Κυρίες και κύριοι, θα βγούμε έξω για λίγο.
Γεια σας. Υπαστυνόμος Σκουάιρς.
Ανθρωποκτονιών, Νόρφολκ της Βιρτζίνια.
Από εδώ ο ντετέκτιβ Σμιθ.
Λυπάμαι που συναντιόμαστε υπό τέτοιες συνθήκες.
Είναι πολύ τραγικό, θα σας είναι δύσκολο.
Μπορώ να σας πω για το έγκλημα για το οποίο κατηγορείται τώρα.
Συνέβη πολύ παλιά.
Θα σας μεταφέρω στο μέρος όπου συνέβη.
Το 1980.
Ήμασταν παντρεμένοι εννέα χρόνια.
Μάλιστα.
Τώρα είμαστε 47 χρόνια παντρεμένοι.
Και επί 47 χρόνια, ήσασταν μια πολύ αφοσιωμένη σύζυγος
και δεν τον θεωρούσατε ένοχο.
Αλλά μάλλον πρόδωσε την εμπιστοσύνη σας,
την αφοσίωση που του δείξατε.
Κι επειδή είστε καλός άνθρωπος,
πού να φανταστείτε…
ότι θα μπορούσε να κάνει τέτοια αίσχη.
Θα κατηγορηθεί για φόνο και βιασμό.
Όταν έμαθα ότι ενδέχεται να δολοφόνησε και κάποια άλλη,
δεν μπορούσα να το χωνέψω.
Αλλά δεν εξεπλάγην.
Δεν είχε έρθει ακόμα η ώρα για εμένα και για την κόρη μου.
Αλλά θα μάθω τι συνέβη στην Καθλίν Ντόιλ στη Βιρτζίνια.
ΣΤΗ ΦΩΤΙΑ: Η ΕΞΑΦΑΝΙΣΜΕΝΗ ΚΟΡΗ
Αυτή είναι η Καθλίν στο ιστιοπλοϊκό μας.
Της άρεσε η ιστιοπλοΐα. Ήταν καλή, όπως κι ο πατέρας της,
που έφτιαξε ένα ιστιοφόρο όταν ήταν μικρή.
Ήταν ανεξάρτητη.
Και γενναία.
Ήθελε να ταξιδεύει πολύ.
Είχε αποφασίσει ότι ήθελε να δει και να βιώσει όσα περισσότερα μπορούσε.
Ευτυχώς το έκανε.
Είχε μια πολύ γεμάτη ζωή.
Ήταν 25 ετών. Τα είχε κλείσει τον Απρίλιο.
Η μητέρα της Καθλίν, η Μπερτ, είναι η μεγάλη μου αδερφή.
Με την Καθλίν είχαμε διαφορά μόλις επτά χρόνια.
Ήμασταν πολύ δεμένες.
Και είχαμε μεγαλώσει σαν αδερφές.
Η Καθλίν ήταν πολύ εμφανίσιμη.
Μακριά, στιλπνά καστανοκόκκινα μαλλιά, λαμπερά πράσινα μάτια
και όμορφη ιρλανδική επιδερμίδα.
Είχε ύψος ενάμιση μέτρο,
και πάντα πρόσθετε "Και μισό εκατοστό".
ΚΡΙΣΤΙΝ ΘΕΙΑ ΚΑΘΛΙΝ ΝΤΟΪΛ
Είχε φοβερό γέλιο.
Γελούσαμε συχνά μαζί.
Ήταν πολύ χαρισματική.
Αλλά είχε και μια ήσυχη, πνευματώδη πλευρά,
γι' αυτό ήταν τόσο καλή στα ακαδημαϊκά.
Σπούδασε στο Γούντστοκ του Κονέκτικατ
γιατί ήθελε να γίνει συγγραφέας.
Και αποφοίτησε με έπαινο.
Όταν πέθανε, βρήκαμε μια σελίδα στο γραφείο της.
ΝΟΡΦΟΛΚ 31 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 80
"Συχνά αναρωτιέμαι τι ωθεί τους συγγραφείς να γράψουν.
Κάπου στην πορεία ανέπτυξα κι εγώ την επιθυμία να το κάνω.
Ξέρω ότι δεν είμαι έτοιμη για γραπτό λόγο.
Νιώθω ότι πρέπει να έχω ζήσει πολλά χρόνια ακόμα
προτού γράψω κάτι αξιόλογο".
ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΕΣ
Το έγραψε μια βδομάδα πριν πεθάνει.
Επί 20 χρόνια δεν ήξερα πώς είχε πεθάνει.
Δεν άφηνα κανέναν να μου πει, γιατί αν δεν ήξερα,
δεν θα μπορούσα να το κάνω εικόνα.
Η Καθλίν Ντόιλ ζούσε
σε μια μικρή μονοκατοικία στο Νόρφολκ της Βιρτζίνια.
Ήταν ένα γραφικό σπιτάκι σε μια ήσυχη περιοχή της πόλης.
Στα αριστερά του σπιτιού υπήρχε μια εκκλησία των μεθοδιστών.
Ήταν το τέλειο σπίτι για ένα νιόπαντρο ζευγάρι…
ΦΙΛ ΕΒΑΝΣ ΒΟΗΘΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ
…στη στρατιωτική κοινότητα.
Η Καθλίν παντρεύτηκε τον Δεκέμβριο του 1979.
Ο σύζυγός της, που ήταν στο Ναυτικό, πήγε σε αποστολή το καλοκαίρι.
Και εκείνη την περίοδο ήταν μόνη στο σπίτι,
με το γατάκι της.
Το βράδυ της 9ης Σεπτεμβρίου του 1980,
μια καλή της φίλη, η Βίβιαν, την επισκέφθηκε.
Ήπιαν κάνα δυο ποτήρια κρασί.
Η Βίβιαν είπε ότι έμεινε μερικές ώρες και έφυγε γύρω στις 9:30.
Την επόμενη μέρα η Βίβιαν άρχισε να ανησυχεί
γιατί δεν έβρισκε την Καθλίν.
Η Βίβιαν ζήτησε από τον άντρα της τον Τζιμ να πάνε στο σπίτι της Καθλίν.
Η Βίβιαν σπρώχνει απαλά την εξώπορτα
και συνειδητοποιεί ότι είναι ανοιχτή.
Μπαίνοντας στο σπίτι, η Βίβιαν παρατηρεί τα δύο ποτήρια κρασιού
που είναι ακόμα στο τραπεζάκι από το προηγούμενο βράδυ.
Της φάνηκε περίεργο.
Πηγαίνει στο χολ,
ανοίγει την πόρτα του δωματίου της Καθλίν
και τη βρίσκει νεκρή στο πάτωμα της κρεβατοκάμαράς της.
Και τότε ξεκινάει η έρευνα για φόνο.
Τηλεφώνησε ο πατέρας της, ο Τιμ.
Και είπε "Η Καθλίν δολοφονήθηκε".
Θυμάμαι να ακουμπάω στον τοίχο και να σκέφτομαι
"Ποιος ουρλιάζει; Γιατί ουρλιάζει;"
Μετά συνειδητοποίησα ότι ήμουν εγώ.
Και δεν μπορούσα να σταματήσω.
Μια γυναίκα δολοφονήθηκε στο ίδιο της το σπίτι.
Και είχε κακοποιηθεί με τον πιο βάναυσο τρόπο.
Υπερβολική βία.
Το δωμάτιο ήταν άνω κάτω.
Το στρώμα ήταν βγαλμένο από τον σομιέ,
σαν να είχε γίνει κάποιου είδους πάλη.
Η Καθλίν κείτονταν στο πάτωμα, πάνω στο κάλυμμα του κρεβατιού.
Ήταν τελείως γυμνή.
ΚΕΙΤΟΝΤΑΝ ΣΤΟ ΠΑΤΩΜΑ
Είχε κακοποιηθεί σεξουαλικά.
Και αιτία θανάτου ήταν η μηχανική ασφυξία.
Ουσιαστικά, στραγγαλισμός.
Είχε ένα κυκλικό έγκαυμα στο δεξί της μάγουλο.
Η διάμετρος θα μπορούσε να αντιστοιχεί σε εκείνη της άκρης ενός πούρου.
Ή ενός ξύλου Lincoln Logs.
Τα Lincoln Logs ήταν ένα παιδικό παιχνίδι
με σκοπό την κατασκευή κάποιου είδους ξύλινης καλύβας.
Το πιο παράξενο ήταν ότι η Καθλίν δεν είχε παιδιά.
Αυτά τα αντικείμενα βρέθηκαν στον κάδο στο μπάνιο της Καθλίν.
Το ενδιαφέρον είναι πως το ξυλάκι είναι καμένο στην άκρη.
Και ταιριάζει με το σημάδι από το έγκαυμα που είχε η Καθλίν στο μάγουλό της.
Προφανώς, αυτό δίνει την εικόνα ενός πολύ βίαιου δράστη.
Πολλά πράγματα μαρτυρούσαν
ότι ο δολοφόνος ένιωθε άνετα να βιαιοπραγήσει εναντίον της Καθλίν.
Ότι δεν ήταν η πρώτη φορά που διέπραττε τέτοιο έγκλημα.
Όταν η Βίβιαν κι ο σύζυγός της βρήκαν την Καθλίν
και προσπάθησαν να καλέσουν την αστυνομία,
άκουγαν τον χειριστή κέντρου, αλλά αυτός δεν τους άκουγε.
Όταν εξετάστηκε το τηλέφωνο από το Εγκληματολογικό,
διαπιστώθηκε ότι το μικρόφωνο είχε αφαιρεθεί.
Ουσιαστικά, δεν θα μπορούσε κανείς να ζητήσει βοήθεια μέσω τηλεφώνου.
Όμως, πολύ γρήγορα η αστυνομία βρέθηκε σε αδιέξοδο,
γιατί δεν υπήρχε κανένα στοιχείο που να τους επιτρέπει
να ξεκινήσουν την αναζήτηση εκείνου που είχε επιτεθεί τόσο βίαια στην Καθλίν.
