1
00:00:06,006 --> 00:00:07,549
(จาการ์ตา ปี 2022)

2
00:00:14,931 --> 00:00:16,766
มี 50 ที่นั่งใช่ไหม

3
00:00:17,976 --> 00:00:21,396
เกินพอค่ะ ถ้ามีมาเพิ่มก็ให้ยืนเอาก็ได้

4
00:00:25,650 --> 00:00:26,526
อะไร

5
00:00:27,360 --> 00:00:29,863
เรื่องมหัพภาคที่เธอเขียนเนี่ย
ไม่เหมือนเรื่องบทกวีบาดลึก

6
00:00:29,863 --> 00:00:32,073
วิธีเล่าเรื่องมันไปทางเปิดโลกทัศน์

7
00:00:32,073 --> 00:00:35,326
ถ้าช่วงแรกมีคนอ่านไม่เยอะก็ไม่ต้องกังวลนะ

8
00:00:35,326 --> 00:00:37,620
หนังสือของฉันเปิดโลกทัศน์ทุกเล่มแหละค่ะ

9
00:00:37,620 --> 00:00:40,290
ทั้งบทกวีบาดลึก มหัพภาคก็ด้วย

10
00:00:40,290 --> 00:00:42,000
เล่มนี้แค่ต่างออกไปนิดหน่อย

11
00:00:42,000 --> 00:00:45,128
แต่จริงๆ คุณก็ชอบใช่ไหมล่ะ
ไม่งั้นคงไม่ตีพิมพ์หรอก

12
00:00:45,128 --> 00:00:47,881
ฉันไม่ใช่แค่คนตีพิมพ์ เธอเป็นเหมือนน้องสาวฉัน

13
00:00:47,881 --> 00:00:50,300
- เธอเขียนอะไร ฉันก็เอาด้วยหมด
- ว้าว ขอบคุณค่ะ

14
00:00:50,300 --> 00:00:54,012
แต่ฉันยังหวังว่าเธอจะเขียนภาคต่อ
ของบทกวีบาดลึกอยู่นะ

15
00:00:55,388 --> 00:00:57,891
พอเถอะค่ะ ถึงเวลาตั้งเป้าสูงขึ้นแล้ว

16
00:00:57,891 --> 00:00:59,517
จะเขียนแต่นิยายตลาดๆ ไม่ได้

17
00:01:00,810 --> 00:01:03,646
- มีคําวิจารณ์บ้างหรือยัง
- หนังสือเพิ่งออกเมื่อวานเองนะ

18
00:01:03,646 --> 00:01:05,273
ชื่อเรื่องมันคืออะไรนะ

19
00:01:05,273 --> 00:01:08,234
วงกลม หรือว่ามหัพภาค

20
00:01:11,863 --> 00:01:12,781
มหัพภาค

21
00:01:12,781 --> 00:01:14,657
โอเค เข้าใจแล้ว

22
00:01:14,657 --> 00:01:17,744
คุณอยากบอกคนอ่านว่า

23
00:01:17,744 --> 00:01:20,955
"อย่าตัดสินหนังสือจากปก"

24
00:01:21,706 --> 00:01:22,582
ใช่ไหม

25
00:01:25,543 --> 00:01:28,254
เวลานักข่าวมาถาม เธอก็ตอบไปตามนั้น

26
00:01:28,254 --> 00:01:31,883
เราตั้งใจทําปกให้มันน่าเบื่อ
คนจะได้ตัดสินที่เนื้อหาแทน

27
00:01:31,883 --> 00:01:33,426
มันไม่ได้น่าเบื่อ

28
00:01:33,426 --> 00:01:36,012
แค่เรียบง่าย ตรงไปตรงมา

29
00:01:36,012 --> 00:01:37,806
คิดว่าจํานวนเก้าอี้เป็นไงบ้าง

30
00:01:39,516 --> 00:01:40,642
ให้เอาออกอีกไหม

31
00:01:40,642 --> 00:01:43,770
ทําไมถึงเครียดกันนัก ทําใจให้สบายหน่อย

32
00:01:43,770 --> 00:01:45,814
ยังเหลืออีกตั้ง 15 นาทีกว่าจะเริ่มงาน

33
00:01:46,564 --> 00:01:47,482
โอเคนะ

34
00:01:47,482 --> 00:01:51,986
(งานเปิดตัวหนังสือและแจกลายเซ็น)

35
00:01:54,155 --> 00:01:56,533
หนังสือเล่มใหม่ของคุณทําให้ผมสับสน

36
00:01:56,533 --> 00:01:59,452
แล้วมันก็ทําให้ผมสงสัย

37
00:01:59,452 --> 00:02:02,205
ว่าอะไรสําคัญกับคุณราเนียมากกว่ากัน

38
00:02:02,205 --> 00:02:07,293
ระหว่างได้รับการยอมรับ
จากนักอ่านอย่างผม หรือจากนักวิจารณ์

39
00:02:07,293 --> 00:02:08,670
คืออย่างนี้ค่ะ

40
00:02:08,670 --> 00:02:11,881
ฉันไม่ได้พยายามจะให้ใครยอมรับ

41
00:02:11,881 --> 00:02:14,425
สําหรับฉัน การเขียนก็เหมือนการหายใจ

42
00:02:14,425 --> 00:02:16,928
ฉันต้องเขียนเพื่อจะมีชีวิตอยู่ต่อไป

43
00:02:17,887 --> 00:02:19,472
- ง่ายๆ แค่นั้นแหละค่ะ
- แต่คุณ...

44
00:02:19,472 --> 00:02:22,892
ค่ะ ขอโทษนะ แต่เดี๋ยวห้องนี้จะมีคนใช้ต่อ

45
00:02:22,892 --> 00:02:26,020
เรามาเริ่มแจกลายเซ็นเลยแล้วกัน มาเลยค่ะ

46
00:02:27,689 --> 00:02:29,816
สวัสดีค่ะ คุณราเนีย

47
00:02:30,567 --> 00:02:32,986
(บทกวีบาดลึก)

48
00:02:34,821 --> 00:02:36,739
วันนี้เป็นงานแจกลายเซ็นเรื่องมหัพภาคนะคะ

49
00:02:36,739 --> 00:02:38,908
คุณบอกว่าเรื่องนี้มีความเป็นวรรณกรรมมาก

50
00:02:39,784 --> 00:02:42,829
พอเป็นวรรณกรรมมาก ฉันน่าจะอ่านแล้วงงน่ะค่ะ

51
00:02:43,663 --> 00:02:44,873
(บทกวีบาดลึก)

52
00:02:44,873 --> 00:02:45,915
ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ

53
00:02:49,210 --> 00:02:52,088
ทุกท่านคะ ทางนี้ก็มีหนังสือขายนะคะ

54
00:02:52,088 --> 00:02:53,131
ขอบคุณค่ะ

55
00:02:55,800 --> 00:02:58,553
มีใครเอาเรื่องมหัพภาคมาไหมคะ
เอามาให้ฉันเซ็นได้เลย

56
00:03:01,347 --> 00:03:02,807
ถ้างั้นเรื่องอื่นก็ได้ค่ะ

57
00:03:05,685 --> 00:03:08,646
- คําวิจารณ์จากคาตูลิสติวาออกมาแล้ว
- จริงเหรอ เป็นไง

58
00:03:09,355 --> 00:03:11,316
- ขอบคุณค่ะ
- ก็ไม่ยังไงหรอก

59
00:03:11,316 --> 00:03:14,235
หมายความว่าไง บทวิจารณ์สํานักนี้สําคัญที่สุดแล้ว

60
00:03:14,235 --> 00:03:15,236
ขอบคุณค่ะ

61
00:03:17,989 --> 00:03:19,157
แย่ขนาดนั้นเลยเหรอ

62
00:03:21,075 --> 00:03:22,160
ขอบคุณค่ะ

63
00:04:19,717 --> 00:04:24,847
(ฝันร้ายและฝันกลางวันของโจโก้ อันวาร์)

64
00:04:26,599 --> 00:04:27,600
(บทกวีบาดลึก)

65
00:04:27,600 --> 00:04:28,685
แล้วรีวิวฝั่งเปน่าล่ะ

66
00:04:28,685 --> 00:04:32,522
"ราเนียผู้แต่งนิยายดังเรื่องบทกวีบาดลึก
ได้ออกหนังสือเล่มใหม่

67
00:04:32,522 --> 00:04:35,024
ที่มีชื่อว่ามหัพภาค ซึ่งไม่ใช่เรื่องที่เถรตรงนัก

68
00:04:35,024 --> 00:04:37,944
เพราะเรื่องนี้ให้ความสําคัญกับสไตล์
มากกว่าแก่นสาร"

