DŻAKARTA, ROK 2024
W imię Allaha, Miłosiernego i Litościwego.
Lepiej być biednym, niż tak skończyć.
Bagas mi zaimponował.
Jada z nami w tanich knajpach,
a mieszka w pałacu.
Pomóż mi go obrócić.
Nie do wiary,
że Bagas się zabił.
Nie wiadomo.
A sierota? Zajmiesz się nim?
Bagas adoptował dziecko.
Towarzysza na stare lata.
I nic z tego?
Nie idź na skróty. Twój los jest w rękach Boga.
Dziecko wróciło do bidula?
Dość!
Myjemy jego zwłoki!
Skąd znasz Bagasa?
Z zakładu.
- Z piekarni? - Tak.
Kim jesteś?
Co tu robisz?
Bagas nie pracował w zakładzie!
Woził ludzi motocyklem!
Ejże!
Stój!
- Stój. - Hej, stój.
Zatrzymaj się!
Stój! Czemu uciekasz?
Zaczekaj!
Jak się dorobisz, też cię umyję!
- Uspokój się. - Odpuść.
JOKO ANWAR: KOSZMARY I SNY NA JAWIE
SIEROTA
Plotki okazały się prawdziwe, Ipah.
Musimy tylko iść do sierocińca po to dziecko.
Za sześć dni będziemy bogaci.
Ipah, nasza kolej.
Kupisz tyle kosmetyków, ile zechcesz. Nałożysz tutaj.
I tutaj.
Odciski znikną. Nie brzydzą cię?
Nie.
Jakoś ci nie przeszkadzają.
Kupisz sobie ten francuski proszek.
Rozjaśnisz skórę.
Kto chce mieć jasną skórę?
Moja ci się podoba.
Chcesz, żeby nikt już na mnie nie spojrzał?
No co ty.
Nie chcesz być bogata?
Mamy całe życie zbierać śmieci?
Co nam po bogactwie, jak umrzemy?
Sam powiedziałeś.
Kto adoptuje chłopca, umiera siódmego dnia.
Boję się tego.
Teraz jest dobrze.
Zbieramy śmieci i tyle.
Nie pobraliśmy się dla pieniędzy,
a z miłości.
Zjedzmy kolację.
Chodź.
Sama wiesz.
Niewiele mamy ze zbierania śmieci.
Mało kto używa plastiku.
Dobrze, że mamy co jeść.
A jutro? Może zjemy powietrze.
Bagas nie zmarł nagle.
Został dźgnięty tutaj.
Nikt nie popełnia samobójstwa, dźgając się tutaj.
To dzieciak go zabił.
Naprawdę.
Adoptujmy go.
Po siedmiu dniach zgarniemy kasę i...
I co?
Boże, to tylko dziecko.
Ale nie ludzkie.
Ludzkie dziecko nie daje fortuny.
To musi być dziecko diabła.
Wolno nam je zabić.
To jeszcze gorzej.
Boję się.
No weź.
Wiem, że tam jesteś!
Zalegasz z czynszem za trzy miesiące!
Nie pamiętasz, co czeka moich dłużników?
Daję ci trzy dni.
Następnym razem to nie będzie woda.
Nie chcę umierać.
Ani żebyś ty umarł.
Nie umrzemy. Przetrwamy to.
Przysięgam.
Dzień dobry.
Wybaczcie spóźnienie.
Chodzi o zaginione dziecko?
Czy o adopcję?
Chcemy adoptować.
Macie własne dzieci?
Dobrze.
Procedura jest złożona.
Odpowiedzialność...
Chcemy adoptować dziecko adoptowane przez pana Bagasa.
Niedawno zmarłego.
Kochacie się?
Możecie jeść trzy razy dziennie. Czego jeszcze wam trzeba?
Wracajcie do domu.
Tu nie rozwiążecie problemów.
Jeśli nie adoptujemy tego dziecka,
nasz problem faktycznie zniknie.
Bo będziemy martwi.
Widziałeś to dziecko?
Musi być straszne.
W końcu to syn diabła.
Oto Syafin.
To pan Iyos i pani Ipah.
Twoi nowi rodzice.
Przywitaj się.