Ψάχναμε για δακτυλικά αποτυπώματα που θα μας οδηγούσαν κάπου,
και δεν υπήρχαν.
Τα μόνα αποτυπώματα που βρήκαμε ήταν της Βίβιαν και της Καθλίν Ντόιλ,
κάτι που αποδείκνυε ότι όντως ήταν μαζί την Τρίτη το βράδυ.
Υπήρχαν μερικά λανθάνοντα αποτυπώματα, που ήταν του άντρα της Καθλίν.
Ήταν σε ένα αεροπλανοφόρο καταμεσής στον Ινδικό Ωκεανό.
Η αστυνομία ήξερε πού ήταν.
Η αστυνομία επικεντρώθηκε στους άντρες
που δεν ήταν σε αποστολή μαζί με τον άντρα της Καθλίν.
Και επικεντρώθηκαν στους γείτονες.
Όταν κατάφεραν να τους αποκλείσουν,
δεν υπήρχε κάτι άλλο να ερευνήσουν σύμφωνα με όσα ήξεραν τότε.
Η υπόθεση έμεινε ανεξιχνίαστη 40 χρόνια.
Η ζωή μου είναι
άνω κάτω τώρα.
Ναι.
Η εντύπωση που έχω, με βάση την εμπειρία μου,
είναι ότι ο άντρας σας κάνει πολλά κακά πράγματα εδώ και καιρό.
Βλάπτει κόσμο,
βιάζει κόσμο,
σκοτώνει κόσμο.
Μακάρι να μη χρειαζόταν να κάνουμε αυτήν τη συζήτηση.
Αλλά έκανε κάτι πολύ βάναυσο.
Και θέλω να σκεφτείτε ότι πρόδωσε εσάς και την οικογένειά σας.
Δεν αντέχω άλλο.
Καλώς. Καταλαβαίνω.
Την άκουσα. Συλλάβατε τη γυναίκα μου;
Είναι εδώ.
Εσύ τα προκάλεσες όλα αυτά.
Δεν προκάλεσα τίποτα.
-Κι όμως. -Όχι.
Ένα τέρας.
Σκέτο τέρας.
Αλλά πήγαιναν τον Μπόουμαν για σφαγή.
Τώρα θα αποκαλυφθεί η αλήθεια.
Τηλεφώνησε η Κάθι. Είπε "Τον έπιασαν!
Τον συλλαμβάνουν τώρα!" Λέω "Περίμενε. Τι συμβαίνει;"
Τότε τηλεφώνησα στην Μπρέντα.
Ήταν ταραγμένη και είπε
"Θα βρούμε δικηγόρο.
Δεν έκανε τίποτα. Λάθος άτομο έπιασαν.
Τον συλλαμβάνουν για κάτι που συνέβη στη Βιρτζίνια.
Δεν ήταν καν εκεί".
Μου είπε ότι ζούσαν στο Μίσιγκαν όταν δολοφονήθηκε η Καθλίν.
Άρα δεν μπορεί να το έκανε ο Ντένις.
ΝΟΡΦΟΛΚ, ΒΙΡΤΖΙΝΙΑ
Η οικογένεια της Καθλίν ενεπλάκη απίστευτα στην υπόθεση.
Ο πατέρας της, ο πλοίαρχος Ο'Μπράιεν, ήταν στο Ναυτικό των ΗΠΑ.
Ο πλοίαρχος Ο'Μπράιεν, όπως και η βιολογική μητέρα της Όντρια,
πίεσε πολύ την αστυνομία να το ερευνήσει.
"Κάντε πραγματικά κάτι κι αφήστε τα λόγια".
Ο Τιμ πίστευε ότι έπρεπε να κάνουμε κάτι. Να υπάρξει δράση.
Αναζητούσε άτομα που θα μπορούσαν να της κάνουν κακό.
Ενώ εγώ με την αδερφή μου, τη μητέρα της Καθλίν,
ούτε να σηκωθούμε απ' το κρεβάτι.
Ο κόσμος δεν ένιωθε ασφάλεια πια.
Η αδερφή μου πήρε το γατάκι της Καθλίν. Ήταν μαζί της όταν πέθανε.
Συχνά έλεγε "Μακάρι να μπορούσε να μιλήσει".
Τον κράτησε μέχρι που αρρώστησε βαριά.
Τον πηγαίναμε στον κτηνίατρο, και πέθανε στα χέρια μας καθ' οδόν.
Ήταν απαρηγόρητη.
Ο Τιμ μού είπε "Η αδερφή σου νιώθει σαν να χάνει την κόρη της ξανά".
Αν και ξέρω ότι και για εκείνον ήταν εξίσου οδυνηρό,
ο Τιμ μάλλον δυσκολευόταν πιο πολύ να το εκφράσει.
Ο Τιμ αποφάσισε να δράσει.
Ήθελε απαντήσεις.
Ήθελε δικαιοσύνη.
Συνέχισε την έρευνα μέχρι που πέθανε, το 2016.
Δυστυχώς, η αστυνομία δεν βρήκε απαντήσεις.
Τον λυπάμαι πολύ.
Καημένο μου. Ελπίζω να είναι μαζί.
Εγώ κι αυτός θα είχαμε έρθει κοντά σαν αδελφές ψυχές.
Αφού πέθανε ο Τιμ, μίλησα με την αστυνομία στο Νόρφολκ.
Η οικογένεια ήθελε να κάνει σαφές πως αν και δεν ήταν πια εδώ εκείνος,
θέλαμε να συνεχίσουμε και να βεβαιωθούμε ότι η υπόθεση θα επιλυόταν.
Μα μείναμε χωρίς απαντήσεις.
Σε εκείνο το σημείο ένιωθα μεγάλη απογοήτευση,
γιατί έπρεπε να προοδεύσει η επιστήμη
για να καταφέρουμε να βρούμε τον δολοφόνο της κόρης του.
Τον Αύγουστο του 2018 μετατάχτηκα στη μονάδα Ανεξιχνίαστων Υποθέσεων.
Άρχισα να εξετάζω τον φάκελο της Καθλίν.
Και ανακάλυψα ότι υπήρχε γενετικό υλικό του δράστη.
Σπερματικό υγρό στο κάλυμμα και από τη συλλογή βιολογικού υλικού.
Το γενετικό υλικό στο κάλυμμα διατηρήθηκε όλα αυτά τα χρόνια.
Η γενετική γενεαλογία ήταν μια σημαντική ανακάλυψη.
Η αναζήτηση της καταγωγής μέσω DNA έγινε ένα πολύ διασκεδαστικό εργαλείο,
αλλά αυτή η επιστημονική γνώση κατάφερε να φανεί χρήσιμη
και στην εγκληματολογική έρευνα.
Έτσι, με βάση τα νέα δεδομένα,
το κάλυμμα παραδόθηκε στο εργαστήριο για εξέταση DNA,
και το εργαστήριο ανέπτυξε το προφίλ του δράστη.
Αλλά το θέμα ήταν να βρούμε ποιος ήταν.
Χρησιμοποιώντας τη γενετική γενεαλογία, το εργαστήριο μάς έδωσε 31 ονόματα.
Άτομα που θα μπορούσαν πιθανά να είναι ο ύποπτος
ή κάποιος συγγενής του υπόπτου.
Οπότε, έπρεπε να προσπαθήσω να εντοπίσω όλα αυτά τα 31 άτομα.
Σε διάφορες πολιτείες.
Κι έπρεπε αυτοί να είναι πρόθυμοι
να μας δώσουν γενετικό υλικό σε μια μπατονέτα
για να βρούμε τον δράστη.
Λέω "Εντάξει, ναι. Δεν ξέρω τι σκατά κάνω.
Πώς θα το κάνω αυτό;"
Εκείνη την εβδομάδα , την πρώτη του Νοεμβρίου του 2019,
στην περιοχή του Νόρφολκ
γινόταν ένα συνέδριο του Συλλόγου Ερευνητών Ανθρωποκτονιών.
Ο ντετέκτιβ Σμιθ στάλθηκε εκεί από την Αστυνομία του Νόρφολκ.
Στο συνέδριο, λοιπόν, συνέχισα να εξετάζω τη λίστα με τα 31 ονόματα.
Προς το τέλος είναι κι ο Ντένις Μπόουμαν.
Όταν έψαξα τον Ντένις Μπόουμαν, τα ευρήματα ήταν ανησυχητικά.
Ήταν ύποπτος για την εξαφάνιση της υιοθετημένης κόρης του το '89.
Υπήρχε κι ένα άλλο άρθρο για μια επίθεση στο Μίσιγκαν το 1980.
Νομίζω ότι κατηγορήθηκε για απόπειρα φόνου.
Λέω "Είναι πολύ σοβαρό έγκλημα".
Και μετά, στο συνέδριο στη Βιρτζίνια,
γνώρισα κάποιον από το Μίσιγκαν.
Συμπτωματικά, ήταν ο Μπράιαν Φούλερ.
Λέω "Είμαι αυτός, κάνω αυτό κι αυτό.
Το ερεύνησα λίγο κι εμφανίστηκε αυτός ο τύπος.
Ένας εγκληματίας από το Μίσιγκαν".
Ρώτησε πώς τον λένε. Λέω "Ντένις Λι Μπόουμαν".
Και λέει "Τον ξέρω τον Ντένις.
Ξέρω την οικογένειά του. Μάλλον αυτόν ψάχνεις".
Σοκαρίστηκα.
ΜΠΟΟΥΜΑΝ ΧΑΜΙΛΤΟΝ
Από κάποια ειρωνεία της τύχης, όχι απλώς μου ανέφερε αυτό το όνομα,
αλλά είχα πάει και στο συγκεκριμένο συνέδριο
και συμμετείχα στην έρευνα για την Όντρια Μπόουμαν.
Κοιτάξτε, δεν είμαι τυχερός άνθρωπος.
Όπου σύννεφο και καταιγίδα, εκεί κι εγώ.
Αλλά ήταν μεγάλη τύχη να γνωρίσω τον Μπράιαν Φούλερ στο συνέδριο.
