Saya tahu saya dah janji takkan tanya banyak soalan.
Tapi rumah penjagaan ini hanya untuk orang kaya?
Apa kaitan awak dengannya?
TEKSI
Ibu bapa awak yang jaga awak, bukan?
Ya.
Ibu bapa awak buat begitu sejak awak kecil sehingga awak boleh jaga diri sendiri?
Sejak saya kecil.
Mereka tak buang awak, bukan?
Tidak.
Meletakkan mereka di sini...
Seolah-olah ibu bapa awak tinggalkan awak di hospital
semasa awak dilahirkan.
Kalau saya nak pun,
saya tak mampu letak mak saya di sini.
Pendapatan saya dapat daripada teksi tak cukup untuk keperluan harian saya.
Mak saya pun tiada pencen.
Cuba fikir betul-betul tentang kata-kata saya tadi.
Yang mana satu?
Tiada ibu bapa yang layak ditinggalkan sendirian oleh anak-anak.
Jururawat.
Berapa umur mak awak sebenarnya?
Baru 71 tahun.
Tapi kadangkala, dia tak boleh berfikir dengan waras.
Apa pekerjaan dia dulu?
Tukang masak.
Mungkin saya boleh aturkan pertemuan awak dengan ketua rumah penjagaan.
Jadi awak boleh bercakap dengan dia.
Siapa tahu, dia mungkin akan sediakan sesuatu yang istimewa untuk mak awak.
RUMAH LAMA
Tauhu.
Jangan terlalu memikirkannya.
Saya boleh jaga Hagi dan mak.
Awak perlu jaga katering juga.
Tak patut untuk awak buat semua itu.
Awak dah lupakah?
Dulu saya jaga mak saya
- dan saya tak apa-apa. - Mak awak tak nyanyuk.
Rumah penjagaan itu juga mahal.
- Ia percuma. - Bagaimana?
Rumah itu yang cucu pemiliknya saya selalu bawa ke kedai.
Maksud awak, rumah yang awak kata hanya untuk orang kaya?
Ya.
Kenapa mereka nak bantu orang macam kita?
Saya tak pasti.
Mungkin mereka buat program amal.
Berat mak turun tiga kilogram.
Kenapa, mak?
Mak bersenam semalam
dan berat mak turun tiga kilogram.
Mak nampak lebih cantik.
Mak nak beli gincu. Sudah lama mak tak bersolek.
Ya, mak. Saya akan belikan untuk mak.
Mak lapar? Mak nak saya masak apa?
Apa kata telur dadar?
Sudah lama kamu tak masak untuk mak.
Kalau begitu, mulai sekarang,
saya akan masak untuk mak, ya?
Kalau kamu tiada di sini, mak tak nak terus hidup.
Sebab semua orang dah tinggalkan kita.
Termasuk ayah kamu.
Kamu bahagia tinggal dengan mak sejak kecil, bukan?
Saya akan masak telur dadar sekarang. Tunggu sekejap.
Hagi.
Nampak? Saya rasa mak tak apa-apa.
Hagi.
Ya, tapi saya rasa
- kalau keadaan dia bertambah teruk, - Hagi.
ia tak bagus untuk dia.
Saya tak tahu cara menjaga dia. Memenuhi keperluannya.
Keadaan dia boleh bertambah teruk
atau bertambah baik.
Tapi kalau benar keadaan dia bertambah teruk,
itu bukan alasan untuk kita tinggalkan dia.
Panji, dia mak awak.
Dia amat menyayangi awak.
- Saya pun amat menyayangi dia. - Itulah.
Awak kena janji untuk tak bawa mak awak keluar dari rumah ini.
Ya, saya janji.
Awak pasti?
- Awak tak begitu pasti. - Ya.
Tak, awak tak pasti. Lihatlah cara awak bermain dengan pemetik api sekarang.
Kalau awak gelisah, awak main pemetik api itu, bukan?
- Betul tak? - Betul.
Di mana Hagi?
Mak?
Mak.
Mak!
Mak. Hagi.
