GEORGE KNAPP DZIENNIKARZ ŚLEDCZY
Halo?
Wiesz, kim jestem i co robię?
Tak.
Można cię chyba określić jako sygnalistę.
Tak, jestem sygnalistą.
Występowałeś przed Kongresem?
Tak. Za zamkniętymi drzwiami.
Nic publicznie.
Jasne. Chciałbym to nagłośnić, ale potrzebuję dowodów.
Mogę zabrać cię w miejsce, które potwierdzi, że to istnieje.
O czym dokładnie mówimy?
Antygrawitacja, systemy uzbrojenia.
Istnieją technologie
niezwyklejsze niż transport.
Mam wrażenie, że sugerujesz, że armia USA i jej kontrahenci
potrafią samodzielnie to odtworzyć.
Tak. Robią to z powodzeniem od 50 lat.
Jak możemy pomóc ci to nagłośnić?
Czy możemy liczyć na solidne dowody,
który przekonają wszystkich, że to prawda?
Pracuję nad tym. To nie jest łatwe.
Muszę dbać o bezpieczeństwo osób wtajemniczonych
i powiązanych z tą sprawą.
Twoje również, George.
NA TROPIE OBCYCH
Jest mnóstwo dowodów na to,
że inteligencja inna niż ludzka
wchodzi z nami w kontakt.
Nie wiemy, skąd są. Robią rzeczy, których my nie umiemy.
Nasza armia wie,
że wykazują duże zainteresowanie
naszymi kluczowymi instalacjami.
Rany! Co to jest?
To jest fakt. A ja tkwię w środku tej sprawy.
Nazywam się George Knapp. Ludzie znają mnie jako reportera UFO.
Omawiałem to już chyba z każdej perspektywy.
Prawdopodobnie dłużej niż inni dziennikarze głównego nurtu.
Chcemy wiedzieć, co się dzieje.
Nie zająłem się tym tematem, bo jestem fanatykiem UFO.
Traktowałem to jako reportaż.
Ale po rozmowach ze świadkami...
To może być najważniejsze wydarzenie w historii.
...ekspertami...
Hipoteza pozaziemska
jest prawdopodobna i całkiem logiczna.
...i gromadząc dowody na całym świecie,
nie potrafię tego wszystkiego wytłumaczyć.
Ale prawdę ukrywa się już od dawna
poprzez stygmatyzację i rządowe tajemnice.
Powiedziano mi: „Otworzysz usta
i możesz zapomnieć o emeryturze”.
Ludziom, którzy to zgłosili, grożą poważne konsekwencje.
Rząd kłamał na temat UFO, ukrywał informacje,
szpiegował organizacje UFO
i dyskredytował świadków.
To było brutalne.
Stosowali taktyki,
które zaszkodziły mi zawodowo i w życiu prywatnym.
Waliłem głową w mur przez co najmniej 20 lat,
próbując dotrzeć z tym do głównego nurtu.
Sprawa wyglądała na przegraną.
Ale teraz wszystko się zmieniło.
Badamy różne rodzaje nietypowych zjawisk.
Nawet Kongres traktuje to teraz poważnie.
To chyba najwiarygodniejsza obserwacja UFO w historii.
Ale im bliżej społeczeństwo jest
rozbitych spodków i ciał, tym silniejszy będzie opór władz.
Musimy wyjść poza oczywiste pytanie: „Czy UFO istnieją?”
i zadać dużo ważniejsze.
Co oni tu robią?
I czego od nas chcą?
Damy radę, prawda?
Jedziemy do KLAS-TV.
Pracuję tam od 1981 roku.
Przez 43 lata byłem dziennikarzem w KLAS-TV w Las Vegas.
- Jestem gotowy. - My też.
Za trzy, dwie...
Strefa 51 nadal jest sprzecznością. To najsłynniejsza tajna baza na świecie.
Jakie odlotowe technologie powstają tam w tajemnicy?
George Knapp, 8 News Now.
Po przeprowadzce nie wiedziałem, co jest grane w Las Vegas.
Nie słyszałem o Strefie 51 czy bombardowanym atomowo
poligonie doświadczalnym.
Ani o bazie sił powietrznych Nellis.
Kryje się tu wiele tajemnic. Niektóre już ujawniono.
Większość wciąż owiana jest tajemnicą.
To UFO znalazły mnie, nie odwrotnie.
Pewnego dnia weszły do budynku KLAS.
Był to niejaki John Lear. Jego ojciec, Bill Lear, stworzył Learjet.
Przyszedł do nas z wielką stertą dokumentów.
Położył je na biurku szefa
i mówi: „To największa historia w pana karierze.
