May 50 upuan, di ba?
Puwede na 'yan. Kung may darating pa, tumayo na lang sila.
Bakit?
Iba sa libro mong Tuldok ang Mga Tula at Kirot.
Kakaiba ang pagkakasulat mo,
kaya 'wag kang mag-alala kung di agad papatok 'to.
Kakaiba lahat ng mga libro ko, sir.
Mga Tula at Kirot man o Tuldok.
Kaunti lang naman ang pinagkaiba nito.
Pero nagustuhan mo naman, di ba? Kasi kung hindi, ba't mo ilalabas?
Di mo lang ako publisher. Para na rin kitang kapatid.
- Kahit ano'ng isulat mo, susuportahan ko. - Salamat.
Pero umaasa pa rin ako na magagawan mo ng sequel ang Mga Tula at Kirot.
Tapos na 'yon, sir. Panahon na para mag-asam ako ng mas mataas.
Di puwedeng puro pop culture ang isulat ko.
- May mga review na kaya? - Kalalabas lang kahapon, e.
Ano'ng pamagat ng librong 'to?
Bilog o Tuldok?
Tuldok.
Gano'n? Naiintindihan ko.
Gusto mong sabihin sa mga mambabasa,
"'Wag husgahan ang libro sa panlabas nitong anyo,"
tama?
Kapag nagtanong ang mga reporter, puwede mo 'yon isagot sa kanila.
Sinadya natin na walang dating ang cover para mas pansinin ang nilalaman.
Hindi naman sa walang dating.
Simple lang ito. Totoo.
Ayos na ba ang dami ng upuan?
Bawasan pa ba natin?
Bakit ba alalang-alala kayo? Kalma lang.
May 15 minuto pa naman tayo bago magsimula.
Sige na.
PAGTALAKAY AT PAGPIRMA
Naguguluhan ako sa bago mong libro
at napapatanong ako
kung ano ba ang mas mahalaga sa 'yo, Ms. Rania.
Ang purihin ng mga mambabasang tulad ko o mga kritiko?
Ganito kasi 'yon, sir.
Hindi papuri o ano man ang habol ko.
Parang paghinga ang pagsusulat sa 'kin.
Di ako puwedeng huminto para patuloy na mabuhay.
- Gano'n lang kasimple, sir. - Pero, miss...
Pasensiya na pero gagamitin pa kasi 'tong kuwarto para sa ibang event
kaya magsimula na tayo sa pagpapapirma. Puwede na kayong lumapit.
Hi, Ms. Rania.
MGA TULA AT KIROT
Ang librong Tuldok sana ang pipirmahan ko ngayon.
Sabi n'yo kasi medyo malalim ang librong 'yon.
Mabilis kasi akong malito kapag malalim ang kuwento.
MGA TULA AT KIROT
Hindi naman masyado, miss.
Naka-sale din ang mga librong 'to.
Salamat, miss.
Mayroon ba sa inyong bumili ng Tuldok? Lapit lang kayo at pipirmahan ko.
Sige na, pipirmahan ko na 'yan.
- Lumabas na ang review ng Khatulistiwa. - Talaga? O tapos?
- Salamat. - Hindi na mahalaga.
Ano'ng ibig mong sabihin? Ang review nila ang pinakamahalaga.
Salamat.
Gano'n ba kasama?
Salamat.
MGA TULA AT KIROT
Ano'ng sabi ng Pena?
"...di tulad ng kahanga-hangang libro ni Rania na Mga Tula at Kirot,
hindi maituturing na tapat ang bago niyang nilabas na Tuldok.
Mas pinagtuunan niya ang estilo kaysa ang nilalaman."
Gasgas na ang ganiyang review nila.
E, ang magasin na Sastra Berkala?
"...makikita sa cover ng libro ang iskor ko.
Walang dating at walang pagsisikap na kumonekta sa mga mambabasa."
Hayaan mo sila. Lahat naman ng libro ko kinukutya nila, e.
Kumusta sa social media? Sa @goodbooksreview.
Hindi nila binabanggit ang libro mo.
Talaga?
Baka hindi pa nila nabasa.
- Pero pinag-uusapan nila, di ba? - Di ka ba nagbubukas ng social media?