Mak!
Cik Nana, nampak mak saya?
Hagi!
Mak! Hagi!
Ada banyak, bukan?
Mak!
Pandang sana.
Hagi!
Mak!
- Panji, tak jumpa mereka di mana-mana! - Saya dah cuba cari mereka.
- Saya dah cuba. - Panji!
Mak!
Mak, mana Hagi?
- Hagi... - Mak cari cincin daripada ayah.
- Ya, mak. - Mak terlupa di mana.
Mak, di mana Hagi?
Mak bersama Hagi tadi. Di mana dia?
- Hagi... - Hagi, siapa?
Hagi, cucu mak.
- Mak... - Tolonglah. Di mana Hagi?
Hagi, anak saya.
- Mak, di mana Hagi, cucu mak? - Dia ada bersama mak tadi.
Di mana Hagi, mak?
Mak di atas tadi.
Di atas?
Hagi!
- Hagi! - Hagi!
- Hagi, ini mak.
Dia tak apa-apa.
Kamu berpeluh, nak.
Ya, sayang.
Ini anak kita.
Mak perlu ke rumah penjagaan.
Mereka akan marah kalau awak merokok di sini.
Maaf, tuan.
Saya suka bermain dengannya setiap kali saya rasa tertekan.
Ibu bapa awak ada di sini juga?
Baru sampai hari ini.
Batalkan saja.
Sudah berminggu-minggu saya letak ibu bapa saya di sini.
Sekarang, saya menyesal.
Rumah penjagaan ini menyeramkan.
Awak pemandu teksi?
Ya, tuan.
Ibu bapa awak kaya?
Tak, tukang masak saja.
Saya cuma mekanik.
Mak saya tukang cuci.
Tempat sebesar ini nak terima ibu bapa kita tanpa bayar mahal.
Penghuni lain lebih kaya.
Jeneral tentera. Kita kenal dia.
Orang asing
yang bermain golf sebagai hobi.
Tiada seorang pun macam kita.
Tentu ada sesuatu yang tak kena.
Jururawat.
Boleh saya jumpa mak saya sekarang?
Belum lagi.
- Jadual lawatan saya hari ini. - Ya, tapi malam nanti.
Apa bezanya?
Saya tak pasti.
Yang pasti, mak awak boleh mula terima pelawat malam ini.
Maaf.
Saya perlu uruskan penghuni lain.
Saya minta diri.
Dengar tak? Mustahil mak saya tak nak jumpa saya.
Bawa balik mak awak.
Panji, mak suka tempat ini.
Bersih dan rapi.
Mak awak suka laman belakang.
Dia kata ia menenangkan.
Mak gembira dapat jumpa orang sebaya mak?
Orang sebaya mak?
Mak awak juga masuk ke dapur.
Dia kata dapur itu luas dan nak terus masak di sana.
Mak bekerja di sini setiap hari, bukan? Kamu yang hantar dan ambil.
Bagaimana dengan penumpang?
Susah nak capai sasaran sekarang.
Mak.
Mak tinggal di sini...
supaya ada orang yang menjaga mak.
Kamu bawa mak ke sini untuk bekerja dan memasak.
Kalau mak tinggal di rumah, tiada siapa menjaga mak.
Saya bekerja. Rara pun sama.
Mak tak perlu dijaga.
Mak cuma perlukan tempat tinggal.
Mari balik.
Kalau mak tinggal di sini,
orang akan jaga mak.
- Ada doktor. - Mak tak perlukan doktor.
- Mak cuma nak luangkan setiap pagi - Ada orang urus
- makanan - melihat kamu dan cucu mak.
- supaya nutrisi mak mencukupi. - Mak tak perlu dijaga.
Mereka janji akan beri vitamin yang terbaik.
- Vitamin yang mahal. - Kalau mak sakit, cakap.
Jangan jaga mak. Ia akan hilang sendiri.
Ada rekreasi juga di sini.
- Mak tak perlu keluar. - Mak boleh naik bas
- dengan penghuni lain. - Mak tak kisah. Mak nak balik.