69
00:04:37,944 --> 00:04:40,196
ยังไงบทวิจารณ์เจ้านี้ก็ดาดๆ อยู่แล้ว

70
00:04:40,196 --> 00:04:41,990
{\an8}แล้วนิตยสารซัสตราเบอร์กาลาล่ะ

71
00:04:41,990 --> 00:04:45,618
{\an8}"เห็นแค่ปกหนังสือก็ให้คะแนนได้แล้ว

72
00:04:45,618 --> 00:04:49,622
{\an8}น่าเบื่อและไม่พยายามเข้าถึงผู้อ่านเลยสักนิด"

73
00:04:49,622 --> 00:04:52,542
{\an8}ช่างเถอะ ยังไงพวกนั้น
ก็ด่าหนังสือฉันทุกเล่มอยู่แล้ว

74
00:04:52,542 --> 00:04:55,795
{\an8}แล้วในโซเชียลมีเดียล่ะ แอครีวิวหนังสือดี

75
00:04:55,795 --> 00:04:57,630
{\an8}แอคนั้นไม่ค่อยโปรโมตหนังสือเธอเท่าไรนะ

76
00:04:58,923 --> 00:04:59,924
{\an8}จริงเหรอ

77
00:05:01,092 --> 00:05:02,552
{\an8}อาจยังไม่ได้อ่านก็ได้

78
00:05:03,511 --> 00:05:06,180
{\an8}- แต่อย่างน้อยก็มีพูดถึงใช่ไหม
- ไม่ได้ดูโซเชียลมีเดียเหรอ

79
00:05:06,180 --> 00:05:08,725
{\an8}ฉันไม่มีเวลาหรอก

80
00:05:08,725 --> 00:05:11,185
{\an8}ลองค้นแฮชแท็กนิยายมหัพภาคดูสิ

81
00:05:19,360 --> 00:05:22,780
(แฮชแท็กนิยายมหัพภาค)

82
00:05:24,741 --> 00:05:26,576
{\an8}อย่างน้อยก็กระตุ้นต่อมสร้างสรรค์ได้แหละ

83
00:05:26,576 --> 00:05:30,038
{\an8}เธอมีแผนจะเอากําไรไปทําอะไรหลายอย่าง

84
00:05:30,038 --> 00:05:31,664
{\an8}แต่ดูท่าเราน่าจะได้เงินไม่เยอะ

85
00:05:31,664 --> 00:05:33,166
{\an8}สบายใจได้ค่ะ

86
00:05:33,166 --> 00:05:35,335
{\an8}เมื่อก่อนฉันไม่มีเงินก็อยู่สุขสบายดี

87
00:05:35,335 --> 00:05:38,087
{\an8}ตอนนั้นเธอยังไม่ต้องจ่ายสินเชื่อบ้านแพงๆ

88
00:05:38,087 --> 00:05:40,506
{\an8}ไม่ต้องผ่อนรถรายเดือนก้อนโตนี่นา

89
00:05:40,506 --> 00:05:42,133
{\an8}เรื่องนั้นฉันคิดไว้แล้วค่ะ

90
00:05:42,133 --> 00:05:45,094
{\an8}เมื่อเช้าฉันยื่นเรื่องปรับโครงสร้างหนี้ไปแล้ว

91
00:05:45,094 --> 00:05:47,889
{\an8}ฉันจ่ายค่างวดน้อยลงได้ แต่ต้องผ่อนนานขึ้น

92
00:05:47,889 --> 00:05:51,476
{\an8}หรือไม่เธอก็เขียนภาคต่อของบทกวีบาดลึกซะ

93
00:05:51,476 --> 00:05:52,602
{\an8}ไม่เอา

94
00:05:53,102 --> 00:05:57,148
{\an8}- ฉันไม่มีวันเขียนภาคต่อเรื่องนั้นเด็ดขาด
- ทําไมล่ะ

95
00:05:57,148 --> 00:06:01,527
{\an8}ฉันอยากเลิกเขียนนิยายตลาด
เพื่อหาเงินเต็มทนแล้ว

96
00:06:01,527 --> 00:06:03,529
{\an8}คนอ่านชอบมากเลยนะ ราน

97
00:06:03,529 --> 00:06:06,616
{\an8}ใช่ พวกป้าๆ มาโซคิสม์ที่โดนผัวทารุณ
แต่ก็ไม่ยอมเลิกสักทีไง

98
00:06:06,616 --> 00:06:10,161
{\an8}แล้วไง เธอก็แค่ให้ทางหนีที่คนอ่านต้องการนี่

99
00:06:11,579 --> 00:06:12,789
ไม่มีเหตุผลอื่นหรอก

100
00:06:14,916 --> 00:06:16,959
วันที่ 30 มีนาคม 2019

101
00:06:16,959 --> 00:06:20,421
สิบวันหลังจากฉันเริ่มแต่งบทกวีบาดลึก

102
00:06:20,922 --> 00:06:23,216
ตัวละครหลักของนิยายเรื่องนี้ชื่อลารัส อันดีนี

103
00:06:23,216 --> 00:06:27,929
เธอเพิ่งรู้ว่าสามีเป็นพวกขี้หึง
และชอบใช้ความรุนแรงหลังผ่านไปสองเดือน

104
00:06:28,513 --> 00:06:32,600
ลารัสถูกขังอยู่ในห้องใต้ดินและเริ่มถูกทําร้าย

105
00:06:33,768 --> 00:06:36,062
เมื่อคืนฉันเผลอหลับไปตอนเขียนหนังสือ

106
00:06:36,062 --> 00:06:38,523
พอตื่นมาก็เห็นว่าตัวเองเขียนไปสิบหน้าแล้ว

107
00:06:38,523 --> 00:06:42,652
รวมถึงส่วนที่ลารัสถูกสามีทําร้ายด้วย

108
00:06:42,652 --> 00:06:45,321
แล้วตอนนี้ฉันก็เจ็บไปทั้งตัวเลย

109
00:06:45,321 --> 00:06:48,449
เหมือนกับที่ลารัสโดนเป๊ะๆ

110
00:06:51,327 --> 00:06:52,537
{\an8}(วันที่ 6 เมษายน 2019)

111
00:06:52,537 --> 00:06:55,998
{\an8}มันเกิดขึ้นอีกแล้ว เมื่อคืนหัวฉันโล่งไปหมด

112
00:06:55,998 --> 00:06:59,585
{\an8}ฉันเขียนเรื่องที่ลารัส
ถูกสามีทําร้ายเสร็จได้ยังไงก็ไม่รู้

113
00:06:59,585 --> 00:07:02,338
{\an8}เธอถูกต่อยเข้าที่หน้าด้านซ้าย

114
00:07:05,675 --> 00:07:10,388
เมื่อเช้าตอนตื่นขึ้นมา ฉันเจ็บแก้มซ้ายเป็นบ้าเลย

115
00:07:10,388 --> 00:07:12,265
ชักจะสติหลุดแล้วสิ

116
00:07:16,018 --> 00:07:17,728
{\an8}ฉันไปหาข้อมูลมาแล้ว

117
00:07:17,728 --> 00:07:20,356
{\an8}มีบางกรณีเหมือนกันที่นักเขียน

118
00:07:20,356 --> 00:07:23,860
{\an8}ผูกพันกับตัวละครที่ตัวเองเขียนมาก

119
00:07:23,860 --> 00:07:25,653
{\an8}จนพวกเขารู้สึก

120
00:07:25,653 --> 00:07:27,613
สิ่งที่ตัวละครรู้สึกได้จริงๆ

121
00:07:28,197 --> 00:07:31,951
{\an8}ทําไมฉันถึงไม่เขียนตัวละคร
ที่ได้มีเซ็กส์แซ่บๆ ทุกวันนะ

122
00:07:34,370 --> 00:07:37,290
{\an8}ในที่สุดฉันก็เขียนบทกวีบาดลึกจบ

123
00:07:37,999 --> 00:07:41,043
{\an8}แต่เรื่องราวมันยังไม่จบบริบูรณ์
เพราะร่างกายฉันทนไม่ไหวแล้ว

124
00:07:42,712 --> 00:07:44,839
ฉันว่าตอนจบก็เหมาะดีนะ

125
00:07:44,839 --> 00:07:48,509
"ลารัสยอมรับชะตากรรม
ที่ต้องถูกขังอยู่ในห้องใต้ดินตลอดไป"

126
00:07:49,594 --> 00:07:53,598
หวังว่านิยายจะขายดี
ให้คุ้มกับความเจ็บปวดทั้งหมดทีเถอะ สาธุ

127
00:07:54,182 --> 00:07:57,185
วิดีโอใหม่ในวันใหม่ โน้ตบุ๊กใหม่ กล้องใหม่

128
00:07:57,185 --> 00:07:59,645
ต่อไปก็ห้องนอนใหม่

129
00:07:59,645 --> 00:08:04,525
บทกวีบาดลึกขึ้นแท่นหนังสือขายดี
มาเจ็ดเดือนแล้วจ้า

130
00:08:11,574 --> 00:08:13,117
{\an8}(แจ้งเตือน ธนาคารเซนทรัลมีเดีย)

131
00:08:13,117 --> 00:08:14,535
{\an8}(สินเชื่อจํานอง)

132
00:08:16,120 --> 00:08:18,456
{\an8}(คําร้องขอสินเชื่อจํานอง)

133
00:08:18,456 --> 00:08:21,626
"คําร้องขอสินเชื่อจํานองของคุณ..."

