(จาการ์ตาเหนือ ปี 1985)
วาฮ์ยูนี่โชคดีจังนะ
ทําไมล่ะ
หมอนั่นเก็บได้เต็มกระสอบก่อนตลอด
ก็เห็นเขาเริ่มงานก่อนคนอื่นตลอดนี่
ก่อนพระอาทิตย์ตกซะอีก
แต่จะทําแบบนั้นไปตลอดไม่ได้นะครับ
เดี๋ยวไม่เหลือหอยให้เราเก็บกันพอดี
มีแต่ของเหลือ
- นั่นก็พูดเกินไป - พูดจริงนะ
หอยแถวนี้มันก็มีอยู่แค่เท่านี้
เราออกมาหากันตอนค่ําไม่ใช่เพราะขี้เกียจ
แต่เพราะต้องคอยกันไม่ให้ที่นี่โดนรื้อต่างหาก
อย่ามาทําเป็นไม่ได้ยินนะ เดี๋ยวแช่งให้หูหนวกจริงๆ ซะหรอก
นายมีปัญหาอะไรนัก รัสมัน
ปัญหาของผมคือไอ้หมอนี่
มันคิดถึงแต่ตัวเอง ไม่เคยคิดถึงคนรอบข้าง
นายไม่เต็มใจทํางานที่ทําอยู่หรือไง
เห็นโมโหตลอด
- ไปไกลๆ ตีน - ทุเรศจริง รัสมัน
- จะไปเข้าข้างมันทําไมนักหนา - ฉันไม่ได้ทําอะไรเลย
ฉันแค่ขยะแขยงที่นายทําตัวแบบนี้
อย่ามาปากว่าตาขยิบ ผมรู้นะว่าคุณแอบเล็งเมียมันอยู่
- ไอ้เวรนี่ เป็นบ้าอะไรวะ - ถูกไหมล่ะ
อย่าไปฟังมัน
(ฝันร้ายและฝันกลางวันของโจโก้ อันวาร์)
(พบพาน)
เราได้เกินหกล้านแล้ว อีกนิดเดียวก็พอแล้ว
ฟังอยู่หรือเปล่า
ฟังอยู่
ฉันแค่คิดว่าพอไปถึงซาอุดีอาระเบียแล้ว เราจะทําอะไรกัน
ก็ต้องตามหาแม่อยู่แล้ว
แต่จะหาที่ไหนล่ะ อุละมาอ์คนหนึ่งบอกว่า ซาอุดีอาระเบียมันใหญ่มากนะ
เงินเก็บคุณจะพอตามหาแม่ได้กี่วันเอง
อย่างน้อยก็สัปดาห์หนึ่ง
เอาอะไรมามั่นใจนักนะ
ได้ยินว่าคุณแอบไปอี๋อ๋อกับโอฮิม
จะบ้าเหรอ
คุณนี่ไม่ต่างจากชาวบ้านคนอื่นๆ เลย
จิตใจสกปรก
ถ้าไม่มีอะไร ผมเชื่อคุณก็ได้
โอฮิม
ถ้าจะนอกใจ ฉันคงไปหาคนที่หล่อกว่านั้น
เขาเป็นพ่อหม้าย แถมยังจนอีก
แล้วถ้าหาได้ คุณจะนอกใจไหม
ถ้าฉันจะนอกใจคุณ คงทําไปนานแล้ว
สุขสันต์วันเกิดนะ
ไหนล่ะเทียน
ยังโกรธอยู่เหรอ
ฉันอดคิดไม่ได้น่ะ
ฉันรู้ว่าคุณอยากไปตามหาแม่ที่ซาอุฯ มาก
แต่ฉันจะลางานทั้งสัปดาห์ได้ยังไง
ฉันใช้วันลาปีนี้หมดแล้ว
ไม่ต้องสนใจหรอก เราไปอยู่กับแม่ที่นั่นก็ได้
แม่ทิ้งคุณไปตอนคุณอายุแค่เจ็ดขวบ
- ไม่เคยส่งจดหมายมาหาคุณสักฉบับ - ก็แม่ไม่รู้ว่าผมอยู่ที่ไหน
- หรือไม่ท่านก็อาจจะ... - ตายแล้วเหรอ
แม่ยังมีชีวิตอยู่
ผมรู้สึกได้
ถ้าคุณไม่อยากไป ผมก็ไม่ว่าอะไรนะ
นั่นอะไร
ที่โรงงานมีแจกของวันครบรอบ
มีทั้งเตารีด
เตาแก๊ส ไม่ก็วิทยุ
ฉันได้กล้องโพลารอยด์มา คุณเอาไปสิ
ทําอะไรน่ะ
ผมเคยดูโฆษณาในทีวี
เห็นว่าต้องสะบัดให้ภาพมันโผล่ขึ้นมา
นี่
ข้างในมีกระดาษอยู่สิบแผ่น ตอนนี้เหลือแค่เก้าแผ่นแล้ว
- ขออีกรูปนะ - เอาไว้ค่อยถ่ายตอนสําคัญๆ
ผมอยากเอาไปให้แม่ดู
- แล้วฉันไม่สําคัญกับคุณเหรอ - ก็ได้ไปรูปหนึ่งแล้วไง
คุณจําอะไรเกี่ยวกับแม่คุณได้บ้างเถอะ
ทุกอย่าง
แม่น่ะนะ...