Wala akong oras para doon.
Subukan mong hanapin, #NobelangTuldok.
#NOBELANGTULDOK
Kahit papaano nagiging malikhain ang mga tao.
Ang sabi mo may plano ka na kung saan mo gagamitin ang kikitain mo.
Pero mukhang wala tayo masyadong kikitain.
Kumalma ka, sir.
Wala rin naman ako noon pero nakaraos naman ako.
Wala ka kasing binabayarang malaking pagkakasangla noon
at sasakyang hinuhulugan buwan-buwan noon.
Naisip ko na 'yan.
Nag-apply ako kaninang umaga para sa debt restructuring.
Mapapababa nila ang babayaran ko, pero mas tatagal.
O kaya isulat mo na ang sequel ng Mga Tula at Kirot.
Ayaw ko!
- Hinding-hindi ko isusulat ang sequel. - E, bakit?
Desperado akong makakawala sa ganiyang klase ng mga istorya, sir.
'Yon ang gusto ng mga mambabasa, Ran.
Oo, mga matatandang masokistang ayaw iwan ang mapang-abusong relasyon.
E, ano? Ibigay mo lang sa kanila ang kailangan nilang pagtakas sa realidad.
Wala ng ibang dahilan.
Marso 30, 2019.
Sampung araw mula no'ng sinimulan ko ang Mga Tula at Kirot.
Si Laras Andini ang bida sa nobelang ito
kung saan nadiskubre niya makalipas ang dalawang buwan,
na mapang-abuso at mapang-angkin ang asawa niya.
Ikinulong si Laras sa basement at doon siya inabuso.
Nakatulog ako kagabi habang nagsusulat.
Paggising ko, may sampung pahina na akong naisulat
at kasama ro'n ang parte kung saan inabuso si Laras ng asawa niya.
Ngayon, ang sakit-sakit ng katawan ko.
Parang katulad ng naranasan ni Laras.
ABRIL 06, 2019
Nangyari na naman. Nablangko ang isip ko kagabi
pero natapos kong isulat ang kuwento ng pang-aabuso kay Laras.
Tinamaan siya sa kaliwang bahagi ng mukha niya.
Paggising ko kaninang umaga, sobrang sakit ng kaliwang pisngi ko.
Nababaliw na yata ako.
Nag-research ako.
May ilang pangyayari kung saan
nadadala ang mga manunulat sa emosyon ng mga tauhan na isinusulat nila
na para bang nararamdaman din nila
ang nararamdaman ng mga ito.
Bakit hindi ako magsulat ng tauhan na may magaling na nakakasiping?
Natapos ko na sa wakas ang Mga Tula at Kirot.
Pero hindi pa tapos ang kuwento dahil hindi na kinakaya ng katawan ko.
Tamang-tama lang ang katapusan nito.
"Tinanggap na ni Laras na habambuhay siyang nakakulong sa basement na 'yon..."
Masulit sana ang sakit na pinagdaanan ko at kumita ng malaki ang nobela. Amen.
Bagong video sa panibagong araw. Bagong laptop. Bagong camera.
At sa susunod bagong kuwarto naman.
Naging mabenta ang nobelang Mga Tula at Kirot
sa nakalipas na pitong buwan!
MGA NOTIFICATION, CENTRAL MEDIA BANK
SANGLA
ANG APLIKASYON MO PARA MAGSANGLA
"Ang aplikasyon mo para magsangla ay..."
HINDI TINANGGAP
Sigurado ka bang kikita nang malaki ang sequel ng Mga Tula at Kirot?
Putulin mo ang mga tainga ko kapag hindi.
Kapag nagdesisyon akong isulat 'yon,
puwede ba akong humingi ng paunang bayad?
GABAY SA MEDITASYON
PATAASIN ANG POKUS AT PAUNLARIN ANG PAGKAMALIKHAIN
KUNG MAKAPIPILI, PIPILIIN NI LARAS NA LUMAKI SA ISANG PAMILYA
NA WALANG MGA MAGULANG
NA WALANG ASAL
NG MGA UNGGOY.
BUMAGSAK SI LARAS. UMIIYAK.
SINUBUKANG GUMAPANG NI LARAS PALAYO SA ASAWA NIYA PERO HULI NA.