134
00:08:21,626 --> 00:08:22,585
(ไม่ผ่าน)

135
00:08:33,804 --> 00:08:37,350
แน่ใจนะว่าบทกวีบาดลึกภาคต่อ
จะทํายอดขายพุ่งกระฉูดน่ะ

136
00:08:37,350 --> 00:08:39,560
ถ้าขายไม่ดี ให้มาตัดหูเลยเอ้า

137
00:08:39,560 --> 00:08:42,063
ถ้าฉันตกลงยอมเขียน

138
00:08:42,647 --> 00:08:44,398
ฉันขอเบิกเงินล่วงหน้าได้ไหม

139
00:08:50,780 --> 00:08:56,327
{\an8}(เสียงนําสมาธิ
เพิ่มสมาธิและกระตุ้นความคิดสร้างสรรค์)

140
00:09:16,013 --> 00:09:18,432
(ถ้าเลือกได้ ลารัสคงเลือกเกิดในครอบครัวที่)

141
00:09:36,325 --> 00:09:38,744
(ถ้าเลือกได้ ลารัสคงเลือกเกิดในครอบครัวที่)

142
00:09:40,246 --> 00:09:41,747
(ไม่มีพ่อแม่)

143
00:09:45,126 --> 00:09:46,877
(ไม่มีค่านิยม)

144
00:09:51,966 --> 00:09:53,884
(เป็นลิงบาบูน)

145
00:11:29,980 --> 00:11:31,524
(ลารัสล้มลงน้ําตาอาบแก้ม)

146
00:11:33,192 --> 00:11:38,114
{\an8}(ลารัสพยายามคลานหนีจากสามี ทว่าสายไป)

147
00:11:39,532 --> 00:11:43,035
(ที่หลังของเธอ เหนือรอยแผลเป็น)

148
00:11:43,035 --> 00:11:46,747
(ที่ยังไม่หายดี)

149
00:11:52,878 --> 00:11:55,423
ริก หน้าปกต้องสื่อตรงๆ เหมือนเนื้อเรื่อง

150
00:11:55,423 --> 00:11:56,465
ครับ ดี

151
00:11:57,091 --> 00:11:58,843
รับรองว่าขายดีแน่

152
00:11:58,843 --> 00:12:00,886
เดี๋ยวฉันจะส่งต้นฉบับไปให้อ่าน

153
00:12:00,886 --> 00:12:03,722
ขอความเห็นมาใส่ปกหลังหน่อยนะ

154
00:12:03,722 --> 00:12:05,307
คนนี้เขามีพรสวรรค์จริงๆ

155
00:12:05,307 --> 00:12:09,019
เขาเปลี่ยนเรื่องพื้นๆ
อย่างการขายโถส้วมมือสองกับพ่อ

156
00:12:09,019 --> 00:12:10,438
ให้เป็นเรื่องน่าดึงดูดได้

157
00:12:11,480 --> 00:12:13,983
อาลียา รู้จักราเนีย เดวีไหม

158
00:12:15,234 --> 00:12:16,569
ต้องรู้อยู่แล้วสิคะ

159
00:12:18,279 --> 00:12:19,655
- สวัสดีค่ะ
- ไงคะ

160
00:12:19,655 --> 00:12:21,073
หนังสือเธอเพิ่งออกเมื่อวาน

161
00:12:21,073 --> 00:12:23,492
- ค่ะ ฉันอ่านแล้ว
- โอเค

162
00:12:24,326 --> 00:12:25,494
ฉันชอบนะ

163
00:12:26,620 --> 00:12:29,248
แต่ฉันก็เข้าใจค่ะ

164
00:12:29,248 --> 00:12:32,042
ถ้าบางคนจะเข้าไม่ถึงมัน

165
00:12:32,042 --> 00:12:33,586
- ขอบคุณนะ อาลียา
- ดีๆ

166
00:12:33,586 --> 00:12:34,670
อย่างน้อยก็มีคนชอบอยู่

167
00:12:36,714 --> 00:12:40,426
- ฉันโอนเงินล่วงหน้าไปแล้วนะ
- ฉันจะมาคุยเรื่องนี้แหละ...

168
00:12:40,426 --> 00:12:41,552
ไม่ต้องห่วง

169
00:12:41,552 --> 00:12:44,805
- ฉันเพิ่มให้เป็น 15 เปอร์เซ็นต์แล้ว
- ค่ะ

170
00:12:45,639 --> 00:12:46,557
แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น

171
00:12:46,557 --> 00:12:48,726
ที่ฉันมาที่นี่

172
00:12:48,726 --> 00:12:51,562
เพราะฉันไม่อยากคุยเรื่องนี้ทางโทรศัพท์

173
00:12:51,562 --> 00:12:54,565
คือฉัน...

174
00:12:55,566 --> 00:12:58,402
อยากเลิกเขียนบทกวีบาดลึกภาคต่อ

175
00:12:59,153 --> 00:13:01,572
จะบ้าเหรอ เธอเขียนได้ดีจะตาย

176
00:13:02,281 --> 00:13:03,991
ฉันเอาให้เอริกดูแล้วด้วย ริก

177
00:13:04,492 --> 00:13:05,951
นายว่างานใหม่ของราเนียเป็นไง

178
00:13:05,951 --> 00:13:09,663
วางไม่ลงเลยครับ
ผมอ่าน 30 หน้ารวดใน 15 นาที

179
00:13:09,663 --> 00:13:11,749
- ผมนึกภาพออกเลยว่า...
- เดี๋ยวๆ

180
00:13:11,749 --> 00:13:13,834
คุณไปหาอ่านจากไหน

181
00:13:13,834 --> 00:13:17,546
ก็ปกติเธอเขียนทุกอย่างลงเอกสารออนไลน์
ที่ฉันเข้าไปอ่านได้อยู่แล้ว

182
00:13:18,380 --> 00:13:19,715
มันดีมากเลยนะ

183
00:13:19,715 --> 00:13:22,676
เพื่อนร่วมงานทุกคนอ่านแล้วตื่นเต้นกันใหญ่

184
00:13:23,177 --> 00:13:25,638
- ระทึกใจสุดๆ
- ฉันไม่ได้ตั้งใจให้มันสนุก

185
00:13:25,638 --> 00:13:27,056
ความรุนแรงในบ้านมันร้ายแรงนะ

186
00:13:27,056 --> 00:13:30,351
มันร้ายแรงแล้วก็เข้าถึงได้ด้วยไง

187
00:13:30,976 --> 00:13:34,146
แต่เรื่องมหัพภาคของเธอน่ะไม่ใช่
เธอเขียนให้ตัวเองคนเดียว