Και από εκείνο το σημείο, στο υπόλοιπο συνέδριο,
εγώ κι ο ντετέκτιβ Σμιθ συζητούσαμε
ποια στρατηγική θα ακολουθήσουμε.
Το πρώτο που έπρεπε να κάνω ήταν να αποδείξω ή να διαψεύσω
ότι το 1980 ήταν στο Νόρφολκ της Βιρτζίνια.
Εντρυφώντας στην υπόθεση για την οποία είχε συλληφθεί,
έμαθα ότι ο Ντένις είχε προσπαθήσει να την πάει σε μια απομονωμένη περιοχή
και ότι την πυροβόλησε δύο φορές.
Ο δικαστής τον είχε χαρακτηρίσει επικίνδυνο για τις γυναίκες.
Η επίθεση είχε συμβεί τον Μάιο του 1980 στο Μίσιγκαν.
Η δολοφονία της Καθλίν έγινε τον Σεπτέμβριο του 1980 στο Νόρφολκ.
Δηλαδή, σε απόσταση 950 χιλιομέτρων από το Μίσιγκαν.
Αποκλείεται να τον είχαν αποφυλακίσει μετά από τόσο σοβαρό παράπτωμα.
Αποκλείεται να ευθύνεται αυτός για τη δολοφονία της Καθλίν.
Αλλά μετά βρήκα τα πρακτικά της δίκης
από τη σύλληψη του Ντένις Λι Μπόουμαν το 1980.
"Ο πελάτης μου δεν είναι παρών.
Υπηρετεί στο Ναυτικό
και πήγε στο Νόρφολκ της Βιρτζίνια για θερινή δεκαπενθήμερη εκπαίδευση.
ΝΟΡΦΟΛΚ, ΒΙΡΤΖΙΝΙΑ
16 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1980
Έχει ημερομηνία 16 Σεπτεμβρίου 1980.
Ο Ντένις ήταν στο Νόρφολκ της Βιρτζίνια όταν δολοφονήθηκε η Καθλίν.
Ήξερα ότι αυτός το έκανε.
Έπρεπε να βρω γενετικό υλικό του για να κάνουμε τη σύγκριση.
ΑΛΕΓΚΑΝ
Ο Ντένις και η Μπρέντα ταράζονταν
με όσα έλεγε γι' αυτούς η Κάθι.
Μας παίρνει τέσσερις φορές κάθε βράδυ,
μες στ' άγρια μεσάνυχτα, και λέει
"Θα σε πιάσουμε. Εσύ τη δολοφόνησες".
Αλλά αυτό επέτρεπε να έχουμε μια διαρκή επαφή μαζί τους,
αφού έτσι ερχόντουσαν να συζητήσουμε τις ανησυχίες τους για την Κάθι.
Λες κι ήμασταν στην Άγρια Δύση.
Κι εγώ τους μάντρωσα.
Ο Ντένις και η Μπρέντα ήρθαν στο Γραφείο του Σερίφη.
Προσφέραμε σε όλους κάτι να πιουν στη συνάντησή μας μαζί τους.
Ο κύριος Μπόουμαν έπινε όλη την ώρα.
Ενάμιση χρόνο μάς ταλαιπωρεί μια τρελή,
αποκαλώντας μας δολοφόνους
και διαδίδουν φήμες σε όλη την κομητεία Άλεγκαν.
Η Κάθι ακούει κάτι που έχει παρερμηνευθεί,
και το παρερμηνεύει ακόμα πιο πολύ.
Και αφορμή είναι τα ψέματα της Όντρια.
"Ο μπαμπάς αυτό, η μαμά το άλλο".
Μέχρι και σήμερα, μετά απ' όλα αυτά, δεν ανέχομαι τους ψεύτες.
Τους είχα ενοχλήσει τόσο πολύ, ήταν τόσο απελπισμένοι,
που πήγαν κι έπεσαν στην αγκαλιά της αστυνομίας.
Και ο πανούργος ο Ντένις Μπόουμαν πήρε το ποτήρι και ήπιε.
Κι όταν το άφησε, ο Χάβερντινκ είπε "Ευχαριστώ πολύ".
Εξετάσαμε το DNA του και πήραμε τα αποτελέσματα.
Η έκθεση λέει ότι το DNA στο κάλυμμα του κρεβατιού
είναι 100% του Ντένις Μπόουμαν.
Πηγαίνουμε στη φυλακή.
Πάω να αποπειραθώ να μιλήσω με τον Ντένις Μπόουμαν.
Ο Ντένις έχει παράξενο χαρακτήρα,
κι εξαρτάται από τη διάθεση που έχει σήμερα
το αν θα μου μιλήσει ή όχι.
Γεια, Ντένις.
Πώς σε λένε;
Τζον.
Δεν ήθελα να αναφέρω την ιδιότητά μου. Δεν φορούσα σήμα.
Για εκείνον ήθελα να είμαι ο Τζον Σμιθ. Όχι ο ντετέκτιβ Σμιθ.
Μήπως θέλεις κάτι να φας;
Όχι.
Ήμουν εκεί όταν δεν ήθελε να φάει το φαγητό τους για να πω
"Θέλεις να σου φέρω κάτι;"
Ήταν πολύ συγκεκριμένος ως προς το τι ήθελε.
Καφέ σκέτο, μη αλατισμένα αμύγδαλα.
Ήθελε να ελέγχει αυτός τον τόνο και το ύφος της ανάκρισης,
μέσω της τακτικής του και των κόλπων του.
Σαν τη γάτα με το ποντίκι.
"Ντένις, θες να έχεις τον έλεγχο;
Εσύ είσαι στο τιμόνι".
Δεν είναι καν εδώ.
Όχι, μου έβγαλε τις χειροπέδες, βγήκε κι έκλεισε την πόρτα.
Μου πήρε καφέ Starbucks, τον δυνατό. Τον πίνω τώρα.
Είπε ότι θα μιλήσουμε ενώ πίνω τον καφέ μου.
Είναι πολύ καλός, αγάπη μου.
Απώτερος στόχος ήταν η ομολογία.
Να μάθω για το Νόρφολκ τον Σεπτέμβριο του 1980.
Αλλά για να φτάσουμε ως εκεί, έπρεπε
να δείξω ότι θέλω να τον βοηθήσω,
ότι ακούω όσα έχει να πει.
Όχι απαραίτητα για την υπόθεση.
Για οτιδήποτε.
Απλώς τον άφηνα να μιλάει.
Μιλούσε με τις ώρες.
Πώς είναι τα γόνατα της συζύγου;
Η μέση μου με πεθαίνει.
Σε πεθαίνει;
Κάνω συλλογή όπλων με λεπίδα από τότε που ήμουν 12.
-Μάλιστα. -Έχω 115, ακούς;
Δεν έχω ακούσει ούτε μια φορά τη μάνα μου να λέει "Σ' αγαπώ".
Το τελευταία λόγια του μπαμπά μου ήταν
"Η μαμά σου έχει χρυσή καρδιά. Σκληρή και κρύα".
Κατάφερα να χτίσω μια σχέση μαζί του ώστε να σκεφτεί
"Αυτός με καταλαβαίνει.
Καταλαβαίνει γιατί έκανα αυτά που έκανα".
Και τότε ο Ντένις μου μίλησε επιτέλους για την υπόθεση.
Πηγαίνω για δεκαπενθήμερη εφεδρεία.
Και είμαι εκεί περίπου μιάμιση εβδομάδα.
Είμαι 950 χιλιόμετρα μακριά από οποιονδήποτε ξέρω.
Είμαι τελείως στην τσίτα.
Μετά από μιάμιση βδομάδα, λέω "Δεν γαμιέται;
Πρέπει να βγω από το πλοίο".
Βγήκα έξω και περιπλανιόμουν.
Και μπήκα σε ένα μπαράκι.
Κάθισα και παρήγγειλα ένα διπλό μπέρμπον με κόκα.
Και μέθυσα, έγινα σκνίπα. Τελείως σκνίπα.
ΟΔΟΣ ΓΚΡΑΝΜΠΙ
Ήταν σκοτεινά.
Δεν ήξερα πού ήμουν.
Περπατάω στον δρόμο
και περνάω από ένα σπίτι.
Όλα τα φώτα σβηστά.
Δεν υπάρχει αμάξι έξω.
Σκέφτηκα "Μπορεί να έχουν τίποτα λεφτά μέσα".
Πήγα στο πίσω μέρος του σπιτιού.
Ανέβηκα σε ένα παράθυρο.
Το παράθυρο ήταν ασφαλισμένο με έναν γάντζο.
Έβγαλα έναν σουγιά.
Άνοιξα το παράθυρο.
Παραλίγο να πέσω. Ήμουν μεθυσμένος.
Ήμουν τελείως μεθυσμένος.
Μπήκα στο σπίτι. Ήμουν στο καθιστικό.
Έψαχνα για λεφτά, εντάξει;
Πήγα στην κουζίνα.
Έψαξα στο βάζο.
Τίποτα.
Υπήρχε κι άλλη πόρτα.
Αλλά όταν την άνοιξα,
εκείνη ανακάθισε και άρχισε να ουρλιάζει.
Της έκλεισα το στόμα με το αριστερό μου χέρι.
Πήγα να τη σπρώξω πίσω με το δεξί.
Είχα ακόμα το σουγιαδάκι στο χέρι μου.
Μάλιστα.
Κι όταν πήγα να τη σπρώξω πίσω,
μου άρπαξε το χέρι.
Και χώθηκε εδώ ακριβώς.
Καθώς μου τα λέει αυτά και μου τα περιγράφει,
κάνει κι αυτήν την κίνηση,
για να φανεί ότι έφταιγε εκείνη.
Αυτή τον ανάγκασε να της κάνει κακό.
Όταν άρχισα να ηρεμώ,
ήταν ακόμα ξαπλωμένη στο κρεβάτι και κουνιόταν.
Και είπα "Κυρία, φεύγω".
Και βγήκα από την μπροστινή πόρτα.