แม้แต่การเข้าครัวกับแม่
ก็อาจกลายเป็นช่วงเวลาน่าตื่นเต้น
แม่จะเล่าเรื่องวิธีการทํากระทะให้ผมฟัง
แม่บอกว่า "ถ้ากระทะทําขึ้นมาด้วยใจ อาหารก็จะอร่อย"
แล้วก็ ผมชอบไปที่สวนกับแม่บ่อยๆ
แม่จะบอกชื่อต้นไม้ให้ผมฟังทุกต้น
แถมบอกด้วยว่าแต่ละต้นมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง
ทุกคืน...
แม่จะเล่านิทานให้ผมฟัง
จนผมหลับไป
ก็ได้ ฉันจะไปซาอุฯ กับคุณ
ถ้าผมขยันเก็บหอยให้ได้มากขึ้น
อีกไม่กี่วันเราก็น่าจะมีเงินพอ
สวยไหม
- อย่าขยับ - ทําบ้าอะไรวะ
จับมันไว้
- ไอ้เวรเอ๊ย สารเลว - อย่าหนีนะ
ไอ้ห่านี่
ไอ้เลวเอ๊ย
เดี๋ยวก็เผาหน้าซะนี่ ไอ้ห่า
ไอ้ระยํา
- เขาเป็นยังไงบ้าง - ใกล้ตายแล้ว
ดูอยู่ตั้งแต่เมื่อไหร่
ตั้งแต่ที่คุณจับเขาได้
เราจะถูกเผาตายอยู่แล้ว แต่นายดันยืนดูเฉยๆ งั้นเหรอ
ไอ้บ้า
เหลือจะเชื่อ
ห่าเอ๊ย
ลากมันไปตรงนั้น
ตกใจจริงๆ ใครมันจะอยากเผาหมู่บ้านเรา
คืนนี้มีฉายหนัง
คืนนี้จะมี...
(ไอ้บอด ปะทะ จากาเซิมบุง)
ชีวิตเรามีแต่แย่ลงๆ
ไม่มีไฟฟ้าใช้แล้วด้วยซ้ํา
ปกติแล้ว
เวลาพวกมันเผาหมู่บ้านเราไม่สําเร็จ
พวกมันจะพังทุกอย่างราบ
เราไม่น่าปล่อยไอ้สองคนนั้นไปเลย
คงเผ่นไปรายงานนายมันแหง
งานนี้ยุ่งแน่ อีกฝั่งคงเป็นทหาร
แค่นี้ก็ยากพออยู่แล้ว โดยเฉพาะถ้าต้องงัดกับตํารวจ
ถ้าต้องสู้กับพวกนั้นก็เอาสิ
ต่อให้ต้องสู้จนตัวตาย
ฉันก็ไม่กลัว
ถ้าไม่อยู่ที่นี่แล้วจะให้เราไปอยู่ที่ไหน
ไปอยู่ไหน
ย้ายไปที่อื่นก็ใช่ว่าจะมีงานให้ทํา
ตัวเรากับครอบครัวจะอดตาย
เอ้านี่
พยากรณ์อากาศ
คาดว่าบริเวณจาการ์ตาเหนือ จะมีฝนตกหนักและลมแรง
โดยเฉพาะบริเวณชายฝั่ง ในปลูวิตและมัวราอังเก...
ไปนั่งดูหนังเถอะ
เราดูไอ้จากาเซิมบุงนั่นมาตั้งกี่รอบแล้ว
ตอนแรกเห็นว่าจะฉายเรื่องเคหาสน์เทวทูต
แต่จู่ๆ ก็เปลี่ยนเรื่อง
แล้วไปฉายเรื่องนั้นให้หมู่บ้านข้างๆ แทน
วาฮ์ยู
- ไปทํางานเหรอ - ครับ
พายุจะเข้านะ
อยู่นี่ไปผมก็ช่วยอะไรหมู่บ้านไม่ได้อยู่ดี
ผมสู้ใครไม่เป็น
ก็ไม่ได้ขอให้นายทําสักหน่อย
แค่บอกว่าพายุจะเข้า
ไม่เป็นไรครับ
วาฮ์ยู เป็นอะไรไป
นี่คุณ วาฮ์ยู
ตัวเย็นเป็นน้ําแข็งเลย
วาฮ์ยู เกิดอะไรขึ้น
ผมเห็นเทวทูต
ผีเข้าแน่ๆ เลย
ฉันจะไปตามอุสตาดมานะ
- เดี๋ยวมา - ดีจาฮ์
อะไรวะเนี่ย
บอกแล้วไงว่านี่เป็นรูปเทวทูต
อะไร ข้างหลังรูปเป็นสีดําแบบนี้มีที่ไหน
มันต้องเป็นสีขาวสิ
ไปตัดมาจากไหนแหงๆ
นั่นรูปจากกล้องโพลารอยด์
ฉันได้รางวัลจากโรงงานเป็นกล้องโพลารอยด์
โรงงานที่ไหนมีแจกรางวัลด้วย
วันครบรอบโรงงาน เลยมีแจกรางวัล
โรงงานอะไรแปลกจริงๆ
เป็นอะไรของนาย
ต่อให้เป็นเรื่องจริง ทําไมมันถึงเลือกปรากฏตัวต่อหน้าหมอนี่ล่ะ
หมายความว่าไง
ก็ทําไมต้องเป็นหมอนี่ด้วย ทําไม
มันมีอะไรพิเศษตรงไหน ดูสภาพเข้าสิ
ทั้งอ่อนแอ แถมยังโง่ด้วย
เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นกับนบีที่ถูกเลือก
หมายถึงพวกที่โง่ๆ น่ะเหรอ
ไม่เอาน่า
นบีหลายคนก็ถูกมองว่าอ่อนแอ
- ถูกกดขี่ - ใครกดขี่มันล่ะ
พวกนายทุกคนน่ะเพ้อเจ้อ
นบีปกป้องผู้คน แล้วมันปกป้องใคร
ปกป้องตัวเองยังทําไม่ได้ด้วยซ้ํา หลีก
ว่าก็ว่าเถอะ
ทําไมเทวทูตถึงมาที่หมู่บ้านเราล่ะ
ไม่ได้แกล้งกันใช่ไหม อุสตาด
เขาได้บอกอะไรนายไหม วาฮ์ยู
ก็คงอยากบอกอยู่แหละ
แต่พอเห็นหนวดนายก็เลยกลัวจนหนีไป
ไอ้บ้านี่
อุสตาด
ทําไมเทวทูตถึงลงมายังโลกมนุษย์ล่ะ
ปกติแล้วเทวทูตจะทําแบบนั้น
เพื่อถ่ายทอดสาส์นจากพระผู้เป็นเจ้า
ไปยังที่ที่เต็มไปด้วยความเสื่อมทราม
แต่ฉันก็ไม่แน่ใจเท่าไรหรอก
ฉันกลายเป็นอุสตาด เพราะพวกนายเอาแต่เรียกฉันแบบนั้น
ถามว่าฉันเรียนศาสนามาไหม
ก็ไม่ได้เรียน
ที่สําคัญก็คือ
เทวทูตจะปรากฏตัวต่อหน้าผู้ที่ถูกเลือกเท่านั้น
เปรี้ยว...
ปากผมมันเปรี้ยวๆ ต้องสูบบุหรี่
ปากผมมันเปรี้ยว...
เออ
ไม่กลัวเหรอครับที่มาทําข่าวหมู่บ้านเรา
ถ้าโดนเก็บเข้าล่ะ
มันก็ถือเป็นความเสี่ยงในอาชีพ
ถ้าผมตายก็คือตาย
ถึงจะเลียแข้งเลียขาพวกนั้นไป ออกจากบ้านก็มีโอกาสตายอยู่ดี
โดนรถบรรทุกชนงี้
หรือไม่ก็โดนฟ้าผ่า
คิดว่าทําไมเราถึงโดนไล่ที่ครับ
ได้ยินว่าพวกนั้นอยากเปลี่ยนหมู่บ้านนี้ ให้เป็นอพาร์ตเมนต์หรูน่ะ
ชาวบ้านในตันจุงปรียุก
มีเหตุผลที่จะสู้กลับ
เพราะหมู่บ้านของพวกเขาศักดิ์สิทธิ์
ที่นั่นมีหลุมศพบรรพบุรุษอยู่ แต่ที่นี่ไม่มีเลย
อ๋อ
นึกออกแล้ว
โทษทีนะ
บอกเขาไปสิ เอาเลย
มีอะไรครับ
เมื่อคืนเขาเห็นเทวทูตครับ
- ที่ไหน - ที่ชายหาด
จริงหรือเปล่า
ถ่ายรูปไว้ด้วย รูปอยู่ไหนแล้ว
ขอโทษจริงๆ นะ อยู่ไหน เจอแล้ว
- ของจริงเหรอ - จริงสิครับ
หมายความว่า
ไม่มีเหตุผลให้รื้อหมู่บ้านเราแล้ว
พื้นที่นี้ก็ศักดิ์สิทธิ์เหมือนกัน
วาฮ์ยู ฉันเชื่อนายนะ
นายต้องเป็นผู้ช่วยให้เรารอดแน่
เรื่องจริงหรือเปล่าเถอะ เห็นใครๆ ก็พูดถึงรูปเทวทูตนั่น
อาจจะจริงก็ได้
เธอคิดว่าทําไม
เทวทูตถึงมาหาผัวเธอล่ะ
- ไม่รู้สิ - มันอาจจะไม่ใช่เทวทูตก็ได้
ผีก็ใส่ชุดขาวเหมือนกัน
เดี๋ยวเถอะ
เธอกับผัวชีวิตขมขื่นจะตาย
เธอควรจะอดทนไว้หน่อย
ผัวเธอจะได้มีเทวทูตมาหาบ้าง
เทวทูตแห่งความตายน่ะ
ดูพูดเข้า เดี๋ยวก็ตบปากฉีกซะหรอก
พวกเธอนี่เหลือเชื่อจริงๆ
ฉันเบื่อไอ้สลัมนี่เต็มทนแล้ว
งั้นทําไมไม่ย้ายออกไปซะล่ะ
ย้ายไปไหน แล้วจะเอาเงินที่ไหนย้าย
ต้องใช้เงินเท่าไรเถอะ ถึงจะไปจากที่นี่
แล้วไปมีชีวิตสุขสบายได้
ผัวฉันบอกว่าหกล้านก็มากเกินพอแล้ว
เอาไปเช่าที่ไกลๆ แล้วเปิดแผงขายของ
เออ แต่ปู่ฉันบอกว่า
คนที่ถูกเลือกให้เป็นนบี มักจะเป็นคนประเภทเดียวกับผัวเธอนะ
- คนแบบไหน - คนเงียบๆ
ทําไมล่ะ
ปู่บอกว่าคนที่เงียบมักจะฟังมากกว่า