188
00:13:35,189 --> 00:13:37,358
คนเป็นนักเขียนน่ะต้องเข้าถึงคนอ่าน

189
00:13:37,358 --> 00:13:40,402
ไม่งั้นเธอจะค่อยๆ เสียคนอ่านไปแล้วก็ถูกลืม

190
00:13:41,403 --> 00:13:44,031
ดูอย่างอาลียา งานเขาพูดถึงห้องน้ํา

191
00:13:44,031 --> 00:13:45,783
ฟังดูไม่สวยงามสักนิด

192
00:13:45,783 --> 00:13:47,785
แต่มันเข้าถึงได้ ใครอ่านก็เข้าใจ

193
00:13:49,245 --> 00:13:52,331
ราน เธอมองหาอะไรอยู่กันแน่

194
00:13:52,873 --> 00:13:55,876
แค่เขียนอย่างที่เขียนอยู่ก็พอแล้ว

195
00:13:55,876 --> 00:13:57,670
อย่าเป็นคนอื่น

196
00:13:57,670 --> 00:13:59,922
เป็นตัวของตัวเองก็พอ แค่นั้นเอง

197
00:14:03,759 --> 00:14:05,261
- ชัดหรือยัง
- ชัดแล้ว

198
00:14:06,262 --> 00:14:09,890
เอาล่ะ ทีนี้ก็เปิดแอปที่คุณเพิ่งติดตั้ง

199
00:14:09,890 --> 00:14:12,560
แล้วใส่ชื่อผู้ใช้กับรหัสผ่านที่ฉันเพิ่งให้ไปนะ

200
00:14:12,560 --> 00:14:14,979
- เพื่ออะไรเนี่ย ราน
- เข้าหรือยัง

201
00:14:14,979 --> 00:14:16,313
เข้าแล้ว ฉันเห็นเธอแล้ว

202
00:14:16,313 --> 00:14:20,025
ฉันอยากให้คุณคอยจับตาดูตอนฉันเขียน

203
00:14:20,025 --> 00:14:21,610
นี่มันแปลกไปใหญ่แล้ว

204
00:14:21,610 --> 00:14:23,362
ทําไปเถอะค่ะ

205
00:14:23,362 --> 00:14:27,032
ถ้าคุณเห็นฉันทําอะไรเพี้ยนๆ ระหว่างเขียน
โทรหาฉันด้วยนะ

206
00:14:27,032 --> 00:14:30,369
ที่ว่าเพี้ยนๆ นี่หมายความว่ายังไง

207
00:14:30,369 --> 00:14:32,538
ตอนนี้ฉันอยู่บ้าน แฟนฉันก็อยู่

208
00:14:32,538 --> 00:14:35,040
ถ้าเธอทําอะไรแผลงๆ
อย่างถอดเสื้อผ้า เขาจะโกรธเอานะ

209
00:14:35,040 --> 00:14:36,750
จะบ้าเหรอ ฉันไม่ทําหรอก

210
00:14:37,501 --> 00:14:39,169
แค่นี้นะ ฉันจะวางสายแล้ว

211
00:14:39,169 --> 00:14:41,505
คอยจับตาดูฉันผ่านกล้องด้วย

212
00:14:41,505 --> 00:14:44,675
ถ้าเจออะไรไม่ชอบมาพากล รีบโทรหาฉันเลย

213
00:14:47,136 --> 00:14:49,430
- จะให้ฉันเริ่มเขียนเลยไหม
- ได้ๆ

214
00:14:49,430 --> 00:14:50,431
โอเค

215
00:15:27,051 --> 00:15:28,844
(ลารัสยืนลําพังในห้องที่ร้อนระอุ)

216
00:15:28,844 --> 00:15:32,806
(ท่านี้ทําให้เธอกลั้นน้ําตาไม่ให้ไหลออกมา)

217
00:15:36,185 --> 00:15:37,686
(ลารัสพยายามหายใจ)

218
00:15:37,686 --> 00:15:40,689
(แต่สามีบีบคอเธอแน่นเกินไป)

219
00:15:48,322 --> 00:15:49,615
(เฮนดรา โอโน - สํานักพิมพ์)

220
00:16:01,961 --> 00:16:04,505
ทําไมคุณชอบทําให้ผมโกรธอยู่เรื่อย

221
00:16:07,633 --> 00:16:09,969
ทําไมเราถึงดีกันไม่ได้

222
00:16:15,140 --> 00:16:17,351
ผมไม่รู้จะทํายังไงกับคุณแล้ว

223
00:16:29,196 --> 00:16:31,198
- อัสตี
- แม่

224
00:16:33,575 --> 00:16:35,577
{\an8}ยังไม่ได้กินข้าวเย็นใช่ไหมลูก

225
00:16:35,577 --> 00:16:38,497
{\an8}- เดี๋ยวแม่ป้อนนะ
- ราเนีย

226
00:16:38,998 --> 00:16:41,458
ราเนีย เกิดอะไรขึ้น

227
00:16:41,458 --> 00:16:43,794
โชคดีที่ฉันรีบออกมาทัน

228
00:16:43,794 --> 00:16:46,588
ฉันเห็นเธอทําแบบนั้นผ่านเว็บแคม
มา 30 นาทีแล้ว

229
00:16:46,588 --> 00:16:48,549
เกิดอะไรขึ้น เธอไม่สบายเหรอ

230
00:16:48,549 --> 00:16:49,675
สโตรกเหรอ

231
00:17:08,777 --> 00:17:09,778
ขอบคุณครับ

232
00:17:11,864 --> 00:17:14,742
ตอนเธอแต่งบทกวีบาดลึกเล่มแรก
ก็เป็นแบบนี้ด้วยไหม

233
00:17:17,119 --> 00:17:21,165
คราวก่อนมันเป็นครั้งแรก
ที่ฉันได้สัมผัสสิ่งที่ลารัสโดนมากับตัว

234
00:17:23,459 --> 00:17:26,211
ฉันไม่รู้ตัวเลย จู่ๆ ตัวหนังสือมันก็ผุดขึ้นมาเอง

235
00:17:26,211 --> 00:17:28,255
ฉันเคยแต่รู้สึกเจ็บเฉยๆ

236
00:17:29,256 --> 00:17:31,008
แต่ตอนนี้ตัวฉันดันมีแผลจริงๆ

237
00:17:31,008 --> 00:17:32,092
เธอไม่ได้เล่นยาใช่ไหม

238
00:17:32,676 --> 00:17:36,138
- ถ้าเป็นงั้น ฉันพาเธอไปบําบัดได้นะ
- เห็นฉันบีบคอตัวเองหรือเปล่าล่ะ

239
00:17:38,390 --> 00:17:39,558
งั้นรอยนี่มาจากไหน

240
00:17:42,311 --> 00:17:44,146
บางทีเธออาจจะอินเกินไป

241
00:17:44,146 --> 00:17:47,191
จนรู้สึกอย่างที่ตัวละครตัวเองรู้สึก

242
00:17:47,191 --> 00:17:48,942
ฉันก็เคยคิดแบบนั้น

243
00:17:48,942 --> 00:17:50,903
แต่ครั้งนี้มันเหมือนจริงเกินไป

244
00:17:51,487 --> 00:17:54,406
ฉันรู้สึกเหมือนลารัสมีตัวตนอยู่จริงๆ

245
00:17:54,990 --> 00:17:57,951
ถ้าคราวหน้าได้เห็นหน้าเธอ
ฉันต้องรู้แน่ว่าเธอเป็นใคร

246
00:18:04,833 --> 00:18:07,252
พอเท่านี้แหละ หยุดเขียนไปก่อน

247
00:18:07,252 --> 00:18:09,713
เก็บเงินดาวน์ไว้สําหรับเล่มต่อๆ ไปเถอะ

248
00:18:09,713 --> 00:18:12,299
แต่ถ้าลารัสมีตัวตนจริงๆ ล่ะ

249
00:18:12,299 --> 00:18:14,593
ถ้าเธอโดนกระทําอย่างที่ฉันเห็นจริงๆ

250
00:18:14,593 --> 00:18:18,305
แล้วถ้าเรื่องนั้นมันเกิดขึ้นไปนานแล้วล่ะ

251
00:18:18,305 --> 00:18:19,264
เธอทําอะไรไม่ได้หรอก

252
00:18:19,264 --> 00:18:20,599
ไม่

253
00:18:20,599 --> 00:18:24,353
ฉันรู้สึกได้ มันกําลังเกิดขึ้นตอนนี้เลย

254
00:18:24,353 --> 00:18:27,439
{\an8}ถ้าเป็นเรื่องจริงก็อันตรายนะ เมื่อกี้ยังแค่บีบคอ

255
00:18:27,439 --> 00:18:29,108
{\an8}ถ้าเกิดเขาโดนตัดแขนตัดขาล่ะ

256
00:18:31,902 --> 00:18:33,612
แปลว่าเธอมีสิทธิ์ตายได้เหมือนกัน

257
00:18:56,552 --> 00:18:57,803
เธอเป็นใครกันแน่

258
00:19:25,164 --> 00:19:26,874
หนูเขียนถูกหรือเปล่า

259
00:19:32,212 --> 00:19:33,589
(แม่รักอัสตี)

260
00:19:33,589 --> 00:19:35,799
"แม่รักอัสตี"

261
00:19:37,885 --> 00:19:40,179
ถูกจ้ะ สมบูรณ์แบบเลย

262
00:19:40,179 --> 00:19:44,224
เล่าเรื่องข้างนอกให้หนูฟังอีกสิคะ

263
00:19:44,224 --> 00:19:48,103
- เรื่องไหนจ๊ะ
- ตอนที่พ่อให้แหวนแม่

264
00:19:48,604 --> 00:19:52,065
แม่เคยเล่าเรื่องนั้นแล้วนี่
ตอนนั้นเราอยู่ที่ร้านอาหารฝรั่งเศส