Asalkan kamu tak tinggalkan mak di sini.
Cukup.
Cukup, mak.
Cukup.
Jangan tinggalkan mak di sini.
Tolong maafkan mak. Mak dah buat salah
dan membahayakan nyawa Hagi.
Mak akan lebih berhati-hati lain kali.
- Mak tak perlu dijaga, - Mak.
tapi benarkan mak tinggal dengan kamu.
- Mak. - Panji...
Sebab mak cuma ada kamu, Panji.
Mak cuma ada kamu.
Mak... Panji!
Panji!
Mak akan mati di sini, Panji!
Panji!
Panji, jangan tinggalkan mak!
Panji!
Awak derhaka. Saya derhaka.
Apa lagi yang awak nak saya buat?
Awak nak saya buat apa?
Helo?
Mak.
Ini Panji, mak.
Mak?
Mak.
Mak?
Mak, mari balik.
Panji, anakku.
Mak bahagia.
Panji.
Mak gembira berada di sini, nak.
Terima kasih.
Mak.
Panji, kenapa kamu tinggalkan mak di sini?
Mak...
Panji, awak nak ke mana?
- Saya nak jemput mak. - Lewat malam begini?
Saya takkan biarkan dia tidur satu malam pun di rumah penjagaan.
- Saya akan ikut awak. - Tak perlu. Jaga Hagi.
Hati-hati.
En. Panji.
Awak buat apa di sini?
Saya nak jemput mak saya.
Silakan.
Kenapa awak nak jumpa mak awak sekarang?
Saya tak patut tinggalkan dia di sini.
Saya yang patut jaga dia.
Encik,
hari pertama ibu bapa dimasukkan ke rumah penjagaan
biasanya buat anak-anak rasa bersalah.
Tapi itu perkara biasa.
Ada yang mengalami mimpi ngeri.
Awak bermimpi ngeri, bukan?
Itu perkara biasa.
Amat biasa, encik.
Mungkin awak boleh ingatkan diri awak
sebab awak nak masukkan mak awak ke sini.
Saya rasa dia akan dijaga dengan lebih baik.
Betul.
Awak patut berpegang pada itu.
Sebagai anak, kita tak boleh pentingkan diri
hanya kerana kita takut rasa bersalah
kerana kita tak berikan penjagaan terbaik kepada ibu bapa kita.
Apa yang berlaku di sini?
Ini anak-anak penghuni rumah penjagaan.
Mereka biasa berkumpul
semasa melawat ibu bapa mereka.
Di mana ibu bapa mereka?
Awak ini, En. Panji.
Mereka sudah tidur, En. Panji. Sudah lepas tengah malam.
- Jururawat. - Ya, En. Panji?
Saya nak jumpa mak saya sekarang.
Mak awak amat sedih semasa awak tinggalkan dia tadi.
Tapi dia lebih tenang sekarang selepas kami bercakap dengan dia.
Kami beri dia perhatian penuh.
Kalau awak nak jumpa dia sekarang, semua usaha kami akan jadi sia-sia.
Dia akan sedih lagi.
Minggu depan,
ibu awak akan dapat sesuaikan diri di tempat ini.
Barulah awak boleh melawat dia.
Boleh?
En. Panji.
Tiada apa yang perlu dirisaukan.
- Baiklah. - Ya.
Maaf kerana mengganggu.
Tak perlu. Kami faham.
- Baiklah. Saya balik dulu. - Ya.
Tak guna.
Jumpa lagi.
Apabila saya fikir semula,
tempat ini taklah begitu teruk, Yuri.
Saya dah cakap.
Yuri, ingat filem yang bertajuk
Tiga Burung Dara?
Malam yang indah waktu itu, Yuri.
Bagaimana dengan awak?
Awak tak menyesal dengan keadaan sekarang, bukan?
Ya. Tiada penyesalan.
Jumpa awak di pentahbisan.
Baiklah.
Encik.
Awak pun salah seorang daripada mereka?