เลยรู้มากกว่า
ไม่เห็นเข้าใจเลย
แปลว่าผัวนางอ่านความคิดจิตใจคนอื่นได้เหรอ
แบบมีพลังพิเศษน่ะเหรอ
ก็ปู่เขาว่าแบบนั้น
เป็นอมตะด้วยใช่ไหม
จะบ้าเหรอ เป็นอมตะที่ไหนล่ะ
ก็เห็นบอกว่าอาจมีพลังพิเศษ
บ้าบอ
งั้นรูปนั่นก็ปลอมน่ะสิ
แม่ ผมคิดถึงแม่มากเลย
- ทําอะไรอยู่น่ะคุณ - ไม่มีอะไร
คุณจะผูกคอตัวเองเหรอ
พูดบ้าๆ
เทวทูตนั่นกระซิบบอกอะไรคุณ
ช่างเถอะ
ผูกคออะไร แค่เชือกยังไม่มีเลย
ผมแค่อยากดูรูปแม่
แล้วทําไมรูปแม่คุณไปอยู่บนนั้น
แล้วทําไมถุงเงินถึงอยู่บนนั้นด้วย
มันเคยอยู่ข้างล่างนี่
คุณย้ายไปเหรอ
ไม่เชื่อใจฉันหรือไง
ผมแค่กลัวว่าจะมีคนรู้
เลยย้ายมันไปไว้ข้างบน
ผมแค่ลืมบอกคุณไป
เราแต่งงานกันมาเจ็ดปีแล้ว
ฉันไม่เคยขออะไรคุณเลย
ไม่เคยขอเงินสักแดง ไม่ขอมีลูกด้วย
แต่คุณกลับไม่เชื่อใจฉัน
ฉันใจสลายนะ
ผมขอโทษ
ดีจาฮ์
นี่เป็นเรื่อง...
ความเป็นความตายของผม
ถ้ามีเงินมากพอ ผมก็ไปได้
ผมแค่อยากไปเจอแม่สักครั้ง
ผมแค่อยากถามว่า "ทําไมแม่ถึงไม่กลับบ้าน"
"ทําไมแม่ไม่เคยตามหาผมเลย" แค่นั้นเอง
คุณครับ
หายากนะที่คนหน้าตายอย่างนาย จะทําหน้าอย่างอื่นเป็นด้วย
- เห็นดีจาฮ์ไหม - หือ
ไม่เห็นนะ
ผมตื่นมาก็ไม่เจอเธอแล้ว
มีใครเห็นดีจาฮ์ไหม
- ไม่เห็น - ไม่เห็นเลย
คงไปตลาดล่ะมั้ง
แต่เสื้อผ้าเธอก็หายไปด้วย
พูดเป็นเล่น
ไปตรวจดูว่ามีอะไรหายไปบ้าง
เดี๋ยวฉันตามไป รีบไปดูสิ
วาฮ์ยู
เธอหนีไปกับโอฮิม วาฮ์ยู
โอฮิมก็ไปแล้วเหมือนกัน
ขนเสื้อผ้าไปหมดเลยด้วย
เอาเถอะ
ฉันบอกนายตั้งหลายครั้งแล้ว
โอฮิมเขาสนิทกับเมียนาย
ไอ้เวรตะไลเอ๊ย
- น่าจะเป็นความผิดของฉันเอง - อ้าว ทําไมล่ะ
ฉันบอกนางว่าวาฮ์ยูอาจจะมีพลังพิเศษ
อ่านความคิดจิตใจคนอื่นได้
นางคงกลัวถูกอ่านใจน่ะสิ
คุณนี่นะ ทําบ้าอะไรเนี่ย
ก็ฉันได้ยินมาแบบนี้นี่
ฉันก็แค่ถามเฉยๆ
ใครมาน่ะ
- ขอโทษนะครับ - ใครครับ
- ขอคุยกับเขาหน่อยได้ไหมครับ - ไม่ได้
พรุ่งนี้ค่อยมาใหม่ วันนี้เขาไม่มีอารมณ์จะคุย
ต้องตอนนี้ครับ เมื่อวานผมก็คุยกับเขาแล้ว
เรื่องนี้สําคัญมากครับ ผมขอแค่นาทีเดียว
- ออกไปกัน - แค่แป๊บเดียว
ก็ได้ รอข้างนอกก็ได้
- ขอโทษครับ ผมขอปิดประตูนะ - เออๆ
เป็นอะไรไปครับ
ผมแค่จะมาบอกว่า
ผมบอกเจ้านายผมเรื่องรูปเทวทูตนั่นไป
เจ้านายผมก็เชื่อเรื่องนี้
เขาถามผมว่าคุณจะยอมให้เรา เอารูปนั้นไปลงหนังสือพิมพ์ไหม
ผมบอกว่าคุณจะยอม ถ้าเขาจ่ายให้คุณแปดล้าน
ผมขอโทษที่ถือวิสาสะนะครับ
แต่ไม่เป็นไรครับ ยังไงเจ้าของหนังสือพิมพ์
ก็รวยกันทุกคน
ที่จนคือนักข่าวอย่างพวกเรานี่
ถ้าเรื่องนี้ได้ตีพิมพ์ออกไป
ผมจะขอส่วนแบ่งจากคุณแค่นิดเดียว แค่สิบเปอร์เซ็นต์
แปดแสน
รวมแล้ว คุณจะได้เงินเจ็ดล้านสองแสน
คิดว่ายังไงครับ
ผมทําผิดหรือเปล่า
ผมไม่ได้ทําอะไรผิด หรือว่าคุณเปลี่ยน...