Chodzi o tuszowanie tematu UFO. Będzie pan sławny”.
Szef przeczytał cztery czy pięć stron,
odepchnął je i mówi: „To nie może być prawda.
Gdyby była, już bym o tym wiedział”.
Zanim Lear wyszedł, zapytałem: „Mogę rzucić okiem?”.
Prowadziłem wtedy talk-show.
Pomyślałem, że mógłby tam wystąpić.
I przedstawić swoje racje.
Zainteresowało mnie to jakieś dwa lata temu.
Mój ojciec widział UFO. Mój brat też.
I zaserwował mi niesamowitą historię.
George, powiem wprost.
Odkryłem, że rząd pozyskał
od 10 do 15 latających spodków.
Mają od 30 do 50 zamrożonych ciał obcych.
To przedstawiciele przynajmniej pięciu cywilizacji.
Na początku byłem sceptyczny.
Ale po emisji programu ludzie zaczęli dzwonić.
To było niesamowite.
Zobaczyłam wielki pojazd w kształcie spodka.
Tak, odwiedzają nas obcy.
Wiem, co widziałem. To nie był samolot. Ani helikopter.
Zacząłem dostawać dziesiątki, setki, a potem tysiące zgłoszeń.
Z czasem zaczęli ze mną rozmawiać
nawet ludzie z rządu, którzy znali różne tajemnice.
Powinniśmy to badać.
Wiele z pozyskanych informacji
zachowałem dla siebie.
Ale nic nie pozostaje tajemnicą na zawsze. W końcu zapora pękła.
W grudniu 2017 roku New York Times publikuje artykuł,
który opisuje nieznany wcześniej rządowy program
badający UFO.
Krótko po publikacji artykułu
Kongres rusza z przesłuchaniami za zamkniętymi drzwiami.
Świadkowie zeznają pod przysięgą na temat UFO.
Jeśli coś obcego leci przez naszą przestrzeń,
nie rozmawia z nami i nie powinno tam być,
to jest definicja zagrożenia.
W zeszłym roku członkowie Kongresu
zaczęli wspominać o przesłuchaniu.
Szukali solidnych świadków i prosili o pomoc w ich znalezieniu.
Chyba nigdy dotąd tak wysocy rangą urzędnicy
nie mówili publicznie na temat UFO.
Te obiekty podlatywały do strażników bardzo szybko
i odlatywały.
Wyłączyło radar w samolocie.
To przekracza wiedzę naukową, którą aktualnie dysponujemy.
Uważa pan, że mamy rozbity statek.
Czy mamy też ciała pilotów, którzy nim sterowali?
Tak, w niektórych wrakach były obiekty biologiczne.
To były obiekty ludzkie czy nieludzkie?
Nieludzkie. Tak oceniają je ludzie z bezpośrednią wiedzą
o wspomnianym programie. Wciąż w nim są.
Dave Grusch opowiadał o operacjach pozyskiwania wraków
i programach inżynierii odwrotnej.
Że pozyskaliśmy technologię bardziej zaawansowaną od naszej.
Wszystkie plotki, które znamy od lat, to prawda.
A ja siedziałem w pierwszym rzędzie.
Widziałem tu George’a Knappa.
To dzięki niemu wiem o Strefie 51.
Okno możliwości jest otwarte jak nigdy.
Mamy szansę zdobyć odpowiedzi.
Wykorzystuję więc dekady wiedzy, kontaktów i dojść,
by wytyczyć nową ścieżkę
i ustalić, po co tu są i czego od nas chcą.
Czekałem na taką szansę przez 37 lat
i zamierzam ją wykorzystać.
To poważna sprawa.
Lekceważono to zbyt długo.
DOM GEORGE’A
Odbyłem na pustyni rozmowę telefoniczną
z facetem, który chce pozostać anonimowy, ale wiem, kim jest.
Znam to nazwisko.
Spytałem o niego osobę,
którą znam od dawna i której osądowi ufam.
Żeby sprawdzić, czy jest wiarygodny.
Okazało się, że jest.
Mój znajomy powiedział:
„Myślę, że mówi prawdę.
Przemawiał przed Kongresem
i miał kontakt z nowym biurem Pentagonu do spraw UFO, zwanym Arrow.
Mówił nam o obu tych rzeczach”.
I obie się potwierdziły.
Jest wiarygodny.
Teraz chcę umówić spotkanie.
Ale nie jest jeszcze na to gotowy.
W międzyczasie skupię się
na najważniejszym pytaniu.
Co oni tu robią?
Na początek przyjrzymy się zachowaniom obserwowanym
wielokrotnie na całym świecie.