265
00:19:52,065 --> 00:19:55,569
ในร้านอาหาร เราเลือกของกินได้ไหมคะ

266
00:19:55,569 --> 00:19:58,447
ได้สิจ๊ะ เลือกเครื่องดื่มได้ด้วยนะ

267
00:19:58,447 --> 00:20:01,617
ตอนนั้นพ่อยังใจดีอยู่ไหมคะ

268
00:20:04,870 --> 00:20:09,124
ตอนให้แหวนแม่ พ่อยังใจดีอยู่

269
00:20:11,126 --> 00:20:14,338
จ้ะ พ่อยังใจดีอยู่

270
00:20:14,338 --> 00:20:17,549
ทําไมตอนนี้พ่อถึงน่ากลัวล่ะคะ

271
00:20:18,050 --> 00:20:20,677
ทําไมเราถึงออกไปไม่ได้

272
00:20:22,554 --> 00:20:26,016
พ่อรักแม่มากเกินไป เขารักเรามากเกินไป

273
00:20:26,558 --> 00:20:28,393
เขาไม่อยากเสียเราไป

274
00:20:29,811 --> 00:20:32,522
ทําไมพ่อถึงคิดแบบนั้นล่ะคะ

275
00:20:33,440 --> 00:20:34,483
เพราะว่า...

276
00:20:36,860 --> 00:20:39,321
แม่รู้ว่าจริงๆ แล้วเขาเป็นใคร

277
00:20:39,321 --> 00:20:41,031
เป็นใครเหรอคะ

278
00:20:42,866 --> 00:20:44,993
อัสตี แหวนแม่...

279
00:20:44,993 --> 00:20:47,287
- แม่เอาไปไว้ไหน
- ไม่นะ

280
00:20:47,829 --> 00:20:51,583
แม่รู้สึกว่ามันหลวมๆ ตอนล้างมือ

281
00:20:51,583 --> 00:20:52,584
ไม่นะ

282
00:20:53,460 --> 00:20:57,047
อัสตี ช่วยแม่หาก่อนพ่อจะกลับมาเร็ว

283
00:21:07,224 --> 00:21:09,101
มีเรื่องอะไรกัน

284
00:21:09,851 --> 00:21:13,313
ผมเพิ่งกลับบ้านมาเหนื่อยๆ แต่ไม่มีใครดูดีใจเลย

285
00:21:17,192 --> 00:21:18,860
อัสตี หนูร้องไห้ทําไม

286
00:21:20,445 --> 00:21:21,738
อัสตีเป็นอะไรไป

287
00:21:25,242 --> 00:21:27,411
ทําไมต้องเอามือแอบไว้ด้วย

288
00:21:29,079 --> 00:21:30,956
ซ่อนอะไรอยู่เหรอ

289
00:21:31,456 --> 00:21:33,083
- คือว่า...
- เซอร์ไพรส์เหรอ

290
00:21:33,667 --> 00:21:35,669
ให้ผมเหรอ ไหนดูหน่อย

291
00:21:46,263 --> 00:21:47,514
แหวน...

292
00:21:47,514 --> 00:21:50,892
- คุณถอดแหวนออกเหรอ
- เปล่านะ

293
00:21:50,892 --> 00:21:54,354
- เปล่า คือ...
- คุณไม่รักผมแล้วเหรอ

294
00:21:54,354 --> 00:21:56,815
- ไม่ใช่นะ
- แล้วถอดแหวนออกทําไม

295
00:21:59,401 --> 00:22:00,485
สู้กลับ

296
00:22:00,986 --> 00:22:01,945
สู้กลับ

297
00:22:02,779 --> 00:22:04,031
ทําไม

298
00:22:08,702 --> 00:22:10,954
ทําไมถึงเปลี่ยนไปขนาดนี้

299
00:22:12,831 --> 00:22:16,752
ให้ผมอยู่กับอัสตีสองคนแล้วลบคุณออกไปซะดีไหม

300
00:22:16,752 --> 00:22:18,503
รอจนลูกโตเป็นผู้ใหญ่

301
00:22:19,212 --> 00:22:21,840
ลูกอาจจะปรนนิบัติผมได้ดีกว่านี้

302
00:22:21,840 --> 00:22:25,260
- อย่าทําแบบนั้นกับลูกสาวตัวเองนะ
- รู้แล้วโว้ย

303
00:22:25,260 --> 00:22:26,261
สู้กลับ

304
00:22:26,803 --> 00:22:28,013
สู้กลับ

305
00:23:27,948 --> 00:23:29,825
ขอล่ะ

306
00:23:29,825 --> 00:23:31,660
ขอร้อง ขอล่ะ

307
00:23:32,244 --> 00:23:33,411
ขอล่ะ

308
00:23:46,341 --> 00:23:48,844
คุณพูดถูก ซี่โครงเธอมีรอยช้ํา

309
00:23:48,844 --> 00:23:50,137
พระเจ้าช่วย

310
00:23:50,971 --> 00:23:54,391
ส่วนกะโหลกของเธอ ไม่เป็นไร

311
00:23:54,975 --> 00:23:57,310
แต่คุณต้องทําเอ็มอาร์ไอนะ
จะได้ตรวจอย่างละเอียด

312
00:23:57,310 --> 00:24:00,355
คงไม่ไหวค่ะ ฉันเป็นโรคกลัวที่แคบ

313
00:24:00,355 --> 00:24:03,024
เลือกเอานะ จะกลัวที่แคบในเครื่องเอ็มอาร์ไอ

314
00:24:03,024 --> 00:24:04,526
หรือไปกลัวในโลง

315
00:24:05,068 --> 00:24:07,487
ฉันไม่เป็นไรค่ะหมอ แค่เจ็บหน้าเฉยๆ

316
00:24:07,487 --> 00:24:08,989
คุณไปโดนใครทําร้ายมา

317
00:24:10,198 --> 00:24:12,659
ให้ผมพาไปหาตํารวจไหม ผมรู้จักอยู่คนหนึ่ง

318
00:24:12,659 --> 00:24:14,995
คนไหน ทําไมผมไม่รู้จัก

319
00:24:14,995 --> 00:24:16,413
เขาเป็นคนไข้

320
00:24:16,413 --> 00:24:19,541
- สนิทกับคนไข้ขนาดนั้นเลยเหรอ
- พอๆ ฉันสบายดี

321
00:24:20,250 --> 00:24:21,918
เดี๋ยวให้เฮนดราเล่าให้หมอฟังเอง

322
00:24:22,669 --> 00:24:25,338
ประเด็นคือฉันไม่ได้ไปโดนใครทําร้ายมา

323
00:24:25,338 --> 00:24:27,382
ค่อยไปคุยกันที่บ้านนะ

324
00:24:28,175 --> 00:24:29,551
- นอนโรงพยาบาลไหม
- ไม่

325
00:24:29,551 --> 00:24:32,304
ตอนนั้นที่กระดูกหัก
คุณยังออกไปตอนดึกๆ เฉยเลย

326
00:24:33,680 --> 00:24:36,391
ผมจะให้ยาแก้ปวด อีกสองวันค่อยมาดูอาการใหม่

327
00:24:36,391 --> 00:24:37,559
ขอบคุณนะ ที่รัก

328
00:24:45,567 --> 00:24:48,987
ราน นี่พูดจริงจังนะ ฉันเป็นห่วงเธอ

329
00:24:48,987 --> 00:24:50,488
พักเรื่องเขียนไปก่อนเถอะ

330
00:24:50,488 --> 00:24:54,159
- คุณไม่เชื่อฉันเหรอคะ
- เชื่อสิ

331
00:24:54,159 --> 00:24:56,494
ผิดเหรอที่มันทําใจเชื่อยาก

332
00:24:56,494 --> 00:24:58,079
นี่ไม่ใช่เรื่องปกตินะ

333
00:24:58,079 --> 00:25:00,790
สมมติว่าที่เธอพูดเป็นความจริงหมด

334
00:25:00,790 --> 00:25:03,710
เธอก็ไม่ควรเข้าไปยุ่งแบบเมื่อคืนอยู่ดี

335
00:25:04,461 --> 00:25:06,796
จะให้ฉันยืนดูเฉยๆ โดยไม่ทําอะไรเหรอ

336
00:25:09,466 --> 00:25:12,928
เธอเข้าไปยุ่ง เขาโดนซ้อม
และสุดท้ายเธอก็เจ็บตัว

337
00:25:13,803 --> 00:25:15,972
ฉันต้องรู้ให้ได้ว่าเธอเป็นใครกันแน่

338
00:25:17,474 --> 00:25:19,601
- ยังไงล่ะ
- ทุกครั้งที่ฉันเข้า...