ผมไม่ได้ทําอะไรผิดเหรอ
คุณไม่อยากขายรูปนั้นเหรอ
อยากสิ
แหม คุณครับ
คุณทําผมหัวใจเกือบวาย
คุณยังเก็บรูปไว้ไหม
โอเค งั้นก็
เก็บรูปนั้นไว้ให้ดี
อีกสามวันผมจะเอาเงินมาให้ นี่นามบัตรผม
เผื่อคุณยังไม่เชื่อใจผม
ลองไปค้นชื่อฮาร์ดี กูนาดีนะครับ
แค่นี้แหละ โอเคนะครับ
- ขอตัวนะครับ - ได้
ลูกพี่ๆ
- มีอะไร บันดต - มีอะไร
คนจากสํานักงานเขตเที่ยวเคาะตามบ้าน แถมยังพาตํารวจมาด้วย
- มันต้องการอะไร - ไม่รู้
- ตอนนี้พวกนั้นอยู่ที่บ้านเอโด - เอโดเหรอ
- เอโด กูวาจีน่ะเหรอ - ใช่
- มาเร็วๆ ไปกัน - ขอบคุณนะ บันดต
วาฮ์ยู บ้าเอ๊ย ลืมไป
วาฮ์ยู
ขอโทษนะ
มากับฉันเถอะ
ช่วยเราที ทําให้ทุกคนเห็นว่านายคือผู้ที่ถูกเลือก
ถูกเลือกอะไร
ให้เป็นผู้ช่วยให้รอดไง วาฮ์ยู
ผมทําไม่ได้
นายทําได้ นายแค่ยังไม่รู้ตัว
มาเถอะ นี่เรื่องสําคัญนะ
นี่มันบ้าอะไร ผมไม่เอา
- คุณแค่เซ็นไปก็พอ - ผมทําไม่ได้
- จะเซ็นตอนนี้หรือทีหลัง
- ยังไงก็ไม่ต่าง - มีอะไร เอโด
เขาขอให้ผมเซ็นครับ
- เซ็นอะไร - ก็นั่นน่ะสิ นี่กระดาษเปล่า
จะให้เราเซ็นกระดาษวิเศษหรือไง
แล้วคุณก็เอาไปพิมพ์เป็นหนังสือไล่พวกเรา
อย่าเข้าใจผิดสิครับ เรามาช่วยพวกคุณนะ
- ไม่ช้าก็เร็ว พวกคุณก็ต้องย้ายอยู่ดี - ไม่
จะไม่มีใครที่นี่เซ็นอะไรทั้งนั้น
ทําแบบนั้นไม่ได้หรอก
พวกคุณทุกคนไม่มีสิทธิ์จะอยู่ที่นี่
เราอยู่ที่นี่
มาตั้งแต่รุ่นก่อนปู่ย่าตายาย ก่อนจะประกาศอิสรภาพ
ก่อนจะมีประเทศนี้ด้วยซ้ํา
ทําไมถึงบอกว่าเราไม่มีสิทธิ์ล่ะ
ในแง่กฎหมายมันทําแบบนั้นไม่ได้ครับ
เพราะงั้นนะครับ พี่ป้าน้าอาทุกท่าน
เราถึงเว้นที่ว่างเอาไว้
เพื่อใส่ค่าชดเชยที่เหมาะสมให้กับคุณ
ให้พี่ป้าน้าอาทุกคน
เพราะงั้นช่วยเซ็นด้วยครับ
ไสหัวไปเดี๋ยวนี้เลย
ไม่งั้นฉันจะเลาะฟันแกให้หมดปาก
พูดดีๆ ไม่เป็นหรือไงวะ
ใจเย็นหน่อยสิวะ ไอ้นี่
แกต่างหากที่ไม่มีมารยาท
บังคับให้คนอื่นเซ็นกระดาษเปล่า
รู้ไหมกูเป็นใคร
วาฮ์ยู ช่วยหน่อย
เข้ามาเลย
มาสิวะ ไอ้พวกเวร ดูซิว่าใครจะตายก่อน
รีบไปเร็ว
มาสิ
กลับมาสิวะ ไอ้เวร
คุณพระช่วย
ทําไมไม่มีใครช่วยฉันสักคน
ฉันสู้อยู่คนเดียว
ไอ้พวกเฮงซวย
วาฮ์ยูมีพลังพิเศษจริงๆ ไม่เห็นเหรอ
เขาช่วยเราทุกคนได้
พลังพิเศษอะไร งั้นมาลองซิ
- พอได้แล้ว รัสมัน - บอกว่าพอได้แล้ว รัสมัน
ถ้ายังนับถือกันอยู่ก็เอาปืนลงซะ
ทุกคนเอาแต่พูดว่ามันมีพลังพิเศษ
ถ้ามันมีจริง
ปืนนี้ก็ยิงไม่เข้าหรอก
พอได้แล้ว ไอ้ห่า
อุ๊ยตาย
ไอ้เศษสวะ
เฮ้ย
ไอ้เวรนี่
เฮ้ย คิดว่าชนะเราได้เหรอ ฝันอยู่หรือไง ไอ้โง่
ตอนนี้แกจน แต่อีกเดี๋ยวแกได้ตายแน่