Απλώς παραλείπει εντελώς όλες τις άλλες βασικές λεπτομέρειες,
θυμάται μόνο πότε έφυγε και ότι ήταν καθιστή
κι ότι είπε "Κυρία, φεύγω".
Και τότε κατάλαβα ότι έστηνε το σκηνικό
για να μειώσει όσα έκανε εκείνο το βράδυ.
Να σε ρωτήσω κάτι, Ντένις.
Θα μπορούσες να εκφράσεις με λόγια
τι ένιωσες εκείνη τη στιγμή;
Αυτό θα…
δείξει την ανθρώπινη πλευρά σου.
Ήταν ένας δαίμονας.
Πες μου για τον δαίμονα.
Τότε άλλαξε τελείως η φωνή του, η συμπεριφορά του.
Έγινε πολύ γλυκομίλητος, σαν υπό την κατοχή κάποιου πνεύματος.
Και μετά άρχισε να σχεδιάζει τον δαίμονα στο χαρτί.
Εδώ είναι ο Ντένις.
Και ο δαίμονας ήταν εδώ μπροστά. Εντάξει;
Καθώς μιλάει, ο κύκλος μεγαλώνει όλο και πιο πολύ.
Και είχε μυτερό μούσι,
κέρατα,
νύχια.
Εντάξει.
Ο δαίμονας είναι εδώ μέσα.
Και προσπαθεί ακόμα να βγει.
Όμως, δεν θα τον αφήσω.
Ήταν τελείως διαφορετικός όταν μιλούσε για αυτόν τον δαίμονα.
Ήταν καλή στιγμή να τον ρωτήσω για τα φλέγοντα ζητήματα.
-Θυμάσαι να κάνεις σεξ μαζί της; -Όχι.
-Κοίτα, Ντένις. Πρέπει να… -Δεν το θυμάμαι.
Προσπαθώ. Εντάξει; Προσπαθώ.
-Ή μήπως αρνείσαι ότι… -Όχι, δεν το αρνούμαι.
Προσπαθώ να θυμηθώ. Και…
-Τη θυμάσαι να κάθεται… -Βλέπω το στομάχι της.
Εντάξει.
Όταν έβαλα το μαχαίρι…
Άρα, προφανώς, δεν ήταν ντυμένη.
Όχι, ήταν ντυμένη.
Δεν πρέπει να ήταν, αν έβλεπες το στομάχι της.
Την έσπασες στο ξύλο.
Όχι!
Την έσπασες στο ξύλο την κοπέλα.
Και τη μαχαίρωσες πολλές φορές.
Όχι. Μόνο μία φορά τη μαχαίρωσα. Μία…
Πού το ξέρεις;
-Μία φορά! -Αν ήσουν τόσο μεθυσμένος…
Αφού το βλέπω ακόμα στο μυαλό μου.
-Αλλά δεν βλέπεις τίποτα άλλο… -Όχι, τίποτα.
Άρα, δεν ξέρεις.
Η Καθλίν είχε μαχαιρωθεί στο στήθος.
Και στην πλάτη.
Τα χέρια της ήταν δεμένα πίσω από την πλάτη της.
Είχε ηλεκτρικό καλώδιο τυλιγμένο στον λαιμό.
Ήταν φιμωμένη.
Υπήρχαν πολλές μελανιές σε όλο της το σώμα,
από το κεφάλι μέχρι κάτω, στην κοιλιακή χώρα.
Όταν το άκουσε αυτό, άλλαξε τελείως.
Δεν με κοιτούσε. Δεν ήθελε πια να μου μιλήσει.
Απέστρεφε το βλέμμα.
Δεν τα συνήθιζε αυτά.
Ήταν πολύ παιδική η αντίδρασή του.
Δεν το έκανα αυτό.
Σκέψου το, κι εγώ θα σε πάω πίσω στο κέντρο, εντάξει;
Δεν το έκανα.
Επιστρέφω σε λίγο, Ντένις.
Δεν…
Δεν το έκανα.
Το ξανάκανα.
Σε εκείνο το σημείο, ήμουν ικανοποιημένος με όσα μού είχε πει.
Γιατί ήξερα ότι θα ήταν δύσκολο
να πάρει πίσω την ομολογία στο δικαστήριο.
Δεν το έκανα.
-Πάμε πίσω; -Ναι.
Εντάξει.
Είσαι καλά;
Όχι.
Τώρα που ξέρεις ότι ο Ντένι
διέπραξε φόνο στη Βιρτζίνια,
έχεις αμφιβολίες για την Όντρια;
Δεν ξέρω τι να πιστέψω τώρα. Αλήθεια.
Μας πιστεύεις που σου λέμε ότι αυτός το έκανε;
Ή ελπίζεις ακόμα μέσα σου να μην το έχει κάνει αυτός;
Πάντα υπάρχει αυτή η ελπίδα.
Πάντα υπάρχει η ελπίδα να μην είναι νεκρή η Όντρια.
Ξέρω.
Το γνωστό ποινικό ιστορικό του Μπόουμαν
και το γεγονός ότι η κόρη του αγνοείται κι αυτός ανέφερε την εξαφάνιση
τον καθιστούν τον νούμερο ένα ύποπτο.
Όπως και τη γυναίκα που ζούσε μαζί του
αυτά τα 30 χρόνια που η Όντρια αγνοείται.
Το ερώτημα είναι, αν έχει συμβεί κάτι,
εκείνη το ξέρει;
Ένα σημαντικό μέρος αυτής της ιστορίας έχει να κάνει με την Μπρέντα.
Γεια σας, έχετε μια προπληρωμένη κλήση από…
Ντένις Μπόουμαν.
Για να δεχτείτε την κλήση, πατήστε το μηδέν.
Μήπως παρέλαβες κάτι σήμερα;
Δεν χρειαζόταν.
Μ' έκανες να κλάψω.
Κι εγώ έκλαιγα όταν τα παράγγελνα.
Η μόνη του επαφή με τον έξω κόσμο ήταν η Μπρέντα.
Δεν έχει κανέναν άλλον.
Έπρεπε να είχαμε κάνει κάτι όταν βγήκες την πρώτη φορά.
Έπρεπε να πάμε για συμβουλευτική.
Έπρεπε να είχαμε βρει την αιτία των πάντων.
Ήταν μια αφοσιωμένη σύζυγος, έμεινε δίπλα του
και πίστευε ότι μπορούσε να βελτιωθεί, και θα το έκανε.
Σ' αγαπώ.
Κι εγώ σ' αγαπώ.
Κι ας σε καταριέμαι καμιά φορά.
Δεν σε κατηγορώ, γλυκιά μου. Έπρεπε να είμαι σπίτι. Δεν είμαι.
Παρακολουθούσαμε τα τηλεφωνήματά τους.
Έγινε σαφές ότι ακόμα ήθελε την εύνοιά της.
Την αγαπούσε ακόμα. Ήλπιζε ότι κι η Μπρέντα τον αγαπούσε.
Σ' αγαπώ.
Ας το σκεφτόσουν πριν από 40 χρόνια.
Πριν από 40 χρόνια, όμως, είχα τρελαθεί.
Καταριέμαι την ώρα και τη στιγμή που πήγες στη Βιρτζίνια.
Ναι, κι εγώ.
Δεν μπορώ με τίποτα να το χωνέψω.
Ποιος άνθρωπος… Ποια γυναίκα το δέχεται αυτό;
Γίνομαι έξαλλη όταν σκέφτομαι την Μπρέντα. Πιο πολύ απ' ό,τι με τον Ντένις.
Τη θεωρώ εξίσου υπαίτια. Πραγματικά.
Είχε πολύ χρόνο να το σκεφτεί καλά.
Νοιαζόταν μόνο για την πάρτη της και τον Ντένις.
Άρα, της αξίζει η οργή μου.
Δεν θες να πιστέψεις κάτι τέτοιο για αυτόν που παντρεύτηκες και αγαπάς
και θες να περάσεις μια ζωή μαζί του.
Αλλά όταν έχεις αποδείξεις ότι τα έκανε αυτά,
πώς γίνεται να τις αγνοείς;
ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ
Αν και ο Ντένις συλλήφθηκε για μια άγρια ανθρωποκτονία
που έγινε στη Βιρτζίνια,
ο στόχος μας στο Μίσιγκαν παρέμενε να βρούμε την Όντρια.
Ξέραμε ότι ο Ντένις ήθελε να μείνει στο Μίσιγκαν.
Μ. ΚΟΧ ΚΑΤΗΓΟΡΟΣ
Ξέραμε ότι θα εκδιδόταν στη Βιρτζίνια.
Και καταστρώσαμε ένα σχέδιο, ένα τέχνασμα.
Ξέρεις, θα είναι αδύνατον να σε επισκεφθώ στη Βιρτζίνια.
Το ξέρω.
Η Σου με ρώτησε αν θα τα μαζέψω και θα μετακομίσω στη Βιρτζίνια.
-Είπα "Όχι, δεν μπορώ". -Όχι.
Η Μπρέντα είναι εδώ, στο Μίσιγκαν.
Αν, λοιπόν, ξέρει μέσα του ότι θα περάσει την υπόλοιπη ζωή του στη φυλακή,
πού θα προτιμούσε να είναι;
Υποθέτουμε ότι θα προτιμούσε να μείνει στο Μίσιγκαν,
για να τον επισκέπτεται η Μπρέντα.
Αποφασίσαμε να προτείνουμε κάτι στον Μπόουμαν.
Αν έλεγε την αλήθεια για την Όντρια,
θα σκεφτόμασταν να του επιτρέψουμε να μείνει στο Μίσιγκαν.
Άκου τι μπορώ να κάνω.
Έχω πάρει ήδη άδεια γι' αυτό.
Αν μάθω πού είναι η Όντρια
και βρω την Όντρια
για να μπει ένα τέλος σ' όλο αυτό για την Μπρέντα και για σένα,
μπορώ να σε κρατήσω εδώ, στο Μίσιγκαν.
