mga tawaif kami, Ustaad.
Trabaho naming mag-ayos at magtanghal
hanggang sa huling hininga namin.
Tingnan mo ito.
Regalo ng Maharaja ng Patiala.
Nahumaling siya sa akin.
Heto, kunin mo.
Buweno, Senyora. Kung iyan ang gusto mo,
nalalapit na ang pagdating ng mga opisyal, manggagawa, pulis,
at kung sino-sino sa Lahore sa atin.
Sa halip na mga ginto, barya ang ipambabayad nila.
Senyora, ikaw lang ang makapagliligtas dito.
Kausapin mo si Senyor Zulfikar…
Bakit?
Para mapahiya?
Hindi pupunta si Ate kay Senyor Zulfikar.
Oras na para magtanghal.
Tara na, Ustaad.
Wala kang dalang patron.
Hipan mo na lang ang mga lampara.
Ano iyon?
Pagbati, Senyora Nasreen.
Bakit ka naparito?
Kakausapin ko si Senyor Zulfikar.
Di ka niya kakausapin.
Pag-ubos mo niyan, makakaalis ka na.
Senyora, kung titigil ang mga nawab sa pagbisita sa Heeramandi,
mauubos kami.
Si Senyor Zulfikar lang ang makakakumbinsi sa iba
at makapagliligtas sa Heeramandi.
Kung di tapat ang lalaki sa asawa niya, paano pa sa isang tawaif?
Matapang lang sa pangalan si Khan Bahadur Zulfikar,
pero duwag siya.
Pero makukumbinsi mo siya.
Kung di man sa akin, maawa ka sa kababaihan ng Heeramandi.
Kahit kailan, walang tawaif ang naawa sa asawang babae.
Bakit niya dapat kaawaan ang isang tawaif?
Umuwi ka na, Mallika.
Kung walang silbi ang lalaki sa kama,
paano pa sa pagtupad ng mga pangako?
Sabi na, hindi tayo susuportahan ng mga nawab.
Iwan man nila tayo, di tayo iiwan ng bayan natin.
Paglingkuran natin ito.
Iwaksi mo sa isip mo ang ideya ng rebelyon, Fareedan!
Di ideya ang rebelyon…
tungkulin ito.
Bahagi rin tayo ng bansang ito.
At pag nagkakagulo ang bansa, walang masigabong pagtitipon.
Di ba tayo ang higit na naghahangad ng kalayaan?
Tinalikdan na tayo ng pag-ibig at karangalan.
Ngayon, rebelyon na lang ang magbibigay-kahulugan sa buhay natin.
Kahit ngayon lang, mag-isip kayo bilang makabayan, hindi tagapagtanghal.
Ba't tayo makikiusap?
Siksik-liglig ang kaban natin, walang magugutom sa atin.
Mula ngayon, hindi na yuyuko sa kahit sino ang Heeramandi.
Ang kababaihan at kabataan ng Heeramandi ay di na aalipinin.
Ng mga Briton at ng mga nawab.
Isipin mo, Senyor Hamid, wala nang ibang magandang pagkakataon.
Magtatalumpati si Henderson sa mga Imperial Police.
Kaunti ang mga guwardiya. Si Balraj…
Alam ko, Nawaz.
Nagbago ang sitwasyon.
Sina Tajdar, Rizwan…
Ayoko nang malagasan ng kasama.
Magtatago na lang tayo, kung gayon?
Di biro ang pagsugod kay Henderson.
Maghintay tayo ng tamang pagkakataon.
Bakit ka maghihintay, Senyor Hamid?
Humaling sa akin si Henderson at imbitado ako.
-Sino'ng babaril sa kanya? Ikaw? -Oo.
-Babarilin ko siya. -Alam mo ba ang sinasabi mo?
Kamatayan ang kapalit n'on.
Ba't lalaki lang ang magsasakripisyo?
Kaya rin ng mga babae iyon.
Walang pinuno ang papantay sa Korona.
Tingnan ang India ngayon.
Nagdala tayo ng edukasyon,
riles at koreo sa bansang ito.
At ligtas kayo sa mga kalupitan ni Hitler
dahil sa proteksyon ng mga Briton!
Pero may kawalang-katarungan pa rin sa mundo.
Kaya dapat tayong lumabang magkasama.
Kaya lalaban ang India kasama namin
para matalo ang mga pasistang Nazi!
Cartwright! Arestuhin siya!
Senyor Hamid!
Wag! Buhay dapat siya.
Senyor Hamid!
Mabuhay ang rebolusyon! Mabuhay ang rebolusyon! Mabuhay…
Senyora, pinatay si Heneral Henderson.
Ano? Pinatay si Henderson?
Dininig ang panalangin natin! Ang mga Briton…
Matagal na dapat siyang pinatay.
Maghanda ng salo-salo para sa mga fakir.
Pinatay siya ni Bibbo.
Binaril sa mismong puso.
-Diyos ko! -Inaresto siya.
Ang babaeng di makapanakit, pumatay ng Briton.
Ang matapang kong anak.
Masama para sa atin ang katapangan niya.
Hihilahin nila tayo palabas dito.
Ipapasara ang mga mansiyon natin!
Hayaan n'yo sila.
Makakasaksi ng pagtatanghal ang Heeramandi sa bisperas ng kalayaan.
Bagay sa iyo ang kabaitan ng mga Briton, tawaif.
Isa lang ang daan para makaiwas sa kamatayan.
Magsalita ka!
Sino ang mga kasama mo?