SA LIKOD, SA IBABAW NG MGA GALOS
NA HINDI PA TULUYANG HUMIHILOM.
Rik, kailangan makita na kasintapat ng kuwento ang cover.
Ayos, magaling.
Magiging mabenta 'to.
Ipadadala ko sa 'yo ang script para mabasa mo.
Magsulat ka ng ilang linya para ilagay sa likod na cover.
Magaling talaga siya.
Ang simpleng kuwento ng pagbebenta nila ng tatay niya ng gamit na inidoro,
kaya niyang gawing interesante.
Aliya, kilala mo ba si Rania Dewi?
Siyempre.
- Hello, miss. - Uy, hi.
Kalalabas lang ng bagong libro niya.
- Oo, nabasa ko nga. - Ayos.
Nagustuhan ko siya.
Pero naiintindihan ko
kung bakit hindi siya nagustuhan ng iba.
- Salamat, Aliya. - Ayos!
May isang natuwa naman.
- Pinadala ko na ang paunang bayad. - Kakausapin sana kita tungkol do'n. Kasi...
'Wag mo nang alalahanin 'yon.
- Dinagdagan ko na ng 15%. - Salamat.
Pero hindi 'yon ang dahilan.
Nagpunta ako rito
dahil ayokong pag-usapan ito sa telepono.
Kasi...
ayoko nang ituloy ang sequel ng Mga Tula at Kirot.
Sira ka ba? Ang ganda nga ng sinulat mo.
Pinakita ko pa kay Erik. Rik!
Ano'ng masasabi mo sa sinulat ni Rania?
Ang sarap basahin, e. 'Yong 30 pahina tinapos ko ng 15 minuto.
- Ano pa kaya kung... - Sandali lang.
Saan n'yo nakuha 'yon?
Lagi kang nagsusulat sa online document na madali kong ma-access.
Maganda talaga.
Natuwa nga ang mga katrabaho ko no'ng nabasa nila, e.
- Nakaka-excite siya! - Walang nakaka-excite ro'n.
Seryosong bagay ang pang-aabuso.
Oo, seryosong bagay ito at napapanahon.
Ang libro mong Tuldok? Hindi. Para sa sarili mo lang 'yon.
Bilang manunulat, dapat laging napapanahon ang sinusulat mo.
Kung hindi, unti-unti kang mawawalan ng mambabasa. Makakalimutan ka.
'Yong kuwento ni Aliya tungkol sa inidoro?
Parang di magandang pakinggan, di ba?
Pero napapanahon siya. Naiintindihan ng mga tao.
Ano ba'ng hinahanap mo, Ran?
Isulat mo lang kung ano ang lagi mong sinusulat.
'Wag ka nang magpanggap.
Basta magpakatotoo ka. 'Yon lang.
- Malinaw na ba? - Oo.
Sige, buksan mo na ang app
at ilagay mo ang username at password na ibinigay ko.
- Para saan ba 'to, Ran? - Nakapasok ka na ba?
Oo. Nakikita na kita.
Gusto kong panoorin mo ako habang nagsusulat ako.
Ang weird naman nito.
Basta gawin mo na lang, sir.
Pag napansin mong kumikilos ako nang kakaiba, tawagan mo ako.
Ano'ng ibig mong sabihing kakaiba?
Nasa bahay ako ngayon. Nandito ang boyfriend ko.
Kapag bigla kang naghubad diyan, magagalit sa 'kin 'yon.
Sira ka ba? Hindi mangyayari 'yon!
Sige na, ibababa ko na 'tong telepono.
Panoorin mo ako sa CCTV
at pag may napansin kang parang mali, tawagan mo ako.
- Magsusulat na ba ako? - Oo na.
Sige.
MAG-ISA SA MAINIT NA KUWARTO, TUMAYO SI LARAS
NAPIGILAN ANG PAGTULO NG LUHA SA PAGTINDIG NIYA.
SINUSUBUKANG HUMINGA NI LARAS.
PERO MASYADONG MAHIGPIT ANG HAWAK NG ASAWA NIYA.
HENDRA ONO - PUBLISHER
Bakit ba lagi mo akong ginagalit?