339
00:25:26,691 --> 00:25:30,820
ทุกครั้งที่ฉันเข้าร่างเธอ ภาพมันจะชัดขึ้นเรื่อยๆ

340
00:25:32,739 --> 00:25:34,616
อย่างน้อยฉันต้องเห็นหน้าเธอให้ได้

341
00:25:35,951 --> 00:25:37,911
- ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเธออีก...
- เพราะแบบนั้น

342
00:25:37,911 --> 00:25:41,081
ฉันเลยอยากให้คุณช่วยจับตาดูตอนฉันเขียนงาน

343
00:25:41,081 --> 00:25:42,249
ขอร้องล่ะ

344
00:25:48,380 --> 00:25:50,882
ถ้าฉันมีรอยช้ํานิดหน่อยก็ไม่ต้องปลุกนะ

345
00:25:50,882 --> 00:25:54,803
ถ้าเธอตาย ฉันจะเป็นผู้ต้องสงสัยหลัก
เพราะว่าอยู่ในที่เกิดเหตุ

346
00:25:54,803 --> 00:25:56,471
ลองกะดูแล้วกัน

347
00:25:56,471 --> 00:25:59,224
ไว้รุนแรงจริงๆ ค่อยปลุกฉันนะ

348
00:25:59,224 --> 00:26:01,685
- แล้วฉันจะไปรู้ได้ยังไง
- เดี๋ยวก็รู้เองน่า

349
00:26:21,329 --> 00:26:22,539
แม่

350
00:26:23,373 --> 00:26:26,626
เราจะมีวันได้ออกจากห้องนี้ไหมคะ

351
00:26:27,794 --> 00:26:29,587
สักวันนะลูก

352
00:26:29,587 --> 00:26:31,923
เล่าเรื่องให้หนูฟังอีกสิคะแม่

353
00:26:32,924 --> 00:26:34,426
อยากฟังเรื่องไหนจ๊ะ

354
00:26:35,135 --> 00:26:36,761
เรื่องความตาย

355
00:26:40,682 --> 00:26:44,561
ถ้าเราตาย เราจะไปไหนกันคะ
เราจะได้ออกไปไหม

356
00:26:45,937 --> 00:26:48,189
อัสตี หนูห้ามตายนะ

357
00:26:49,149 --> 00:26:52,152
อัสตีต้องอยู่จนกว่าจะโต

358
00:26:52,152 --> 00:26:56,114
ออกจากห้องนี้ ไปโรงเรียน ไปมหาวิทยาลัย

359
00:26:57,115 --> 00:27:01,619
- ออกไปเที่ยว โอเคไหม
- หนูกลัวว่าพ่อจะฆ่าหนูค่ะแม่

360
00:27:01,619 --> 00:27:02,620
เธอเป็นใคร

361
00:27:02,620 --> 00:27:03,955
แม่เป็นอะไร

362
00:27:07,250 --> 00:27:08,293
กระจก

363
00:27:09,502 --> 00:27:12,339
เราไม่มีกระจกนะแม่

364
00:27:14,507 --> 00:27:15,800
แม่

365
00:27:15,800 --> 00:27:17,052
กระจก

366
00:27:26,478 --> 00:27:28,813
เกิดอะไรขึ้น ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร

367
00:27:34,444 --> 00:27:37,280
เธอเจอพ่อแม่ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่

368
00:27:37,280 --> 00:27:38,615
สิบสองปีก่อน

369
00:27:39,157 --> 00:27:40,450
เกิดอะไรขึ้น

370
00:27:42,035 --> 00:27:44,079
ฉันลองเอารถเพื่อนไปขับ

371
00:27:44,079 --> 00:27:46,831
รามานั่งมาด้วย ฉันขับรถชนเสา

372
00:27:47,707 --> 00:27:48,750
ส่วนเขาก็ตาย

373
00:27:53,213 --> 00:27:55,256
รามาเป็นลูกคนโปรดของพ่อแม่

374
00:27:55,757 --> 00:27:58,885
นิสัยดี ฉลาด ขยัน หล่อเหลา

375
00:28:00,220 --> 00:28:01,721
ในขณะที่ฉันเหลวแหลก

376
00:28:03,181 --> 00:28:05,642
หัวดื้อ ซ้ําชั้น

377
00:28:07,185 --> 00:28:09,062
พ่อแม่ไม่เคยยกโทษให้ฉันเลย

378
00:28:53,148 --> 00:28:54,941
งั้นหนูก็มีฝาแฝดเหรอ

379
00:28:59,738 --> 00:29:00,780
ใช่

380
00:29:08,288 --> 00:29:10,498
แล้วพ่อแม่ก็ยกแฝดหนูให้คนอื่นเลี้ยง

381
00:29:11,207 --> 00:29:14,627
ตอนนั้นเรากําลังลําบาก

382
00:29:15,879 --> 00:29:17,380
มีปัญหาเรื่องเงิน

383
00:29:18,715 --> 00:29:21,009
พ่อทํางานเป็นนักข่าว

384
00:29:22,010 --> 00:29:24,929
ของสํานักข่าวที่ต่อต้านการปกครองระเบียบใหม่

385
00:29:25,430 --> 00:29:28,808
พ่อได้ข่าวว่าตัวเองกําลังจะถูกจับ

386
00:29:29,851 --> 00:29:31,269
เรากังวลกัน

387
00:29:32,061 --> 00:29:34,189
กลัวว่าจะดูแลลูกไม่ได้

388
00:29:35,523 --> 00:29:38,651
ทําไมแค่แฝดหนูคนเดียว ทําไมไม่ยกหนูให้ด้วย

389
00:29:38,651 --> 00:29:41,362
เรายกลูกให้คนอื่นไปเหมือนกัน

390
00:29:43,114 --> 00:29:46,242
แต่ปีต่อมา เราก็เสียใจที่ทําแบบนั้นไป

391
00:29:49,037 --> 00:29:50,789
เราพยายามหาตัวลูกทั้งสองคน

392
00:29:50,789 --> 00:29:52,665
แต่เจอลูกแค่คนเดียว

393
00:29:55,418 --> 00:29:58,838
เราหาฝาแฝดลูกไม่เจอ

394
00:30:00,924 --> 00:30:02,967
งั้นพ่อแม่ก็ยกหนูให้คนอื่นเหมือนกัน

395
00:30:04,302 --> 00:30:06,596
แล้วทําแบบนั้นกับรามาด้วยหรือเปล่า

396
00:30:06,596 --> 00:30:07,764
เปล่า

397
00:30:08,890 --> 00:30:11,976
- นั่นสินะ
- ก็เขาโตกว่า...

398
00:30:11,976 --> 00:30:14,354
พ่อแม่รู้ไหมว่าเธออยู่ไหน

399
00:30:15,146 --> 00:30:17,148
เราตามหาเธอมาเป็นปีๆ แล้ว

400
00:30:17,732 --> 00:30:19,150
ถึงขนาดจ้างคนช่วยหาด้วย

401
00:30:19,776 --> 00:30:21,861
จนถึงเมื่อไม่กี่ปีก่อน

402
00:30:24,239 --> 00:30:25,657
เราไม่เจออะไรเลย

403
00:30:27,325 --> 00:30:28,326
พ่อ...