Saya jumpa awak tengah hari tadi semasa hantar mak saya ke sini.
Saya sedang cari mak saya.
Lepaskan saya.
- Tunggu. - Tolonglah.
Tolonglah.
Lepaskan saya.
Encik, saya tak boleh tanggalkannya sekarang.
Saya akan kembali lagi.
Tolonglah. Lepaskan saya sekarang.
Saya tak boleh buka rantai guna tangan.
Lepaskan saya.
Saya rindu cahaya matahari.
Saya akan selamatkan encik.
Ya.
Kita merinduinya.
Dah lama betul.
Saya rindu masa lalu.
Berapa lama kita perlu buat begini?
Sabar, Dimitri. Suatu hari nanti, kita boleh tinggalkan tempat ini.
Awak dah puas tinggal dengan kami?
Katil ini berat.
Awak masih belum pulih sepenuhnya.
Kita perlu letak pelincir pada roda.
Wisnu.
Awak seorang jurutera.
Awak patut boleh baikinya.
Roda tak perlukan jurutera. Mekanik saja dah cukup.
Baiklah.
Kita akan cari mekanik untuk tinggal di sini lain kali.
Awak nak buat apa kepada saya?
Bambang.
Mak!
Berminggu-minggu saya cuba jumpa mak.
Tapi mereka asyik halang saya.
Kamu tinggalkan mak di sini.
Mak, kita akan balik!
Kamu nak mak mati.
Tak, mak. Saya nak bawa mak balik!
Maafkan saya sebab bawa mak ke sini!
Mak...
Maafkan saya.
Jangan menyakiti mak saya!
Kami nak beri anugerah kepada mak awak, Bambang.
Mak! Lari, mak!
Mak.
Dia tak nak!
Pembisik!
Lepaskan.
Mak awak dah besarkan awak.
Dia habiskan masa mudanya untuk awak.
Biar diri awak
pulangkan apa yang awak rampas daripada dia.
Kalau tak...
kamu berdua akan berada dalam bahaya.
Lepaskan.
Kini awak dah jadi salah seorang daripada kami, Kemala.
Awak telah diberi anugerah menjadi muda.
Tinggallah dengan kami.
Balas budi yang kami minta
hanyalah jaga tempat kami.
Sudah lama badan saya tak rasa ringan begini.
Saya dah bersedia
untuk berkhidmat di rumah penjagaan ini.
Serahkannya!
Cari pemilik telefon bimbit itu!
Lepaskan semua Buangan.
Apa ini?
Saya dah cakap jangan bawa mak awak ke sini.
Dua makhluk itu. Itu apa?
Mereka tak pernah beritahu saya.
Tapi saya tahu kegunaannya.
Mereka sedut anak-anak muda
- untuk buat orang tua nampak muda lagi? - Ya.
Tapi mereka hanya boleh buat begitu antara ibu bapa dan anak kandung.
Mustahil.
- Mustahil. - Awak sendiri nampak.
Tapi bagaimana?
Ada banyak perkara yang manusia takkan faham di dunia ini.
Mereka hidup selesa
dengan menjauhkan diri daripada realiti yang mereka tak boleh terima.
Tapi mereka wujud.
Mereka dari mana?
Entahlah. Dari bawah tanah.
Nafas mereka berbahaya. Mudah terbakar.
Semua penghuni rumah penjagaan ini...
Mereka orang tua?
Kaya juga.
Mereka ada kekayaan yang cukup untuk tujuh generasi.
Sebab itulah mereka tinggal di sini.
Sebab mereka tak perlu cari makan lagi.
Kalau mereka kaya, kenapa mereka terima mak saya?
Mak saya cuma tukang masak biasa.
Sebab mereka perlukan orang untuk uruskan keperluan mereka.
Seperti mak awak.
Seperti saya.
Awak pun orang tua?
Saya berusia 103 tahun.
Jadi...
awak korbankan anak awak.
Tak pernah sekali pun dalam hidup saya,
saya bangun dan tak menyesal.
Saya harap saya boleh hentikannya.