UFO często widuje się nad terenami wojskowymi,
mogą więc analizować nasze możliwości.
Interesują się też naszym pożywieniem
i czasem doprowadzają do bliskich spotkań,
jakby próbowali zrozumieć, kim jesteśmy i dlaczego tak żyjemy.
Znowu jest.
Zazwyczaj ujawniają się
na chwilę jednej osobie lub małej grupie,
a potem znikają.
Czasem pojawiają się przed tysiącami ludzi naraz.
To pokaz siły czy próba komunikacji?
Cokolwiek to jest, jest inteligentne. Inteligentniejsze od nas.
To może być rodzaj operacji wywiadowczej,
której celem jest zebranie różnych wątków w jeden spójny gobelin,
który wyjaśni zjawiska, których świadkami jesteśmy od 70 lat.
Pierwszym wątkiem będzie nowy trop
w jednej z najpowszechniej omawianych tajemnic UFO.
Okaleczenia zwierząt.
Do tej pory zgłoszono blisko 15 000 przypadków okaleczeń.
Zwykle tajemniczy chirurdzy usuwają narządy płciowe,
wymiona, odbytnice, oczy i uszy.
Okaleczenia zwierząt to szczególnie niepokojąca część
tematyki UFO.
Zdarzają się na całym świecie.
Ciała zwykle pozbawione są krwi,
ale rzadko można znaleźć ją na ziemi.
Występują przypalenia,
a cięcia wykonywane są z precyzją skalpela.
WSCHODNI OREGON
Zacząłem badać sprawę okaleczeń zwierząt pod koniec lat 80.
Mieliśmy wysyp takich spraw w Nevadzie, moim rodzinnym stanie.
Do dziś
nie wiemy, kto to robi i dlaczego.
Ale dziwne obiekty w powietrzu zgłaszano
równolegle z tymi okaleczeniami od samego początku.
Sporadyczne historie o poranionym bydle i dziwnych światłach na niebie
sięgają w USA końcówki XIX wieku.
Ale dopiero na początku lat 70. zaczął pojawiać się pewien schemat.
O co tu chodzi? Prowadzą ubój krów?
To jakieś badania? Analizują nasz łańcuch pokarmowy?
Prowokują nas, by sprawdzić, jak zareagujemy?
Nie znamy odpowiedzi.
Ale jest tu chyba symbiotyczna więź
między nieznanymi obiektami na niebie
i tajemniczymi okaleczeniami
w Ameryce Północnej i na całym świecie.
Trop, którym obecnie podążam, nadal jest świeży.
Hodowcy w tej części Oregonu zgłaszają dziwne okaleczenia.
Tymi sprawami zajmuje się tu szeryf Jeremiah Holmes.
I, jak wielu innych stróżów prawa w Ameryce Północnej,
którzy próbowali rozwikłać te przypadki, jest zakłopotany.
Mam nadzieję, że moje wsparcie
pomoże nam zrozumieć, dlaczego to nadal się dzieje.
Musimy rozważyć wszystkie opcje.
Poprosiłem bliskiego znajomego, Douga Lauxa, by do mnie dołączył
i pomógł mi znaleźć odpowiedzi.
Jestem byłym oficerem śledczym CIA.
W Hollywood nazwano by mnie szpiegiem.
Gdy pracowałem w agencji, byłem tajnym agentem.
To życie pełne kłamstw i pseudonimów,
ale uczy szybko wykrywać, kto próbuje cię okłamać.
Imponuje mi doświadczenie Douga.
Postawił na szali wszystko.
Zna kontrwywiad i związane z nim triki.
Miło mi cię widzieć.
Nie jest fanem UFO, więc może obiektywnie spojrzeć na sprawę.
W sposób, który dla mnie jest już trudny.
- Dzięki za spotkanie. - Spoko.
Podobno zajmował się pan hodowlą.
- Przed służbą w policji. - Tak.
I spotykał się pan już z takimi okaleczeniami.
- Tak. - Jak to wyglądało?
W 2004 roku pracowałem na ranczu w południowym Oregonie.
W okresie mojej pracy doszło tam do kilku okaleczeń.
Rozwiązano te sprawy?
Nie.
Ile zgłoszeń wpłynęło do pana biura?
Od pierwszego zgłoszenia w 2019 roku
mieliśmy w sumie pięć.
Były jakieś podobieństwa
między tymi przypadkami?
Można powiedzieć, że sprawcą była ta sama osoba?
Zniknęły narządy rozrodcze.
Nie było ucha, języka i nosa.
Zwykle wycinano część policzka.
Niektórzy powiedzą, że to drapieżniki,
sekty, istoty pozaziemskie.