Μπορώ να σε κρατήσω πιο κοντά στην Μπρέντα και τη Βανέσα.
Δεν μπορώ να κάνω τίποτα γι' αυτό.
Ήταν δύσκολος, πεισματάρης, γιατί είχε άτομα να τον στηρίζουν.
Η Μπρέντα Μπόουμαν τον στήριζε. Η κόρη του τον στήριζε.
Καλό θα ήταν να σε έχω εδώ,
αλλά δεν θα ομολογήσεις κάτι που δεν έκανες.
Τους το λέω συνέχεια.
Κι αυτός λέει "Ξέρεις ατυχήματα συμβαίνουν…"
Του είπα χθες "Δεν σκοτώνεις δικούς σου ανθρώπους. Δεν γίνεται".
Είπα "Θυμώνεις μαζί τους. Τους φωνάζεις.
Καμιά φορά πλακώνεσαι μαζί τους. Μα δεν τους σκοτώνεις".
Κι αυτός είπε "Κανέναν δεν σκοτώνεις". Χριστέ μου.
Δεν έχουν ιδέα τι σημαίνει αληθινή οικογένεια, νομίζω.
Έσκαψαν τεράστιους λάκκους σε όλη την περιοχή Σάντοου.
Εντάξει. Έσκαψαν και στην πίσω αυλή;
Σε όλη την αυλή.
Έλεος.
Δεν ξέρω τι ψάχνουν. Πραγματικά δεν ξέρω.
Όταν ήρθαν από το Νόρφολκ να συλλάβουν τον κο Μπόουμαν
για τη δολοφονία της Καθλίν Ντόιλ,
τους βοηθήσαμε ψάχνοντας το οικόπεδο
με γεωραντάρ και σκύλους εντοπισμού πτωμάτων.
Ψάχναμε στοιχεία για την υπόθεση Καθλίν Ντόιλ,
αλλά ψάχναμε και για απομεινάρια ή για το πτώμα της Όντρια στο οικόπεδο.
Είναι πολύ παράξενο συναίσθημα, δεν μπορώ να το περιγράψω.
Στεναχωριόμουν κι ένιωθα ναυτία και…
"Δηλαδή δεν την έχετε ξεθάψει ακόμα;"
Ήμουν σίγουρη.
Ήμουν σίγουρη ότι θα έβρισκαν αυτό που τους είπα ότι θα βρουν.
Αλλά δεν είχε αποτέλεσμα. Δεν βρήκαμε τίποτα.
Ασκούσαμε πίεση στον Ντένις για την Όντρια.
Δεν ξέρω πού είναι η κόρη μου.
Σας το 'χω πει τόσες φορές, κι επιμένετε.
"Μπορεί να έγινε κάποιο ατύχημα,
μπορεί να έχασες την ψυχραιμία σου…"
Δεν σκοτώνεις το παιδί σου γιατί έχασες την ψυχραιμία σου.
Δεν γίνεται!
Έπρεπε να σκαρώσει μια δική του ιστορία.
Κι ήξερα ότι, κάποια στιγμή,
θα άρχιζε να το διαπραγματεύεται.
ΑΝΑΚΡΙΣΕΙΣ 3
Και, ξαφνικά, ο Ντένις είπε ότι ήθελε να συναντηθεί με την Μπρέντα.
Και αυτό είναι ένα πολύ ιδιαίτερο αίτημα,
οπότε πήραμε έγκριση από το τμήμα του σερίφη
για μια συνάντηση μεταξύ Ντένις και Μπρέντα,
υπό την επίβλεψη τη δική μου και του ντετέκτιβ Χάβερντινκ.
Όταν ξανάφερναν τον Ντένις
στην αίθουσα ανακρίσεων, συναντηθήκαμε στον διάδρομο.
Το πρώτο που μου είπε ήταν "Ελπίζω να γράφουν οι κάμερες".
-Γεια. -Κάθισε εδώ, Μπρέντα.
Γεια σου, Μπρέντα. Κάθισε.
Δεν συνηθίζονται αυτά. Δεν τα κάνουν.
Ο μόνος λόγος που το έκαναν…
Αγάπη μου, έχω κάνει κάποια πράγματα για τα οποία πραγματικά ντρέπομαι.
Μα τον Θεό.
Η Όντρια είναι νεκρή.
Είναι νεκρή όλον αυτόν τον καιρό.
Γύρισα σπίτι εκείνη τη μέρα με το μωρό κοιμισμένο.
Πήγα το μωρό στο καθιστικό και το ξάπλωσα στον καναπέ.
Και ανέβηκα τη σκάλα.
Η Όντρια έβγαινε από το δωμάτιό μας.
Είπα "Τι κάνεις;" Και είπε ότι έφευγε.
Αρχίσαμε να καβγαδίζουμε.
Και είπα "Όχι, δεν θα φύγεις. Δεν θα πας πουθενά".
Κι εκείνη είπε "Τότε, θα…
Θα πω πάλι στους συμβούλους ότι με κακοποίησες".
Και είπα "Όχι, δεν θα το κάνεις". Και τη χτύπησα.
Και έπεσε προς τα πίσω στη σκάλα.
Όχι! Δεν το έκανες αυτό!
Μην ομολογείς κάτι που δεν έκανες!
Πονάει, γλυκιά μου.
Κατέβηκα τρέχοντας τη σκάλα.
Τσέκαρα και δεν είχε σφυγμό.
Και δεν ανέπνεε.
Και είχε ένα μεγάλο…
Κάτι δεν πήγαινε καλά με τον σβέρκο της. Ήταν χάλια.
Το κεφάλι της γύρισε
και τα μάτια της ήταν σαν μάτια κούκλας που έβλεπαν στο κενό.
Είχε πεθάνει.
Δεν άντεχα να σε χάσω.
Ούτε τη Βανέσα. Ήταν μόλις 14 μηνών.
Δεν ήξερα τι να κάνω.
Ήξερα ότι αν τηλεφωνούσα και έλεγα κάτι…
θα με έβαζαν πάλι φυλακή.
Την τύλιξα με μια κουβέρτα,
την έβγαλα έξω και έκρυψα το πτώμα της στον αχυρώνα.
Και κάλεσα την αστυνομία και είπα ότι αγνοείται.
Έμεινε εκεί για μερικές μέρες.
Βρήκα ένα βαρέλι από χαρτόνι.
Προσπάθησα να τη χώσω στο βαρέλι.
Δεν χωρούσε.
Γλυκιά μου, για να χωρέσει, αναγκάστηκα να της κόψω τα πόδια.
Και μετά από μια δυο μέρες,
όταν οι γείτονες έβγαλαν τους σκουπιδοτενεκέδες,
κύλησα το βαρέλι και το έστησα δίπλα τους.
Το επόμενο πρωί δεν ήταν εκεί.
Τριάντα χρόνια και κάτι.
Ναι.
Τριάντα ένα χρόνια.
Όσο δεν σου το έλεγα…
είχες ελπίδες.
Συγγνώμη που σε παραπλάνησα.
Ξέρω ποιος ήταν ο φόβος σου.
Μα ήταν κόρη μας. Έπρεπε να βρεις τρόπο να τη βοηθήσεις.
-Σε υπερασπιζόμουν απέναντι στην Κάθι. -Το ξέρω.
Το ξέρω.
Θεέ μου.
Δεν μπορώ ούτε να φανταστώ τι έκανε στην κόρη μου.
Είναι πολύ σκληρό να το κάνεις εικόνα.
Αλλά αυτά που είπε είναι μπαρούφες. Όλα όσα είπε είναι μπαρούφες.
Δεν πιστεύω ότι μια 14χρονη έπεσε από τις σκάλες.
Έριχνε το φταίξιμο σε εκείνη.
Αυτός δεν έφταιξε σε τίποτα.
Αν μη τι άλλο, έριξε την κόρη μου από τις σκάλες.
Τη διαμέλισε. Διαμελισμός.
Εγώ λέω ότι είναι ένας κωλοδειλός.
Αυτό θα έκανε ένας δειλός.
Τόσο καιρό που την ψάχναμε, που κολλούσαμε αφίσες, ήξερες ότι ήταν…
Ήξερα ότι ήταν κουραφέξαλα.
Και είπες ότι τα λεφτά…
Έλειπαν.
Έκαψα την τσάντα και το μπουφάν της που ήταν πεταμένο εκεί.
Και νομίζω ότι δεν έψαξα ποτέ την τσάντα.
Ίσως την έκαψα με τα λεφτά μέσα. Δεν ξέρω. Πάντως, είχαν εξαφανιστεί.
Πότε έκαψες την τσάντα;
Αφού τη σήκωσα και την κουβάλησα έξω.
-Πριν πάρεις την αστυνομία; -Ναι.
Μάλλον καιγόταν ακόμα στο βαρέλι όταν έφτασαν εκεί.
Εκδόθηκε ένταλμα για κείνη. Ήταν η ύποπτη, κι ο Ντένις ήταν το θύμα,
αφού ισχυρίστηκε ότι του έκλεψε λεφτά.
Είμαι…
Καταλαβαίνεις; Δεν φαντάζεσαι πόσο θυμό μού προκαλεί.
Και όταν κάποιος είπε ότι την είδε στο Χόλαντ,
δεν είπα τίποτα.
Και κάποιος άλλος είπε "Την είδαμε στην Ιντιάνα.
Ήταν σε ένα μπαρ".
ΣΤΡΙΠΤΙΖΑΔΙΚΟ
Πώς σου φάνηκε αυτό;
Καλό.
Δεν θα με υποπτεύονταν.
ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΜΙΣΙΓΚΑΝ
Ξέραμε ότι για να είναι πιο πιθανή η καταδίκη του Ντένις,
καλό θα ήταν να έχουμε βρει το πτώμα της Όντρια.
Και ξέραμε ότι ο χρόνος πίεζε,
γιατί θα πήγαινε στη Βιρτζίνια για να δικαστεί.
Το ότι έσπασε τον σβέρκο της δεν σημαίνει ότι δεν την αγαπούσα.
-Φυσικά. -Εντάξει.