แกเคยอยู่รอดแบบจนๆ
แต่ตอนนี้แกจนและจะไม่รอดด้วย
เมียแกโดนไปแล้ว ได้ยินไหม
ฟังฉันนะ ไอ้เวร
แกหนีไปไหนไม่ได้เพราะแกมันจน
เราบอกให้ย้าย แกก็ต้องย้าย
แต่ก่อนจะทําแบบนั้น ฟังให้ดีนะ
แกซ้อมเพื่อนฉันซะน่วม มันต้องจ่ายค่ารักษาเอง
มันไม่เหลือเงินแล้ว อีกสองวัน...
ฉันจะมาใหม่ แกต้องหามาให้ได้สามล้าน
สามล้าน เข้าใจไหม
ถ้าหามาไม่ได้ก็ไม่ต้องย้ายออกแล้ว
เพราะเราจะฝังแกไว้ที่นี่แหละ ได้ยินไหม
ไอ้โง่
เกมี
- พวกมันทําอะไรคุณ - แค่โดนตบไปยกหนึ่ง
แม่งเอ๊ย
คราวหน้าฉันอาจถูกข่มขืนหรือถูกฆ่าก็ได้
คุณนี่มันเหลือเชื่อจริงๆ
คิดอะไรไม่ถี่ถ้วน
เราทุกคนก็พยายามกันหมด แต่ไม่ได้ทําเป็นเก่งแบบคุณ
ทีนี้ยังไงต่อ
ผมต้องหาเงินสามล้านมาชดเชย
- อะไรนะ - ใช่
เอามาจ่ายค่ารักษาให้ไอ้คนที่ผมซ้อมไป
แล้วเราจะทํายังไงกันดี
ไม่รู้แล้ว
เกมี
อะไรอีกเล่า
ผมรู้แล้วว่าเราจะหาเงินได้จากไหน
นี่ เกมี
เราจะย้ายออกจากหมู่บ้านนี้กัน
เราจะไปหาที่อยู่ใหม่
เราจะเปิดร้าน
งั้นทําไมคุณต้องออกหน้าปกป้องหมู่บ้านนี้ด้วย
คนพวกนี้ไม่สมควรให้เราปกป้อง
เราปกป้องตัวเองดีกว่า แม่งเอ๊ย
โอ๊ย
รัสมัน
- รัสมัน - รออยู่นี่นะ
รัสมัน
(ฮาร์ดี กูนาดี)
วาฮ์ยู
มีอะไรครับ
- เป็นไงบ้าง - สบายดีครับ
ฉันไม่เข้าใจนายเลย วาฮ์ยู
ทําไมนายถึงโชคดีนัก
ปัญหาทุกอย่างของนายคลี่คลายได้
แค่แป๊บเดียว โชคก็กลับมาเข้าข้างนาย
ทําไมต้องเป็นนายด้วย
ก็ไม่หรอกครับ
- คุณไม่รู้จักชีวิตจริงๆ ของผม - ชีวิตนายลําบากตรงไหน
พูดอย่างกับนายรู้จักชีวิตฉัน
ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน
ผมถึงไม่เคยคิดอะไรเรื่องคุณเลย
เพราะนายไม่เคยคิดจะใส่ใจไง
นายไม่เคยสนใจคนอื่น
นายไม่เคยสนใจใครเลย
ฉันพูดถูกไหม
- ก็อาจจะถูกครับ - แล้วมันผิดหรือเปล่า
- ก็อาจจะผิดครับ - นายพร้อมจะเปลี่ยนไหม
พร้อมครับ
ฉันต้องการเงิน
เยอะด้วย
ไม่งั้นนะ ฉันกับเมียจะต้องตาย
- ผมไม่มีเงินเลย รัสมัน - มีสิ
มันอยู่ไหน
รูปเทวทูตของนายอยู่ไหน มันอยู่ไหน
ไม่อยู่กับผมแล้ว นักข่าวเอาไปแล้ว
อยู่สิ
ฉันได้ยินที่นายคุยก่อนหน้านี้
วาฮ์ยู ส่งมาให้ฉันเถอะ
นายจะเอาเงินไปทําอะไร
อยากไปหาแม่ที่ซาอุฯ ใช่ไหม
ตามหาแม่ ใช่ไหม
ต่อให้แม่นายยังมีชีวิตอยู่
ก็ไม่รู้ว่าเขาอยากเจอนายไหม
ถ้าอยากเจอ ทําไมเขาไม่อยู่กับนายล่ะ
วาฮ์ยู
นี่
เอาเงินมาให้ฉันเถอะ
ทุกคนทิ้งนายไปหมดแล้ว เมียนาย แม่นาย
ทําใจซะเถอะ รูปอยู่ไหน
- ถอยไป วาฮ์ยู - อย่านะครับ
หลบไป
อะไรเนี่ย
อัสลามุอะลัยกุม
วะอะลัยกุมุสลาม
ฉันแค่จะมาขอโทษวาฮ์ยูน่ะ