Inni, że to rząd.
Ludzie próbują rozgryźć okaleczenia zwierząt
od pierwszych przypadków.
Gdy w Nowym Meksyku wybuchła epidemia okaleczeń
krów, owiec i koni,
hodowcy zatrudnili byłego agenta FBI.
Zamieciono to pod dywan. Prawie nic nie sprawdził,
a potem przygotował raport, który wielokrotnie cytowano.
„To drapieżniki.
To robota kojotów i pum”. Nieprawda.
Kojoty nie tną niczego skalpelem.
Niektórzy twierdzą, że to sataniści.
Gdzie są te Belzebuby z laserami?
Czemu ich nie schwytano?
Dziesięć tysięcy przypadków i nikogo nie złapano.
To wyjątkowo przebiegli sataniści.
Żaden policjant nie powie: „Może to kosmici”.
- Żaden tak nie powie. - Nie.
Ale dzieje się tu coś dziwnego.
Jako śledczy nie mogę podchodzić do niczego tendencyjnie,
bo istnieje ryzyko, że pominę dowody, które wskazują na coś innego.
Przyczyna czasem wskazuje też sprawcę.
Jeśli nie znamy przyczyny, trudniej będzie znaleźć sprawcę.
Hodowcy czasem nie chcą zgłaszać takich przypadków.
Kto chciałby z nami pogadać?
Dave Hunt był pierwszy... U niego prowadziłem pierwsze śledztwo.
Na początku nie chciał o tym mówić.
Ale teraz jest bardziej otwarty. Możecie porozmawiać z nim.
Wiem, że hrabstwa Grant, Harney, Crook i Deschutes
niedawno miały takie przypadki.
Rozpoczynam to śledztwo bez żadnych założeń.
Ale jeśli zauważę jakąś prawidłowość, nie dam sobie wmówić, że to przypadek.
Dlaczego to się powtarza?
Dlaczego to się dzieje?
Coś do tego doprowadza.
Chcę to wiedzieć.
Sierżant Holmes podsunął nam dwa tropy
dotyczące niedawnych przypadków okaleczeń. Są 320 km od siebie.
Ja zajmę się sprawą z hrabstwa Wheeler,
a Doug spotka się z byłym szefem rancza
w hrabstwie Harney.
To już poza jurysdykcją sierżanta Holmesa,
ale sprawa poruszyła wszystkie organa ścigania
we wschodnim Oregonie.
Dojeżdżamy właśnie do Burns w stanie Oregon.
Muszę przyznać, że niełatwo tu dojechać.
Nawiązałem tu kontakt z niejakim Colbym.
Był bezpośrednim świadkiem okaleczeń bydła.
Najlepiej jest dotrzeć prosto do źródła
i usłyszeć to z jego własnych ust.
Z tego, co słyszałem o Colbym, nie wierzy w kosmitów.
Rozumiem to.
Ale to, że chce ze mną rozmawiać,
znaczy, że bardzo potrzebuje odpowiedzi.
Colby?
Dzień dobry.
- Doug. - Doug?
- Tak. Witam. - Miło mi.
- Dziękuję za to spotkanie. - Nie ma za co.
Nazywam się Colby Marshall. Dorastałem w hrabstwie Harney.
Moja rodzina jest częścią tej społeczności od sześciu pokoleń.
Wychowuję tu swoje dzieci.
Rozłożę je na tylnej klapie.
W ciągu 24 godzin
zabito i okaleczono
pięć byków.
Tutaj mój kowboj znalazł pierwszego byka.
To było bardzo dziwne.
Ale gdy znalazł też drugiego byka, wiedzieliśmy, że coś się dzieje.
Dwa byki jednego dnia.
Zgadza się.
Zgłosiliśmy to policji stanowej i służbom leśnym.
Poprosiliśmy biuro szeryfa,
żeby przyjechali tu i poszukali dowodów,
które doprowadziłyby nas do sprawcy.
Była też nagroda w wysokości 25 000 $.
Nic to nie dało.
Warto to zobaczyć.
Chętnie zobaczę to na własne oczy. Jeśli o mnie chodzi, możemy jechać.
BURNS HRABSTWO HARNEY
FOSSIL HRABSTWO WHEELER
Dotarłem do Fossil w Oregonie. Czeka tu na mnie Dave Hunt.
Według szeryfa Dave jest solidny jak Skała Gibraltarska.
Uczciwy obywatel. Mieszka tu całe życie.
To hodowca w piątym pokoleniu. Mieszka tu od 70 lat.
Musieliśmy się postarać, żeby z nami porozmawiał.