Hentikan apa?
Perubahan daripada tua kepada muda
hanya boleh dilakukan kalau ibu bapa dan anak sanggup.
Kalau tak, tak boleh.
Anak dan ibu bapa akan mati.
Mereka takkan mati.
Mereka akan jadi makhluk yang menakutkan...
yang dipanggil Buangan.
Di mana mak saya?
Awak perlu pergi sementara boleh.
Saya perlu bawa mak saya balik.
Gunakan ini untuk keluar.
Awak kena pergi sekarang.
Saya tak nak awak mati.
Saya perlu bawa mak saya balik.
Awak akan mati, Panji.
Saya takkan tinggalkan mak saya lagi.
Awak juga perlukan ini.
Pakai ini.
Cari pemilik telefon bimbit ini.
Dia akan jadi makanan awak.
Selepas ini, pergi ke hujung koridor.
Ada bilik di sebelah kanan.
Mereka akan nampak saya.
Tapi awak perlukan ini.
Ada orang akan kejar awak.
Mereka tak nampak,
tapi mereka boleh hidu bau awak.
Kalau mereka hidu bau saya,
awak akan selamat.
Awak mirip dengan dia.
Siapa?
Anak saya.
Cepat! Pergi sekarang!
Mak.
Siapa?
Mak, ini saya, Panji.
Saya nak bawa mak balik.
Siapa Panji?
Ini Panji, anak mak.
Maaf sebab tinggalkan mak di sini.
Kamu anak mak?
Ya, mak. Ini Panji.
- Saya dah sampai. - Panji.
Panji.
Kita mesti keluar dari sini sekarang.
Tunggu di sini, mak.
Selamatkan mak awak!
Mak, jangan buat sebarang bunyi.
Mak...
Mak.
Semuanya akan baik-baik saja.
Mak.
Ayuh.
Tolonglah.
Saya ada keluarga.
Anak saya masih kecil. Dia masih perlukan saya.
Untuk apa?
Apabila mereka besar nanti,
mereka takkan pedulikan awak lagi.
Tolong benarkan saya bawa mak saya balik.
Saya janji, saya akan pastikan dia selamat.
Saya akan jaga dia.
- Sampai bila? - Selama-lamanya.
Walaupun awak pastikan dia selamat
dan jaga dia, ia sia-sia saja.
Dia akan lupakan segalanya tak lama lagi.
Bedebah.
Awak nak jadikan mak saya hamba.
Ini semua helah gila kamu.
Orang-orang kaya.
Awak sama saja macam kami.
Tunggu.
Tolonglah.
Saya merayu, tolong benarkan saya dan mak saya keluar dari sini.
Saya sumpah.
Saya takkan beritahu sesiapa.
Atau benarkan kami berkhidmat untuk awak. Kami akan...
Kami akan buat apa saja.
Yang kami perlukan daripada awak...
hanyalah rasa bersyukur...
dan berterima kasih kepada mak awak.
Saya tak pernah minta dilahirkan.
Kalau ada orang yang awak tak kenal...
bantu awak,
jaga awak sejak kecil,
bukankah awak perlu balas budi?
Mak saya takkan pernah membahayakan saya.
Awak akan terkejut
dengan sejauh mana awak akan buat
apabila awak dah tua,
apabila awak lemah,
di ambang kematian...
untuk jadi muda semula.
Dia tak sanggup.
Pembisik!
Lepaskan.
Ini saja caranya
untuk selamatkan mak awak.
Awak tak perlu risau.
Kami akan lindungi keluarga awak.
Awak akan membesar
dan terus hidup dalam badan mak awak.
Lepaskan.
Kalau tak,
kamu berdua akan berada dalam bahaya.
Jadi lepaskan.
Lepaskan.
Panji, anakku...
Mak.
Ini yang mak nak?
Jaga Hagi, nak.
Buat dia gembira.
Pergi, nak.
- Mak! - Pergi, nak. Pergi!
Ayuh!
Terjemahan sari kata oleh Haziqah Hamidun