ทุกคนที่นี่ตกลงจะทําตามคําชี้แนะของนาย วาฮ์ยู
ถ้านายบอกให้เราย้าย เราก็จะย้าย วาฮ์ยู
ถ้านายบอกว่า... โอ๊ย
ถ้านายบอกว่าเราต้องสู้กลับ
เราก็จะสู้กลับ วาฮ์ยู
คุณครับ
อย่าหวังพึ่งผมจะดีกว่า
วาฮ์ยู
ตอนนี้จะไม่เชื่อบ้างก็ไม่เป็นไร
มันเป็นเรื่องปกติ
นบีคนก่อนๆ ก็เป็นแบบนี้
จําไว้ให้ดีล่ะ
ถามพระเจ้าว่า "ข้าพระองค์ควรทําเช่นไร"
หลังจากนั้น พระเจ้าจะให้คําตอบ
พอได้คําตอบแล้วก็เอามาบอกพวกเราทุกคน
แต่ผมไม่คู่ควรให้มาติดตามหรอก
ผมแทบไม่นึกถึงอัลลอฮ์ด้วยซ้ํา
เพราะงั้นตอนนี้ถึงเหมาะ วาฮ์ยู
เราจะรอนายอยู่ข้างนอก
นายอยู่ที่นี่และขอคําชี้แนะจากอัลลอฮ์นะ
ผมจะทําแบบนั้นได้ยังไง อุสตาด
เดี๋ยวนายก็รู้เอง วาฮ์ยู
แค่นี้แหละ
ระหว่างที่นายรอคําชี้แนะจากพระองค์ เราทุกคนก็กําลังรอนายอยู่
เข้าใจไหม เข้าใจนะ
ไปรอข้างนอกกันทุกคน
นายอยู่นี่แหละ
- ผมไปข้างนอกก่อนนะ - ได้
เอาล่ะ ไปรอข้างนอกกัน
เป็ด...
เอโด ตื่นได้แล้ว ได้เวลาละหมาดแล้ว
มาละหมาดเช้ากัน มาเร็ว บันดต
คุณครับ ให้ตายสิ
ทุกคนตื่น ตื่นๆ มาละหมาดเช้ากัน
- อุสตาด - ว่าไง
ผมออกไปได้หรือยัง
ได้คําชี้แนะมาหรือยัง
ยังเลย
งั้นก็รอต่อไป อดทนหน่อย
ผู้ที่อดทนคือผู้ที่จะได้รับคําชี้แนะ
- ออกไป ไอ้นบีจอมปลอม - อุสตาด
เดี๋ยวๆ รัสมัน มีอะไร
ไอ้นี่มันลวงโลก อุสตาด
หมายความว่าไง
ฟังนะ รูปที่อยู่ในนั้นน่ะ
ไม่ใช่รูปเทวทูต
แต่เป็นรูปที่ถ่ายมาจากงานฉายหนัง
งานฉายหนังอะไร
จําหนังที่ตอนแรกจะมาฉายที่นี่ได้ไหม
เรื่องเคหาสน์เทวทูตน่ะเหรอ
- แล้วมีเรื่องอะไรมาฉายแทน - จากาเซิมบุง
- แล้วเคหาสน์เทวทูตไปฉายที่ไหน - หมู่บ้านข้างๆ
- หมู่บ้านข้างๆ ใช่ไหม - ครับ
หมอนี่มาจากหมู่บ้านข้างๆ
เพื่อนยาก บอกเขาไปสิ
คืองี้ครับ มันมีฉากเทวทูตอยู่บนฟ้า
เทวทูตมีปีกและใส่ชุดสีขาว
- นั่นไง - จริงเหรอ
เชื่อฉันแล้วใช่ไหม
คืนนั้นหมอนั่นไม่ได้ไปหาหอย
แต่ไปดูหนังที่หมู่บ้านข้างๆ ต่างหาก
เดี๋ยวก่อนสิครับ
เขาจะทําแบบนั้นทําไม ที่นี่ก็มีฉายหนังเหมือนกัน
ฉันจะไปรู้ได้ยังไง
หมอนั่นอาจไม่ชอบแบร์รี่ ปรีมาก็ได้
มันอยู่ไหน
- รัสมัน - เดี๋ยว
- เดี๋ยวครับ - รัสมัน
- คุณครับ - ไม่นะ
- รัสมัน - ใจเย็นก่อน
ใจเย็น
แกโกหกคนทั้งหมู่บ้าน ไอ้นบีจอมปลอม
- น่าจับไปเผาทั้งเป็นนัก - คุณครับ
ผมไม่ได้โกหกนะครับ
ไม่ต้องมาปฏิเสธเลย
ฉันพาพยานมาด้วย
ไหน รูปเทวทูตปลอมนั่นอยู่ไหน
มันไม่ใช่ของปลอมนะครับ
แล้วมันอยู่ไหนล่ะ
พยานฉันพิสูจน์ได้
ว่ารูปของนายมาจากหนังหรือเปล่า มันอยู่ไหน
- ผมทิ้งไปแล้ว - ทําแบบนั้นทําไม
เพราะว่า...