Bakit ba hindi tayo magkasundo?
Hindi ko na alam kung ano'ng gagawin ko sa 'yo.
- Asti. - Mama.
Hindi ka pa ba naghahapunan, Asti?
- Susubuan kita. - Rania!
Rania! Ano'ng nangyayari?
Buti na lang nakarating ako kaagad.
Kalahating oras na kitang nakikitang nagkakaganiyan sa webcam.
Ano'ng nangyayari? May sakit ka ba?
Stroke?
Salamat.
No'ng sinulat mo ang unang Mga Tula at Kirot, nangyari din ba 'yon?
'Yong nangyari kanina ang unang beses kong naranasan ang pinagdaanan ni Laras.
Hindi ko napansin pero bigla na lang may nakasulat na do'n.
Dati, nararamdaman ko lang ang sakit.
Ngayon, nag-iwan na ng sugat sa katawan ko.
Nagdodroga ka ba?
Kasi puwede kitang ipa-rehab.
Nakita mo bang sinasakal ko ang sarili ko?
At saan ko nakuha 'to?
Baka masyado mo namang sineseryoso 'to.
Bigla mong nararamdaman ang nararamdaman ng tauhan mo.
'Yan din ang akala ko noon.
Pero ngayon, parang totoo na siya.
Pakiramdam ko totoong tao talaga si Laras.
Puwede kong alamin kung sino siya pag nakita ko ang mukha niya sa susunod.
Tama na. Tumigil ka muna sa pagsusulat.
Itago mo na lang 'yong paunang bayad para sa susunod.
Pero paano kung totoong tao nga si Laras, sir?
Totoong taong nakakaranas ng mga nakikita ko.
Paano kung nangyari ito sa nakaraan?
- Wala ka nang magagawa ro'n. - Hindi.
Nararamdaman kong nangyayari 'to ngayon.
Delikado 'yan kung totoo man 'yan. Kanina, sakal lang.
Paano kung tagain na siya?
Ibig sabihin, puwede ka ring mamatay.
Sino ka ba?
Tama po ba ang ginawa ko?
Ha?
MAHAL NI MAMA SI ASTI
"Mahal ni Mama si Asti."
Tama. Ganiyan nga.
Kuwentuhan n'yo po ulit ako tungkol sa buhay sa labas.
- Aling kuwento? - No'ng binigyan kayo ni Papa ng singsing.
Nakuwento ko na 'yon, di ba? Nasa isang French na restaurant kami.
Nakakapili po ba kayo ng pagkain sa restaurant?
Oo naman. Puwede mo ring piliin ang inumin mo.
Mabait pa po ba si Papa noon?
Mabait pa siya no'ng binigyan niya kayo ng singsing.
Oo, mabait pa ang Papa mo.
Bakit ngayon nakakatakot na po siya?
Bakit hindi po tayo makalabas?
Mahal na mahal kasi ako ng papa mo. Mahal na mahal niya tayo.
Ayaw niyang mawala tayo.
Bakit po gano'n siya mag-isip?
Dahil...
kilala ko kung sino talaga siya.
Sino po siya?
Asti! Ang singsing ko...
- Saan n'yo po nilagay, Mama? - Naku.
Medyo lumuwag no'ng naghuhugas ako ng kamay.
Naku.
Asti, tulungan mo akong hanapin 'yon bago dumating ang papa mo.
Ano'ng nangyayari?
Kararating ko lang at pagod ako, pero parang hindi kayo masaya.
Bakit ka umiiyak, Asti?
Ano'ng nangyayari kay Asti?
Bakit mo tinatago ang kamay mo?
May tinatago ka ba?
- Ano kasi... - Sorpresa?
Para sa 'kin? Patingin.
Ang singsing...
- Hinubad mo ba ang singsing? - Hindi.
- Hindi sa gano'n... - Hindi mo na ba ako mahal?
- Hindi 'yon! - Kung gano'n, bakit mo hinubad?
Lumaban ka.
Lumaban ka!
Bakit?
Bakit mas nagbago ka?
Gusto mo bang kami na lang ni Asti ang magsama
at burahin na kita sa mundo?
Hanggang sa lumaki siya.
Baka mapagsilbihan niya ako nang mas maayos.