Sąsiedzi są tacy sami.
Kilkunastu jego sąsiadów doświadczyło czegoś podobnego.
Nie chcą zostać celebrytami ani zakładać podcastu.
Chcą, żeby problem zniknął.
Szukałem takich historii w całej Ameryce.
Hodowcy nie chcą o tym mówić.
Tak, trudno o tym mówić, gdy człowiek dorasta przy bydle,
zna jego nawyki i wie, co może mu się przydarzyć.
Więc gdy dzieje się coś nienormalnego,
woli się nad tym zastanowić.
Proszę mi opowiedzieć o utraconych zwierzętach.
Byk zginął w grudniu.
Krowa w czerwcu lub lipcu.
Nie tylko mnie to spotyka. Było tak też w John Day, Senece i Antelope.
- W całej okolicy. - Ile tego w sumie było?
Piętnaście, dwadzieścia.
Przez jaki okres?
W ciągu ostatnich czterech lat.
Podobno wcześniej też działo się coś dziwnego.
Nie wiem, skąd się wzięły, ale mamy też kręgi
na pastwiskach.
Układają się we wzór. Znikają i znów się pojawiają.
Wiosną widać je bardzo wyraźnie.
Pojawiły się w podobnym okresie.
A widział pan też coś dziwnego na niebie?
Tak. Widziałem, że tak powiem, niezidentyfikowany obiekt latający.
- Proszę go opisać. - Był okrągły.
Na środku miał zielone prostokątne okna.
A na górze czerwone okrągłe.
Jak długo tu był?
Dość długo, żebym poszedł po karabin.
- Strzelił pan? - Nie. To zabawna historia.
Stał tam. Żona mnie zawołała.
Wyszedłem, spojrzałem i mówię: „Strzelę do tego”.
Poszedłem po karabin. I stało się coś dziwnego.
Stał tam, ale gdy tylko spojrzałem na niego przez lunetę,
zniknął.
Tak po prostu?
Nie odleciał w żadną stronę. Zniknął.
Nie dziwi mnie, że aktywność UFO
pokrywa się z okaleczeniami,
bo to powtarza się na całym świecie.
Ale pojawiły się też nowe aspekty tej tajemnicy.
Kręgi.
Gigantyczne kręgi, które pojawiły się nagle na ich pastwisku.
A przez następnych kilka lat trawa, która tam rosła,
była większa i mocniejsza od trawy wokół.
Skąd to się wzięło?
Dlaczego agencje rządowe tego nie badają?
Nie wierzą świadkom?
A może już o tym wiedzą?
Pokaże mi pan, gdzie znaleziono krowę i byka?
Dobrze.
- Wiem, ile kosztują byki. - Tak.
Mówimy o 5000 $ czy 10 000 $.
Każdy taki przypadek to koszt około 20 000 $.
Jeśli ktoś zniszczy mi wóz warty 20 000 $,
będę wściekły.
A co, jeśli zniszczy mi pięć takich aut?
Najsensowniejsze jest to,
że Colby ma wrogów i ktoś narobił mu szkód na sto tysięcy.
- Zgadza się. - Pytanie brzmi dlaczego.
Rozważałeś coś paranormalnego?
Na pewno cię o to pytali, bo inni twierdzili, że to obcy.
- Tak. - Co o tym myślisz?
Nie sądzę, że to kosmici.
To jakaś grupa osób.
Nie mam żadnych uprzedzeń. A wiele osób ma.
Im więcej dowodów ktoś mi przedstawi,
tym lepiej go zrozumiem
i chętniej mu uwierzę.
Zwłaszcza w przypadkach,
które mogą wydawać się dziwaczne.
Pierwszego byka kowboj znalazł tutaj.
Boże! Nie spodziewałem się, że nadal będą tu kości.
Tak.
Idę i widzę te kości tuż przede mną.
Szok.
Zwierzę leżało tam. Nie miało genitaliów.
Usunięto wszystkie narządy rozrodcze.
Innych szkód nie było.
Nie chcę być chamski,
ale po co komu jaja byka? U rzeźnika dostanie je za darmo.
Ani na ciele, ani wokół zwierzęcia, nie było krwi.
A potem, w ciągu kilku miesięcy,
ciało wsiąkło w ziemię.
Padlinożercy go nie tknęli.
Obliczam to sobie w głowie. Wychodzi mi 50 litrów krwi.
- Zgadza się. - To dużo krwi.
Tak. I będzie bajzel.
- Bardzo dużo. - Tak.
Jak to zrobić, bez uronienia ani kropli?
To znaczy, że tego byka wykrwawiono wcześniej.