Cześć, Syafin.
Jestem Iyos. A to Ipah.
Ipah.
Usiądź, chłopcze.
Wiem,
że czegoś od niego chcecie.
Ale żeby to dostać, musicie dać mu coś w zamian.
Kochajcie go.
DZIEŃ 1
Syafin, chcesz? Dobre.
Jest nas pięcioro. Sedan jest za mały.
Nie dawaj jej, mamo.
Niech jedzie autobusem
albo taksówką.
Albo z tatą.
Dobra, jedź z tatą.
Czemu mamy tylko trzy auta?
Czemu nie cztery? Po jednym dla każdego.
Wejdź, Syafin.
Proszę.
Tu będziesz spał. Wygodnie.
Całkiem nieźle gotuję.
Co...
Mogę zrobić curry.
Albo pyszną rybę na parze.
Przepyszną.
Proszę.
Hej.
Chcesz jeszcze?
Gdybyśmy zbierali dziś śmieci,
mielibyśmy na czynsz.
Teraz masz wątpliwości?
Chłopak już tu jest.
Chcesz go oddać do sierocińca?
Cierpliwości.
Jak będziemy bogaci,
co chcesz kupić?
Ładny dom,
duży.
Z telewizorem na całą ścianę.
Z klimatyzacją. Będzie bardzo zimno, jak w górach.
Łóżko będzie tak miękkie,
że będziemy po nim skakać.
Będziemy się budzić bez bólu pleców.
I nie będziemy się martwić.
Nie przygniotą nas śmieci.
Będzie bezpiecznie.
Nikt nam nie zagrozi.
A ty?
Jak będę bogata,
będę myśleć, co ci ugotować.
Kiedy ostatnio jedliśmy coś pysznego?
Chyba w dniu urodzin...
Wciąż pamiętam
pyszną rybkę na parze.
Pachniała
dymem.
O tak. Słono, ale wytrawnie.
Nie drażnij mnie, skarbie.
- Skarbie? - Ipah, to 500 000.
- Prawdziwe? - Oczywiście, że tak.
Chyba lubi jeść.
Przygotuj mu jutro coś pysznego.
Dobrze.
DZIEŃ 2
Kto to?
To...
To Rian.
Kim jest Rian?
Rian
był moim synem.
Gdzie jest?
Nie ma go już.
Umarł?
Dlaczego, skoro był dzieckiem?
Syafin.
Spójrz.
ŚMIECIARKA
Wybierz sobie.
To wszystko dla ciebie.
Łatwo go uszczęśliwić.
Ktoś chce wyczyścić rynny.
Pojadę.
Zawsze jakaś kasa.
- Na jutro. - Też pójdę zbierać śmieci.
Oby to był ostatni dzień biedy.
Syafin, z kim idziesz?
Syafin, zostań tu, dobrze?
Nigdzie nie idź.
Mamo!
Syafin!
Uważaj!
Proszę pana!
Proszę się zatrzymać!
Uwaga! Syafin!
Kierowco!
Syafin.
Syafin!
Nic ci nie jest?
Przepraszam, mamo.
Po co ja cię tu zabrałam?
Nie mogę cię nazywać mamą?
Wybacz mi.
Tak mi przykro.
Wybacz mi, synu.
Przepraszam.
- Nie ma boga prócz Allaha. - Nie ma boga prócz Allaha.
- Kochanie.
- Kto to? - Amin. Mieszka przy rzece.
- Chorował? - Przygniotło go osuwisko.
Chodź, Syafin.
Chodźmy szybciej.
Oto moje pyszności.
Kurczak curry.
Co zjesz?
Wszystko.
Dasz radę?
Byle nie było orzechów.
Dlaczego?
Lekarz powiedział, że jestem uczulony.
Nie ma orzechów.
Wróciłeś.
Wygląda pysznie.
Rybka na parze?
Proszę.
Pycha. Tak ją zapamiętałem.
Gdy będziemy bogaci,
otworzymy restaurację.
Nazwiemy ją „Podniebienie Payos”.
Od Ipah i Iyos.
Kochany.
- Mamo, mogę jeszcze curry? - Dobrze.
Zjedz jeszcze.