Kalayaan.
Ano'ng motibo ni Hamid Mohsin?
Kalayaan.
Alam mo ba ang kapalit ng pagrerebelde?
Kalayaan.
Fareedan, ano'ng problema?
Bibitayin ng mga Briton bukas si Bibbo.
Ano?
Diyos ko! Hayop na mga Briton!
-Mabulok sana sila… -Fatima!
Tahimik! Umupo ka.
Di sila papatawarin ng Diyos.
Ihanda mo ang kalesa, Satto. Kukuha tayo ng abogado.
-Ate, pupunta tayo sa mataas na korte… -Walang pagdinig!
Sinubukan ko, pero ayaw nila akong papasukin.
Si Tajdar ang babala sa mga nawab,
at para sa atin, si Bibbo…
Kailangang kumilos tayo.
Iyon ang ginagawa ko.
Anak ko ang kikilalaning unang martir ng Heeramandi.
Mga tawaif lang tayo noon.
Ngayon, mga makabayan na rin tayo.
Tiya, kaya nga kailangan nating puntahan si Bibbo.
Para alam niyang di siya nag-iisa.
Pero paano? May curfew ang siyudad.
Lalabag tayo sa curfew!
Babarilin tayo ng mga Briton, hangal!
Hayaan n'yo sila!
Buhay lang ito. Isasakripisyo natin ito.
Oras nang magrebelde, Mallika.
Di nagrerebelde ang mga reyna…
nakikipagdigmaan sila.
Mapupuno ang kalsada ng mga reyna ng Lahore.
-Sino iyan? -Ako, si Ustaad.
Alam, buksan mo.
Ba't ka narito?
Pasok muna tayo. Ipapaliwanag ko.
Ano iyon, Ustaad? Ayos ka lang?
Magulo ang panahon ngayon.
Nalilito ako. Nababalot ng dilim ang Shahi Mahal.
At ang buwan lang na ito ang makakapagpaliwag muli rito.
Ano ba, Ustaad?
Wala mang patron, may mamimili pa rin.
Nagdala ako ng isa.
Si Cartwright.
Gusto ka niyang bilhin.
Isandaang baboy ang namatay nang ipanganak ka, Ustaad.
Umalis ka na habang nakakapagtimpi pa ako.
Makinig ka sa akin…
Pinatay ni Cartwright ang aking Tajdar,
at gusto mong makinig ako sa iyo?
Binaboy niya ang aking ina at gusto mong makinig ako sa iyo?
-Alam… -Papatayin nila si Ate Bibbo,
at gusto mong makinig ako sa iyo?
Alam…
Buntis ako, Ustaad, at gusto mong magpakama ako kay Cartwright?
-Lumayas ka! -Alam…
Sa iba mo ialok iyan. Maraming babae sa Heeramandi.
Pero, Alam… may poot ka.
Alam, maghiganti ka.
Ito ang paraan para makabawi kay Cartwright.
Uod mula sa impiyerno, walang silbing bugaw.
Oo, ganoon nga ako.
Pero tapat ako sa Shahi Mahal.
Inaalagaan na kita, sanggol ka pa lang.
Pinakain kita. Hinele kita.
Lahat kayo, nasa puso ko.
Nauunawaan mo?
Susunduin kita bukas.
Bibbo. Tayo!
Oras na.
Dali, oras na.
May huling hiling ka?
Kalayaan ang hiling namin
Kahit ano, ibibigay namin para sa kalayaan
Kalayaan ang hiling namin
Kahit ano, ibibigay namin para sa kalayaan
Kalayaan ang hiling namin
Kahit ano, ibibigay namin para sa kalayaan
Kalayaan ang hiling namin
Matatapos ang kalupitang ito
At mananaig ang pag-ibig
Matatapos ang kalupitang ito
At mananaig ang pag-ibig
Sa bawat sulok ng bansa…
Nais naming manaig ang pag-ibig
Nais naming maging malaya ang aming mga umaga
Kalayaan ang hiling namin
Hahanapin namin ang lunas
Sa lahat ng nagpapasakit sa amin
Hahanapin namin ang lunas
Sa lahat ng nagpapasakit sa amin
Nais naming makita
Ang paghahari ng inang bayan
Nais naming maging malaya ang aming mga umaga
Nais namin ng kalayaan
Kahit ano, ibibigay namin para sa kalayaan
Nais namin ng kalayaan
Pumuwesto kayo!
Handa!
Mabuhay…
Ang rebolusyon!
Magpaputok!
Nais namin ng kalayaan
Kahit ano, ibibigay namin para sa kalayaan
Nais namin ng kalayaan
Kahit ano, ibibigay namin para sa kalayaan
Nais namin ng kalayaan
Gaya ng mga ibon sa hawla, alam ng mga tawaif ang halaga ng kalayaan.
Nagrebelde sila para sa kalayaan. Lumaban. Nagsakripisyo para sa kalayaan.
Pero sa pagdaan ng panahon, nalimot ang sakripisyo nila.
Sa lipunang di kumikilala sa bahagi ng babae sa ari-arian,
paano makikilala ang lugar niya sa kasaysayan?
Noong ika-15 ng Agosto, 1947,
nagwakas ang laban para sa kalayaan.
Pero di natatapos ang laban ng babae.
Nagsimula ang bagong laban ng mga tawaif.
Ang laban para mamuhay nang may dignidad sa mundo.
Ang susunod na laban ng kanilang buhay.
Nagsalin ng Subtitle: Jessica Ignacio