Δεν με ξεγελούσε.
Δεν νομίζω ότι ξεγελούσε κανέναν.
Την Μπρέντα. Αυτήν ξεγελούσε.
Πιστεύω ότι ακόμα αγαπάει τον Ντένις,
κι αυτό δυσκολεύομαι να το καταλάβω
μετά από όσα ομολόγησε ότι έκανε.
Μόνο εσύ ξέρεις την αλήθεια.
Κι ο Θεός.
Η Μπρέντα στηρίζει ένθερμα τον άντρα της.
Στο τηλέφωνο είπε
"Το μόνο που έχει σημασία είναι ότι αγαπιόμαστε".
Η Σου το έκανε ολόκληρο θέμα.
"Ούτε να φανταστούμε δεν μπορούμε πόσο οδυνηρό και…"
Ναι.
Το παρουσίαζε σαν να διαμέλισες την Όντρια ζωντανή.
-Ναι, είμαι σίγουρος. -Έτσι το παρουσίαζε.
Προσπάθησα μερικές φορές να της γράψω απάντηση.
"Δεν έχεις ιδέα για το τι πραγματικά έγινε".
Αυτό σοκάρει τον Κρεγκ κι εμένα.
Ούτε καν σκέφτεσαι την Όντρια και το τι πέρασε;
Ή την Καθλίν;
Δεν νιώθεις απέχθεια;
Πώς δεν το κατάλαβε;
Γίνεται μες στη μούρη σου.
Πώς δεν το βλέπεις;
Δεν είσαι αθώα. Μην το παίζεις αθώα.
Δεν είσαι θύμα.
Μη μου μου πεις ότι δεν ήξερε τι διάολο συνέβαινε.
Αφού τον είδε να έρχεται καταπάνω της έτσι,
δεν είναι η πρώτη φορά που συνέβαινε.
Και καθόταν εκεί και δεν έκανε τίποτα.
Πρέπει να κατηγορηθεί κι αυτή.
Πρέπει να μπει στη φυλακή ως συνεργός.
Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν θεωρείται συνένοχη.
Μπορώ να σας πω μόνο τι μου είπαν εκείνη τη μέρα
και πίστευα τόσα χρόνια.
Έχω από τη μία το "Προς Φιλιππησίους 4:13".
Κι από την άλλη το "Ησαΐας 41:10".
Ναι.
Δεν θα μου στερήσετε την αγάπη μου, ούτε τον Θεό μου ούτε τίποτα. Αυτή είμαι.
Κι αν σας αρέσει!
Νομίζω ότι ο Ντένις ήταν ασύγκριτα χειριστικός.
Τα καλύτερα ψέματα είναι αυτά που είναι κατά ένα μεγάλο μέρος αλήθεια.
Και νομίζω ότι σκεφτόταν καλά όσα έλεγε,
και για κάποιο λόγο, η Μπρέντα τα πίστευε.
Ήταν απλώς ένα πιόνι στον γάμο τους.
Δείτε κάποια απ' αυτά που έκανε.
Τα κάλυψε καλά.
Και κόπιασε πολύ γι' αυτό, προφανώς.
Θέλω να πω, ήταν…
πιο έξυπνος απ' ό,τι νομίζαμε.
Αυτή η ιστορία με τα σκουπίδια του γείτονα…
Είναι πιθανό, αλλά ήταν ένα μεγάλο ρίσκο.
Και τώρα που υποκλέπτουμε τα γράμματα που γράφει στην Μπρέντα,
κάποια πράγματα αντικρούουν όσα είπε ο Ντένις στην ομολογία του.
"12 Δεκεμβρίου του 2019.
Πολυαγαπημένη μου.
Θα σου πω κάτι που θέλω να μείνει μεταξύ μας.
Η Όντρια όντως έπεσε.
Έσπασε τον σβέρκο της και έκρυψα το πτώμα της,
αλλά δεν το πέταξα στα σκουπίδια.
Την έθαψα σε κανονικό τάφο, δίπλα σε ένα ιδιωτικό νεκροταφείο.
Φορούσε τζιν και το αγαπημένο της πουλόβερ.
Κι ένα χρυσό κολιέ με μια καρδιά και έναν σταυρό πάνω.
Την τύλιξα με ένα καθαρό λευκό σεντόνι.
Σφιχτά, σαν μούμια.
Τύλιξα τα χέρια και τα πόδια της με μια κόκκινη κορδέλα.
Της άρεσε αυτό το χρώμα.
Μετά την έβαλα σε έναν καινούριο ασημί μουσαμά, 180 επί 240 εκατοστά,
έριξα κομματάκια κέδρου, γαρίφαλα και κομμάτια κανέλας
μέσα στον μουσαμά
και μετά γέμισα τον τάφο και πότισα το χώμα.
Δύο εβδομάδες μετά, ξεχώριζε λίγο το σημείο.
Δύο μήνες μετά, καθόλου.
Μέσα σε 30 χρόνια, έχω περάσει από κει πάνω από 100 φορές.
Σίγουρα είναι με τον Θεό.
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 03/01/20
Λες ότι δεν ξέρεις την αλήθεια.
Η αλήθεια είναι ότι σ' αγαπώ. Αγαπώ τη Βανέσα.
Κι αγαπούσα την Όντρια.
Με ξέρεις 50 χρόνια, και λες ότι δεν με ξέρεις πια;
Τότε, θα πρέπει να πάρεις μια απόφαση.
Δεν θα σε ξεχάσω ποτέ.
Σε έχω για πάντα στην καρδιά μου.
Ντένι".
Πήραμε στα σοβαρά τα γράμματα.
Πήγαμε και ψάξαμε γύρω από τα νεκροταφεία της περιοχής
με γεωραντάρ και σκύλους εντοπισμού πτωμάτων.
Αντιμετωπίζουμε κάθε γράμμα
θεωρώντας ότι ίσως λέει την αλήθεια.
Ξέρεις ότι είχαμε πρόσβαση σε κλήσεις και γράμματα.
-Ναι, και γράμματα. -Πόσες εκδοχές έχουμε;
Μάλλον τρεις τέσσερις.
Ναι. Ποια είναι η αληθινή;
-Βασικά… -Ποια είναι;
Εσείς θα το βρείτε αυτό.
Εσύ ξέρεις πού βρίσκεται.
Ακριβώς.
Και θα το κρατήσω για μένα όσο ζω.
Νομίζω ότι γι' αυτόν ήταν ένα παιχνίδι. Τι είχε να χάσει;
"Πες αυτό, πες εκείνο…"
Έτσι βγαίνει έξω από το κελί.
Δεν θέλει να τα ξεράσει όλα αμέσως.
Είναι αρκετά δόλιος για να ξέρει
ότι μπορεί να κάνει μικρές αποκαλύψεις και να παίζει μαζί τους.
Μα οι μπάτσοι δεν το έφαγαν.
Δόξα τω Θεώ.
Η αστυνομία χρησιμοποίησε την Μπρέντα για να προσεγγίσει τον Μπόουμαν.
Ξέρουμε ότι είπες άλλη μια εκδοχή στη γυναίκα σου.
Το πρόβλημα που δημιουργήθηκε τώρα, Ντένις, εξαιτίας αυτού, είναι
ότι την έχεις μπλέξει,
ενώ δεν χρειάζεται. Εντάξει;
Έχει μπλέξει η Μπρέντα.
Ξέρω ότι δεν το θες αυτό για τη γυναίκα σου.
Νοιάζεσαι γι' αυτή, λες, αλλά δες ποιον προστατεύεις.
Δεν θα σας πω πού είναι θαμμένη η κόρη μου.
Η ψυχολογική μας προσέγγιση είναι πλέον
να χρησιμοποιήσουμε την Μπρέντα εναντίον του Ντένις Μπόουμαν.
Έτσι, τη συναντήσαμε στο σπίτι της.
Της είπαμε "Πες στον Ντένις ότι σου το χρωστάει αυτό.
Σου την έχει στερήσει τόσο καιρό. Σου το χρωστάει".
Έχετε μια κλήση από…
Ντένις.
…που κρατείται στο Σωφρονιστικό Κέντρο Άλεγκαν.
Η κλίση ενδέχεται να καταγράφεται και να παρακολουθείται.
Μπορεί να μη θες ν' ακούσεις αυτό που θα σου πω, αλλά…
Άντε. Πες το.
Ο εδώ εισαγγελέας δεν θα ασκήσει δίωξη χωρίς το πτώμα της.
Εντάξει.
Αν αποφάσιζες να μου πεις αυτό που θέλω να μάθω,
θα έμενες στο Μίσιγκαν με ισόβια κάθειρξη
και θα μπορούσα να σε επισκέπτομαι.
Δεν είναι εγγυημένο,
αλλά προσπαθώ να πιαστώ απ' όπου μπορώ.
Δεν έχει βρει ακόμα λύτρωση για την Όντρια.
Έτσι όπως το βλέπουμε εμείς,
θα πρέπει να αμφισβητεί και τον ίδιο της τον εαυτό ενδόμυχα.
Έχετε μια κλήση από…
Ντένις.
Η κλίση ενδέχεται να καταγράφεται και να παρακολουθείται.
Δεν μπορώ να συνέλθω.
Το βλέπω στον ύπνο μου.
Τι βλέπεις;
Την Όντρια! Εσένα! Τα πάντα!
Θέλω να τελειώνει όλο αυτό, να μάθω πού είναι.
Θέλω το κοριτσάκι μας εδώ, μαζί μου, σε μια όμορφη τεφροδόχο.
Να νιώσω επιτέλους ότι είναι στο σπίτι της,
μετά από τόσα χρόνια που λείπει.
Προσπαθεί ξεκάθαρα να πει στην Μπρέντα μια εκδοχή
την οποία εκείνη μπορεί να αποδεχτεί.
Την έθαψα σε κανονικό τάφο…
Δηλαδή, θα ζω έτσι όλη μου τη ζωή;
Δεν χρειάζεται να ζεις κάπως όλη σου τη ζωή.