- 'Wag mong gawin 'yan sa anak mo! - Alam ko!
Lumaban ka.
Lumaban ka!
Ituloy mo!
Ano ba! Ituloy mo!
Ituloy mo!
Tama ka. May mga pasa siya sa tadyang niya.
Diyos ko po.
At ang bungo niya... Ayos naman ito.
Pero kailangan mong magpa-MRI ngayon para masuri namin nang maigi.
Hindi ko yata kaya. Claustrophobic ako.
Mamili ka.
Sa masikip na kuwarto ng MRI,
o sa ataul?
Ayos lang ako, dok. Masakit lang ang mukha ko.
Sino ang gumawa nito sa 'yo?
Gusto n'yo bang samahan ko kayo sa pulis? May kakilala ako.
Sino? Bakit hindi ko siya kilala?
Pasyente siya.
- Gano'n ka kalapit sa isang pasyente? - Tama na. Ayos lang ako.
Ikukuwento na lang ni Hendra sa inyo, dok.
Ang mahalaga, walang gumawa nito sa 'kin.
Pag-uusapan namin 'to sa bahay.
- Magpahinga ka, puwede? - Ayoko.
No'ng nabalian ka ng buto noon, lumabas ka pa rin ng bahay.
Bibigyan kita ng painkiller.
Pero titingnan ulit natin 'yan sa makalawa.
Salamat, baby.
Ran, seryoso ako. Nag-aalala ako sa 'yo.
Itigil mo muna ang pagsusulat mo.
- Hindi ba kayo naniniwala sa 'kin, sir? - Naniniwala ako sa 'yo.
Mali ba na mahirapan akong tanggapin 'yon?
Medyo kakaiba 'yan.
Sabihin nating nagsasabi ka ng totoo.
Hindi ka pa rin dapat nakikialam tulad ng nangyari kagabi.
Kaya manonood na lang ako at walang gagawin, gano'n ba?
Pag nakialam ka, nabugbog siya, ikaw ang masasaktan sa huli.
Kailangan ko talagang malaman kung sino talaga siya.
- Paano? - Sa tuwing pumapasok ako...
Sa tuwing pumapasok ako sa katawan niya, mas lumilinaw ang nakikita ko.
Kailangan kong makita man lang ang mukha niya.
- Kapag may nangyari ulit sa 'yo... - Kaya nga
kailangan kita para mabantayan mo ako habang nagsusulat ako.
Sige na.
'Wag mo akong gigisingin pag nagkaro'n ako ng maliliit na pasa.
Pag namatay ka, ako ang magiging pangunahing suspek dahil nandito ako.
Basta tantiyahin mo na lang.
Gisingin mo lang ako pag nasa panganib na talaga ako.
- Paano ko malalaman 'yon? - Magagawa mo.
Mama.
Makakaalis pa kaya tayo sa kuwartong ito?
Balang-araw, anak.
Kuwentuhan n'yo pa po ako, Mama.
Ano'ng gusto mong kuwento?
Tungkol po sa kamatayan.
Pag namatay po tayo, saan tayo pupunta? Makakalabas po ba tayo?
Hindi ka puwedeng mamatay, Asti.
Kailangan mong mabuhay hanggang sa tumanda ka.
Aalis ka sa kuwartong ito, papasok ka sa eskuwelahan, magkokolehiyo
at mamamasyal, ha?
Natatakot po ako na mapatay ni Papa, Mama.
Sino ka?
Ano pong nangyayari, Mama?
Salamin.
Wala po tayong salamin, Mama.
Mama?
Salamin.
Ano'ng nangyari? Sino siya?
Kailan mo huling nakita ang mga magulang mo?
May labindalawang taon na.
Ano'ng nangyari?
Minaneho ko ang sasakyan ng kaibigan ko.
Sumama si Rama. Bumangga kami sa poste
at namatay siya.
Si Rama ang paborito nila.
Mabait, matalino, masipag, guwapo.
Samantalang ako, pariwara.
Rebelde. Laging bagsak.
Hindi nila ako pinatawad sa nangyari.
Ibig sabihin, may kakambal ako?
Oo.
At pinaampon n'yo siya.