404
00:30:29,744 --> 00:30:32,914
แล้วก็แม่รักลูกมาก

405
00:30:32,914 --> 00:30:35,792
เรารักพวกลูกมากนะ

406
00:30:35,792 --> 00:30:38,336
แต่เราหลงทางไป

407
00:30:38,920 --> 00:30:40,839
อดีตยังไม่หายไปไหน

408
00:30:41,673 --> 00:30:43,174
มีแต่ความเสียใจ

409
00:30:43,925 --> 00:30:46,219
แล้วแม่เสียใจที่คลอดหนูกับแฝดอีกคนหรือเปล่า

410
00:30:47,262 --> 00:30:48,346
แม่เสียใจ

411
00:30:48,346 --> 00:30:51,140
ที่เราไม่สามารถมอบความรัก

412
00:30:51,140 --> 00:30:52,976
ให้กับลูกสองคนได้มากพอ

413
00:30:55,144 --> 00:30:58,690
ราเนีย ลูกไม่ได้ทําอะไรผิดเลย

414
00:31:00,149 --> 00:31:02,819
เราต่างหากที่ทําให้ลูกผิดหวัง

415
00:31:04,028 --> 00:31:06,573
คิดถึงประชาชน คิดถึงประเทศชาติ

416
00:31:07,657 --> 00:31:11,661
แต่เรากลับลืมคิดถึงสิ่งที่สําคัญที่สุด

417
00:31:12,996 --> 00:31:14,581
ลูกชายลูกสาวของเรา

418
00:31:15,415 --> 00:31:17,208
ยกโทษให้แม่ด้วยนะ ราเนีย

419
00:31:19,836 --> 00:31:21,421
ยกโทษให้เราด้วย

420
00:31:22,005 --> 00:31:23,339
ยกโทษให้เราด้วย

421
00:31:33,808 --> 00:31:37,228
- แล้วเธอจะทํายังไงต่อ
- ฉันต้องตามหาแฝดให้เจอ

422
00:31:37,228 --> 00:31:38,313
ยังไง

423
00:31:42,609 --> 00:31:46,237
ขอบคุณที่คอยช่วยฉันมาตลอดนะคะ

424
00:31:47,155 --> 00:31:49,240
ฉันรู้ว่าฉันไม่ใช่นักเขียนที่เก่งที่สุด

425
00:31:49,240 --> 00:31:51,034
แต่คุณก็สนับสนุนฉันมาตลอด

426
00:31:51,618 --> 00:31:52,619
ฉันรู้ว่าคุณจริงใจ

427
00:31:53,328 --> 00:31:55,705
ไม่ใช่เพราะว่าคุณชอบฉัน

428
00:31:55,705 --> 00:31:57,832
คุณไม่ชอบผู้หญิงด้วยซ้ํา

429
00:31:57,832 --> 00:31:59,709
- แน่ใจเหรอ
- แน่ใจสิ

430
00:31:59,709 --> 00:32:03,421
คุณไม่ชายตาแลตอนฉันนมหก
ที่งานหนังสือปีที่แล้วด้วยซ้ํา

431
00:32:04,505 --> 00:32:05,715
ฉันอายมากเลยนะ

432
00:32:13,806 --> 00:32:14,933
แต่จริงๆ นะ

433
00:32:17,185 --> 00:32:19,103
ถ้าฉันเป็นอะไรไป

434
00:32:20,480 --> 00:32:21,773
ฉันอยากให้คุณรู้ไว้

435
00:32:23,441 --> 00:32:24,734
ว่าฉันรักคุณ

436
00:32:25,860 --> 00:32:27,320
คุณเป็นคนดี

437
00:32:29,155 --> 00:32:30,657
เธอพูดเหมือนจะไปตายเลย

438
00:32:32,450 --> 00:32:35,370
ฉันต้องจบเรื่องนี้
ฉันต้องรู้ให้ได้ว่าฝาแฝดฉันอยู่ไหน

439
00:32:35,370 --> 00:32:36,663
ไม่ว่าจะเสี่ยงแค่ไหนก็ตาม

440
00:32:56,474 --> 00:32:57,558
อัสตี

441
00:33:00,979 --> 00:33:04,273
แม่คะ หนูไม่มีแรงเลย

442
00:33:04,273 --> 00:33:07,568
- หนูหนาว
- เดี๋ยวก็หายแล้วนะลูก

443
00:33:08,820 --> 00:33:12,991
หนูว่าหนูคงออกไปได้ถ้าหนูตาย

444
00:33:12,991 --> 00:33:15,284
ลูกแม่ อย่าร้องนะ

445
00:33:54,991 --> 00:33:56,034
มีอะไร ลารัส

446
00:33:56,034 --> 00:33:58,494
ผมทํางานเหนื่อยมาทั้งวัน ผมอยากพักผ่อน

447
00:33:58,995 --> 00:34:00,913
อัสตีลูกสาวคุณป่วย

448
00:34:09,881 --> 00:34:12,383
อัสตีป่วยบ่อยอยู่แล้ว

449
00:34:13,468 --> 00:34:15,261
เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็หายแล้ว

450
00:34:15,261 --> 00:34:17,346
ในตู้ก็มียาอยู่ตั้งเยอะ

451
00:34:17,346 --> 00:34:18,806
ไข้ลูกขึ้นสูงมาก

452
00:34:18,806 --> 00:34:21,934
- ลูกตัวร้อนจี๋เลย
- เลิกดราม่าได้แล้ว

453
00:34:21,934 --> 00:34:24,979
รีบพาลูกไปโรงพยาบาลเถอะนะ

454
00:34:25,605 --> 00:34:27,440
แล้วผมจะอธิบายยังไงว่าลูกเป็นใคร

455
00:34:28,566 --> 00:34:31,611
อัสตี ลูกสาวคุณ ป่วยหนักมาก

456
00:34:31,611 --> 00:34:33,404
ถ้าคุณไม่พาลูกไปหาหมอตอนนี้...

457
00:34:33,404 --> 00:34:34,363
พอได้แล้ว

458
00:34:34,363 --> 00:34:36,741
- อย่าเอาลูกมาเรียกร้องความสนใจ
- แก

459
00:34:37,950 --> 00:34:39,368
แกเป็นตัวอะไรกันแน่

460
00:34:41,162 --> 00:34:44,123
ขนาดปีศาจยังไม่ทําแบบนี้กับลูกตัวเองเลย

461
00:34:48,127 --> 00:34:50,046
เดี๋ยวนี้ปีกกล้าขาแข็งแล้วเหรอ

462
00:34:52,048 --> 00:34:53,049
สู้กลับ

463
00:34:54,175 --> 00:34:55,259
สู้กลับ

464
00:34:56,052 --> 00:34:57,136
สู้กลับ

465
00:35:10,942 --> 00:35:13,319
จับไว้ จับให้แน่นๆ ล่ะ

466
00:35:13,861 --> 00:35:16,906
ถ้าปล่อยมือเมื่อไหร่ ฉันจะให้บทเรียน

467
00:35:16,906 --> 00:35:19,158
ที่แกจะไม่มีวันลืมลงเลย

468
00:35:22,954 --> 00:35:23,871
อย่านะ

469
00:35:23,871 --> 00:35:27,416
แกจะเลือกอะไร สวรรค์หรือนรก

470
00:35:28,543 --> 00:35:29,961
อย่านะ

471
00:36:02,285 --> 00:36:03,452
อการ์ธา

472
00:36:15,047 --> 00:36:16,257
อการ์ธาคืออะไร

473
00:36:17,341 --> 00:36:18,426
แกเป็นใคร

474
00:36:19,093 --> 00:36:20,469
แกไม่ใช่ลารัส

475
00:36:21,095 --> 00:36:22,138
แกเป็นใคร

476
00:36:50,917 --> 00:36:53,252
อัสตี

477
00:37:11,479 --> 00:37:13,481
(รัฐวิสาหกิจ)

478
00:37:15,524 --> 00:37:17,151
ฉันรู้แล้วว่าเขาทํางานที่ไหน

479
00:37:17,860 --> 00:37:20,196
ระหว่างที่ฉันหาว่าเขาเป็นใครและอยู่ที่ไหน

480
00:37:20,196 --> 00:37:21,948
เข้าเมืองไปกับฉันหน่อย

481
00:37:28,871 --> 00:37:31,916
(รายชื่อเจ้าหน้าที่กระทรวงรัฐวิสาหกิจ)

482
00:37:33,209 --> 00:37:34,502
(เจ้าหน้าที่ผู้เชี่ยวชาญ)

483
00:37:37,171 --> 00:37:38,839
(อาเดรียน ราจาสา)

484
00:37:40,007 --> 00:37:43,219
(อาเดรียน ราจาสา)

485
00:37:43,219 --> 00:37:44,720
(หน้าโปรไฟล์)

486
00:37:52,228 --> 00:37:54,105
ฉันรู้แล้วว่าแกเป็นใคร ไอ้สารเลว

487
00:37:56,691 --> 00:37:59,485
ไปที่ถนนวิเดียนูรีสามด่วนเลยค่ะ

488
00:38:01,404 --> 00:38:04,782
{\an8}- อีก 34 นาทีจะถึง
- ไม่นะ เราไม่มีเวลาขนาดนั้น

489
00:38:04,782 --> 00:38:07,076
เด็กคนนั้นจะตาย แฝดของฉันจะตายก่อน

490
00:38:07,076 --> 00:38:08,911
เธอบอกว่าเข้าไปสิงร่างสามีลารัสได้

491
00:38:08,911 --> 00:38:11,038
ทําไมไม่ให้เขาฆ่าตัวตายซะเลยล่ะ

492
00:38:11,038 --> 00:38:14,917
ฉันควบคุมร่างเขาไม่ได้
แล้วก็ควบคุมร่างลารัสไม่ได้ด้วย

493
00:38:15,501 --> 00:38:18,254
เราไม่มีอาวุธเลยเหรอ ต้องใช้อาวุธนะ

494
00:38:20,673 --> 00:38:23,050
- นั่นของจริงหรือเปล่า
- เปล่า แค่ทํามาเหมือนน่ะ

495
00:38:23,050 --> 00:38:25,970
รีบขับเถอะ ให้เร็วกว่านี้ เหยียบเลย

496
00:38:26,929 --> 00:38:29,890
- เกิดอะไรขึ้น
- ฉันต้องไปที่นั่นด่วนเลย

497
00:38:29,890 --> 00:38:31,017
เร็วเข้า

498
00:38:32,310 --> 00:38:34,770
- อัสตี ตื่นลูก
- แม่

499
00:38:34,770 --> 00:38:38,524
- อัสตี อย่าทิ้งแม่ไว้คนเดียว
- ค่ะแม่

500
00:38:38,524 --> 00:38:40,901
หนูพยายามลืมตาอยู่

501
00:38:40,901 --> 00:38:44,739
หนูจะได้ไม่ตาย จะได้อยู่กับแม่ต่อ

502
00:38:44,739 --> 00:38:45,865
อัสตี...