Zanim usunęli mu genitalia, pobrali całą jego krew.
Tak.
Tam, pod tymi drzewami,
są kości drugiego okaleczonego byka.
Tak, widzę.
Podobnie jak w przypadku pierwszego byka,
widzimy, że wciąż są tu kości.
Padlinożercy ani drapieżniki
nie rozerwały tego zwierzęcia i nie rozciągnęły jego kości.
Kości są czyste.
Nie pogryzły ich, nie przeżuły i nie połamały
kojoty i inne stworzenia.
- Zębami. - Tak.
To znaczy,
że zwierzęta padlinożerne coś wywąchały
i instynktownie czuły, że tego mięsa nie należy dotykać.
- Było pięć, tak? - Zgadza się.
I pozostałych też nie tknęli padlinożercy.
- Tak. - Więc...
To nie był zbieg okoliczności. To się nie stało w próżni.
- Nie ma mowy. - Oczywiście.
O gęsią skórkę przyprawia mnie to,
jak złożone i bezbłędne były te operacje.
Rozumiem, dlaczego ludzie uważają, że zrobili to kosmici.
Jednego jestem pewny. To miało jakiś cel.
Ktoś lub coś to wymusił.
I była to niezwykle zaawansowana operacja.
Na tym pastwisku trzymamy byki.
Zatrzymamy się tutaj.
To jest to miejsce.
- Tutaj? - Tak.
Byk leżał tutaj.
Pysk skierowany w tamtą stronę. Przednie nogi wyciągnięte.
Leżał w pozycji, jakiej nie widziałem u byka ani krowy.
Nie było żadnych śladów. Ani krwi.
Nie było nosa, warg, języka, uszu.
Zdjęto skórę z ogona.
To były precyzyjne... laserowe cięcia.
To musiało być gorące,
bo włosy przy cięciach były skręcone, jakby przypalone.
O tej porze roku ziemia jest pokryta śniegiem?
- Tak. 10 cm. - Śniegu na 10 cm.
- Tak. - I zero śladów.
Zero śladów.
I krwi.
Ani kropli.
To zwierzę nie miało krwi.
Moja weterynarz powiedziała, że żeby pozbyć się tak krwi,
trzeba wykrwawiać zwierzę na żywo,
żeby serce wypompowało ją całą.
- Okropna śmierć, co? - Tak.
Reszta moich byków
na tym pastwisku skamieniała ze strachu.
Były przerażone. Zwykle się nie boją.
Mogę je głaskać.
Dla hodowcy jest to bardzo wymowne.
Musiało się wydarzyć coś bardzo dziwnego, żeby tak się bały.
Dawno temu jeden z pierwszych reporterów śledczych,
który to badał, nazwał to ubojem obcych.
Nie wiem, czy o to chodzi. Ale wygląda na to, że ktoś
pozyskuje kawałki bydła.
Inne niż te, których potrzebujemy my.
Tak znalazłem tę krowę. Martwą, z podniesioną głową.
Dzieliło je jakieś pół roku. Grudzień i lipiec.
Grawitacja
powinna wywołać opad głowy w chwili jej śmierci.
A ta krowa nie żyje, a jej głowa wciąż jest w powietrzu.
- To dziwne i przerażające. - Tak.
Skąd pan wie, że nie zrobili tego ludzie?
Hoduję krowy od 70 lat.
Wiem, jak wygląda wszystko, co może zabić krowę.
To było coś innego.
Nie da się podnieść ważącego tonę byka, ustawić go w tej pozycji,
ponacinać, wyjąć wszystko
i pozbawić go krwi, nie zostawiając śladu.
To niemożliwe.
Moim zdaniem coś podniosło byka, zrobiło mu to wszystko,
a potem go odłożyło.
Jeśli coś potrafi zabić byka i nie zostawić śladów,
co powstrzyma je przed zabiciem dziesięciu jutro?
- Może wybić wszystkie. - Albo ludzi.
- Tak. - To jak ubój.
- Tak. - Prowadzą ubój.
Zgadza się. To właśnie robią.
Nie zabijają go i po prostu zostawiają.
Wycinają części, na których im zależy.
Dave ma syna, który też doświadczył
niewyjaśnionych zjawisk.
- George. - Moja żona, Ginger.
Ginger, miło mi. Tu go widziałeś?
Tak. Przejeżdżaliśmy i zobaczyliśmy dużego jelenia.
Ludzie często chcą zobaczyć duże jelenie.
Zatrzymałem się więc i nagrałem go. Na krawędzi tego duktu.
Wtedy nic nie zauważyłem.
Potem pokazałem to komuś.
Pyta mnie: „Co to jest?”. Coś było za jeleniem.