No'ng mga panahong 'yon, hirap kami sa buhay.
Wala kaming pera.
Nagtrarabaho ako bilang reporter
sa isang estasyon na kumakalaban sa Bagong Pamahalaan.
Nalaman ko na aarestuhin daw ako.
Nag-alala kami
na hindi namin kayo maaalagaan.
Bakit ang kakambal ko lang? Bakit hindi rin ako?
Pinamigay ka rin namin sa iba.
Pero pinagsisihan namin ang ginawa namin makalipas ang isang taon.
Sinubukan namin kayong hanapin.
Ikaw lang ang nahanap namin.
Hindi namin nahanap ang kakambal mo.
Pinamigay n'yo rin pala ako sa iba.
Ginawa n'yo rin ba 'yon kay Rama?
Hindi.
- Siyempre. - Dahil mas matanda siya...
Alam n'yo ba kung nasaan siya?
Ilang taon na namin siyang hinahanap.
Nagbayad pa kami ng tao para gawin 'yon hanggang nitong mga huling taon.
Wala kaming napala.
Mahal na mahal...
ka namin ng Papa mo.
Mahal na mahal namin kayong lahat.
Pero nagkamali kami.
Hindi kami pinatatahimik ng nakaraan.
Ang dami naming pinagsisisihan.
Pinagsisisihan n'yo rin bang ipinanganak kami ng kakambal ko?
Nagsisisi ako
dahil hindi namin naibigay sa inyo
ang pagmamahal na nararapat sa inyo.
Rania, wala kang kasalanan.
Binigo ka namin.
Inisip namin ang kapakanan ng mga tao, ng bansa.
Pero nakalimutan naming isipin ang pinakamahalaga sa lahat,
ang mga anak namin.
Patawarin mo ako, Rania.
Patawarin mo kami.
- Ano na'ng gagawin mo? - Kailangan kong hanapin ang kakambal ko.
Paano?
Salamat sa lahat ng suportang ibinigay mo sa 'kin, sir.
Alam kong hindi ako ang pinakamahusay na manunulat
pero lagi mo akong sinusuportahan.
Alam kong sinsero ka.
Hindi dahil sa gusto mo ako.
Ni hindi mo nga tipo ang mga babae.
- Sigurado ka? - Oo naman.
Di mo nga napansin na kitang-kita na ang dibdib ko
no'ng nakalipas na book festival, e.
Nakakahiya kaya 'yon.
Pero seryoso.
Kapag may nangyari sa 'kin,
gusto kong malaman mo
na mahal kita.
Mabuti kang tao.
Kung magsalita ka parang mamamatay ka na.
Kailangan kong tapusin 'to hanggang malaman ko
kung nasaan ang kakambal ko,
ano man ang mangyari.
Asti.
Mama, nanghihina po ako.
- Ang lamig po. - Gagaling ka rin, anak.
Baka makalabas na po ako pag namatay ako.
Anak, 'wag kang umiyak.
Ano'ng nangyayari, Laras?
Pagod ako sa pagtatrabaho buong araw. Kailangan kong magpahinga.
May sakit si Asti.
Sakitin naman talaga si Asti.
Gagaling rin siya bukas.
Marami namang gamot sa aparador, a.
Hindi bumababa ang lagnat niya.
- Sobrang init niya. - Tama na ang kadramahan.
Pakiusap, dalhin mo na siya sa ospital.
At paano ko ipaliliwanag kung sino siya?
Anak mo si Asti! May sakit siya!
Kung hindi mo siya dadalhin sa doktor ngayon...
Tama na! 'Wag mong gamitin ang anak mo para magpapansin.
Hoy!
Ano ka ba talaga?
Kahit mga demonyo hindi gagawin 'to sa sarili nilang anak!
Matapang ka na ngayon, ha?
Lumaban ka.
Sige, hawakan mo. Hawakan mo nang mahigpit.
Dahil kapag bumitaw ka, tuturuan kita ng leksiyon
na hinding-hindi mo malilimutan.
'Wag.
Mamili ka? Langit o impiyerno?
'Wag!
Agartha.
Ano ang Agartha?
Sino ka?
Hindi ka si Laras.
Sino ka?
Asti.