503
00:38:53,205 --> 00:38:55,708
หลบสิวะ ให้ตายเถอะ

504
00:38:56,876 --> 00:38:58,586
แกเป็นใครกันแน่

505
00:39:00,087 --> 00:39:01,672
แกต้องการอะไร

506
00:39:04,342 --> 00:39:06,093
ถ้าฉันฆ่านังนี่ซะ

507
00:39:08,220 --> 00:39:09,472
แกก็จะตายไปด้วย

508
00:39:12,975 --> 00:39:13,851
อาเดรียน

509
00:39:14,435 --> 00:39:16,187
- อาเดรียน
- อาเดรียน

510
00:39:17,313 --> 00:39:18,189
อาเดรียน

511
00:39:19,607 --> 00:39:22,610
อาเดรียน ฉันรู้ว่าแกเป็นใคร

512
00:39:24,528 --> 00:39:28,657
อาเดรียน ราจาสา
เจ้าหน้าที่ผู้เชี่ยวชาญด้านอุตสาหกรรม

513
00:39:31,452 --> 00:39:34,538
ถ้าลารัสตาย แกตาย

514
00:39:44,048 --> 00:39:45,091
ราเนีย

515
00:39:49,220 --> 00:39:51,889
- ปลุกฉันทําไมเนี่ย
- เรามาถึงแล้ว

516
00:40:02,483 --> 00:40:05,694
บ้านใหญ่ขนาดนี้ ดันไม่ล็อกประตู

517
00:40:06,237 --> 00:40:08,406
- แถมไม่มีรปภ.ด้วย
- เขามั่นใจเกินไป

518
00:40:08,406 --> 00:40:10,074
หรือไม่ก็ไม่กลัวใคร

519
00:40:25,339 --> 00:40:27,967
- คะ
- ขอโทษค่ะ ฉันมาจากกระทรวง

520
00:40:27,967 --> 00:40:31,178
เราต้องคุยกับคุณอาเดรียนเรื่องไฟล์
แต่ว่าโทรหาเขาไม่ติด

521
00:40:31,679 --> 00:40:33,973
เขาไม่เคยเปิดโทรศัพท์ในห้องทํางานอยู่แล้ว

522
00:40:35,766 --> 00:40:36,684
นี่

523
00:40:37,643 --> 00:40:38,644
ขอโทษนะครับ

524
00:40:42,356 --> 00:40:43,566
ห้องทํางานเขาอยู่ไหน

525
00:40:45,067 --> 00:40:46,026
อยู่ไหน

526
00:40:50,281 --> 00:40:51,198
คุณเฮนดรา

527
00:40:52,658 --> 00:40:55,536
เฮ้ย ไปห่างๆ

528
00:40:56,287 --> 00:40:57,204
ไปตรงนู้นเลย

529
00:40:59,373 --> 00:41:00,332
เร็วสิ

530
00:41:01,876 --> 00:41:02,793
ลารัส

531
00:41:04,753 --> 00:41:05,629
ลารัส

532
00:41:07,423 --> 00:41:10,342
อยู่เฉยๆ ซะ จะได้ไม่มีใครเจ็บตัว

533
00:41:13,012 --> 00:41:14,555
แกจะทําอะไรได้

534
00:41:14,555 --> 00:41:16,974
หมาจนตรอก ทําได้ทุกอย่าง

535
00:41:16,974 --> 00:41:19,185
รวมถึงฆ่าเด็กด้วยเหรอ

536
00:41:19,185 --> 00:41:20,686
ก็บอกว่าถ้าจนตรอกไง

537
00:41:30,237 --> 00:41:32,990
- ฆ่าฉันสิ
- อย่ามาลองดีนะเว้ย

538
00:41:32,990 --> 00:41:34,200
ฉันฆ่าแกจริงๆ แน่

539
00:41:39,079 --> 00:41:42,166
แกโชคดีแล้วที่ฉันยอมให้พวกแกสองคน

540
00:41:42,166 --> 00:41:44,668
ทําอะไรก็ได้คืนนี้

541
00:41:44,668 --> 00:41:45,878
ทําไม

542
00:41:46,962 --> 00:41:50,466
เพราะฉันอยากพิสูจน์ว่ากฎหมายของแก

543
00:41:51,342 --> 00:41:52,968
ใช้กับฉันไม่ได้

544
00:42:05,064 --> 00:42:09,401
ลารัส นี่ฉันเอง ฝาแฝดของเธอไง

545
00:42:10,528 --> 00:42:14,823
ฉันฝันถึงเธอบ่อยๆ

546
00:42:16,367 --> 00:42:20,246
ฉันนึกว่าเธอเป็นแค่ร่างหนึ่งของฉัน...

547
00:42:21,080 --> 00:42:22,373
ที่อยู่ในจินตนาการ

548
00:42:25,793 --> 00:42:27,419
ร่างที่เป็นอิสระ

549
00:42:28,003 --> 00:42:29,672
ออกไปจากที่นี่กันเถอะ

550
00:42:30,673 --> 00:42:31,882
ไม่

551
00:42:32,466 --> 00:42:35,761
ถ้าฉันออกไป

552
00:42:37,805 --> 00:42:43,102
เราทุกคนจะไม่รอด

553
00:42:45,312 --> 00:42:46,605
พวกมัน

554
00:42:47,731 --> 00:42:49,608
ไม่ใช่มนุษย์

555
00:42:49,608 --> 00:42:51,193
พวกมันเป็นปีศาจ

556
00:42:51,986 --> 00:42:54,363
พวกมันเลวร้าย...

557
00:42:55,781 --> 00:42:57,533
ยิ่งกว่าปีศาจ

558
00:43:04,039 --> 00:43:05,457
ขอบคุณนะ

559
00:43:12,381 --> 00:43:14,800
ลารัส

560
00:43:15,509 --> 00:43:17,678
- ลารัส
- แม่

561
00:43:17,678 --> 00:43:18,971
ลารัส...

562
00:43:31,859 --> 00:43:33,569
แกต้องได้รับกรรมที่ก่อไว้แน่

563
00:43:34,820 --> 00:43:37,406
อาเดรียน นั่นใครคะ

564
00:43:52,212 --> 00:43:54,923
เราอยู่ข้างนอกเหรอคะแม่

565
00:44:10,898 --> 00:44:11,815
ราน

566
00:44:13,484 --> 00:44:14,902
จะย้ายออกวันนี้เลยเหรอ

567
00:44:16,987 --> 00:44:18,030
ชีวิตใหม่

568
00:44:19,198 --> 00:44:21,200
ต่อให้ไอ้เลวนั่นจะติดคุก

569
00:44:21,909 --> 00:44:23,911
ฉันก็ต้องพาหลานไปให้ห่างจากที่นี่

570
00:44:29,166 --> 00:44:30,376
มีอะไรเหรอ

571
00:44:36,548 --> 00:44:38,217
ฉันมาที่นี่เมื่อสามวันก่อนเอง

572
00:44:38,217 --> 00:44:41,261
เราตรวจสอบกล้องวงจรปิดทั้งหมดแล้ว
แต่ไม่พบอะไรเลยครับ

573
00:44:41,261 --> 00:44:43,347
- พูดมั่วๆ
- คุณครับ...

574
00:45:09,415 --> 00:45:12,960
จะปีศาจหรือห่าเหวอะไรก็ช่าง
พวกแกต้องชดใช้อย่างสาสม

575
00:45:50,038 --> 00:45:55,043
คําบรรยายโดย: ศรัญวัสส์ อัมภสุวรรณ์