- Mogę rzucić okiem? - Pewnie.
- Jest jeleń. - Widzisz to za nim?
- Coś tam chodzi. - Tak. Ale...
To dzikie zwierzę.
Są płochliwe.
Nie da się podejść tak blisko bez jego wiedzy.
- Powinien zareagować. - Oczywiście. Uciec.
Gdyby to był człowiek, ten jeleń...
Wiedziałby.
Patrzy na mnie.
Jeśli coś jest tak blisko, tuż za nim,
powinien uciec.
Po powiększeniu i spowolnieniu jest dziwnie.
Mogę dostać kopię i udostępnić go w sieci?
- Zostaw. - Jasne.
Jeśli dodamy to do reszty zjawisk, robi się niepokojąco.
Pasuje do innych dziwnych zdarzeń.
Po tej sprawie z bykiem i krową
moja córka wyszła na ganek w letnią noc.
I przeleciało nad nią takie trójkątne coś z trzema światłami.
Zawołała mnie. Wziąłem lornetkę i się przyjrzałem.
Leciało nisko i powoli. Było ciche jak mysz kościelna.
- Nad domem? - Tak.
- Widziałeś jakieś znaki? - Nie.
Były tylko elementy mechaniczne. Rury, przewody.
Wszystko od spodu. I trzy duże światła w rogach.
Jak mówiłem, staramy się o tym nie myśleć,
bo nie umiemy tego wyjaśnić,
więc nie ma sensu się tym martwić.
Nie przejmujemy się tym. Po prostu...
- Nic nie poradzimy. - Jest jak jest.
Policja nic nie wie.
Liczycie, że poleci gdzie indziej.
- Tak. - Właśnie.
Mamy więc w jednym miejscu humanoida na wzgórzu,
dwa przypadki obserwacji UFO przez rodzinę,
dwa klasyczne okaleczenia i kręgi na pastwisku.
To sugeruje związek między tymi dziwnymi zjawiskami.
Teraz musimy zabrać to wszystko
do mojego kolegi,
który ma wyjątkowe kwalifikacje, by pomóc nam to wyjaśnić.
Chyba nikt na świecie nie przeprowadził tylu śledztw
na temat okaleczeń zwierząt co Colm Kelleher.
Colm ma doktorat. Jest biochemikiem.
Odwiedził wiele miejsc na świecie, w których dochodziło do okaleczeń.
Zbierał próbki. Wysyłał do laboratorium.
Analizował je. Pracował z weterynarzami.
Opracował na ten temat kilka hipotez.
Spędziliśmy kilka dni, rozmawiając z hodowcami i stróżami prawa.
Mieli tam kilkanaście przypadków. Przynajmniej.
Ale hodowcy nie zawsze to zgłaszają.
Nasi hodowcy mają różne opinie na temat sprawców.
Zdaniem pana z Burns zrobili to ludzie.
A on myśli, że to kosmici.
Sądzą, że odpowiedź jest tam.
Że ktoś stamtąd przylatuje i pobiera organy.
W jakim celu? Nie wiem.
Przypomina to pobieranie próbek w terenie.
Nie chcę brnąć w to dalej,
bo na razie to tylko hipoteza oparta o powtarzające się schematy.
Zwierzętom usuwano te same organy.
Zaciekawiło nas, że żaden drapieżnik nie tknął tych zwierząt.
Z czasem wsiąkły w ziemię.
- To typowe? - Tak, to typowe.
Po powstaniu NIDS, Narodowego Instytutu Odkryć Naukowych,
ustawiliśmy przy takim zwierzęciu kamerę,
by sprawdzić, czy przyjdzie drapieżnik.
Przez dwie noce z rzędu nic nie zbliżyło się do krowy,
a było tam pełno kojotów.
Na nagraniu wszystko było widać. Żadne zwierzę nie podeszło.
Czemu tak trudno jest rozwikłać tę sprawę?
Zjawisko okaleczania bydła
jest z natury zwodnicze.
Sprawcy są niezwykle zdolni.
Są mistrzami chirurgii.
Mają zaawansowany sprzęt.
To rytualny pokaz czystej mocy i finezji.
To w zasadzie forma zastraszania psychicznego.
Dowody wskazują na to, że zawsze są o krok do przodu.
Oto pytanie, które zaprząta moje myśli nocą.
Jeśli robią to zwierzętom, co to oznacza dla nas?
Zjawisko okaleczania bydła nie wygląda zachęcająco.
Jak często bywają wrodzy wobec ludzi?
Są przypadki urazów medycznych, które badaliśmy,
ale nie da się jasno zdefiniować motywów UFO.