Co zrobiłaś, że nazwał cię mamą?
Pamiętasz, prawda?
Tylko udajemy. Nie pokochaj go naprawdę.
Rozumiem.
W życiu nie pokochałabym dziecka diabła.
Najwyraźniej świetnie udaję,
skoro naprawdę czuje się kochany.
Nawet ty tak uważasz.
Znalazłem 100 000.
A ja 50 000.
Zaczekamy...
Nie umrzemy, Ipah!
DZIEŃ 3
Cena pasuje?
Tak.
Po co ci te pieniądze?
Na spłatę długów.
Jeśli uzbieramy, kupię ten dom.
Wymarzony dom.
Wyobraź sobie w nim mnie i Ipah. Pasuje nam, prawda?
Oczywiście nie bez ciebie.
Płonne nadzieje.
Chodź, Syafin.
Zjedz, to dobre.
Odważny jesteś.
Co powiesz, że twoi teściowie umierają?
Mam to gdzieś.
Proszę.
I jeszcze na papierosy.
Przepraszam.
DZIEŃ 4
Syafin, chcesz zjeść coś pysznego?
Zaufaj mi.
Proszę bardzo. Reszty nie trzeba.
Pójdę na drugą stronę.
Idźcie pierwsi.
Zamów mu, co zechce.
Zjemy coś pysznego.
- Pani stolik. - Dziękuję.
Usiądź.
Dzień dobry.
Oto menu.
Proszę.
Chcesz to?
Poproszę to.
To kosztuje 300 tysięcy.
Żona potrafi czytać.
I wołowinę po singapursku.
Omlet foo yong.
Syafin, twoje zamówienie.
- Ale dużo. - Poprosimy o trzy miseczki.
A więc to tak smakuje.
Jak krewetki.
Moje dania są smaczniejsze?
O wiele.
Zakrztusił się homarem.
Skarbie?
- Syafin. - Co się stało?
Syafin?
Co mu się stało?
Jedziemy do szpitala!
- Dalej. - Pomóż.
Dalej.
Proszę najpierw zapłacić.
- Oczywiście. Ile? - Proszę pana!
Często to robicie?
Że co? Dziecko zachorowało przez wasze jedzenie!
Dość!
Osiemset tysięcy?
To czynsz za trzy miesiące.
Niby gdzie?
Pod mostem?
Jak cię nie stać, to żryj w knajpach!
Machałeś fałszywkami, co?
- Że co? - Spokojnie.
Szybko!
Proszę.
Przelicz.
Co robiliście?
Jedliśmy, doktorze.
Jest na coś uczulony?
- Na orzechy. - Doktorze.
- Gotowe. - Chwileczkę.
- Proszę zaczekać. - Ale...
- Wyjdzie z tego? - Wyjdzie.
Nie mogę zaczekać tutaj?
Proszę wyjść.
To nie potrwa długo.
SOR
Wiesz, że nie może jeść orzechów?
Skąd mam wiedzieć,
co jest w tych daniach?
Sama chciałaś zjeść w restauracji.
To był twój pomysł!
„Ma być szczęśliwy”.
„Co tylko zechce”.
- Jeśli coś mu się stanie... - Masz go gdzieś!
Wiem,
że ci na nim zależy, żeby dawał ci pieniądze.
Fakt. Tego właśnie chcemy, prawda?
A czego ty chcesz?
Wiem, że mnie wczoraj okłamałaś.
Wiem, co do niego czujesz.
Przejrzyj na oczy. Narażasz nas.
Proszę państwa.
Państwa syn ma się dobrze.
Za godzinę wyjdzie.
- Mogę go zobaczyć? - Jasne.
- Chodźmy. - Dziękuję, doktorze.
Należy się 850 000.
Oto lekarstwa.
Dziękuję.
DZIEŃ 5
Syafin, gdy przestanie padać,
pójdziemy na nocny targ. Mają tam dużo gier.
Automaty i samochodziki.
Jak zapłacisz?
Ipah.
Nie bądź taka. Nic wczoraj nie dostaliśmy.
Dach przecieka.
Potrzebujemy kasy.
Mamy nic nie jeść?
Żebyście się pobawili?
Cierpliwości.