- เพราะมันเป็นของปลอม - ไอ้ห่าเอ๊ย
อะไรกัน
ทําไมต้องโกหกเราด้วย
ไม่รู้สิครับ
เพื่อให้รู้สึกว่าตัวเองสําคัญมั้ง
รู้สึก...
ต่อให้ไม่เจอเทวทูต นายก็สําคัญอยู่แล้ว
จําไม่ได้เหรอ
ตอนลูกฉันป่วยช่วงที่ฉันกลับไปบ้านเกิด
คนที่พาเขาไปคลินิกก็คือนาย
ตอนยังเด็ก เอโดอัณฑะฉีก
เลือดอาบเลย
คนที่ช่วยเขาก็คือนาย
เกมีถูกคลื่นพัดลอยไปไกล
ก็มีนายคนเดียวที่กล้าว่ายไปช่วย
ทําไมถึงคิดว่าตัวเองไม่สําคัญล่ะ
ฉันผิดหวังในตัวนายนะ
พอเถอะ ไปได้แล้ว
นายมันบ้า
ไม่ยอมออกแรงแม้แต่จะปกป้องตัวเอง
แล้วจะมีหน้าไปปกป้องคนอื่นได้ยังไง
แกมันก็มีดีแค่ชื่อวาฮ์ยู
จริงๆ แล้วน่าจะชื่อ "นอนอยู่" มากกว่า
ไปนอนซะไป
ตกลงมันอยู่ไหน
รูปนั่นอยู่ไหน
ฉันยัดเงินให้อาดิลจากหมู่บ้านข้างๆ ไปไม่น้อยนะ
ไอ้กากเอ๊ย
- อัสลามุอะลัยกุม อุสตาด - วะอะลัยกุมุสลาม
พักผ่อนเถอะครับ
หลบไป
คุณครับ...
หยุดเถอะ
อย่ามาขวางฉัน
คุณครับ อย่าเอาออกมานะ
คุณครับ
คุณ
คุณครับ คุณ
คุณครับ อย่านะ
คุณครับ
ฉันอุตส่าห์ดีกับนายแท้ๆ
มันกลายเป็นแบบนี้ได้ยังไง
ได้ยังไง
ถ้านายเก็บมันไว้ดีๆ
เราแบ่งเงินกันคนละครึ่งก็ยังได้
ฉันต้องการมันจริงๆ วาฮ์ยู ฉันต้องการจริงๆ
ไอ้บ้าเอ๊ย
อัสลามุอะลัยกุม
เอาล่ะ ไปพักเถอะ
พรุ่งนี้ค่อยมาต่อกัน
- อัลลอฮ์ทรงโปรด อัสลามุอะลัยกุม - วะอะลัยกุมุสลาม
คุณอุสตาด
- คุณอุสตาด - มีอะไร
- ใจเย็นๆ ก่อน - คุณอุสตาด
- มีอะไร - หมู่บ้านเราโดนบุก
- หา โดนบุกเหรอ - คนมาเยอะมาก
- ใช่ - ไปส่งสัญญาณเตือน
เรียกทุกคนมา
เร็วเข้า เอโด เราโดนบุกแล้ว
แม่...
แม่
เป็นไปได้ไง
เราอยู่ตรงหน้าเจ้าแล้ว
ปรากฏกายในร่างที่เจ้ารู้จัก
เพื่อให้เจ้ามองเห็นเราได้ง่ายขึ้น
ผมไม่เข้าใจ
หลังจากนี้
ความรู้ทั้งหมดจะเป็นของเจ้า
ถ้าเจ้าตัดสินใจ
ส่งต่อความรู้นั้น
ให้กับเผ่าพันธุ์ของเจ้า
นั่นก็เป็นสิทธิ์ของเจ้า
นั่นคือเหตุผล
ที่พวกเราสร้างเจ้าขึ้นมา
นี่ผมกําลังฝันอยู่หรือเปล่า
ผมตายแล้วเหรอ
เวลานี้เจ้าเปี่ยมด้วยชีวิตยิ่งกว่าครั้งใด วาฮ์ยู
และตอนนี้ ความรู้ทั้งหมดนี้
จะตกอยู่ในความรับผิดชอบของเจ้า
- สู้มัน - สู้มัน
อย่าไปกลัวมัน
ไปเร็ว
ลุย
หยุด
คําบรรยายโดย: ศรัญวัสส์ อัมภสุวรรณ์