Αν δεν μπορούμε να το ξεπεράσουμε…
Δεν μπορώ! Δεν μπορώ να το ξεπεράσω!
Προσπάθησα να σου το εξηγήσω!
Μόνο στον Θεό μπορούμε να ελπίζουμε πια.
Το όλο θέμα είναι παράλογο και ψυχωτικό.
Αλλά εκείνος προσπαθούσε ακόμα να την ελέγξει.
Οπότε, θέλαμε η Μπρέντα να αντισταθεί στον Ντένις.
Δεν με νοιάζει πια, Ντένι, όπως και να έχει,
ό,τι κι αν έγινε, θα σ' αγαπώ έτσι κι αλλιώς.
Υπάρχει πιθανότητα να έχουμε μια κάποια ζωή εδώ, στο Μίσιγκαν.
Θέλω να σε ακούσω να λες ότι υπάρχει ελπίδα.
Μόνο αυτό απέμεινε.
Σε πιστεύω, αγάπη μου.
Αρχίζω να πιστεύω ότι ο Ντένις δεν θα πει ποτέ πού είναι το πτώμα της.
Είχα φτάσει στα όριά μου.
Μετά από μια κουραστική μέρα, πάμε με τον Μπράιαν σε μια μπιραρία
να πιούμε καμιά μπίρα.
Παίρνει ο Τοντ Γουόρκμαν και λέει
"Η Μπρέντα μίλησε με τον Ντένις. Πρέπει να ακούσεις".
Θα σου πω πού ακριβώς είναι η Όντρια.
Είναι πολύ κοντά.
Το ελπίζω.
-Είναι. -Μα…
Μπρέντα, η Όντρια είναι θαμμένη στην πίσω αυλή μας.
Μα δεν μέναμε εδώ! Δεν ήμασταν καν…
-Μπρέντα, εκεί είναι. -Δεν μας ανήκε τότε το σπίτι.
Εκεί που ήμασταν, στο παλιό σπίτι, έθαψα το βαρέλι.
Όταν μάθαμε ότι θα μετακομίζαμε, πήγα το βαρέλι στο σπίτι μας.
Έσκαψα έναν λάκκο και έβαλα το βαρέλι μέσα, εντάξει;
Και μετά το σκέπασα.
Ήταν εκεί όλον αυτόν τον καιρό.
Τώρα ξέρεις.
Έκανε τσουχτερό κρύο.
Η μονάδα ανθρωπολογίας ήρθε εκεί.
Και αρχίσαμε σιγά σιγά να αποσύρουμε χώμα από την περιοχή.
Αλλά ακόμα δεν ξέραμε αν η πληροφορία έστεκε
ή ήταν άλλο ένα παραμύθι του Ντένις.
Μου το είπε η Μέτα.
"Ξαναπήγαν εκεί.
Και τώρα έχουν μπουλντόζα και σκηνή".
Επιτέλους, πήγαν εκεί όπου βρίσκεται.
Κάποια στιγμή, η δαγκάνα τράβηξε
το στεφάνι ενός βαρελιού.
Και σταματήσαμε.
Λες κι ο χρόνος είχε σταματήσει.
Οι ανθρωπολόγοι μπήκαν στην τρύπα
με τις οδοντόβουρτσές τους και μικρές αξίνες και φτυάρια,
ώστε να μην τους ξεφύγει τίποτα.
Και μόλις βγάζουν κι άλλο χώμα, οι ανθρωπολόγοι σταματούν.
Υπάρχει ένα οστό.
Θεέ μου!
Ήταν θλιβερό να ξεθάβουμε ένα παιδί μετά από 30 χρόνια.
Ήταν θλιβερό που η Μπρέντα,
η οποία ήταν μέσα στο σπίτι όταν το κάναμε αυτό,
θα μάθαινε σε λίγο ότι ο Ντένις είχε πει την αλήθεια
και η κόρη της ήταν θαμμένη στην πίσω αυλή.
Δεν έλεγαν ακριβώς ότι ήταν η Όντρια.
Έλεγαν "Βρήκαμε λείψανα".
Στάθηκα εκεί μερικά λεπτά.
Γύρισα, και ο Τοντ με πήγε ξανά στο σπίτι.
Και το μόνο που είπα ήταν "Δεν μου είπε ψέματα αυτήν τη φορά.
Δεν είπε ψέματα, Τοντ".
Τα λείψανά της βρέθηκαν σε τέσσερις διαφορετικές σακούλες
μέσα στα απομεινάρια του βαρελιού.
Κι όταν τη βρήκαμε, ήταν σε μια σακούλα με χρησιμοποιημένες πάνες.
Μάλλον για να καλυφθεί η μυρωδιά.
Αυτός είναι ο Ντένις Μπόουμαν.
Υπήρχε μέσα το περιτύλιγμα από μια συσκευασία Peppermint Pattie,
που έγραφε πάνω "1989".
Έτσι, ήταν πλέον ξεκάθαρο,
όταν είδαμε τη χρονολογία 1989, ότι δεν είχε εξαφανιστεί.
Δεν το είχε σκάσει.
Ήταν στο βαρέλι από εκείνη τη μέρα του Μαρτίου.
Πώς ήταν τόσο πειστικό εκείνο το γράμμα για το νεκροταφείο…
Το είπα για να τους παραμυθιάσω και για να νιώσεις εσύ καλύτερα.
Αλλά δεν ένιωσες καλύτερα.
Απλώς γκρίνιαζες κι έλεγες ότι την ήθελες κοντά σου,
σε ένα δοχείο, σε ένα ράφι.
Σκέφτηκα ότι αν πίστευες ότι είχε θαφτεί αξιοπρεπώς, με σεβασμό,
ίσως έλεγες "Εντάξει, αρκεί αυτό".
Αλλά όχι.
Δεν θέλω να θυμώνεις.
Τουλάχιστον θα την έχεις σε βάζο σε ένα ράφι.
Να ποιος είμαι, λοιπόν.
Τώρα ξέρεις ότι είμαι σάπιος, ένα βρομερό κάθαρμα.
Τίποτα δεν άλλαξε. Ακόμα σ' αγαπώ.
Απομένει ένα λεπτό κλήσης.
Ντένι! Άκουσες τι είπα;
Ναι, σε άκουσα.
Θα τελειώσει, μωρό μου.
Γεια σου.
Αυτή είναι η έκθεση νεκροψίας, έτσι;
Χρειαζόμασταν επιβεβαίωση ότι ήταν όντως η Όντρια.
Μόνο μέσω DNA γινόταν αυτό.
Είχαμε γενετικό υλικό από την Κάθι.
"Πραγματοποιήθηκε εξέταση.
Το αποτέλεσμα της σύγκρισης των δειγμάτων
επιβεβαιώνει μια σχέση κόρης-μητέρας…"
Χριστέ μου!
"…μεταξύ των οστικών λειψάνων και της Κάθριν Τερκάνιαν".
Την ξέθαψα. Πήρα τα κόκαλά της.
Είναι σαν να ούρλιαζε από εκείνη την πίσω αυλή τόσα χρόνια.
Το ότι η Κάθι υποψιαζόταν από την αρχή
ότι ο Ντένις το έκανε κι η Όντρια ήταν θαμμένη στην αυλή
και το ότι βγήκαν και τα δύο αληθινά είναι σχεδόν ανεξήγητο.
Ήταν το μητρικό ένστικτο.
ΑΓΝΟΕΙΤΑΙ
Έλεγε χρόνια γι' αυτό ακριβώς το σημείο.
Έμεινα άναυδος όταν βρέθηκε όντως ακριβώς εκεί.
Αν ακουγόταν τρελό τότε;
Ναι, σίγουρα. Αλλά είχε δίκιο.
Προφανώς δεν ήταν αδύνατο, αλλά θα έλεγα ότι ήταν πολύ απίθανο.
Μπρέντα, ο Ντένι ομολόγησε και διάφορα άλλα
που έκανε στο παρελθόν.
Θέλεις να μάθεις γι' αυτά;
Προφανώς, δεν ήθελε εκείνος να τα μάθω αλλιώς.
Θα σου πω γιατί δικαιούσαι να γνωρίζεις.
Είπε πως όταν τον είχαν στείλει στο Σαν Ντιέγκο,
πριν παντρευτείτε, κακοποίησε σεξουαλικά μια γυναίκα.
Και λίγο καιρό αργότερα, αφού είχατε παντρευτεί,
κακοποίησε σεξουαλικά δύο γυναίκες στο Σαν Ντιέγκο.
Και πιο μετά, στις αρχές της δεκαετίας του '80,
κακοποίησε σεξουαλικά μια γυναίκα σε χώρο στάθμευσης τροχόσπιτων.
Δεν τον ξέρω αυτόν τον άνθρωπο.
Ναι.
Όταν τους το είπα εκείνο το πρωί
ότι δεν είχα ιδέα ποιος ήταν αυτός για τον οποίο μιλούσαν,
δεν είχα συνειδητοποιήσει πόσο αλήθεια ήταν.
Συγγνώμη.
Έχουμε μιλήσει λίγο για τη Μέτα,
αυτή που απήχθη από το βενζινάδικο με τον ανεμόμυλο
και μεταφέρθηκε στο Σίλβερ Κρικ.
Δεν ξέρω τίποτα γι' αυτό.
Αυτός το έκανε,
αλλά δεν είχαν στοιχεία για να το αποδείξουν.
Όμως, αυτός το έκανε.
Έκανε μεγάλη ζημιά στην καλή μας πόλη.
Και ξέρω αν υπάρχουν κι άλλα πιθανά θύματα του Ντένις Μπόουμαν.
Αυτά ήταν όλα τα σκοτεινά μυστικά σου;
Αυτά ήταν όλα…
Αυτά ήταν όλα τα σκοτεινά μυστικά μου.
Είναι κατ' εξακολούθηση βιαστής.
Άρα, υπάρχει κάτι που τον ταλανίζει και δεν τον αφήνει σε ησυχία.