Kiedyś nie jedliśmy przez dwa dni.
Nasze marzenia wkrótce się spełnią.
„Nasze”?
Moje się spełniło.
Dość już tego.
Nie krzywdź Syafina.
Zapomnij o marzeniach.
Nie zabijaj go.
Ja też tego chcę!
Ale sama wiesz.
Wszyscy zginęli.
Tylko w ten sposób przetrwamy.
Gdyby nadal żył,
byłby jak Syafin.
Ipah, to nie nasz syn.
Dostaliśmy kolejną szansę.
Syafin to nie Rian!
- Spróbujmy. - Co ty gadasz?
- Ipah! - Możemy spróbować.
Cieknie!
Chodź tu!
Wszystko mokre.
Chodź tu, synku.
Miałeś mi dawać pieniądze!
Skarbie!
Gdzie forsa?
- Kochanie! - Nie udawaj słabego!
Niewdzięcznik!
Gdyby nie on, dawno byśmy nie żyli!
Ty też!
Jesteś cały?
DZIEŃ 6
Syafin!
Wracaj, to niebezpieczne!
Syafin!
Synku!
- Syafin! - Hej!
- Ipah! - Syafin!
- Ipah!
Ipah!
Pomóż mi!
- Wracaj! - Syafin!
- Nie! - Wracaj!
Muszę znaleźć Syafina!
Czemu taki jesteś?
- Syafin! - Ipah!
Pomóż!
Syafin!
Ipah, ten dom jest ogromny!
Widać całą naszą wioskę.
AKT WŁASNOŚCI: IYOS I SARIPAH NURAINI
„Iyos i Saripah”.
Chodź, synku.
Mamo.
DZIEŃ 7
Ipah, wszystko w porządku?
Wszystko gra?
Wiem, co chcesz zrobić.
Tego się boisz, prawda?
To cię przeraża?
Czy takie dziecko
może nas pozabijać?
Skarbie.
Kochanie.
Poprzedniego nie ma.
Jestem głupi, samolubny i niewdzięczny.
Mimo że ocaliłeś nas oboje.
Dałeś nam to wszystko.
Uszczęśliwiłeś mamę.
Wierzę,
że nas nie skrzywdzisz.
Wybacz mi.
Wybaczysz?
Jedz, to szybciej wyzdrowiejesz.
Skarbie.
Dziękuję.
Jeszcze jeden produkt,
niezbędnik każdej mamy.
Nóż zrobiony przez najlepszego wytwórcę w Japonii.
Ostry jak brzytwa bez ostrzenia.
Mądry chłopiec.
A teraz się prześpij.
Tym nożem można pokroić
wszystko.
Mięso, ryby, warzywa.
Wykonany jest z materiałów wysokiej jakości.
Spójrzcie tylko.
Dostępny w wielu rozmiarach,
od najmniejszych do największych. Można nim ciąć wszystko.
Syafin?
Syafin.
Kochanie.
Kochanie, otwórz drzwi!
Kochanie!
Nie rób tego!
Kochanie!
Nie!
Kochanie!
Otwórz drzwi!
Syafin.
O Boże, Syafin!
Syafin!
Chodźmy.
Ipah!
Ipah.
Ipah!
Daj mi go, Ipah.
Kocham cię.
Ty mnie też, prawda?
Chcę, żebyśmy żyli.
On też musi żyć.
To nie jest nasz syn.
- Nie. - On tylko udaje.
- Nie! - Uwierz mi.
Uwierz mi!
- Kochanie! - Uwierz mi!
- Uwierz! - Nie krzywdź go!
Przepraszam.
Poszukam pomocy.
Zostań tu, Ipah.
Wróciliśmy.
Nie potrzebuję tego bogactwa.
Ty mi wystarczysz.
Dlaczego tak to się skończyło?
Nie smuć się.
Zajmę się Rianem w niebie.
Kochanie!
Mamo, przepraszam.
Mamusiu, nie umieraj.
Zawsze tak się dzieje,
gdy ktoś czegoś od ciebie chce.
Nie zostawiaj mnie!
Mamo!
Mamo.
Mamo, nie zostawiaj mnie.
Napisy: Konrad Szabowicz