Czy ci ludzie byli w złym miejscu o złym czasie
i doznali kontuzji, bo byli zbyt blisko układu napędowego?
Czy zostali trafieni bronią energetyczną?
Przypadek z Colares w Brazylii był zupełnie inny.
Wyspa Colares w północno-wschodniej Brazylii
była oblężona od sześciu do dwunastu miesięcy
przez dziesiątki obiektów różnej wielkości,
które polowały na ludzi.
Badaliście to?
Tak. Tu był wyraźny zamiar robienia ludziom krzywdy.
W niektórych przypadkach ludzie ginęli.
Po raz pierwszy usłyszałem o Colares, gdy zająłem się tym tematem
na przełomie lat 80. i 90.
Już wtedy było to dziwne.
Nie pasowało do tego, co wiedziałem o UFO.
Czytałem na ten temat wszystko,
ale ten przypadek nie pasował do reszty.
DOM GEORGE’A
Na początku nie bałem się wizji obcych gości.
Myślałem, że potwierdzenie tego byłoby wielkim osiągnięciem.
Z czasem dowiedziałem się o ciemniejszych aspektach tego zjawiska.
Colm ma rację.
Incydent w Colares w Brazylii może być szczególnie wyjątkowy.
Pod koniec 1977 roku nad rzeką Tocantins setki ludzi
zostały zaatakowane i ranione przez obiekty na niebie.
Niektórzy podobno zginęli.
Zdjęcia rannych rozeszły się po całym świecie.
Jest to chyba najlepiej udokumentowany, ale najmniej rozumiany incydent z UFO
w historii.
W tym kraju jest równie wiele tajemnic jak w naszym.
- Thiago, jak się masz? - Dzięki, dobrze. A ty?
Dziękuję, że znalazłeś dla mnie czas.
Z tego, co wiem o Colares,
świadkowie milczą, ranni milczą.
To nadal prawda?
Kiedyś bali się, że jeśli zaczną mówić, coś może się stać.
Ale to piętno się zmienia,
w dużej mierze dzięki sytuacji w USA.
Społeczeństwo naciska na rząd,
by ujawnił wszystko, co wie o UFO.
Jeśli tam pojedziesz, znajdziesz ludzi, których zaatakowały te światła.
To zjawisko występuje do dziś.
To nadal trwa?
Znów tego doświadczają
i boją się, że wydarzenia z przeszłości
powtórzą się w teraźniejszości.
Jeśli to się dzieje nawet teraz, muszę to zbadać.
Nawiązałem kontakt z osobą, która ma odpowiednią wiedzę.
Poprosiłem, by mnie odwiedziła i dołączyła do śledztwa.
Nazywam się Vernice „Flygirl” Armour. Mówią na mnie Vee.
Po dwóch turach w Iraku
zostałam pierwszą czarną pilotką bojową w USA.
Nie jestem geniuszem.
Mam wiele luk w wiedzy. W tym z dziedziny lotnictwa i aeronautyki.
Nic o tym nie wiem. Ona latała śmigłowcami piechoty morskiej.
Wie, jak działają,
jakie są inne pojazdy, jak wyglądają światła lądowania.
- Hej, Vee. - George.
Była policjantką, więc wie, jak prowadzić śledztwo.
To twarda babka.
Badamy przypadki okaleczeń bydła.
- Straszne. - Tak.
Ale zwykle nie atakują ludzi.
Zbadamy przypadek, gdy atakowali. To Operacja Prato.
Śledztwo w Brazylii.
Dziesiątki ludzi poparzono czymś podobnym do lasera.
Nagłe zwroty o 90 stopni. Zmiana prędkości na wysokości ponad 10 km.
Nie mamy takiej technologii.
Tak, tym bardziej nie mieliśmy wtedy.
Pilotów wojskowych przygotowuje się na różne sytuacje.
Tradycyjne i nietradycyjne.
Jak przygotować się na coś,
co znacznie przekracza nasze zdolności taktyczne?
Dosłownie łamie prawa fizyki i aerodynamiki.
Jeśli mamy zrozumieć ich intencje,
czego chcą, czemu się nami interesują,
musimy zbadać też ciemną stronę.
Taką jak ta.
Pojedziemy do Brazylii i rozejrzymy się.
Dobra. W drogę.
Czy oni chcieli robić krzywdę?
Jakie były możliwości tych obiektów na niebie?
Co wiedzą brazylijskie siły powietrzne? Mają solidne dowody?
Jeśli to kosmici, dlaczego tam wrócili?
Czemu ci ludzie?
Dowiem się tego.
Napisy: Paweł Awdejuk