Είναι δύσκολο να φανταστείς
ότι όλα όσα υπέστη η Καθλίν Ντόιλ
τα έκανε κάποιος που δεν είχε σκοτώσει ποτέ πριν.
Ξέρουμε ότι δεν ξεκίνησε με την Καθλίν το 1980.
Αφού ομολόγησε πολλές πράξεις βίας κατά γυναικών,
μεταξύ των οποίων και τουλάχιστον δύο ανθρωποκτονίες,
τι άλλο δεν ξέρουμε;
Ποιος ξέρει τι έχει κάνει; Είναι τέρας.
Πρέπει να διαδοθεί, γιατί υπάρχουν κι άλλα θύματα.
Θέλω να εξιχνιαστούν κι άλλα εγκλήματα.
Η καρδιά μου αυτό λέει.
Ίσως έχω μέσα μου το πνεύμα κάθε γυναίκας που βίασε, που σκότωσε,
κάθε παιδιού που κακοποίησε.
Ίσως έχω μέσα μου τα πνεύματα όλων αυτών των ανθρώπων,
κι αυτό με καθιστά τον χειρότερο εφιάλτη του.
Ο ΝΤΕΝΙΣ ΔΕΝ ΔΗΛΩΣΕ ΑΘΩΟΣ Ή ΕΝΟΧΟΣ
ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΟΝΟ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΒΑΘΜΟΥ ΤΗΣ ΟΝΤΡΙΑ ΜΠΟΟΥΜΑΝ.
Ο Ντένις θα δικαστεί σήμερα για φόνο δευτέρου βαθμού.
Είναι φόνος πρώτου βαθμού, στην πραγματικότητα,
αλλά μου κάνει κι αυτό.
Φόνος δευτέρου βαθμού του παιδιού μου.
Με εξοργίζει αυτό που της έκανε.
Αλλά είναι μια διαφορετική οργή αυτή.
Και ίσως πλέον να νιώθω και κάποια γαλήνη για την Αλέξις.
Ίσως είναι αυτό.
ΚΟΜΗΤΕΙΑ ΑΛΕΓΚΑΝ
Μέτα, για πάμε.
Έτοιμη η κατηγορούσα αρχή.
Η Όντρια ήταν 30 χρόνια θαμμένη εκεί,
ανήμπορη να πει σε οποιονδήποτε τι πραγματικά της συνέβη.
Ο κατηγορούμενος τη σκότωσε και την έκρυψε για να σωθεί ο ίδιος.
Σε αυτήν την περίπτωση, η Όντρια έχασε όχι μόνο τη φωνή της, αλλά και τη ζωή της.
Δεν κατάφερε να μεγαλώσει και να γεράσει
ανάμεσα σε συγγενείς και φίλους που την αγαπούσαν αληθινά.
Κάνω αυτήν τη δουλειά σχεδόν 40 χρόνια.
Έχω δικάσει ανεξιχνίαστες δολοφονίες.
ΜΑΡΓΚΑΡΕΤ Ζ. ΜΠΑΚΕΡ ΕΦΕΤΗΣ
Δεν έχω διαβάσει ποτέ κάτι τόσο ανατριχιαστικό.
Μια ποινή που θα σε κρατήσει μακριά από την κοινωνία,
κατ' ελάχιστον 35 με 50 χρόνια, είναι η πλέον κατάλληλη εδώ.
Αυτό αποφασίζει το δικαστήριο.
Το τελευταίο που ήθελε η ομάδα μας
ήταν να του επιτρέψει να διατηρήσει τον έλεγχο ως το τέλος,
μένοντας στη φυλακή όπου ήθελε να μείνει,
επειδή τον βόλευε.
Θα κάνω ό,τι περνάει απ' το χέρι μου
για να βεβαιωθώ ότι ο Μπόουμαν δεν ελέγχει τίποτα.
Σήμερα ορίζεται η ποινή του Ντένις Λι Μπόουμαν
για τον φόνο και τον διαμελισμό, το 1989,
της 14χρονης υιοθετημένης κόρης του Όντρια Μισέλ Μπόουμαν.
Ο κος Μπόουμαν θα επιστρέψει στη Βιρτζίνια για να εκτίσει ισόβια φυλάκιση
Πήραμε την απόφαση ως ομάδα
να μην του επιτρέψουμε να έχει τον έλεγχο
και να τον στείλουμε στη Βιρτζίνια για τον φόνο της Καθλίν Ντόιλ.
Την πάτησε σαν ηλίθιος.
ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΜΙΣΙΓΚΑΝ ΕΚΔΟΣΗ - ΝΤΕΝΙΣ ΜΠΟΟΥΜΑΝ
Αυτός μάς τη στέρησε, μόνο γι' αυτό υπάρχει στην ιστορία.
Στην ιστορία για τη ζωή της Καθλίν.
Ήταν το κορίτσι μας.
Μας ανήκε.
Αυτό νιώθω.
Κάθε μέρα που περνάει, αγγίζω τη φωτογραφία της
και λέω "Σ' αγαπώ".
Παίρναμε η μία στην άλλη πασχαλιές.
Ήταν το λουλούδι μας.
Και κάθε φορά που ανθίζουν οι πασχαλιές την άνοιξη,
της λέω "Καθλίν, βγήκαν οι πασχαλιές".
Και μυρίζω τα λουλούδια και της λέω πόσο μου λείπει.
Και συνέβη κάτι πολύ περίεργο.
Αφού βρήκαν αυτό το άτομο που σκότωσε την Καθλίν,
αυτό έγινε το φθινόπωρο,
η πασχαλιά μου άνθισε, κάτι πολύ ασυνήθιστο.
Συνήθως ανθίζει μόνο την άνοιξη.
Δεν πρέπει αυτό το άτομο που έκανε αυτό το απαίσιο πράγμα
να είναι αυτός που θυμούνται.
Να θυμούνται τις κοπέλες που πέθαναν.
Τοντ, σ' ευχαριστώ για όλα.
Ήταν ομαδική δουλειά. Ευχαριστώ.
-Να σου πούμε λίγο; -Ναι.
Η Μπρέντα πήρε τα λείψανα.
Και τα αποτέφρωσε.
Και θέλει να σου δώσει το μισό σώμα της Όντρια.
Δεν το αντέχω.
Δεν το αντέχω αυτό τώρα.
Τι θα μου δώσει, το πάνω μέρος ή το κάτω;
Πώς τολμάει!
Σου φέραμε σήμερα αυτό εδώ, αν θέλεις το δέχεσαι.
Φυσικά και το δέχομαι.
Το κοριτσάκι μου είναι εδώ, παιδιά. Εδώ.
Ξέρει ότι το τέρας χάθηκε.
Μάντεψε τι είναι αυτό.
-Όχι. -Ναι.
-Αλήθεια; -Η μισή.
"Τη μοιράζομαι ισομερώς μαζί σου,
γιατί εσύ ήσουν η πρώτη της μητέρα.
Εύχομαι ο Θεός να σε βοηθήσει να βρεις λίγη γαλήνη. Μπρέντα".
Είναι σαν να την πετσοκόβουν κι άλλο. Έχω…
Έχω θυμώσει όσο δεν φαντάζεσαι.
Δεν το πιστεύω ότι η Μπρέντα πάρε το σώμα της και το διέλυσε πάλι.
Θέλω όλες τις στάχτες της.
Και τότε ίσως η μητέρα μέσα μου να βρει τη γαλήνη.
Πώς θα το διεκδικήσει;
Κάθε δικαστής στον κόσμο θα γυρνούσε και θα έλεγε
"Να λες ευχαριστώ γι' αυτό που έχεις,
που το μοιράστηκε μαζί σου".
Μην ξεχνάς ότι εκείνη την παράτησε.
Είμαι πολύ θυμωμένη. Απίστευτα θυμωμένη.
Ανακουφίστηκα, αλλά είμαι ακόμα θυμωμένη. Νόμιζα ότι ο θυμός θα έφευγε.
Η Μπρέντα έχει το θράσος να αυτοαποκαλείται μητέρα της κόρης μου.
Δεν ξέρω αν η Αλέξις ήταν αριστερόχειρας ή δεξιόχειρας.
Δεν ξέρω πώς ήταν η φωνή της.
Δεν την άκουσα ποτέ. Δεν είπε ποτέ "Σ' αγαπώ, μαμά".
Δεν με είπε ποτέ μαμά,
αλλά είμαι η μαμά της ως το κόκαλο.
Με στοιχειώνει λίγο η Αλέξις.
Δεν έχει φύγει ολοκληρωτικά.
Είμαι όσο κοντά γίνεται στο πνεύμα της.
Έχω γίνει σχεδόν εκείνη. Μια πιο ώριμη, πιο θυμωμένη εκδοχή.
Είναι σαν να ρίχτηκα στη φωτιά, κι αυτό με μεταμόρφωσε.
Είναι μια φωτιά πολύ δυνατή, καυτή, καίει τη σάρκα μου.
Κανείς δεν μπορεί να τη δει, μόνο εγώ μπορώ να τη νιώσω.
Αλλά νομίζω ότι πρέπει να το βιώσω.
Πρέπει να βρω την άλλη πλευρά της φωτιάς.
Η ΜΠΡΕΝΤΑ ΜΠΟΟΥΜΑΝ ΑΡΝΗΘΗΚΕ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΣΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΜΑΣ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟ ΣΧΟΛΙΟ.
Ο ΜΠΟΟΥΜΑΝ ΕΚΤΙΕΙ ΠΟΙΝΗ ΔΙΣ ΙΣΟΒΙΩΝ ΣΕ ΦΥΛΑΚΗ ΣΤΗ ΒΙΡΤΖΙΝΙΑ.
ΟΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΔΗΛΩΝΟΥΝ
ΟΤΙ ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΕΥΡΟΣ ΤΩΝ ΒΙΑΙΩΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΝΤΕΝΙΣ ΜΠΟΟΥΜΑΝ
ΕΝΔΕΧΕΤΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΕΙ ΠΟΤΕ.
Υποτιτλισμός: Αγγελική Πανοτάρα