STATE-OWNED ENTERPRISES
Alam ko na kung saan siya nagtratrabaho.
Habang inaalam ko kung sino siya at saan siya nakatira,
samahan mo ako sa city center.
LISTAHAN NG EMPLEADO NG MINISTERYO NG STATE-OWNED ENTERPRISES
EXPERT STAFF NG STATE-OWNED ENTERPRISES
Kilala na kitang hayop ka!
Sir, pumunta ka sa Widia Nuri St. No. 3. Bilis!
- Tatlumpu't apat na minuto. - Hindi, wala na tayong oras.
Mamamatay ang batang 'yon. Mamamatay ang kakambal ko, sir!
Di ba nakakapasok ka sa katawan ng asawa ni Laras?
Bakit hindi mo gawin 'yon at magpakamatay?
Wala akong kontrol sa kaniya o kay Laras.
Wala ba tayong panlaban? Kailangan natin 'yon!
- Tunay ba 'yan? - Hindi. Pero mukhang oo.
Bilisan mo ang pagmamaneho. Mas mabilis pa. Dali!
- Ano'ng nangyayari? - Kailangan ko nang makarating doon!
Bilis!
- Asti, gising na, anak. - Mama.
- Asti, 'wag mong iiwan si Mama. - Opo, Mama.
Pinipilit ko pong dumilat
para hindi po ako mamatay, para makasama ko pa kayo.
Asti...
Tabi! Pambihira naman!
Sino ka ba talaga?
Ano'ng kailangan mo?
Kapag pinatay ko siya,
mamamatay ka rin.
Adrian.
- Adrian. - Adrian.
Adrian.
Adrian, kilala na kita.
Adrian Rajasa, Expert Staff ng Industry.
Pag namatay si Laras, mamamatay ka rin.
Rania!
- Bakit mo ako ginising? - Nandito na tayo.
Ha?
Ang laki nga ng bahay pero hindi naman nagkakandado.
- At wala ring bantay. - Baka malakas lang ang loob niya,
o kaya walang kinatatakutan.
- Ano 'yon? - Pasensiya na, ma'am. Taga-ministeryo ako.
May kailangan kaming pag-usapan ni Mr. Adrian. Di siya sumasagot sa tawag.
Hindi siya nagbubukas ng telepono pag nasa opisina siya.
Hoy!
Pasensiya na.
Nasaan ang opisina niya?
Nasaan?
Mr. Hendra!
Hoy!
Hoy, lumayo ka sa kaniya!
Tumayo ka roon!
Bilis!
Laras!
Walang kikilos nang masama kung ayaw n'yong masaktan.
Ano ang kaya mong gawin?
Kahit ano, kung kinakailangan.
Kahit pagpatay ng mga bata?
Ang sabi ko, kahit ano!
- Patayin mo ako. - 'Wag mo akong subukan!
Papatayin talaga kita!
Masuwerte kayo na hinahayaan ko lang kayong
gawin ang gusto n'yo ngayon.
Bakit?
Dahil gusto kong patunayan na walang epekto sa 'kin
ang mga batas n'yo.
Laras!
Laras, ako 'to, ang kakambal mo.
Madalas kitang mapanaginipan.
Ang buong akala ko isang bersiyon lang kita...
sa imahinasyon ko.
Ang malaya.
Umalis na tayo rito!
Hindi.
Kapag lumabas ako,
walang mabubuhay sa 'tin.
Hindi sila...
mga tao.
Mga demonyo sila.
Mas masahol pa...
sa mga demonyo.
Salamat.
Laras!
- Laras! - Mama.
Laras...
May araw ka rin.
Adrian, sino 'yon?
Nasa labas na po ba tayo, Mama?
Ran.
Ngayon ba ang alis n'yo?
Bagong buhay.
Kahit na makukulong na ang hayop na 'yon,
kailangan ko pa rin siyang ilayo rito.
Ano'ng problema?
Nandito ako no'ng nakaraang tatlong araw.
Tiningnan na namin ang lahat ng kuha sa CCTV at wala kaming nakita.
- Kalokohan! - Miss...
Demonyo man o mas masahol pa, magbabayad kayong lahat!
Tagapagsalin ng subtitle: Alfred Brian